PRZYPADKI DYREKTORA BURAKA

Duży Format mi przypomniał to napięcie, gdy

[pierozek_monika]

czekałam na nowe odcinki :)))
Naprawdę świetna historia!
Rifun odezwij się jeszcze kiedyś... może jakiś CZACIK Z GW????? Please.

Genialna historia! Niestyty "Dyzme" juz nakrecono!

[Gość: Panzerknacker]

Ale przyznac trzeba, ze Dyrektor... ups przepraszam ...Pan Prezes Burak moglby
swoim zyciorysem obdarowac kilka scenariuszy!!!

Chcialbym miec tyle szczescia co Burak!

[der.die.das]

Moja kariera jest teraz na etapie odsypiania zarwanych nocy pod sterta kartonow.
W dodatku tez "u Krzyzakow"! Mowiac najostrozniej... juz za kilka... no moze
kilkanascie miesiec bede jezdzil "PKS-em"!!! Oby...!!!

[Gość: tt]

klimaty ala gellwe lub inter groclin...

[Gość: Arek]

Pierwszy raz dopiero sopotkalem sie z ta historia.
Ktos zamiescil linka na innym forum.
Czyta sie swietnie :) Szkoda, ze to juz koniec.
Swietna robota panie Rifun.

BURAK MIAL FUKSA ALE AUTOR TEZ. PRZEZ PRZYPADEK

[Gość: klakson]

DOWIEDZIAL SIE ZE MA TALENT, I SMIALO MOZE SPROBOWAC SZCZESCIA W LITERATURZE
TYPU "przypadki..." , "na tropie...". BRAKUJE TERAZ TEGO. SMIALO RIFUN

TA FIRMA TO SCHOPA podaje strone

[Gość: KAMIL]

www.schopa.pl/
poczytajcie sobie ofertę firmy, jej historie, właścicieli (Walther - Waldek,
Thomas - Tomek).
To wszystko prawda.
WOW!

[Gość: betrix]

jak na to wpadłes?

FIRMA - SCHOPA - Stargard gdański

[Gość: KAM]

www.schopa.pl/
poczytajcie sobie ofertę firmy, jej historie, właścicieli (Walther - Waldek,
Thomas - Tomek).
To wszystko prawda.
WOW!

SCHOPA

[Gość: KAMIL]

Wejdźcie sobie w kim jesteśmy - nawet jest członek zarządu Jurgen - Jurek
hehehhe
Ciekawe czy andreas to gacek?

[Gość: fasOlka]

sa nawet zdjecia - na zdjeciu nr 4 jest 3 panow i podpis "narada produkcyjna" -
moze tam odnajdziemy twarz BURAKA ?
z drugiej strony jesli on niec nie robil tylko leczyl stres to nie liczylabym ,
ze bral udzial w naradach produkcyjnych.......

pozdr.o.

[hamsterek]

ZGADZA się !! Miałem mocne podejrzenia że firma ta ma dużo wspólnego z usługami
poligraficznymi ale raczej nie był to drukarnia gdyż w Polsce jest parę takich
a ta firma "zarządzana inaczej" przez buraka zajmowała się ponoć wyjatkowym
rodzajem działalności. Pasuje jak ulał !!

Burak to Andrzej Szwedowski

[Gość: Ania]

jest na zdjeciu! i cala reszta gromadki opisanej w opowiesci

[Gość: LMB]

Chyba nie, bo burak miał mieć zniemczone nazwisko. A ten zresztą nie wygląda na
takiego buraka, i chyba trochę za młody.

Ale jest "Marzena" i "Młody" - Paweł Szulc ;)

[Gość: ja]

Buraka na tym zdjęciu moze nie być, bo np moze już tam nie pracowac.

[Gość: R2D2]

Oczywiście, że Gacek to Andreas. Spójrzcie na uszy :-)))))

[aron007]

Witam!
Własnie zajrzałem na stronę tej firmy - generalnie właściwie się zgadza:)
Wszystko...
Ciekawe co będzie się działo z tym dalej...
a tak przy okazji-cała ta opaowieść jest niesamowita:))

[Gość: betrix]

dotarłam do miejsca gdzie chyba znika Burak , czy to koniec czy coś ominęłam?

[Gość: mar]

Re: SCHOPA
Wczoraj i dzis czytalem o Buraku. Fascynujace. Prawda tez jest, ze jest takich
wielu - sam tez sie z takim zetknalem. Ale a'propos Schopa. NIE MOGE wejsc na
ich strone, jest tylko rozowawe tlo i nic wiecej. Znikneli specjalnie, czy mam
problemy z moim Browser'em. Mam pomysl: na pewno ktos ze Stargardu wie kim jest
Dyr. Burak, przeciez niejeden sie z nim zetknal. Napiszcie jak sie nazywa,
mozna do niego zadzwonic (w Niemczech: www.teleauskunft.de). Zapytac: CO SIE
STALO DALEJ?

[Gość: Ania]

Burak to Andrzej Szwedowski, jego zdjecie jest na www.schopa.pl, jest tez Gacek
(Andreas), Jureg (Jurgen), Karola (Karina), jest też jeszcze jedna ciekawa
osoba ;)

[Gość: mar]

Dzieki Aniu! Widzialem, ze juz wczesniej to napisalas. Niestety nie moge nic
otworzyc na stronie Schopa.pl. Sprobuje zaraz w domu.
Szukalem juz Dyr.Buraka w teleauskunft.de - opornie idzie. Probowalem jako
schwedowski, szwedowski i schwedo*. Nic nie znalazlem. Jest jeden Schwedow Andy
pod Hannoverem. A moze on mieszka w Polsce?

[Gość: Ania]

Przepraszam bardzo pana Andrzeja Szwedowskiego, teraz doczytalam artykul pana
Talki do konca i wynika z niego, ze Burak juz tam nie pracuje, wiec to nie moze
byc pan Andrzej. Coz, nabralam sie, jeszcze raz przepraszam pana Andrzeja.

[Gość: zalogowany]

Ponadto wspomniany Buurak nigdy nie był kierownikiem produkcji...

[Gość: Nie powiem]

Obawiam sie, ze przez wasze male publiczne sledztwo Rifun moze miec duze
problem.
Podobno Burak jest w Niemczech, ale nie sadze zeby to byl problem dla
czlowieka ktory jechal z Polski do Francji na jeden dzien, zeby obejrzec
cholerny mecz.
Zostaje jeszcze nadzieja ze odebrano mu sluzbowego PKS-a...Oby...

aha!

[Gość: ordinary life]

Aha! Nie atakujcie tych ludzi z firmy-szeów marketingu,produkcji itp. Przecież
tam go nie ma!Pan prezes nie był szefem żadnego wyszczególnionego działu-ON
PANOWAŁ NAD CAŁOŚCIĄ! HI HI...(ale zawsze najpierw musiał sie odstresować, żeby
móc panować!)

PAN THOMAS XX ...współzałożyciel ;-)

[Gość: ordinary life]

Co sie stało dalej?Jest w dzisiejszym Dużym Formacie i nie tylko;-) Ten pan to
THOMAS najprawdopodobniej,wspołzałożyciel firmy-obok WALTHERA-nazwiska obu są
na schopowej stronce, którą dzisiaj nawiedza o wiele więcej internautów niż
zwykle :-) . Pan ten obecnie rozwija swoja wąłsną firme, o podobnym profilu, w
Polsce również też. A z ww wymienioną firmą się procesuje.

Uwaga, teraz Rifun powinien dostać ochrone!

[Gość: amico]

Przecież on jest teraz także rozszyfrowany i może być w niezłych opałach, jak
się BURAKI i Gacki do niego zabiorą.

[Gość: ordinary life]

Wyżej wymienione informacje zaczerpniete zostały z innego miejsca na portalu
gazeta.pl.Nie biorę za nie odpowiedzialności.

[Gość: hopocek]

i z dużego foramtu wynika że on pracuje w administracji państwowej a już ktoś
jeszcze przed pojawieniem sie w gazecie wiedział i napisał że jest on
urzędnikiem. więc ten kto z zainteresowanych chciał sie dowiedzieć kim jest
rufin to sie dowiedział. w końcu Talko też do niego dotarł.

25 odcinek

[Gość: pinky]

Talko napisal: "Zaraz potem opublikował "Przypadki dyrektora Buraka cz. 1".
Przez następnych kilka miesięcy historia dotarła do 25. odcinka i wzbudziła
sensację." Jako ostatni przeczytalem 24 odcinek z dnia 15-02-2002, a gdzie jest
25? Pomozecie?
Pozdr

KAMILU skąd wiedziałeś?

[Gość: Skalar]

Teraz RIFUN może mieć przesrane... rozdzwonią się telefony, wszystko wyjdzie na
jaw, w końcu dowie się i burak i przejedzie swoim pksem rifuna tak, że będziemy
mogli się pożegnać z kolejnym noblem dla polski..

[Gość: nova]

W tekście jest jeszcze jedna istotna informacja-dziennikarz na pytanie rifuna o
spotanie odpowiada, że przejechał 400 km, żeby sie z nim zobaczyć...

[Gość: [8BZ] Val]

Wspaniałowy tekst buraczany, muszę powiedzieć, że forum odkryłam dopiero po
publikacji w gazecie, niesłychane, pozdrawiam wsiech a najbardziej RIFUNA,
niech mu się wiedzie na państwowoej posadzie i oby sam ne zburaczał (co jak sam
przyznał i jego tknęło) :)))

[Gość: Swojak]

Ja też odkryłem to forum dopiero po poniedziałkowej GW.Od poniedziałku czytam
wszystko o Dyr. Buraku i jestem z dnia na dzień coraz wiekszym fanem RIFUN'a

jest waldek

[Gość: mirek]

www.walter-schomaker.de/index_de.php?seitenlang=de&seitenname=team01

[Gość: Cicki]

Strzal w dziesiatke, to musza byc ONI!

[Gość: mirek]

to na pewno on , jego gęba pasuje do całej historii, zastanawiam się czy nie
napisać mu maila w stylu : chłopie gdybyś ty wiedział co pół Polski o tobie wie?

[Gość: Katylina]

Ciekawa mysl. Warto przejsc na oddzial w Polsce - sa zdjecia pracownikow (tych,
ktorzy dotad jeszcze pracuja)

[Gość: KooLiz]

Dam se rękę uciąć że SchoPa to własnie ta firma.
Nawet zabudowania pasują, a nie mówiąc jużo wyrobach.

Thomas Decker

[mk79pl]

A moze ktos ma pomysl jak zlokalizowac nowy interes pana Deckera? Bo to chyba
on jest burakiem, chociaz pewnosci nie ma. Hmmm jakies pomysly?

To jednak nie Thomas Decker:(((

[mk79pl]

" A on (burak)
przekonany o swojej bezkarności zachowywał się coraz bardziej irracjonalnie.
Aby przykłady irracjonalnego zachowania były bardziej przejrzyste muszę nazwać
pozostałych udziałowców (zgodnie, więc z tradycją spolszczam ich germańskie
imiona, od teraz jeden to TOMEKa drugi OLEK)." czyli Tomek to Thomas Decker a
Alek to Alex Paffenholz. Coz szukamy dalej:)

[Gość: Nie powiem]

--------------------------------------------------------------------------------
Obawiam sie, ze przez wasze male publiczne sledztwo Rifun moze miec duze
problem.
Podobno Burak jest w Niemczech, ale nie sadze zeby to byl problem dla
czlowieka ktory jechal z Polski do Francji na jeden dzien, zeby obejrzec
cholerny mecz.
Zostaje jeszcze nadzieja ze odebrano mu sluzbowego PKS-a...Oby...

[Gość: BOREWICZ]

Spokojnie mam znajoma co pracuje w shopie firma ta miesci sie w strgardzie
szczecinskim.wszystko sie wypytam i napisze.
Borewicz

PO CO WAM TE NAZWISKA

[Gość: asker]

nie rozumiem - nazwa firmy juz jest znana. w zasadzie chyba wszystko sie
zgadza. Rifuna chyba (poza jego znajomymi) nikt nie zidentyfikuje w realu jako
autora watku - taka mam nadzieje i tego mu zycze. To po co jeszcze walicie tymi
wszystkimi nazwiskami ludzi z zarzadu. Dajcie spokoj, to nic nie da.
Za tyle wyniesionych informacji o sytuacji w firmie pewnie czekalby Rifuna
dlugi proces. A tak ma po wsze czasy zapewniona dobra pamiec wsrod internautow.

[Gość: magdalenka]

a wiecie co mi się wydaje że to jest jedna wielka ściema a wy tu się domyślacie
kąbinujecie . dajcie sobie na wstrzymanie

Śledztwo nieistotne, RIFUN odezwij się!

[Gość: misiunia]

Tylu fanów czeka na jedno Twoje słowo...RIFUN odezwij się!

[Gość: gfghfgvhgf]

gchfghrtfhfgyhghngf

[Gość: gaan]

Ja jestem po prostu w ciężkim szoku, że coś takiego powstało w internecie i
jeszcze taki odzew...
Dziś weszłam na to pierwszy raz w pracy i musiałam w domu doczytać do końca, bo
nie mogłabym wytrzymać z ciekawości, jak to się wreszcie skończyło. Poznałam
wszystko na raz od początku do końca, tylko dlatego, że zainteresowało mnie
hasło "dilbertoza" i prawdę powiedziawszy nawet nie wiedziałam, że właśnie w
czymś takim tkwię w tyrce...Szkoda czasu na opisywanie, szczęściem mój
samozwańczy pryncypał, jak jeden gość w firmie go dla mnie specjalnie nazwał,
odszedł na emeryturę, choć niestety jeszcze przyłazi do firmy (rodzinna
spółka). Mam więc więcej życia niż wcześniej.

Pozdrawiam wszystkich na tym forum!!

I to fakt, że szkoda, że Rifun nie pożegnał się z Wami :(

[Gość: ogórek]

www.interia.pl

[Gość: to ja]

adres strony tej firmy www.schopa.pl/main.htm

[Gość: Borewicz]

Wszystko juz wiem,ale za duzo nie moge napisac cale to zdarzenie wydarzylo sie
naprawde.Dyr. burak to pan Henryk Pilat juz tam nie pracuje.riffun
to.......tego nie napisze dla jego bezpieczenstwa ale tez juz nie pracuje.
aha ja pisze z kafejki tak dla bezpieczenstwa.

[Gość: Aga]

Ale to jakiś burmistrz Gryfina, to ten sam?

Burmistrz Gryfina nie jest Burakiem

[Gość: szperacz]

Henryk Piłat z Gryfina był w samorządzie terytorialnym już w czasie I i II
kadencji samorządowej. Więc wtedy raczej nie bawiłby się w "burakowanie" w
SchoPie.
Henryk Piłat - Burmistrz Gryfina to nie Burak

[Gość: k]

Potwierdzam.
Rzecz dzieje sie w Schopie w Stargardzie Szczecinskim.Burak to Henryk Pilat. A
Rifun to Andrzej Karpeta.

[Gość: k]

Trafilem na ten watek pare dni temu.
W miare posuwania sie w czytaniu coraz bardziej bylem przekonany, ze to chodzi
o ta firme.
Pracowala tam moja dziewczyna.
Jak dowiem sie czegos wiecej to napisze.
Pozdrawiam

[Gość: $wieca]

czy zona buraka to Lidka

BOREWICZ ... Henryk PILAT to Heinrich PILAT ?

[Gość: Jacek NOWAK]

Heinrich Pilat GmbH Villenstraße 14 67657 Kaiserslautern
tel. [phone]
fax. [phone]

Pewnosci nie ma ale Henryk PILAT ma swojego niemieckiego klona Heinricha ...
To by pasowalo ...

BOREWICZ ... Myslisz, ze to ten gosc ? Moze zapytaj sie znajomej ... hehe

[Gość: maja]

przeczytalam wszystko i bardzo mi :((((( ze to juz koniec

[megi55]

A mi jest przykro, że to wszystko obrało taki kierunek, że nie potrafiono
uszanować autora - te wszystkie nazwiska - Ludzie to nie o to chodziło! RIFUN
trzymaj się - masz talent!

Popieram megi55!!!

[Gość: gaan]

Zgadzam się z tobą w całej rozciągłości!!!
Wchodzę tu jeszcze co jakiś czas, bo mam nadzieję, że Rifun jeszcze się
odezwie, Ale widzę że nie ma to już sensu. Ja bym w życiu nie odezwała się do
ludzi, którzy robią głupie śledztwo, zamiast pomyśleć nad sensem tych opowieści.

Facet ma niewątpliwy talent!!
Moim zdaniem, dziewczyna, która próbowała dokończyć jego dzieło również powinna
pisać, ma świetne poczucie humoru :))

Ja tez popieram megi55!!!

[Gość: no ja tez]

popieram-niepotrzebne sledztwo, jak zwykle w Polsce efekt jest inny od
zamierzonego - zamiast uzmyslowic ludziom, jak prowadzone sa niektore firmy,
uwidocznienie problemu, najwazniejsze staje sie zdemaskowanie autora i
ewentualne konsekwencje. NO coz, to tylko stanowi kontynuacje i rozszerzenie
niedopowiedzianej mysli Rifuna o polskiej mentalnosci.

[grzechu7]

Zgadzam się, żeby dać spokój jakiemukolwiek śledztwu. Zawsze jest możliwość, że
ktoś Burakopodobny chcąc zdyskredytować Rifuna zamieści szkalujące kogoś
informację(np. podanie nazwiska przez Anię, a później odwołanie wszystkiego),
doprowadzajac do podważenia wiarygodności Rifuna.
Nie pozwólcie temu cwanemu matołowi zatryumfować.
Grzechu

[Gość: poco]

Tez popieram megi55

[Gość: megi 59]

Ta "zabawa", ktorą ofiarował, gdyby pozostala anonimowa, mogłaby trwać jeszcze.
I RIFUN częstowałby nas firmowo-buraczanymi z życia wziętymmi anegdotami.
Niestety głupie śledztwo z pewnością wpędziło go w niezłe kłopoty. Rifun,
trzymaj się!

