Popsułam rynek pracy

[kartynka]

Ja to w ogole tego nie rozumiem. Dlaczego w POlsce to osoba starajaca sie o
prace musi mowic ile chcialaby dostac????!!!!! Przeciez to zupelny absurd!!!!!
Pracodawca powinien wiedziec, ile sie placi za poszczegolne stanowiska i od
razu podawac stawke,a nie pytac sie w trakcie rozmowy ile ktos chce! W kazdym
innym kraju juz w momencie skladania podania, wiadomo za ile jest praca i
negocjuje sie w danym przedziale w zaleznosci od doswiadzczenia.
Absurd i jeszcze raz absurd!

Kartynka nie wypisuj absurdow

[qvintesencja]

kartynka napisała:

> Ja to w ogole tego nie rozumiem. Dlaczego w POlsce to osoba starajaca sie o
> prace musi mowic ile chcialaby dostac????!!!!! Przeciez to zupelny absurd!!!!!
> Pracodawca powinien wiedziec, ile sie placi za poszczegolne stanowiska i od
> razu podawac stawke,a nie pytac sie w trakcie rozmowy ile ktos chce! W kazdym
> innym kraju juz w momencie skladania podania, wiadomo za ile jest praca i
> negocjuje sie w danym przedziale w zaleznosci od doswiadzczenia.
> Absurd i jeszcze raz absurd!

Nie wypisuj absurdow. Nie ma zadnych regul co do plac w "normalnych" krajach.
Zalezy to od sytuacji na rynku. Pracodawca zawsze chce zaplacic jak najmniej.
Pracodawca podaje stawki z gory gdy na rynku sa problemy z ludzmi i placa ma
zachecic ludzi do przejscia albo gdy chodzi o place niskoplatne zeby od razu
wyjasnic ze daje absolutne minimum.

Jezeli sytucaja bedzie sie rozwijala w dotychczasowym kierunku to w Polsce tez
przyjdzie moment gdy pracodawcy beda oglaszali ile oferuja bo na oferty bez
podania placy nikt nie raczy odpowiedziec.

[kartynka]

No coz, byc moze Cie to zdziwi, ale zarowno praca za najnizsze zarobki i jak i
te wyzsze jest ZAWSZE (przynajmniej w Wlk. Brytanii) oglaszana z dokladnym
okresleniem zarobkow, dodatkow itd. Zerknij na: jobs.guardian.co.uk/
i nie ma znaczenia czy stanowisko jest managerskie czy zwykly admin. Wiec nie
do konca sa to bzdury. A spowodowane jest to niekoniecznie brakiem ludzi na
rynku pracy ale otwieraniem ludziom mozliwosci awansu, rozwoju kariery
zawodowej i po prostu bycia uczciwym pracodawca. Interesuje mnie to, ze w
POlsce nawet nie ma dokladnego opisu obowizkow, zakresu odpowiedzialnosci itd.

[Gość: maa777]

Nie przejmuj się. Jest jak jest, a zamartwianie się decyzjami z przeszłości do
niczego nie prowadzi. Następnym razem postąpisz inaczej. Głowa do góry!
Ja pracuję za "różne" pieniądze - taki zawód. Mogłabym zarabiać więcej, ale
cenię sobie np komfort psychiczny, pomoc zwierzchnika itd.
Z zaniżonym wynagrodzeniem spokojnie możesz sobie odpuścić pracę do utraty tchu
i po godzinach. Takie zalety............
Pozdrawiam

[Gość: Szymki]

I jeszcze sie tym chwealisz!!!
Dziewczyno, rzuć te pracę jak najszybciej, albo powiedz szefowi ile naprawde
kosztuje taka usługa na rynku!

Tylko marni pracownicy sa w stanie podjac zadanie poniżej stawki rynkowej.
Jesli ktos jest przekonany o wlasnej wartosci, wie ile sa warte jego
kwalifikacje.

