Wszystko poza mną

[a444]

Witam Was ciepło,

i zastanawiam się czy moje pięć minut juz było,czy jest dopiero przede mną.
Mam dwoje dzieci,dłuuuuugą przerwę w pracy zawodowej i pasję,którą jest pisanie.
Próbowałam zaczepić sie w jakiejś redakcji, agencji reklamowej,a potem w
zwykłym biurze lub bibliotece.Nie ma dla mnie pracy. Nic nie wynika z moich
wygranych konkursów literackich, debiucie książkowym i perspektywy wydania
kolejnej książki dla dzieci.Może kiedyś będzie z tego jakiś grosz, a może nie?
Wszyscy zatrudniaja swoich znajomych, a ja w Poznaniu jestem zupełnie obca,
bez szans i bez przyszłości zawodowej. Proszę,dodajcie mi skrzydeł,albo
podetnijcie je jednym cięciem,żebym juz nie podskakiwała.

[deltalima]

a od kiedy szukasz? może to trwać lata wię głowa do góry.

[a444]

Szukam od trzech lat i to desperacko.Owszem,mogę sprzedawać w warzywniaku,ale
wtedy prędzej napiszę "Odę do buraka" niż dobrze wydam resztę.
Dziękuję, na razie trzymam głowę do góry,ale coraz częściej nos opada mi na
kwintę...

Pozdrawiam

[minggu]

a444 napisała:

> Szukam od trzech lat i to desperacko.Owszem,mogę sprzedawać w warzywniaku,ale
> wtedy prędzej napiszę "Odę do buraka" niż dobrze wydam resztę.

wcale trak byc nie musi, napiszesz to co chcesz napisac, jesli jest to Twoja
pasja, to wykonywanie jakiegos zajecia dla pieniedzy (zeby sie utrzymac) nie
bedzie mialo wplywu na: "Jakosc wytworow Twojej Pasji".




> Dziękuję, na razie trzymam głowę do góry,ale coraz częściej nos opada mi na
> kwintę...


poza tym - pisarz to nie zawod, I to czy bedziesz miala etat w redakcji nie ma
z Twoim pisarstwem nic wspolnego. Praca w warzywniaku ani talentu ani
prawdziwej pasji nie zabija.

a teraz- pragmatycznie: rozejrzyj sie najpierw za czyms co ci przyniesie jakis
dochod. Wszystko jedno za czym. Bo jak tak dalej pojdzie to wpadniesz w
poczucie beznadziei i przygnebienie a wtedy : zapomnij o pasji, to dopiero
zabije wszystko co masz w srodku.

Praca w przyslowiowym warzywniaku z mysla, ze pieniadze tam zarobione pozwola
Ci przetrwac do czasow kiedy wreszcie wydasz SWA ZNAKOMITA KSIAZKE, bedzie
zupelnie do zniesienia, ba moze nawet uskrzydli. POmysl ile tam szans na
spotkanie roznych charakterow, na tematy i temaciki, o ktorych mozna potem
pisac. Dodaj sobie skrzydel sama. Zmien Swoje myslenie. Zauwaz w kazdym
niepowodzeniu INNA MOZLIWOSC...

W koncu to nie musi byc wazrywniak ...

a "oda do buraka" - hej to w koncu niezly pomysl na wierszyk dla dzieci, nie
sadzisz?
> Pozdrawiam

[Gość: Asia]

Zgadzam sie z moim przedmowca.

Jezeli pisanie jest Twoja pasja to pisz, i jeszcze raz pisz. Gratuluje nagrod,
ale one nie zapewniaja sukcesu. Jezeli piszesz dla dzieci, one sa naprawde
surowymi krytykami a ich serduszka jak najbardziej mozna zdobyc Oda do buraka.

Jezeli jestes w takiej sytuacji ze musisz zarabiac, oczywiscie szukaj pracy,
nawet w tym przyslowiowym warzywniaku. Pracowanie w warzywniaku jeszcze nikomu
nie ujelo jego czlowieczenstwa, sukces wielu ludziom tak.

