Co po "Stosunkach Międzynarodowych" ? Środki UE?

[szatek100]

Witam. Dwa tygodnie temu skończyłem "Stosunki Międzynarodowe" na
Uniwersytecie Jagiellońskim - dość ogólny kierunek społeczno-
ekonomiczny. Studiowałem w trybie stacjonarnym. Ocena za
całokształt: 4 +. Jak łatwo się domyślić, zabieram się za
poszukiwanie stażu lub pracy. Wróciłem do swojego rodzinnego miasta
i rzeczywistość mnie nie rozpieszcza (tym bardziej, że mamy kryzys)
Posiadam pewne doświadczenie zawodowe w dziedzinie handlu (np.
zdobywanie zamówień dla agencji reklamowej) i telemarketingu. Znam
też angielski na poziomie FCE. Jestem osobą dość elokwentną i
oczytaną, w miarę inteligentną, o wysokiej kulturze osobistej.

Wiem, że moje CV raczej nikogo nie rzuci na kolana. Zastanawiam
się, w jakim kierunku się rozwijać, aby załapać się w jakiejś
perspektywicznej branży i w przyszłości zdobyć w miarę stabilne
stanowisko gwarantujące zarobki na poziomie średniej krajowej, bądź
wyższe. Rozważam podjęcie studiów podyplomowych z zakresu
wykorzystania funduszy europejskich na Uniwersytecie Ekonomicznym
bądź AGH. Byłaby to logiczna kontynuacja moich studiów. Byłbym
wdzięczny, gdyby ktoś napisał, co trzeba zrobić aby wkręcić się w
dział funduszy strukturalnych ? Czy ta branża ma przyszłość, czy
jest to raczej mocno zabudowana nisza, w którą nie należy się pchać?

Jeśli są tu jacyś absolwenci SM, byłbym im bardzo wdzięczny za info
na temat tego, jak przebiega ich rozwój zawodowy. Czy mam poszerzać
swoje kompetencje w nadziei, że w przyszłości da mi to status
specjalisty, czy też od razu dać sobie siana i poszukać w pracy np.
jako przedstawiciel handlowy?

pzdr

[allerune]

zaraz zaraz, jak Ci się udało skończyć STOSUNKI MIĘDZYNARODOWE ze znajomością
tylko jednego języka obcego i to niezbyt dobrą (FCE)??? Czy aby ten kierunek nie
ma czegoś wspólnego z międzynarodowością?

[Gość: pitca z jajkiem]

no prosze cie , fce to ch... a co potrafisz konkretnie ,wiesz bo
aktywnosc w kołach studenckich o mozna se w dupe wsadzic, ale nie
poddawaj sie

Wiekszosc polskich inzynierow nie zna zadnego

[wycofany]

jezyka, nawet polskiego, chociaz teoretycznie bez tego nie powinni
zdac nawet matury.

[Gość: pitca z jajkiem]

ja ci doradze weź za darmo staż albo prace w jakies korporacji jak
bedziesz zajebisty to cie wezmą pozdrawiam

[Gość: bo to polska]

80 PROCENT OFERT to ph jest to gó... ale co robić lepsze to od
bezrobocia . zarobić można czasami całkiem sporo a i awanse dla
megaświetnych są możliwe chociaż z tymi awansami to wiadomo jak u
nas jest . unikaj rodzinnych firm .jak nie masz znajomości w
placówkach miedzynarodowych to marne szanse na staż podobnie z
urzędami pzdr

[Gość: Lorka]

Ja skończyłam 2 lata temu stosunki międzynarodowe na uniwersytecie wrocławskim.
Z powodów osobistych przeprowadziłam się do Warszawy i pracuję jako koordynator
biura. Zarabiam nieco więcej niż średnia krajowa. Generalnie same stosunki można
sobie o kant pupy rozbić-należy zdobyć konkretne doświadczenie i pokończyć kursy
przydatne w pracy zawodowej. Znam angielski dość dobrze i w grudniu zdaję CAE.
Po niemiecku się dogadam. Skończyłam kurs zaawansowanego excela, worda, mam
prawo jazdy i 3 lata doświadczenia zawodowego. Początki były straszne-call
center, potem denna praca w dziale marketingu. Śmieszne pieniądze. Dobrze że
mogłam sobie dorobić korepetycjami z angielskiego. Teraz jest już lepiej,
dostałam awans, podwyżkę, jest jakaś stabilizacja. Najważniejsze to nie poddawać
się i mozolnie zdobywać doświadczenie.

Stosunki międzynarodowe

[Gość: sexy.blond]

Ja też jestem po paru stosunkach międzynarodowych. Ukończyłam
je z krzyczącym wynikiem w Pradze, Londynie, Brukseli i Paryżu.
Raz mialam nawet międzynarodowy stosunek (wielokrotny) w Krakowie.
Nie pamiętam narodowości. Ale fajnie było...

Życzę podobnych międzynarodowych osiągnięć.

blądynka

[szatek100]

Dzięki serdeczne za info. Co do języków, to niestety na uniwerku
była katastrofa - standardowe dla całej uczelni, stojące na
przeciętnym poziomie kursy niemieckiego i angielskiego raz w
tygodniu przez 2,5 roku. Kiedy przyjechała do nas delegacja
studentów z Ukrainy, wszyscy robili wielkie oczy, kiedy mówili, że u
nich są trzy kursy językowe przez pięć lat. A ponoć to u nas
Europa... Generalnie przez niemal całe studia nie miałem ani
internetu ani telewizji kablowej (zarówno w domu rodzinnym, jak i w
Krakowie), co nie sprzyja nauce englisha. Nie będę jednak szukał
wymówek na siłę. Mogłem zrobić więcej. My fault. Nie ma co
deliberować nad rozlanym mlekiem. Myślę, że wszystko da się poprawić
(już zacząłem).