[Gość: Jessica]

Super historia

DO RIFUNa :)

[Gość: przyjacielMITOMANA]

Widze długi czas minął odkąd urwałeś Swoją opowieść. Ale mam nadzieję że gdzieś
jest część dalsza :) W opowieść wierzę, z tego prostego powodu że znam gościa
plotącego jeszcze lepsze historie (niestety niewcielającego ich w życie). W
każdym razie Mitoman (jak go nazwaliśmy z kumplami) ma wyobraźnię
przewyższającą Buraka, ale z powodu braku jakichkolwiek zdolności narratorskich
(tu muszę Ci Rifun złożyć pokłonik - RESPECT) nie podejmuję się do opisywania
takowej. Jakkolwiek jeżeli gdzieś w necie jest dalsza część, proszę o pomoc
poprzez odpisanie na ten post, każdego kto potrafi mi pomóc. Narka

[Gość: Wspaniały]

Natknąłem się na to forum wczoraj, 26 wrzesnia 2004, czyli jakieś 3 lata po
pierwszym tekście RUFINA. Czytałem jak najęty, skończyłem dzisiaj. Niestety
wielu jest takich Buraków. Miałem "przyjemność" z takim w mojej krótkiej
karierze (jestem przezd 30-tką) w owj. warmińsko-mazurskim - niewykształconym
hamem, holeryko-nerwusem, pracoholikiem do upadłego, oderwanym od normalnej
rzeczywistości, krzyczącym na żonę przy wszystkich, że kanapki za późno mu
zrobiła na 2. śniadanie, że nie taka kiełbasa itp., nie poważającym kobiet jako
równorządnych partnerów, szntażującym biznesowych partnerów, najmądrzejszym z
mądrych i w ogóle. Swoją frustrację teraz wyrzuca poprzez fora dyskusyjne -
pisze o Żydach, komuchach i innych. Ciekawie się czyta Księgę Gości zawieszoną
na stronie jego firmy, w której aktywnie się udziela (zwykle wieczorami siedzi
w necie, bo po co iść do domu do żony i dzieci, jeszcze by chciały, żeby im
poczytał) - ludzie sam tym forum sami zauważają, że jakiś odchył ma facet, bo
każdego, kto coś tam nie tak na niego powie, bezwzględnie dyskredytuje. Stracił
już dystans.
Abstrahując od tego, RUFIN - mimo że zmienił robotę - powinien symbolicznie
zakończyć swoje dzieło - choćby jeden odcinek. Za dużo osób zaangażowało się w
to wszystko. Tak się nie robi. Nawet teraz to forum żyje.

Glupie to..

[Gość: ji]

..tyle o tym slyszalem, przeczytalem i wzruszylem ramionami.
Nic nowego; widzimy tu pokrzywdzona przez los inteligencje 'ktora skonczyla
studia' a ktorej ktos swiata drzwi zamknal noga obuta w gumofilce wyscielane
sianem 'cham' z ludu.

Czym ze zasluzyli sobie na to ci wszycy 'po studiach'!?

PS
Polecam Polactwo Ziemkiewicza by przejzec sie w lustrze.

sames gupi

[kraxa]

trafiBam na Buraka przypatkiem, zajrzaBam dzis na Dilbertoze po raz 1 w zyciu.
Niestety niewiele dzi[ zrobiBam w pracy- bo mnie tak wcionglo. Rany julek, co
za historia, zara wysyBam mojej siostrze w Auslandzie. Tylko sd teraz
wytrzasnac artykul Talki sprzed 2 tygodni. Podmozcie- musze to przeczytac.
Panie Rifunie- poklony. Heniu Pilat Rulez somewhere else probably.

[Gość: ji]

Jescze jedna z wyzszych sfer. Caly dzien nic nie zrobila ale przeciez ma do
tego prawo; co jej tam jakis burak prace bedzie nakazywal...

Ty Madralo

[kraxa]

Po pierwsze nie nic- a niewiele,i nie Twój to zakichany interes, a poza tym
nigdzie akurat mojego szefa nie nazwalam burakiem- bo poniekad sama nim jestem
dla siebie. Daruj sobie, a glupis i tak

Tez 'po studiach'? :-)

[Gość: ji]

Okrutny ten swiat, prawda? Ludzie 'po studiach' musza pracowac a chamy tylko
rozkazuja! Kto to widzial, by w pracy pracowac a nie chodzic tam tylko... to
sie do prasy nadaje!
:-)

[cineo]

RIFUN WRACAJ DOKOŃCZ SWOJE ARCYDZIEŁO
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
RIFUN WRACAJ
.......................W-R-A-C-A-J

[suzuki500f]

Przeważnie wszystkie rzeczy anonimowe traktuję z rezerwą ale to co przeczytałem
dzisiaj (przypadkowo zupełnie) uruchomiło we mnie wspomnienia podobnych
zdarzeń. Nasi ziomkowie (tzn. jak Burak) potrafią robić nie takie numery. To
jest tak dobre (tekst Rifuna i komentarze),że nie ugotowałem na czas obiadu i
zaraz dostanę opr od mojej starej, która wróci głodna z pracy. Tam jej zespołem
kieruje z kolei Lady Buraczka sic! Idę pocieszyć moją wygłodniałą starą i potem
pokaże jej to forum, ciekawe ile czasu może głodny człowiek zajmować się tak
wspaniałą lekturą? Zmierzę czas mojej połowicy. Dziękuję

[Gość: madzia]

coś to forum umarło .... napoczątku czytałam jak najęta jak jakąś powieść
sensacyjną tylko przez to, że forum tak długo istnieje a teraz co nuda na maxa
zaglądam tutaj codziennie i co???? i nic moze by tak Rufin by wpadł i
powiedział co się dzieje u niego??!!! a tak pozatym Pozdrawiam wszystkich co tu
wchodzą i co to czytają miłego dnia !!!

[Gość: hydrogenium]

Tak jakoś smutno się tu zrobiło.

A FE!

[Gość: lisawieta]

Rifun ma teraz pewnie sporo problemów spowodowanych tym śledztwem, które mu
zafundowano...i to zrobili mu to ludzie, którzy byli jego wiernymi
czytelnikami..WSTYD!

[kiciaf]

Tak naprawdę to powinien przeprosić Rifuna autor artykułu. I mam nadzieję że to
zrobił. Jeśli Rifunowi przez tyle czasu dało się nieujawnić swojej tożsamości i
wyraźnie nie chciał jej ujawniać dalej to należało to uszanować. Całe śledztwo
internautów bazowało na szczegółach identyfikujących firmę, które zawarte były
w artykule.
Myślę że Rifun już się nie odezwie.Tym bardziej chcę mu podziękować za wszystko
i życzyć powodzenia.

[Gość: ar]

ja także....

[Gość: anatolka]

... i zyli dlugo i szczesliwie...

[Gość: lura]

a ja uważm, że Rifun przegiął

Przypadki dyrektora Buraka

[Gość: Banka]

Mam do podania przynajmniej dwa przypadki czystej buraczczyzny. Zaznaczam, że
wszystkie miały miejsce w warszawskich centralach banków. Na początek jeden:

1) dyrektor departamentu, który co drugie słowo wstawiał "k*rwa"; wychodził ze
swojego gabinetu na salę i tak sobie normalnie w tym stylu rozmawiał; jak się
wkurzył zapraszał do swojego gabinetu i tam "głupia krowa" to już był
komplement: namiary - Tomasz Wróbel, PKO BP

RIFUN WRÓĆ!!!!!!!!!!! CZEKAMY!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Wojtas]

RIFUN!!
CZEKAMY JUŻ PONAD 3 LATA:((
I CO DALEJ??
PISZ, PISZ!!


To najlepsze forum na Gazecie. Wszystkie pozostałe tematy uchowają się przy
Przypadkach Dyrektora Buraka.
Przekazałem kilkudziesięciu osobom linka do tego fora, i dziś jest nas kilkuset,
ale w sumie to nas jest dziesiątki tysięcy fanów:)

bye RiFuN

[Gość: Schomaker]

wiecie co?

jakos mi smutno...,
mam niedosyt...

[Gość: schopa]

ENDE i basta!
serwisy.gazeta.pl/df/1,34471,2278937.html?as=1&ias=9
<<<THE END>>>

dla was...

[Gość: © 2001 by RIFUN]

Witam wszystkich, którzy zechcieli to przeczytac.

Zanim zdecydowalem sie na napisanie tego tekstu przeczytalem inne, które

znajduja sie na forum i dotycza polskich Dilbertów. Zdalem sobie sprawe, ze od

wielu lat mam do czynienia z jego bardziej chamska i prymitywna forma. Nie

oczekuje dyskusji, ale jedynie prezentuje historie firmy, w której pracuje i

ludzi w niej zatrudnionych, podkreslam, ze wszystko, co opisuje zdarzylo sie

naprawde i w wiekszosci opisywanych zdarzen wystepowalem w charakterze swiadka

lub sluchacza. Choc historie te wydaja sie nieprawdopodobne to niestety mialy

miejsce. Tekst ten traktuje troche jako ujscie dla mojej frustracji i

bezsilnosci.



Z wiadomych wzgledów nie bede uzywal prawdziwych imion i nazw, zanim przejde do

historii z udzialem glównego bohatera, czyli Dyrektora Buraka podam opis

(sytuacyjny) firmy abyscie mogli spróbowac zrozumiec pewne zachowania

niektórych bohaterów.



Firma powstala 10 lat temu jest polskim oddzialem niemieckiego

przedsiebiorstwa, zatrudnia ok. 300 osób – w wiekszosci sa to niewyksztalceni

pracownicy fizyczni, blisko 90 % zalogi to kobiety pochodzace z malych

miejscowosci i wiosek. Charakter produkcji wymaga od pracownika jedynie

cierpliwosci i po przeszkoleniu trwajacym okolo tygodnia mamy gotowego

pracownika, który moze obslugiwac maszyne. W okolicy miejscowosci, w której

jest siedziba firmy panuje bezrobocie na poziomie 20-30 % i w dziale kadr

przedsiebiorstwa co miesiac skladane jest okolo 30 podan o prace.



Czesc 1


Poczatek kariery Dyrektora Buraka


Dyrektor Burak pochodzi z malej pegeerowskiej miejscowosci gdzies w Polsce, w

latach osiemdziesiatych doszedl do wniosku, ze nasz kraj nie oferuje takim

obiecujacym mlodym ludziom (wyksztalcenie srednie, podobno rozpoczal studia,

ale ma problemy ze sprecyzowaniem nazwy uczelni i kierunku) jak on mozliwosci

zrobienia kariery i postanowil wyemigrowac do „NRF-u” (cytat). Trudno sie z nim

nie zgodzic, bo okres komuny to nie byly raczej lata prosperity. Wiec wyruszyl

wraz z calym majatkiem (zona i dziecko) do niemieckojezycznego eldorado. Po

dotarciu na miejsce przeszedl standardowa procedure – obóz uchodzców,

zrzeczenie sie obywatelstwa, wniosek o przyznanie obywatelstwa niemieckiego,

wreszcie samo obywatelstwo. Lata te niestety osnute sa mgla tajemnicy, poniewaz

sam bohater niechetnie wspomina, ze jego Vaterland wymagal od swojego syna

takich poswiecen (jak obóz przesiedlenców) i nie do konca dawal wiare jego

zapewnieniom o czysto niemieckich korzeniach. Wreszcie jednak nastapil

upragniony dzien i Dyrektor Burak otrzymal swój pierwszy i prawdziwie niemiecki

Ausweis (czy jak oni nazywaja Dowód Osobisty) z jego swiezo zdeformowanym

(zniemczonym) imieniem i nazwiskiem. Obecnie Dyrektor Burak i jego rodzina ma

ogromny problem, poniewaz okazalo sie ze jego tlumaczenia na pytanie dlaczego

zmienil imie i nazwisko to klamstwo. Zawsze twierdzil, ze Niemcy go do tego

zmusili, teraz rzad federalny postanowil ze wszystkie imiona i nazwiska

krzyzaków maja byc pisane w oryginale, przy okazji okazalo sie ze wszyscy o

zmienionych nazwiskach specjalnie sobie tego zyczyli.


Czesc 2


Pierwsza praca Dyrektora Buraka.



Pierwszym etatem, jaki otrzymal (zdobyl) nasz bohater na lonie kapitalizmu byla

posada kelnera. Co do miejsca pracy pojawiaja sie pewne watpliwosci w jednej

opowiesci jest to „najlepsza i bardzo ekskluzywna” francuska restauracja

(najlepsza w miescie zamieszkania Dyr. Buraka) innym razem jest to klub nocny –

równie „ekskluzywny i elegancki”. Goscmi jednego i drugiego bywali mozni swiata

biznesu Niemiec i nie tylko (w jednej z opowiesci pojawil sie nawet arabski

szejk). Ekskluzywnosc, a przynajmniej profesjonalizm lokali nalezy poddac w

watpliwosc, – poniewaz w owym okresie Dyr. Burak jeszcze nie poslugiwal sie

swoim ojczystym jezykiem (niemieckim), ani zadnym innym europejskim (do

dzisiaj). Jezeli nawet pracowal w owych miejscach (miejscu?) to raczej w

charakterze pomywacza a nie kelnera. Niemniej jednak trzeba przyznac naszemu

Dilbertowi, ze po otrzymaniu upragnionego prawa do zasilku socjalnego nie

spoczal na laurach i nie zaczal korzystac z uciech kapitalizmu a zaczal szybko

wspinac sie po szczeblach drabiny spolecznej. W tedy tez po raz pierwszy

zauwazyl u siebie nieprzecietne zdolnosci do robienia zlotych „interesów”.

Zauwazyl ze loze w lokalu nocnym (tym „ekskluzywnym”) sa tak skonstruowane ze

pomiedzy oparciem i siedziskiem jest szpara w która wpadaja kluczyki, bilon i

drobiazgi które siedzacy tam goscie nosza w kieszeniach. Zaproponowal wiec

wlascicielowi ze bedzie zostawal po godzinach i pomagal sprzatajacym

doprowadzic do porzadku sale – wlasciciel oczywiscie sie zgodzil i jeszcze

wyrazil zachwyt jaki to pracowity naród ci Polacy. Nie wiedzial, ze Dyr. Burak

to zaden Polak tylko krzyzak z dziada pradziada. Nasz bohater nie

przepracowywal sie specjalnie ze sprzataniem za to bardzo starannie przegladal

szpary w lozach. Po jakims czasie nasz strateg wpadl na genialny pomysl jak

zwielokrotnic zyski bez wkladu wlasnego. Pomysl byl genialny w swojej prostocie

po prostu wydawal klientom reszte w mozliwie najwiekszej ilosci bilonu

tlumaczac, ze w kasie niestety niema banknotów o niskich nominalach. Na uwagi

(opowiadal te historie publicznie) swoich podwladnych, ze takie dzialania mozna

nazwac (lagodnie) „uczciwymi inaczej” stwierdzal, ze to zaden problem jak sa

frajerzy, którzy az sie prosza o to zeby na nich „zarobic” (cyt.).



Czesc 3



Druga praca Dyrektora Buraka



Podtytulem powinno byc przyslowie: Glupi ma szczescie. Otóz Dyr. Burak

postanowil rozwijac dalej swoja kariere w tym celu podjal prace w koncernie

dzialajacym w sektorze przemyslu ciezkiego. Niestety nie bylo to jeszcze

stanowisko wyzszego szczebla kierowniczego, nie bylo niestety równiez to

stanowisko sredniego szczebla kierowniczego, a co gorsza w ogóle nie bylo to

stanowisko kierownicze. Prawde mówiac byl w tym koncernie zwyklym robotnikiem

(w pierwszym okresie nawet niewykwalifikowanym, co oznaczalo, ze nie mógl

obslugiwac zadnych maszyn – poza miotla i impulsownikiem kinetycznym potocznie

zwanym mlotkiem). Pierwsze zdarzenie nawiazujace do w/w przyslowia mialo

miejsce juz na samym poczatku, w ustach Dyrektora Buraka brzmi mniej wiecej

tak: „Wiesz jak ja tam zaczalem robic to jeszcze ciagle zapier.......lem w tym

burdelu (ekskluzywny lokal z Czesci 1) i pracowalo sie cale noce to jak rano

szlem (celowo nie poprawiam) do fabryki to bylem strasznie zje...ny. Ale trzeba

bylo tylko wytrzymac do 10 i w tedy byla przerwa a po przerwie tak zeby mnie

nikt nie widzial szedlem (bede zawsze poprawial – plynniej sie pisze) do

magazynu opakowan, chowalem sie pod kartony i spalem. I tak przez kilka

miesiecy az tu kur...a, kiedys jakis ch..j z kierownictwa lazil po firmie i

zauwazyl ze cos wystaje spod kartonów. Zawolal kierownika zmiany i zrobil

alarm, ze kogos przygniotly kartony, niezly glupek, jak mnie spod tych kartonów

wyciagneli to nie wiedzialem, o co chodzi – kupa ludzi i wszyscy krzycza i

pytaja sie jak sie czuje, to sie zorientowalem, ze oni wszyscy naprawde mysla,

ze mnie przygniotlo. A wiesz, co bylo dalej ci debile dali mi wolne do konca

tygodnia i jeszcze ekstra szmal zebym nic nie mówil, bo te kartony nie byly

zabezpieczone. Najlepsze jest to, ze nikt sie nie zastanowil jak mogly mnie

przygniesc puste tekturowe pudelka”.