Jezeli zamykaja sie jedne drzwi przed nami to po to zeby drugie sie otworzyly,
zatrzymaj sie na chwile i pomysl, moze zdazasz nie w tym kierunku w jakim
powinnas. Pamietaj ze nasze mysli tworza nasza osobowosc. Zastanow sie dlaczego
i po co jestes tam gdzie jestes. Przestan sie obijac o cztery sciany, bo w tym
pokoju sa drzwi, trzeba ich tylko spokojnie poszukac.

Zycze powodzenia i pozdrawiam cieplutko

[Gość: a444]

Dziękuję za słowne wsparcie.Biorę sie w garść.Rzecz w tym,że żal mi zajmować się
czymś, w czym nie jestem dobra. Chciałabym dać z siebie to co najlepsze,ale
żaden pracodawca tego nie chce,bo...niedługo skończę czterdzieści lat,a teraz w
cenie jest MŁODOŚĆ i DYSPOZYCYJNOŚĆ. Wypadłam z toru i teraz nie mogę wrócić na
prostą i obrać jakiś sensowny kurs. Jak pasażer na gapę.
Cholera!

[minggu]

Gość portalu: a444 napisał(a):

> Dziękuję za słowne wsparcie.Biorę sie w garść.Rzecz w tym,że żal mi zajmować
si
> ę
> czymś, w czym nie jestem dobra.

czyzbys byla jednowymiarowa?
tylko w pisaniu jestes dobra? w niczym wiecej?


Chciałabym dać z siebie to co najlepsze,ale
> żaden pracodawca tego nie chce,bo...niedługo skończę czterdzieści lat,a teraz
w
> cenie jest MŁODOŚĆ i DYSPOZYCYJNOŚĆ.

wyjdz spoza schematu i samoograniczajacej wizji siebie, Jesli nawet posiadasz
tylko jedna umiejetnosc, to moze czas i miejsce na rozwijanie innych, Moze sie
nawet zdziwisz, jak bardzo ci to odpowiada??/

a Poza tym, nie martw sie, Jest tez m iejsce dla dojrzalych i doswiadczonych,
tylko pewnie nie tam gdzie szukasz...

Wypadłam z toru i teraz nie mogę wrócić na
> prostą i obrać jakiś sensowny kurs. Jak pasażer na gapę.

nie da sie dwa razy wejsc do tej samej rzeki, wiec po co z uporem probowac?

zycze sukcesu

wyjdz z kwadratu

[Gość: a444]

Wychodzę z kwadratu i trafiam do błędnego koła.Wychodzę z koła i trafiam do
prostokatnej szuflady.Wychodzę z szuflady i....chyba zacznę ćwiczyć na trapezie!
Hej,minngu, Twoje rady są przekonujące,ale rzeczywistość bardziej skomplikowana.
Zyczę Ci miłej pracy,którą na pewno masz.

Pozdrawiam serdecznie

[losiu4]

a444 napisała:

> Witam Was ciepło,

witaj :)

> i zastanawiam się czy moje pięć minut juz było,czy jest dopiero przede mną.

oczywiście że przed Tobą. Znaczy może inaczej: co jakis czaqs zdarzają się te
pięciominutówki. Miałaś je i będziesz mieć. Mniejsze i większe, dłuższe lub
krótsze. Albo trwające ciągle.

> Mam dwoje dzieci,dłuuuuugą przerwę w pracy zawodowej i pasję,którą jest
> pisanie.

a gdzie pracowałaś? Może warto odkurzyć uzyskane podczas pracy wiedzę i
znajomości

> Próbowałam zaczepić sie w jakiejś redakcji, agencji reklamowej,a potem w
> zwykłym biurze lub bibliotece.Nie ma dla mnie pracy.

trzeba więc szukać dalej. I nie ograniczac sie tylko do dziedzin, które
wymieniałaś. Zresztą na pewno nie odwiedziłaś wszystkich firm działających w
tych branżach. Nie wspominajac o tym, że warto się od cczasu do czasu
przypominać :)

> Nic nie wynika z moich
> wygranych konkursów literackich, debiucie książkowym i perspektywy wydania
> kolejnej książki dla dzieci.

na razie nie, lae kto wie, czy za jakiś Twoje osiągniecia nie wpadną komuś w
oko?

