Jestem przerażona...

[Gość: megi]

Nie mogę znależć pracy, bo mam dziecko 5 lat...Każdy, jak tylko usłyszy,
to..."dziękujemy pani" :(
Nieważne, że mam do niego opiekunkę...
Co mam zrobić? wyrzucić, utopić, oddać do adopcji ?

[Gość: winmin]

I to się qwa nazywa polski rynek pracy. Pocieszę Cię szukam pracy od 4 miesięcy
i nic. :-( Załamać się można.

[Gość: gigi]

ja też szukam i nic - dziecko 2,5 + mąż. Dziecko zaraz po magistrze, więc nie
mam doświadczenia poza kilkoma praktykami w bankach i ubezpieczalniach, mała
jest już w przedszkolu, babcia wreszcie na emeryturze, ale to nikogo nie
obchodzi, już tracę nadzieję....:(
--
gigi

a skąd jesteście ??

[Gość: madzia]

może coś pomyślę

[muzyka24]

szukam pracy od 3 lat, w tym czasie jedynie dorywcze , najdluzej przez 1 rok
(umowa co miesiac z tyg przerwa przedluzana o miesiac)

[Gość: poppet]

skłam -> dostaniesz prace -> wyda sie ze masz dzieciaka i cie zwolnią -> idzesz
do sądu i masz przywrócony stosunek pracy.

pozdro

utopić, wyrzucic takiego pracodawce

Ja już załamana :(

[Gość: Ewa]

Jestem w podobnej sytuacji - mam prawie 5-letnie dziecko, od roku szukam pracy.
Właściwie straciłam nadzieję. Fakt, że nie mam doświadczenia, ponieważ zaraz po
studiach urodził się synek i nie wyobrażałam sobie, by ktoś inny mógł go
wychowywać. Nie żałuję tego. Teraz mam czas dla siebie, opiekę nad dzieckiem
zapewnioną na wszelkie możliwe sposoby - nikogo to nie obchodzi. Nikogo nie
obchodzi, że będąc w domu uczyłam się wielu nowych rzeczy (chociażby języka),
że pracowałam charytatywnie. Uważam, że w pracy sprawdziłabym się świetnie,
chociaż musiałabym wszystkiego nauczyć się od nowa. Jestem spragniona czegoś
nowego, czegoś, czego jeszcze nigdy nie spróbowałam. Mam olbrzymią energię do
pracy. ALE MAM DZIECKO. I ZERO DOŚWIADCZENIA (a coż to jest właściwie, to
doświadczenie?).

Pozdrawiam Was serdecznie.

[Gość: gigi]

ja mam identyczną sytuację, jak pisałam zaraz po dyplomie urodziłam dziecko,
sama bez niczyjej pomocy (mąż w pracy praktycznie 10 godzin, po pracy własna
firma) wychowałam dziecko, teraz mała ma 2,5 i tez zapewnioną opiekę. Tez chcę
wreszcie zrobić coś dla siebie, wyjść do ludzi, tez mam ogromny zapł do pracy i
zero doświadczenia. Ale czy wychowanie dziecka to nie doświadczenie?
Samodzielnie wychowując dziecko musisz mieć umiejętność organizacji dnia, być
samodzielnym, systematycznym, zaradnym, umieć robic wiele rzeczy na raz. To nie
jest czas BŁOGIEGO LEZENIA DO GÓRY BRZUCHEM I OGLĄDANIA TV. To czas cięźkiej
harówy i pracy!!!!

[Gość: Ewa]

Wiesz, dobrze to ujęłaś. Kto kojarzy zajmowanie się dzieckiem z leżeniem
brzuchem do góry, ten nie ma o tym najmniejszego pojęcia. Należę do osób, które
niesamowicie angażują się w to, co robią. I to z przyjemnością. Pobyt w domu
dał mi niesamowite doświadczenie i wiedzę. Trzeba umieć doskonale zorganizować
sobie czas, być dyspozycyjną 24 godziny na dobę, do tego odporną na stres.
Nawet własne dziecko (a może przede wszystkim ono) potrafi niejednokrotnie
wyprowadzić człowieka z równowagi:) A trzeba zachować spokój. Do tego trzeba
umieć dobrze gotować, mieć pomysły na różne sposoby zajęcia się dzieckiem.
Trzeba być dobrą nauczycielką. Czy to jest mało? Mam znajomą, która pracuje
zawodowo, dziecko od zawsze z opiekunką. Kiedyś musiała zostać kilka dni w
domu. Opowiadała potem, że marzyła o chwili, w której skończy się wolne, by
wrócić do pracy. Nie miała cierpliwości do dziecka i obiadków. Na koniec
dodała "podziwiam cię za to, że to potrafisz i masz cierpliwość". A mam:) Tyle
k`woli uzupełnienia.

