Moja najgorsza rozmowa kwalifikacyjna

[Gość: peggy_brown]

Pewnie kiedyś będę się z tego śmiać, ale dzisiaj mam ochotę gryźć, strzelać i
dusić wszystkich dookoła. W piątek dostałam telefon z zaproszeniem na rozmowę
do firmy X. Od razu urosły mi skrzydełka, buźka się śmiała, po prostu
zastrzyk nadziei, że może tym razem się uda. Dziś super przygotowana i
odpindrowana pojechałam 50 km do owej firmy, stając na uszach, żeby się tylko
nie spóźnić. 5 min. przed wyznaczoną godziną, a firma zamknięta na głucho.
Cóż, czekam 5, 10, 15, 25 minut na mrozie, aż zjawia się szanowny "prezesik"
w dresiku, z hamburgerem w łapce i mówi: "sorry, WYSZŁEM tylko po coś do
żarcia". OK. Zaprasza mnie do biura i zaczyna wcinać. Oprócz mlaskania
powiedział do mnie: "Nooo" i uciapanymi łapami wyciągnął z szufladki moje
C.V. "Pani coś powie, bo mi się nie chce teraz tego czytać". Jedyne, co
chciałam mu powiedzieć, to: UDŁAW SIĘ BURAKU, ale grzecznie, przeprowadziłam
monolog na swój temat, po którym wydał z siebie następne "nooo", doznał
olśnienia i spytał "a rodzinę pani ma?" Nie nie mam rodziny, jestem
pustelnicą i żyję w ascezie wyznając Hare Kriszna. Kiedy odpowiedziałam, że a
i owszem mam rodzinę, ale nie uważam, żeby to była przeszkoda do podjęcia
pracy, wręcz przeciwnie, "prezes" przełknął ostatniego kęsa i
powiedział... "nooo" i poiedział, że teraz to musi lecieć, bo ma spotkanie
biznesowe, ale jutro będzie miał czas, więc zaprasza na jutro.
Jezzzzzzuuuuuuuu czemu muszę trafiać na takich debili, wydawać ostatnią kasę
na bilet, żeby dostać takiego kopa w dupę. Ja po prostu od ponad roku chcę
znaleźć pracę, czy to tak nieosiągalne? Rzygać mi się chce, mam doła jak
smok,nie cierpię Łodzi, nie cierpię CV, pieprzonych listów motywacyjnych,
rozmów kwalifikacyjnych na których jestem traktowana jak totalne ZERO, nawet
Wyborczej dzisiaj nie kupię. Basta.
Napiszcie jaka była Wasza najgorsza rozmowa kwalifikacyjna...

[Gość: toto]

Przychodzę na rozmowę kwalifikacyjną do handlu na bazarze w straganie z owocami.
Facet pyta o kwalifikacje(siarczyście pociąga nosem) mam 10 lat w handlu, znam
go od jego wieku szczenięcego.On mnie nie poznaje? Opowiadam o sobie,ale cały
czas mnie rzuca (on pociąga dalej)Łapie go kaszel, taki od serca, z obu płuc
spluwa namiętnie.Ja mam już dość.On swobodnie załatwia klientow i pyta mnie o
badania, zdrowie itd. W pewnym momencie sposobem małego dziecka wyciera nos w
rękaw i robi mi wykład o higienie w handlu. Ręce mi opadły. Na koniec pyta mnie
o języki i robi wykład o konieczniści znajomości języków w handlu.
Dla podkreślenia ważności swoich wywodów smarknął z dwóch palców,splunął.
Ręki na pożegnanie nie podałem mu.

[Gość: realista]

Gość portalu: peggy_brown napisał(a):

>W piątek dostałam telefon z zaproszeniem na rozmowę
> do firmy X. Od razu urosły mi skrzydełka, buźka się śmiała, po prostu
> zastrzyk nadziei, że może tym razem się uda.

No właśnie. Nastawienie. Telefon i... mam pracę. A okazało się że nic z tego. Dobra rada: pracę masz wtedy kiedy podpiszesz umowę. Nie wczesniej. Obiecanki typu jutro/za x dni podpiszemy umowę nie oznacza że mamy pracę w garści.Będzie mniej rozczarowania.

> Pewnie kiedyś będę się z tego śmiać, ale dzisiaj mam ochotę gryźć, strzelać i
> dusić wszystkich dookoła.

Już jutro będziesz się z tego śmiać. :-))) ...no i najgorszą rozmowę w życiu masz już za sobą ;-)))

[anula36]

pomysl,ze gdyby cie przyjal to ty bys biegala po te hamburgery:)

[Gość: maxcom]

myślisz że jak masz umowę w garści to już masz pracę ?
mnie w zeszłym tygodniu zwolnił po 8 dniach od podpisania umowy - bo żonę ma
zazdrosną ... to się nazywa fart (a zaznaczam że miss polonia to ja nie jestem
15 kg nadwagi)

[Gość: Margo]

Ale się uśmiałam! :-)

Moja najgorsza rekrutacja (bo niestety było to dużo więcej niż rozmowa):

Starałam się o pracę programisty, po 4 latach doświadczenia zawodowego.

1. Wysyłam CV i LM.
2. Idę na pierwsze spotkanie. Tradycyjna rozmowa + prośba: przesłać próbki kodu.
3. Wybieram starannie próbki, bo w końcu niełatwo wybrać coś sensownego z
pracy, często robionej się w pośpiechu, w której niejednokrotnie grzebie także
ktoś inny. Na dodatek starałam się, aby nie były banalne. Ale ok, znalazłam,
wysłałam.
4. Zaproszenie na drugie spotkanie. Okazało sie, że pierwszy "etap" przeszłam
wraz z jakimś facetem i teraz wybierają pomiędzy nami. Usadzili nas naprzeciwko
i dali testy do rozwiązania. Testy trwały około 2 godzin.
5. Telefon. Dowiaduję się, że nadal nie są zdecydowani. Proszą o napisanie
komponentu do obsługi faktur. Spędzam nad tym ze dwa wieczory, aby ślicznie
było i wysyłam.
6. Dostaję telefon z zaproszeniem na następną rozmowę. Dowiaduję się, że jestem
wspaniała. Nawet jednak nie pytają się o moje wymagania. Mówią wprost: na
początek 1400zł, po 3 miesiącach 1600zł (brutto!), po pół roku szansa na 2tys z
kawałkiem. Do tego dowiaduję się, że standardowe godziny pracy to u nich 9:00-
23:00, za nadgodziny nie płacą, urlopów nie wykorzystują (brzmi jak żart!).
Mówię, że muszę przemyśleć, po czym wychodzę, nie mogąc uwierzyć, że tyle czasu
straciłam na takiego palanta.
7. Gość dzwoni po miesiącu. Pyta się, czy może pensja była za niska?
Mówię "owszem". "To w takim razie może spotkamy się by negocjować?",
odpowiadam: "Nie, dziękuję, nie widzę sensu negocjować."

Poszłam do innej firmy. Po jednej jedynej rozmowie kwalifikacyjnej dostałam
4500zł na okresie próbnym.

Do teraz nie wiem, czy w tej poprzedniej firmie aż tak kiepskie te moje próbki
kodu były, że wycenili mnie jak sekretarkę? A może po prostu potrzebowali tego
komponentu do fakturki...

[Gość: wer]

Telefon z działu personalnego od poważnej międzynarodowej firmy z zaproszeniem
na rozmowe. Jadę 140 km. Na miejscu po krótkiej rozmowie domyślam się że moje
cv nawet nie było przeczytane a zaproszono mnie bo mam fajny nick w mailu!
Roboty nie dostałem bo nie spełniaałem wszystkich warunków. Gdyby to była
polska firma z prezesem Burakiem to nawet bym nie pisał ale abb....

[Gość: AJJ]

Ja też się uśmiałem. Nie widziałem jeszcze programisty, który by w dwa wieczory
napisał jakikolwiek 'komponent' nie znając całości. Z doświadczenia wiem, że
samo przestudiowanie całości, do której owy 'komponent' ma być napisany zajmuje
minimum dwa wieczory do 5 potęgi jeśli pracuje nad tym cały zespół a w wypadku
samotnej walki trwa to najczęściej wieki i nikomu się nie opłaca. Co to miało
być? Excel? :-))))))))))

pozdro,
Adam

p.s.
Większość programistów nie wysyła 'próbek kodu' bo to kompletnie ale to
kompletnie nic nie daje i przecież nic nie znaczy. Programistą się jest albo
nie jest to nie handel proszkiem do prania! :-) Pomyśl trochę zanim zaczniesz
wykwity swej bujnej wyobraźni przelewać na forum :-)
A.

p.p.s
A jeśli jednak to prawda to ja już zaczynam wątpić w podstawy.
A.

[Gość: Margo]

> Nie widziałem jeszcze programisty, który by w dwa wieczory
> napisał jakikolwiek 'komponent' nie znając całości.

Napisałam: komponent do faktury. Faktura, jako byt, to owa całość. Nie widzę
powodów by coś takiego pisał cały zespół przez 2 do potęgi 5 wieczorów.
Komponent jako klocek w programowaniu typu RAD (czyli Rapid Application
Development), czyli coś, co rzucasz na formatkę. Faktura ma nagłówek, pozycje,
metodę wyliczającą sumę, podatek itd. Jeśli nie widziałeś by coś takiego
tworzył pojedynczy programista, to mało widziałeś :-)

> Większość programistów nie wysyła 'próbek kodu' bo to kompletnie ale to
> kompletnie nic nie daje i przecież nic nie znaczy.

Nie wysyłałabym, gdyby nie poproszono mnie o to. Aczkolwiek uważam, że rzut oka
na kod danego człowieka jest akurat doskonałym sposobem na ocenienie jego
umiejętności - oczywiście, jesli ma sie pewność, że jest on rzeczywiście jego
autorem.

> Programistą się jest albo
> nie jest to nie handel proszkiem do prania!

A tego zupełnie nie rozumiem... Są programiści lepsi i gorsi, tak samo jak jest
kod lepszy i gorszy, nawet jeśli oba działają.

> Pomyśl trochę zanim zaczniesz
> wykwity swej bujnej wyobraźni przelewać na forum :-)

Chyba nie mam jej aż tak wielkiej ;-)

[Gość: Prot]

Pozwole sobie wtrocis sie do tej debaty programistycznej..... ;-)
1. Jesli programowanie w RAD oznacza dzis bycie programista to ja cos
przespalem w karierze.
2. Gdy startowalem do pracy w "najwiekszej corpo IT na swiecie" okazalo sie ze
profesjonalna rozmowa kwalifikacyjna specjalisty ma niewiele wspolnego z
zaliczeniem na studiach. Po prostu dobry specjalista aby poznac dobrego
specjaliste potrzebuje krotkiej wymiany zdan na odpowiednim poziomie.
3. Kwiatku Drogi - jesli chcesz nazywac sie programistka to sprawdz prosze
definicje tego terminu. Jesli trafisz na postepowanie kwalifikacyjne do mnie to
do rozmowy nie dojdzie. Moja asystentka ma odpwiedniego IF'a na takie przypadki
i nie potrzebuje narzedzi RAD aby Ci podziekowac bez ogladania Twojego
wubujalego CV z zalaczonymi probkami kodu.

Pocieszam sie swiadomoscia iz ludzie sie rozwijaja i wybujale wyobrazenie o
poziomie umiejetnosci z czasem mija gdy czlowiek uswiadamia sobie czego nie
umie.

[Gość: Margo]

Nie szukam pracy, więc do Ciebie nie trafię.

> 1. Jesli programowanie w RAD oznacza dzis bycie programista to ja cos
> przespalem w karierze

Najwyraźniej przespałeś. Może powiesz mi, że GUI piszesz od początku do końca
kodem? Z resztą nie pisałam o "programowaniu w RAD", ale raczej
o "programowaniu dla RAD". Nie wiem, czy potrafisz zauważyć różnicę.

Poza tym napisanie komponentu było zadaniem, które dostałam, a nie które sobie
wymyśliłam. Tak samo, jak przesłanie próbek kodu, bowiem nie mam w zwyczaju do
swojego "wybujałego CV" ich załączać.

Dodam, że dobrą pracę ostatecznie dostałam w innej firmie, po krótkiej wymianie
zdań, a nie po testach, próbkach kodu i tym podobnych historiach.

Co do przeglądania kodu pracowników, to akurat jest to jeden z moich obowiązków
i wiem, że w "najwiekszej corpo IT na swiecie" jest to również praktyka
powszechna, a nawet obowiązkowa (mam na myśli wytwarzanie oprogramowania a nie
rozmowy kwalifikacyjne), więc nie wiem, co tak bardzo Was śmieszy? Może po
prostu nie potraficie odróżnić dobrego od złego. Ciekawe tylko, ile zajmuje Wam
support.

Najwyraźniej Ty i Twój przedmówca macie jakiś problem, skoro z taką agresją
podchodzicie do mnie, po tym, co napisałam, a co było zwykłą relacją z procesu
rekrutacji, jaką miałam okazję kiedyś przechodzić.

Asystentką sie nie chwal, bo też mam asystentkę, więc jeszcze nie wiadomo która
czyje CV będzie w przyszłości odrzucać. Chociaż moja na szczęście, zamiast
zakodowanych algorytmów ma rozum.

[Gość: Prot]

Wiele lat praktyki sprawia ze masz przygotowane zasoby GUI na kazda okazje.
Wiesz co gdzie jest i nie korzystasz ze standardowych gotowcow w ktorych
przypadku nie masz pojecia jak to w srodku dziala. Zreszta jak zdolalem sie
domyslec Twoja mocna strona musi byc Delphi lub cos takiego. Ja nie mam nic
wspolnego NA SZCZESCIE ze swiatem Microsoftu i tego "calego oprogramowania"
wiec o czym tu w ogole mowic i co porownywac. Znam ludzi ktorzy uwazaja sie za
informatykow bo kiedys dostali PC'ta i potrafia go rozlozyc i zlozyc....;-)
Zajrzyj zlotko do najnowszego numeru Newsweek'a gdzie znajdziesz kilka stron na
temat Polskich coder'ow - rozwin wyobraznie w kwestii tego co to oznacza byc
coderem. Umiejetnoscia pisania formatek w RAD na pewno przewyzszasz srednia
krajowa ale to jeszcze nie oznacza ze jestes coderem.....;-)

[Gość: [e-mail]]

Prot, a Ty w czym jesteś dobry? Piszę, bo po części mam takie poglądy jak Twoje,
ale akurat krytyki Margo nie rozumiem.

No i określenie 'koder'. Nazwij kodera 'programistą', a się obrazi... Jednak
kodowanie to tylko pierwszy etap w rozwoju, szczebel potrzebny, żeby nauczyć się
(tak, nauczyć, a nie dowiedzieć), to jest możliwe, a co nie. Krok ten zabiera
długie lata i (przynajmniej) dziesiątki tysięcy linii kodu, a tak naprawdę nie
powinien nigdy się zakończyć. Ale jeśli w pewnym momencie człowiek nie zaczyna
projektować, to znaczy, że jednak trochę talentu (i wyobraźni) mu brakuje...

PS. Prot, uważasz, że mógłbyś zmierzyć się ze mną w C lub C++ (czysty standard,
bez żadnych MFC ani innych fikuśnych bibliotek)? Jeśli np. nie wiesz, dlaczego
'external templates' są bardzo dyskusyjną rzeczą, to chyba nie jesteś tak dobry,
jak Ci się wydaje.

[Gość: Prot]

Oj zanosi sie na walke kogutow o kobiete... ;-)
Po prostu zabawne wydaje mi stawianie znaku rownosci miedzy programista i RAD.
Moim zdaniem post Margo to lanie wody przez osobe ktora uklada makra do Excel'a
w VB lub sklada coc w Delphi lub Builderze. OK ..takie sa moze poczatki ale
Margo ma juz asystentke a to oznacza ze ktos za nia pracuje a ona projektantem
nie bedzie...Zgodnie z tym co napisales lata klepania kodu a nie klikania mysza
formatek robia programiste. To jest oczywiscie tylko moje zdanie poparte przez
12 lat doswiadczen w zawodzie w ktorym startowalem gdy nie bylo jeszcze Windows
a pozadne systemy niezmiennie dzialaja na maszynach RISC. To zabawne
iz "formatka do faktur" wymaga korekty srednio co 6 miesiecy a co 18 miesiecy
trzeba ja przepisac. Kod ktory tworzylem 10 lat temu nadal pracowicie dziala i
grzecznie sie uruchamia na kolejnych wersjach maszyn i kolejnych odslonach
UX'a.
Chcesz sie zmierzyc? Chetnie poznam Twoje umiejetnosci. Tak znajduje wiekszosc
z najlepszych magikow ktorzy u mnie pracuja...

[Gość: łoś]

no tak. real programisci piszą tylko w asmie tfu! kodują zera i jedynki w
pamięci podręcznym akceleratorem cząstek... Dziewczyna pisze może i w Delphi
(które jest oczywiscie ble i fuj) ale zarabia kase. To co ona zrobi w 1 dzien Ty
bedziesz pisał w C tydzień a dopieszczał kod drugi. Niestety firma tego nie
doceni i zgadnij kogo wywali.

[prot1001]

Czesc losiu...

To zalezy od firmy w ktorej pracujesz i od tego kto cie ocenia.
Jesli ktos trzepie makra w biurze prezesa to efekt musi byc ladny a dzialanie
jest pomijalne.
Jesli ktos pisze soft ktory dba aby Twoja pensja pojawila sie na rachunku w
banku i nie zniknela nagle i zupelnie bez powodu to chyba lepszy jest efekt.
Jesli o mnie chodzi wole otrzymac brzydki wyciag z banku ale miec pieniazki na
koncie.
A w kwesti tego kto kogo zwolni to ... o tym juz bylo .... zalezy u kogo sie
pracuje. Burak nie doceni wiedzy nie widzac ladnej formatki.
Jaki specjalista/profesjonalista chcialby pracowac u buraka?
Przy powaznych przedsiewzieciach programistycznych na szczescie
kierownikami/szefami sa zawodowcy....

[Gość: łoś]

Widzisz Prot, ale ty sugerujesz ze _nie da_ sie napisac dobrego programu za
pomocą aplikacji typu Delphi. Oczywiscie aplikacje sterującą automatyką w
fabryce lepiej użyć C czy asm, byleby byla kontrola nad kodem. Ale imho
obowiązuje zasada dostosowania języka do konkretnego zadania.

[prot1001]

Oczywiscie widzialem znakomity kod napisany kiepskimi narzedziami i zupelna
klape napisana w C/asm. Kryterium oceny sa postawione wymagania - OK.
Nie neguje mozliwosci napisania dobrego programu w Delphi jesli takie sa
wymagania. Pytanie gdzie lezy granica wyznaczajaca umiejetnosci godne
odpowiedniego skategoryzowania specjalisty.