> Może kiedyś będzie z tego jakiś grosz, a może nie?

ano jak to w kapitaliźmie... Mam nadzieję, że jakąś reklamę będziesz miała.
Wydajesz własnym sumptem, czy masz jakieś wydawnictwo?

> Wszyscy zatrudniaja swoich znajomych, a ja w Poznaniu jestem zupełnie obca,
> bez szans i bez przyszłości zawodowej.

często się tak zdarza (korzystanie ze znajomości), ale nie zawsze :) po prostu
musisz być bardziej cierpliwa i uparta... może poszerzysz nieco obszar
poszukiwań? geograficznie i branżowo...

> Proszę,dodajcie mi skrzydeł,albo
> podetnijcie je jednym cięciem,żebym juz nie podskakiwała.

nikt Ci nie zamierza skrzydeł podcinać :) Jeśli masz trudna sytuację finansową
lepiej by złapać coś pewnego. Niekoniecznie musi to być związane z pisaniem. Na
pisanie będziesz miała czas na pewno. I gdy uda Ci się napisać przebój,
bedziesz mogła realizować się w zawodzie, który pragniesz uprawiać.
Powodzenia :)

Pozdrawiam

Losiu

Takie są czasy że pracę dostaje się głównie po

[marcingishon]

znajomości a i pracowników szuka się wśród zaufanych ludzi. To w zasadzie
naturalna konsekwencja czasów w których ludzie powszechnie kłamią i oszukują.

Często zdaża się że na ogłoszenia odpowiadają ludzie legitymujący się
znakomitą "znajomością" czegoś a potem okazuje się że oni w zasadzie nic nie
umieją...

Dlatego ludzie natuarlnie skłaniają się do szukania pracowników wśród znajomych
rodziny itp

Rozwiązanie? Zacznij się spotykać z ludźmi. Poznawaj nowych ludzi. Zapraszaj do
siebie! Oni zaczną zapraszać ciebie. Bądź życzliwa i szczera. Znajdziesz
przyjaciół. Mówisz że nie znasz Poznania. W czym problem??? Wielu ludzi
wyjechało do np. NY nie znając nikogo! Nie załamuj się! Poznaj nowych ludzi.
Daj się poznać z dobrej strony. Szybko złapiesz kontakty i być może prace.

Głowa do góry!

Uwierz w to że świat tak naprawdę pełen jest wspaniałych dobrych i wrażliwych
ludzi, tylko te idiotyczne media starają się narzucić nam inny obraz
rzeczywistości.

Nie dajmy się! Świat nie stoi pedofilią, przemocą i nienawiścią. Wystarczy
dostrzec miłość i ciepło wokół nas...

[Gość: a444]

Ach,Drogi Idealisto

też kiedyś taka byłam,ale porwała mnie polska rzeczywistość. A do NY pojechalam
pietnaście lat temu, nie znając prawie nikogo i tam miałam pracę.
Czy ktos tam umiera na bezrobocie? Nie! Bo Potencjaly pracodawca
mówi:"Dobra,sprawdzimy co umiesz,przyjdź jutro do pracy." A w Polsce nikt mnie
nawet nie bierze pod uwagę! Dojrzała kobieta,która chce wrócić do pracy powinna
mieć własny kapitał,albo dobrze zarabiającego męża i oczywiście,dobry pomysł.
Paradoksalnie,moją książką bardziej interesuje sie wydawca amerykański,a nie
polski,który w ogóle nie zadbał o promocję!
Ale to cudowne,że są jeszcze dobrzy i wrażliwi ludzie na tym swiecie,którzy
wierzą w dobro,sprawiedliwość i dobrą przyszłość.Proszę przysłać mi tego
wirusa,chętnie się nim zarażę.