Albo pracuj za niską stawkę - może kiedys znajdziesz u mnie prace;)

[wytuli]

nie martw sie, czlowiek uczy sie na bledach :)

[wojciech.leszczynski]

--------------------------------------------------------------------------------
no wlasnie ale trudno sie cenic, kiedy potrzebuje sie kasy... kiedy
przyjechalem do warszawy, studiowalem zaocznie bylem po maturze, nie chcialem
mieszkac z rodzicami, wiec postanowilem znalezc prace, i co? znalazlem w CC
jednego z zagranicznych bankow... na pol etatu za 700 brutto!!! po trzech
miesiacach stalem sie liderem sprzedazy i podpisali ze mna umowe na czas
nieokreslony za 1500 brutto... kolejna umowa po kolejnych 3 miesiacach to 2000
brutto kolejne 3 miesiace i odchodze z CC i zatrudniam sie w nowo powstalym
zespole treasury w tym samym banku, obsluguje male firmy i zdobywam
doswiadczenie dalej na umowie na czas nieokreslony za 3tys brutto, po 9
miesiacach... znow jestem najlepszy i przechopdze do obslugi najwiekszych
firm... jak mlodszy dealer (najmlodszy w historii..) za 4200brutto... po 2
miesiacach pojawiaja sie oferty z innych bankow, pierwsza powazna za 7tys
brutto, moj bank zatrzymuje mnie za ta sama kase, zostaje, po miesiacu inny
bank znow ponawia swoja oferte... tym razem ja podaje cene... 12tys brutto, po
3 dniach potwierdzili warunki.

Od 5 dni jestem w nowej firmie, jest ok i wiem ze trzeba sie cenic ale po
zdobyciu jakiegos doswiadczenia i uzyskania potwierdzonych wynikow!!!!!!

[Gość: warszawka]

Nie ma jak sie podpisac pod postem z imienia i nazwiska, walnąć branżę i podać
swoje salary...

[Gość: przyjezdna]

nie martw sie jestem dokładnie w tej samej sytuacji, najgorszejest to że
jeszcze do tego jak głupia dokładam bo dojeżdżam do pracy 20km i to swoim
autem-ryczałtu na paliwo nie dostałam... bo nie jestem pracownikiem fizycznym=-
głupia wymówka,
przeraża mnie to że juz ponad 4 msce szukam po cichu pracy i nie ma z tego
żadnego odzewu, a w tej wcale nie jest wesoło a trzymaja- co będe pisała -mam
dokładnie tą samą sytuację co ty,
przykre to i tyle
juz 2 studia kończe
wiem że jestem dobra w y=tym co robię,
ale co z tego

ale takie sa stawki np. w Trojmiescie!

[kobieta_na_pasach]

mna tez byl pracodawca zainteresowany, kiedy powiedzialam na poczatek 1200 , a
docelowo 1400, czyli tyle , ile mialam w ostatniej firmie po 17 latach w niej
pracy (lacznie mam 25 lat). ostatecznie to ja zrezygnowalam,ale dlatego,ze
daleki dojazd. a ile wy malolaty swiezo po szkolach chielibyscie dostac w
pierwwszej pracy?!

[Gość: kaśka]

a pracujesz w firmie państwowej? na jakim stanowisku, z jakim wykształceniem? u
nas w firmie (prywatnej, zagranicznej) na początek dostaje się 2000 zł netto
(obsługa klienta). większość moich znajomych (osoby przed 30-stką, z wyższym
wykształceniem) ma jednak te 2000 zł na rękę. może czasami warto poszukać innej
pracy, chociaż wiem, że w tym wieku może to być trudne. na początek, zaraz po
studiach dostałam 1700 zł netto.

[Gość: zuzzzi]

Ja pierwszą prace w Warszwie miałam za 1000zł netto później już było coraz
lepiej i więcej kaski:)

[Gość: anukla]

Też szukałam pracy Wawie ok rok temu i wszędzie na rozmowach pracodawca dawał
na początek 1000 na ręke, a jak już usłyszeli że studiuję to umowa zlecenie i
takie tam ściemnianie
Niestety w końcu przez pierwsze miesiące pracowałam za 1000 zł (a nie była to
moja 1 praca 2 lata pracy w sprzedaży)
Teraz co prawda zarabiam lepiej (+ prowizja od sprzedaży, a jestem w tym dobra
więc co 3 miesiące mam tak jakby dodatkową wypłatę)ale o podwyżki się nie
kwapią... niestety
Na szczęście zawsze można pracę zmienić i żądać więcej i tak mam zamiar zrobić
jeżeli nie dostanę lepszej kasy :)

Frajerów należy posuwać !!!

[Gość: Maciek]

jak jesteś frajer to ci tak dobrze, jak mozna miec do ciebie szacunek, skoro
sama do siebie nie masz !!! brzydzę się takimi ludźmi jak ty !!!

