Nuda w pracy

[Gość: Ambitny]

Nie wiem czy tylko mnie dotyczy ten problem (pewnie nie). Od pewnego czasu
strasznie nudzę się w robocie. Firma dobra, stanowisko niezłe, pensja możliwa
tylko nie ma co robić. Myslałem,że w tych czasach wszyscy są przepracowani i
zabiegani. Zacząłem wątpić w sens pobytu w tej firmie (potrzebuje żeby coś
się działo w moim życiu, potrzebuję rozwoju) i od jakiegoś czasu rozsyłam
swoje CV do innych firm.
Napiszcie czy też macie takie problemy.

[Gość: riada]

czasem jestm zdesperowana. Nie wiem, co robić. Mam dobre warunki pracy w dużej
korporacji, pieniądzy tyle, ze wystarczy. Średnio pracuję 2,3 godziny dziennie
(w sezonie przez mniej więcej 1 8 godzin). Resztę czasu spędzam na czytaniu
bzdur w internecie i nie daj Boże, jak już nie ma czego czytac, to wpadam w
depresję. Jestm po studiach ekonomicznych, znam 2 języki i pracuję jako
sekretarka. Chcę to zmienić, bo to żaden zawód. Ale jak czytam, te rozpaczliwe
posty, jak w niektórych firmach traktuje sie pracowników jestm przerażona. Nie
mówiąc o tym, że zwykle nie ma reakcji na moje podania w profilu, jaki mnie
interesuje. Mogę co najwyżej kontynuowac karierę asystentki. Wstyd mi przed
ludźmi, którzy nie mają pracy lub za marne grosze, a ja, choć bardzo sie staram
nie potrafię docenić, tego co mam. Tylko, że mam też ambicje.Tylko, że również
oprócz tego, że chcę pracowac, chcę też żyć. Klasyczny przykład kryzysu wieku
średniego. A mam 30 lat

pozdrawiam

riada

[Gość: riada]

w sezonie 8 nie 18, sorry

[mageillusionist]

A ja pracuję w domu i czasem patrzę w monitor i już mi się nie chce, nikt mnie
nie kontroluje to nudzę się na własne życzenie. Nie można przecież cały czas
pracować :P
A swoją drogą, mój dziadek jak pracował na kopalni (kilka lat temu jeszcze) to
zawsze mi mówił, że do pracy potrzebuje świeże gazety i żeby mu nikt nie
przeszkadzał jak zaśnie =] Potem wraca taki człowiek do domu wypoczęty i może
pracować :PPP
-
Rozrywka po pracy czy może w pracy?

[amatil]

Mam podobnie. A są też dni, kiedy nie mam nic do roboty. Pewnie, nadmiar pracy
jest jeszcze gorszy (miewałem) ale i nuda potrafi być mordercza. Niby wszystko
jest w porządku, pensja wpływa na czas - ale człowiek chciałby z siebie coś dać
a nie marnowac osiem godzin bez żadnej satysfakcji czy pożytku.

[Gość: Agnieszka]

Ostatnio dowiedziałam się, że jestem wypalona zawodowo, to choroba
cywilizacyjna. Człowiek swtorzony jest, aby działać, tworzyć, dążyc do
samodoskonalenia, co daje mu poczucie szczęścia... tego szukam: połączenia
pasji z pracą, jednak teraz wypalam się, oby nie na wieczność....

[Gość: thed]

Ale nuda...
siedze w robocie na kompie i tak mysle co tu robic bo obecnie nic nie trafia do
naszego pokoju wiec w googlach wipisalem nuda w pracy nio i pisze tu z nudow....
mam poblokowane niektore stronki jak kurnik itp pogral bym w karty albo na gg
pogadal albo jakis czat alenie moge poblokowane wszystko...wiec zostaja mi
niektore fora wiadomosci pogoda itp ale juz wszystko przejzalem...
Pewnie ktos ma ten sam problem co ja moze macie jakis pomysl co robic??(ojj
jak ja nie lubie poniedzialków)
pozdrawiam wszystkich znudzonych w pracy :)

[saan1]

I u mnie też tak samo, zapewniam Was, że nuda w pracy jest gorsza niż nadmiar
roboty. Wiem, bo przerabiałam i to, i to. Pracuję juz ładnych parę lat.
Zastanawiam sie, dlaczego tak sie dzieje, tzn. czemu jest taki niesprawiedliwy
podział pracy, ja naprawdę chciałabym robić coś sensownego!! A tu - ZERO. Macie
na to jakąś radę? Bo ile można siedzieć w Internecie?

[Gość: dudus]

znam problem. jak mam "sezon" to zaiwaniam bez opamietania. ale teraz nic nie
robie. . Ale mam na to pomysl. wraz z kumplami w pracy gramy w KRYKIETA:). kij
zrobilismy z kartonu, starego kijka narciarskiego i duzej ilosci tasmy
klejacej.
pilka z torby foliowej i tasmy. Polecam. . zasady dostosowalsmy do
warunkow "boiska"
Gry ruchowe w ramach pracy bardzo dobze wplywaja na zdrowie psychicznie oraz
zgranie zespolu.
pozdrawiam nudzacych sie:)

[Gość: MariaMagdalena]

doskonale Cię rozumiem, jestem oczywiście po studiach, 2 jezyki, pracuję jako
asystentka w 4 z kolei firmie.
Zaczęłam pracować na takim stanowisku podczas studiów i teraz nie mogę się
uwolnić od sekretarsko-asystenckich posadek, na których pupa rośnie, cofasz się
w rozwoju (pomimo kilkukrotnych zmian firm i branż)zastanawiam się, czy kiedy
będę miała lat 50 w dalszym ciągu będę asystetką w butkach na obcasach,
miniobciachowych spódniczkach, z długachnymi czerwonymi pazurami - w moim
wyobrażeniu 50-letnia sekretarka tak właśnie wygląda

[Gość: backspace]