[Gość: Margo]

Strzeliłeś Prut kulą w płot, bo piszę glównie oprogramowanie finansowo-
księgowe, w dużej mierze dla banków. Także niestety ze swoją pensją jesteś na
mój nieudolny kod zdany.

[Gość: raf]

Trochę dziwne czasy mamy... niedawno usłyszałem przypadkiem, że jedna z amerykańskich firm, która podpisała kontrakt na zakup (jeśli dobrze pamiętam) "meleksów" zażyczyła sobie aby silnik tych pojazdów działał poprawnie przez dwa lata. Po tym czasie pojazdy miały zacząć się psuć. Powstał problem jak zrobić silnik który po dwóch latach się zepsuje na tyle aby zmusić klienta to zakupu nowego pojazdu. Po dwóch latach amerykańska firma miała zaproponować nową generacje pojazdów. Nie jest to żadna sprawdzona informacja ale opowiastka ta skojarzyła mi się z dzisiejszym podejściem do programowania patrząc od strony marketingu.
Pozdrawiam.

[pendragon_pl]

PROGRAMISCI !!!! OFF TOPIC !!!! chciałem zauważyć.

[Gość: bigM]

Ostatnio slyszalem prelekcje programisty z firmy X jak wciskal klientom
framework web servwisow napisany przez jego firme, kosztujacy niebotyczne
pieniadze i niewiele wydajniejszy od zaawanswoanej komorki... tenze sam czlowiek
pierwszy wyklad jaki u niego mialem na PW zaczal od tego, ze owszem web services
to rozwiazanie fajne, ale dla programisty/developera, bo jest prosty, latwy,
sklada sie z klockow i rozwiazanie oparte na tej technologi kosztuja gigantyczne
pieniadze. Ale z wydajnoscia nie ma to wiele wspolnego. Tak juz ten swiat jest
skonstruowany, ze jedni znaja technologie, a drudzy im placa za braki w wiedzy...

Pozdr.

[Gość: TorV]

>Chcesz sie zmierzyc? Chetnie poznam Twoje umiejetnosci. Tak znajduje wiekszosc
>z najlepszych magikow ktorzy u mnie pracuja...

Jeżeli szukasz czarodzieja (etap magika mam już dawno za sobą) i sam masz coś
ciekawego do zaoferowania, to napisz na [e-mail] (zdaję sobie sprawę, że
skrzynka syfiasta, ale nie wiem kto zacz, więc porządnego adresu podać nie
mogę). Jeśli szukasz człowieka z wieloletnim, udokumentowanym doświadczeniem
zawodowym, to od razu sobie daruj (jestem samoukiem, a poza tym do dyplomu mam
jeszcze 4 miesiące). Jednak zupełnie zielony, jeśli chodzi o pracę
(projektowanie, kodowanie, testowanie), nie jestem - przez prawie rok
pracowałem w pewnym Ośrodku Badawczo-Rozwojowym związanym z MW. Tworzyliśmy
system łączności KF, oparty na natowskim protokole STANAG 5066 (ja, oprócz
współstworzenia ogólnego projektu całego systemu, zaprojektowałem i napisałem (w
C++) jedną z warstw polskiej implementacji tego protokołu). Odszedłem sam (raz,
że dyplom, a dwa, że uposażenie żałosne). Z firmy mam świetne referencje.

Z papierów posiadam FCE A (niedługo będzie CAE) oraz poświadczenie
bezpieczeństwa wystawione przez ABW, upoważniające do dostępu do informacji
niejawnych stanowiących tajemnicę państwową oznaczonych klauzulą 'tajne'.

PS. Z góry zastrzegam, że nie mam ochoty pisać w COBOL-u lat 90. (czyli w
Javie). UNIX to moje naturalne środowisko, choć w czystym WinAPI też nie zginę.

PS2. Do wszystkich, którzy uważają się za informatyków: przeczytajcie 'Real
Programmers Don't Use Pascal'
(www.pbm.com/~lindahl/real.programmers.html) oraz 'The story of Mel'
(www.pbm.com/~lindahl/mel.html).

[Gość: w]

No prosze: z dyskusji nt. najgorszej rozmowy kwalifikacyjnej przeszliśmy do
klotni dwoch "wszechwspanialych" na temat wyzszosci C nad Java lub czyms innym.
Panowie(lub Panie) zasmiecacie watek

[Gość: TorV]

>Panowie(lub Panie) zasmiecacie watek

Masz rację, zapędziłem się. Jeśli komuś utrudniłem czytanie - przepraszam. A co
do wyższości C nad Javą - nikt tu czegoś takiego nie napisał.

Pzdr, Torv

[coffeecandy]

Prot napisał(a):

> Moim zdaniem post Margo to lanie wody przez osobe ktora uklada makra do Excel'a
> w VB lub sklada coc w Delphi lub Builderze. OK ..takie sa moze poczatki ale
> Margo ma juz asystentke a to oznacza ze ktos za nia pracuje a ona projektantem
> nie bedzie...Zgodnie z tym co napisales lata klepania kodu a nie klikania mysza
> formatek robia programiste.
Czy ty czasem nie przeginasz z domysłami? Margo została wyraźnie POPROSZONA o
napisanie tego komponentu w ramach przetestowania umiejętności. NIGDY nie
napisała, że 'układa makra w Excelu' itp ani nie powiedziała, że potrafi tylko w
narzędziach RAD tworzyć. Na jakiej więc podstawie tworzysz tą krytykę? No chyba,
że po prostu sam nie potrafiłbyś w dwa dni stworzyć czegoś takiego i ci głupio. :-)

> 12 lat doswiadczen w zawodzie w ktorym startowalem gdy nie bylo jeszcze Windows
Kup sobie kalkulator, użyj go ze zrozumieniem, a potem zajrzyj gdzieś, gdzie
opisana jest historia informatyki.

> a pozadne systemy niezmiennie dzialaja na maszynach RISC.
Hehe :-) Lipne to jakieś systemy, które działają tylko na jednej architekturze
:-) Poza tym w jakimś skansenie pracujesz, czy jak? :-)

> To zabawne
> iz "formatka do faktur" wymaga korekty srednio co 6 miesiecy a co 18 miesiecy
> trzeba ja przepisac. Kod ktory tworzylem 10 lat temu nadal pracowicie dziala
Po pierwsze, masz jakieś dowody na poparcie swojej pierwszej tezy? Z po drugie -
co ma piernik do wiatraka?

> Chcesz sie zmierzyc? Chetnie poznam Twoje umiejetnosci. Tak znajduje wiekszosc
> z najlepszych magikow ktorzy u mnie pracuja...
Bufon.

[Gość: Torv]

No i popatrz... Prot nie odezwał się. Zdaje się, że nie jest tym, za kogo się
podaje. A mnie dobra praca naprawdę by się przydała, bo z finansami krucho... Ech...

[Gość: Ania]

Prot! Czy tam tak te Twoje przechwałki i az mi Ciebie szkoda! Jak można byuć
takim bufonem... na programowaniu się nie znam ale mogę Ci powiedzieć, że po
prostu brak Ci kobiety! ... to przykre ale takie zachowanie jak Twoje to skutki
nieregularnego życia seksualnego i braku emocjonalnej bliskości z drugą osobą.

[Gość: Adjares]

Nie jestem co prawda informatykiem i nie za bardzo wiem co to takiego RAD, ale
nie zauwazylem zeby dziewczyna gdzies napisala, ze tylko tym sie zajmuje. Po
prostu to jej polecili zrobic, wiec to zrobila. Jedyny wniosek to taki, ze to
tez potrafi. Byc moze trzaska kod w assemblerze calymi dniami. Nie calkem wiec
rozumiem z czego wynika caly ten atak. Jesli samo uslyszenie/pzeczytanie slowa
RAD, Delphi itd., niezaleznie od kontekstu, wywoluje furie i chec rzucenia sie
na kogos w poblizu (i to nie w celach erotycznych, co by bylo jeszcze w miare
zrozumiale :) ), to nalezaloby sie zastanowic, czy nie ma sie jakiegos problemu.
A przeciez chciala tylko opisac rozmowe kwalifikacyjna, a nie popisywac sie
tym, ze jest Wielkim Programista.

[Gość: TM]

Margo: a) Jesli kod pisalas dla kodos to nie powinnas sie nim chwalic, bo nalezy
on do firmy dla ktorej pracujesz. Kazdy kawalek kodu (zwlaszcza taki ktory jest
warty pochwalenia sie) to kawalek jakiegos algorytmu i latwo zdradza jak dana
firma pracuje, a nazwe firmy masz napisana w CV.
b) Jesli ty tworzysz aplikacje w Visual ... to chwalic sie mozna Interfejsem, a
nie kodem. Kto to czytal? Jakis maniak najpewniej.
Prot: Jesli ty tak dlugo programujesz i jestes taki dobry to jakim cudem chyba
kazda z twoich wypowiedzi ma po kilka literowek...Pewnie nerwy...
Pozdrawiam
TM

[prot1001]

TM) Tworzenie kodu to nie to samo co pisanie korespondencji. Trzeba wiedziec
kiedy przywiazywac uwage na wrazenia estetyczne. Istotne jest to kto to czyta i
komu zalezy na formie a komu na tresci ;-)

[mieszi]

zakompleksiony koleś...margo dajesz mu popalic,gratuluje.

[Gość: kasia]

Margo, daj sobie spokoj, nie widzisz ze chlopaki maja stresa bo w wypowiada sie
kobieta na temat zmaskulinizowanego zawodu (nie wiem czy takie trudne slowa to
oni znaja:) Ja nie znam sie w ogole na tym o czym sobie tak milutko gawedzicie
ale agresje w ich komentarzach wyczuwam. I panike.:))

Ja poruszam sie w swiecie finansow i tez czasami mi daja po lapach jak sie
czuja zagrozeni. Oni tak maja:)

[Gość: TorV]

Droga Kasiu, masz jakieś uprzedzenia. Odnajdź proszę mój post z godz. 11:04,
przeczytaj, a potem twórz hipotezy o "agresji i panice".

Pzdr, TorV

[Gość: kasia]

To nie bylo do Ciebie tylko do Prota - jak sam stwierdziles dziwna jest ta
krytyka. Prot przejechal sie po bogu ducha winnej Margo jak walcem - tak jakby
mial zly dzien i chcial sie wyzyc. A przeciez ona nie mowila ze jest najlepszym
programist(k)a na swiecie tylko cos opowiadala. Chodzi mi o forme w jakiej Prot
sie do niej zwrocil - taka samcza piesn samouwielbienia. Niektorzy faceci tak
maja, przyznasz.

[bartolomeo81]

Ciekawie jest patrzyc jak ludzie bez jakiegos wiekszego powodu lubia sobie
pokpic z innych, tak dla zabawy i chyba podniesienia swojego ego (w tym
przypadku jako programistow). Powinniscie pasc na kolana i dziekowac ze ktos
wynalazl Internet, bo w realu chyba na cos takiego byscie sie nie zdobyli.
pozdrawiam ;)

[Gość: k.]

Taaak, potwierdza się moja opinia, że średnio rzecz biorąc informatycy i matematycy (fizycy o dziwo mniej) to największe zadufane w sobie bubki wśród profesji. :-)

[rwerp]

Stary, za mało znasz fizyków, zwł. profesorów. Problem z matematykami polega
raczej na tym, że oni mało kontaktują ze światem realnym.

[coffeecandy]

Prot napisał(a):

> 1. Jesli programowanie w RAD oznacza dzis bycie programista to ja cos
> przespalem w karierze.
Ktoś postawił znak równości pomiędzy tymi rzeczami? Może cytat? Bo znajomość
narzędzi RAD jest często wymagana do zatrudnienia jako programista. Sam ich nie
lubię i nie używam, co nie zmienia faktu, że są przydatne w określonych sytuacjach.

> 3. Kwiatku Drogi
Prot, dziubasku śliczny, może trochę szacunku dla rozmówcy?

> Jesli trafisz na postepowanie kwalifikacyjne do mnie to
> do rozmowy nie dojdzie. Moja asystentka ma odpwiedniego IF'a na takie przypadki
Twoja strata.

[Gość: TorV]

Całkowicie się z Margo zgadzam.

>uważam, że rzut oka na kod danego człowieka jest akurat doskonałym sposobem na
>ocenienie jego umiejętności

To jest święta racja. Widziałem przykłady paskudnego kodu, który działał, ale
jeszcze nie widziałem eleganckiego kodu który by nie działał. Zresztą to, że
program działa, nie ma znaczenia. Każdy głupi jest w stanie taki napisać.
Istotne są późniejsze koszty utrzymania i rozwoju, a te, jeśli architektura i
implementacja systemu są byle jakie, rosną wykładniczo.

[coffeecandy]

> Ja też się uśmiałem. Nie widziałem jeszcze programisty, który by w dwa wieczory
> napisał jakikolwiek 'komponent' nie znając całości.
Jeśli ta całość jest prawidłowo zaprojektowana i zbudowana z modułów łączonych
dobrze opisanym API nie widze powodów, żeby to było niemożliwe. Zresztą
okreśelnie 'komponent do obsługi faktur' jest bardzo ogólne - nie wiesz, jak
bardzo rozbudowany miał być.

>a w wypadku
> samotnej walki trwa to najczęściej wieki i nikomu się nie opłaca.
Ty to chyba masz straszliwego pecha jeśli chodzi o miejsca pracy albo tylko się
nasłuchałeś ile 'poważnym programistom' to zajmuje czasu. Zapewniam cię, że 1-2
osobowy zespół zdolnych, umotywowanych ludzi z powodzeniem może napisać duże
rzeczy w krótkim czasie.

> Większość programistów nie wysyła 'próbek kodu' bo to kompletnie ale to
> kompletnie nic nie daje i przecież nic nie znaczy.
A toś palnął głupotę. Może nigdy nie pracowałeś w zespole, ale zapewniam cię, że
styl pisania i jakość kodu ma fundamentalne znaczenie w takich przypadkach, a
takie rzeczy widać nawet w próbkach.

[Gość: Naiwna]

Z wilkim przejęciem przeczytałam ogłoszenia w prasie... I jest..... To jest
to!!! Praca w Belgii!Zadzwoniłam, przeprowadziłam rozmowę po francusku, super
miły gość!!! Na początek 400euro na tydzień\brutto plus oczywiście dodatki!
Pobyt stały i takie tam różne bonusy!
Spakowałam się w dwie torby, pojechałam!
Przyjechał po mnie Pan z dziewczyną(polką) starą skodą.
Po rozmowie okazało się, że 400E na miesiąc + jakieś śmieszne dodatki. Ku ich
ZDZIWIENIU nie zgodziłam się. Powrót. Nie ma autobusu. TGV do Niemiec, bo tam
czeka autobus!!!!! Przyjechałam po trzech dniach zmęczona, ręce po kostki(to od
tych dwóch waliz)!!! Extra!

[Gość: lek.med.]

jestem lekarzem, mam 5 lat doświadczenia, operuję pacjentów i mam 1400 pln
brutto.pośmiejesz sie??????

Znajoma Lekarz domowy na wiosce ma ok 20 tys mc

[Gość: Pacjent]

Za lekarza domowego ma pensji ok 1o tyś od Państwa reszta z prywatnej praktyki-
bierze za wszystko .Darmo ją wożą ,żywią remontują mieszkanie -
pacjeńci.Pani "doktor " jeste królem życia -dla mnie każdy lekarz co narzeka to
degenerat.

[Gość: Prot]

I tu sie zgadzam. Poziom degeneracji wsrod lekarzy najlepiej odzwierciedla
beton jaki trzeba przejsc aby cos w sluzbie zdrowia zmienic.
Cieple posadki w bialych fartuszkach nie pozwalaja myslec o idelalach na ktore
sklada sie przysiege lekarska o niesieniu pomocy, ofiarnosci i poswieceniu.

[Gość: Adjares]

A to jest bardzo niesprawiedliwe generalizowanie. Lekarze sa rozni, bo to tez
ludzie (choc maja szczegolny zawod, w zasadzie misje, wiec nalezy od nich
wiecej wymagac).Pelno jest konowalow, ktorzy potrafia tylko przepisywac
standardowe leki, ale sa tez prawdziwi lekarze, ktorzy malo zarabiaja, ale
czerpia zadowolenie z dobrze wykonanej pracy.
Kiedys trafilem do szpitala, i bylem pod opieka ordynatora. Dowiedzialem sie ze
bardzo dobrze trafilem, bo to dobry lekarz - i uczciwy. Fakt - jedzil starym
trabantem (ordynator).
Fakt ze lekarze zarabiaja u nas za malo. Nie tylko oni, takie mamy niestety
warunki. Fajnie by bylo, jakbysmy wszyscy byli piekni, zdrowi i bogaci. Inna
sprawa, ze skoro jest tak zle, to czemu zawsze tylu kandydatow na jedno miejsce
na te badz co badz majace opinie jednych z najtrudniejszych studia? No i nie
wierze, zeby lekarze pracujacy prywatnie biedowali - kilkadziesiat zl. za
zwykla wizyte, jak z badaniem itd - jeszcze wiecej. Mysle ze calkiem uczciwie
sa w stanie niezle zyc.

[Gość: Prot]

Zgoda ..uogolnianie jest bledem - przyznaje sie.
Sa w zamknietym swiecie sluzby zdrowia ludzie ktorzy uczciwie pracuja i nie
moga patrzec na to co robia ich leledzy.
Zastanawia mnie tylko to iz wlasnie w tej sferze jest najtrudniej cos zmienic.
Najtrudniej jest poprawic sytuacje pacjetow gdyz w pierwszej kolejnosciu musi
byc lepiej lekarzom. Ministrow zdrowia mielismy wiecej niz jakie kolwiek inne
panstwo. KAzdemu opadaja rece i nie wynika to z tego ze nie mozna tego zrobic
tylko opor reformowanego sprawia iz reformator traci nadzieje w powodzenie.
To chyba nie przypadek iz wlasnie w sluzbie zdrowia poziom nasycenia
degeneracja i aferami przerasta jakakolwiek srednia. Oczywiscie nie jest to
zasada powszechna ale odsetek uczciwych lekarzy ginie w tlumie.

