Bezrobotni

[Gość: 40-latka]

ilu nas właściwie jest? Statystyki są zaniżane . Czy my naprawde we własnym
kraju nie możemy godnie żyć? Przecież nasi ojcowie strajkowali o to. Odkąd
pamiętam Polska zawsze była w kryzysie. Po co były te strajki zmiany na
stołkach skoro ciągle jest bieda. Przedtem przynajmniej praca była a teraz
nic. Elity jak zwykle mają się dobrze. Ale Polska to nie tylko elity?

Jest nas naprawdę mnóstwo

[Gość: 42latek]

Nie widać nas, bo siedzimy w domach, jeszcze nie grzebiemy w śmietnikach, a już
nie pracujemy zawodowo. Pokolenie Zombie. Poniewierani, wyśmiewani i lekceważeni
przez wszystkich: przeźroczyści dla pracodawców, wyśmiewani przez młodszych jako
nieudacznicy, sieroty po socjalizmie, za młodzi do trumny a za starzy do pracy.
Pracy szukamy, ale jej nie znajdujemy (słyszymy "wolimy kogoś młodszego" itd.).
Czasem dorabiamy gdzieś na lewo, może nawet mamy jeszcze jakieś resztki dawnych
dochodów, resztki godności i prawie żadnej nadziei. Do emerytury mamy po 20-25
lat, których wcale nie chcemy "przeczekać, przesiedzieć" jak się wydaje
"pracodawcom" ani młodszym "kolegom". Nie chcemy rozpamiętywać kryzysów,
strajków itepe - to wszystko zostało już rozmienione na drobne, rozkradzione
albo sprzeniewierzone. Nie chcemy ścigać się ze szczurami, jesteśmy w pełni sił
i wcale nie mamy demencji starczej, jak się wydaje "młodym wilczkom". Patrzymy
na ten porąbany kraj i to, co się tu dzieje. Patrzymy na to, jak upadla się
ludzi i dla jakich idei. Rozumiemy wiele rzeczy, niektóre nawet dużo lepiej niż
ci, którzy idą za nami. Nie czekamy na jałmużnę, nie prosimy o "money for
nothing", nie chcemy na nikim pasożytować. Chcemy żyć normalnie, jak nasi
rówieśnicy za granicą, naturalnie w krajach cywilizowanych. Czy chcemy tak
wiele? Czy musimy stąd wyjeżdżać? Czy to jest jakiś Matrix?

[Gość: 30latek]

Zapewniam, że nie jest to problem tylko 40-latków. Niedawno był na tym forum w
którym 29-latek skarżył się, że już jest za stary na "rynku pracy" (który, nota
bene w Polsce nie istnieje).

[Gość: sceptyk]

Gość portalu: 30latek napisał(a):

za stary na "rynku pracy" (który, nota
> bene w Polsce nie istnieje).

Jak to nie istnieje? :-) nigdy nie byłes na cyklicznym show pt
Targi Pracy-myslisz,ze super fachowcy z UP organizowaliby targi
gdyby nie bylo rynku?Prasa i tv robi transmisje z czegos czego nie
ma?

[Gość: ddd]

ja proponuje coś postudiować .a po pięciu latach wytrwałej nauki
praca przyjdzie! co mamy ciekawego w promocji na styczeń?

[Gość: 30latek]

Podobnie jak z bronią masowego rażenia w Iraku-wszyscy o niej mówili, tv
pokazywały, politycy gadali a jednak nie było:-)

[Gość: sceptyk]

dokładnie tak :-)

[Gość: ja]

ssjkdskes dhfalja

[Gość: d.a.]

Zapewniam, że nie jest to problem tylko 40-latków. Niedawno był na tym forum w
którym 29-latek skarżył się, że już jest za stary na "rynku pracy" (który,
nota bene w Polsce nie istnieje).
>>
Mój szacunek dla wyrażenia w prostym, lapidarnym zdaniu tego, co wiedzą wszyscy.
Mimo prania mózgu przez propagandowe teksty w dodatku gazeta praca.

Można tylko uzupełnić ...że poza znajomymi i krewnymi królika w urzędach i
spółkach państwowych, które rozrastają się do niewyobrażalnych rozmiarów.