Witaj w klubie. Zaczelam prace w wieku 20 lat jako recepcjonistka. Miala to byc
praca przejsciowa, zeby zarobic sobie na ciuszek, miec swoja kase. Zmienilam,
bo malo płacili i nie widzialam szans rozwoju. Dzis po 6 latach pracy i
skonczonych studiach nadal pracuje na recepcji.. i mam juz tego serdecznie
dosyc. Pracowalam w kilku firmach, w obecnej 3 rok! Pracuje srednio 2-3 godz.
dziennie, reszta to internet, kawka, pogaduchy i nudy..Szukam pracy jako
asystentka - i nie jest to szczyt moich marzeń, ale chyba nie mam innego
wyjscia po 6 latach bycia recepcjonistka! Na moje ogloszenia 0 odzewu! Mam
ambicje, chce się rozwijać, zmienić swoje życie, żeby cos się w nim działo,
robic cos innego! I mam tez marzenia, bo nie interesuje mnie wyścig szczurów,
robienie kariery po trupach, nie jestem typem bussines woman i nie chce
pracowac w tych krwiożerczych korporacjach. Marzę o pracy w administracji
publicznej: policja, abw, więziennictwo - tam mogłabym odwalić kawał dobrej
roboty, do której włożyłabym dużo serca i zaangażowałabym sie w to na maxa, bo
wiem, ze własnie to chcialabym robic! Niestety poprzeczka jest wysoka, a ja mam
kiepskie znajomosci:-( To wszystko sprawia, ze od kilku miesiecy znajduje sie w
stanie załamania psychicznego i nierzadko zaglądam do kieliszka.. nie tak
wyobrażałam sobie swoje życie:-(

[pluteq]

Zapisz się na stiudium psycho/socjologi, samoobrony, szlifuj języki i próbuj, próbuj, próbyj :)

[Gość: backspace]

Dzięki... ja jestem socjologiem:-) angielskim posługuje sie swobodnie.
Chcialabym bardzo chodzic na kurs językowy, ale to troche kosztuje a ja mam
jeszcze kredyt mieszkaniowy na głowie. U mnie w pracy są zajęcia z
angielskiego, ale niestety nie dla recepcjonistek (!) od których -
paradoksalnie i jednoczesnie zupełnie niepotrzebnie wymaga się angielskiego
perfect!.

[Gość: lucusiaa]

Ja tez to znałam. Ale mi sie jakoś udało. Co prawda zainwestowałam w to jakis czas życia i własciwie stracilam kasę, bo przyjełam sie do pracy takiej jak chciałam, ale za strasznie marne pieniądze. Przeczekałam, wpis do zyciorysu mam, dowód, że potrafię robić to co robie też. Teraz robie to co mi sprawia przyjemność za przyzwoitsze pieniądze. Jak się nie boisz zaryzykować spróbuj.

[fortuna2068]

Backspace napisała: <Mam
ambicje, chce się rozwijać, zmienić swoje życie, żeby cos się w nim działo,
robic cos innego! I mam tez marzenia, bo nie interesuje mnie wyścig szczurów,
robienie kariery po trupach, nie jestem typem bussines woman i nie chce
pracowac w tych krwiożerczych korporacjach. Marzę o pracy w administracji
publicznej: policja, abw, więziennictwo - tam mogłabym odwalić kawał dobrej
roboty, do której włożyłabym dużo serca i zaangażowałabym sie w to na maxa, bo
wiem, ze własnie to chcialabym robic!>
Słuchaj, większość z tego umieść w swoim liście motywacyjnym.Skutek gwarantowany
:) Ja napisałam podobny list i ciągle mam rozmowy, a to już coś! Pozdrawiam

ZAŁÓŻCIE WŁASNA FIRMĘ

[mazzzi1]

wtedy nie będzie nudno, a raczej brak czasu na hobby i sińce pod oczami, a
także siwe włosy od stresów z uopierdliwymi urzednikami:)

[Gość: Pracownik HR]

Dobra Kobieto,
zacznij czytac oferty pracy i wysylac cv - w ten sposob moze cos zmienisz.
Ew. polecam jakies rozwijajace (nie pupe) hobby.
Powodzenia

[Gość: gryyyy]

to sobie pograjcie :)

www.start24.pl/gry/

[Gość: Stefek]

Hej, podobały mi się 3 kubeczki :) Dotarłem do 39 poziomu za 1szym podejściem:)
Kto lepszy?

[skreem]

Też tak mam, niestety. Naprawdę, wolę solidnie (a nawet ciężko) pracować przez
cały dzień niż to fatalne uczucie gdy nie mam nic do roboty. To tak jakbym był
niepotrzebny, a przecież stanowisko mam niezłe, na pensję też nie narzekam...
Echhh.

Czy zmienilibyście taką pracę na inną, na gorszych warunkach, gdybyście mieli
pewność że nie będziecie się nudzić, będziecie mieli mnóstwo zadań, projektów
itp.? Czy w ogóle jest taka praca i takie stanowisko? Ja w sumie doszedłem do
wniosku że w gruncie rzeczy pracuje się dla kasy, satysfakcja z pracy to rzecz
wtórna i dobrze jeśli jest, ale jak sobie przypomnę za jaką kaskę (dużo
mniejszą, żeby było jasne) pracowałem wcześniej to chyba miałem jednak gorszego
stresa niż teraz. Także ja chyba bym na razie nie zmienił.

[Gość: ENAJA]

Hmmm... wstyd się przyznać, ale zazdroszczę Wam, ludzie, tego problemu :)))
Ja miałam odwrotnie: dużo roboty, dużo ambitnych wyzwań, tylko kasy mało i
czasu. Zaręczam, że nawał pracy nie jest lepszy.
A, nawiasem mówiąc, nie chcecie pogadać z Waszymi szefami,i zaoferować się, że
jeszcze coś chętnie byście wzięli na swoje barki? :) Może jednak okaże się, że
sytuacja wynika tylko ze złej organizacji pracy w firmie i po Waszej interwencji
wszystko się unormuje?
BTW, a ktoś narzekał, że ludziom się nie chce robić :))))))))))

[Gość: mi$]

a u mnie nawał pracy, często pracuje się po 12-14 godzin, i to nie tylko ja ale
cały zespół, przez ostatnie 2 miesiące nie wyszedłem wcześniej niż po 10
godzinach pracy, jedyny plus z tego wszystkiego, że uczciwie płacą za nadgodziny
co jest rzadkością w tym kraju. marzę, pragnę, pożądam nierubstwa. choćby przez
chwile - tak miesiąc.