U nas wkrótce też będzie NY

[marcingishon]

albo Polska wreszcie upadnie albo zmieni się gospodarczo i społecznie na wzór
Ameryki.

Naprawdę!!!

Ostatnie 50 lat przyniosły największy od wieków przełom filozoficzny.
Bezsprzecznie ośmieszone zostały utopie i powoli powoli reszta krajów na
świecie wprowadzi u siebie kapitalizm.

Nie chcę traktować tego jak religii...

Po prostu jest to jedyny ład społeczny który zapewnia szansę pracy i rozwoju
wszystkim obywatelom którzy wyrażają jakiekolwiek chęci (i milionom imigrantów,
także nielegalnych)


Nie łam się niczym.
Może po prostu los mówi ci: Opóść Polskę! Znajdź szczęście gdzie indziej...

?

Trzymam kciuki.

[Gość: a444]

Jak się ma 20 lat i jest się singlem,to mozna jechać wszędzie,nawet do
Mongolii.Nie zabiorę swojej rodziny na "randkę w ciemno" do Ameryki,gdzie
większość Polaków wegetuje.Poza tym nie chcę uciekać jak szczur z tonącego
okrętu,prędzej zapiszę się do szkoły przetrwania na własnym terenie.
Widać,że długo byłeś za granicą,bo nie znasz Polski od
podszewki.Bezprawie,kłamstwo i dokopywanie najsłabszym /chorym,emerytom/.Wiem
takie rzeczy,które Amerykanie określiliby mianem "science fiction" i nigdy nie
uwierzyli w takie traktowanie człowieka. Tylko tu matka topi swoje
niepełnosprawne dzieci /dla Ich dobra/, a staruszka idzie do paki za kradzież
batonika,podczas,gdy szumowiny "z góry" płacą za siebie milionowe kaucje.Nie
można udawać,że nie ma śmietnika.

[Gość: czapski]

no niestety- ludzi z pasja pisania jest wiecej niz miejsc pracy dla takich ludzi

[Gość: a444]

Mogę traktować pisanie jako hobby. Czy poza tym ktoś chce mi dac szansę na inną
pracę niż handel? Nie,bo takiej pracy juz dla mnie nie ma!

[losiu4]

Gość portalu: a444 napisał(a):

> Nie,bo takiej pracy juz dla mnie nie ma!

jest, jest. Tylko stosunkowo trudna do dostania

Pozdrawiam

Losiu

[a444]

Drogo Losiu,to marna pociecha. To zwyczajna marchewka na kiju.

[minggu]

Gość portalu: a444 napisał(a):

> Mogę traktować pisanie jako hobby. Czy poza tym ktoś chce mi dac szansę na
inną
> pracę niż handel? Nie,bo takiej pracy juz dla mnie nie ma!


Tak mam prace. I to dobra. Ale nie bylo latwo znalezc sie tu gdzie jestem.

byl taki czas ze przez lat pare musialam robic, cos , do czego jak sadzilam
nigdy sie nie nadawalam.
Powiem ci co - mialam stragan z ciuchami, ktore zreszta sama szylam, w pewnej
znanej miejscowosci turystycznej (nie w Polsce)
a kapitalu nie mialam zadnego, i na karku tyle prawie lat co Ty.
I tez mam wyzsze wyksztalcenie, nie mysl sobie...

dzieki temu okazalo sie, ze mam pewne zdolnosci, o ktore sie nawet nie
podejrzewalam. Osiagnelam tez sukces - dorobilam sie wlasnego sklepu i
klienteli z calego swiata. (ludzie poszukiwali mnie po paru latach od zwiniecia
biznesu, by zamowic ciuch:))))

Tylko na poczatku czulam sie upokorzona, potem zaczelam sie podziwiac i od tej
pory wiem, ze wszystko jest mozliwe.

teraz pracuje we wlasnym, wyuczonym zawodzie. Nie przyszlo mi latwo dostac te
prace. Ale jestem tu i zarabiam pieniadze o jakich wczesniej nawet nie snilam.