Minelo kolejnych kilka miesiecy (lat?) i Dyr. Burak awansowal – zostal

robotnikiem

[Gość: © 2001 by RIFUN]

wykwalifikowanym i zaczal obslugiwac maszyne do spólki, na jednej
zmianie z innym obywatelem Niemiec rodem z Turcji. Maszyna byla podobno bardzo
dluga i duza i cos tam toczyla, a sterowal nia „komputer” (prawdopodobnie
chodzi o jakies przelaczniki elektromechaniczne, jak to w tokarkach), który
obslugiwal nasz Dilbert-Dyzma wraz z kolegom. Szybko nasz innowator zauwazyl,
ze do obslugi tej skomplikowanej maszynerii wystarczy jeden czlowiek, z czym
calkowicie zgadzal sie Helmut z Istambulu, wiec podzielili swoja zmiane na
jeszcze krótsze dyzury i kiedy jeden pracowal (obslugiwal komputer) drugi mógl
odespac noc (Turek tez byl na dorobku i pracowal w restauracji). Tak obu
stachanowcom uplywaly dni, miesiace (lata?), az tu któregos dnia Dyr. Burak
lezac spokojnie pod maszyna (jakims blokiem glównym) zauwazyl wyciek oleju.
Wykombinowal, wiec sobie, ze jak to zglosi do kierownictwa to na pewno trzeba
bedzie to naprawic, jak przysla kogos, kto to bedzie naprawial to maszyna
bedzie nieczynna, czyli on nie bedzie mial, co obslugiwac a wiec zupelnie
legalnie bedzie mógl robic to, co robi, czyli odpoczywac po przepracowanych
nocach. Jak wymyslil tak tez zrobil. I co sie okazuje przyszedl Dyrektor
Techniczny popatrzyl i kazal natychmiast zatrzymac sprzet, wyciek byl na tyle
grozny, ze grozil powaznym uszkodzeniem calej tokarki wartej (podobno) miliony
marek. Nasz, Dyr. Burak zostal pochwalony (malo istotne) i (co wazniejsze)
nagrodzony – finansowo. Otrzymal premie w wysokosci 5.000 DM, co stanowilo jego
blisko dwumiesieczne wynagrodzenie.
Dyr. Burak po dzis dzien z lezka w oku wspomina prace w owym koncernie i ciagle
podkresla, ze to dopiero byla FIRMA, nie przemawiaja do niego argumenty, ze w/w
firma zbankrutowala na poczatku lat dziewiecdziesiatych. Podejrzewam równiez,
ze wtedy Dyr. Burak po raz pierwszy spotkal sie z Dilbertowskim zarzadzaniem i
sporo sobie przyswoil.

Czesc 4

Dyrektor Burak stawia pierwsze kroki w „wielkim biznesie”.

Dokladnie kroniki (okresy, w których Dyr. Burak mówi prawde) nie podaja, kiedy
ostatecznie zerwane zostaly kontakty naszego, Dyzmy z branza restauracyjno-
rozrywkowa i metalurgiczna (w domysle informatyczna – obsluga komputera). Fakt
faktem przelom lat osiemdziesiatych i dziewiecdziesiatych a szczególnie zmiany
w Polsce spowodowal nagly przyplyw genialnych pomyslów do glowy Buraka na
zrobienie interesu zycia. Pierwszy i w konsekwencji ostatni (wlasny pomysl) to –
Firma Transportowa. Tradycyjnie jak Dyr. Burak pomyslal tak zrobil – kupil
samochód dostawczy (Mercedes z plandeka – lekko uzywany, co prawda, ale za to
dlugo, bo kilkanascie lat) i zaczal zdobywac trudny rynek na dzikim (wtedy
jeszcze) wschodzie. W zasadzie do konca nie jest jasne, co i gdzie wozil, a
jedyne opowiesci z tamtych czasów ograniczaja sie do barwnych relacji z pobytów
w agencjach (nie celnych), które wtedy powstawaly jak grzyby po deszczu.
Zreszta z jego punktu widzenia mialo to ekonomiczne uzasadnienie za jednorazowa
(wcale nie wygórowana) oplata mial: nocleg (w tamtych czasach klient placil za
noc a nie godzine, podobno?), relaks, rozrywke (jedyne zainteresowania do
dzisiaj) i mile (czytaj niewymagajace) towarzystwo.

W tym momencie w mojej opowiesci pojawia sie nowy bohater, nazwijmy go Wujek.
Wujek jest pracownikiem firmy do dzisiaj i mozna powiedziec, ze moim
przelozonym. Jest postacia równie istotna, choc oczywiscie nie tak wazna jak
Dyr. Burak. Wujek bedac jeszcze studentem w latach siedemdziesiat-osiemdziesiat
uzyskal paszport i pozwolenie na wyjazd (w celach turystycznych oczywiscie) do
RFN. Skwapliwie z niego skorzystal i po zwiedzeniu (w dwa dni) tego pieknego
kraju podjal prace w firmie profilu, której nie bede opisywal, poniewaz jest to
Firma-Matka spólki, w której pracuje. Przygoda Wujka z praca w tym
przedsiebiorstwie trwala dwa razy po trzy miesiace w przeciagu kilku lat w
trakcie wakacji. Po skonczeniu studiów Wujek jak kazdy przykladny obywatel PRL
podjal prace w przedsiebiorstwie panstwowym zeby oddac panstwu, co jego
(sponsoring studiów). Juz po rewolucji w roku 1989 Wujek wyczuwajac szybka
dewaluacje wartosci nabywczej Marek Niemieckich postanowil po raz ostatni
wrócic do Panstwa Krzyzackiego i zarobic, choc troche twardej waluty, ot tak
zeby miec, z czym wejsc w kapitalizm. W zasadzie robil to samo, co zawsze, ale
o ile poprzednio zaden z wlascicieli firmy ani zaden z Managerów nie zauwazali
go to teraz zywo zaczeli wypytywac jak to teraz jest w Polsce: czy juz mozna
otwierac firmy prywatne, czy sa fachowcy tacy a tacy, czy to na przyklad
problem zalozyc telefon, wynajac biura, hale produkcyjna. Wujek jako patriota
oczywiscie przedstawil nasz kraj jako miejsce, w którym niedlugo spelnia sie
marzenia wszystkich kapitalistów i w ogóle kraine mlekiem i miodem plynacym, do
tego mlekiem i miodem bez wlasciciela i ten, kto bedzie pierwszy to nachapie
sie najwiecej (smutne jest to, ze troche w tym prawdy). Wujek popracowal i
poopowiadal poczym wrócil do kraju nie przeczuwajac nawet jak szybko i jak
bardzo zmieni sie jego zycie.

Czesc 5

Dyrektor Burak stawia pierwsze kroki w „wielkim biznesie” cd.

Tymczasem Dyr. Burak rozwijal nadal swoja firme transportowa.
W owym czasie rzad polski prowadzil szeroko zakrojona agitacje wsród zachodnich
przedsiebiorców w celu przyciagniecia kapitalu do Rzeczypospolitej. Jeden z
konsulatów na terenie Panstwa Krzyzackiego zorganizowal spotkanie dla prezesów
firm myslacych o inwestycjach w Polsce. I jak sie domyslacie informacja ta
dotarla do Dyr. Buraka, no cóz w zasadzie spelnial wszystkie warunki –
niemiecki przedsiebiorca, prezes (szkoda, ze jednoosobowej spólki, ale kto by
tam wnikal w takie drobiazgi) do tego posiadajacy kapital (mercedesa opisalem
wyzej) i (co cenniejsze) wiedze o realiach inwestycyjnych na wschodzie. Kiedys
nad tym sie zastanawialem czy ja na jego miejscu zdecydowalbym sie na taka
wizyte w konsulacie i doszedlem do wniosku, ze bez wplywu srodków odurzajacych
z pewnoscia – nie (maze to jest powód, dla którego to on a nie ja jest
dyrektorem). Ale to tylko dygresja (moze niepotrzebna). Dosc powiedziec ze Dyr.
Burak odpowiedzial na ogloszenie konsula i stanal posród przedstawicieli takich
firm jak KLUDI (najwiekszy na swiecie producent armatury), JADO (czolowy
niemiecki producent elektromechaniki i automatyki) jak równy miedzy równymi. Na
spotkaniu tym zjawili sie tez dwaj sposród trzech wspólwlascicieli firmy,
której losy opisuje. I cóz za zaskoczenie, Dyr. Burak zostal rozpoznany przez
jednego z nich jako przedsiebiorca z tego samego miasta (!!!). Po latach sprawa
sie wyjasnila – znajoma wydala sie twarz Dyzmy. Swoja droga jego wyglad jest
dosc charakterystyczny (jak na warunki cywilizowanego kraju) – zloty sygnet,
(co najmniej jeden), kilka zlotych bransolet (na obu nadgarstkach), no i do
kompletu zloty lancuszek i lisie oczka, prawda, ze szczególna charakteryzacja
jak na przedsiebiorce. Ale wyglad o ile charakterystyczny jest, to w zadnym
razie nie tlumaczy skad podejrzenie u mojego pryncypala, ze spotkal Dyr. Buraka
w trakcie swojej dzialalnosci biznesowej. A tak naprawde spotkal go w trakcie
wizyt w restauracji, w której Burak byl kelnerem!!! (Wyroki boskie sa
niezbadane). Co najciekawsze sam Dyr. Burak dopiero po latach zdal sobie sprawe
z okolicznosci w których po raz pierwszy widzial Waldka (tak bede okreslal
nowego bohatera – skoro Burak zniemczyl swoje polskie imie to ja spolszcze
niemieckie Waldka). Tak, wiec nieswiadomi pomylki (obaj) staneli obok siebie i
wysluchali, co do powiedzenia ma konsul na temat inwestycji w krainie mlekiem i
miodem plynacej. Instynkt, Dyr. Buraka podpowiedzial mu, ze jego potencjalny
partner w interesach ma szmal (nie maly) i powaznie mysli o inwesty

[Gość: © 2001 by RIFUN]

cji w
Polsce – w obu wypadkach nie mylil sie. Kul, wiec zelazo póki gorace, opisal
(bez zbednych szczególów) tabor samochodowy, jakim dysponuje, i lata
doswiadczen na trudnym dla interesów polskim gruncie. Nie omieszkal równiez
napomknac o znajomosci jezyka polskiego (tak jakby nie bylo slychac, ze mówi ze
wschodnim akcentem – do dzisiaj zreszta). Uwienczyl zas negocjacje propozycja
podpisania kontraktu, w którym on (jego firma, przepraszam kompania
transportowa) swiadczylaby uslugi przedsiebiorstwu Waldka, bo przeciez cos tam
i z powrotem bedzie wozil. I niestety w tym wypadku sie przeliczyl.

Czesc 6

Firma rusza.

Dyr. Burak przeliczyl sie, jezeli chodzi o (z pewnoscia) lukratywny kontrakt na
transport, jednak jakby na otarcie lez Waldek zaproponowal mu posade prezesa
(!!!) w nowo powstajacej spólce j.v. (jak to Burak mówil „joint”). Waldek
zaprosil Buraka do siebie do firmy pokazal mu, co i jak i powiedzial, ze w
Polsce tu i tu mieszka taki chlopak (wlasciwsze bedzie okreslenie facet –
Wujek, a o nim tu mowa mial juz lata studenckie za soba), co kiedys pracowal w
Niemczech i mniej wiecej wie, o co chodzi, wiec dobrze bedzie jak Dilbert-Dyzma
pojedzie i skontaktuje sie z nim, a przy okazji dowie sie jak od strony prawnej
wyglada zalozenie spólki i poszuka lokalizacji. Jako motywacje otrzymal
fundusze na wikt i opierunek (nie male) i co najwazniejsze ze wszystkiego
MERCEDESA, a musicie wiedziec, ze dla Dyr. Buraka nie istnieje marka
przedniejsza niz PKS, (co starsi czytelnicy pamietaja pewnie „logo” na
autobusach PKS – prawda, ze podobne?), byl to jego wymarzony i wysniony pojazd,
cudowna zabawka, wspaniala maskotka, najbardziej charakterystyczna oznaka
statusu spolecznego z jaka kojarzy polaczek bogactwo, a do tego wszystkiego byl
jego i tylko jego (no moze nie zupelnie jego, ale tylko on mógl go uzywac i
tylko on decydowal gdzie nim pojedzie). W tej sytuacji Burak ochoczo wyruszyl
do „Polen” jednak postanowil przelozyc wizyte u Wujka i poszukiwanie
lokalizacji o jeden dzien. Powód, jakze oczywisty, co prawda bywal juz
w „Polen” wielokrotnie, ale niestety nigdy nie znalazl (z przepracowania) czasu
na odwiedziny u rodziny. Teraz, kiedy juz byl prezesem mógl swobodnie
dysponowac swoim czasem, no i nareszcie mial, co (Mercedesa) pokazac rodzinie
na wsi, tudziez innym kolchoznikom w rodzinnym pegeerze. Wizyta byla nadzwyczaj
udana – rodzina uwierzyla nie tylko w to, ze Mercedes jest jego, ale (o naiwni)
równiez w to, ze niedlugo Burak wróci tu juz z kapitalem i otworzy firme,
jakiej nawet w „Pogodzie dla Bogaczy” nie widzieli. Notabene w to, ze firma
jest jego wlasnoscia wierza do dzisiaj, (co niektórzy).

Czesc 7

Wujek poznaje Dyr. Buraka (wlasciwie od niedawna Prezesa).

Pierwsze „widzenie” Wujka i Buraka odbylo sie bez sensacji, co jak poznacie
blizej Buraka juz jest sensacja.
Prezes Dilbert-Dyzma wystapil, a jakze w roli kumpla Waldka i laskawie
zaoferowal Wujkowi posade (kierownicza) w nowym koncern-holdingu, który wraz z
Waldkiem i „kilkoma jeszcze inwestorami” ma zamiar uruchomic niebawem. Wujek
owszem laskawie wysluchal i podziekowal Prezesowi za propozycje potwierdzajac,
ze bedzie oczekiwal na konkrety. Najciekawsze jest to, ze Dyr. Burak wydal mu
sie nawet rzeczowy (!!!) i godny zaufania (!!!), troche tylko zdziwilo go ze
byl obywatelem Vaterlandu dopiero kilka lat a juz tyle zapomnial z ojczystej
mowy. Bez przesady mozna powiedziec, ze do dzisiaj placi za tamten blad w
ocenie. A propos jezykowej ekwilibrystyki, Dyr. Buraka, co prawda nie zdolal
sie on nauczyc jezyka, (w którym napisano „Moja Walke”) w stopniu, który w
pelni pozwolilby mu sie z asymilowac z Bawarczykami, ale nabral tak
charakterystycznej maniery (charakterystycznej dla pewnej reprezentacji
polonii) „zapominania” polskich slów i zastepowania ich niemieckimi, nie zawsze
odpowiednikami. Nie rzadko w pierwszym okresie swojego pobytu na lonie
pierworodnej ojczyzny zadawal tez pytanie: „Jak to sie mówi po waszemu? (po
naszemu czyli po polsku).”
Po wykonaniu pierwszego polecenia Waldka (kontakt z Wujkiem) przystapil do
wykonywania drugiego, rozpoczal szukanie miejsca, w którym mozna by
zlokalizowac firme. Rozpoczal oczywiscie od miast wojewódzkich i ich
najbardziej reprezentacyjnych czesci, oczami wyobrazni widzial siebie jako
nowego magnata, który jadac swoim PKS-em jest z szacunkiem wytykany palcami
przez mieszczan. Waldek jednak szybko sprowadzil go na ziemie i wyjasnil, ze
nie stawiaja ani supermarketu ani butiku z ciuchami Diora tylko zaklad
produkcyjny i potrzebuja hali, najlepiej na zadupiu (bedzie tania), i co gorsza
w pierwotnym zalozeniu nie bedzie potrzebna nawet czesc biurowa (na poczatku),
a wystarczy tylko sanitarno-socjalny wezel dla pracowników. Dyr. Burak nie mógl
uwierzyc!!!! Jak to nie bedzie dwunastopietrowego biurowca w centrum miasta i
stada sekretarek!?! Nie bedzie nawet porzadnego budynku biurowego przy hali
produkcyjnej. Trzeba pamietac, ze kiedy wyjezdzal z PRL w kraju panowala moda
na koscielne budowanie w swieckim wydaniu (szesciopietrowa plebania, a w jej
sasiedztwie „SWIATYNIA” z nawa glówna na 20-stu wiernych). Poza tym to juz
ostateczny argument dla wyobrazni Buraka, ale nawet pegeer w jego rodzinnej
miejscowosci mial „BIURA”, tak by sie plebs nie mieszal z „Derektorami”. Cóz
chcac nie chcac musial wysluchac argumentów Waldka (a nawet udac, ze je
rozumie), ze na poczatku firma bedzie miala charakter wylacznie produkcyjny i
nie ma potrzeby budowania reprezentacyjnych gabinetów. Pogodzony z mysla, ze
jego cudowny prezesowski gabinet, caly w marmurach odsuna sie w blizej
nieokreslona przyszlosc Dyr. Burak znalazl hale na terenie dawnego gospodarstwa
rolnego. Chcialoby sie powiedziec: Co sie martwisz co sie smucisz ze wsi jestes
na wies wrócisz.

Czesc 8

Dyr. Burak i przypadek z ciezarówka.