[Gość: Bulk]

No, tez tak mialem. Tez marzylem o spokojnej robocie. I jak ja mam to szlag mnie
trafia z nudow. Na koncu jezyka mam pytanie do szefa czy moglbym wrocic na stare
stanowisko, do tego kotla od ktorego chcialem uciec. :)

[Gość: .psd]

Gość portalu: ENAJA napisał(a):

> Hmmm... wstyd się przyznać, ale zazdroszczę Wam, ludzie, tego problemu :)))

Typowe dla kogoś, kto zawsze ma zajęcie. Pojęcia nie masz, jak to jest okropnie
nudzić się w pracy. Ja wolę cały dzień zap..ać, i żeby mi brakowało czasu, niż
siedzieć i umierać z nudów. Paradoksalnie nicnierobienie jest bardziej męczące
(przynajmniej umysłowo - przymula).
Moja praca jest bardzo nieregularna - pracuję w drukarni. Gdy jest dużo zleceń,
nie ma nawet czasu, by zjeść kanapkę. Ale gdy nie ma co drukować, siedzisz i
nudzisz się całymi godzinami - udając jeszcze przed szefem, że coś robisz.
Zaręczam, że to dopiero jest męczące! Na szczęście jutro idę ostatni raz do tej
pracy. Co dalej? Jeszcze nie wiem:)

[Gość: gosc123]

no wiec nie tylko Ciebie dotyczy ten "problem". Mam to samo, na szczescie nie
ciagle, sa dni, jak dzisiejszy, kiedy sie nie wyrabiam, nawet kawy nie zdaze
wypic. ale takie dni sa coraz rzadziej. Wszystko jest kwestia organizacji
czasu. A ze w tym jestem niezla, to ustawiam co trzeba i czekam na efekty. Ale
masz racje - czlowiek chcialby cos wiecej, jakies wyzwania, zadania, a tu nic -
ile mozna siedziec na inecie albo grac w pasjansa??

[Gość: norbi]

moze to dziwnie zabrzmi ale ja rozrywke w takich momentach znalazlem w
klotniach z szefem. biorac pod uwage ze tak jak u przedmowcow, ani na zarobki
ani na posade w firmie narzekac nie moglem, klotnie z szefostwem staly sie dla
mnie nielada rozrywka. kolo sie zamykalo, gdzyz czlowiek ladnych pare lat temu
obrywal od pracodawcy i po uchu i po kieszeni za popelniane bledy lub
niedociagniecia. po latach nastapilo zupelnie odwrotnie, gdyz to mi sie juz nie
podobalo podejscie szefa do pracy... zaczelo sie! codziennie wieczorem
obmyslalem plan nowej awantury, na kolejny dzien. znudzony monotonia w firmie
po cichu liczylem na fakt, iz moge zostac zwolniony! ba ! i to z wyprawka!!!
stal za mna arsenal klientow firmy, ktorym szef juz rowniez zaczynal podpadac.
niestety moje rozczarowanie nastapilo w momencie kiedy, szef stwierdzil ze nie
mam na co liczyc, jesli chce sie z nim klocic to sie klocmy, abym robil swoje
jak do tej pory, bo on nie zamierza sie pozbyc pracownika! zalamalem sie
doglebnie, piszac podanie o rozwiazanie umowy, nie rozumialem juz niczego,
mianowicie , dlaczego nie mozna zostac normalnie wyrzuconym z pracy, w obliczu
takiego bezrobocia i chetnych na me miejsce. wyjechalem z kraju, zaczalem od
nowa walke z nowymi wyzwaniami. teraz jestem szczesliwy. za wyjatkiem momentow
kiedy dostaje maila od bylego pracodawcy, : "jesli ci sie nie uda to wiesz ze
zawsze mozesz wrocic..." co Wy na to?

[Gość: :)]

It must be love.

[knockout]

hehe gdybm pracowal w "dyblach do materialow pelnych" oraz "wkretach typu Unix
(wy w hackingu pracujecie?!?!?!)" to tez bym sie nudzil. Puscilem juz maila do
marcopolu, zeby Cie znalezli... ;)

pzdr

Rany u mnie o samo

[Gość: Bania]

U mnie to samo... Fajna pensja, fajna firma, a ja mam dni, że nie mam DOSŁOWNIE
NIC do roboty. Przejrzałam już chyba wszystkie możliwe fora. Myślę nawet, żeby
może sobie coś wziąć dodatkowego i w godzinach pracy robić... Tylko co. Poraża
mnie to nicnierobienie...

[Gość: karol]

miałem straszną pracę w TP, bez chwili wytchnienia, gdzie każda chwila przerwy
była kontrolowana teraz udało sie zmienic- jest spokój, ale tych przerw za
dużo - jak skończe odreagowywać TP moze bedzie czas na zmiany

[mamakamila1]

Jakie to znajome.Faktem jest, że moja pensja jest nieznacznie większa od
zasiłku, więc powinnam się cieszyć,że nic nie robię, ale to jest
dobijające.Cały dzień odbieram telefony,czasem wsadzę jakiś list lub fakturę do
koperty.Rozrywką jest jak przyjdzie szef i chce coś do picia.Prosiłam
dziewczyny z księgowości żeby dały mi coś do roboty jakby im sie nie chciało
albo si z praca nie wyrabiały, ale trafi mi się raz na miesiąc coś bo u mnie na
kompie nie ma Probita.Prosiłam informatyka o Probita to powiedział żebym sie
nie wygłupiała, bo poprzednia sekretarka kilka lat spędziła nic nie robiąć, a
ja się wychylam, jak jest tyle ciekawych rzeczy w internecie.Możę się komuś
wyda że jak sekretarka to mam dlatego tak mało do roboty,ale mam w pracy
pewnego dyrektorka(eksport)zarabia 6 razy tyle co ja i powinien mieć tyle pracy
( na około mówi wszystkim a szczególnie szefom że tak jest)ale widzę go jak się
gość obija.To jest z serii tych co migają się jak mogą.I jak może być dobrze w
kraju, gdzie jedni chcą pracować jak najwięcej ale im się nie daje, a drudzy
powinni ale wciąż leżą

[Gość: manuell]

Dobrze wiem, o czym mówicie.
Nuda jak się patrzy. Zarabiam tak sobie, ale i tak pracuję więcej od mojego
szefostwa. Dyrektor, zarabiający 7000 na rękę (!) pojawia się raz na 3 tygodnie
w pracy, a pensyjka wpływa na konto. Zastępca jest częściej, ale za to zajmuje
się takimi bzdurami, że czasami śmiem powątpiewać, czy ta Polska jest
normalna...
Czasami sobie mówię, że mam więcej niż inni, ale czy chęć satysfakcji z pracy i
zadowolenie z samego siebie to za dużo? Czy ja czasami nie wymagam za wiele?
Jestem na skraju przemyśleń i obmyślania nad własną przyszłością. I jedyny
rozsądny argument, który powstrzymuje mnie przed wyjazdem stąd za granicę, to
rodzina i przyjaciele, których kocham ponad zycie. I jak tu coś osiągnąć???