[Gość: Adjares]

Ha, piszesz ze uogolnianie jest bledem, ale znowu ougolniasz, piszac ze odsetek
uczciwych ginie w tlumie (co by sugerowalo, ze sa czyms wyjatowym, a wiekszosc
to kretacze). Tego typu twierdzenie wymagaloby poparcia jakimis danymi
statystycznymi itd.Ja ich nie mam, wiec nie bede polemizowal. Wydaje mi sie
jednak, ze czesto opieramy sie na przypadkach pojedynczych, z ktorymi sie
spotkalismy, i rozciagamy na ogol. Spotkalem nieuczciwego lekarza - wiec sa oni
nieuczciwi. To tak jak z tymi samolotami, o ktorych sie pisze jak spadna, a nie
jak doleca - bardziej rzuca sie w oczy.
No chyba ze zachodzi nieporozumienie - bo odnosze wrazenie ze stosujesz
zamiennie lekarzy i sluzbe zdrowia. A pod sluzba zdrowia mozna rozumiec tez te
cala czapke wpostaci ministerstwa, urzednikow itp itd etc. Przetargi, spore
pieniadze dla kolegow. No a tu niestety jak w kazdym kawalku sektora
publicznego u nas (ale nie tylko u nas). Tylko ze to juz nie lekarze (choc
niektorzy moga miec i medyczne wyksztalcenie, mysle jednak ze lekarz to nie
tylko wyksztalcenie, a nawet nie umiejetnosci, ale pewien "stan ducha". Bo jak
pisalem wczesniej - byc lekarzem to nie zawod, a misja i powolanie.Przynajmniej
tak powinno byc).

[prot1001]

OK ..ponownie masz racje. Ten samolot ktory nie doleci rzutuje jednak w dosc
istotny sposob na reszte floty i pojawia sie obawa czy latac czy nie.
Lekarze ktorzy najpier lecza a potem zarabiaja kase powinni byc pokazywani
publicznie aby zmienic wizerunek opinii ksztaltowanej przez zdegenerowane
przypadki.

[Gość: Adjares]

I tutaj ja znowu sie zgadzam. Jedna parszywa owca potrafi narobic tyle zlego,
ze nie widzi sie tych pozostalych 100 porzadnych - bo ona jest po prostu lepiej
widoczna. Lekarz dostaje w swoje rece to, co nalezy do najcenniejszych rzeczy,
czyli moje zdrowie. Musze wiec miec do niego zaufanie i wierzyc, ze zrobi
wszystko co mozliwe zeby mi pomoc. A jak slysze, ze lekarz popelnil blad, a
potem komisja lekarska go oczyszcza i jest w porzasiu... Operacja sie udala,
pacjent zmarl. Faktem jest, ze powinni sami sie oczyszczac (tak zreszta jak i
inne srodowiska wysokiego zaufania publicznego). Ta parszywa owca znajdzie sie
wszedzie - wazne zeby stado sie jej samo pozbylo. Bo to nie jego wina, ze sie
pojawila - jego wina jest, gdy pozwoli jej zostac.

[prot1001]

W naszym polskim swiatku lekarskim panuje zle zrozumiana zasada kolezenskiej
solidarnosci. Ktos kot popelni blad bedzie kryty i oczyszczany z zarzutow.
Z drugiej strony nie jest grzechem bledy popelniac - grzechem jest je
powtarzac - jestesmy ludzmi. Pytanie tylko czy lekarzem odpowiedzielnym za
zdrowie i zycie innego czlowieka powinno sie przestac byz po popelnieniu bledu
czy po powtornej wpadce.....

[Gość: Adjares]

Mysle ze zalezy to od rodzaju wpadki. Jesli pomylil sie w trudnej diagnozie (bo
nie jest wszystkowiedzacy) - to jedna sprawa. A jesli pacjenta w bardzo ciezkim
stanie odeslal gdzie indziej, lub po pijaku zaaplikowal zle lekarstwo - to
calkiem inna. Zalezy po prostu chyba od stosunku do wykonywanego zawodu. Jesli
doklada wszelkich staran, zeby bylo dobrze, a czasami nie wyjdzie - trudno go
oskarzac. Jesli nie - nie powinien byc lekarzem, gra idzie o zbyt wielka stawke.

[Gość: Margo]

Może dlatego nie zostałam lekarzem...

Pewnie,że masz racje, że nie jest to śmieszne, aczkolwiek tak już jest, co jest
śmieszne dla jednego, nie jest śmieszne dla drugiego.

Informatycy w odróżnieniu od lekarzy nie zarabiają 1400 zł. Przeciętny
programista z 5 letnim doświadczeniem zarabia w Polsce około 3000 (mam na mysli
Polskę, a nie Warszawę) i nie są to żadne kokosy, ale pewien standard.

[Gość: Meliana]

Widzę, że zaczęliśmy się licytować i obrażać. Kto z nas najbiedniejszy? Kto
najlepszy? Kto najgłupszy? Widać gdzie siedzi najwięcej zawiści i spowodowanej
nią frustracji. Przy okazji wzajemnego uwłaczania sobie straciliście państwo z
oczu temat...

Jeśli chodzi o najgorszą rozmowę kwalifikacyjną - to była moja pierwsza rozmowa.
Starałam się o pracę w dużej instytucji- mniejsza o to gdzie. W czasie rozmowy
kwalifikacyjnej dowiedziałam się, że właśnie o taką osobę, o którą im chodziło.
Po chwili osoba, która ze mną rozmawiała zadzwoniła do swojego przełożonego z
informacją o tym, że znaleźliśmy pracownika, trzeba sporządzić umowę. Po chwili
z telefonu, który był ustawiony bardzo głośno, słyszę, że to stanowisko jest już
zajęte, bo przeciż pani X załatwiła. Poczułam się strasznie, ale moje odczucia
były niczym, wobec tego, co czuła osoba, która ze mną rozmawiała. Tak to już
jest w sektorze publicznym...

[merisa]

żal mi cibie ,stary.wiem,że same studia to nie przelewki,a co dopiero praca w
szpitalu.teraz może byc jeszcze gorzej,bo sejm nie przyją ustawy na
dofinansowanie dlla ZOZ-ow-kompletna klapa.
trzymaj sie

[Gość: tomek]

Jak Ci mało to zarób sobie ankietkami od przedstawicieli :-)

[beatrix.kiddo]

Poszłam do innej firmy. Po jednej jedynej rozmowie kwalifikacyjnej dostałam
4500zł na okresie próbnym. Do teraz nie wiem, czy w tej poprzedniej firmie aż
tak kiepskie te moje próbki kodu były, że wycenili mnie jak sekretarkę?

droga (?) Margo
daj spokoj, wycenili Cie jak sekretarke? ale hanba. to ja Ci powiem: teraz tez
zarabiasz tyle co sekretarki, a nawet mniej. ciagle podoba Ci sie Twoja praca?
bo ja bym sie na Twoim miejscu wypiela od razu. matko i corko, pensja jak
sekretarska, ale wstyd....

[Gość: Prot]

Bez przesady. Kazdy cenie sie adekwatnie do umiejetnosci. Trzeba znac granice
cenowa poziomu wiedzy ktorej czlowiek nie jest w stanie przekroczyc.
Jesli Margo dostala prace "programisty" po pierwszej rozmowie to znaczy ze byli
sklonni kupic kota w worku. Przepraszam ...kotke.
A pensja ....? Hmmmm moze nie wszystkie sekretarki zarabiaja wiecej ale
programisci na pewno grubo wiecej.

[beatrix.kiddo]

zgodze sie z Toba co do cenienia sie adekwatnie do umiejetnosci. chodzilo mi
tylko o kontekst uzycia zawodu sekretarki. nic poza tym. jakby bycie sekretarka
bylo czyms strasznym i slabo platnym, taka wiesz "praca najgorsza na swiecie"

[prot1001]

Nie uwazam ze praca sekretarki jest najgorsza na swiecie. Wrecz przeciwnie.
Najlepsi manager'owie bez dobrej sekretarki gubia sie w lesie problemow.
Po prostu jest to spolecznie oklepany odnosnik .....

[beatrix.kiddo]

ja to wiem:) i wiem ze to spolecznie oklepany odnosnik. ale to mi sie wcale nie
podoba i chcialabym z tym powalczyc, stad moj post:) pozdrawiam serdecznie. asia

[prot1001]

Dodam jeszcze ze sekretarki nierzadko wyprzedzaja swoich szefow w rozwoju w
sposob tak istotny ze sa w stanie zajac ich miejsce. To sie autentycznie
wydarzylo. Dziewczyna byla asystentka szefa calkiem niezlej polskiej firmy.
Zaocznie skonczyla MBA i dzis ...po 8 latach pracy w firmie od 6 miesiecy jest
pania prezes.

[Gość: meg]

I własnie z takimi "społecznie oklepanymi odnośnikami" trzeba walczyć. Jestem
sekretarką od 2 lat, często jest mi przykro, bo wiele osób ma zakodowane pewne
pejoratywne postrzeganie sekretarki. Jest to krzywdzące. Niezależnie ile pracy
włozysz w dobre działanie firmy, to i tak ktoś cię podsumuje, że jesteś tylko
sekretarką. Smutne, ale prawdziwe ...

[Gość: Margo]

To pochwal się Prot ile Ty zarabiasz, bo jestem ciekawa, ile może zarobić ktoś,
kto nie ma bladego pojęcia o współczesnej technologii (bo nie masz), dłubie
hektolitry kodu na piechotę i chwali się tym, co napisał 10 lat temu (kto tego
jeszcze używa? jeśli to sie w ogóle da jeszcze używać, to musi to być banał, bo
życie idzie do przodu i wszystko się zmienia).

Że NIEKTÓRZY programiści zarabiają dużo więcej, wiem, ale dotyczy to przede
wszystkim wielkich korporacji i konsultantów. A jakie są średnie krajowe, można
spojrzeć w i-necie, i od średnich tych w dół nie odstaję.

Ponadto dodam mały szczegół, że jestem kobietą, który niestety ma odrobinę
znaczenie... Szczególnie dla bufonów z zakodowanymi w umyśle IF'ami.

[pendragon_pl]

Ten wątek jest najlepszym przykładem nie trzymania się tematu. Wystarczą dwie
przemądrzałe osoby i wszystko idzie w pizd..
Margo naprawdę nikogo tutaj nie interesuje ile zarabiasz lub ile zarabia Prot.

[Gość: Margo]

A co do tego:

> Jesli Margo dostala prace "programisty" po pierwszej rozmowie to znaczy
> ze byli sklonni kupic kota w worku. Przepraszam ...kotke.

pozwolę sobie zacytować:

> Gdy startowalem do pracy w "najwiekszej corpo IT na swiecie" okazalo
> sie ze profesjonalna rozmowa kwalifikacyjna specjalisty ma niewiele
> wspolnego z zaliczeniem na studiach. Po prostu dobry specjalista
> aby poznac dobrego specjaliste potrzebuje krotkiej wymiany zdan na
> odpowiednim poziomie.

Rozumiem, że skoro trzymasz sie z daleka od Microsoftu, to pracy tej nie
dostałeś? ;-)

I na tym kończę ten wątek, bo wiele rzeczy, które napisałeś, wskazuje na taką
ignorancję i zacietrzewienie, że po prostu nie warto dyskutować.

Między innymi widać, że nie masz bladego pojęcia nawet o tym, co znaczy
słowo "komponent", od którego cała ta dyskusja się w ogóle zaczęła.

[Gość: Margo]

Podoba mi się moja praca, bo lubię to, co robię (a nie dlatego, że zarabiam ile
zarabiam).

Dodam, że od tamtogo czasu minęło już trochę i kwota nie jest aktualna. Tamta
dotyczyła okresu próbnego i chodziło mi o wskazanie różnicy, a nie o chwalenie
sie tym ile zarabiam.

Co do sekretarki - przepraszam, jeśli uraziłam. Jeśli któraś zarabia 10tys. to
pewnie jest tego warta. Być profesjonalną sekretarką to też sztuka, tak samo,
jak być profesjonalistą w innym zawodzie. Aczkolwiek takich kobiet nie nazywa
się "sekretarkami", tylko "asystentkami", a spotkałam sie nawet,
że "asystentami" - w rodzaju męskim, aby poważniej brzmiało, serio :-)

[tanger_soto]

Moja historia miala miejsce kilka lat temu. Wyjechalam na kilka dni,
zadowolona, ze odpoczne itp. Dzwoni moja wspollokatorka, ze wlasnie zadzwonil
do domu jakis facet (byla niedziela!!) i zaprasza mnie na rozmowe
kwalifikacyjna do jakiegos pisma. Poniewaz bylam wtedy kilka miesiecy bez
stalej pracy, chodzilam na wszystkie rozmowy (czasem traktujac to jak jakies
hobby :)), wiec i w tym przypadku wrocilam do domu i pojechalam do tego goscia.
Co prawda zdziwilam sie, ze gosc dzwonil w niedziele i ze nie pofatygowal sie z
wykonaniem telefonu na komorkowy, zeby zaprosic mnie osobiscie, ale machnelam
na to reka.
Adres w Wilanowie, jakas willa, wparowalam tam - gosc konczyl rozmowe z jakas
dziewczyna, wiec mialam okazje sie rozejrzec, ale na redakcje to mi ten dom nie
wygladal (okazalo sie potem, ze facet miala jakas firme robiaca klimatyzacje
czy cos w tym stylu). Potem zaprosil mnie do swojego gabinetu - od razu
uprzedzil, ze bedzie zadawac nietypowe pytania. I sie zaczelo: kim sa pani
rodzice, czy ma pani chlopaka / narzeczonego, co robi, jakie sa pani poglady
polityczne, czy jestem wierzaca etc. Czekalam na pytanie ile razy w tygodniu
uprawiam seks :)) Podeszlam do tego dosc humorystycznie (nic innego mi chyba
nie zostalo) i zaczelam sie wdawac z nim w jakies paranoiczne dyskusje starajac
sie unikac odpowiedzi na jego pytanka. Potem pan zabral sie za wyluszczanie co
to wlasciwie za praca i po co te pytania. Mial zamiar rozkrecic jakies pisemko
o parlamentarzystach i szukal osob do przeprowadzania wywiadow z politykami.
Poniewaz mialam w tym pewne doswiadczenie, uznal mnie za idealna osobe. Aha,
mial zamiar zatrudnic tylko kobiety (mlode) - "wie pani, wy kobiety macie swoje
sztuczki, zeby wyciagnac z polityka cos wiecej". A ten jego wywiad mial mu dac
wizje osoby, jej "spoleczny rodowod", styl zycia - "do tej pracy nie nadaje sie
kazdy, trzeba byc czlowiekiem okreslonego formatu..". Okazalo sie, ze jego
zdaniem format mialam :)) ale ja panu grzecznie podziekowalam i wyszlam,
wsciekla na siebie, ze skrocilam swoj wyjazd i poswiecilam palantowi cala
godzine..

[Gość: maxcom]

no moja droga, ja też takiego dupka miałam, teraz oddałam sprawę do sądu pracy,
a on jeździ po moich byłych pracodawcach i zgodnie z wcześnieszymi
pogróżkami "opinię mi psuje", ale dlaczego u byłych pracodawców, anie u
przyszłych?

[Gość: kalaka]

moze nie najgorasza ale najbardziej pozbawiona bez sensu na jakiej bylaam
w gazeceie wyborczej bylo ogloszenie ze szukaja asystenta zarzadu i papiery na
takowe stanowisko wyslalam. juz na samym poczatku odbylo sie z problemami bo
mimio iz nie potwierdzilam spotkania i umowilam sie ze potwierdze czy przyjade
w czwartek czy w piatek to zostalam postawiona przed faktem dokonanym ze musze
w czwartek bo w piatek byl przed bozym narodzeniem i wsyzscy podobno chca miec
juz wolne :) wiec rad nie rad musialam sie zwalniac ekstra z pracy i pojechalam
pani poinformowala mnie iz rozmowa bedzie z dyrtektorem finansowym mowie ok
pewnie czlonek zarzadu i dlatego:) ale na miejscu nagle dowiaduje sie iz z
mojego cv wywnioskowla sobie owy pan ze lepiej bede sie nadawac na analityka
finansowego co tam ze od ponad 3 lat mimo skonczenia finansow i rachunkowosci
zajmuje sie czyum innym!!! ale pan tak uznal ale nie rachyl mnie o tym
wczesniej poinformowac i potem czepil sie zdania z lm ze praca w ich firmie mi
by odpowiadala ale nie zwrocil uwagi iz list dotyczyl asystenta zarzadu!!!!
madrowal sie polsko angielskimi zwrotam i z dzieiny finanow a na koniec jak
usluyszal ile chcem zarabiac to praiwe spadl z krzesla i powiedzial ze on ma
kogos za 1200 brutto a ja to gore zlota chcem na co panu podizekaowalam i sobie
poszlam i cala droge do domu mialam ubaw z tej idiotycznej sytuacji

[jotembi]

"chcem" to cytat, czy może asystenci zarządu tak teraz piszą...?

[Gość: Rechu]

To "chcem" powtarza się jeszcze jeden raz, do tego masa literówek i jakiejś
dziwacznej wsiowej stylistyki. Ona tego nie pisała ironicznie, to PRAWDZIWA
idiotka z ambicjami.

[Gość: TorV]

Poza tym, nie sądzicie, że niemal kompletny brak interpunkcji bardzo utrudnia
czytanie? A potem takie indywidua dziwią się, że "z
mojego cv wywnioskowla sobie owy pan ze lepiej bede sie nadawac". Ja też tak
wnioskuję, co więcej - nawet nie mam wątpliwości!

[Gość: kalaka]

oj od kiedy tacy dokładni jesteście
Nie ma problemu, będę teraz pisać bardzo powoli i dokładnie
i wypraszam sobie teksty na temat idiotki z ambicjami!!! nie znasz mnie więc po
co wygłaszasz takie opinie??? jak zrobisz tak jak certyfikaty z dwóch języków
obcych i ukończysz dwa różne kierunki studiów to możesz sie wtedy do mnie
odzywać a póki co to spadaj!!! Jesteś sama bądź sam jakaś bądź jakiś
niedorowinięty!!!

[Gość: maxx]

Fakt - faktycznie wsiowa. Napisz cos jeszcze kochanie.

[aniapij]

ja doskonale Ciebie rozumiem, przeszBam sporo kretyDskich rozmów, szukaBam
pracy ponad 2 lata. W koDcu dostaBam, teraz jednak zmieniam i z powrotem jest
mi trudno. Jesli chcesz ze mna porozmawiac, podaje mój nr gg:7316491.Pozdrawiam

[Gość: mp]

Dostaje telefon z zaproszeniem na rozmowę, przygotowuję się do niej cały
wieczór, czytam jakieś ustawy, nazajutrz jadę ok. 150 km do miejscowości X.
Komisja nie ma do mnie żadnych pytań z wyjątkiem tego, czy to w ogóle ma sens
ubiegać się o tę pracę, przekonują mnie, że na pewno się nie utrzymam w X za
oferowane pieniądze, że powinnam szukac pracy bliżej domu. Żałosne po prostu,
po co w ogóle ściągali mnie na tę rozmowę.