[Gość: bezrobotna]

Niektórzy słyszą, że są za starzy, inni że są bez doświadczenia. Mam 23 lata,
studiowałam dziennie, teraz mgr robię zaocznie, bo chciałam się usamodzielnić,
pracować wreszcie na pełen etat, i zacząć robić coś więcej w życiu. I co, nie
robię nic, od pół roku szukam pracy- bezskutecznie. Morale spadają, na rozmowach
ciągle jest ktoś lepszy. Tylko, czy zawsze? Teraz bez znajomości nie ma szans na
prace, nie mówiąc już o dobrej pracy. A urząd pracy może zapewnić jedynie staż,
bez szans na zatrudnienie po nim. Wiem, że są ludzie w gorzej sytuacji, z
rodziną, dziećmi i kredytem do spłacenia. W TV mówią, żeby zakładać rodziny, że
jest niż demograficzny. Jak tu myśleć o założeniu rodziny, jak nie ma perspektyw
na przyszłość!! Czy to normalne, żeby szukać pracy tyle czasu? A znam ludzi,
którzy szukają jeszcze dłużej!! A Nasz kochany kraj nic Nam nie pomoże.

[Gość: 50 procent]

jest nas 50 procent. A podawane jest mniej w zależności od definicji bezrobotnego.

[Gość: gościówa?]

42latek podpisuję się obiema rękami pod Twoim postem.
Tylko ja mam 53 lata, do emerytury 7 lat i zero szans na pracę.
Niektórzy piszą "trzeba było studiować" - ja studiowałam wiele lat temu i co
mam z Tego?

[Gość: nie_ma_bezrobocia]

W Polsce prawie bezrobocie nie istnieje - często praca jest tam gdzie nie ma
ludzi, a oni nie chcą sie przeniesc żeby ją znaleźć. Praca jest też w zawodach,
które zbyt mało ludzi potrafi wykonywać i bezrobotni tego nie wykorzystują.
Czasowy brak pracy dotyczy wsyztskich- niewielu ludzi nie doświadcza tego przez
całe życie zawodowe

[Gość: maja]

moze jakies konkrety na poparcie tej tezy??
skoro twierdzisz ze praca jest to gdzie i w jakim to zawodzie, ktore
malo ludzi umie wykonywac? kosmonauta?:P

[Gość: mario]

Bezrobocia nie ma! Przyjmę od ręki 35 milionów osób na stanowisko:

Sprzedawca świecących długopisów.
- umowa zlecenie
- pensja 0zł+ 3% prowizji od sprzedaży
- 3% zniżki na towar
- pracownik sprzedaje długopisy po 3zł/szt w miejscu, gdzie tylko mu się zechce

[Gość: edi]

praca jest tam gdzie ludzi nie ma, bezrobotni nie potrafią tego wykorzystać?
dobre sobie!!!

Tak pojedzmy do innego miasta tam dostaniemy ,, bagatela 1200 na rękę przez
pierwsze 3 miesiące, opłacimy wynajem ciemnej klitki, zarobimy na przyjemne
życie.. rozumiesz teraz czemu nie ma migracji wewnątrz kraju??

A zawód jaki pragnie zdobyć każdy bezrobotny to:
-kosmonauta (jak przedmówczyni wcześniej napisała)
-szambonurek (b. popłatny i mało wykonywany zawód),
-prezes spółek zoo lub akcyjnych (tych też szukają)
Pozdrawiam

[Gość: nie_ma_bezrobocia]

A słyszeliście, że brakuje w Polsce:
- handlowców
- hydraulików
- spawaczy
- specjalistów SKUTECZNIE pozyskujących środki unijne

A co, myśleliście że mam na myśli sprzątaczki, grafików komputerowych albo ochroniarzy? Mam na myśli zawody niełatwe, w których trzeba się napracować żeby zarobić, i które niełatwo zdobyć. Dobrego hydraulika w tym kraju ze świecą szukać. nie hydraulika tylko DOBREGO hydraulika. tak samo z DOBRYMI handlowcami. I to nie od długopisów z lampka tylko nawet spożywki.

A że niełatwo na początek w obcy mieście? A jak ktoś emigruje do Irlandii to myślicie że ma łatwo na początek czy śpi nieraz na waleta w suterenie? Tak nieraz trzeba, wpaść w dołek, żeby potem wleźć na górkę. No a można też siedzieć na mieliźnie.
Byłem kiedyś długo bez pracy, a potem miałem marną robotę za małą kasę. Wiecie co zrobiłem? Znalazłem sobie druga słabo płatną pracę i ciągnąłem 6 miesięcy. Wszystko z tej drugiej odkładałem - i uzbierałem na 3 miesiące przewegetowania w innym, dużym mieście. Pojechałem i udało się -znalazłem słabo płatną pracę, taką, żeby spadło ciśnienie że jak nic nie znajdę za miesiąc to powrót do domku. A potem już poszło. Aby nie osiadać na laurach.