[Gość: Ja]

Uszy do góry. Ja w pierwszej pracy w Wawie (2003 rok) zarabiałem 840 netto.
Potem z każdym kolejnym pracowadcą było coraz lepiej. Teraz właśnie zmieniam
pracę kolejny raz. Od 2 stycznia pierwsza umowa na 3 m-ce (4000 brutto +
prowizja), a potem się zobaczy:) Powodzenia!!!

[Gość: mimi]

Bardzo Was proszę, podpowiedzcie też mi w podobnej kwestii. Pracuję w obecnej firmie od niemal roku. Poprosiłam o 1800 netto i tyle mam do tej pory. Pracy jest coraz więcej, ale pensja się nie zmieniła. Mam o tyle dobrze, że mogę liczyc na małe bonusy - obiady w pracy, karnet na basen, lekcje angielskiego, możliwośc korzystania ze służbowego samochodu, wyjazdy na imprezy i szkolenia... Szef jest bardzo w porządku i łapię się na tym, ze głupio mi iśc po podwyżkę, bo i tak dużo dostaję. Ale myślę o pensji 2500 zł netto. Czy to w ogóle możliwe, taki skok o 700 zł netto po zaledwie roku pracy? Mówię po francusku i angielsku, skończyłam 2 kierunki (humanistyczne) na UW, moje doświadczenie zawodowe to w sumie 3,5 roku (mam 25 lat). Proszę, pomóżcie!

[Gość: gocha]

Nie rozumiem Twoich obiekcji. W rozmowie wychwalaj sie jak tylko możesz,
podkreślaj swoje zaangażowanie w pracę, przypomnij ważniejsze osiągnięcia i
popros o 1 tyś. wtedy mozesz zjechac do 700, bo szew będzie chciał ci dać 500,
więc musicie pójść na kompromis. Powodzenia i napisz co uzyskałas.

[charliecherry]

Ciekawy wątek się rozwinął..

Z mojego doświadczenia (a i tak niewielkiego) jest tak: jeśli ktoś mówi, że
trzeba się szanować to znaczy, że jest odpowiednio zabezpieczony przed sytuacją
braku pracy (oszczędności, rodzice). Natomiast osoby bez takie luksusu mają taki
wybór: albo biorą pracę za 800-1000 złotych (lub mniej), albo są bezrobotni,
czyli dostają 0 (słownie: zero) złotych. A oszczędności prawie nie mają, więc
szybko przed oczyma stanie im widmo biedy, powrotu do (czasem niechcianego)
domu, a nawet bezdomność. Dlatego prosiłbym o trochę współczucia dla nich, a nie
wyzywanie od frajerów, czy niedorajdów...

Ja poleciłbym inne rozwiązanie. Jeśli ktoś ma 1500-2000 złotych oszczędności, to
zamiast ryzykować w Warszawie, czy innym mieście, lepiej zainwestować w wyjazd
do np. Wielkiej Brytanii. Wystarczy to na dobrą agencję pracy, która znajdzie
wam pracę (zwykle hotelarstwo-gastronomia) na kilka miesięcy. Przez ten czas
spokojnie można odłożyć sporo pieniędzy. Potem wracamy do kraju i szukamy pracy.
I tym razem nie bierzemy pierwszej, lepszej posady, tylko to co nas zadowoli
(tylko trochę realizmu proszę), gdyż nareszcie stać nas na luksus odmawiania.
Jedyny problem to angielski komunikatywny (nie płynny, ale taki aby obydwie
strony się zrozumiały), ale cóż nic za darmo. W końcu angielski był chyba w
każdej szkole publicznej, od ostatnich kilku lat? Można też zrezygnować z kilku
piw lub paczek papierosów i kupić sobie jakieś podręczniki do podstaw...

A pracodawcy... Rozumiem, jeśli nie mogą dać podwyżki, bo sytuacje w firmie jest
cienka, ale są momenty, które mnie zadziwiają... Np. gość, który nie wypłaci
robotnikom ich pieniędzy (właśnie ok. 800-1000 złotych), bo sobie willę buduje!
A dla nich to przecież być, albo nie być! Kurczę, dla mnie jest to nie do
pomyślenia, ale zostałem wychowany w pewnych wartościach (na szczęście nie
skrajnych), które zakładają brak okradania drugiego człowieka. Niektórzy to
pewnie nazwą "frajerstwem" lub "nieprzystosowaniem". Trudno. Albo właśnie
przykład chciwości o 5 złotych. Luuudzie! To chyba można nazwać odgórnym psuciem
rynku.