[luczjola]

Dostałam zaproszenie na rozmowę, gdy byłam z rodziną nad morzem. Zostawiłam
dziecko, męża, plaże i przyjechałam do warszawy (zapomniełam tylko kluczy do
mieszkania, ale jakoś sobie poradziłam).
Na rozmowie wypadłam (oczywiście w moim odczyciu) bardzo dobrze, żadnych
potknięć, dobrze przygotowana, wyszłam zadowolona.
Byłam pierwzsa tego dnia o 9 rano. Tylko od razu coś mnie tknęło, na biurku,
gdzie powinna leżeć moja aplikacja, leżały dokumenty innej osoby, moje były
gdzieś w kąciku, Pan ich szukał. Hmmm od razu wiedziałam że ta rekrutacja (w
budżetówce)to była tylko fikcja. Jak w trakcie rozmowy aby przekonać jak bardzo
mi na tej pracy zależy, napomknęłam , że zostawiłam rodzinę nad morzem i
przyjechałam tu, wszystkim z komisji zrzedły miny i zaraz rozmowa się
zakończyła.

[Gość: frik]

Rozmowa w koncernie holenderskim, ostatnia już - z samym dyrektorem -
przyszedłem 5 minut przed spotkaniem, przyszła bardzo miła pani z kadr i
zaprowadziła mnie do pana dyrektora do pokoju reprezentacyjnego obok gabinetu
dyrektora, po 20 minutach dyrektor przewinął się, spojrzał i skwitował hmmm...
to nasz kandydat... po czym przeprosił i powiedział, że ma jeszcze pilną
rozmowę. Zostawił swoje drzwi otwarte po czym łąmaną angielszczyzną pluł się do
słuchawki przez 20 minut nie mogac się wysłowić... po rozmowie przyszedł
zadowolony z siebie i zadał 2 pytania po angielsku po czym zaproponował rozmowę
po polsku... pochwalił moją angielszczyznę po czym po kilku standardowych
pytaniach powiedział, że to, że na przykład mi teraz odmówi, nie oznacza, ża nie
odezwie się za kilka miesięcy... Wtedy zrozumiałem, że cała rekrutacja jest już
ustawiona i że i tak przyjmą kogoś po znajomości.
Nie chce mi się pracować z ludźmi, którzy nie mają kompetencji a pracują w
wielkim koncernie mmiędzynarodowym, dzięki któym do firmy wchodzą ludzie po
znajomości... Poza tym jest to firma wyzyskiwaczy nie tylko polskich warunków,
ale także polskiej gospodarki. Żal się robi jak w firmach tej renomy zdarzają
się takie rzeczy...

[Gość: Szukającyszczęścia]

Kilka lat temu trafiłem na rozmowę do pewnej firmy.
Pan zadał pytanie:
- Czy mówi Pan po angielsku
Odpowiedziałem, że tak
Pan zaproponował powiedzenie czegoś po angielsku.
Powiedziałem:
- I was born in 1972.
Pan wpadł w zachwyt.
Firma "krzak", ale chcieli mieć magistra z "językiem" jak wyraził się pan.
Ofertę odrzuciłem.

[papuasik]

Było to kilka lat temu. Wysłałem aplikację do dealera samochodów. Miałem być sprzedawcą samochodów. Zaprosili mnie na rozmowę. Przyjeżdżam na miejse parę minut wcześniej i czekam, w końcu nadchodzi moja kolej. Wchodzę do biura i w obroty bierze mnie smutna pani psycholog. No dobra - myślę sobie, niech będzie. Rozwiązuję testy obrazkowe, widocznie tak trzeba. Potem pani zaczyna zadawać pytania typu czy leczyłem się psychiatrycznie. Z wrażenia mnie zatkało. Powiedziałem zgodnie z prawdą, że nie. Pani nie dosłyszała mojego "nie" i podejrzliwie zaczęła na mnie spoglądać, że niby się jednak leczyłem, ale chcę to ukryć. Przez parę minut przekonywałem ją że się nie leczyłem. W końcu dała mi 3 kartki A4 z pytaniami, na które miałem w miarę szybko odpowiedzieć. Zszedłem do holu i zaczęła się jazda. Pytań było ok. 30. Np. czy mam kłopoty żołądkowe, czy jak idę ulicą to wydaje mi się, że ktoś mnie śledzi, jak często oddaję stolec (DOSŁOWNIE!!!), czy mam omamy. Siedzę nad tym, część pytań notuję sobie na boku, żeby później pokazać znajomym i przysłuchuję się rozmowie dwóch pań sprzątaczek, które omawiają poszczególnych kandydatów. W końcu dochodzą do wniosku, że ?ta blondyna była najlepsza, a reszta się nie nadaje?. Ubaw miałem niesamowity. Oddałem odpowiedzi i wyszedłem. Więcej na szczęście nie zadzwonili. Przez cały czas nie dostałem żadnego pytania dotyczącego pracy, którą miałbym wykonywać, ani dotyczącego moich umiejętności.

[mesmeredia]

Rozmowa w urzędzie skarbowym na referenta. Byłam umówiona na 9.00, o 9.10 -
łaskawie przyszła pani i zaprowadziła mnie do pokoju gdzie siedziały jej 2 inne
rozbawione do łez koleżanki. Posadzono mnie za biurkiem (na biurku usiadła mi
jedna "żeby lepiej widzieć co robię"), druga nade mną wisiała a trzecia
siedziała za innym biurkiem. Ta co nade mną wisiała wydawała mi polecenia typu
"proszę wcisnąć escape", "proszę wcisnąć F1", "proszę przepisać ten tekst",
"proszę wybrać cancel (czytane nie kansel tylko cancel :-D )". Pani siedząca na
biurku parskała ze śmiechu (jak rozumiem rozbawiona całą sytuacją) i szeptała
coś do tej za biurkiem. Trwało to tak ze 20 minut. Nie zadano mi ani jednego
pytania, nie pozwolono mi też na jakąkolwiek rozmowę. Wyszłam wku..ona na cały
świat ale na korytarzu zobaczyłam grupkę ok. 50 osób czekającą na dokładnie taką
somą rozmowę i trochę mi przeszło :-) Brawa za profesjonalizm rekrutacji panie
naczelniku, po prostu brawa. Po co zawracać ludziom głowę i robić aftery wokół
fikcyjnych wakatów skoro i tak wiadomo, kto będzie przyjęty?
I.

[Gość: Margo]

Haha :-) Nie wiem, czy bym się domyśliła, że "cancel" (fonetycznie)
to "kansel" ;-)

[Gość: Prot]

To Ty nie wiedzialas ze praca w administracji panstwowej opiera sie na dosc
specyficznym pojeciu casting'u. Rozbawione panie zapewne maja powod do
raportowania swojemu szefowi wysokiego obciazenia obowiazkami, rekrutacja
wyloni kilku kandydatow wybranych przez panie do ktorych pan naczelnik doklada
swojego 100% kandydata. Najlepsze w tym wszystkim jest to ze gdy Ty grzecznie
wciskalas cancel 100% kandydat pana naczelnika konczyl formalnosci w kardach.
Sfera administracji panstwowej stanowi cos w rodzaju skansenu obyczajow i zasad
ktore w normalnych firmach sa trescia rozmow "jak to bywalo za komuny...."

[mesmeredia]

Oczywiście, że spodziewałam się tego co zwykle czyli ustawionej osoby ale wtedy
latałam na wszystkie możliwe rozmowy kwalifikacyjne licząc na szczęście. "A
może tym razem jednak..." No i sama rozmowa kwalifikacyjna przeszła moje
wyobrażenia... Swoją drogą "wielkie obciążenie obowiązkami" sprowadza się chyba
do picia kawy, czytania kolorowych pism , dyskusji o modzie i malowania
kilkucalowych pazurów bo w działach zapieprzają stażyści i praktykanci. Sama
niestety miałam praktyki w urzędzie skarbowym i wojewódzkim a to co można o
takich praktykach powiedzieć - ciężki kawałek chleba. Zresztą, zatrudnianie 10
osób zamiast jednej, która spokojnie wyrobiłaby się z robotą gdyby uczciwie
pracowała przez 8 godzin spokojnie urządza rodzinę, znajomych i zasłużonych
tych z góry. Nie wspomnę o rewelacyjnej znajomości osbługi komputera jaka
powszechnie panuje w urzędach czyli np. nadpisywanie pism do jednego
kilkusetstronicowego pliku w Wordzie i wzywanie informatyków w przypadku
przesunięcia drukarki. I smutne to, że niby wszyscy o tym wiedzą a nikt nic nie
robi i nie zrobi.
I.

[Gość: Prot]

Gratuluje....!!! Widze ze doswiadczenie w Twoim przypadku poprawnie ksztaltuje
poglady.

[Gość: SANep]

Witam
Czytając ten post, widziałem "swoją" firmę, która również jest instytucją
budżetową. Moje koleżanki (ciężko zapracowane) dzień rozpoczynaja od śniadania
na biurku, po czym toczą idiotyczne dialogi i tak do końca dniówki. W tym samym
czasie stażyści tudzież inni młodzi pracownicy zapieprzają robiąc ich robotę.
Swoją drogą te panie nie mogły by się uczciwie wywiązać z powierzonych
obowiązków ponieważ np. nie znają obsługi komputera i nie chcą jej opanować gdyż
"od nich tego nie wymagano, zatrudniając je" :/ cóż za elastyczność... swoją
drogą patrzą jak zaczarowane jak zmieniam czcionki i ich kolory i podziwiają
"moje" umiejętności... co mnie dobija wszak mam jeszcze kilka innych bardziej
godnych podziwiania :)

[cleo_1]

nie powinniscie uogolniac.pracuje w adminitracji rzadowej,jako naczelnik biore
udzial w rekrutacji nowych pracowników.kazdy kandydat przechodzi niezle sito
merytoryczne,rozmowa trwa okolo 1/2h.Pytamy o wszystko.Pracuje w funduszach
strukturalnych,zatem pytamy o polityki,historie i prawo UE,polityke
spojnosci,nasz program operacyjny,ustawe o sluzbie cywilnej,sprawdzamy
znajomosc zasad pracy w administracji,sprawdzamy angielski(obowiazkowy na
poziomie A-C advanced).nie wybiore znajomka,ktory nic nie umie i jest leniwy,bo
to oznacza,ze bede musiala sie z nim uzerac i wykonywac za niego prace i
siedziec tu po nocach(co i tak czesto ma miejsce).
Z drugiej strony,pracuja u nas dwie osoby polecone przez kogos tam.Sa
rewelacyjne.Po prostu rewelacyjne-gdyby wszyscy tak pracowali,mielibysmy druga
Japonie, albo nawet pierwsza.
wiec nie uogolniajcie.
PS mam urlop:) (ale jestem wpracy) wiec moge sobie popisac bez narazania sie na
staly zarzut z Waszej strony, ze okradam obywateli:)

[Gość: Prot]

Zgadzam sie ze uogolnienia to niezbyt dobre rozwiazanie. Ale zgodzis sie iz
poza Wa-wa sytuacja jest jak dokladnie taka jak opisano. Mam kolege w MF,
zajmuje sie sprawami integracji europejskiej i jest, przyznaje, niezly. Ale
rzeczywistosc wiekszosci administracji publicznej niestety jest powalajaca. Nie
mowie juz tylko o wiedzy ale kultura osobista i sposob traktowania ludzi jest
czyms z inne epoki. Tam po prostu nie dotarl jeszcze rok 1989...

[aga140]

Szanowny panie naczelniku, tych swoich z rekomendacji chocby nie wiem jak
rewelacyjni, zawsze przychylniej sie ocenia, niz takich samych z ulicy, którzy
w niczym panu nie zaszkodza, Zła ocena tych rewelacyjnych moze spowodowac
spiecia miedzy panem a tymi co ich rekomenduja,

[cleo_1]

PANI, jesli juz.
Na szczescie, mam madrych szefowo, ktorzy maja uczy otwarte i umieja oceniac
ludzi. NIe generalizuj, prosze. Ja sama jestem "z ulicy". Wiem jednak, ze zycie
nie jest czarno-biale, o czym Ty chyba jeszcze nie wiesz.

[karolarwd]

Moja koleżanka poszła ostatnio na rozmowę w sprawie stażu(!!) w szkole
podstawowej. Staż miał być w sekretariacie, jako pomoc sekretarki. Jedynym
warunkami były "bardzo dobra znajomośc obsługi komputera" oraz "umiejętność
szybkiego pisania". Koleżanka poszła, nieco obawiała się, że nie sprosta
wymaganiom, bo pisze średnio-szybko, ale co tam:P Na miejscu pani sekretarka
pokazała jej miejsce pracy, którym okazało się biurko-zwykła ławka szkolna z
umieszczonym na niej komputerem; jako siedzisko służył zwykły, wiekowy
fotel... "Rozmowa kwalifikacyjna": sekretarka pyta jakie koleżanka zna programy
komputerowe, wiedząc że staż jest w biurze, koleżanka wymienia: Word,
Excell... - Sekretarka przerywa: "U nas są inne programy, u nas musisz umieć
obsługiwać Office'a" Koleżanka popatrzyła na nią dziwnie, ale nic. Przychodzi
dyrektorka szkoły, pyta się sekretarki, czy jej zdaniem Daria się nadaje? - "No
nie wiem - proszę nam przepisać możliwie szybko ten fragment tekstu".
Sekretarka podaje koleżance kartkę A4 i otwiera Notatnik. Koleżanka zdębiała.
Na koniec dowiedziała się, że np. "ile razy naciśniesz klawisz "backspace",
tyle literek ci się skasuje".
Staż dostała, zaczyna w przyszły poniedziałek.
Od "rozmowy" minął tydzień, a my nadal zaśmiewamy się łez...
Choć jakby na to nie spojrzeć, to lepsze takie doświadczenie, niż np. z
higienicznym sprzedawcą owoców na straganie:)
Pozdrawiam:)

[Gość: marta]

na jednej z moich rozmów kwalifikacyjnych przyszlego pracodawce interesowal
najbardziej moj znak zodiaku. chyba się mu wodnik spodobał bo nawet mnie
zatrudnił a po dwóch dniach mojej ciężkiej, solidnej pracy łącznie z
nadgodzinami(nawet nie mialam czasu isć do wc :-)) zadzwonil do mnie i
oswiadczył że mogę przyjsc po wyplate poniewaz zatrudnia córke znajomej. a ja
głupia nie złożyłam papierów na studia bo tak zależało mi na pracy i przepadl
mi termin...

[Gość: lo]

Kurde, wiele znanych koncernów bawi się w fikcje i robi jaja z ludzi. Byłem na
kilku rozmowach o "przyrodzie", a po paru dniach dowiadywałem się że stanowisko
jest już obsadzone, a firma spełniła tylko wymóg rekrutacji. To jest Polska
własnie z 20% bezrobociem.

[mctiggle]

Gość portalu: marta napisał(a):
> na jednej z moich rozmów kwalifikacyjnych przyszlego pracodawce interesowal
> najbardziej moj znak zodiaku

taaak!! ja też tak miałem!! poza tym rozwiązywanie zagadek żywcem wziętych z
testu na inteligencję. i jeszcze wymane deklaracje, jakim to bedę pracoholikiem.
nie przeszedłem - może mój entuzjazm do pracy nie wydał się zbyt wiarygodny??

[Gość: domkasp]

Mialem dosc i tu ma problem bardziej zabawna czy meczaca rozmowe kwalifikacyjna
na stanowisko terapeuty z. w pewnym osrodku PWUICU gdzie potrzebowali osoby do
uswiadamiania mlodziezy seksualnie w szkolach podstawowych i srednich.
Rozmawial ze mna szef owej firmy na zmiane z jakas babka-psychologiem.O ile
facet wydawal sie jeszcze zabawny swoimi wtraceniami o miejscach jakie chcialby
odwiedzic(dowiedzial sie ze duzo podrozowalem), to babka byla bardzo
zniechecajaca.Bardzo chciala mnie przekonac ze to nieoplacalna praca nie dajaca
zadnej satysfakcji a w ogole to ze cala wyplate( w sumie szesc) bede musial
wydac na szkoenia-tak mnie probowala"zachecic do pracy" z duzo cierpliwoscia
znosilem jej proby i za kazdym razem potwierdzalem ze lubie pracowac z
mlodzieza.

[Gość: misia]

najbardziej sie wkurzylam jak zaproszono mnie do Torunia do TZMO, w zeszlym
roku, pojechalam w na spotkanie w sprawie dyrektorskiego stanowiska, rozmowa
miala byc z Komisja
wchodze, bardzo mila pani portierka mnie wstrzymuje i dzwoni gdzies, prosi, zeby
poczekac, czekam 20 minut, jeszcze OK
jestem zaproszona "na gore", mijam sie z jakim chlopakiem, poniewaz jest
pusciutko domyslam sie, ze to kontrkandydat
wchodze do pokoju - siedzi tam jedna osoba i ma do mnie jedno pytanie: czy jak
dostane prace to przeprowadze sie do Torunia
koniec
od tej pory produkty TZMO nie maja u mnie szans - zadnych, wariatow i
zakompleksionych snobow wspierac nie bede

[Gość: Ania]

TZMO to tez moja ulubiona firma od kilku tygodni, pojechalam do nich na
rozmowe, a oni ach szkoda mowic, rozmowa rozpoczela sie z 45 min opoznieniem,
potem zadawali pytania pomocnicze typu czy pani nie chce zapisac sie do partii
politycznej? a czy jest pani pewna ze sie sprawdzi, czy moze chce pani pracowac
za graniaca a my to tylko tymczasowa przystan itd
zglupiala, ale wiem, ze nie chce miec z nimi nic wspolnego
pozdrawiam

[Gość: ManMachine]

Odpowiedziałem na ogłoszenie agencji reklamowej, która poszukiwała copywritera.
Wkrótce otrzymałem telefon, że mam się stawić na rozmowę kwalifikacyjną
takiego, a takiego dnia. Pojechałem - 40 km. Byłem umówiony na godzinę, ale
maglowali jeszcze inne osoby, więc spokojnie czekałem. W końcu wszedłem do
środka pokoiku, w którym siedział dwóch facetów. Jeden z nich był ubrany
powiedziałbym schludnie - weekendowo (marynarka, koszula), ale na widok
drugiego o mało nie wybuchnąłem śmiechem. Miał artystycznie rozwleczony czarny
sweter z podciagniętymi rękawami, a na ręce miał bransoletkę z łańcucha (chyba
od jakiegoś motocykla). Więc na wysokości nadgarstka miał całą tę łapę ubabraną
smarem - no mówię wam poezja po prostu.
Ów sweterowo-łańcuchowy był - jak się okazało - szefem tej agencji. Popatrzył
na mnie ze znudzeniem, po czym wyciagnął z szuflady stary, nakręcany stoper i
powiedział.
- OK. Masz 20 sekund, żeby wymienić 10 swoich atutów.
Uruchomił stoper. Po 20 sekundach - w ciagu których nic nie powiedziałem
stwierdził.
- No co? Nie masz żadnych atutów.
Na co ja odparowałem:
- Moja osobowość jest tak złożona, ze nawet godzina nie wystarczyłaby żeby o
tym porozmawiać.
Mogłem się już w ogóle nie pieprzyć, bo widząc ten stoper i sposób
przeprowadzania tej rozmowy - zrozumiałem, że tracę czas.
On na to:
- W takim razie może mógłbyś wymienić 10 ostatnich najbardziej nośnych haseł
reklamowych. Masz 20 sekund.
I znowu włączył stoper.
Ja nic.
On:
- No i co? Nie znasz żadnych haseł?
- Owszem znam - odparłem. - Coca-cola to jest to. Ale jak sądzę nie to hasło ma
jakieś 50 lat.