[an_ki]

Chyba troszkę przesadzasz, fakt ze dwa lata temu, kiedy Ola miała pół roku szef
obawiał się mnie przyjać do pracy, ale wreszcie postawił na mnie jako osobę i
pracowałam u niego półtora roku. Teraz szukam pracy, byłam na paru rozmowach i
naprawde tylko na nielicznych pytają o dziecko - tak na prawdę nie mają takiego
prawa. Ale jak ktoś zapyta to mówie, jeżeli taka odpowiedź nie pasuje to znaczy
ze u kogoś takiego i tak nie warto pracować.

Powodzenia w szukaniu pracy.

[Gość: acapulco]

I słusznie, że jesteście przerażone. Pracy nie możecie znaleźć, bo pracy nie
ma. I nie dlatego, że macie dzieci, 20-, 40-, czy 55-lat. Nie ma i już. Nie ma
co mieszać do tego dzieci, czy pracodawców. Jak ludzie przestaną chodzić do
roboty za 1000 zł, to może coś się zmieni. Ale dopóki są wolontariusze,
murzyni, czy inni dobrowolni niewolnicy, to pracę znajdziecie tylko w
wyobraźni, albo w USA.

[Gość: Czlowiek]

stary lepiej bym tego nie ujal

jest dokladnie tak

jestesmy kolonia pracownicza za miske ryzu w srodku europy

[zaholec]

bzdury opowiadasz

[vitmik]

przepraszam bardzo ale co robi twoj facet?
nie pracuje?
uciekł i wychowujesz sama?
wpadłaś?

jesli tak to nie wiń wszystkich tylko nie siebie

zrób tak:

[Gość: nord]

najnormalniej w swiecie skłam - na pytanie o dziecko mówi że nie masz.

Takich pytan pracodawca nie może zadawać. Zatem on (pracodawca) robi coś "nie w
porządku" - Ty też możesz. Wtedy jest remis 1:1

[Gość: gigi]

vitmik napisał:
> przepraszam bardzo ale co robi twoj facet?
> nie pracuje?
> uciekł i wychowujesz sama?
> wpadłaś?
nie nie wpadłam (irytujące, brrrr)
gdybys uwaznie czytał, to doczytałbyś że mój mąż pracuje, kiedyś zarabiał
świetnie dlatego podjęliśmy decyzję o dziecku, niestety kosztem jego
notorycznej nieobecności. Teraz jest gorzej i cięzko mu utrzymać całą rodzinę,
dlatego szukam pracy. Nie tak łatwo utajić posiadanie dziecka, gdyż przez 2
lata nie byłam zatrudniona, to dziura którą staram sie zapchac w CV jego firmą
(tym że mu pomagałam - co jest prawdą) ale to nie wystarcza.

> jesli tak to nie wiń wszystkich tylko nie siebie
nie winię wszystkich, nie wiem skąd ta opinia.
Jesteś facetem, masz łatwiej już na starcie. Tak, uważam że kobiety są
dyskryminowane, nie tylko jeśli chodzi o przyjęcia do pracy, równiez finansowo.
Jeśli nie potrafisz coś doradzić, to nie mądruj się.

[vitmik]

sorx nie chcialem cie urazic, wybacz prosze

[Gość: Ewa]

Jeszcze coś dodam:) Nie wiem, czy chodzi o sam fakt posiadania dziecka, nikt
tego raczej otwarcie nie powie. W moim przypadku myślę jednak, że chodzi o
czas, w którym nie pracowałam zawodowo. Nie jestem do końca pewna, jak powinno
się to w CV. Każdy z boku kojarzy ten czas z czasem beztroski. A to, niestety,
tak nie jest, jak pisałam wcześniej. Pewnie trochę zależy od kobiety, jej
chęci, zaangażowania. A że pracy nie ma dla wszystkich, to swoją drogą:)

Dziecko w CV

[zaholec]