[Gość: Justyna]

mamakamila1 - jakbym o sobie czytala... fajna praca, wszyscy mi zazdroszcza,
niezle mi placa i w dodatku na czas... a moja rozrywka jest drukowanie
firmowych naklejek i robienie szefowi herbaty. :(

[Gość: Dziubell]

identycznie mam i ja
codziennie pracuje przez ok 2 godziny, a reszta to siedzenie w necie
z nudów oglądam juz najdziwniejsze rzeczy
ostatnio zaczęłam codziennie oglądać 10am.tv bo fajne ale co można robić przez
pozostałe godzinny?
czekam na propozycje:)

[Gość: mi$]

gdzie są te firmy co dobrze płacą, ba w ogóle płacą za nicnierobienie ?? dajcie
znać chętnie się przyjmę i was zastąpie.

[Gość: Gosia]

Mam podobne doznania,staram się ze wszystkich sił i to chyba jest problem,bo
robię wszystko za szybko.Potem mi się nudzi bo zadanie przeznaczone na cały
dzień wykonuję dwa razy szybciej. I co dalej?? nuda i tyle!

[Gość: madga]

o rany!, siedząc w pracy czytam te Wasze posty i aż się znudziłam tą
wszechobecną nudą...
Od niedawna siedzę na infolinii w dużej firmie finansowej, myślałam, że
telefony będą się urywały i miałam wiele obaw przed tą pracą...
w ciągu tych kliku godzin moja komórka dzwoni kilka razy częściej niż klienci...
pozdrawiam Znudzonych :)

[kingakunowska]

O, kochany, jak ja bym tak chciala! Dostawalbym pensje, a calymi dniami pisala
powiesci :-)))

[Gość: gosc]

nie iwedzialam ze problem tak powszechny
u mnie to samo???
dobra pensja, wyrabiam sie w 3 godz
gdyby tak mozna bylo wyjsc wczesniej...

[Gość: chili]

musze wam podziekowac za ten watek. Ja mam dokladnie to samo i czasami juz
naprawde miewam mysli depresyjne. Internet nudzi mi sie po jakis 3 godzinach i
co dalej? Ale z drugiej strony zarabiam grosze i nie powinienem miec zbytnich
wyrzutow sumienia ze tak niewiele robie. Ale najwiekszym problemem jest to ze
TO MI SIE RZUCA NA MOJA PSYCHE I PO TAKICH 8h JESTEM KOMPLETNIE ZNIECHECONY DO
ROBIENIA CZEGOKOLWIEK. TRACE JAKIKOLWIEK ZAPAL I ANIMUSZ I JESTEM ZFLACZALY CO
ROBIC?

Może zacząć działać samodzielnie?

[Gość: Arth]

Mam to szczęście, że sam organizuję sobie pracę. Mogę nie robić nic albo wdrażać
swoje pomysły. Dodam, że nigdy nie zdarzyło mi się nudzić, czasem aż szkoda
wyjść ;) (pracuję 8h i tego się trzymam).
Jednak myślę, że w razie nudy w pracy można:
1. Spróbować samemu zorganizować sobie pracę nawet jeśli nie ma się szans na
realizację wymyślonych projektów. Jesteśmy skłonni nie doceniać swoich szans i
wartości pomysłów.
2. Postarać się jednak zrealizować swoje pomysły :)
3. Uczyć się, np. angielskiego, niemieckiego, francuskiego, (zawsze się przyda,
a w domu nie zawsze się chce)
4. Spróbować wyłowić z szarego tłumu kolegów z pracy postacie wartościowe,
posłuchać czasem co mają do powiedzenia prywatnie.
4. Przemyśleć wszystko, tak na poważnie. Można dojść do ciekawych wniosków na
temat swój, otaczającej rzeczywistości, i wiele wiele innych (uwaga, czasem
wyłącza się świadome postrzeganie ;)
5. Jeśli wszystko zawiedzie:
- założyć własny biznes (mamy już strategię opracowaną w chwilach nudy)
- zmienić pracę (ciężko, ale nie wykluczone, że się uda, poszukiwania zabiją
nudę w dotychczasowej pracy.

[Gość: kass]

Przez niemal cztery ostatnie lata pracowalam jako asystentka prezesa banku, i
dostalam w koncu depresji z powodu ciaglej nudy i poczucia ze nie jestem
potrzebna. Mysle, ze praca asystentki/sekretarki w gruncie rzeczy polega
na "byciu w dyspozycji", w dodatku wazne jest aby asystentka byla super
wizytowka swojego szefa/firmy, czyli wyksztalcona, ladna, inteligentna, z
doswiadczeniem i znajaca jezyki. Stad wysokie wymagania w ogloszeniach.
Mialam/mam wysoka pensje starczajaca na wygodne zycie, fitness, dwa-trzy razy w
roku wakacje zagranica, markowe ciuchy i generalnie zero problemow finansowych.
Zmienilam prace miesiac temu (ta sama branza i to samo stanowisko). Mialam
nadziej, ze w innej korporacji bedzie moze lepiej, moze wiecej zajec, moze ta
firma bedzie dynamiczniejsza, moze ciekawsza. O swoich planach i checiach
rozwoju i ciekawej pracy powiedzialam na rozmowie kwalifikacyjnej. I znowu sie
nudze

[Gość: młoda]

Ja mam podobna sytuację, może z tą różnicą, ze stanowisko inne i pensja nie taka super. No ale wstrarcza na miche i na podróże i na dobre ciuchy.
Co z tego skoro wogóle się nie realizuję. Praca, którą jeszcze do niedawna wykonywałam z prawdziwą satysfakcją obecnie jest dla mnie bez sensu i nie wiem jak mogę się realizować zawodowo. Znam języki, mam ukończone studia no ale co z tego skoro po około dwóch latach każda praca mnie zaczyna nudzić i szukam kolejnej zmiany (to juz moja 4-ta posada). Wydaje mi się, że odżyję dopiero wtedy jak wezmę swój los we własne ręce i będę na swoim, brakuje mi tylko odpowiedniego pomysłu i kasy na start, mam nadzieje, ze to uchroni mnie przed zewsządogarniającą nudą na ciepłej posadce.

[Gość: Arth]

Tu rozwiązanie jest proste. Masz jasno określony cel - być na swoim. Bierz się
za to, byle nie na łapu-capu i metodycznie, z głową.