Zresztą w każdej pracy są dwie kategorie pracowników: ci pracujący za dwoje, i
przodownicy pracy wyrabiający 50% normy... I są tez dwa rodzaje pracodawców:
głupsi ignorują zaangażowanie tych pracowitych, ignorując także lenistwo drugiej
kategorii. Mądrzejsi je doceniają i robią także porządek z leniami. Szkoda, że
tych mądrzejszych jest mniej...

Problem jest taki, że ci głupi (ale czasem cwańsi) będą ignorować twoje
zaangażowanie i twoją wysoką jakość pracy, dopóki będą mogli. Więc jeśli tylko
czujesz się bezpiecznie, czyli jesteś dobrą pracownicą/pracownikiem i masz
trochę oszczędności, to zacznij walczyć o siebie! Inaczej nigdy się nie
doczekacie zmian na lepsze, albo ockniecie się gdy was wywalą, bo znalazł się
ktoś tańszy na wasze miejsce...

Takie same bzdury mówią taksówkarze

[lmblmb]

sturbow napisała:

> [...]
> To prawda, że przyjezdni psują rynek pracy w Warszawie, szczególnie ci, którzy
> szukają pierwszej pracy.

To jest zwykła złość na fakt, że rynek pracy jest otwarty. Przyjeżdża ktoś inny,
jest lepszy (bo tańszy), to zabiera twoją pracę.

Kiedyś jechałem z taksówkarzem, który przez całą trasę opowiadał mi o
konieczności wprowadzenia ograniczenia liczby taksówek. Jego argumentem było
"chce pan jeździć z kimkolwiek, czy chce pan jeździć dobrze"? Biedak chyba nie
rozumiał, że mam jego pracę w najmniejszym poważaniu i mnie jest zupełnie
obojętne, czy wozi mnie zawodowiec czy były kucharz, byle by było tanio.

Chyba jesteś inteligentniejsza od tego pana i rozumiesz, że taki jest rynek?

[sturbow]

Zdziwiłam się przed chwilą, że mój wątek tak się rozwinął, ale widzę, że był na
pierwszej stronie i to pewnie dlatego.
Sprawę chciałam trochę rozszerzyć (żeby nie było, że jestem panią do towarzystwa
lub nikczemnym pracodawcą próbującym siać ferment, chociaz tego ostatniego
zupełnie nie rozumiem - toż przecież sama skrytykowałam siebie za zażądanie
niskiej pensji)
Na początku praca bardzo mi się podobała. Podoba mi się do dziś, choć już pewne
wypalenie w niej nastąpiło, bo już nie uczę się tak intensywnie nowych rzeczy,
jak dotąd. Czasami sama przyjemność nauki rekompensuje niską pensję, jednak gdy
się ona kończy (przyjemność z nauki), to coraz częściej człowiek myśli, że
zostałby tutaj, jeśli dostałby odpowiednio wyższe wynagrodzenie. Na moim
stanowisku pracować samodzielnie zaczęłam chyba dopiero po trzech miesiacach
pracy, gdyż program i to, nad czym pracuję nie jest najłatwiejsze. Ja i moje
koleżanki tworzymy teraz zgraną ekipę, w której praca idzie szybko i bez
zgrzytów, ale długo trwało, zanim to sobie wypracowałyśmy. Myślę, że taki zespół
to coś cennego dla pracodawcy, gdyż dzięki naszej dobrej współpracy zarabia on
pieniądze. Oczywiście, mogłybyśmy sobie odpuścić coś czasami, ale jednak staramy
się bardzo. Zostajemy czasem po godzinach, żeby dokończyć daną sprawę, a dzięki
temu zarobić dodatkowe pieniadze dla firmy, czasami bardzo duże pieniądze, które
kilkakrotnie przewyższają wysokość naszych pensji. Każda z nas jest dobra w
tym,co robi - dobrze negocjujemy ceny, potrafimy tak ciąć koszty, żeby nie
ucierpiała na tym jakość, potrafimy odzyskać obrażonego z różnych przyczyn
klienta i przekonać go do następnych zamówień.
Kilka miesięcy temu w firmie było dosyć kiepsko, więc głupio nam było prosić o
podwyżki. W tej chwili czasami nie wyrabiamy się z zamówieniami, pracy jest b.
dużo. Piersza o podwyżkę poprosiłam ja. Dostałam ją, chociaż czas zastanawiania
się był bardzo długi jak na tak żałosną kwotę (znów się nie wykazałam, tego też
żaluję). Za moim przykładem poszły dziewczyny. I co się okazuje? W rozmowach
prywatnych wyszło, że "moje żądanie o podwyżkę niesamowicie zaskoczyło
pracodawców. Po prostu ich zatkało, że JUŻ TERAZ, tak szybko (pewnie powinnam
poprosić o nią za jakieś 5 lat), że oni się tego w życiu nie spodziewali!"
Wynikła z tego cała afera, która ciągnęła się prawie dwa tygodnie (o durne 200
zł na każdą z nas). Usłyszałyśmy, że firma jest biedna, że to są straszne koszty
,że oni znowu muszą sie pozastanawiać. W końcu koleżanki też dostały podwyżki,
ale na innych zasadach niż ja, czyli pod stołem. Walka rozgrywała się niemal o
każde 10 zł...