Później powiedziałem otwarcie, że spodziewałem się poważnego traktowania i
konkretnej rozmowy a nie uczestnictwa w jakims quizie. Powiedzieli mi otwarcie:
dziekujemy, szukamy kogoś innego. Wcale tego nie żałowałem.

Jeden z bardziej fachowym procesów rekrutacyjnych pamiętam z Gazety Wyborczej,
gdzie przez jakis czas pracowałem. Dobrze przeprowadzona rekrutacja, dzieki
której rzeczywiście można było wyłapać tych którzy do danej pracy naprawde się
nadają.

[Gość: Prot]

Zgadzam sie co do Gazety Wyborczej. Pracowalem ponad trzy lata na Czerskiej i
uwazam ze to bardzo udany okres w mojej karierze zawodowej. Zarowno rekrutacja
jak i metody pracy sa wyjatkowe. Efekt - wspaniala atmosfera az chce sie
przychodzic do pracy.

[gregor_1976]

> Zgadzam sie co do Gazety Wyborczej. Pracowalem ponad trzy lata na Czerskiej i
> uwazam ze to bardzo udany okres w mojej karierze zawodowej. Zarowno rekrutacja
> jak i metody pracy sa wyjatkowe. Efekt - wspaniala atmosfera az chce sie
> przychodzic do pracy.

Cos podobnego! Moja siostra przepracowala w GW wiele wiele lat i pamieta glownie
wzajemne animozje, podkopy i brak profesjonalizmu u wiekszosci zespolu...

[prot1001]

Szczerze wspolczuje. W jakim dziale pracowala Twoja siostra jesli mozna spytac?

[Gość: KICIA ŁÓDŹ]

Prawdziwy burak pracuje w firmie Raben. Już na rozmowie okazało sie ze jest
burakiem, ktory mnie zatrudni. Był szefem lecz jeszcze bardziej zielony niż ja.
Pozwolił mi spedzić w tej prestiżowej firmie 3 miesiace, w ciągu których znalazł
kuzynkę, która wpakował na moje miejsce. Burak do kwadratu teraz tylko czekam az
zwolnia go z tej firmy, a wtedy bede starała sie znów o posade w Rabenie.
Głupia rozmowa - w banku millenium, mialam obsługiwac klientów, ale na rozmowie
kazali mi sprzedac okno pani prezes, namówic na wymiane pozostałych.Nie cierpie
tez pytania - ile zarabiałas w poprzedniej firmie - fuj.Zawsze jak wysle cv ide
na rozmowe, w 20% przypadków racza oddzwonic.Zawsze sie zarzekaja ze
zadzwonią.Zycze sobie i wam powodzenia. Prosze stworzmy inna forme rekrutacji
niz rozmowa kwalifikacyjna.

[Gość: mrówka]

ostatnio byłam na rozmowie na stanowisko asystentki,szef firmy zrobił mi
przysługe jako że pracuję ale chce zmienić pracę rozmowa odbywała się o
godzinie 20:00.poczatek normalny ale potem zaczeły się zaczynać takie pytania:
1. czy często chodze w spódniczkach i jakich długich?-to jeszcze ok
2. czy jestem pruderyjna? hm????
3. co bym zrobiła gdybym miała rozproszyc klienta?
4. czy włozyłabym mini,pończochy samonośne, i brak bielizny = tak zrobiła
asystentka innego prezesa,skutecznie rozpraszając klientów!
5. czy robiłabym afery i skandale gdyby na bakietach,podpici prezesi
poklepywaliby mnie po wiadomo czym?
no cóz jakos dotrwałam do końca, żałując ze gnałam na złamanie karku z pracy w
mrozie do takiego idioty.
potem modliłam się tylko o to by nie zadzwonił ale chyba moja mina i odpowiedzi
w czasie rozmowy nie przypadły mu do gustu.

[Gość: maczos]

jakis tydzień temu wchodzę do wynajetego przez firmę farmaceutyczną pokoju w
hotelu Magura w B-B; siedzi dwóch kolesi- jeden szef przedst.medycznych- ubrany
w garnitur, drugi- szef przedst.handlowych ubrany...,no w co? (hotel w Bielsku-
B- góry)też sie zastanawiałem czy mnie oczy nie mylą- spodnie narciarskie,
sweter, brakowało mu tylko butów;

[Gość: ggggggggg]

Moze nie najgorsza rozmowa, ale ogolnie - najgorsza rekrutacja, w ktorej
uczestniczylem...

Ja: student ostatniego roku, ale w pelni dyspozycyjny, doswiadczenie -
kilkumiesieczna praktyka w firmie branzy motoryzacyjnej.
Firma: generalny importer samochodow pewnej marki zagranicznej.


Ogloszenie w gazecie. Lista obowiazkow dokladnie pokrywa sie z tym czym
zajmowalem sie dotychczas. Doswiadczenie - mile widziane, ale nie wymagane.
Super. Zlozylem dokumenty. CV oraz list motywacyjny w dwoch jezykach, do tego
referencje z miejsca praktyk. Po kilku dniach telefon, umowilismy sie na
rozmowe z szefem dzialu.

Rozmowa 1
Szef dzialu okazal sie bardzo sympatycznym gosciem, niewiele starszym niz ja.
Skonczyl moja uczelnie, mamy podobne zainteresowania, zaczynal prace w firmie w
podobnej sytuacji w jakiej ja znajduje sie obecnie - tuz po studiach, bez
przyslowiowego "10 letniego doswiadczenia". Chyba udalo mi sie udowodnic ze
orientuje sie w tematach samochodowych etc. Uslyszalem ze na 100% moge
spodziewac sie zakwalifikowania do drugiego etapu. Tam juz bedzie na mnie
czekac powazny przeciwnik - "szefowa dzialu personalnego", ktora zada mi kilka
podchwytliwych pytan. Czemu nie...do odwaznych swiat nalezy.

No i tutaj niestety popelnilem blad. Zaczelo mi zalezec. Tzn zalezalo mi juz
wczesniej, ale teraz zaczelo mi zalezec tak jak nigdy wczesniej. Wyobraznia
zaczela pracowac...juz wyobrazalem sobie prace w firmie. Glupie, prawda? No ale
co tam...pomarzyc zawsze mozna. Poza tym czuje jak nigdy przedtem, ta praca
jest dla mnie a ja jestem dla niej!

Za pare dni....telefon. Dzwoni Szefowa HR - zapraszamy na rozmowe.

Rozmowa 2
Mialem jakis kiepski dzien. Od blisko tygodnia zyje ta rekrutacja. Na przemian
przezywam okresy euforii i zwatpienia. Nie ukrywam ze troche mi to rujnuje
psychike. Przed rozmowa z HRem spotkalem "szefa dzialu". Zdradzil mi, ze na
ogloszenie odpowiedzialo kilkaset osob, ale on typuje mnie do pierwszej piatki.
Chyba nie musze mowic jak to na mnie podzialalo. "Pani personalna" -
sympatyczna 30-latka o wzroku bazyliszka (ta z serii "juz wszystko o tobie
wiem, kolego..."). Zaczyna sie tradycyjna gadka: dlaczego chce pan pracowac w
naszej firmie, co firma zyska na zatrudnieniu pana, gdzie widzi pan sie za 3
lata, krotka konwersacja po angielsku, nie ma pan doswiadczenia, wiec co moze
nam pan zaoferowac. Swiadomie nie przygotowywalem sie do tej rozmowy, chociaz z
duzym pradopodobienstwem moglem przewidziec wiekszosc pytan. W rezultacie
wypadlem poprawnie, ale nie jakos porywajaco. Ale tak to chyba jest jak
odpowiada sie szczerze i prostolinijnie zamiast czarowac jakimis oklepanymi
formulkami. Do tego bylem troche spiety i poddenerwowany. Po prostu mi
cholernie zalezalo a moj organizm tak reaguje. Oczywiscie standardowe pytanie o
oczekiwania finansowe. Chyba przegialem ale w druga strone - powiedzialem za
malo. Smiesznie malo. W sumie po pierwsze chcialem zeby mnie zatrudnili. Do
tego mam jeszcze drugie zrodlo dochodu. Nie mam na utrzymaniu rodziny.
Formalnie nie mam nawet wyzszego wyksztalcenia. Gdybym teraz mial odpowiedziec
raz jeszcze, dorzucilbym jednak polowe wiecej. Kwota ktora podalem w tej firmie
musiala rzeczywiscie zabrzmiec smiesznie... Tuz po rozmowie bylem przekonany ze
to by bylo na tyle. Staralem sie jak moglem ale akurat tym razem sie nie udalo.
Szkoda. Bardzo szkoda, bo mialem spore szanse (kilkaset osob a ja w pierwszej
piatce!) a wlasnie taka praca jest moim marzeniem. No nic. Czekam na telefon z
cyklu "bardzo panu dziekujemy z udzial w rekrutacji, jesli w przyszlosci
bedziemy szukali osoby z pana kwalifikacjami, z pewnoscia skontaktujemy sie z
panem..."

Za okolo tydzien telefon - tutaj zaskoczenie... Zapraszamy pana na kolejna
(trzecia) rozmowe - tym razem z dyrektorem sprzedazy. Hurra. Jednak nie
wszystko stracone. Nadzieje odzyly, nerwy rowniez. Tym razem jednak umialem sie
jakos bardziej wziasc w garsc.

Rozmowa 3
Przychodza dyrektor i "szef dzialu". Dyrektor - typowy dyrektor handlowy w
firmie motoryzacyjnej (tak mi sie przynajmniej wydaje). Czlowiek do bolu
praktyczny, bezposredni, doswiadczony w bojach. Najpierw krotko przedstawia mi
sytuacje firmy na rynku (w sumie nic nowego nie powiedzial - wzystko to juz
wiedzialem), wyjasnia strategie sprzedazy, zadania dzialu w ktorym mialbym
pracowac etc. Zabiera sie za przejrzenie mojego CV. Koncze dobra uczelnie (+),
mam wyksztalcenie finansowo-bankowe (-), mam doswiadczenie w firmie
konkurencyjnej o innej filozofii (-), ucze sie jezyka kraju, z ktorego pochodzi
firma oraz zarzad (jezyk dosyc egzotyczny) (-). Dyrektor mowi ze zostalo dwoch
kandydatow (ja mam 75% szans, drugi 25%) i wyraza obawy (absolutnie
nieuzasadnione) czy po jakims czasie nie zmienie zdania i nie bede chcial
pracowac w sektorze finansowym, zgodnie z moim wyksztalceniem. Udaje mi sie je
rozwiac. OK...Dyrektor mowi, ze jak dla niego jestem w porzadku i od kiedy moge
zaczac prace. Odpowiadam ze od zaraz. Rozmowa konczy sie zapewnieniem Dyra, ze
w ciagu dwoch godzin moge oczekiwac telefonu, bo jeszcze musza omowic szczegoly
z Pania Personalna. Dziekuje. Uscisk reki. Do widzenia. "Szef dzialu"
odprowadza mnie do windy. Mowi ze wlasciwie moge uwazac sie za zatrudnionego.
Chyba domyslacie sie jak bardzo sie ciesze. Jeszcze chwile rozmawiamy, przed 14
odezwiemy sie do Pana. "Swietnie, czekam na telefon", do widzenia.

I w tym momencie kontakt sie urywa ;) Od 2 tygodni ani widu ani slychu. Czy
jestem rozczarowany? Tak, ale nie wynikiem rekrutacji (to nie koniec swiata,
raz sie udaje a raz nie) tylko stylem w jakims wszystko sie zakonczylo.
Pewnie...zycie jest brutalne, dla przegranych nie ma litosci etc. ale tu nie
chodzi o szacunek tych ludzi do mnie, tylko do siebie samych. Poswiecili mi
kupe czasu (ja im rowniez), nie sadze zeby na 3 rozmowach bylo tak naprawde
wiecej niz 5 osob. Chyba firma nie zbankrutuje jesli do 4 z nich sie zadzwoni?

Dzisiaj jestem nawet wdzieczny tej firmie za kubel zimnej wody. To dla mnie
kolejna lekcja, bo bylem niezlym naiwniakiem. Oczywiscie, kazdemu zalezy na
pracy, jesli ubiega sie o jakies stanowisko to nie z mysla ze sie nie uda. Caly
trik polega na tym zeby znalezc rownowage miedzy zaangazowaniem a chlodnym
podejsciem. Ja nie potrafilem tego zrobic, ale teraz juz potrafie (chyba). Mam
nadzieje, ze osoby, ktore to przeczytaja (podziwiam ich cierpliwosc ;) wyciagna
jakies wnioski z moich bledow.

Pozdrawiam

[Gość: meg]

Do gggggg - a może tam po prostu zadzwoń? Przecież to chyba normalne, że chcesz
się czegoś dowiedzieć po 3 etapach rekrutacji? Ja dawniej też miałam opory
przed dzwonieniem do firmy, która nie odezwała się w obiecanym terminie, ale po
kilku razach mi przeszło. Mam prawo wiedzieć, co i jak, w końcu też poświęcam
swój czas i stresuję się oczekiwaniem. A poza tym są różne sytuacje, może mają
teraz tyle na głowie, że muszą chwilowo odłożyć sprawy rekrutacji na bok. Nie
chcę nikogo usprawiedliwiać, mnie też cholernie wkurza takie olewanie, ale
czasem tak bywa i niewiele możemy na to poradzić. Miałam kilka przypadków, że
dzwonili do mnie po 2 m-cach, a mieli się odezwać po tygodniu. I właśnie w
jednej z takich firm teraz pracuję, czego i Tobie życzę !
Trzymaj się ciepło! Zadzwonią!

[Gość: Margo]

Uważam, że zrobiłeś błąd, że sam nie zadzwoniłeś. W takiej sytuacji to by było
bardzo uzasadnione.
Są różne przypadki losowe. Może to nieprawdopodobne, ale może nie mogli się do
Ciebie dodzwonić, może dyrektor przekazał sekretarce zły numer albo zgubili
Twoje papiery? Może brzmi to śmiesznie, ale naprawdę różne przypadki się
zdarzają. Mineło już sporo czasu, ale może warto zadzwonić jeszcze teraz? Co
najwyżej stracisz kilka impulsów telefonicznych.

[Gość: SF]

Ostatnio w firmie, w ktorej pracuję byli poszukiwani kandydaci do pracy.
Ogłoszenie do pracy wysłane było chyba pod koniec stycznia. Pierwszy kandydat
został umowiony na koniec lutego, a niektorzy jeszcze wcale.
A wszystko to z powodu tempa pracy i braku czasu. Osoba, ktora przeprowadza
rozmowy mousi na to poswiecic praktycznie cąły dzień.
To nie jest tak, że po rozmowie z toba cała firma zamiera i wszystcy tylko
mysla o nowym pracowniku - tak to wygląda z twojego punktu widzenia, bo ty
zyjesz tym faktem, ale w firmie mogło sie po prostu nagle zdarzyc wiele pilnych
rzeczy.
Zanim sobie wylejesz ten kubeł wody to lepiej idź tam, albo zadzwoń i sie
dowiedz. A może ktos czegos nie dopatrzył i to oni z rozczarowaniem czekali na
ciebie???

[Gość: Magda]

Dokładnie tak samo potraktowała mnie TP S.A. Trzy rozmowy-zapewnienia ze
świetnie mi poszło. I nic żadnego telefonu NIC. Nawet "dziekujemy przyjęliśmy
innego kandydata".Po prostu NIC.Telefon milczał a ja czekałam,
czekałam...Podobno chcieć to móc? Jak mocno trzeba "chcieć" bo ja chciałam
BARDZO- do bólu, do zatracenia. Zależało mi szalenie. Z telefonem w dłoni przez
kilka dni. Do dziś mi szkoda bo to było stanowisko dla mnie byłabym świetna w
tej pracy.Zyskaliby super pracownika.
Rozczarowanie jest strasznie destrukcyjnym uczuciem. Nie mogłam sie
pozbierać.Doświadczenia bywaja bolesne.Śmierć frajerom i naiwniakom...

[Gość: ggggggggg]

Jestem Wam winny Epilog do tej historii...opisalem wszystko 16.02, a 18.02 rano
zadzwonil telefon. Pani personalna zapytala czy jestem "nadal zainteresowany
praca". Mialem ochote ja delikatnie zwymyslac, ale jakos wycedzilem ze "owszem,
jeszcze jestem...". Po kilku godzinach dostalem telefon, ze zostalem przyjety.
Dzisiaj minely 2 tygodnie odkad pracuje :)))) Czy urzekla Was moja historia? ;))

Aha...co sie okazalo... Proces rekrutacyjny sie przedluzyl, bo prezes zazyczyl
sobie, zeby dyrektor przperowadzil rozmowy z wszystkimi kandydatami z drugiego
etapu, a nie tylko z trzeciego. Troche to dyrowi zajelo, a nikt nie wpadl na
pomysl zeby poinformowac pozostalych o opoznieniu. No i w ten sposob nabawilem
sie zapewne wrzodow na zoladku ale mam robote. Latwo mi to teraz mowic, ale nie
traccie nadziei.