Co do pracy, to zastanawiam się, czy zostać w rodzinnym gnieździe, w
ex-wojewódzkim mieście w "Polsce B", czy też ruszyć w świat(powrót
do Kraka, bądź nawet Warszawa). Nie mozna powiedzieć, że nic nie
robie. Już następnego dnia po obronie (30 IX) zarejestrowałem się w
urzędzie pracy. Przychodzę tam prawie codziennie i pytam o staże.
Niestety jest kaplica: staży tyle, co kot napłakał a konkurencja
horrendalna. Nie wiem, czy to przez kryzys, czy też tak jest zawsze.
Dostałem np. skierowanie do "Miejskiego zarządu orzekania o
niepełnosprawności". Totalny syf - zajmują połowę piętra w
zagrzybiałym socjalistycznym biurowcu na obrzeżach miasta. Jakież
było moje zdziwienie, kiedy w sekretariacie dowiedziałem się, że na
jedno miejsce stażysty jest ponad dwudziestu chętnych. Z jednej
strony chcieli tylko maturę, a ja jestem absolwentem dobrej (jak na
polskie warunki) uczelni. Z drugiej strony moje studia niewiele mają
wspólnego z niepełnosprawnością (chyba, że zawodową). Z trzeciej
strony podejrzewam, że do przybijania pieczątek studia MBA i trzy
lata doswiadczenia w PricewaterhouseCoopers są niepotrzebne jednak z
czwartej znając ogólny poziom "sieci" w moim mieście bez względu na
wszystko staż i tak pewnie dostał ten, kto miał go dostać. I nie
byłem to ja. Tymczasem zapisałem się na szkolenie w urzędzie pracy
pt. "aktywne formy poszukiwania pracy" i mam w planach zrobić
kolejne np. kurs komputerowy z Officem i programami do księgowości.
Nabór będzie koło marca-kwietnia. Myślę też nad studiami
podyplomowymi : najsensowniejsze wydają się być ów fundusze unijne,
jednak nie wiem, jak pojemna jest na nisza i czy się w nią
zmieszczę. Fakt, że na studiach trochę pracowałem w różnych call-
centerach, jednak jakichś poważnych praktyk nie zrobiłem. Chciałem
załatwić sprawę na stażu... Zastanawiam się, czy brak doświadczenia
nie zdyskwalifikuje mmie na starcie. Znam dziewczynę, która
skonczyła prawo na UJ + studia podyplomowe "prawo w biznesie" i w
wieku 26 lat wciąz siedzi w telemarketingu w Krakowie pracujac na
umowę o dzieło 5-6 godzin dziennie za 6 zł/h. Jednostkowy przypadek
czy też dowód na to, że można być dobrze wykształconym pariasem ? Na
forum czytam mrozące krew w żyłach wyznania absolwentki uniwersytetu
w Monachium, która w wieku 30 lat wciąż nie może znaleźć pracy i
myśli o samobósjtwie. Mam nadzieję , że sobie poradzi a ja nie będę
miał podobnych perypetii. Mam nadzieję, ale nawet jako bardzo młody
człowiek nie grzeszyłem optymizmem. Dotychczas moje czarnowidztwo
było przeważnie na wyrost. Zobaczymy, jak bedzie tym razem.

Próbowałem już szczęścia w handlu i akwizycji, jednak uważam to za
okropną, kryminalną robotę. Rzecz polega na wciskaniu się ludziom do
domu i manipulowaniu nimi w ten sposób, by wzięli nasz produkt,
który często wcale nie jest dobry. Tak było, gdy pracowałem jako
akwizytor Tele 2 w któreś wakacje. Nasz "trener" za pomocą sztuczki
słownej i manipulacji faktami stwarzał przed klientami wrażenie, że
jest pracownikiem TP SA i przyszedł "obniżyć abonament zgodnie
z 'dekretem' (hehe) UE". Zrezygnowałem po czterech dniach. Jednak w
zbieraniu zleceń reklamowych w dość wąskiej dziedzinie (reklamy na
karnetach teatralnych) pomimo całkowitego braku szkolenia i zerowego
doswiadczenia radziłem sobie nieźle. Ogółem handel może być - byle
uczciwy (o co pewnie nie jest tak łatwo).

PS: mam jeszcze plan "B", który jest kosztowny i czasochłonny,
jednak daje b. duże szanse na sukces. Mam w rodzinie osobę, która
prowadzi jednoosobową firmę geodezyjną. Pomagam jej " w terenie" od
lat, choć na kwestiach technicznych nie znam się ni w ząb. Firma
peka od zamówień i przydałby się ktoś do pomocy. Plan jest taki: idę
na zaoczne studia z geodezji i robię inżyniera ( a może i magistra).
Stopniowo wkręcam się w firmie z poziomu "oparatora tyczki i taśmy"
na poziom merytoryczny a za kilka lat robię uprawnienia i przejmuję
biznes, gdyż jego lider odchodzi na emeryturę. Znam kilku ludzi,
którzy w ten sposób się przekwalifikowywali (w tym i ów geodeta).
Forsa moze i nie jest galaktyczna, ale jak na warunki prowincji
całkiem niezła i co najważniejsze ten fach daje niezależność. Jeśli
mam całe życie być akwizytorem bądź zniszczyć sobie zdrowie i nerwy
realizując "targety" w korporacjach, to może lepiej podjąć męską
decyzję i całkowicie się przekfalifikować? Na uniwerek poszedłem na
fali entuzjazmu po wejściu do UE i studia generalnie mi się podobały
w przeciwieństwie do grasowania w deszczu i śniegu po polach i
bezdrozach. Coż, jednak life is brutal...

pzdr