Okazało się, że oni prędzej się z nami pożegnają, niż dadzą więcej, chociaz
potem to wszystko "odszczekiwali". O podziękowaniu za pracę nadgodzinową nie
było mowy, chociaż na codzień "jesteśmy wielką zgraną rodziną z pracodawcami",
co chyba ostatecznie działa na naszą korzyść, bo według nich "jak można prosić o
pieniądze przyjaciół".
I co osiągnęli swoim skąpstwem? A to, że każda z nas ma zamiar popracować
jeszcze trochę, tylko do wypracowania określonego czasu (żeby w cv ładnie
wyglądało), a potem się zwolnić. Myślę, że koszty znalezienia i wyszkolenia
nowych pracowników będą o wiele wyższe niż nasze żałosne podwyżki (bo materiał
do opanowania jest naprawdę duży). Nie będziemy już pracować po czasie pracy,
idziemy do domu i mamy gdzieś, że klient, że zamówienie - jak chce, to nie się
odezwie jutro. Najśmieszniejsze jest to, jak przychodzimy rano i widzimy na
komunikatorach pytania szefa lub szefowej "jesteście jeszcze?" 40-50 minut po
skończeniu naszej pracy. I nie będziemy sobie wyprówać flaków, na siłę
utrzymywać klientów, na siłę szukać oszczędności - po co? przecież i tak nic z
tego mieć nie bedziemy. A teraz wiemy, że na żadne podwyżki nie możemy liczyć
przez chyba następne 3 lata, a także to, dlaczego firma tak kiepsko się
rozwijała przed naszym przyjściem - po prostu chytry dwa razy traci. W tym
przypadku chyba 3 lub 4 razy.
I jeszcze w sprawie monitorów - po długiej rozmowie u koleżanki na biurku
pojawił się "nowy/stary", bo zamiast kupić nowy (już nawet nie mówię że w
sklepie, używany bardzo dobry monitor kosztuje ok.150 zł, sama ostatio taki
kupiłam, jest rewelacyjny), to szef przyniósł jakiś znaleziony u siebie w
piwnicy, bo "i tak jest lepszy od poprzedniego". Tak, czcionka na nim już nie
musi być 20-stką, może być 16-stka, żeby było cokolwiek widać...
I troche mi tego szkoda, bo widać, że firma ma potencjał, ale nie wykorzysta go
nigdy.

I jeszcze jeden przykład: kiedyś klient otrzymał wadliwy produkt, w dodatku nie
na czas (nie nasza wina). W takich przypadkach jest oczywiście zniżka.
Wiedziałyśmy, że 15% wystarczy, żeby klienta udobruchać (zamówienie małe, więc
upust znikomy pieniężnie dla nas). Szef się nie zgodził i powiedział... 2% (4-5
zł wyszło). Wstyd nam było, ale co robić. Klient się obraził, napisał długą
reklamację i powiedział, że skieruje sprawę do sądu. Skończyło się na tym, że
nic nie zapłacił za usługę. A wystarczyło dać upust 15%...

[sturbow]

I chciałabym jeszcze dodać coś o przyjezdnych, bo się zagalopowałam. Przyjezdni
często naprawiają rynek pracy - chodzi o tych, co szukają pierwszej. A to
dlatego, że muszą się sami utrzymać i wynająć mieszkanie, więc nie wezmą czegoś
za 800 zł (chyba że wynajmą sobie karton pod mostem). Ci, co mieszkają w mieście
i szukają po raz pierwszy pracy, najczęściej mieszkają z rodzicami, którzy dają
im jedzenie, dach nad głową i płacą rachunki. Pensja takiego człowieka idzie
więc jedynie na jego przyjemności. Ja akurat mam takich właśnie znajomych i
dlatego mi mówili, że 1200 zł to mnóstwo pieniędzy. No fakt, dla nich to jest
tak, jakbym ja zarabiała pewnie 2000 zł na rękę.