Dyrektor Burak zadomowil sie juz na dobre w „swojej” firmie, co prawda byla to
na poczatku wlasciwie manufaktura. Zatrudniala (ta manufaktura) okolo
dziesieciu osób w tym 8 kobiet, jednego mechanika do obslugi maszyn, Wujka
(wdepnal juz w bagno) jako kierownika i oczywiscie Prezesa (niedlugo pojawie
sie ja). Proces technologiczny jest (pisalem o tym wczesniej) niezwykle prosty –
przyjezdza TIR z produktami biali murzyni robia z nimi to, czego nie oplaca
sie robic w Marchii, bo tam za duzo trzeba placic Rumunom, Turkom, Arabom,
krewnym Olisadebe i Polakom, po czym wraca z powrotem. W poczatkowym okresie
bylo tylko piec maszyn, wiec TIR zapelnial kalendarz produkcyjny na caly
tydzien, z reguly nie wylaczajac sobót i niedziel. W soboty i niedziele firma
pracowala bynajmniej nie z potrzeby dotrzymania terminów, ale raczej z powodu
widzimisie Prezesa Buraka, w mysl, bowiem nowoczesnych zasad zarzadzania
personelem uwazal on, ze jezeli kaze przychodzic pracownikom w dni wolne od
pracy to beda czuli przed nim respekt, (dlaczego!?!). No dobrze, ale mialo byc
o ciezarówce (stosunek do pracowników bedzie czesto pojawial sie w tekscie),
tak, wiec w tamtym okresie w firmie transportowej (niemieckiej, a jakze, ale
nie Buraka), która podpisala kontrakt z Waldkiem na obsluge dostaw pracowal
kierowca, który pochodzil z Hiszpanii. Swego czasu Hiszpania tez nie byla
najbogatsza i jej obywatele wyjezdzali za chlebem na wschód (z racji polozenia
geograficznego). Jak na Hiszpana przystalo mial goracy temperament i ciekawy
zwyczaj podjezdzania pod firme na piszczacych kolach (wszystkich osiemnastu).
Przyznaje, ze trzydziesto tonowa ciezarówka parkujaca na parkingu firmowym w
obloku dymu z rozgrzanych opon robi wrazenie. Tego dnia Burak siedzial w swojej
kanciapie wraz z zapoz

[Gość: © 2001 by RIFUN]

nanym kilka miesiecy wczesniej oficerem Wojska Polskiego –
nazwijmy go Generalem, kiedy uslyszal od pracownika, ze od strony Urzedu
Celnego zbliza sie Hiszpan w swojej ciezarówce. Zwrócil sie, wiec do Generala
tymi slowy: „Choc a zobaczysz cos zajeb....ego. Kierowców, co robia takie
numery mozesz zobaczyc tylko u mnie.” (dla niewtajemniczonych – wszyscy
oczywiscie byli przez Buraka informowani o tym ze nie tylko jedna ale i druga
firma jest jego wlasnoscia). Poszli, wiec i staneli przed firma czekajac na
obiecany przez Dyr. Buraka pokaz. Hiszpan faktycznie nadjechal z fasonem,
widzac, ze ma publicznosc docisnal jeszcze gaz i wszedl w zakret na podjezdzie.
Kola piszcza. Dym unosi sie wokól samochodu. Naczepa sie wypina. Przelatuje
obok Buraka i Generala. Wpada miedzy samochody (niestety nie uszkodzila
Burakowego PKS-u). I uderza z impetem w sciane hali produkcyjnej. Wybija dziure
mniej wiecej metr na metr (suma sumarum nic sie nikomu nie stalo). Burak i
General stoja jak skamieniali z rozdziawionymi gebami, wreszcie ten drugi
odzywa sie: „Ja pier....le skad wiedziales !?!”. Burak niestety nie wiedzial. A
wlasciwie nie podejrzewal, ze cos takiego moze sie stac. I w zasadzie cofam
slowa o braku ofiar, uszczerbku (nie pierwszego) na umysle doznal Dyr. Burak.

Czesc 9

Dyr. Buraka walka ze stresem.

Przez cale dotychczasowe zycie zawodowe Burak wykonywal czyjes polecenia, nagle
ta sytuacja zmienila sie z dnia na dzien. Teraz to jego zadaniem bylo
kierowanie (zarzadzanie) i wydawanie polecen. Czego efektem byl w pierwszej
fazie stan kompletnego zagubienia. Nastepnie byla to bezsilnosc spowodowana
ograniczona (zerowa) wiedza i calkowitym brakiem kompetencji. Obecnie Burak
jest pewna odmiana Rainmana zyjacego w wirtualnej rzeczywistosci, która sobie
sam stworzyl. Ale cofnijmy sie w przeszlosc. Ponizej przytaczam jeden z
nowoczesnych standardów zarzadzania:
Zarzadzanie Produkcja –
Mechanik przychodzi do Buraka i mówi: „Panie Prezesie (tak Trzeba bylo sie do
Buraka zwracac) maszyna sie zepsula.”
Burak: „Wiec ja ku...wa napraw”.
Mechanik: „Tak, ale potrzebuje taka a taka czesc”.
Burak: „Dobra jutro ci przywioze.”
Nastepnego dnia Mechanik przychodzi po obiecana czesc (Burak oczywiscie jej nie
kupil, bo zapomnial).
Burak: „Czego ku..wa znowu chcesz”.
Mechanik: „No wlasnie ja eee.. Panie Prezesie eee.. przyszedlem po ta czesc do
maszyny eee.. co to sie zepsula.”
Burak: „Jaka czesc!?! Aha!?!” (tu olsnienie) i nagly zwrot akcji – „Co ty
ku..wa myslisz ze ja nie mam co robic tylko jezdzic i szukac jakis pier....nych
czesci? Masz to naprawic bez nich a jak nie to cie wypier....le i znajde se
takiego co to potrafi naprawic bez nowych czesci!!!.”
Niektórym moze sie wydawac, ze przesadzilem z liczba wulgaryzmów, niestety nie,
a wlasciwie to mocno ja ograniczylem, Dyr. Burak, bowiem posród swoich
niezliczonych talentów ma jeden bardzo szczególny: Potrafi mówic calymi
zdaniami uzywajac tylko przeklenstw w róznych przypadkach i odmianach (ja
takiego daru nie mam, wiec chcac nie chcac musze stosowac polszczyzne). Ze
szczególnym zas upodobaniem stosuje ten swego rodzaju dialekt w stosunku do
swoich podwladnych (bez wzgledu na stanowisko, wiek i co najbardziej chore
plec). Pewnie mu sie wydaje, ze wzbudza tym powszechny respekt i szacunek (o
zalosny), a moze mysli, ze przez to przechodzi na bardziej nieformalna
(kolezenska) stope. A swoja droga ta brakujaca czesc kupil Wujek.
Miesiace mijaly i nawet do Buraka zaczelo docierac, ze nie nadaje sie do tego,
co mu kazano robic (zarzadzania, kierowania, reprezentowania, itp., itd.).
Stres zwiazany z faktem, ze uswiadomil sobie, iz jest kompletnym idiota i
prymitywem byl tak duzy, ze Dyr. Burak marnial w oczach. Wreszcie wpadl na
cudowny pomysl postanowil codziennie zakladac „rózowe okulary” w celu
upiekszenia swiata i siebie. A robil to w nastepujacy (jakze prosty) sposób,
przychodzil do firmy zamykal sie w swojej kanciapie i upijal sie (czasami do
nieprzytomnosci).

Czesc 10

Dyr. Burak jako Kaowiec.

Zastanawiajace – on pije gorzale calymi dniami a ci z Helmutowa (centrali) nic.
Rozwiazanie zagadki bardzo ciekawe i proste (wiekszosc dzialan Buraka jest
nieskomplikowana) otóz Dyr. Burak nawiazal nieformalne stosunki ze wszystkimi,
którzy maja cos do powiedzenia w Firmie (tam nie tu, bo tu rzadzil tylko on).
Szybko sie zorientowal, ze wiekszosc z Helmutów zna obraz Polski tylko z
opowiadan dziadków (zolnierzy Wermahtu), czyli ladne i tanie kobiety, wóda i
zarcie za darmo a w pesymistycznej wersji za niewielkie pieniadze. Wiekszosc
wizyt wygladala, wiec nastepujaco: Burak odbiera gosci z lotniska. Wiezie ich
do Hotelu (z reguly wynajmowal od razu pokój dla siebie). Wieczorem poi ich
wóda, az im banki nosem wychodza. Kolejny punkt programu to Dyskoteka. Jak sie
chlopcy rozochoca hajda do burdelu zobaczyc co nasz kraj oferuje najlepszego
(towar ceniony w calej europie). Nastepnego dnia spanie do poludnia. Sniadanko
i wizyta kontrolna w firmie z reguly maja przed odlotem czas na kawe (jedynie
ci ciekawscy na dwu trzy minutowy spacer po hali). O czternastej wypad na
lotnisko. I zycie wraca do normy. Kaowiec wraca do Firmy i na rozladowanie
nerwów wypija cwiarteczke (gwoli jasnosci dla mlodszych czytelników Kaowiec to
relikt PRL byl to czlowiek, który na wczasach pracowniczych za zadanie mial
organizowac przedstawicielom klasy robotniczej rozrywke kulturalno-oswiatowa).
Schemat tych wizyt kontrolnych powtarzal sie regularnie jakies osiem lat, co
bylo potem to napisze pózniej.
Przez te osiem lat raz tylko powialo sensacja. Sam Bóg postanowil nawiedzic
Buraka i zobaczyc jak zarzadza jego szmalem. Wszyscy byli pewni, ze nadszedl
kres jego blyskotliwej kariery. Znaki na niebie i ziemi na to wskazywaly. Boss
nie chcial wieczornej kolacji, ani dyskoteki, ani (argument ostateczny)
burdelu. Malo tego prosto z lotniska kazal sie przywiesc do firmy. Nastepnego
dnia (o zgrozo) siedzial w niej od rana, i zadawal niewygodne i bardzo trudne
pytania. Kto to jest ta kobieta w biurze (w tym czasie Burak postawil juz sobie
zaczatek kompleksu biurowego)? Po co tyle osób obsluguje ta maszyne i w ogóle,
co to za maszyna. Czemu jest taki balagan na hali? Dlaczego pracownicy nie maja
wody mineralnej? Czemu nie maja przerwy na sniadanie (najlepsze jest to ze
zwykle mieli, ale Burak myslal ze jak Boss zobaczy ze kazal im pracowac bez
przerwy to sie ucieszy) itp. Itd. Burak byl zalamany wszystkie jego standardy
zarzadzania personelem legly w gruzach. Uratowaly go dwie rzeczy. Pierwsza
Burak konsekwentnie od poczatku przy zatrudnianiu nowych pracowników kierowal
sie jedna zasada – nie wazne wyksztalcenie, doswiadczenie, wiek i plec, wazne
abys nie mówil po niemiecku. I tak jako jedyny tlumacz wystepowal on. Rozmowy
Boga z pracownikami wygladaly na przyklad tak:
Bóg: „Czy czegos wam brakuje”.
Pracownik: „Przydalyby sie wieksze szatnie i wiecej pryszniców”.
Tlumaczenie Dyr. Buraka: „Nie, wszystko mamy. W poprzedniej firmie, w której
pracowalem nie bylo nawet polowy tego, co tu.”
Bóg: „To dobrze wracaj prosze do pracy.”
Tlumaczenie Buraka: „Spi....dalaj do roboty.”
Generalnie obraz polskich pracowników (nie zapominajmy, ze 90 % to prosci
niewyksztalceni ludzie z malych miasteczek lub wsi), który przedstawial
Krzyzakom Burak wygladal mniej wiecej tak: len, zlodziej i kombinator, który
caly czas zastanawia sie jak nic nie robic a zarobic. Potwierdzenie tych slów
to fakt, ze jeden z udzialowców znal tylko jedno polskie slowo (nie wcale nie
ku...wa, ani dziekuje, czy dzien dobry), to slowo to „leniwi”. A skad, Dyr.
Burak odpowi

[Gość: © 2001 by RIFUN]

adajac na pytania, dlaczego to nie jest zrobione zawsze odpowiadal
(on wielki Niemiec), dlatego bo ci Polacy sa tacy leniwi (cale zdanie mówil po
niemiecku niestety nie wiedzial jak jest leniwi w jezyku Goethego).
Druga rzecz, która uratowal Buraka to opowiesc na osobny rozdzial.
Tak sobie mysle i dochodze do wniosku, ze nudzic sie u nas w Firmie jest
naprawde trudno i to nawet, wtedy jak nie ma nic do roboty (w sensie zawodowym).

Czesc 11

Druga „rzecz”, która uratowala Dyr. Buraka.

Okazalo sie po (jakims czasie), ze Bóg tez lubi skosztowac, co nieco z
polskiego towaru eksportowego, a co juz chyba jasne doswiadczenie w organizacji
konsumpcji (tych „towarów”) Dyr. Burak mial niemale. Tak, wiec co wyszlo po
jakims czasie na jaw Bóg w czasie tamtej wizyty wykorzystal i (podobno) docenil
talenty Kaowca. Decyzja Boga byla taka, ze Burak dostaje kolejna szanse i
lepiej zeby teraz jej nie spieprzyl. W zasadzie tylko z naszego punktu widzenia
wizyta w jakikolwiek sposób stanowila zagrozenie dla posady Prezesa, tak
naprawde Helmuty byli z niego zadowoleni (!!!) firma przynosila zyski, a o to
przeciez chodzi.
Kaowiec loil gorzale nadal i organizowal wizyty dla Krzyzaków, które po jakims
czasie zaczely przypominac Sex wczasy. Zreszta czesto i bez specjalnego
skrepowania opowiadal o wyczynach swoich i swoich kolegów. Jedna z opowiesci
brzmiala mniej wiecej tak a dotyczyla, Dyr. Buraka i Boga (nie wiem czy bylo to
w czasie pamietnej wizyty):
„No wiesz dobrze ochlalismy sie wódy no i ku...wa wracamy do Hotelu i przy
drodze stoja ruskie ku....wy. Bóg sie pyta ile kosztuje taka. To ja mówie, ze
mu postawie (znajac Buraka wydaje mi sie to nieprawdopodobne, ale z drugiej
strony Tirówki chyba nie wystawiaja faktur). No i wiesz na poczatku nie chcial,
ale ja mu mówie, ze czlowiek musi ku...wa wszystkiego w zyciu spróbowac. No i
wiesz w koncu sie dal namówic. To ja sobie, mysle co tak bede stal i tez sobie
jedna taka ruska ku...we wzialem (mam nadzieje ze nie do Hotelu – czasem w nim
bywam i obsluga wie gdzie pracuje). A pózniej to znaczy rano pojechalismy do
domu, (czyli do Vaterlandu). Wieczorem Bóg do mnie dzwoni i mówi, ze go
strasznie jaja swedza (!!!). No i ja tak sobie pomyslalem, ze mnie w sumie tez
(!!!). To od razu pojechalismy do lekarza, ku...wa jak ja sie czlowieku balem,
ze nas te dziwki czyms zarazily. A wiesz, co sie okazalo, ze to byly zwykle
mendy (!!!! Jak to zwykle mendy?!!!! dla mnie byloby czyms raczej niezwyklym
miec mendy !!!). Najlepsze, ze ten lekarz powiedzial, ze raz cos takiego
widzial, a wiesz gdzie na zdjeciu w trakcie studiów (tu gromki smiech) a nie u
pacjenta (znowu gromki smiech).” Uprzedzalem wczesniej, ze bedzie niesmacznie i
nieprzyjemnie a gwarantuje, ze to wcale nie jest jeszcze szczyt (a moze
bardziej pasuje okreslenie – dno). Czasami jak widze Boga, który (mnie z reguly
nie zauwaza) to sobie mysle „Chlopie zebys ty wiedzial, co ja wiem” (i nie
tylko ja).




Czesc 12

Dyrektor Burak zdobywa polski rynek.