Swiat jest pelen takich historii.
Trzeba tylko uwierzyc, ze Ty tez jestes na progu ogromnej zmiany. Na lepsze.
Wszystko zalezy od tego, jak sobie w glowie poustawiasz.A to nie ma nic
wspolnego z rzeczywistoscia na zewnatrz Ciebie. Bo rzeczywistosc jest taka jak
my ja interpretujemy. (uwierz, tak jest) Zeby widziec ja jako jeden wielki
POTENCJAL trzeba tylko jednej zmiany - zmiany swojego myslenia.

Czy ta praca w handlu Cie zabije?
Jesli nie to, z pewnoscia Cie wzmocni. A juz na pewno zapewni srodki na
przezycie. A wtedy... bedziesz mogla myslec o tym, jak zaczac robic to co
chcesz.

[Gość: a444]

A masz dzieci?

[minggu]

Wtedy faktycznie nie mialam ich na glowie, ale Twoje tez juz nie sa malutkie.
Czytalam w innym watku ze mialas 11 lat przerwy na odchowanie dzieci.

poza tym, przeciez Twoj maz pracuje, a jesli nawet nie to moze zajac sie
dziecmi, gdy Ty pracujesz?

W koncu gdybys pracowala w redakcji to tez ktos musialby sie Twoimi dziecmi
zajmowac.

wlasciwie to po przeczytaniu tamtego watku zaluje, ze napisalam to, co
napisalam. Bo wyglada na to ze chyba nie jest to dla Ciebie jedyne zrodlo
utzrymania, czyli sprawa zycia i smierci.

Masz wiec mozliwosc czekania az zdarzy sie ta upragniona okazja , czy tak?

Wies w tamtych postach probowalam Cie zmotywowac, ale teraz widze, ze
odbierasz to jako .. bo ja wiem... wykazywanie Ci jakichs slabosci??? Nie wiem
juz wlasciwie, o co Ci chodzi...

Powodzenia zycze nie mniej

[a444]

Droga minggu,

wiem,że chcesz mnie zmotywować i nie żałuj tego co napisałaś. Mój mąż od trzech
lat jest zwalniany /właściciel się zmienia,firma upada, ma kogos lepszego itp./
Potem przez pół roku szuka pracy.Umieramy na bezrobocie i dlatego staram się
"złapać" trochę grosza pisaniem.Na sprzedaż książki czeka się nawet rok,a
nagroda za konkurs 500 zł nie zdarza się tak często i starcza na podręczniki do
szkoły i buty.Nie jestem biedna jak mysz kościelna,bo nie głodujemy,ale chcę
stałego zatrudnienia,stabilizacji,świadczeń emerytalnych!Wyglada na to,że na
starość będę grzebać po śmietnikach.
Ale nie będę już więcej marudzić,biorę się do jakiejkolwiek roboty.
Dziękuję Ci,minggu.

[minggu]

szczerze Ci zycze powodzenia i , jak znam zycie, po zlapaniu czegokolwiek
przyjdzie kolej na jakas wspaniala dla Ciebie okazje. Masz to pewne jak w
banku. Tylko (warunek) pamietaj - ciesz sie czym mozesz, rozsylaj pozytywna
energie(mimo wszelkich przeciwnosci losu), w przeciwnym razie... moze byc trudno

pozdrawiam

[Gość: a444]

Dziękuję za Twoja pozytywną energię wysłaną w moim kierunku. Czułam ją.

Pozdrawiam serdecznie

[blanchet]

ja też mam swoje pasje, każdy ma ale dawno zrozumiałam ze pasje jedno a praca
drugie i to ja muszę się dostosować do rynku pracy a nie rynek pracy do mnie, a
po robocie mam czas na pasje

[Gość: a444]

No dobrze,ale gdzie ta robota, ze swiadczeniami i namiastką stabilizacji???

[Gość: a444]

Myślę,że juz czas zakończyć ten wątek i zakasać rękawy.
Dziękuję wszystkim za opinie i komentarze,które były dla mnie jak przysłowiowa
"pinezka pod cztery litery".

Pozdrawiam