Pozdrawiam serdecznie

[hybryda]

To bylo w Polpharmie, Starogard Gdanski.
Pan dyrektor Grzegorz Sokolowski (wtedy, a moze i teraz?) patrzac na mnie
mowi: "niech pan zaczyna"
Ja na to: "ale od czego"?
A Sokolowski na to "no, od poczatku"
Zaczalem od 7 klasy podstawowej...:)
Potem rozmowa po angielsku z jakims Angolem. Sokolowski powiedzial, ze za
dobrze nie mowi i bedzie sie przysluchiwal.
Potem inna rozmowa z Grekiem i Polakiem po angielsku. Grek rozmawial z Polakiem
po niemiecku, tlumaczac mu o co nam chodzi.
Na koniec Sokolowski zapytal za jakie MINIMUM bede pracowal!
Po tygodniu mialem uzyskac odpowiedz.
Dzwonie po 8 dniach. Sekretarka, ze Sokolowski zadzwoni w ciagu tygodnia.
Po tygodniu dzwonie, ta sama sekretarka mowi, ze rozmawiala z nim i on zaraz do
mnie odzwoni. Po paru godzinach dzwonie, ona mowi, ze "pan dyrektor jest w
Warszawie i nie moze sie stamtad do mnie dodzwonic" Mam zadzwonic jutro.
Dzwonie zatem nastepnego dnia. Otrzymuje informacje od sekretarki, ze zaraz mi
powie, tylko porozmawia z Sokolowski. Za chwile mowi mi "ze Pan dyrektor mowi,
ze nie". I tyle. Nic wiecej. Na moje pytanie, ze "co nie" nie umiala
odpowiedziec bo "dyrektor jej nie poinformowal"
Do Stargogardu Gdanskiego jechalem okolo 6 godzin, ponad 300 km. Placilem za
nocleg, bo spotkanie bylo rano nastepnego dnia. Kilka setek w plecy...:(
Czy ktos mowil o BURAKU??????
Ja spotkalem TOTALNEGO BURAKA!!!!!!!!

Dlaczego nie piszecie o jakie firmy Wam chodzi? Boicie sie czy co?

[Gość: Szukającyszczęści]

Kiedyś tam, dawno temu ubiegałem się o posadę w firmie Johnson&Johnson. Jako, że miało to być stanowisku PH, miałem wraz z dwoma przedstawicielami firmy odegrać scenę. Scena miała polegać na tym, że handlowiec (ja), miał sprzedać Eskimosom lodówkę. Koniec końców panowie nie "kupili" sprzętu. Pod koniec rozmowy zapytali ile godzin dziennie jestem w stanie pracować. Pracy nie dostałem.

-------
"Życie jest snem wariata."

[egon.olsen]

Numer stary jak świat. Lodówke Eskimos kupi, jak go przekonasz, że dzięki
lodówce nie będzie mu zamarzało jedzenie :))))

[Gość: Prot]

To chyba zrozumiale dlaczego nie padaja nazwiska i nazwy firm....
Jesli ktos pracuje u buraka to cierpliwie to znosi az uda mu sie uciec do
nastepnego. Jesli ktos chce pracowac u buraka to lepiej go przed podpisaniem
umowy nie obsmarowywac. Jesli ktos byl na nieudanej rozmowie u buraka to tez
nie bedzie sie tym chwalil gdyz buraki maja wlasna liste dyskusyjna i
wymieniaja sie nazwiskami tych ktorych nie zatrudnili bawiac sie tym jak
poszukiwacze pracy kraza miedzy ich firmami z prosba w oczach.
Taka jest rzeczywistosc tego kraju. Niwiele jest firm gdzie za biurkiem siedzi
szef do ktorego ludzie maja szacunek nie poprzez nienawisc ale poprzez uznanie
gdyz ich szef jest kims i warto sie pochwalic ze sie u niego pracuje.

[Gość: aaa]

no to już trochę paranoja z tą buraczaną listą dyskusyjną :-) Buraki mają tylko
własne buractwo i niezdolnych do myślenia pracowników.

[Gość: Prot]

... a najsmutnijsze jest to iz efektem tego buraczenia jest zupelny barszcz..

Nie łam się, 3mamy kciuki, będzie lepiej

[Gość: krzychu]

Tak się zdarza, wiadomo że człowiek się może w takim przypadku ostro wkurzyć.
Ale trzymam za Ciebie kciuki bo z Twojego tekstu wynika, że mądra dziewczyna z
ciebie i sobie poradzisz ;)

[Gość: peggy_brown]

Krzychu, jeśli to było do mnie to, gorące dzięki i buziaki. :-*

ROZMOWA KWALIFIKACYJNA NA POLSKIM RYNKU PRACY.

[jicarero]

ROZMOWA KWALIFIKACYJNA NA POLSKIM RYNKU PRACY
Osoby dramatu:
* osoba rekrutujaca czyli tworzaca RYNEK PRACY
- osoba rekrutowana czyli... no wlasnie czyli...
----

* Co pan ostatnio sprzedal?

- To byl piec gitarowy. Niekoniecznie go sprzedalem, raczej zastawilem w
lombardzie.

* Rozumiem. Mam też nadzieje, ze zdaje sobie pan sprawe, iz sprzedaz w naszej
firmie ma nieco inny charakter.

- Rozumiem, ze chodzi o tradycyjna sprzedaz. Klient, towar, ja. Moje zadanie to
sprawic, aby towar trafil do klienta i aby klient przy kazdym nastepnym zakupie
bral pod uwage juz tylko nas.

* Istotnie, choc w naszej firmie, jesli klient jest oporny i nie wraca do nas,
nie gniewamy sie. Intensywnie natomiast szukamy klientow nowych. Wiele mowi sie
o jakosci klientow a nie o ich ilosci. W naszym przypadku jakosc klienta
stanowi rzecz cenna, jednak ich ilosc rzecz cenniejsza.

- Czyli, jak dobrze rozumiem, moja praca mialaby polegac na zdobyciu jak
najwiekszej ilosci klientow, tak?

* Owszem. I tutaj wlasciwie moglbym bezposrednio przejsc do czynnikow
motywacyjnych. Bo widzi pan, my oferujemy naszym pracownikom dosc atrakcyjny
pakiet motywacyjny. Kazdy, kto pomyslnie ukonczy proces rekrutacyjny otrzymuje
od naszej firmy nieograniczona mozliwosc wplywania na swoj zarobek. Idziemy do
przodu, czasy sie zmieniaja, sztywny dochod, czy ujmujac inaczej - comiesieczna
pensja - bardzo ogranicza, tego, kto faktycznie mysli o zarabianiu.

- Ehh, czulem, ze to nastapi. Nie obejdzie sie zatem bez systemu prowizyjnego...

* I na dodatek systemu, jaki juz od pierwszego sprzedanego produktu pozwoli
panu odczuc, ze zadna, ale to zadna sila nie ograniczy z gory panskiego
dochodu! Co oznacza, ze wszystko zalezy od pana - zechce pan zarobic wzglednie
mniej, zarobi pan. Zechce pan zarobic wzglednie wieciej, tez pan zarobi. Nie
zechce pan zarobic niczego, nie zarobi pan. W kazdym z trzech przytoczonych
przypadkow, odzialuje pan na przyczyny i odpowiada pan za skutki. To chyba
uczciwy uklad prawda?

- Ale przeciez to chodzi o sprzedaz bezposrednia, tak??

* Prosze pana, oczywiscie. Chodzi o istote sprzedazy.

- W takim razie...

* W takim razie, no tak, rezygnuje pan... Widzi pan, przygladam sie panu i
widze siebie. W sumie przeciez, az tak bardzo nie roznimy sie wiekiem. Tez tak
kiedys siedzialem, jak pan, na podobnej rozmowie kwalifikacyjnej. Problem
zawsze tkwi w sprzedazy. Sprzedaz kojarzy sie po prostu zle i juz. My mlodzi,
wykazujemy niemal chorobliwa awersje do sprzedazy. Prawdopodobnie wyssalismy te
awersje wraz z mlekiem naszych matek. Dziwi sie pan, mysli pan, ze ja ssalem
inne mleko. Alez skad? Ssalem to samo mleko, co i pan. I tak samo przerazala
mnie mysl, ze bede musial cos sprzedawac. A jeszcze tyle sie nasluchalem o
talencie kupieckim i tym podobnych, ze niby ma sie go od urodzenia i w ogole.
Jakis czas pozniej zrozumialem, ze to nieprawda. Zrozumialem tez rzecz o wiele
istotniejsza. A mianowicie to, ze wszystko co mnie otacza zdudowane jest na
sprzedazy. Niech mi pan powie, na czym Fenicjanie zbudowali swoje imperium? Na
sprzedazy! To sprzedawcy byli skarbem tego imperium. Sprzedawca to najstarszy
zawod swiata. Starszy nawet od tego, jaki powszechnie przyjal sie, jako
najstarszy. A widzi pan, usmiecha sie pan. Taki jest stan faktyczny. Male
biznesy rozrastaja sie do duzych, a duze do poteznych dzieki sprzedazy, dzieki
sprzedawcom. Male biznesy pozostaly malymi - rowniez dzieki sprzedazy -
kiepskiej sprzedazy, sprzedazy ignorowanej, zaniedbywanej. Tak, moj biznes,
panski biznes czy kazdy inny biznes w tym miescie, w tym kraju i na tym swiecie
ma szanse powodzenia tylko i wylacznie, powtorze, tylko i wylacznie dzieki
sprzedazy. Mowimy o przyszlosci, rowniez i panskiej przeszlosci. Pasuje panu
jutro godzina dziewiata, czy w pierwszym tygodniu chcialby pan pojawiac sie u
nas w pozniejszej porze. Zaczniemy oczywiscie od szkolen... Od szkolen w
terenie.

- Co mialbym konkretnie sprzedawac?

* Alez sie pan niecierpliwi, zapalil sie pan do pracy, prawda? To zrozumiale.
Produkt pozna pan jednak jutro, podobnie, jak i swojego trenera...

[Gość: wolnystrzelec(ona)]

BUAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA... uśmiałam się, naprawdę uśmiałam... przez łzy co
prawda, ale jednak. Po prostu jak z jakiejś sztuki Mrożka.:)

Byłam na podobnej rozmowie. Odzew na mailing- w treści wiadomości maila
rozsyłanego po firmach napisane, że znam trzy jezyki, że skończyłam studia i
pracuję jako lektor i tłumacz.

Wchodzę do rzekomej "agencji promocji", myślę sobie: fajnie- młody zespół,
fajnie być asystentką w takiej firmie.

Pani przyszła po 15 minutach, oczywiście nie raczyła nawet przeprosić (przecież
jestem dla niej żebrakiem, co chodzi po prośbie), zaprowadziła mnie do jakiejś
piwnicy, gdzie w małym pokoiku z przyszarzałymi ścianami stała woda.

Pani była w moim wieku, ale chyba coś nie halo z nią było, bo stacja metra w
jej mailu nazywała się "Słóżew" (tak, tak przez o z kreską).

Spojrzała w moje CV i rzekła, że niestety nie ma mi nic do zaoferowania,
cyt:"Nie MAMY PAni nic do zaoferowania" (Zawsze jak słyszę tę formę, to mam
ochotę, jak Ferdynand Wspaniały zacząć zwracać się do Pani na "wy").

Okazało się, że Pani chciała mnie zatrudnic do sprzedawania wody. Tak właśnie
moi kochani. Gdybyście jeszcze nie widzieli co może robić człowiek po studiach
to już wiecie.

[Gość: Robotnik]

Wszystkich tych którzy chcą wiedzieć co sądzę na temat wszelkich rozmów
kwalifikacyjnych i tych chorych stosunków pomiędzy Pseudopracodawcą a
normalnymi ludzmi odsyłam do wątku "Dlaczego ludzie boją się akwizycji?"
Znajdziecie tam moją wypowiedź na temat pracy..Pozdrawiam -Robotnik

[Gość: agulha]

U mnie nie było aż tak źle, ale byłam kiedyś na rozmowie kwalifikacyjnej w
sprawie nowego dla mnie (w sensie pracy etatowej) zajęcia, innego od dotychczas
wykonywanego Zawodu. Zapytano mnie, dlaczegóż to chcę zrezygnować z Zawodu, po 7
latach? I tu wykazałam się zbytnią szczerością, bo powiedziałam, że mimo braku
obiektywnych przesłanek i mimo tego, że osoby z zewnątrz oceniały, że sobie
dobrze radzę, ja nie czułam się w tym Zawodzie dobrze i postanowiłam go zmienić.
Na to Szef Firmy: a jaką mam gwarancję, że nowe zajęcie też się Pani nie znudzi?
No i mnie nie przyjął. Tak się zastanawiam, skąd u niego tak dalekosiężne plany.
Jego firma może upaść wcześniej, niż mnie się znudzi :-)). Znalazłam tę pracę w
innej firmie, a od 2 lat mam satysfakcję pracować w firmie, z której owego Szefa
Firmy parę lat temu wyrzucili :-)). Natomiast jego inna pracownica, a moja
koleżanka, wyjechała do centrali firmy, po czym tamże, za granicą, porzuciła
firmę i wróciła do Zawodu.

[Gość: tygru]

Może nie tyle najgorsza, co najdobitniej pokazująca absurd rekrutacji...

Rok 1996. Dla niektórych to prehistoria, ale i tak zapodam moją historyjkę.
Chodziłam wtedy na rozmowy niejako dla wprawienia się. Żeby w momencie, gdy
trafię na firmę, która mnie powali na kolana, opanować drżenie rąk i niepewność
głosu. Na przestrzeni ok. roku odbyłam ponad 50 rozmów kwalifikacyjnych...

A oto i zapowiedziana historia...

Jestem na 15 minut przed wyznaczonym terminem rozmowy. Sekretarka proponuje
kawę/ herbatę/ ciasteczka.

Po 40 minutach czekania mam w nosie kawę/ herbatę/ ciasteczka.
Pytam, czy moje spotkanie zostało ujęte w planie dnia prezesa.
„Ależ oczywiście”.

Po 2 godzinach (wtedy byłam doprawdy cierpliwa) rozpoczyna się „rozmowa”.
Biorę ją w cudzysłów, bo w ¾ był to li tylko monolog prezesa.
Opowiadał mi, jakąż to prężną organizację (brrr, już wtedy niecierpiałam tego
określenia) stanowi jego firma. Całość po niemiecku. Ubiegam się o stanowisko
tłumacza pionu handlowego.

Po ok. 30 minutach (kawa/ herbata/ ciasteczka) przychodzi pan (imienia nie
pamiętam, załóżmy, że Włodzimierz), który ma mnie przetestować z angielskiego.
Pan Włodzimierz nie potrafi poprawnie sklecić jednego zdania w języku
Szekspira...

Na teście wypadam „świetnie”. Wówczas prezes zaczyna ze mną „poważną” rozmowę.

I znowu monolog. Jesteśmy bomba, fajni i w ogóle. I bardzo się ucieszymy z tak
utalentowanej sekretarki w pani osobie.
Słucham?!?! Jestem tłumaczem i cała ta rozmowa miała być wokół stanowiska
tłumacza, z całym szacunkiem dla sekretarek.
Poza tym dali państwo przecież ogłoszenie, że poszukują tłumacza! Inaczej bym
się nie zgłosiła.

Taaa, ale widzi pani, mamy politykę niezatrudniania tłumaczy w naszej firmie,
ponieważ każdy z pracowników naszej firmy zna przynajmniej 2 języki obce, co
testujemy podczas procesu rektutacji (taaa... patrz pan Włodzimierz). A na
ogłoszenie dla tłumaczy zgłosiło się więcej wykwalifikowanych osób, niż na
ogłoszenie dla sekretarek. A nie możemy zatrudnić tłumacza jako tłumacza, bo to
podkopałoby naszą politykę rekrutacyjną (ha ha ha).

W tym momencie już wiem, że straciłam dla nich pół dnia, zorientowałam się, że
nie jest to firma, w jakiej chcę pracować, ale co mi tam, i tak już dzień
stracony, więc ciągnijmy tę farsę. Niech oni też poczują, jak to jest, gdy
bezproduktywnie traci się czas...

W końcu (jakieś 3 godziny od momentu mojego przybycia na spotkanie),
zostałam „wywołana” z korytarza, w którym czekałam z pięcioma innymi
kandydatkami.

Kolejna porcja monologu, tym razem w wykonaniu dyrektora finansowego. Znowu, że
są najlepsi, najwięksi itp. (nie szkoda im czasu...?)

No, i pada pytanie – gwóźdź programu... „Czy ma pani męża?”.
Cóż, nie był to pierwszy raz, kiedy takie pytanie usłyszałam... Wiedziałam, co
będzie dalej. A ponieważ co najmniej godzinę wcześniej straciłam dla nich
wszelki potencjalny szacunek, odpaliłam: „Nie, i dzieci także nie mam. Ale
muszę pana rozczarować. Nie mam także zamiaru dla państwa pracować.”
Gość się roześmiał. Nigdy się nie dowiem, czy z tego samego powodu, dla którego
chciałam im wystawić rachunek za zmarnowany dzień, bo tego dnia już żadnej
pracy nie byłam w stanie wykonać. Po 2 godzinach dotarłam do domu i...
zakończyłam chodzenie na rozmowy rekrutacyjne. W końcu dostałam pracę (jako
tłumacz!)... dzięki poleceniu przez znajomego. Tam rozmowa kwalifikacyjna
trwała 15 minut.

Jaki z tego wniosek?
Nie znamy dnia ani godziny...

I tym optymistycznym... pozdrawiam.

[Gość: iljicz]

Wniosek jest prosty - po co chodzić na rozmowy kwalifikacyjne jeśli pracę
dostaje się "z polecenia"?

Dawno, dawno temu- 1991 rok. Przenosiłam się "za

[Gość: Ilona]

mężem" do dużego miasta i chciałam zgodnie ze swoim zawodem być nauczycielką w
szkole. W poprzednim miejscu pracy przepracowałam w szkole 6 lat, a więc nie
byłam "zielona". Znalazłam pół etatu w pewnej szkole, ale to było mało.
Dowiedziałam się, że w innej szkole jest również pół etatu. Wybierałam się tam
z moim podaniem, ale po drodze "wstąpiłam" do kuratorium. Rozmawiałam z
kuratorem na temat możliwości zatrudnienia, wspomniałem o tej połówce
etatu....Facet nie ukrywał, że nie może mi pomóc, bo teraz wszystko zależy od
dyrektora szkoły- gdy będą chcieli mnie zatrudnić i dać mi te pół etatu, to mi
dadzą, a gdy nie, to on mi i tak nie może pomóc. Nie byłam rozczarowana- gość
postawił sprawę jasno... Zachodzę do wspomnianej szkoły, rozmawiam z dyrektorką
i sekretarką, składam podanie, odpowiadam na pytania. Czuję, że się podobam,
ale odpowiedź jest od razu nie! Nie, bo mamy kogoś innego!)(... to po co w
ogóle ta rozmowa?) Trudno- zbieram się do wyjścia, ale poprosiłam jeszcze o
możliwość zatelefonowania (nie mieliśmy jeszcze telefonu w nowym
mieszkaniu).Dzwonię z tej szkoły do właśnie poznanego pana kuratora i mówię, że
niestety nie dostałam pracy, o której rozmawialiśmy. Właściwie nie wiem po co
tam zadzwoniłam, to był jakiś impuls. Rozmowę słyszą obie panie- dyrektorka i
sekretarka. Zegnam się, wychodzę. Na drugi dzień rano UMYŚLNY GONIEC z tej
szkoły przynosi mi do domu wiadomość, że mi dają te pół etatu!!!! Okazało się,
że chcieli zatrudnić swoją nauczycielkę - emerytkę na pół etatu, ale się
przestraszyli. Miałam więć wtedy pracę, ale w dwóch szkołach. Po roku w jednej
z nich(nie tej) dostałam cały etat. Po kilku latach wyjechałam na stałe za
granicę. Szukanie dobrej pracy za granicą to już osobna historia....