Firma dzialala i rozwijala sie (rozwój zawdzieczamy raczej koniunkturze na
rynku niz zarzadzaniu Buraka). Mniej wiecej w roku 1993 Dyr. Burak dostal
polecenie zeby sprawdzic, jaki potencjal moze miec rynek polski (dotychczas
wszyscy klienci pochodzili z Europy zachodniej). Dyr. Burak zabral sie ochoczo
do dziela doszedl do wniosku, ze nie ma potrzeby zatrudniac specjalistów od
reklamy, marketingu czy sprzedazy, cóz to dla niego wygospodarowac troche czasu
w ciagu dnia i troche miejsca w glowie na zarzadzanie strategia firmy w tych
dzialach (z produkcja i personelem przeciez swietnie daje sobie rade). Nie
pomyslal tez o zleceniu badan rynkowych, bo po prostu nie wiedzial, ze robi sie
takie rzeczy (do dzisiaj nie wie). Przypominam, ze Firma jest firma uslugowa i
sprzedaje wlasciwie jeden jej rodzaj (gatunek?). Ci z czytelników, którzy
pracuja w firmach o podobnym profilu wiedza jak ciezko jest namówic kontrahenta
do placenia (wcale nie malo) za cos, co i tak bedzie dzialac bez naszej uslugi.
Rozpoczal swoje dzialania od obmyslenia strategii wymyslil, wiec po pierwsze,
haslo reklamowe, które brzmialo (to nie zart) „Usluga (tu wstawil nazwe uslugi)
to jest to”. Geniusz!!!! Szkoda, ze nie wystartowal w „Reklamozercach”, (jezeli
juz w tedy to cos sie odbywalo) pewnie by wygral, nie wiem, w jakiej kategorii
(znajac jego szczescie – stworzyliby jakas specjalnie dla niego). Drugi pomysl
na dotarcie do klienta, spenetrowanie rynku, wygryzienie konkurencji,
zwiekszenie obrotu itp., itd. to byly targi (do dzisiaj nie wieze, ze sam na to
wpadl, ale przyznaje, ze jeszcze nie odkrylem, kto mu to podpowiedzial).
Dlaczego nie wierze poniewaz Dyr. Burak jest typem któremu sie wydaje ze do
zdobycia klienta wystarczy postawic tablice z nazwa firmy na bramie wjazdowej.
No, ale wrócmy do targów, Burak zadzwonil, do Helmutowa i pochwalil sie, ze w
Polsce odbywaja sie targi branzowe i dobrze by bylo gdyby Firma tam zaistniala.
Waldek zgodzil sie (nie dal po sobie poznac, ze nie wierzy w skutecznosc targów
w wykonaniu Buraka) i wyznaczyl budzet. Dyr. Burak szybko obliczyl, ze niestety
bedzie musial troche ograniczyc zaplanowane wczesniej wydatki. Na co starczylo
Burakowi: Na najlepszy Hotel w Poznaniu (czytaj najdrozszy), na gorzale i
lyskacza dla klientów (no moze odrobinke tez dla niego), o dziwo starczylo tez
na kupienie powierzchni wystawowej, na reklame w katalogu targowym (haslo w
koncu trzeba uzywac), na wynajecie firmy wykonujacej zabudowe. Na co Burakowi
nie starczylo: na architekta, który mial zrobic projekt (niestety Dyr. Burak,
uznal, ze moze go zastapic) – dziwne, ze nie dostal nagrody za najciekawsza
zabudowe, stoisko przypominalo ciemna nore na tyle niewidoczna, ze jedyni
goscie Dyr. Buraka to byl Waldek i którys z Krzyzackich Manago (chyba
zabladzili, bo nawet jakby ktos chcial to i tak by nie znalazl). Kolejna,
rzecz, na która nie starczylo forsy to Hostessy, najgorsze bylo to, ze gdy zona
Buraka uslyszala o Hostessach to postanowila wyruszyc wraz z nim (jako atrakcja
stoiska). To pozbawilo Buraka szansy skorzystania z uslug Hostess w pierwszym
burdelu napotkanym po drodze (najgorsze, ze on do dzisiaj mysli, ze Hostessy
pracujace na targach i wystawach to prostytutki zatrudniane dla rozrywki
Prezesów i Dyrektorów).
Tak, wiec te dzialania (nie bardzo wiem jak je nazwac) majace nacelu
zawojowanie polskiego rynku trwaly w takiej formie (haslo reklamowe raz w
miesiacu w prasie branzowej, rzadko, ale za to na cala strone + targi branzowe
raz w roku) przez trzy lata. Efekt: 2 klientów (slownie dwóch klientów) wartosc
(nie mylic z zyskiem) kontraktów, które dla nich zrealizowano nie byla nawet
równa kosztom jednorazowej edycji hasla w magazynie branzowym. Nawet Waldek i
Helmuty zauwazyli, ze cos jest chyba nie tak i postanowili wprowadzic zmiany.

Czesc 13

Dyrektor Burak i Gacek.

Waldek i pozostali dwaj udzialowcy (przypominam, ze Burak jako udzialowiec
wystepuje tylko w PGR-e) zaczeli okazywac pewne zaniepokojenie (trzeba
chlopakom przyznac, ze maja nerwy ze stali) poczynaniami Dyr. Buraka. A on
przekonany o swojej bezkarnosci zachowywal sie coraz bardziej irracjonalnie.
Aby przyklady irracjonalnego zachowania byly bardziej przejrzyste musze nazwac
pozostalych udzialowców (zgodnie, wiec z tradycja spolszczam ich germanskie
imiona, od teraz jeden to Tomek a drugi Olek). Tak, wiec któregos dnia Tomek
postanowil przyjechac do Polski wraz ze Szwedzkim kontrahentem i pochwalic sie
nowa inwestycja, popelnil jednak dramatyczny w swoich skutkach blad, a
wlasciwie kilka bledów. Blad pierwszy - nie uprzedzil nikogo o swoim zamiarze
odwiedzenia Firmy. Blad drugi – kontrahent to byla kobieta (i do tego ladna).
Blad trzeci - kobieta byla

[Gość: © 2001 by RIFUN]

z pochodzenia polka i rozumiala nawet wiersze
Mickiewicza (bez tlumaczenia). To, co dzialo sie pózniej mozna nazwac
poczatkiem konca dla Buraczej wolnosci. Tomek i Pani Szwedka (tak ja nazwijmy)
zajechali, wiec pod firme, Wujek jak ich zobaczyl to malo nie spadl z krzesla.
Wpadl do kanciapy Buraka i zaczal go cucic, (Dyr. Dyzma od wczesnych godzin
porannych walczyl ze stresem) nie bardzo mu to wyszlo, postanowil, wiec
wystapic w roli gospodarza. Tomek wprowadzil Szwedke, przedstawil ja Wujkowi, i
oczywiscie spytal o Buraka.
Wujek juz zaczal wyjasniac, ze Dyr. Burak jest chwilowo niedysponowany, ale w
tym momencie w drzwiach „gabinetu” pojawil sie nasz bohater. W pierwszej chwili
Tomek myslal, ze to jakis okrutny zart, ale gdy uswiadomil sobie, ze Burak
wystrzelil sie w kosmos przy pomocy póllitrowej porcji wody ognistej to z
zaskoczenia az zaniemówil. I to kolejny blad, jaki popelnil biedny Helmut, on
zaniemówil a Dyr. Burak wrecz przeciwnie – geba mu sie nie zamykala. Ucalowal
wiec szarmancko dame i spojrzal jej gleboko w oczy po czym stwierdzil ze
dzisiaj w nocy to on jej pokaze (po pijaku Dyr. Burak staje sie takim
prostakiem ze Reymontowi by zabraklo slów zeby to opisac). Dyzma puscil do
Wujka oczko pod tytulem:, „Ale ze mnie zgrywus” (mówil po polsku przekonany o
tym, ze Szwedka go nie rozumie). I mial racje kobieta myslala, ze sie
przeslyszala. A w to, ze sie nie przeslyszala uwierzyla dopiero przy kolacji,
kiedy Burak (wiedzac juz, ze Szwedka to Polka) zlozyl jej dwuznaczna (a raczej
jednoznaczna) propozycje. Jak sie konczy zenujaca historia, po pierwsze Burak
dostal w twarz (nie pierwszy raz), ale nic go to nie nauczylo jedna z jego
maksym brzmi: „Jak mi ktos plunie w twarz to sobie mówie ze to deszcz” (ciekawe
czy sam to wymyslil). Po drugie ta firma (szwedzka) jest naszym klientem do
dzisiaj (moze Szwedka skorzystala z propozycji – raczej nie Burak by sie
wszystkim pochwalil). Po trzecie i najwazniejsze Waldek, Tomek i Olek uradzili,
ze wysla Gacka, czyli prawdziwego Krzyzaka, którego zadaniem bedzie pilnowanie
tego farbowanego.



Czesc 14

Gacek przybywa.

Jak uradzili tak uczynili. Gacek zostal zatrudniony oficjalnie jako Dyrektor
Handlowy a nieoficjalnie jak sie wszyscy domyslali byl po prostu Cerberem,
który mial pilnowac i donosic na Dyr. Buraka. To byl rok 1995 lub 96 (pamiec
mam dobra, ale krótka), zreszta to bez znaczenia za to istotne sa jeszcze inne
zmiany, które nastapily. Po pierwsze odbylo sie zebranie zarzadu (drugie pod
wzgledem wagi w historii firmy), obecny byl stary czlonek zarzadu, czyli Dyr.
Burak i pojawil sie nowy, czyli Gacek. Zarzad uradzil, iz od dzisiaj (po
konsultacji z prawnikami) spólka przestaje byc j.v. a zostaje z o.o. (ZOO to
juz bylo tam od dawna, teraz przynajmniej spelniono warunki formalne). Wiazalo
sie to ze zmianom wpisów do rejestru itp. itd. Dla Buraka w tych wszystkich
zmianach byla istotna tylko jedna sprawa, – kto bedzie wystepowal na papierze
jako prezes On czy Gacek. Gwoli wyjasnienia, nasz Bystrzacha szybko sie
zorientowal, ze jedyna konsekwencja jego wybryków to nadzór nad jego osoba w
postaci Gacka. Niestety stalo sie najgorsze prezesem zostal Waldek (wlasciwie
najgorzej byloby gdyby zostal Gacek, ale i tak to pierwsze potkniecie w
blyskotliwej karierze). Drugie potkniecie a wlasciwie to juz bardziej
kwalifikuje sie na upadek to fakt, iz Burak zostal mianowany Dyrektorem, ale
nie MANAGING Dyrektorem tylko Dyr. Ds. Produkcji!!!!! To byl prawdziwy szok. Do
tego wcale nie byl to koniec szykan („tych pie....nych Szwabów”), najgorsze (z
jego punktu widzenia) bylo przed nim. Otóz Gacek pierwszego dnia zajechal pod
firme nowiutkim samochodem (na szczescie dla niego nie byl to PKS – Burak z
pewnoscia porysowalby karoserie gwozdziem), byl to znak, ze trzeba sprawdzic,
kiedy jest termin wykupu z leasingu jego PKS-u. I cóz za szczescie, juz za
kilka miesiecy Burak dostanie nowiutkiego PKS-a. Od razu mu sie humor poprawil,
bo przeciez, kto bedzie wiedzial, ze prezesem jest, kto inny (wizytówek
przeciez nie bedzie zmienial, bo tyle mu zostalo starych, a przeciez to taki
wydatek drukowac nowe), a jak go ludzie zobacza w nowym PKS-ie to przeciez nie
uwierza w plotki o degradacji. Cierpliwie czekal, wiec na wiesci z Panstwa
Krzyzackiego (no moze, co jakis czas przypominal, ze leasing na PKS sie konczy
i trzeba pomyslec o nowym). Wreszcie nadszedl Wielki Dzien Burak pojechal do
Vaterlandu wszystkim oznajmiajac (od kilku tygodni), ze wróci nowym PKS-em.
Wrócil to fakt, ale po pierwsze nie taki wesoly jak wyjezdzal, po drugie nie
nowym a dwuletnim, a po trzecie nie PKS-em!!!!!!! To byl juz drugi tak powazny
cios w bardzo krótkim czasie, Burak uznal, ze skoro jest Gacek (zajmie sie
robota) to on moze zaczac walczyc ze stresem. No i zaczal walczyc, w zasadzie z
malymi przerwami (na sen) przebywal cala dobe na orbicie. Gacek faktycznie
zabral sie ostro do roboty i raportowal oraz donosil z malymi, przerwami (na
papierosa) przez cala dobe. Na efekty nie trzeba bylo dlugo czekac, odbylo sie
walne i na pólformalne zebranie zarzadu (pierwsze pod wzgledem wagi w historii
Firmy).

Czesc 15

Kariera Dyr. Buraka zawisla na wlosku.

Po Gackowych raportach, których wiarygodnosc potwierdzal Tomek (majac w pamieci
niezapowiedziana wizyte w Firmie), Waldek postanowil naradzic sie i podjac
decyzje, co do dalszych losów Buraka. Okazja po temu nadarzyla sie w trakcie
wizyty zarzadu (w komplecie) w okresie Swiat. Po tradycyjnym gadu-gadu o
niczym, ktos postanowil (swinia jedna) napomknac, ze jest pewna drazliwa
kwestia, która trzeba zalatwic. Malo tego (gnida jedna) sprowokowala glosowanie
pod tytulem: „Zostawiamy Buraka w Firmie czy nie?”. Zasada glosowania w
zarzadzie jest wyjatkowo glupia, do podjecia decyzji potrzebna jest pelna
jednomyslnosc, ale (banda nazistów) postanowila wylaczyc prawo do glosu Buraka.
A tak byla spora szansa, ze zarzad nie przeglosowalby dymisji naszego geniusza
zarzadzania (instynkt samoobrony i zupelny brak poczucia wstydu to
charakterystyczne cechy Buraka). Scena, która miala miejsce pózniej to jak
klasyk z wenezuelskich „dreszczowców”, Burak siedzi ze spuszczonym lbem, lzy mu
staja w oczach i slyszy jak kazdy z jego kolegów czlonków glosno i wyraznie
mówi „wyrzucic”, „wyrzucic”, „wyrzucic”.........itd. Burak kuli sie w
sobie,
prawie udalo mu sie zniknac a w jego wypadku to prawdziwa sztuka (zwykle nawet
w ciemnosciach zlote lancuszki i bransolety blyszcza ostrymi refleksami), chyba
zdaje sobie sprawe ze to juz koniec cudownej bajki, po prostu czar prysl. Jak
przez mgle slyszy w oddali glos Waldka (jego zdanie jest ostateczne,
przyslowiowy gwózdz do trumny): „A ja chce mu dac jeszcze jedna szanse”. Burak
nie wierzy wlasnym uszom zaczyna nerwowo rozgladac sie po pokoju i widzi, ze
nie tylko on wybalusza oczy ze zdumienia. A wiec jednak, znowu mu sie
udalo!!!!!! Po spotkaniu wychodzi z pokoju jak zbity pies, ale w duch utwierdza
sie w przekonaniu, ze po prostu jest naprawde dobrym managerem i tylko Waldek
to dostrzegl (reszta to tlumoki). Cóz, dla nas wszystkich nadeszly nowe czasy
(jeszcze ciekawsze).

Czesc 16

Sciezka kariery wedlug Buraka.

Mimo wszelkich dzialan Buraka, które przeczyly jakimkolwiek mozliwoscia rozwoju
Firmy, ta rozwijala i rozbudowywala sie w najlepsze. Przed pojawieniem sie
Gacka, Burak rozbudowal administracje firmy (w sposób, który cechowal kazde
jego dzialanie – bezmyslnie) i otoczyl sie grupa popleczników. Tak, wiec
na
scene wkroczyla drobna istota o prostym umysle zwana dalej Karola, w niedlugim
czasie zostanie ona nominowana i wybrana przez Buraka na stanowisko Kierownika
dzialu Import-Eksport Drobne Kradzieze

[Gość: © 2001 by RIFUN]

. Jedyne argumenty, które przemawialy za
obsadzeniem tego stanowiska przez ta istote to fakt, iz jest jedna z
najstarszych (stazem) pracownic i najczesciej ze wszystkich zwraca sie jak
trzeba, czyli per Panie Prezesie. Nie byla to jednak najbardziej blyskotliwa
(blyskawiczna) kariera w historii Firmy (poza kariera, Dyr. Buraka oczywiscie).
A z najszybsza kariera to bylo tak: Któregos dnia Burak powalczyl ze stresem w
swojej kanciapie a nastepnie wyruszyl na hale produkcyjne w celu
poprzeszkadzania mechanikom i pomolestowania damskiej czesci zalogi.
Przechadzal sie, wiec bez celu pomiedzy maszynami i paletami az tu nagle
zmarszczyl ze zdziwienia czolo, bo widzi, ze jedna z palet jest opisana w
jezyku jego przodków (po krzyzacku), potoczyl przekrwionym wzrokiem po hali i
wezwal kierownika zmiany: „Masz sie dowiedziec, kto to napisal i wyslac go

natychmiast do mojego gabinetu.” Blady strach padl na wszystkich pracowników,
bo jak wiadomo Burak przez wszystkie lata bardzo uwazal zeby nie zatrudnic
nikogo, kto moze sie pochwalic znajomoscia krzyzackiego w stopniu
umozliwiajacym komunikacje, strach, wiec bylo pomyslec, co zrobi delikwentowi,
który przemycil ta zakazana wiedze na teren Firmy (ukrzyzuje? Raczej malo
prawdopodobne. Wyrzuci? Wrecz pewne). Kierownik zmiany stanal na wysokosci
zadania odnalazl winowajczynie (to byla kobieta) i doprowadzil na próg
Buraczanego „gabinetu”, zastukal w drzwi i przystapil do bicia
rekordu w biegu
na szescdziesiat metrów na hali. Dziewcze uslyszalo ryk spoza
drzwi: „Wejsc!!!!”, wiec weszlo i stanelo tuz pod drzwiami. Burak
siedzial
rozparty w fotelu i trzymal w rekach dowód rzeczowy (kartke z opisem palety),
jak na wytrawnego dochodzeniowca przystalo zadal podchwytliwe pytanie: „Ty
to
napisalas?”, „Tak” wyszeptalo dziewcze. „Czy wiesz, ze
to jest po krzyzacku?”,
znowu podchwytliwie zapytal Burak. „Tak” wyszeptalo dziewcze.
„To znaczy, ze ty
musisz mówic po krzyzacku” zablysna intelektem Burak. „Tak”
dziewcze wyszeptalo
ponownie ulubiony wyraz. „W takim razie od jutra juz nie bedziesz
pracowac,
(lzy stanely w oczach dziewczecia) na hali a zaczniesz w biurze (zdumienie i
wzruszenie odebralo jej glos) „, ale nie przeszkodzilo jej w wyszeptaniu
„Tak”.
Nastepnego dnia dziewcze stawilo sie w biurze, Burak dopiero po dluzszej chwili
przypomnial sobie, po co miala tu przyjsc. Fakt zas, ze glówny ksiegowy akurat
wkroczyl do pomieszczen Buraka zdeterminowal dalsza kariere Cichutkiej (takie
przezwisko bedzie dla niej najbardziej odpowiednie) zostala ksiegowa i jest nia
do dzisiaj.

Czesc 17

Kilka slów o Gacku.