[Gość: Arth]

Sytuacja jest"złożona". Trudno mi zgadywać, ale sądzę, że Twoje aspiracje są
wyższe niż przyznajesz się przed pracodawcą. To stanowisko, które piastujesz nie
daje Ci możliwości pokazania na co Cię tak na prawdę stać. Mści się na Tobie
określenie celu w tym co robisz, zatrudniasz się tam gdzie można zarobić,
zamiast tam gdzie znajdziesz to czego szukasz. Wiem, że trudno zrezygnować z
pracy nie mając nic w zamian. Może trzeba przygotować "przedpole"? Przecież nie
chcesz być całe życie nieszczęśliwa. Nie potrafię dać Ci recepty na sukces. Sama
wiesz, że jest on w zasięgu ręki. Pozostaje tylko :) :
1. Zastanowić się co chcesz robić
1'.Pogadać z pracodawcą, powiedzieć, że widzę się tam i tam, bo ...
2. Wymyśleć sposób żeby zrobić to samej. Po tym co napisałaś sądzę, że potrafisz
to zorganizować :)
3. Sformułować cele pracy i dobrać stanowisko, na które chce się dostać. Np.
jestem świetną specjalistką w organizowaniu i znam się np. na sprzedaży
(czegokolwiek). Aplikuję więc na regionalnego koordynatora sprzedaży w regionie,
w którym mieszkam. (to najtrudniesza droga do sukcesu).
4. Usiąść i pomyśleć, czego tak na prawdę chcę, zaczynając od oczekiwanych
efektów swojej działalności w tym temacie, a nie od analizy "co może pójść nie
tak" - podpowiem - zawsze wyjdzie, że wszystko może pójść nie tak.

[Gość: fredka]

a ja tak sie nudzę w pracy, że czytam psoty w necie, żeby nie zwariować....

Ja już to zrobiłem - polecam każdemu!!!

[crapachino]

Moja sytuacja była dość podobna do tej, w której znajdowałaś się Ty, kass.
Miałem ciepłą posadkę w dużej firmie informatycznej (nie będąc informatykiem),
może nie nazbyt wygórowaną pensję wystarczającą na tę osławioną michę i kąt do
spania. Miałem też zadania do wykonania; cóż z tego jednak, skoro po ich
zrealizowaniu w 40-godzinnym tygodniu pracy zostawało mi średnio 35 godzin
nudy? Zabijałem ją co prawda dość skutecznie, ale nie o to przecież w pracy
zawodowej chodzi. Musiało minąć pięć lat, bym pojął, że tracę czas w firmie,
która nie daje mi żadnych perspektyw rozwoju czy choćby awansu i w której
ogarnia mnie przejmujący marazm. W tym właśnie momencie wstałem zza biurka i
zaniosłem wymówienie do działu kadr.

Przyznaję, że miałem inne widoki na zarabianie pieniędzy - wiele osób ich nie
ma i mieć nie może albo co gorsza mieć nie chce. Ale zawdzięczam to tylko
sobie: starałem się bowiem w okresach "bezzadaniowych" nauczyć czegoś nowego.
Teraz jestem wolnym strzelcem w zupełnie innej branży, zarabiam lepiej niż na
ciepłej posadce i mam wreszcie motywację do pracy, której nie spodziewałem się
już odnaleźć w sobie nigdy - do tego już niemal doprowadziło pięć nudnych lat.
Jestem panem swojego czasu, nie stoi mi nad głową żaden szef (mniejsza z tym,
czy dobry, czy durny). Mam więcej chęci nie tylko do roboty, ale i życia w
ogóle. Nagle marzenia, które wcześniej wydawały się niemożliwe do
zrealizowania, zaczynają się spełniać. Jednym z nich była przeprowadzka z
Warszawy do ukochanego przeze mnie Krakowa - nie minęło pół roku, a jestem tam
już jedną nogą (to nie oznacza, że nie lubię swego rodzinnego miasta:). Po raz
pierwszy od lat wyjechałem spontanicznie za granice Polski; zaś podróżnicze
plany, które już snuję, mają o wiele większy rozmach. Nie muszę już nikogo
prosić o udzielenie urlopu, nikt też nie może mi go cofnąć - czy wiecie, jak
wspaniale to smakuje? Pracuję wtedy, gdy tego chcę; poza tym wiem, że ta praca
ma głęboki sens - po prostu przynosi żywe pieniądze.

Uważam, że każdy - kto tylko ma taką możliwość - powinien zaryzykować i zacząć
działać według własnego planu; a może nawet nie tyle wedle planu, ile gwoli
spełnienia własnych pragnień. Ja to uczyniłem, choć w dalszym ciągu zdaję sobie
sprawę z tego, na jak kruchych podstawach opiera się teraz moje życie. Ale wolę
to, niż zależność od humorów wszystkich szefów tego świata, koniunktury na
rynku pracy, komunikacji miejskiej, pogody i chorych zasad rekrutacji w
przytłaczającej większości firm. Jak na razie wszystko przemawia za tym, że
podjąłem najlepszą możliwą decyzję - choć niezwykle ryzykowną. Powoli buduję
swoje nowe życie i naprawdę trudno mi samemu uwerzyć, jak wiele może to dawać
satysfakcji.

Pozdrawiam Cię, kass - jak i innych, którzy stoją przed tym wyborem. I powiem
juz tylko jedną rzecz - choćby w końcu miało mi nie wyjść, nigdy nie będę
żałował tego kroku.


crap

[mamuciamama1]

Popieram, praca tam gdzie nie ma możliwości rozwoju i nie ma co
robić jest męcząca. Trzeba podejmować wyzwania!!!!

[Gość: nora]

Chili! ja czuje dokladnie to samo...zdazylo sie nawet, ze z tej bezsilnosci
plakalam w domu, bo moim jedynym zajeciem jest pieprzony internet, ktory juz
znam na pamiec. W kolko to samo, onet, interia, gazeta itd. A pozniej nagle w
polowie dnia, mam wyrzuty sumienia, ze nic nie robie, ale co mam do cholery
robic, jak nie mam zadnego zadania. Co jakis czas zastanawiam sie czy moj
dyrektor tego nie widzi? ludzie, nie wiem jak trzeba byc uposledzonym, zeby
tego nie zauwazyc? Miewalam juz takie mysli, ze az strach:-) Ze wstaje nagle od
biurka i w porywach nerwow wypowiadam wszystkie czarne mysli na temat ich
glupoty, ze zatrudnili mnie niewiadomo po co. Innym marzeniem bylo to, zeby
sami mnie zwolnili, bo ja na razie nie mam odwagi sama tego zrobic. Ale
obiecuje sobie, ze przyszly rok przyniesie cos lepszego i podejme decyzje o
odejsciu. Tak nie mozna zyc!!!
Pozdrawiam wszystkich, ktorzy przezywaja to samo i dzieki za te pozytywne
wypowiedzi, ktore budza wiare i poniekad motywuja:-)
Nora

[forum1973]

też sie nudzę, ale tak długo byłam bez pracy, że wolę się nudzić tutaj, niz w
domu.
nie przeginajcie, tylko ceńcie swój stołek z pensją na czas. a jak komuś sie
bardzo nudzi na smierć, to niech szuka innej pracy i już.