[Gość: sari]

Kilka lat temu pracowałam jako asystentka zarządu w firmie komputerowej w W-
wie.Mój szef był (i pewnie dalej jest)- delikatnie mówiąc-humorzastym
cholerykiem tak więc i z tego powodu w firmie trwała wieczna rekrutacja.
Przychodziły CV a ja była odpowiedzialna za umawianie ludzi na rozmowy
kwalifikacyjne. Któregoś dnia na 12 miał dojechać na spotkanie Pan z Łodzi.
Jest za 10 a mój szef wychodzi,przypominam o rozmowie, a on, że ma ważniejszy
meeting,a człowiek jak chce pracy to niech czeka. Punktualnie o 12 zjawia się
miły Pan,cieszy się, że pociag z Łodzi był na czas i że on zdążył. Sadzam go w
sali konferencyjnej i zaczyna się horror.Mija godzina,dwie,szefa nie ma,komórki
nie odbiera.Zjawia się mniej więcej po 2,5 h i od progu widać, że jest
wściekły.Szeptem przypominam mu , że czeka kandydat na handlowca,że specjalnie
z Łodzi,a on swoje (głośno): "w Łodzi jest bezrobocie,a jak chce pracy,niech
czeka" i zamknął się u siebie. Po następnej pół godzinie Pan po prostu
wyszedł,bez niczego,bez rozmowy,bez zamienionego nawet słówka z szefem,opity
tylko serwowanymi przeze mnie napojami.Poszłam do szefa i mówię, że już nie
musi się fatygować, bo Pan nie mógł dalej czekać.Boss nie odrywając wzroku od
laptopa skwitował to słowami:niech sp...Do dzisiaj jest mi bardzo przykro i
współczuję temu Panu. A mojemu byłemu szefowi życzę, zeby znalazł się też w
takiej sytuacji-jako czekający i poniżany kandydat do pracy

[Gość: wio4litery]

To się w głowie nie mieści.
Dobrze, że prócz szefa chama, byłaś tamy Ty sari.
Sam jestem szefem i mam nadzieję, że nikomu
nie dałem pretekstu, by pomyślał o mnie tak, jak ja o
Twoim szefie.
Pozdrawiam
w4l

[asiajot]

Droga Ilono!
Kilka lat temu, będąc świeżo upieczoną nauczycielką rozpoczęłam poszukiwania
upragnionej pracy. W ciągu około 3-4 tygodni odwiedziłam 54 szkoły! Wszędzie
słyszałam tą samą odpowiedź: Niestety, w tej chwili nie ma szans na
zatrudnienie. Niż demograficzny.
Byłam załamana!! W bliższej i dalszej okolicy nie było szkoły, której bym nie
odwiedziła. Na szczęście znalazło się jedno gimnazjum, w którym pomimo niżu
demograficznego potrzebowali nauczyciela.
W imieniu nauczycieli i studentów uczelni pedagogicznych apeluję do wszystkich:
WALCZCIE Z NIŻEM DEMOGRAFICZNYM!! "RÓBCIE DZIECI"!! Pmóżcie w ten sposób
nauczycielom!

Pozdrawiam
:-)
Asia

[Gość: ???]

gościu Ty masz chyba kompleksy i to poważne...

[Gość: aaaa]

A moze panom przeszkadza, ze jakas kobieta moze uznawac sie za programiste?
Prawda, ze niektore osoby "programujac" w htmlu uwazaja, ze sa programistami...
Ale zupelnie nie rozumiem powodu tej nagonki
Przeciez dziewczyna nie chciala sie chwalic tylko opisala swoja rekrutacje.
Probki kodu - to dosyc ciekawe, przeciez kod pisany w danej firmie jest jej
wlasnoscia, wszelkie prawa zastrzezone itp idt, wiec jak mozna go wynosic?
Pozdrawiam

[Gość: mss]

Informatycy są chorzy...

[miang]

> A moze panom przeszkadza, ze jakas kobieta moze uznawac sie za programiste?


tez mi na to wyglądało ;) ;) ;)

> Probki kodu - to dosyc ciekawe, przeciez kod pisany w danej firmie jest jej
> wlasnoscia, wszelkie prawa zastrzezone itp idt, wiec jak mozna go wynosic?

moze maiłą rzeczy które pisała nie w pracy a dla własnych potrzeb, albo
zaliczenia ze studiów.

[mariarella]

że też macie jeszcze ochotę opisywać te wszystkie farsy...też miałabym do
opowiedzenia chyba ze trzy takie sytuacje, że i płakać i śmiać się jednak po
poszukiwaniach i dziesiątkach rozmów od kwietnia ubiegłego roku - popadam chyba
w depresję...........

[Gość: kowal]

Nie łam się. Wprawdzie mam pracę ale szukam w innym mieście. W ciągu roku - 40
rozmów kwalifikacyjnych. Rekord - 7 w jednej firmie...

[Gość: Prot]

Izo.... w pelni popieram. Ja co prawda nie trafilem na kiepska rozmowe
kwalifikacyjna ale na pewnym etapie kariery mialem okropnego szefa. Kompletny
brak wiedzy a jedyny zawod wyuczony to "dyrektor" - brak wiedzy, kompetencji a
decyzje podejmowal na zasadzie ToTo. Zdarzylo sie to niestety w duzej i bardzo
znanej firmie. Podjalem szybka decyzje i....zmienilem prace. Dzis nie zaluje iz
rzucilem prace u ...znanego operatora sieci komorkowej.
ZAWSZE MOZNA ZACZAC (NAWET) OD POCZATKU. KOMFORT PSYCHICZNY W PRACY JEST
NAJWAZNIEJSZY. JESLI PRACA I CALE OTOCZENIE NIE JEST W PELNI SATYSFAKCJONUJACE
NIE WARTO PRACOWAC GDYZ WCZESNIEJ CZY POZNIEJ BEDZIEMY MIELI DOSC. DECYZJE O
ZMIANIE TRZEBA PODJAC WCZESNIEJ NIZ POZNIEJ - MNIEJSZA WYRWA W PSYCHICE I
MNIEJSZY BAGAZ ZLYCH DOSWIADCZEN.

[mariarella]

..mniejsz wyrwa w psychice?... zastanawiam się czy najgorszą rozmową
kwalifikacyjną w moim zyciu nie była ta, po której dostałam dobrą pracę, w
dużej firmie S.A., Spółce Skarbu Państwa - tej od najsłynniejszego masła
roślinnego.

Nie byłam przez nikogo polecona, przyszłam z ogłoszenia (sami mnie wyłowili bo
dałam ogłoszenie) i te prace dostałam. Czułam się jakbym wygrała loterię.
Tymbardziej, że w mojej okolo 10-cio letniej karierze zawodowej, było to
pierwsze miejsce jakie znalazłam zupełnie bez znajomości.

Pracowałam tam przez ponad rok. na dwa tygodnie przed końcem trzeciej umowy o
pracę przyszłam na 8-ą a o 8:15 już dostałam obiegówkę (i czas do około 10)
wręczoną przez kierowniczkę działu - było to jak grom z jasnego nieba. Prezes,
z którym zresztą pracowałam bezpośrednio (nie z kierowniczką) oznajmił mojej
koleżance telefonicznie, że przyjdzie później - czyli po 10-ej.
nie było o czym i z kim rozmawiać. Nikt wczesniej nie raczył mi powiedzieć
nawet słowa.. szok zresztą był to dla całego biurowca i wogóle administracji.
Nigdy chyba się nie dowiem czym naraziłam się kierowniczce - tylko ona od
początku mnie jakoś unikała (zreszta nie tylko mnie - była skonfliktowana z
całym zakładem - taki typ). Najbardziej mam sobie za złe,że naprawdę starałam
się mieć z nią jakiś poprawny kontakt, Po czasie wiem, że to ona wywarła wpływ
na mojego byłego prezesa. Zresztą pozostała kadra zarządzajaca (w sumie cztery
osoby) nie mieli do mnie żadnych zastrzeżeń.
I tak p. Prezes, który osobiście mnie zatrudnił, pracował ze mną przez
kilkanaście miesięcy każdego dnia - nawet nie potrafił mnie ładnie zwolnić.....
Po ok. miesiącu Vacatu na moje miejsce przyszła ... kuzynka Pani Kierowniczki,
przepracowała tam niecałe dwa miesiące po czym Pan Prezes przesunął ją do
INNEGO działu (gdzie pracuje do dziś) gdyz nie spełniała jego wymogów.

w każdym razie - ja od prawie roku nie mogę znaleźć pracy. juz nie wiem co jest
ze mna nie tak, ale z drugiej strony - chyba sama bym stamtąd odeszła. Juz
pomału zaczynałam zastanawiać się nad tym bo w tej firmie wszechobecna
atmosfera kumoterstwa - to łagodne ujęcie tematu.
Tylko jak mozna postapić tak z kimkolwiek? Zwłaszcza, że mam dwoje dzieci,które
wychowuję sama, wynajmuje mieszkanie - o czym wszyscy wiedzieli ale co nigdy
nie rzutowało na jakość mojej pracy....
Do tej pory pracowałam w kilku różnych firmach i nigdy nie miałam przerwy w
zatrudnieniu.
Więc co jest ze mną nie tak?

[Gość: Prot]

Zastanawiam sie na ile bylo to zgodne z prawem - nie znam szczegolow zasad na
ktorych bylas zatrudniona. Sczerze Ci tylko wspolczuje ale sadze iz nie trzeba
przyjmowac za zasade iz nie mozesz znalezc pracy gdyz jest to efekt
niepowodzenia ktore Cie dotknelo.
Przypadek mojego obecnego pracownika Rafala. Rafal pracowal w bardzo znanej
firmie - rekin telco na rynku polskim. Zarabial bardzo dobrze, byl uznanym i
szanowanym specjalista. Traf chcial iz pojawil sie problem ktory rozwiazujac
musial udowodnic iz ktos popelnil powazny blad. Problem zostal rozwiazany,
Rafal dostal pochwale od szefa pionu ale....zycie bywa zlosliwe.
Ten ktos komu udowodniono blad byl znanym w firmie nieudacznikiem strasznie nie
lubianym przez pracownikow za sposob w jaki ich traktowal, za brak wiedzy i
elementarnych kompetencji. Panowalo przekonanie ze nie robi nic. Jego szef
postanowil go zwolnic dyscyplinarnie za kolejny przypadek niedociagniec i
niedbalosci oraz za skargi jego pracownikow traktowanych jak przedmioty. Tak
sie zlozylo iz owczesny szef Rafala bardzo nie lubil szefa owego nieudacznika
i......zatrudnil nieudacznika na stanowisku kierownika sekcji w ktorej pracowal
Rafal. I zaczela sie zemsta... Znany i ceniony specjalista zostal odciety od
szkolen i przeniesiony do marginalnych zajec. Dokonczyl priorytetowe projekty z
rozpedu i zaczal zajmowac sie niczym. Szef nie przypisywal go do zadnych
powaznych zajec. Brak szkolen, brak perspektyw rozwoju, utracona pozycja i
stopniowe udowadnianie otoczeniu iz jest tak naprawde przereklamowanym nikim
zaczynalo wpedzac go w totalna depresje. Spotkalem go kiedy myslal o wyjezdzie
z kraju. PIerwszy raz widzialem czlowieka okolo 30-tki ktory mial tak dosyc
zycia. Chcial uciec jak najdalej pracujac chocby przy zbieraniu owocow ale na
drugim koncu swiata. Nie czul nienanwisci czy checi zemsty - czul sie pokonany
i dobity. Mialem u sibie wolny etat. Zaproponowalem mu prace. Dzis mam w osobie
Rafala idera grupy ktory zapewnia mi z prawdopodobienstwem 100% iz klient
przysle podziekowanie i pochwale dla Rafala za solidnosc i rzetelnosc.

Izo zycze Ci aby ktos dal Ci szanse abys cala zlosc i zal przelozyla w efekt
godny pochwaly.

[mariarella]

Tak naprawdę to ja nie żywię złości ani żalu - juz taka jestem. No może trochę
rozżalenie...za to, że jakis pech mnie dopadł oraz, że sama będąc osobą otwartą
i życzliwa z natury ale jednocześnie angażującą się w to co robię tak
niefortunnie trafiłam na ludzi, którym nie zrobiłam niczego złego, w niczym nie
zagrażałam a którzy obeszli się ze mna w taki sposób. Być może teraz ta
sytuacja ma jakis wpływ na moje zachowanie, że nie mogę się z tego otrząsnąc -
tak naprawde.
W moich wczesniejszych doswiadczeniach (mimo iż miewałam jakieś tam chocby
minimalne poparcie) też róznie bywało - raz lepiej raz gorzej - wiadomo pracuje
sie z ludxmi... ale zawsze potrafiłam wyrobić sobie szacunek u moich szefów, a
tu mimo, że prezes wydawał się człowiekiem na poziomie...cóz...

co do Rafała - nie dziwię się - sama zaczynam mysleć o zbieraniu selerów, byle
z daleka od tego grajdoła w którym żyjemy. jednak mam dzieci i muszę się tu
jakoś kręcić, choć zaczynam tracić sens <Nie czul nienanwisci czy checi zemsty -
czul sie pokonany>

Niemniej szczere dzięki za słowa otuchy...
>

[makary21]

mnie tez dotknal problem rozmoway kwalifikacyjnej.
jednakze z dwoch stron.
Najpierw szukalem pracy przeszedlem ilesc rozmow. na jedych mi mowiono ze ma za
male kwalifikacje (nauka obslugi faxu dla czlowieka po wyzszych studiach i
studiach podyplomowaych z zakresy informatyki wedlug jednej z osob byla ponad
moje sily) na drugich ze za duze( no coz przedstawiciel handlowy z wyzszym
eee nie ) . Innym razem szef powiedzial mi ze juz jest o rekrutacji ( dwa dni
po wywieszeniu ogloszenia. do wywieszenia ten podmiot byl zobowiaqzany)

dwa razy roznowy byly mile. potem okzalo sie ze firmy handluja... bublem
naciagfajac klientow ( nota bene firmy te potem byly brane pod lupe przez
media )
wkoncu dostalem prace (rozmowa byla srednio mila ale jak sie okazalo szef byl
mily, takie podejscie bylo maska i chrztem bojowym przed kontaktem z klientem)
potem przezylem jednak rozmowy rekrutacyjne z drugiej strony. dokladnie bylem
odpowiedzialny za umowania osob i pierwszy kontakt (potem rozmawiala szefowa
dzialu gdzie ludziki starali sie o prace) chodzilo o handel.
z ciekawszych przypadkow
1) przeszeedl pan po ktorym wietrzylismy pol dnia salon tak smierdzialo
2) po innym wietrzylismy bo chyba flakon perfum wylal na siebie
3) od jednego dawalo czosnkiem inny podczas rozwony konczyl hamburgera.
3) spoznienie 2 godzinne bez informacji ze sie osoba spozni ( a podane byly 4
telefony ). na zdanie osoby rekrutujace ze nie ladnie sie spozniac owa osoba
odparla ze .... to takie male spoznienie ze nie warto bylo dzownic ech
4) przyjscie w podkoszulku, lub bardzo wyzywjkacej mini
5) sandaly jako obowie
6) pensja prowizyjna... eee nie w handlu tego sie nie spotyka ...

byl;o tego wiecej, sporo takich co sie wyslowic dobrze nie umieli ( a sprzedaz
polegala na slownym przekoaniu klienta do produktu)

znalezienie odpowiedniego czlowieka zajelo 2 tygodnie z 50 ludzikow zalewdwie
jeden przeszedl dalej. a wymagania wcale nie byly duze.

[Gość: noname]

Pierwsza rozmowa:
Firma Famot
Spotkanie z kierownikiem serwisu, OK. Mój angielski ponoć w czołówce wszystkich
kandydatów. Nagle wchodzi jakaś "starsza pani" i przynosi mu czyjeś CV.
Pomyślałem sobie co za gó... Nic to czekam na telefon. Dzwoni, gruga rozmowa z
dyr. Czekamy w kolejce, spotykam kumpla ze studiów, atmosfera się rozluźnia,
puszczają emocje, jesteśmy weseli. Patrzymy po ludziach, wszyscy przyzwoicie
ubrani, ale między nami siedzi taki jeden w wyświechtanych sztruksach,
wyciągniętym sfeterku i skórze. Kumpel wszedł, ... wyszedł powiedzieł cześć.
Wchodzę i od razu zniechęca mnie atmosfera, jakąś złością dyr. emanuje.
Niezadowolony z odpowiedzi, gada o firmie, jakie to drogie maszyny robią i jaka
to odpowiedzialna praca. Pyta ile chcę zarabiać, mówię że po okresie próbnym
2500 netto. A on na to CO!!! Bezrobotny i chce takie pieniądze!!! To minie
wk...iło. Mówię: praca cały tydzień w terenie w domu tylko weekendy,
odpowiedzialna bo jedna maszyna potrafi kosztować ok 1mln zł., praca pod presją
czasu i w stresie (kup coś za 1mln i niech ci się zepsuej), trzeba dobrze znać
angielski, dobrze byłoby nauczyć się niemieckiego. I Pan myśli że 2500 to dużo?
To proszę zatrudnić kogoś po zawodówce co się ucieszy za 800. Żegnam Panów.
Widziałem, że kierownikowi było trochę głupio i szkoda. A dyr miał taką minę
jakbym dał mu w mordę. Wróciłem bardzo zadowolony z tej rozmowy. Pomimo tego że
musiałem się tam 2 razy fatygować i wybulić 100zł na paliwo.
Robotę dostał ten w skórze.

Druga rozmowa.
Firma Endress+Hauser.
Musiałem jechać do Wrocławia. Specjalista ds rekrutacji straszny cwaniak i
bardzo z góry traktujący. Tak jakby to on był najmądrzejszy na świecie. Pytania
z kartki to i ja potrafię zadawać i dyskretnie dawać do zrozumienia że kandydat
jest debil. Poza tym niektóre z pytań nie miały sensu matematyczno-logicznego,
ale na moje uwagi odburkiwał. Prezez jak powiedziałem, że chcę 1500netto to
wstał i wyszedł, widocznie wyło za mało powiedziałem, tak przynajmniej to
odczułem. Wróciłem z tej rozmowy tak wkurzony że miałem ochotę komuś na w drodze
do domu ryj rozwalić.


