Zdobycie nowych kompetencji

[melisa_12345]

Obecnie pracuję w bibliotece, jednak brak tu perspektywy stałego zatrudnienia, awansu, nie mówiąc o zarobkach, bo z roku na rok budżet jest coraz niższy. Chciałabym nabyć jakieś nowe kwalifikacje, które będą dla mnie zabezpieczeniem w razie zwolnienia oraz pozwolą dorobić do pensji.
Skończyłam polonistykę, niestety, mam spore ograniczenia z racji braku predyspozycji miękkich, nie nadaję się np. do pracy nauczyciela czy przedstawiciela handlowego.
Niezbyt dobrze odnajduję się w pracy z ludźmi. Nie jestem też typową humanistką, raczej kimś pomiędzy ścisłowcem a humanistą, nie mam problemów z matematyką, logiką.
W teście predyspozycji najwyższe wyszły mi sprzeczne współczynniki metodyczności oraz innowacyjności, niemal po równo, zdolności kierowicznych czy społecznych oraz do pracy z przedmiotami nie mam prawie wcale.
Jakie kursy, dodatkowe studia byłyby dla mnie odpowiednie? Myślałam o twardych kompetencjach, językach, może czymś jeszcze bardziej "konkretnym".

[ewa.kawecka]

Witam serdecznie,
myślę, że przede wszystkim dobrze byłoby się zastanowić, co by Pani chciała tak naprawdę robić w życiu zawodowym. Tutaj warto pokusić się o odpowiedź na kilka pytań: czego uczyła się Pani z przyjemnością, co przychodzi Pani lekko, ot tak, czym kierowała się Pani wybierając studia polonistyczne, a czym pracę w bibliotece. Jaka jest część wspólna pomiędzy polonistyką a matematyką i logiką? Jakie ma Pani cele i wartości? Jakie talenty i uniwersalne umiejętności? Co Pani lubi robić (niekoniecznie umie, ale lubi)? Z czym zwracają się do Pani znajomi? O jakie rady proszą? Z książek polecam 2 pozycje: "Jakiego koloru jest Twój spadochron" i "Rób to, do czego jesteś stworzony". Warto również przeczytać mój wpis na blogu - dostępny na mojej www - 4 kroki do pracy marzeń.
Pozdrawiam serdecznie,
Ewa Kawecka

[melisa_12345]

Dziękuję za odpowiedź oraz szczególnie za poleconą lekturę. :)

[1jagienka]

Witaj, ciekawa jestem, co postanowisz.
Ja jestem nauczycielką, pracuję w szkole. Ale właśnie dlatego, że nie czuję się dobrze w ciągłym kontakcie z ludźmi, wypaliłam się zupełnie "pod tablicą" ze zdecydowanie za dużym opóźnieniem postanowiłam coś z tym zrobić. Najpierw zainspirowana przez koleżankę zrobiłam kurs kosmetyczny (paznokcie i rzęsy), ale stwierdziłam, że to nie dla mnie, poza tym przy trójce dzieci i mężu w ciągłych rozjazdach nie mogę pozwolić sobie na pracę w szalonych godzinach. Przeczytałam masę "dobrych rad", poradników, niestety nie mam najlepszego zdania o książeczkach typu: 3 kroki do ..., jak zmienić swoje życie w 6 dni, .. itp.
Po dokonaniu wszelkich analiz zapisałam się na kurs kwalifikacyjny właśnie z bibliotekoznawstwa. Wprawdzie nadal będę tkwiła w szkole, nadal będę spotykała ludzi, ale nie będzie tej presji nauczenia czegokolwiek tych, którzy nie chcą być nauczeni, walki z chamstwem, z roszczeniami, agresją społeczną i całym tym bajzlem. Pozostanę w chorym systemie edukacji, ale na nieco lepszych warunkach. Nie wiem, czy mi się spodoba. Jeśli nie, za dwa lata znowu zacznę szukać. W końcu do emerytury jeszcze 30 lat ;) Może hodowla ślimaków. Trzymam kciuki, wiem co to znaczy utknąć w martwym punkcie, a nawet gorzej.