[bushido]

Gość portalu: Ambitny napisał(a):

> Nie wiem czy tylko mnie dotyczy ten problem (pewnie nie). Od pewnego czasu
> strasznie nudzę się w robocie. Firma dobra, stanowisko niezłe, pensja możliwa
> tylko nie ma co robić. Myslałem,że w tych czasach wszyscy są przepracowani i
> zabiegani. Zacząłem wątpić w sens pobytu w tej firmie (potrzebuje żeby coś
> się działo w moim życiu, potrzebuję rozwoju) i od jakiegoś czasu rozsyłam
> swoje CV do innych firm.
> Napiszcie czy też macie takie problemy.


Stary, wyświetla Ci się nazwa firmy Marcopol. :-)

[zebra_bez_hulajnogi]

I znów dziś od rana
Siedzę sobie w biurze.
Nie chce mi się robić –
Więc tak sobie bzdurzę.
Bzdurki zapisuję,
Notuję cierpliwie,
Gdy szef mnie opieprzy –
Wcale się nie zdziwię.
Bo taki już los mój
I biurowa dola,
Bo mam ja za szefa,
Niestety, ramola;
Zrozumieć nie może
Ramol zramolały
Że chęci do pracy
Dziś mnie odleciały,
Że mierzi i nudzi
Mnie dziś biurowanie,
I skupić na pracy
Nie jestem się w stanie.
Lecz jeśli tu będę
Bzdurzył sobie sprytnie,
Możliwe, że szef mi
Numeru nie wytnie;
Może z aprobatą
Pokiwa szef głową,
Myśląc, że zajmuję
Się pracą biurową;
I z taką nadzieją
Dalej sobie bzdurzę,
Czekając, aż skończy
Się dzień pracy w biurze...

[iza2306]

zaczęłam powtarzać niemiecki

[Gość: m.m.m.m]

Jak ja to rozumiem. Bezrobocie w pracy to najgorsze co może mnie spotkac i
ciągle mnie dotyka. A najgorsze, że też mam przekonanie, że mam lepiej niż inni
więc Bóg mnie skarze jak będę narzekać. Doprowadziło mnie to do takiego
poczucia winy, ze w ostatniej pracy w której dzial sę po prostu sajgon (burdel
i syf, wszystko zaraz, obietnice nigdy nie spełnione itp) zaciskałam zęby i
mówiłam sobie: Bądż odpowiedzialna, inni nie mają pracy a robią co moga itd.
Doprowadzilam się do deprechy. Urodziłam dziecko po paru miesiącach szajby z
powodu siedzennia w domu poszłam do nowej , znalazłam się tu. I co???? Super
praca, ale nie mam co robić!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: gk]

ja jestem na emeryturze i tez się nudzę, ale pracować mi się juz niechce,
zresztą kto by przyjął starego człowieka.

[Gość: fatalos]

mam ten sam problem i dlatego wlasnie siedzie na forum.
dzis jest fatalny dzien!!! wstalam z mysla, ze nie mam ani jednej rzeczy do
zrobienia!!! mam juz dosyc dlugich lunchow, zakupow, spacerow. potrzebuje
zeby :"cos" sie dzialo. kasa dobra, duza firma, tylko kurde nic do roboty nie
ma! a tyle mi tu obiecywali, a jak sie mialam roziwjac!! o ho ho!! no
faktycznie! bardzo sie rozwijam - szczegolnie w dziedzinie kreatywnych
rozwiazan na nude...

[Gość: pomocny]

DO WSZYSTKICH ZNUDZONYCH i NIE REALIZUJACYCH SIE W PRACY ITP - NICZEGO NIE
ROZUMIECIE O BIZNESIE.
Ktos slynny kiedys powiedzial 'nothings happens in business until the sale is
made'
Wnioski mozecie w wolnym czasie wyciagnąc.

Powodzienia!

[Gość: pani XXX]

Miałam super prace ,ale się w niej nudziłam pracowałam 8 godz.a pracy było na 3-
4godz. i co dalej .Przez następne 4-5 godz.musiałam walić głupa.Pracowałam tam
5 lat .Jak przychodziłam do domu to byłam taka zmęczona ,tym siedzeniem za
biurkiem .To udawanie że pracuje w jakimś momencie mnie wnerwiło i powiedziałam
do widzenia.A teraz masz babo placek nudziłaś się to musisz teraz nadrobić
stracony czas .Nowa praca jest straszna (może nie do końca ,bardziej
zarobki),ale roboty jest tyle że w ciągu 8 godzin nie można się wyrobić a kasy
tyle jak kot napłakał.MĄDRY POLAK PO SZKODZIE.

[Gość: barah]

A już myślałam, że tylko mnie to dopadło. Roboty mam co prawda po uszy, ale
bardzo mnie ona nudzi. Wykorzystuję około 30% moich mozliwości intelektualnych
choć w 8 godzin czasem trudno sie wyrobić. Wypalenie zawodowe - napewno. A
firma jest międzynarodową korporacją i stanowisko też na poziomie europejskim...

[Gość: Pegaz]

> pracowałam 8 godz.a pracy było na 3-4godz. i co dalej.
> Przez następne 4-5 godz.musiałam walić głupa.
[...]
> Nowa praca jest straszna (może nie do końca ,bardziej
> zarobki),ale roboty jest tyle że w ciągu 8 godzin nie można się wyrobić

a już myślałem, że stare przysłowie pszczół o tym, że nic w przyrodzie nie
ginie przestało obowiązywać ;)

pozdro
Pegaz.

[tumoi]

Przyłączam się do do nudzących się w pracy, ale ja już dawno przestałam się tym
przejmować. Realizuję się po 15.30...