Kiedyś dostałem do rąk CV kobiety, która pewien okres nazwała "Organizacja
czasu i przestrzeni". Z ciekawości wczytałem się w ten akapit i okazało się, że
dziewczyna opisała zakres obowiązków przy odchowaniu dzieciątka jak kolejną
pracę. Dyspozycyjność, łatwość adaptacji, szybka reakcja, nienormowany czas,
dźwiganie, konserwacja dziecka :), obsługa urządzeń technicznych, negocjacje i
manipulowanie.
Zatrudniłem ją TYLKO dlatego, że miała poczucie własnej wartości i ogromne
poczucie humoru. I nigdy tego nie żałowałem.


pozdrawiam i życzę nie wierzyć w bzdury typu " nie ma pracy", praca jest tyle,
że trudno dostępna dla nie wierzących w siebie.

[Gość: megi]

Witajcie...
Ja jestem samotną mamą, przed rozwodem prowadziłam firmę...mam wiele zawodów,
ale teraz ważna jest DYSPOZYCYJNOŚĆ...Nie wiem, czy to tak już się utarło - jak
matka małego dziecka, to pewnie będzie ciągle na zwolnieniu...Ja byłam na
macierzyńskim 4 dni, wychowawczy - zero...Dziecko jeżdziło ze mną w
samochodzie, bo taką miałam wtedy pracę. Skończyła się, jak "padł" pracodawca,
i od półtora roku szukam chociaż dorywczej...Miałam kilka małych zleceń w tym
roku, na 200 zł na umowę :( Do ręki połowa...bo zus i podatek...
Jak wyżyć w Polsce, za polską pensję przy cenach unijnych ? /niestety mamy już
identyczne/
Pozdrawiam z Warszawy

[konopielka80]

Dziewczyny - wszytskim wam bardzo współczuję. Ja akurat jestem bez pracy, mimo iż dzieci nie mam. Niestety takie są czasy, że ważne jast aby pracownik był dyspozycyjny, aby zapieprzał non stop za nędzną kasę. łatwo jest facetom- szefom wymagać od ewentualnych pracowników aby byli dyspozycyjni , bo oni sami pracują tylko dlatego, że jakaś kobieta (ich zona) siedzi w domu z dzieckiem. Gdyby sami musieli wychowywać dziecko i potem szukac pracy, to by może mieli inne podejscie do sprawy. A tak to jasnie pan tyłek grzeje w pracy za biurkiem a zonka czeka w domku z obiadkiem.

[harfiarka]

Nie mamy identycznych cen, jestem wlasnie we Francji i latwo porownac. A
porownuje ceny warszawskie z cenami w malym francuskim miasteczku.

[ant777]

Jak jesteś szwaczką to zapraszam do mojej wsi. Ostatnio na łamach lokalnej
gazety żalił się jeden przedsiębiorca, że wybudował kolejną halę do produkcji
mebli tapicerowanych i nie może znaleźć chętnych do pracy. Ludziom nie chce się
pracować! Bezrobocie to lipa! A on w systemie akordowym najlepszym płaci 2500zł
na rękę. Nie powiedział, że akord to nie praca przez 8 godzin. Nie zazdroszczę
mu okazałej willi ani terenowego mercedesa, audi A8.. Wystarczyłoby płacić
więcej ludziom i problem sam by się rozwiązał.

[Gość: a tam cicho być]

Najlepszym 2500 zł. Ci nienajlepsi pewnie mają 820 zł i 12-godz dzień pracy.
Hmmm... Po tym właśnie poznaje się, że jest bezrobocie. Najlepszy powinien mieć
2500 EUR.

[Gość: przerazony też !]

a dleczego nie 250000000 euro POWINIEŃ MIEĆ ???

to wolny kraj, zainwestuj , otwórz firmę licząc na polską roszczeniową bandę !

[Gość: kratka]

czy nie ma ludzi zadowolonych z roboty, płacy i całego klimatu zwiaznego z
pracą,
albo mobbing, bak szacunku, płace marne, brak stabilizacji, niepewnosc, szokkk!
a ja tu prace chce zmienić, dokształacm sie i jak głupia wierze w to co piszą
pracodawcy w ogłoszeniach, niektóre firmy to mają dobry PR bo na zewnatrz
wyglądają tak złoto a w środku okazuje się bagno

po prostu tutaj pisują tylko ci źle doświadczeni

[Gość: kratka]

przez zawodowy los i stad chyba takie wrazenie, ci szczęśliwi udzielają sie na
forum humorum i żyją w spokoju.