Gacek jak juz wspomnialem wczesniej jest straznikiem moralnosci Dyr. Buraka. W
oficjalnej wersji wystepuje jako dyrektor handlowy (wizytówka), lub dyrektor
finansowy (osobiscie nie widzi róznicy pomiedzy jednym i drugim pojeciem).
Trudno tez, aby widzial jego wyksztalcenie nie predysponuje go do tego w zadnym
wypadku. Nie jestem do konca pewien, czym kierowal sie Waldek zatrudniajac
akurat Gacka, jedno jest pewne nie byla to wiedza i na pewno nie bylo to
doswiadczenie. Podejrzewam, ze chodzilo raczej o charakter i cechy osobiste,
Gacek, bowiem jest calkowitym przeciwienstwem Buraka, i nie ma w tym wcale
przesady. Burak nie potrafi sklecic zdania bez „lacinskiego”
przerywnika, Gacek
nigdy nie przeklina. Jeden interesuje sie tylko pornografia, drugi teatrem
(podobno z wyksztalcenia jest rezyserem) i literatura. Ich cechy mozna by w ten
sposób wymieniac w nieskonczonosc przejde jednak do konkretów. Pierwsze
spotkanie obu panów nastapilo jeszcze w latach, kiedy Burak byl sobie sam
sterem, kapitanem i okretem a Gacek robil kariere w jakiejs niemieckiej
korporacji (kariera byla podobno niesamowicie obiecujaca), ale zdecydowal sie
pomóc staremu przyjacielowi (Waldkowi) i zgodzil sie na zeslanie do sredniej
wielkosci firmy na dzikim wschodzie. I co ciekawe (powoli zaczyna byc to
regula) on równiez twierdzi, ze Burak zrobil na nim jak najbardziej pozytywne
wrazenie!!!!!! Te kontakty byly na tyle krótkie, ze nie zawiazala sie miedzy
nimi nic przyjazni. W ogóle raczej nie odczuwali wobec siebie zadnych uczuc
wyzszych (a moze nizszych). To chyba spowodowalo, ze Dyr. Burak postanowil
zagrac tradycyjna pilke stosowana w rozgrywkach z, Helmutami, czyli wóda,
dyskoteka i burdel. Jak latwo bylo przewidziec nic z tego nie wyszlo, kilka
miesiecy pózniej wpadl do biura z okrzykiem: „Gacek wczoraj w burdelu
stracil
cnote?!!!!”, ale nie wierzylem w to wtedy i nie wierze teraz (Gacek jest
zonaty
i ma dziecko jak na prawiczka to niezle). Po nie udanej próbie nawiazania
kumoterskich stosunków Burak z zalu (lub przyzwyczajenia) rozpoczal walke ze
stresem. Gacek przez pierwsze dni byl w takim szoku, ze próbowal udawac, iz nic
nie widzi, ale po jakims czasie rozpoczal najpierw wysylanie zaszyfrowanych
sygnalów a nastepnie juz otwartym tekstem raportowal o sytuacji na froncie
wschodnim. Jego meldunki byly na tyle niewiarygodne, ze Centrala nie dawala do
konca wiary swojemu agentowi. Z drugiej strony byl przeciez Dyr. Burak (twórca
i zarzadca potegi Firmy na trudnych rynkach wschodnich), który mówil na temat
swojej walki ze stresem zupelnie, co innego i dodatkowo twierdzil, ze raporty
Gacka maja tylko jeden cel: „Doprowadzic do jego zwolnienia i zajecia jego

miejsca”. Cala sytuacja byla po prostu absurdalna – dwóch
równorzednych
dyrektorów szczerze sie nienawidzacych i pomiedzy tym wszystkim my i kompletnie
zakrecony Krzyzacki zarzad. Przyznac trzeba Burakowi, ze mial tupet i wygral
swoja glupota (ponownie), bo jak zachowuje sie normalny czlowiek prawie
wyrzucony (przez walke ze stresem) z Firmy i do tego jeszcze pod bacznym okiem
agenta – przeciez nie przebywa na orbicie od rana do wieczora. Tak, wiec
fakt,
iz Burak wlasnie to robil (w rzeczywistosci i w Gackowych raportach) wydawal
sie Waldkowi nieprawdopodobny. Dla rozwiazania swoich watpliwosci postanowil
zrobic pewna rzecz (eksperyment).

Czesc 18

Eksperyment Waldka.

W celu zweryfikowania prawdomównosci obu swoich dyrektorów Waldek postanowil
zwrócic sie do swojego znajomego (nie chcial go zatrudnic do pilnowania obu
managerów). Znajomy Waldka to lekarz, spytal go, wiec czy medycyna w krajach
wysokorozwinietych jest na tyle rozwinieta zeby mozna bylo sprawdzic czy ktos
spozywal alkohol (przy pomocy testów). Nie mial na mysli badania alko matem,
ale raczej testy na wzór sprawdzania czy dzieciak bierze „dragi”.
Lekarz, choc
nie jest fachowcem w tej branzy obiecal sie dowiedziec i dowiedzial sie, ze sa
testy, które pozwalaja badac czy pacjent w okresie ostatnich kilkudziesieciu
dni walczyl ze stresem, jedyna wada testów to fakt, ze jeden kosztuje kilkaset
marek. No cóz, ale co warte smieszne kilkaset marasków jak Waldek bedzie mial
pewnosc, kto tu klamie Burak czy Gacek.
Zawezwal, wiec Buraka do Helmutowa i zaprowadzil do lekarza, wczesniej lojalnie
go uprzedzil, po co ida. Test oczywiscie wykazal, ze Buraka wóda w gardlo nie
kole, niestety nie stwierdzil czy Dyr. Burak pija czesto i czy duzo potwierdzil
po prostu fakt, ze pije. Waldek sie zasepil i wymyslil bezwzgledny zakaz
spozywania jakichkolwiek trunków przez Buraka. Powiedzial, ze jak mu zrobi
testy znowu po nowym roku to maja wykazac albo zero albo teraz to on juz go
zwalnia na pewno. A zeby mu bylo latwiej z tym walczyc to niech sobie znajdzie
jakies hobby, na przyklad tenis (o tym bedzie pózniej). Burak zalamany
faktycznie zaczal grac w tenisa i przestal pic (przez chwile). Cala historia
dziala sie pod koniec wakacji, ale juz w pelni jesieni Burak ponownie rozpoczal
walke ze stresem (nie przy pomocy tenisa). Burak pil,

[Gość: © 2001 by RIFUN]

Gacek donosil, mozna
powiedziec zycie wrócilo do normy. Waldek sluchal raportów i cierpliwie czekal
na styczen i wyniki testów. Tymczasem w grudniu odbyla sie kolejna rocznicowa
impreza w Firmie i po raz pierwszy zostal na nia zaproszony nasz felczer od
testów. Burak juz byl pograzony po szyje i postanowil zlapac sie brzytwy.
Zastosowal wobec Lekarza taktyke starego kaowca, czyli: wóda, dyskoteka,
burdel. Robil to bez przekonania majac w pamieci ostatnie porazki na polu
rozrywki, ale ku jego kompletnemu zaskoczeniu felczer polknal haczyk. Po kilku
godzinach lajdaczenia sie Burak niesmialo napomkna o testach i uslyszal to, na
co czekal: „Nie martw sie” wybelkotal lekarz. Burak juz troche
uspokojony
rzucil sie w wir walki ze stresem i praktycznie do Bozego Narodzenia nie zszedl
z orbity. Gacek wiedzac o testach raportowal jak najety a Waldek czekal.
Wreszcie nadszedl dzien prawdy (testów) Burak stawil sie w gabinecie oddal krew
i poszedl. Waldek dostal wyniki i zglupial, wynik byl negatywny, czyli Burak
nie klamal, z drugiej strony sam by przysiagl, ze przez te pól roku widzial
Buraka przynajmniej raz pod wplywem. Biedakowi nie przyszlo do glowy, ze klamie
lekarz. A moze po prostu chcial uwierzyc (przez wzglad na stara przyjazn), fakt
faktem obaj dyrektorzy pracuja nadal a Waldek udaje, ze wierzy jednemu i
drugiemu.

Czesc 19

Przypadki Dyr. Buraka ze sponsoringiem i nie tylko.

Burak jest typem, który czesto powtarza glosno zaslyszana lub wymyslona przez
siebie idiotyczna formulke (frazes, przyslowie, glupote). Do ulubionych
nalezy: „Nic,mnie tak nie cieszy jak czyjes nieszczescie”. Co chyba nie jest
dziwne (dla tych którzy go znaja) nie tylko bezwiednie ja powtarza, ale równiez
stosuje w zyciu, co oznacza ze jak tylko slyszy ze komus cos ukradziono lub ze
ktos sobie zlamal noge to zaraz do niego dzwoni i mówi: „Widzisz mówilem ze tak
bedzie” (nawet w tedy gdy tak nie mówil). Burak przy calym prostactwie na
zewnatrz udaje filantropa (za cudze pieniadze) tak, wiec sponsorowal mlodych
tenisistów, pilkarzy i palac mlodziezy. Sponsoring wygladal w ten sposób ze
bral z kasy firmy pieniadze z funduszu socjalnego i kosztem swoich pracowników
zgrywal przed wszystkimi dobrego wujka, wszem i wobec gloszac ze to jego
prywatne pieniadze bo na Sponsoring z firmowych pieniedzy nie pozwalaja
przepisy. Problem pojawil sie, kiedy przyniósl kolejna fakture za pileczki
tenisowe (lub cokolwiek innego) a glówny ksiegowy potracil mu to z
wynagrodzenia. Burak przylecial z piana na ustach do gabinetu ksiegowego i
uslyszal, ze z powodu ostatnich wypadków (opisanych wyzej) on, (czyli glówny
ksiegowy) otrzymal od nich, (czyli Waldka i Helmutów) zakaz przyjmowania od
niego, (czyli Buraka) jakichkolwiek faktur, (czyli wstrzymano Sponsoring). Na
skutki tej decyzji nie trzeba bylo dlugo czekac po pierwsze Burak przestal
uprawiac swoje hobby (Tenis) a powód byl prosty nie mial sponsora, po drugie
musial przestac udawac dobrego wujka (ostatnia rzecz jak by mu przyszla do
glowy to dac na rozwój mlodziezy jakiekolwiek prywatne pieniadze), po trzecie
wreszcie z treningów musiala zrezygnowac zona i dzieci Buraka (dotychczas
rodzina panstwa Burak korzystala z uciech sportowych za pieniadze Firmy).
Dodatkowo nastaly ciezkie czasy dla Buraka z powodu ciaglych telefonów od
sponsorowanych wczesniej klubów i kólek mlodziezowych. Przez pierwsze miesiace
Burak kazal mówic, ze go niema w firmie lub jest bardzo zajety. Ale którys z
bardziej nachalnych kierowników postanowil sprawdzic czy to, aby nie jakies
klamstwo sekretarki, i przyjechal do Firmy. Buraka zastal, ale niestety
(niestety dla kierownika) w trakcie walki ze stresem (a w zasadzie tuz po
walce). Wykazal sie jednak odwaga (moze bezmyslnoscia) i postanowil zapytac, co
ze sponsoringiem, na co uslyszal, ze jest: „Glupim i zachlannym sk......m
któremu jak dac palec to on od razu wpi....li cala reke razem z plucami. I
dlatego on, (czyli Dyr. Burak) nauczy go kultury i ukaze za chamstwo i wiecej
nie da zadnych pieniedzy, ani jemu ani jego innym kumplom z pozostalych
klubów”. I to, w zaszadzie mozna nazwac koncem ery Sponsoring w Firmie.
Podsumowujac trzeba powiedziec, ze Burak ma odkad pamietam problem z wydawaniem
jakichkolwiek pieniedzy, jezeli przy okazji cos na tym nie zarobi i
powiedzenie „Robota zrobiona swieta rzecz zaplacic” nie nalezy do jego
ulubionych. Zeby to bardziej zobrazowac przytocze historie, która zadarzyla sie
przed laty a której bylem swiadkiem. W Firmie powstaje dosc duza liczba
odpadków (liczona w tonach), z którymi od zawsze byl problem. Wreszcie Wujek
znalazl mala firemke, która za nie wysoka oplata zgodzila sie wywozic odpadki.
Firemka prowadzona byla przez dwóch braci, oba chlopaki mialy po dwa metry
wzrostu i po sto dwadziescia kilo miesni. I cierpliwie znosily zgrywanie przed
nimi przez Buraka wielkiego prezesa. Któregos piatku, jak co tydzien jeden z
braci przyszedl do Buraka zeby ten mu podpisal fakture Burak stwierdzil, ze
jemu jako wlascicielowi (ciagle mu z tym wlascicielem nie przeszlo) nalezy sie
procent od zlecen, które otrzymuja bracia, na co uslyszal, ze moze Braci
pocalowac w dupe (doslownie). Burak poczerwienial i powiedzial, ze dzisiaj nie
ma czasu na podpisywanie zadnych gów...nych faktur. Brat nie wzruszony poszedl
i wrócil za tydzien z dwoma fakturami, od sekretarki uslyszal, ze Dyr. Burak
jest bardzo zajety i nie ma dla niego czasu. Ni przejety slowami sekretarki
wszedl do pokoju Buraka (nie pukajac wczesniej) i kazal mu usiasc, Burak
widzial po minie Brata, ze zarty sie skonczyly, wiec usiadl. Brat zaczal mówic
(nie podnoszac glosu): „Posluchaj Debilu (zwrócil sie do Buraka) mialem kiedys
dubeltówke, a mój sasiad mial kundla, który ciagle ujadal. Wiec poszedlem do
sasiada i poprosilem zeby uwiazal kundla za domem albo go zastrzele. Sasiad
kundla nie uwiazal, wiec go zastrzelilem (kundla), policja przyjechala i
zabrala mi dubeltówke. Ale mój brat ma jeszcze jedna. Jak zaraz nie zaplacisz
mi za moja prace Debilu to pojade do domu wezme ta druga dubeltówke i wróce tu
a pózniej ci odstrzele jaja”. Obserwowalem cala scene sluchalem przemowy brata
i zdalem sobie sprawe, ze nawet irracjonalnosc tej sceny mnie nie dziwi (to byl
kolejny znak, ze trzeba zmienic prace, zanim do konca oszaleje). Druga rzecz,
która do dzisiaj nie daje mi spokoju to czy Burak faktycznie w tedy ze strachu
tylko zbladl i sie spocil. Fakt faktem polecial do kasy i przyniósl szmalec i
nawet (wspanialomyslnie) zrezygnowal z faktur.

Czesc 20

Dyr. Burak i tragedia z PKS-em.

Jak pisalem wczesniej Burak nie dostal nowego PKS-a a niestety spadkowy
samochód z demobilu po Waldku. Cierpliwie jednak czekal na lepsze czasy i
przygotowywal grunt pod przekonanie Waldka do nowego furaka. W tym czasie
nowiutki samochód dostal Gacek (kolejny nowy w czasie krótkiej kariery) dla
Buraka to byl cios, ale i dobry znak bo Waldek napomknal cos o tym ze i dla
niego trzeba bedzie cos kupic.
Zanim przejde do dalszej czesci watku z PKS-em, musze wtracic maly akapit
informacyjny. Otóz firma (ku zaskoczeniu moim i pozostalych pracowników)
prosperowala nadal i rozwijala sie oraz zatrudniala nowych pracowników. I
nawiazujac do nowych pracowników podejrzewam, iz prawdopodobnie Waldek nie dal
wiary Burakowi w to, ze rynek polski jest malo obiecujacy, jezeli chodzi o
potencjalnych klientów i postanowil zatrudnic osobe odpowiedzialna za jego
rozwój. Tak w Firmie pojawila sie Mariola, dziewczyna troche naiwna, ale
dobroduszna i na wskros uczciwa. Pyzatym Mariola ma jeszcze jedna ceche, która
ni jak nie pasuje do naszej Firmy, otóz mozna ja okreslic mianem bogobojnej (w
dobrym tego slowa znaczeniu). I uzywajac slowa bogobojna nie mam na mysli
dewotki lezacej krzyzem przed oltarzem

[Gość: © 2001 by RIFUN]

po dwie godziny rano i wieczorem, ale
mysle raczej o prostej (ludowej) uczciwosci. Mariola, bowiem nie przeklinala i
bardzo nie lubila, gdy ktos w jej towarzystwie przeklinal (!!!!), nie uznawala
zdrad malzenskich i w ogóle jakichkolwiek zdrad (!!!!), itp. itd. (wykrzykniki
nie oznaczaja mojej dezaprobaty a podkreslaja konflikt pomiedzy sposobem bycia
i zycia Buraka i Marioli). Na szczescie dla niej Waldek jako jej przelozonego
wyznaczyl Gacka. Nie przeszkodzilo to Burakowi uznac ja za wroga numer jeden (w
koncu jej zadaniem bylo udowodnienie niekompetencji Buraka w jednej z dziedzin,
w której jest przeciez ekspertem). Burak na poczatku tylko kopal pod Mariola
doly i podkladal pod nogi klody, ale juz wkrótce mial przejsc do otwartych
dzialan zbrojnych. O tym, ze podkladane przez niego swinie nie przynosily
efektów niech swiadczy fakt, iz po roku Mariola zlozyla u Waldka
zapotrzebowanie na pracownika do „swojego” dzialu, poniewaz sama nie mogla
sobie dac rady. Tak w firmie pojawil sie student, którego nazwijmy: Mlody. Od
tego czasu zaczeli stanowic zespól, który dla Buraka stal sie celem numer jeden
(moge im tylko wspólczuc, chociaz z drugiej strony dzieki temu pozostali
pracownicy maja wiekszy spokój).
Wrócmy jednak do historii z PKS-em., Waldek nie chcial w zaden sposób
faworyzowac Gacka powiedzial wiec Burakowi, ze on tez dostanie nowa fure. Burak
od razu zadzwonil do Stuttgartu (tam swoja fabryke ma PKS) i zazyczyl sobie
wyslanie katalogów oraz cenników. Szybko wybral model, kolor, skóry, klimy,
felgi, komputery, i pozostale gadzety poczym zlozyl zapotrzebowanie u Waldka.
Ten jak zobaczyl cene nowej zabawki to najpierw spadl z fotela, a pózniej
zadzwonil do Buraka z informacja, ze nawet w najbardziej szczodrej wersji nie
zamierzal przeznaczyc nawet polowy szmalu, który chce Burak na jego samochód.
Burak najpierw gorzko zaplakal i powalczyl ze stresem przez jeden dzien poczym
przystapil do walki o swoje. Po pierwsze zrezygnowal z polowy wyposazenia i
obnizyl model o jedna klase. Waldek byl nadal nie ugiety. Po drugie
zadeklarowal, ze róznice pomiedzy planowanymi i rzeczywistymi kosztami pokryje
z wlasnej kieszeni. Waldek nadal byl nie ugiety (watpil w to, iz Burak dotrzyma
slowa i doplaci swoja czesc). Wreszcie Burak wyskoczyl w samolot i ruszyl
blagac Waldka o spelnienie prosby o PKS. Jednym, z argumentów bylo ze kazdy
Polak marzy o tym zeby jezdzic swoim PKS-em (skad mu sie to bierze !?). Prawda
(moim zdaniem) byla troche inna, prawdopodobnie (a wrecz na pewno) Burak zdazyl
juz sie pochwalic wszystkim kumplom i rodzinie, ze dostaje nowa fure ze
Stuttgartu, i gdyby sie przydarzylo, ze nowy samochód jest innej marki niz ten
przedstawiony (model, kolor i wyposazenie mozna bylo ukryc) kumplom mogliby
pomyslec, ze jest klamca (dawno tak mysleli), lub, co gorsza stalby sie
przedmiotem zartów (byl od dawna). Waldek byl tak dlugo meczony, ze w koncu sie
zgodzil i Burak zamówil nowego PKS-a. Po odczekaniu czterech miesiecy nastapil
dlugo oczekiwany dzien odbioru auta.