[Gość: tokarz]

ja mam najgorzej, nie dosc, ze sie nudze, to jak okaze oznake nudzenia czy
bezczynnosci to zbieram ochrzan, wiec musze sie nudzic, ale zawsze udawac, ze
cos robie, bo takie wymagania postawil szef ;-)
pozdrawiam,
tokarz

[Gość: Zelda]

Przez 4 lata pracowalam jako przedstawiciel handlowy - od rana do nocy, w
weekendy takze. I przeprowadzilam sie do innego miasta, ustabilizowalam
rodzinnie, tesknilam za praca biurowa. I masz babo placek: Mecze sie od 9 do
17.00. Moje obowiazki to moze 15 minut zebranych w calosc. Wymyslam sobie rozne
zadania, ale ile tak mozna? Kazda branza ma swoj poczatek i koniec - juz nic
ponadto nie stworze. Dziwie sie - czy moj szef nie widzi tego? Nie przeszkadza
jemu moja garstka obowiazkow? Tu nikt inny nie chce mojej pomocy. Casem cos
fajnego wyszperam w necie. Ale dobija mnie nuda, samotnosc i bezczynnosc - nie
mam wokol siebie wspolpracownikow, nie moge wyjsc na papierosa, nie mam miejsca
do rozprostowania nog. Siedze 8h za biurkiem. Oh jak czasami tesknie za praca
przedstawiciela i telefonami od 6 rano do polnocy!

[Gość: anula]

Kilka rad co zrobić kiedy się nudzisz w pracy:
- poczytaj książkę
- poucz się języka
- poszperaj w necie
- przemebluj swoje biurko - w zależnosci od humoru
- pogadaj z kolegami z pracy
- porozwiązuj krzyżówki
- pośpij

[Gość: tinomen]

U mnie jest też nudno, a pracuję w hipermarkecie. Moja praca polega na pisaniu
umów kredytowych i siedze tak i siedze czasem np. w niedziele po 12 godzin i
nienawidzę tego, a zanosiło sie ze bedzie pracowicie i stosunkowo dobrze
płatnie ale wraz z zakonczeniem promocji na otwarcie skonczyla sie klientela i
punkt nie wyrabia na moja premie. Najgorsze jest to ze pracownicy lataja w
pocie czola a ja nie wiem co z czasem zrobic i nie moge teoretycznie nigdzie
isc bo przeciez musze byc dostepny nonstop dla klienta. A klientów jest moze 2
dziennie co daje 15 min pracy w zwolnionym tempie. Dodatkowo atmosfera
hipermarketu nie sprzyja czytaniu ksiazek i nauce......ehhhhh i wracam do domu
z mysla straty czasu i ogolnym poczuciem braku spelnienia....nic po mnie nie
zostanie ;(

[Gość: Kasia]

Nie wiedziałam że tak dużo osób ma ten problem. U mnie w pracy nuda jest ale
nie ma netu! Tzn jest ale nie dla pracowników.I chociaz są dni że jest bardzo
dużo roboty ale większość jest takich że trzeba sobie wymyślać zajęcia.Ale
najbardziej to ja się boję że szefostwo w końcu zauważy bezcelowość
zatrudniania paru osób ktorych pracę z powodzeniem mogłyby wykonywać inne osoby
i w końcu zrobi redukcję etatów.A ja już wiem jak okropnie jest szukać pracy i
nie chce tego znowu przechodzic tym razem z własnej woli.Nie zarabiam dużo ale
1200 zl na konto za pracę od 7-15 nie jest też najniższym wynagrodzeniem.Co wy
na to?

[Gość: pani od kredytów]

Mam tak niemal codziennie od jakis 3 lat.... Sama w biurze, sąsiedztwo do bani
(nudziarze), czytam, starałam sie uczyc.... na nic, tylko internet w sporej
mierze pomaga zabijać czas, oby mi nie poblokowali <olaboga>.
Pozdrawiam wszystkich cierpiacych :)

[line.zludzilodu]

Heh, więc i ja się przyłączę. Niedawno odeszłam z jednej pracy po roku - gdy ją
zaczynałam, było super, dużo nowych rzeczy na nauki itp. Niestety po 2
miesiącach już wszystko, co mogłam się w niej nauczyć, opanowałam. Pocieszeniem
malutkim byłaa koleżanka - gaduła w pokoju. Teraz zaczęłam inną pracę w
wymarzonym, jak mi sie zdaje zawodzie. I co? Jest to samo - pracy jednego dnia
jest więcej, innego mniej. Ale ileż można ciągle księgować te same faktury?
Dobija mnie to, gdyż moja ścieżka zawodowa jest ściśle związana z księgowością,
a tu taka klapa. Jak to zmienić...Nie mogę, np. "spać" czy "czytać książki", bo
jest nas kilka w pokoju, więc ktoś mpoże górze donieść. Dobrze,że ten net.Ale
muszę przyznać, iż zaczyna mnie już nudzić...

[agata_s2]

Jak się cieszę, że nie jestem sama. Tyllko, że ja mam trochę inaczej. Są dni
kiedy nawet nie wiem w co ręcę włożyć, są takie jak ostatnie dwa tygodnie,
gdzie chyba przeczytałam wszystkie wątki na forum i już naprawdę nie wiem co
robić. A nie mogę pokazać, że się nudzę. Wymyślam sobie obowiązki, ale ile
można. Zaczęłam nawet służyć jako pogotowie prawnicze na jednym wątku.
Ale mam plan, poszukać takiej roboty, w której będę od 8 do 16 miała
maksymalnie dużo obowiązków. Już zaczęłam...życzcie mi powodzenia.

[Gość: ona]