Trzecia rozmowa:
Philips Piła.
Rozmowa z holendrem, który chyba jest bardziej humanistyczny niż techniczny.
Poniważ nie odpowiedziałem wyczerpująco na pytania dał mi do domu zestaw, kazał
się zastanowić i przyjechać za tydzień. Wiedziałem, że nie będzie pytał ale na
wszelki wypadek coś niecoś pomyślałem. Oczywiście nie pytał o to co na kartce,
tylko dał im swój telefonik i kazał udowodnić że jest okrągły. Powiedziałem, że
nie przyjechałem tu filozofować tyko rozmawiać na poziomie o istotnych sprawach
związanych z pracą. Zrobił się trochę mniejszy niż był, zaczął coś rysować
tłumaczyć, gadać o problemach technicznych. Z roboty nic nie wyszło, może
2000netto to za dużo dla odpowiedzialnego za utrzymanie linii produkcyjnej.
Nie ważne, cieszę się że tam nie pracuję, bo podczas rozmowy wszedł jeden z
pracowników, raczej wyższego szczebla. Od razu na baczność "good morning" jak mu
odpowiedziałem "dzień dobry" to kamień spadł mu z serca. Chyba coś tam jest nie tak.


Ludzie piszcie nazw firm. Nie bójcie się. Powinniśmy wiedzieć gdzie jest syf i
czego się mniej więcej spodziewać. Idealnym roziązaniem byłoby stworzenei strony
z jakimś szablonem opisującym firmy, gdzie każdy mógłby zgłaszać swoje opinie.
Może coć by drgnęło, gdyby zobaczyli jak jest ich firma postrzegana. Zacznijmy
się cenić, nie może być tak, że ludziom po studiach (mam na myśli te lepsze
uczelnie w kraju), świadomym swojej wartości proponuje się pensję 1000-1500
netto, to jest kpina. To powinna być minimalna płaca dla każdego. Wiem, że jak
się nie ma pracy to chce się złapać cokolwiek, sam przez to przechodziłem i było
naprawdę CIĘŻKO finansowo (mam rodzinę), ale twierdziłem, że nie dam sobą
pomiatać, jak traktują mnie na rozmowie jak frajera to odpłacam im się tym
samym. Przynajmniej nie mam później negarywnych myśli. Wierzcie mi, że z którmś
razem traficie na firmę swojego życia.

rozmówki rekrutacyjne

[lemon_curry]

Millenium Bank - na stan. asystent klienta (albo coś podobnie brzmiącego)
Pierwszy etap z regionalnym dyr sprzedaży - fajna atmosferka, miła rozmowa i
skok do drugiego etapu w Warszawie - o terminie miałem byc poinformowany
mailem/tel. Mail przyszedł (nawet liste tramwajów wysłali, którymi z dworca PKP
dojade do centrali) z prośbą o ptwierdzenie terminu lub umówienia innego.
Odpisałem (adres mailowy do konkretnej osoby, nie żadne: praca,
rekrutacja@...pl - czyli do nikogo), że moge być na rozmowie w terminie innym
bo mam zobowiązania u obecnego pracodawcy. Po dwóch dniach dzwoni asystentka
osoby z adresu mailowego z pytaniem czy będę czy nie (..?) - mówię, że wysłałem
maila z wyjaśnieniem i propozycją innego terminu a ona "aha.. to Pani taka i
taka się z Panem na pewno skontaktuje".. no.. i tyle, cisza. Wysłałem jeszcze
raz maila i tyle, cisza. Dziwne, tym bardziej, że odnosiłem wrażenie
profesjonalizmu i zaangażowania banku, i po rozmowie z dyr. regionalnym i po
tym jak do samego złożenia CV online trzeba było odp. na jakieś bzdurne pytanka
typu "jaki kolor przeważa w logo naszego banku".

Drugą rozmowę sam spiepshyłem - Żywiec - PH. Na pytanie czy lubie ten browrek
odpowiedziałem zgodnie z prawdą, że mój ulubiony. Na pytanie czy często piję
piwo też byłem szczery (za bardzo) - powiedziałem, że parę razy w tygodniu -
jakoś miałem wrażenie, że od tego momentu rozmowa nie toczy się w dobrym
kierunku :) Generalnie chyba więc wyszedłem (i tak też bym postrzegał siebie
będąc rekrutującym) na potencjalnego alkoholika napalonego na gadżety firmowe.

Ad. oddzwaniania do potencjalnego pracodawcy - warto. Teraz pracuję w firmie,
która nie kwapiła się z podjęciem decyzji o wyborze kandydata, po umówionym
terminie zadzwoniłem i zapytałem czy chcą mnie czy nie bo już nie wiem czy mam
na coś liczyć. Powiedziałem, że mam inną propozycję (nie miałem) i albo się
decydują albo nie. No i się zdecydowali :)

[Gość: Andrew]

Jak ze 2 lata temu byłem na rozmowie w KAUFLANDZIE na stanowisko Kierownik
Działu Przyjęc Towaru.
Też weszłem patrze a siedzi tam taki wymoczek i zadaje mi pytanie nie związane
ze stanowiskiem.Takie duperele generalnie.Potem sprawa zeszała na najważniejsze
a mianowicie temat wynagrodzenia.Spytał sie ile bym chciał zarabiać,więc mu
mówie ze zadowoliło by mnie 3000 brutto.A on się mnie pyta po ile godzin
pracuję w teraz( chcę zaznaczyć iz wtedy pracowałem w firmie do której pracuję
teraz),wieć mu mówię ze normalnie po 8,a on na to iż u nich się pracuje trochę
więcej,drugie pytanie jak wygląda praca w wekeendy ,wiec mu dalej mówie iż
ewentualne przychodzę w jedną sobotę w miesiącu,a on znów ze u nich się pracuje
prawie w każdy wekeend.To już się uśmiałem w duchu i wiedziałem ze nic z tego
nie będzie ale postanowiłem pociągnąc tą rozmowę.Potem powiedział mi też ze
bede musiał czasami siedzieć na kasie,układać wózki na parkingu przed marketem
i pilnowac sprzątaczki na sklepie.Zaznaczam iż na sklepie są chyba ze dwie
sprzątaczki na 1/2 etatu,a bym musiał je obstawic aby jedna była przez cały
czas pracy w markecie,a market pracuje 7 dni w tygodniu.Spytałem się go jak mam
to zrobić aby było czysto cały czas ,a trzeba przecież dawać tym sprzątaczką
dni wolne i urlopy.A on wzruszył ramionami i powiedział ze to mój problem.Wiec
się wku..łem już nieżle.A na sam koniec powiedzał ze może mi zaproponować 2500
brutto i bedą się przyglądać mi czy się realizuje.To ja się go pytam czy za
taka kwotę mam robić po 12 godzin i jeszcze wekeendy?A na to że tego wymaga
firma i jeżeli aspiruję na to stanowisko to powinienem pokazać ze mi
zależy.Wiec już wku..ony mówie ze nie mamy o czym gadać ,zbieram się do
wyjscia a on mi jeszcze na koniec mówi zebym nie marnował szansy pracy w
nowocześnie zarządzanej firmie.Ale już go zlałem i wyszedłem.
Jeszcze miałem parę takich ciekawych i smiesznych rozmów ale niechce mi się ich
opisywać.

Pozdr.

[Gość: xxl]

...andrew (kierowniku) - może zrób to bo bardzo ciekawie opowiadasz........

[Gość: Prot]

Andrew....pisz pan. Jesli ktos ma doswiadczenia w "nowoczesnie zarzadzanej
firmie" to musi byc to bardzo ciekawe. Znam jedna taka i panujace tam zasady sa
gorsze od biurokracji z okresu ciezkiej komuny.

[Gość: Andrew]

Na temat nowocześnie zarządzanych firm,systematycznego dązenia do wytyczonego
celu to można ksiązki pisac i filmy kręcić.Kiedyś na jedej rozmowie spytałem
się co ma na celu siedzenie w pracy po kilkanascie godzin to dyrektor
powiedział mi że to w ramach mojego indywidualnego rozwoju.
A co do temtu przełożych to też miałem parę ciekawych przypadków.
Np.główny zarzut do mojego zastępcy jak się go spytałem jakie ma zarzuty do
niego to uzyskałem odpowiedz ze on taki dziwny,nie uśmiecha się i jest troche
BLADY i poradził mi zebym go częsciej wysyłał do pracy w terenie aby mógł sie
opalić.Zaznaczam iz mój zastępca był odpowiedzialny za sprawy administracyjne.

Pozdr.

[Gość: elle]

Może troche nie na temat ale... Po pół roku pracy w agencji reklamowej doszłam
do wniosku,że nie chcę już nigdy pracować na etat. Niby szef fajny był, ale
znoszenie jego fochów, nadgodzin za darmo i tym podobnych doprowadziło mnie do
wniosku, że praca tego typu mnie męczy i wcale do niczego dobrego nie prowadzi.
O pracę grafika starałam się pół roku ale po przepracowaniu kolejnych 6
miesięcy wiedziałam tylko jedno, nie chcę pracowac na etat.

[serena69]

wielce szanowny panie kierowniku,
"weszłem", "trzeba przecież dawać tym sprzątaczką dni wolne i urlopy"
proszę o jeszcze- jest Pan boski

[Gość: Ewa]

Przypomniales mi rozmowe w Philipsie - tam rzeczywiscie cos jest nie tak.
Dotyczylo stanowiska asystenta analityka finansowego (choc ogloszenie wyslalam
na inne stanowisko). Moja rozmowa (ok. 2 lat temu) skladala sie z kilku czesci:
1. rozmowa z HR: zadziwiona pani moim charakterem dosc energicznym bo analitycy
to zawsze tacy zagubieni, zamknieci itp. - czyzbym zostala zaszufladkowana?
2. rozmowa z szefem dzialu finansowego - chyba najrozsadniejsza.
3. rozmowa z niemal mdlejaca pania prezes (czy vice), ktora cichutko wyjasniala
mi przebieg naszej rozmowy: 10 min ona mowi, potem ja mowie o tym i o tym 5
min, potem ja 5 min zadaje pytania, ona odpowiada itp. Wszystko odbylo sie z
zegarkiem w reku. Pani byla niezadowolona najwyrazniej gdyz zadalam tylko 1
pytanie na ktore odpowiadala caly wyznaczony czas (a na poczatku rozmowy
wspomniala ze pytania ktore zadam rowniez daja opinie o mojej osobie).
4. Rozmowa z holendrem - byc moze tym samym. Gosc wyluzowany w pelni, rozwalony
na fotelu, obok mlody polak dosc nerwowy, z niezbyt dobrym angielskim. Nie
pamietam pytan ale trwalo to ponad godzine i rowniez odnioslam wrazenie strachu
u polaka.
Zle wrazenie zostalo. Wspomne jeszcze o znaczkach o niepaleniu w stylu My nie
palimy itp. umieszczonych na wszystkich scianach. Najwyrazniej prezes nie lubi
palaczy - podejrzewam ze pelna dyskryminacja w tym zakresie.

[Gość: gosia]

podobasz mi sie! ja mam studia wyzsze (b.dobry uniwerek)i podyplomowe, moze
kierunek jakos slabo przydatny (chociaz chyba nie!)ale mam klopoty ze
znalezieniem czegos. I jednak wzielam cos co miesci sie w granicach 1000-1200
brutto a dotego nie jest to czly etat, ale szukam dalej...

[Gość: Szukającyszczęścia]

Zgadzam się z przedmówcą. Za 1000-1500 PLN to można
zatrudnić absolwenta szkóły tańca i różańca

[Gość: CF]

Nie wiem skąd pochodzisz, ale jak widzę jak piszesz 1500-1000 zł netto to nie
wiem czy się śmiać czy płakać.
Mieszkam w jedynej wsi z tramwajami (zorientowani będą wiedzieli o co chodzi) i
takie stawki są zarezerwowane dla pracowików na wyższych stanowiskach, z
długoletnim stażem. Uważam że bez znajomości nie ma szans na znalezienie
normalnej pracy (2 znajomych tak znalazło na kilkudziesięciu, z czego jeden
farmaceuta) i dlatego też próbuję w ten sposób.
Ale rewelacyjne są ogłoszenia które spotykam:
informatyk (kosmiczne wymagania) - 849 brutto
kierownik działu handlowego - 1200 brutto
i oczywiście akwizytor pod róznymi nazwami, tu zarabiasz ile tylko chcesz :)
Dobrze że zrobiłem prawo jazdy C+E to chociaż mogę wyjechać i mieć zajęcie, bo
studiami mogę sobie d... podetrzeć. Trzeba było iść na szewca lub hydraulika,
przynajmniej byłyby lepsze zarobki.

Ale zaciekawił mnie znajomek poznany na studiach podyplomowych. Dr prawa (nie
powiem dokładnej nazwy), około 5 kierunków studiów podyplomowych, staż w
Komisji Europejskiej, 3 języki i był bezrobotny ponad rok. Później już nie
przyznawał się że jest doktorem, bo to go już dyskwalifikowało (kto chce mieć
mądrzejszego podwładnego). Na razie pracuje za 1500 netto.

Gdyby nie kobieta to już dawno by mnie tu nie było. Marna praca, ale praca i to
płatna.
Przeraża mnie to dokąd ten kraj zmierza.

Do CF

[Gość: Szukającyszczęścia]

Nie wiem, czy nie mieszkasz w Grudziądzu. Ale mniejsza o to.
Napisałem 1000-1500, bo to moim skromnym zdaniem minimum
za które opłaca się pracować. Wiele emerytów ma emerytury
na poziomie 750-900, ale najczęściej mają mieszkania.
A młody człowiek, jeżeli rodzice nie pomogą z zakupem
własnego lokum, przy tej pensji nie może na nic liczyć.
Kraj się nie rozwija. Popatrz co produkujemy: europalety,
meble, farby, jakieś deski. Wielu twierdzi, że mamy doskonałą
żywność. Może to i prawda, ale w nowoczesnej gospodarce liczą
się technologie. W rolnictwie nie potrzeba zbyt dużo ludzi.
Co zrobić z tymi co będą zmuszeni odejść z rolnictwa?
Rozmawiałem z inżynierem, który zajmuje się serwisowaniem
maszyn dla przemysłu spożywczego. Maszyny tego typu projektuje
się i produkuje na Zachodzie. W Polsce tylko instaluje i użytkuje,
...oraz uprawia ziemię, aby to co wyrośnie przetworzyć w tych
maszynach.
Rzuciłem robotę. Była nienajgorzej płatna. Ale nie stać mnie
psychicznie na to, aby zamartwiać się codziennie, czy będę
miał pracę, czy dam radę spłacić kredyt.
Myślę realnie. Wyjeżdzam.

---------
"Już nie żyje to kraina,
Tego już nikt nie zatrzyma."

[dzieciaczek5]

"Gość portalu: CF napisał(a):
Mieszkam w jedynej wsi z tramwajami (zorientowani będą wiedzieli o co chodzi)"

Czyzby SZCZECIN ?!?!

[olgabo2]

Ja w zeszłym roku zostałam zaproszona na rozmowę przez firmę farmaceutycznę
(dermatologia:). Okazało się, że to rozmowa w większym gronie - prawie 20 osób.
I jeden prowadzący. Zrobił z nas cyrk. Pytania, zadania, praca w grupie. Połowa
zebranych mówi na raz, nikt nikogo nie słucha. Więc niektózy krzyczą. Reszta
siedzi zdruzgotana. Koszmar, pełna żenada, która trwała parę godzin. Na koniec
wybrał 4 facetów - jednego nudziarza gawędzierza, jednego buraka pewniaczka,
trzeci był fajny i na niego stawiałam a czwarty się chwalił, że jest z rodziny
lekarskiej:). I już tylko z nimi kontynuował casting
Zawsze pytajcie czy to będzie rozmowa indywidualna, jeśli nie odpuście sobie
jeśli jesteście normalni.

[Gość: Kajetanka]

Ja szczęśliwie pracuje w rzec by można cieplarnianych warunkach. Rozmowa
kwalifikacyjna była miłą rozmową przy kawie. Nie sądziłam, że to tak wyjątkowe
zjawisko.

Boże, ja w poniedziałek mam rozmowę kwalifikacyjną

[Gość: redblack]

Czyżby Stiefel?

[Gość: Guest]

W zeszłym roku też byłam na takiej "rozmowie". Pominąwszy wszystko inne,
profesjonalizm całej rekrutacji był żenujący. Zaczęło sie od tego, że prowadzący
show nawet nie potrafił wymówic nazwy firmy, dla której rekrutuje... Cyrk był
taki, że boki zrywać. Oczywiście mi podziękowano. Żeby nie było, że się nie
nadawałam, to powiem, że w dwa tygodnie później dostałam pracę. Też jako rep,
ale rekrutacja odbywała się w formie rozmowy, a nie Amway'a.
Kolega zwrócił mi uwagę, że nikt pracujacy nie powinien brać udziału w takich
przedstawieniach. W końcu czy mamy pewność, że osoba stojąca obok nas nie
zadzwoni do naszego pracodawcy i nie poinformuje, że szukamy pracy u konkurencji?

[Gość: tak]

[Gość: znowuja]

Tak, to był Stiefel:) Jestem bardzo ciekawa po co się organizuje takie zbiorowe
rekrutacje? Żeby wybrać największego obrzydliwca, który głośno krzyczy i z
nikim się nie liczy? Ciekawa jestem co lekarze na to jak ich odwiedzają takie
typki - pewniaczki.
Btw, słyszałam potem teorię, że do dermatologii biorą tylko chłopów bo to są
same panie dermatolożki, ponowie sporadycznie.

[Gość: Guest - znowu]

Rekrutacja w Stieflu chyba się nie udała. Po jakimś miesiącu od przedstawienia,
w którym niechcący uczestniczyłam, ukazało się ogłoszenie jeszcze raz. Dołożyli
tylko warunek POSIADANIA UDOKUMENTOWANYCH SUKCESÓW W SPRZEDAŻY. Po prostu
najprawdopodobniej zatrudnili jakiegoś oszołoma, który wyleciał z hukiem z
pierwszej wizyty u lekarza...
Przedstawicielstwo Stiefla w Polsce jak tak profesjonalne, że nie ma nawet maila
(chociaż może już się dorobili...). Gdy byłam leczona preparatem tej skądinąnd
cenionej(na świecie)firmy, pytanie musiałam wysłać do Niemiec. Nie chciało mi
się iść do lekarza prowadzącego, więc sama się zwróciłam do producenta.
Odpowiedź (konkretna i sympatyczna)przyszła następnego dnia, była podpisana
przez ichniejszego specjalistę ds.informacji medycznej. I to trochę zatarło mój
niesmak po Amway'u, na który trafiłam parę miesięcy wcześniej.