Czesc 21

Dyr. Burak i tragedia z PKS-em cd.

Zanim jednak Burak zajechal pod Firme nowym samochodem to musial przezyc stresy
zwiazane z „zawiscia” kolegów z pracy i okolicy. Od jakiegos czasu (od trzech
miesiecy), kiedy bylo juz wiadomo, ze nowy furak (nie mylic z fura np. siana,
która bylaby bardziej na miejscu) to na pewno PKS a nie jakis tam furak Wujek i
Mlody przystapili do realizacji planu pod kryptonimem „Zrób z Buraka klebek
nerwów”. Plan byl prosty i skuteczny, polegal na przegladaniu prasy porannej i
podkreslaniu fosforyzujacym flamastrem wszelkich informacji z rubryk: „Wczoraj
sie zdarzylo”, „W nocy ukradli...”, „Napadli wczoraj...”, „Znowu
ukradli...”.
Zasada podkreslania tez byla prosta, artykul lub notatka prasowa musiala
zawierac slowa: „PKS”, a to swego rodzaju perelek (wytluszczanych na czerwono)
nalezaly informacje zawierajace: „PKS”, „krzyzacki biznesmen”, turysta z
Helmutowa”, „PKS z krzyzackimi tablicami”. Do szczególnej kategorii Wujek i
Mlody zaliczyli tez opisy pobicia i zbrojnych napasci na Helmutów. Po dokonaniu
porannej prasówki Mlody lub Wujek szedl z gazeta do gabinetu Burak poczym
otwieral ja na wlasciwej stronie (przymykajac przy tym powieki, aby nie stracic
wzroku od blasku flamastra) i przekazywal Burakowi ze slowami: „Prosze sie
lepiej zastanowic nad kupnem tego PKS-u, bo niech Pan Dyrektor zobaczy, co sie
teraz w tym kraju wyrabia”. Burak przez pierwsze tygodnie znosil dzielnie te
hiobowe wiesci o tym jak traktuja w Polsce PKS-y i ich wlascicieli, jednak
zalamaly go dwie rzeczy pierwsza to rozmowa z kolega, który kiedys mial PKS-a,
mial go do czasu az stana przed szlabanem na przejezdzie kolejowym i stal tak
nie zastanawiajac sie nad tym, ze odkad jezdzi do swojej firmy przez ostatnie
dziesiec lat nigdy nie byl on zamkniety (tory i tak juz dawno ukradli i
wywiezli do skupu zlomu). Ale to wszystko uswiadomil sobie dopiero po
tygodniowym pobycie w szpitalu jak juz wyszedl ze spiaczki. Blad Burak polegal
na tym, ze zapomnial, iz zgodnie z zasada „Nic mnie tak nie cieszy jak cudze
nieszczescie” zadzwonil do swojego kumpla ze slowami: „A nie mówilem ci
ku....wa zebys nie kupowal PKS-a”. Kumpel nie omieszkal teraz sie odgryzc i
malo ze nie pocieszyl Buraka na przyklad slowami: „Nie martw sie przeciez nie
kradna wszystkich PKS-ów” to powiedzial: „zaloze sie ze ci go zapier....la w
ciagu miesiaca”. Druga rzecz, która zlamala Buraka to rozmowy z fachowcami od
alarmów i zabezpieczen (generalnie wszyscy twierdzili, ze zadne zabezpieczenie
nie pomoze i jak beda chcieli to i tak ukradna) dodatkowo Burak uslyszal
anegdote o kciuku (dla czytelników, którzy nie znaja: Facet zalozyl sobie kod w
Audi, który mozna bylo wylaczyc tylko po przylozeniu kciuka, wiec jak sie ockna
po ciosie w leb palka bejzbolowa to nie mial i Audi i kciuka). Burak po jakims
czasie zaczal chodzic i oglaszac wszem i wobec ze on ma w dupie czy ukradna czy
nie bedzie jak ma byc i nie ma zamiaru przejmowac sie czyims gadaniem, no i
chyba faktycznie przestal sie przejmowac, bo mówil o kradziezy (ewentualnej)
PKS-u tylko sto – sto piecdziesiat razy dziennie. A nawet (podobno) zdarzalo mu
sie mówic o czyms innym.
No, ale wrócmy do dnia, w którym Panstwo Burak w komplecie i z fasonem
zajechali pod Firme nowym PKS-em, cala zaloga chodzila w kolo samochodu i
mówila, jaki to on wspanialy i jaki ladny a co niektórzy dostapili zaszczytu
przejazdzki. Pyzatym Pani Burakowa poinformowala wszystkich, ze PKS to nie PKS
tylko ORKAN, (bo jest taki duzy, czarny i ma taki grozny przód). Generalnie nic
wielkiego sie nie wydarzylo przez nastepne kilka tygodni, Burak jezdzil po
wszystkich kumplach i chwalil sie jak jego firma prosperuje, ze nawet sobie
kupil nowego PKS-a., Ale najwazniejsze bylo dopiero przed rodzina panstwa Burak
otóz na swieta zaplanowane bylo rodzinne spotkanie polaczone z weselem i przede
wszystkim cudowna okazja popisania sie przed calym pegeerem Orkanem. I wtedy
zdarzyla sie tragedia (jakis tydzien przed wystepami goscinnymi w pegeerze),
rano do Firmy dotarla informacja, ze PKS zostal ukradziony. Do poludnia agencje
doniosly, ze nie tylko ukradziono furaka, ale i bagaze panstwa Burak, ponadto
napadnieto i zmasakrowano Buraka, a Pani Burak ma pociete nozem gardlo,
Buraczatko zas jest w szoku i pod opieka psychologów. W samo poludnie Burak
podjechal pod firme (taksówka) i opowiedzial z pierwszej reki, co sie
wydarzylo. Najpierw pokazal wszystkim rany, jakie odniósl w czasie walki:
podbite oko, polamane zebro i odbite nerki. Przyznam, ze ja nic nie widzialem,
ale podobno Mlody cos zauwazyl (moim zd

[Gość: © 2001 by RIFUN]

aniem tak mówi, bo mial wyrzuty
sumienia – zasmial sie jak uslyszal wiadomosc o kradziezy). Podobne do moich
odczucia musial miec tez lekarz dokonujacy obdukcji, bo w raporcie nie
dolaczono jej wyników. No, ale wszystkim bylo bardzo zal Pani Burakowej, której
poderznieto gardlo (w sledztwie okazalo sie, ze tak wlasciwie to nie
poderznieto jej gardla, bo wlasciwie to tylko przylozono jej do szyi nóz a w
zasadzie to nie nóz a dlon, – ale tak twarda, ze byla prawie jak maczeta). No i
na koniec Buraczatko (najbardziej poszkodowane), otóz sprawialo wrazenie jakby
przezylo najwieksza przygoda i nie moglo sie doczekac powrotu do domu zeby o
wszystkim w szkole opowiedziec. Nie chce, aby czytelnicy odebrali mnie jako
zawistnego i pozbawionego uczuc wyzszych drania (nie pochwalam tego, co
przydarzylo sie Burakowi – nawet jemu) i twierdze, ze to bylo najwieksze
skur....synstwo. Z drugiej jednak strony komizm sytuacji powalajacy: cala
rodzina Buraków ubrana na czarno i w czarnych okularach, Burak biegajacy z
kserowanymi portretami pamieciowymi zlodziei, Pani Burak pochlipujaca, co
chwila, ze nie chodzi o tego PKS-a, ale biedne (generalnie rozesmiane)
Buraczatko przezylo taki szok. No i wreszcie mialem (podobnie jak wszyscy
pracownicy) dosc sluchania, ze „Wszyscy pierd....ni Polacy to pier...ni
zlodziej wlacznie ze mna i wszystkimi którzy tu pracuje. I tak w ogóle to
pewnie ktos z nas nadal, zlodzieja ta robote. Bo my dobrze wiedzielismy, kiedy
Burak wraca do tego jeb...ego kraju pelnego pier...nych zlodziei. A teraz do
tego nie zalujemy w ogóle, tego, co sie stalo i zajmujemy sie swoimi sprawami
(praca) tak jak by sie nic nie wydarzylo. A w ogóle to nikt mu (po godzinach)
nie pomaga szukac tych jeb....nych skurw....nów, którzy mu ukradli Orkana.”
Tak, wiec moze jestem draniem bez serca, ale mam dosc obrazania mnie i z czasem
odczuwam coraz wieksza radosc z faktu, ze Orkanem jezdzi jakis Burak na
Ukrainie.
Czesc 22

Wielkie Zmiany.

Otóz bylo to jakies pól roku temu, okazalo sie mianowicie, ze Firma wytracila
juz wszystkie rezerwy sily inercji, jaka jeszcze parla do przodu. I gdzies tak
w Marcu Waldek i pozostali udzialowcy (Buraka to nie dotyczy, Gacka zreszta
tez) przezyli szok. Szok polegal na tym, ze pierwszy raz od dziesieciu lat nie
przelane zostaly na ich konto sumy, których sie spodziewali, (które obiecywal
Burak i Gacek). Obaj dostali miesiac czasu na to by znalezc rozwiazanie i
Helmuty zapowiedzieli sie z wizyta w Kwietniu poczym pojechali z powrotem.
Panike, która pózniej nastapila mozna porównac tylko z ta ze stadionu Haisel
(nie wiem czy dobrze pisze). Oprócz polecen wydanych bezposrednio Burakowi i
Gackowi (tych dotyczacych uleczenia kondycji finansowej Firmy) Waldek zazyczyl
sobie od Glównego Ksiegowego zestawienia wydatków. Ale nie takiego zwyklego
(bilansu rocznego czy kwartalnego), ale chcial zobaczyc wszystkie wydatki,
których dokonali Burak i ten, który mial pilnowac zeby Burak pracowal, nie pil
i nie wydawal szmalu firmowego. Tak sobie mysle, ze sam na to nie mógl wpasc i
podejrzewam, ze pewnie ktos mu delikatnie zasugerowal taka wyrywkowa kontrole
(do dzisiaj nie mam pojecia, kto to byl). Fakt faktem Ksiegowy wykonal
polecenie bardzo skrupulatnie (od wielu juz lat wkurzalo go kupowanie na koszt
firmy wszystkiego). Piszac wszystkiego nie przesadzam mam na mysli: papierosy,
gorzale, sprzet RTV i HiFi (jak kiedys zestawil ile mamy telewizorów, wideo,
lodówek, kamer video i aparatów fotograficznym to sie okazalo, ze jedyna firma
w Polsce, która ma wiecej to Media Markt), sprzet sportowy, ale równiez Burak
nie gardzil plynami do naczyn i proszkiem do prania (byl, bowiem przekonany, ze
Firma powinna mu nie tylko oplacac mieszkanie w Polsce, ale równiez wyzywienie,
pranie i sprzatanie). Gacek na poczatku glosno komentowal i ganil poczynania
Buraka, ale szybko zostal przez niego przeszkolony i docenil komfort zycia bez
jakichkolwiek kosztów. Proceder ten w wykonaniu obu panów Dyrektorów trwal
latami (w wypadku Buraka lat dziesiec, w wypadku Gacka lat piec). Waldek jak
zobaczyl zestawienie wydatków to podobno prawie oszalal okazalo sie, bowiem
(sam bylem w szoku), ze roczny koszt utrzymania Dyrektorów (pensje, premie,
mieszkania, samochody, telefony i faktury) jest wyzszy niz koszty z tytulu
wynagrodzenia i ubezpieczenia (ZUS) 300 pracowników!!! Waldek nie wierzyl w to,
co czyta, (bo i bylo to nieprawdopodobne), nie bede pral brudów publicznie
(zasada Pani Dulskiej), ale np. Burak potrafil przyniesc w ciagu miesiaca
faktury na paliwo o wartosci dwudziestu tysiecy zlotych. Jak latwo sie domyslic
jezdzil sporo (samochodem), ale nie 75 tysiecy kilometrów miesiecznie?!!!
Waldek z kazdym punktem zestawienia Glównego Ksiegowego wariowal coraz bardziej
(biedny, Helmut po dziesieciu latach zdal sobie sprawe ze jest najnormalniej w
swiecie okradany przez swoich rodaków). Szok byl podwójny, bo ci, którzy kradli
przez dziesiec lat opowiadali, ze „wszyscy Polacy to zlodzieje i kombinatorzy”.
Tymczasem Obaj Dyrektorzy, (nieswiadomi kontroli wewnetrznej przeprowadzanej
przez Waldka) rozpoczeli szukanie oszczednosci.






Czesc 23

Wielkie Zmiany cd.

Rozpoczeli szukanie oszczednosci kazdy na sobie wlasciwy sposób. Co ciekawe
aktualnie znajdowali sie w stanie wojny wiec podejmowali decyzje w tych samych
sprawach bez konsultacji miedzy soba. Tak obserwowalem i nie wierzylem w to, co
sie dziej, mniej wiecej po dwóch tygodniach wprowadzania reformy zaczalem
kupowac poniedzialkowa gazete i przegladac oferty pracy. W mojej ocenie nagle
nasilenie debil-dilbertyzmu z taka moca w tak krótkim czasie moglo oznaczac
tylko jedno: cios, którego Firma nie byla w stanie zniesc tym bardziej, ze
koniunktura (w gospodarce) nie nastrajala optymistycznie. Niemniej jednak
panowie ochoczo zaczeli rozwiazywac problemy. Problem zbyt wysokich kosztów
produkcji (w glównej mierze byly to koszty zatrudnienia pracowników) Panowie
hiper-managerowie „rozwiazali” nastepujaco, Burak wyznaczyl piecdziesiat osób
(kierowal sie oczywiscie wlasnym widzimisie, a w zasadzie regula pod
tytulem:, „która z pan kiedys ulegla Burakowym amorom zostaje, a która nie
zniosla molestowania i nie ulegla badz nie daj boze odpyskowala - wynocha”) i
zwolnil je w trybie natychmiastowym. Nie sluchajac porad Glównego Ksiegowego.
kazal na wypowiedzeniach jako powód rozwiazania umowy napisac – likwidacja
stanowiska (co najmniej polowa zwolnionych pracowników pierwsze kroki z firmy
skierowala od razu do PIP-u, o tym dalej). Cóz Gacek tymczasem obserwowal z
ironicznym usmiechem oszczednosci w wykonaniu Buraka i jak przystalo na
Dyrektora Finansowego rozwiazal problem zbyt wysokich pensji i premii w jak sie
okazalo jeszcze „inteligentniejszy” sposób. Po pierwsze premie zostaly
zlikwidowane (jakiekolwiek premie), po drugie wszelkie nadgodziny wyplacane
mechanikom i kierownikom zmian zostaly zamienione na dni wolne. A musze tu
zaznaczyc, ze blisko 40 % wynagrodzenia tych Panów to wlasnie nadgodziny
wyplacane w systemie kwartalnym. I tak z dnia nadzien okazalo sie, ze ponad
polowa kluczowych (bardziej niz Burak i Ja, lub ktokolwiek w firmie) ze wzgledu
na umiejetnosci pracowników jest na dwu lub trzy miesiecznych platnych
urlopach. Okres byl wtedy wakacyjny, wiec nie trzeba bylo ich specjalnie
namawiac do urlopu, a poza tym chetnie i gremialnie na znak protestu zlozyli
wnioski. Wujek przerazony tym, co wyprawiaja dilbert-debile chetnie im te
wnioski podpisal. I wtedy zaczelo sie prawdziwe pieklo, bo „wakacje” sie
skonczyly, zlecenia przybywaja, a niema ani mechaników, którzy uruchomia
maszyny (Gacek wyslal ich na urlop) ani wystarczajacej liczby kobiet do obslugi
tych maszyn (Burak je wyrzucil). Zlecenia zawalane sa jedno

[Gość: © 2001 by RIFUN]

po drugim. Wujek na
sile sciaga mechaników z urlopów (nie specjalnie sie stara). W miedzy czasie
szuka nowych kobiet, (co nie jest trudne, majac na wzgledzie bezrobocie) i uczy
je obslugi maszyn, (co jest trudniejsze, majac na wzgledzie, ze ci, którzy je
potrafia obslugiwac sa na urlopie). W to wszystko wpada PIP i inspektorzy z
ironicznym usmiechem sluchaja Buraka, który usiluje im odpowiedziec na pytanie
jak to mozliwe, ze zatrudnia wlasnie pracowników na stanowiska, które zostaly
zlikwidowane. Burdel na kólkach i chinski cyrk w jednym. Ale oczywiscie to nie
koniec, bo oszczednosci bylo wiecej. Kolejny problem to rachunki za telefony i
korzystanie z Internetu. Po pierwsze zostaly odebrane wiekszosci pracowników
telefony komórkowe i tu podobnie Burak kierowal sie nie wysokoscia rachunków a
iloscia „szefów i prezesów” na godzine, które padaja z ust pracownika pod jego
adresem. A teraz numer stulecia w kwestii oszczednosci. Czesc sposród nas
zostala pozbawiona mozliwosci korzystania z poczty elektronicznej, – poniewaz
rachunki za polaczenia internetowe sa za wysokie. Jak to uslyszalem to myslalem
ze to jakis idiotyczny zart. Ze Burak jest glupi to wiedzialem, ale nie
podejrzewalem, ze az tak, niestety jest az tak i w zaden sposób nie przyjmowal
do wiadomosci, ze ilosc kont nie ma zadnego wplywu na koszty polaczen a to z
prostego powodu, ze firma ma wykupione stale lacze i bez wzgledu ilosc i czas
polaczen koszt miesieczny jest taki sam. Notabene sa w Firmie dwa komputery,
które uzywaja polaczen modemowych. Sa to komputery Buraka i Gacka, obaj, bowiem
Super-managerowie sa swiecie przekonani (w swej nieomylnosci), ze dzieki temu
ich polaczenia sa szybsze. Informatyk, który podpowiedzial Burakowi, ze jezeli
rachunki za Internet sa wyzsze to tylko z jego lub Gacka winy uslyszal: „Nie
wpie...laj sie w nie swoje sprawy.” Niestety pomysly dotyczace oszczednosci to
nie wszystko, poniewaz obaj dilbert-debile przystapili do restrukturyzacji
Firmy majacej na celu podniesienie wydajnosci i jakosci swiadczonych uslug.