Narzekającym rodakom, życzę choćby krótkotrwałej skłonności do ryzyka i poświęcenia. Nie słyszałem jednak aby praca zawitała tłumnie do miejsc w której jej w ogóle nie ma. Chyba że wam LG fabrykę nagle postawi.

[Gość: cened]

Pracy w Polsce nie ma, przynajmniej tej dla ludzi, ktorzy chca
pracowac glowa. Nie kazdy ma ochote pracowac w kasie, ochronie,
fizycznie....Kraj nie rozwija sie dzieki prostym pracom, nie
wymagajacym pracy glowa. Rozwija sie dzieki pomyslowm, innowacjom.
Jakos nie wierze w innowacyjnosc w ochronie, przy kasie sklepowej
czy przy lopacie.

Bylem bez zajecia prawie rok, ma skonczone studia podyplomowe
(prawo) i MBA. Specjalizuje sie w waskiej dziedzinie, jestem
(bylem) jednym z 10-15 najlepszych specjalistow w Polsce. Sprawe
wyjasnija emigracja - to dzis jedyny sposob, by wydostac sie z kregu
polskiego piekla 'za stary' , 'bez doswiadczenia', 'ukladow'.

Dzis mieszkam i pracuje tu, gdzie nie ma sniegu, ludzie sa
przyjazni, miasto otwarte i dostosowane do ludzkich potrzeb i
oczekiwan, w pracy jestem traktowany jako czlonek rodziny a nie
wyrobnik.....

W Polsce nie mam czego szukac. Mam 45 lat......

[krzysztofsf]

> A co, myśleliście że mam na myśli sprzątaczki, grafików komputerowych albo ochr
> oniarzy? Mam na myśli zawody niełatwe, w których trzeba się napracować żeby zar
> obić, i które niełatwo zdobyć. Dobrego hydraulika w tym kraju ze świecą szukać.
> nie hydraulika tylko DOBREGO hydraulika.


I teraz jak sobie wyobrazasz przekwalifikowanie kogos na GOBREGO hydraulika?
Nie uwazasz, ze jesli ktos ma zdolnosci w danym kierunku (np. manualne), to juz
dawno sam z tego korzysta?

[Gość: bezrobotna]

To teraz po to się studiuje 5 lat, żeby potem usłyszeć, że nie ma pracy z tym
wykształceniem? Tylko, po jakim jest? Żeby być dobrym spawaczem, hydraulikiem
czy handlowcem nie potrzeba studiów. Wystarczy zrobić kurs, albo studium. Poza
tym, nie na tym polega rzecz, żeby studiować to co by się chciało robić w życiu,
a potem się przekwalifikować. Na co na hydraulika, którym się być nie chce?
Myślisz, że osoba studiująca np. prawo, będzie dobrym hydraulikiem?

[Gość: Jolka]

Próbowałeś się przenieść, żeby znaleźć pracę? Bo chyba nie próbowałeś, takie
głupoty piszesz. Urządź sobie przeprowadzkę do pracy za 1200, to pogadamy.

[Gość: bezrobocia_nie_ma]

No jak zwykle - powiedziec Polakom ze to oni mają gonić robotę a nie robota ich
i już święte oburzenie. Pisałem przecież ze własnie tak darłem trawę i
zaciskałem zęby zeby się wyrwać z biedy i sie udało? Trudno czytać ze zrozumieniem?
PO co to całe narzekanie "ach co za kraj" "nienormalny kraj", "w normalnych
krajach...","mam dość ukłądów".
Ludizom którzy mają inicjatywe moze się nie udac 5-6 razy. Ale w końcu się uda i
idziesz do przodu. Ale od narzekania nie ruszysz naprzód ani kroku.
Zobacz jak pracują Chińczycy czy inni Azjaci w Polsce. Dziwisz się że jeżdzą
mercedesami? Że chowaja dyplomy do kieszeni? chowają na 2-3 lata. Uzbioerają i
moga robi cto co chcą. Nikt ci nie karze pracować w nie twoim zawodzi i nie tam
gdzie chcesz przez całe życie. Ale ni licz na to , ze będziesz pracowac w "swoim
zawodzie" zawsze i to tam gdzie mieszkasz albo chcesz mieszkać