[wowes]

Może będą jakieś korzyści dla zwykłych ludzi z wyjazdów za granicę do pracy. Po
pierwsze już brakuje chętnych do kiepsko płatnych prac i można stawiać warunki.
Po drugie część tych co wróci nie będzię chciała robić w Polsce przez miesiąc za
pieniądze z tygodniówki np. w Londynie.Po trzecie ludzie przywiozą z sobą pewne
zwyczaje traktowania pracownika{ pomijam tych co wpadli w obozy pracy lub tp.
poniewierki} a widzimy że Polska to teraz późny feudalizm mimo iż należy do Unii.
Nie ma sensu chwalić komuny ale pewne rzeczy były korzystniejsze dla zwykłych
ludzi.Pocztowcy strajkują i mają swoje racje ale i tak zostaną wydymani jak
wszyscy w hutach i fabrykach, których waliło ZOMO pałami. Zomowcy mają milicyjne
emerytury a robotnicy zasiłki dla bezrobotnych lub głodowe resztki Z ZUSu. wowes

[eliza_dm]

wowes napisał:

> Może będą jakieś korzyści dla zwykłych ludzi z wyjazdów za granicę do pracy.
Po
> pierwsze już brakuje chętnych do kiepsko płatnych prac i można stawiać
warunki.
> Po drugie część tych co wróci nie będzię chciała robić w Polsce przez miesiąc
z
> a
> pieniądze z tygodniówki np. w Londynie.Po trzecie ludzie przywiozą z sobą
pewne
> zwyczaje traktowania pracownika{ pomijam tych co wpadli w obozy pracy lub
tp.
> poniewierki} a widzimy że Polska to teraz późny feudalizm mimo iż należy do
Uni
> i.
> Nie ma sensu chwalić komuny ale pewne rzeczy były korzystniejsze dla zwykłych
> ludzi.Pocztowcy strajkują i mają swoje racje ale i tak zostaną wydymani jak
> wszyscy w hutach i fabrykach, których waliło ZOMO pałami. Zomowcy mają
milicyjn
> e
> emerytury a robotnicy zasiłki dla bezrobotnych lub głodowe resztki Z ZUSu.
wowe
> s
Zgadzam sie niech zobacza jakie sa skutki otwarcia rynku. Tylko ciekawe skad
ZUS niedlugo wezmie pieniadze na wyplaterent i emerytur. Moze rozbiora te swoje
piekne budyneczki

[Gość: Bis]

Najpierw sobie znajdź nową prace, a potem się zwolnij, czytaj co ja piszę do
ch... Masz inną pozycję przetargową, gdy masz pracę.

[eliza_dm]

Taki jest teraz rynek pracy. Ja tez dostajac moja aktualna prace bylam
zachwycona, gdyz dostalam 300 zlotych wiecej od tego co chcialam. Jak sie
okazalo praca jest taka ze powinno sie zarabiac trzy razy tyle. Ale co mamy
zrobic w czasach gdy nikogo nie obchodzi fakt, ze nie utrzymasz sie za takie
pieniadze, sa ludzie , ktorzy przyjda na twoje miejsce za jeszcze mniejsza
kase. To nie jest ani Towja ani moja wina, poprostu w Polsce nie ceni sie
pracownikow. W ilu zakladach pracy sa zwiazki zawodowe? W jaki sposob mamy sie
domagac podwyzek, strajkowac moga nieliczni. W prywatne firmie nikt cie nie
poprze a na drugi dzien wylecisz z roboty. Teraz jestem na chorobowym, po
zcesci dlatego iz zaczelam byc niewygodna (tak sie mmowi na osoby, ktore mowia
wprost o tym co sie dzieje) i podobno za bardzo agazuje sie w swoaj prace
(zawsze myslalam ze takich ludzi sie ceni) poza tym tak naprawde firma dala mi
tak w kosc, ze czuje sie jak przed emerytura. Za kjakis czas wroce z powrotem i
jestem pewna ze na 60 % mnie wywala, po tylu latach> I nic nie znaczy dla nich
fakt, ze mieli gdzies ze mam wolne, ze zostawlam po godzinach, bo ktos mial
kaprys, ze jeszcze niedawno praca byla dla mnie wszystkim. Szukam i mam
nadzieje ze znajde lepsza prace, ale niekoniecznie juz w kwestii finansowej.
Poprostu chce aby w koncu ktos docenil fakt, ze sie angazuje w to co robie.
Aczkolwiek wydaje mi sie ze to chyba za wiele