Czesc 24

Wielkie Zmiany Zakonczone, Rozpoczela sie Rewolucja.

Na efekt „restrukturyzacji” firmy w wykonaniu Buraka i Gacka nie trzeba bylo
dlugo czekac. W zasadzie tuz po wakacjach nie nadazalismy z niczym i z nikim.
Reklamacje plynely równomiernym i szerokim strumieniem, w mysl zasady: zlecenie
= reklamacja. Cierpliwie przegladalem Gazete, co poniedzialek i jeszcze
cierpliwiej wysluchiwalem idiotycznych pytan w trakcie rozmów kwalifikacyjnych
(mniej wiecej po dwóch miesiacach uznalem, ze jednak trzeba przeczekac z
Burakiem recesje na rynku pracy). Tym bardziej, ze miarka sie chyba wreszcie
przebrala (!!!!). Waldek blyskawicznie (jak na niego), bo juz po trzech
miesiacach zorientowal sie, ze liczba reklamacji nie jest normalna i chyba tam
(w Polen) znowu cos sie dzieje. Wskoczyl w pierwszy samolot i przybyl do Polen.
Zaskoczenie Gacka i Buraka bylo gigantyczne, ale bynajmniej nie z powodu
naglego nalotu Waldka, a z powodu przyczyny tego nalotu. Otóz nie mogli
uwierzyc, ze Waldek nie jest w stanie zrozumiec, ze na efekty (te pozytywne)
ich restrukturyzacji trzeba troche poczekac. Malo tego Waldek zrobil cos, na co
obaj chlopcy zupelnie nie byli przygotowani, otóz zazyczyl sobie rozmowy z
pracownikami firmy i do tego („skur........syn jeden”) nie zyczyl sobie
obecnosci obu Asów Zarzadzania przy tych rozmowach. W zasadzie siegajac
pamiecia wstecz to jedyne, co chcial uslyszec Waldek to potwierdzenie swoich
domyslów, ze oba Helmuty (oryginal i farbowany) nie nadaja sie do robienia
tego, co robia. I chyba od kogos to uslyszal, bo tak nagle jak przyjechal tak
samo nagle wyjechal. Chlopcy zas (Asy Zarzadzania) jeszcze przez pare dni
nerwowo sie usmiechali, ale zgodnie z prawem ewolucji (im organizm prostszy tym
latwiej sie przyzwyczaja do nowych warunków) szybko zapomnieli o dziwnej
wizycie. Fajno bylo (dla nich), ale nagle sie gwaltownie skonczylo, otóz
któregos dnia Gacek przybyl z wiadomoscia, ze u Waldka w Helmutowie pracuje
jakis nowy gosciu, co to bedzie nowym szefem fabryki, która Waldek ma zamiar
kupic u Madziarów. Gackowy instynkt podpowiadal mu, ze cos tu smierdzi.
Natomiast Burak zupelnie nieswiadomy zagrozenia wszem i wobec rozglaszal, ze
Waldek zatrudnil nowego i nawet go wysle tu do „Polen” zeby on Burak go nauczyl
jak sie zarzadza sie firma (Jezu!!!!! Skad mu sie to w glowie bierze). I stalo
sie, bylo to na przelomie wrzesnia i pazdziernika Waldek przybyl ponownie, ale
nie sam razem z nim przyjechal nowy Krzyzak, tradycyjnie spolszczymy jego
Pruskie imie i od dzis bedziemy go nazywac Jurek. Jurek zostal przedstawiony
jako Dyrektor ds. Logistyki (niezle, naprawde niezle), jedynym, który wydawal
sie w to wierzyc byl Burak. Gacek przyjal to jako porazke zamknal sie u siebie
i tyle go widzialem. Burak za to jak to Burak zaczal przedstawienie pod
tytulem: „Ja tu ku...wa jestem Szefem”. I trafila wreszcie kosa na kamien (lub,
jak kto woli cytat za Wujkiem: „No to trafil Ch.. na wiekszego od siebie”). Bo
Jurek pokazal pazury (a wlasciwie szpony). I dawno juz tak wesolo w firmie nie
bylo.

Cdn. ???

[Gość: przerażona]

Witam wszystkich !Po raz pierwszy czytam i uczestniczę w takiej dyskusji i mam
nadzieję ostatni!Przypadki Dyr Buraka przeczytałam jednym tchem!(gratuluję
polotu literackiego i lekkości pióra)Jestem przerażona!!!!!Nie zdawałam sobie
sprawy z potęgi internetu!Żyjesz sobie spokojnie lub niespokojnie,jesteś
Burakiem,Marchewką,Kurą lub Myszką,a tu na łamach tzw Klubu Dyskusyjnego jakiś
Gość zamiast pracować(większośc wypowiedzi RIFUN pisze w godzinach pracy!)
opisuje Twoje życie!Na początku tylko po to by dać upust swoim frustracjom,ale
potem tak się rozkręca,że opowiadanie przybiera postać lawiny obrazliwych
epitetów,dat,opisów coraz bardziej prywatnych spraw!Opowiadanie o kradziży auta
z takim cynizmem i drwiną to apogeum okrucieństwa!Nie jeżdżę Mercedesem (choć
pewnie jak większość bardzo bym chciała)ani Volvo ale na samą myśl o tym że
ktoś napada na kogoś,obojętnie czy jest to rodzina Buraków czy
Szczypiorków,ktoś wyciąga nóż,popycha czy bije pasażerów,a dziecko jest
świadkiem bezradności rodziców,budzić powinno współczucie a nie drwinę!Jestem
przerażona że na stronach internetu można kogoś publicznie i bezkarnie
oczerniać,obrażać i w dodatku znajdować aprobatę czytelników żądnych coraz
pikantniejszych szczegółów.RIFUN jeśli kiedyś przeczytasz ten przydługi tekst
to odpowiedz na pyt.:czy jesteś z siebie dumny?(pomijając aspekt zyskania
popularności wśród czytelników)Czy jesteś dumny z tego artykułu?Aswoją drogą
Burak nie jest aż takim burakiem jak Go opisałeś;ma też wiele pozytywnych cech
ale pewnie zabrakło czasu lub miejsca na ich dodanie...
Kończę przestrogą:Uważajcie!Bo kiedyś obudzicie się,otworzycie swój komp i
przeczytacie o sobie PRZYPADKI...nie koniecznie te,którymi chcielibyście się
dzielić z całą Polską!
Żegnam-Przerażona
WESOŁYCH SWIĄT!

[Gość: jodelka]

RIFUN sie az TAAAK przerazil, ze uciekl... :)


Y
YY
YYY
YYYYY
II

wesolych...
AK

[Gość: jodelka]

Y
YYY
YYYYY
YYYYYYY
YYYYYYYYY
II

[Gość: RFN]

RiFuN wydrukowalem sobie twoje dzielo
w formacie A5 i czekam niecierpliwie
na dalsze czesci!

jezeli nie masz natchnienia zeby dalej
pisac-bo juz tam nie pracujesz, proponuje
dokonczyc dzielo przy pomocy fantazji
i wydac kompletna ksiazke, tak jak to
zrobil "szczur", no i...
pomysl o pieniazkach...

[Gość: kokon.wavenet.pl]

Witam wszystkich.
Dla Mnie to była bomba. Jescze się tak nie uśmiałem na necie.
RIFUN wracaj i dokończ co jest do skończenia.To było naprawdę super.Spokojnie
możemy powiedzieć że 90% wszystkich firm w tym kraju w większym lub mniejszym
stopniu ma takie same osobistości BURAKI ale to jest tylko życie i z niego warto
się śmiać. Pozdrawiam wszystkich z portalu i zyczę Nam aby RIFUN się odezwał.

[Gość: BabyG]

Dla mnie RIFUN to bohater - chłopie wydaj książkę !!!
A morał z całej tej historii jest taki : BURAKI są wśród nas i nikt nie jest w
stanie nic na to poradzić ! :(

do ALL...

[Gość: WIERNY]

Szczurbiurowy wydał książke...kupiłem ja...RIFUNie..kolej na Ciebie..z
przyjemnością wspomogę Twój budżet domowy..:))
CZEKAMY NA KSIĄŻKE !!!!

[Gość: pafcio]

Hmmmm, co takak powazna jestes?? corka dyr. buraka? ;)
troche humoru i juz chca czlowieka powiesic... szkoda slow

CDN???

[Gość: do re mi]

natürlich CDN!!!

pozdrwawiam z Krzyzakowa

[Gość: coach4u]

Do następnego spotkania, pozdrawiam

[Gość: mokry]

przeczytalem ciegiem i nic dodac ponadto ze ta historia musi miec ciag dalszy
pozdro dla RIFUNa tak trymc
walczmy z buractwem moze kiedys ten kraj do czegos
dojdzie

Do RIFUNA

[Gość: QBA]

<<<<No tak to się nie godzi opuszczac rzesze czytelników, nie bądż BURAK

[Gość: szczecinianka]

ależ historia!!! A jak wyśmienicie opisana! wielkie brawa należą się za to
RIFUNowi!!! Niemniej ciary przelatują człowieka, że Buraków na naszym POLSKIM
polu wciąż niestety nie brakuje... A swoją drogą, niesamowita ciekawość mnie
zżera, która to ze szczecińskich lub okolicznych firm została opisana?:)
Nachodzi mnie też taka smutna refleksja, że historia PANA DYREKTORA PREZESA
BURAKA jak ulał pasuje do jednego z moich szefów... Im więcej błędów zawodowych
popełnia, im więcej przez jego lenistwo firma traci klientów i dobrą opinię,
tym bardziej chce pokazać światu i pracownikom kto tu jest ważnym PREZESEM.
Dodajmy: ZAPRACOWANYM PREZESEM. Zadziwiające jak ludzie próbują własne
kompleksy małości leczyć PREZESOWANIEM (buraczanym).

[Gość: QBA]

,,,dokończ Waśc wstydu sobie oszczędż, nie bądż BURAK

[substantiv]

to chyba juz naprawde koniec.... dla rifuna bylo to traumatyczne przezycie...
da sie zrozumiec, eh

[Gość: iWantMore]

mialem Buractwo szanowne podczas prazy w banku pod szyldem bizona polskiej
puszczy - przekrety Biedronek, tumanstwo dyr. Buraka - czego tylko pragniecie -
pod egida posiadaczy wloskich. Bank, kiedys dla mnie "twierdza nie do
zdobycia", wymarzone miejsce pracy - stal sie trauma, i nauczka na dluugo.
Rifun, dokonczysz?

[Gość: aan]

Burak chyba się zorientował i go zabił, alboco...
To już chyba ze 3 lata minęło...

THE END

[Gość: pit]

Mam nadzieję RIFUN że wszystko u ciebie w porządku.

[Gość: kaskao14]

Jesli ktos nadal czeka na koniec tej historii to pod tym adresem całość w
skrócie bezpośrednhio od RIFUNa w wywiadzie po latach
forum.gazeta.pl/forum/1,59000,2278937.html?as=1&ias=9
ja tez na kilku w zyciu trafilam takich dyrektorow + wiem ze to nie
przerysowana historyjka. Moze ktos opisze swoja firme?

[hamsterek]

Co za zbieg okoliczności! Wczoraj szukałem tego wątku i nie mogłem znaleźć a tu
dziś proszę! Znalazłem za to na googlach zebrane i poskładane wszystkie odcinki
przez jakiegoś dobrego człowieka oraz link który podałeś. Znów czytam :-))

[emtyl]

A co bylo dalej ??

[profes79]

Powiem lepiej - to jedyny znany mi watek, ktorego NIE DA SIE dodac do
ulubionych!!!

[Gość: luli]

to niesamowite ze ten blog nadal istnieje i ludzie sie nadal wpisuja.
przeczytalam te historie w Duzum Formacie w 2004 roku. ciagle czekacie na cd?

[hamsterek]

Wciąż mamy nadzieję że Rifun wróci...

RIFUN WRÓĆ !!!

[Gość: Tomasz]

Dilbert jest w każdym z nas (roboli). A Burak w każdym z nich (...)

Niesamowita historia

[Gość: poodel]

Zaczęłam wczoraj, skończyłam dzisiaj...
W sumie Rifun podsumował wszystko w DF, szkoda, że to już koniec...

[pacor1]

I to jest świetne podsumowanie całej tej niesamowitej historii:)

czy dyr. Burak nie pracuje dziś przypadkiem

[Gość: zaniepokojony]

na wysokim stanowisku w administracji samorządowej pewnego zachodnipopmorskiego
miasteczka? Imię i nazwisko się zgadza...
grozą wieje....

[hamsterek]

Hop do góry bo warto!

[Gość: x]

www.info.stargard.pl/dodatki/forum/index.php?A=2&nr_tematu=8356&komentarz=0&nazwa_dzialu_przekazana=PRACA

lekcja od dyra

[verminka]

Pensja 2000, Staz: pol roku Dyrektor: Tyran Lekcja: Wrzody, przewlekle bole
glowy, nerwo bole. Wrazenia: Niezapomniane.

[verminka]

Pensja 2000, Staz: pol roku Dyrektor: Tyran Lekcja: Wrzody, przewlekle bole
glowy, nerwo bole. Wrazenia: Niezapomniane.

[pamirczyk]

Całkowicie nie pojmuje tego jak można pracować w firmie, w której nikt Cie nie
szanuje. Ludzie miejcie odrobinę godności osobistej. Cash i career nie jest
wszystkim co jest ważne na tym świecie.

[walwera]

Jak przyciśnie Ciebie głód lub chęć utrzymania rodziny wówczas przekonasz się
sam. Sama się nabawiłam w jednej pracy porządnych problemów z kręgosłupem. Do
dzisiaj jestem zmuszona by normalnie funkcjonować, długo siedząc przy komputerze
stosować środki przeciwbólowe, zwłaszcza te silniejsze/skuteczniejsze np.
refastin. Pomijając kwestie ekonomiczne/leki kosztują i to że już stały się w
moim domu tak powszechne jak woda, czasem wolę się naprawdę przemęczyć dla dobra
rodziny.

tak i nie

[dendrarium]

ok,tylko co z tymi osobami co pracują i dają się poniżać mając wybór? tergo nie
pojmuje....

[chudyhenio]

ble ble ble nie tylko u was tak jest

[joagru]

Dyr. Burak prowadzi teraz firmę, o branży bliźniaczej do Schopa.
Poszukanie w necie zajęło mi krótką chwilę.
www.pilatross.com/

[Gość: mala760]

no niestety nasz "burak "ma swą małą firmę w Kobylance za Stargardem
szczec i stronka co podałeś jest nazwą firmy... ale już aż taki
chamski nie jest...choć do butelki zagląda to fakt...

[turturro]

RIFUN RULLEZ 4EVER!

[mijo81]

:) dobre

[Gość: takajedna]

niezłe :)

Rocznica :)

[kodif]

Niedługo będzie dziesiąta rocznica pierwszego odcinka sagi o Buraku

GW powinna jakieś podsumowanie dilbertozy zrobić :)

Ochhh.. wspomnienia

[Gość: dexterek011]

Ooojjj.. Przydałoby się dokończenie cyklu. Czekamy już ponad 12 lat.

[ponis1990]

Fajny wątek:D

[levy]

W tym tygodniu jadąc do pracy minąłem na ulicach Szczecina TIR-a z naczepą, na której był napis:
SchoPa Buchbinderei
Więc od razu powróciły wspomnienia i postanowiłem zajrzeć na forum a tu mała niespodzianka - wątek wciąż odżywa od czasu do czasu. :)

[dwie_szopy_jackson]

a ja pamietam jak czytalem to "na zywo" te trzynascie lat temu :) Az dziw bierze, ze tyle lat pozniej, watek nadal jest na gorze forum :)

[Gość: kuku]

Nie słyszeliście? Rifun od 10 lat nie żyje (zemsta Buraka).