Z tym poszukiwaniem 'pracowitej' pracy, to się lepiej zastanów. O mnie można
powiedzieć, że popadam z skrajności w skrajność. Moja pierwsza praca po
studiach to był zapierdziel od 8. do 21. plus robota do domu na weekend, bo się
nie wyrabiałam. Niby ciekawa, ale wysysająca wszystkie soki, niszcząca zdrowie,
ciągły stres, walka z czasem. System odpornościowy zaczął szwankować, ciągle
byłam przeziębiona, wściekła, w zimie przeszłam 2 anginy i powiedziałam dość.
Zarabiałam mnóstwo, ale nie miałam czasu ani siły wydawać tych pieniędzy.
Rzuciłam robotę, co ciekawe nie chcieli mnie stamtąd puścić, ale się zaparłam,
przez 2 tygodnie leżałam w łózku i doleczałam te wszystkie anginy. Później
wybrałam się na zasłużony 3-tygodniowy urlop do ciepłych krajów-to była stara
nagroda za świetne wyniki, ale wcześniej nie miałam czasu jej wykorzystać. W
ogóle co to za pomysł torturować pracowników takimi nagrodami, skoro nie było
mowy o jej odebraniu. Phi, głupi szef. Wróciłam i żyjąc z odłożonych pieniędzy
zaczęłam rozglądać się za jakąś normalną pracą. Okazało się, że pewien stary
klient,który wiele mi zawdzięcza, zna prezesa, który szuka asystentki, prawej
ręki i doradcy w jednym. Wcześniej nawet bym o 'takiej poniżającej'robocie nie
pomyślała, ale teraz przemyślałam sprawę i ostatecznie zostałam nią. Czasami
rzeczywiście mam sporo pracy, ale nieraz, tak jak dzisiaj, totalna pustka.
Mając zwyczaj robić dobrze 5 rzeczy na raz, tyrać jak robot teraz robotę
przeznaczoną dla mnie wykonuję w 3 godziny. Poza tym zawsze ktoś wpadnie, jacyś
goście do szefa, coś ciekawego się dzieje, jakiś wyjazd się kroi. Oprócz tego
dużo czytam, uczę się francuskiego,w weekendy robię podyplomówkę i w godzinach
pracy się uczę, siedzę w necie, dzisiaj wymyślałam gdzie by tu się wybrać na
jesienne wczasy, gadam godzinami z kumpelkami przez telefon, tyle że po
niemiecku (szef niemieckiego nie zna, poza tym i tak mam swój gabinet),
wyskakakuję w godzinach pracy do kosmetyczki, fryzjera (osobista asystentka
prezesa musi o siebie dbać, a co ;) ), mam darmową opiekę medyczną, więc
reperuję swoje zdrowie i zaliczam lekarzy niemal każdej specjalności), udzielam
się na kilku forach dyskusyjnych( to świetny kiler czasu), czytam masę
dzienników ogólnokrajowych, lokalnych, zagranicznych, prasę babską, firmową,
branżową i śmiem twierdzić, że jestem najlepiej poinformowaną osobą w promieniu
stu mil, chętnie wyskakuję z roboty załatwiać sprawy nawet jeżeli nie są w 100
% moje, służę pomocą i dobrą radą innym pracownikom, wyrabiam sobie opinię
niezastąpionej, niepowtarzalnej, wykwalifikowanej profesjonalistki i dbam o to,
by nikt mnie z obecnego miejsca pracy nie wykurzył czego i Wam życzę.

[Gość: niuuuda]

Dobrym sposobem na nude sa roznego rodzaju kwalifikacje zawodowe, ktore mozna
eksternistycznie realizowac. nie ma co robic w robocie to sie mozna pouczyc pod
kontem egzaminu i niekoniecznie trzeba targac ksiazki do pracy. wiele
materialow do nauki jest dostepna online i offline z roznych systemow home
study / distance learning. dla ksiegowych i finansistow warto sie zastanowic
nad tytulem doradcy podatkowego, bieglego rewidenta albo mozna zaczac sie bawic
w ACCA. jestem b rewidentem i troche z niuuudow poza sezonem zaczalem zabawe z
ACCA.

[livia19]

Ja mam to samo. Od 3 lat ta sama praca, sama w biurze, czasami żywej duszy
przez 8 godzin nie widze. Czas wlecze sie strasznie. Większosć czasu tak jak Ty
spedzam w necie,a le ileż można. Wracam do domu zmeczona tym nicnierobieniem
gorzej niż bym cały dzień rowy kopała. Przynajmniej byłby to inny rodzaj
zmęczenia. Na razie wzięłam duży kredyt na mieszkanie i nie mam możliwosci
zmiany pracy. Tu mam umowę na stałe i przyzwoite pieniadze. Tylko poczucie
wartosco jakos tak spada...

[Gość: bakcspace]

ja tez mam kredyt na mieszkanie a z obecnej pracy ucieklabym gdzie pieprz
rosnie. Niestety w tej sytuacji nie moge tego zrobic, dopoki nie znajde nowej i
lepszej! Poczucie wartosci zbliża sie do 0:-((

[Gość: xyz]

Mam podobnie, sa okresy ze czas jest wypełniony prawie w 100%, ale w wiekszości
pracy na dzień jest ok. 2 h jak sie go dobrze "rozciagnie", ale u mnie dochodzi
do tego chyba tzw. wypalenie zawodowe, bo może miałabym wiecej zajec i zleceń
do realizacji gdybym sie o nie postarała, ale brak mi:
1. motywacji
2. chęci
3. zaangażowania
czuję się zmeczona, a przedtem wszystko było odwrotnie.

[cheri-bibi]

oczywiście mam to samo, ale non stop, pracuję tu od roku i czuję, że się
uwstewczniam, robię coś przez jakąś godzinę w ciągu dnia, a jak nie mam nic do
roboty to:
- uczę się, np. do obrony, ktora mam w te sobote czy przypominam sobie
francuski z czasow szkolnych...
- czytam, pochlaniam ksiazki hurtowo, te po 9,9 z kiasku :)
- robię coś np. zaproszenia ślubne
- planuję podróże (dzięki temu i Paryż i Egipt miałam zorganizowane wzorowo!)
- szukam innych ofert pracy...

jest ciężko i już sie boję co to bedzie jak zrobię zaproszenia i znudzi mi sie
czytanie, ale moze do tej pory znajda jakas ciekawa oferte pracy...

[Gość: patrych]

ludzie o czym wy mowicie! chcialabym sie "nudzic" w pracy, miec czas na
czytanie ksiazek i nauke jezyka, nauke innych programow graficznych, a tak
nawet w domu nie moge tego robic bo co mozna jeszcze chciec po 12 godzinach
ZAPIE..-bo tylko tak moge tak to okreslic, 16 godzin najdluzej. Jak chce
wyjsc o 17 tej, to szef mruczy cos pod nosem ze potem sie chce 1.500 zl pensji
i w sumie to powinnam go jeszcze po dupie calowac ze jak na radomskie warunki
to i tak duzo - co z tego ze odwalam robote za dwie osoby i ze jestem
samodzielnym pracownikiem.... mam dosyc kreatywnej roboty (jestem grafikiem
komputerowym - plastykiem) i tak mojej kreatywnosci szef nie docenia tylko
cigle mu MALO MALO MALO
PS ZNAJDZCIE MI TAKA PRACE GDZIE BEDE MOGLA ROBIC JEDEN PROJEKT NA DZIEN