[Gość: Gość Ipswich]

Myślę,że w chwili obecnej są jakies szanse na znalezienie lepszej pracy bądź
wynegocjowanie lepszych warunków. Jak tak dalej pójdzie to naprawdę ciężko
bedzie firmom znaleźć pracowników na okres dłuższy niż tylko na ten jaki pozwoli
zarobić na bilet do Europy Zachodniej. Jednakze ja w chwili obecnej zastanawiam
się nad powrotem właśnie do Polski. Już od trzech lat pracuję za granicą i to co
chciałem osiągnąć już mi się tutaj udało i teraz ciągnie mnie do kraju. Przez
ten czas pracy na zachodzie podszlifowałem sobie język niemiecki i angielski a
dodatkowo nauczyłem się holenderskiego (znam też rosyjski). W Polsce po studiach
zarabiałem około 2500 PLN netto i mam nadzieję że uda mi się uzyskać teraz
trochę więcej. Wiele osób uważa że pomysł powrotu jest hybiony ale ja mam tam
całą rodzinę i takie życie z lataniem do Polski na trzy cztery dni raz w
tygodniu mi nie pasuje.

[Gość: Gość Ipswich]

poprawka: latanie na trzy - cztery dni raz w miesiącu

[Gość: zioło]

Słuchaj nic nie popsulaś. Nie załamuj sie, pojedz za miasto, usiądz na ławce,
wyciągnij fifkę, sztachnij sie ze dwa razy, zamknij oczy i zasnij. A jak sie
obudzisz to wszystko będzie dobrze. Pozdrawiam.

[Gość: anula]

Ja zarabiam ok. 1200 brutto - jako, że mam już 5 dych na karku nie chciano mnie
nigdzie zatrudnić (choć mam wyzsze wykształcenie i 26 lat pracy za sobą). Cóż -
jak się nie ma co się lubi...

[Gość: Taka Polska]

Mieszkam w Lublinie zarabiam 1000 brutto i cieszę się że wreszcie znalazłam
pracę!! Ale gdyby mój mąż nie zarabiał dobrze to chyba bym się nie
cieszyła....ale pocieszam się że w Lukas Banku proponowali mi 500 brutto (pół
etatu !!!). Ehh szkoda gadać ...ja jestem dopiero po studiach i zarabiam mało a
co mają powiedziać ludzie którze po 20 latach pracy i z wyzszym wykształceniem
zarabiają tyle???

[Gość: ania]

Faktycznie, popsulas:)

[Gość: kulka]

Dobrze, że teraz wiesz, jak się poprawić (tzn. jak naprawiać ten rynek) :)
Powodzenia! - i nie wyobrażam sobie utrzymac się za pensję poniżej 2500 netto :(

Na zakończenie - moje doświadczenia.

[Gość: Bis]

Mam zamiar przestać już pisac w tym wątku, bo co miałem do powiedzenia to już
napisałem lub napiszę teraz, chyba, że bym był personalnie zaatakowany z jakimś
śladem inteligencji lub bym zobaczył ewidentne głupoty to jeszcze może coś
napiszę.

Srdnia płaca w Warszawie to 3477 brutto
www.gazetaprawna.pl/index.php?
action=showNews&dok=1835.132.335.2.10.1.0.1.htm
to jest ok. 2300 na ręke, koszt pracodawcy to 4100, ta średnia obejmuje
sprzątaczki i różnych cieciów po 50-tce z pensją minimalną. Ile więc powinien
zarobić młody człowiek po studiach w Warszawie ?
Dodam jeszcze, że średnia płaca inżyniera w Polsce to 3800 brutto. Jak tak
wyglądają średnie to do takich zarobków należy dążyć, no nie ;-)

Zarobki w Warszawie są wysokie z kilku względów, dużo międzynarodowych
korporacji, ministerstwa itp: ALE też !!!
Warszawiacy są zmanierowani i oni uznają za dyshonor pracować za mniej niż 1000
zł (czy ileś tam) i nie boiorą podłych robót, i to też winduje zarobki. Trochę
honoru ludzie i będzie w Polsce lepiej.

Ja trzy razy zostałem wykopany z roboty w Polsce (bardzo pyskaty) ze cztery czy
pięć razy sam rzucilem robotę i poszłem do lepszej firmy (wchodziłem w drugi
próg podatkowy, dwa lata po studiach). Przez półtora roku byłem bez pracy bo
uwziołem się, że znajde robotę za 4000 brutto (dawali już nawet 3500),
wcześniej kiedyś straciłem robotę za 3800, nie udało się to siedze teraz sobie
w UK z zarobkami po przeliczeniu około 7000 na ręke, jestem inżynierem. Z moich
doświadczeń wynika, że jeżeli firma płaci kiepsko, 1000 zł na ręke to w dodatku
bardzo źle traktuje pracownika, zaleganie z wypłatami, wysoka rotacja,
niepłatne nadgodziny. W tych firmach co płacą dobrze, to jeszcze dodatkowo jest
tam lepszy socjał, bardziej przestrzegane są przepisy pracy. Dlatego też jest
lepiej szukać firmy, która dobrze płaci. Ja wyjechałem do UK, też po to aby ci
co zostali mogli lepiej zarobić w Polsce, ludzie doceńcie nasze poświęcenie,
tych co wyemigrowali i nie sprzedawajcie się tak tanio i nie pozwólcie sobą
pomiatać.
Raz mnie (gdy pracowałem jeszcze w Polsce) pracodawca wywalił z roboty i przez
dwa miesiące, nie dostałem ostatniej pensji. Ale po miesiącu od wywalenia dałem
sprawe do sądu pracy, po miesiącu od złorzenia pozwu, przysło zawiadomienie do
burżuja za jest sprawa w sądzie (rozprawa miała być dopiero za dwa miesiące od
tego momentu) ale ja dostałem wypłata już na następny dzień jak do burżuja
przyszło zawiadomienie (byłyby odsetki karne, inspekcje PIPu, woleli odrazu
zapłacić, wcześniej prezes mówił, że nie ma pieniedzy bo słabo w firmie i takie
tam). Następny pracodawca znacznie mniej lecial ze mną w kulki, niz z innymi,
widać dowiedział się od tamtego, że składałem sprawę w sądzie. Od tego
następnego prywaciaża tez wyleciałem, bo się pytałem nieustannie o obiecane
premie i nie zostawałem po pracy na niepłatne nadgodziny i ja wiem za co
wyleciałem. Ale widziałem jak wykopywano takich pracusiów co zostawali po
nadgodzinach, bez szemrania brali głodową pensyjke, przez dwa czy trzy lata nie
byli na urlopie i pracodawca postępował z nimi jak, ze zużytym koniem, kopa w
tyłek w którymś momencie, bez jakiegoś zasadniczego powodu, bo co jakiś czas
ktoś wylatywał dla przykładu żeby inni się bali, tacy biedacy to dopiero
miusieli mieć kaca moralnego, zasuwali, zasuwali a potem won.

Jak ktoś ma nóż na gardle, to musi brać robotę nawet za minimum, ale jeśli tak
niech sobie zdaje sprawę, że psuje rynek, niech się wstydzi i niech się stara
bardzo intensywnie przeskoczyć do lepszej pracy.

Z mojego doświadczenia wynika, że jak ktos zacznie np: za małą stawke 800 zł na
ręke, to będzie mało zarabiał, dostanie podwyżkę 200 zł i tyle. Żadnych
złudzeń ! Jeżeli ktos zaczyna od stawki 2000 to po jakimś czasie zacznie
zarabiać 3000, bo będzie miał podwyżkę od wysokiej bazy.

Oczywiście każdy niech robi jak chce, ja nie biorę odpowiedzialności za nikogo
i jak ktoś nie będzie mógł dostać pracy za wysoka stawkę, i będzie na
bezrobociu to straci. Mnie się w każdym razie w życiu oplacało dążyć do
wysokich zarobków i nie żałuję, nie tylko miałem i mam lepsze zarobki ale także
miałem szacunek pracodawców, szcunek od innych ludzi i sam do siebie czuje
szacunek.

FORTES FORTUNA ADIVAT

pozdrawiam wszystkich Bis

[andrzejwilczak]

Powodzenia w pracy w UK.
Ja znalazłem kogo szukałem, za nieco więcej niż określiłem wcześniej, ale ma też
większe kompetencje.
pozdrawiam

Popsułam rynek pracy

[Gość: Edi]

Ja tez zrobilam dokladnie to samo, pryjechalam do stolicy ze slaska gdzie
zarabialam 500 zl w krawiectwie a tu dla mnie 800 bylo duzo i tak sie
sprzedalam a do tego jeszcze mobing, zwolnilam sie, mam podobna prace lepsze
zarobki i mobing...