Słowa można na swój sposób interpretować ;)

[krytykantka07]

Tak szanowni rekruterzy i specjaliści: tylko tyle, a może aż tyle ;).
Przykład tego, że niemożliwe jest tak długo niemożliwe, aż znajdzie się ktoś
kto o tym nie wie: odpowiedź prawdziwego lidera do Sirtalenta :)
Hmmmmmmmmmmm Sirtalent, nie wiem, co powinnam sądzić o Twoim postępowaniu.
Właściwie po tym co napisałeś powinnam Cię wykpić bez litości, ale tego nie
zrobię, bo mam wysokie poczucie własnej wartości hmmmmmmmm nie czuję jak
rymuję ;). Powiem, więc tak: na Twoim przykładzie pokażę Ci, co można
odczytać, nawet, jeśli ktoś nie w pełni zdaje sobie sprawę z tego, co pisze i
jak można to wykorzystać dla jego dobra. Napisałeś, że nie nawiążesz ze mną
polemiki i zignorujesz moje wypowiedzi, a jednocześnie ma być to Twoja
subiektywna ocena, więc zawsze możesz powiedzieć, że to jeszcze nie to… ;)
Napisałeś, że świadomie rezygnujesz z niewątpliwej frajdy dyskutowania, bo
szkoda prądu, rozumiem, że wzroku też ;)
Ale tu też jest wyjście, bo możesz postarać się o dodatkowe pieniądze, żeby
opłacić prąd i okulistę ;) Poza tym nie pisz w nocy ;). Ale jeśli uznasz, że
możesz się czegoś jeszcze nauczyć i wtedy będziesz bardziej wiarygodny, to ja
chętnie w tym pomogę. Już nie dla Twojego dobra, tylko dla tych, którym Ty
pomagasz :). A przy tym skoro mówisz o niewątpliwej frajdzie dyskutowania, to
rozumiem, że możesz to potraktować jako hobby, a wiesz ile się dopłaca do
własnych pasji czasami, haha.

PS. Sam widzisz, że gdybym Twoje słowa odczytała inaczej, zaprzeczyłabym
temu, co napisałam w LM. A w ten sposób pokazałam Ci, na czym polega talent
managera. Ale decyzja należy do Ciebie. Poza tym nie decyduj za innych, bo ja
będę pisać, a może niech oni sami zdecydują, czy chca czytać czy nie i
odpisywać. Ja mogę pomagać innym bez Twojej pomocy i w tym celu podaję mój
adres e-mail [e-mail]

[sirtalent]

Słowa można na swój sposób interpretować - dokładnie tak. Zwykle przy pomocy
własnych filtrów uwagi. Twoja wypowiedź tylko mnie utwierdza w przekonaniu, że
piszesz nie po to by komukolwiek w czymś pomóc a raczej dla realizacji swoich
potrzeb (bardziej lub mniej uświadomionych). Wcale nie twierdzę, że to świadome
i wyrachowane, jestem skłonny przypuszczać że intencje masz dobre. Jednak
zamiast pisać rzeczowo i koncentrować się na meritum, piszesz bardzo dużo o
sobie. Na ile jest to pomocne - to już niech sobie każdy sam odpowie. Każdy ma
prawo pisać bo forum jest dla wszystkich, jednak jak dotąd nikt tu nie rościł
sobie prawa do wyłączności na rację ani też nie pouczał innych. Trzeba
rozróżnić dawanie rady o którą ktoś prosił od pouczania i oceniania innych
forumowiczów (sam czynię to niechętnie ale do tego mnie zmuszasz). Możesz mi
wierzyć, mam na tyle sprawny warsztat, że też mógłbym Cię publicznie wyśmiać i
wykpić, czego rzecz jasna nie uczynię.
Wierzę, że masz coś ciekawego do powiedzenia, rób to więc z zachowaniem
forumowego fair play, a wszyscy na tym skorzystamy.
Jeśli zamiast "opowieści Szecherezady" będziesz pisać rzeczowo, na temat,
skupiając się na meritum a nie na własnej osobie, to będzie najlepszy dowód że
chcesz tu komuś pomóc.
Na osobiste uwagi odpowiem cytatem z Kazika Staszewskiego: "Widzę to co widzę i
wogóle się nie wstydzę, niech się wstydzi ten co robi - nie ten co widzi..."
pozdrawiam,
Paweł :)

[krytykantka07]

Hmmmmmmmmm Sirtalent, nawet nie wiesz jak mnie bawi pisanie z Tobą. Bo okazuje
sie, że ja mam o Tobie jak najlepsze zdanie, a Ty o mnie jak najgorsze :). Jak
mogłeś pomyśleć, że ja przyznaję sobie wyłączność na rację, albo pouczam
innych. Ja tylko usiłuję od jakiegoś czasu uświadomić Ci, że to co piszemy to
są odpowiedzi na dwa pytania: "wobec kogo będziesz lojalny" i "dlaczego
słoniem". W tym temacie sobie jeszcze cały czas polemizujemy, a Ty oceniasz
moją osobę. Podczas gdy ja tylko Twoje postępowanie. Nie rozumiem tylko,
dlaczego ze mną walczysz? Wszak przysłowia są mądrością narodów, a bajki i
cytaty wykorzystują wszyscy, nawet specjaliści, bo z nich wiele można się
nauczyć. Prawdy w nich zawarte są rzeczowe i na temat. I na koniec jeszcze
jeden cytat ( mój ulubiony): "najwieksze bitwy toczy sie we własnym umyśle, bo
stamtąd pochodzą: niepewność, fobie i podejrzenia; większość ludzi zostaje
pokonana nie przez innych, ale przez własne reakcje na innych". Pozdrawiam
PS. Wiem, że nikt do tej pory nie zrobił tego co ja, ale sam powiedz, czy do
tej pory ktoś napisał taki LM i do tego nie chciał posłuchać dobrych rad, żeby
go zmienić? Widzisz, żeby rozumieć innych, to trzeba najpierw rozumieć siebie.
Dlatego ja piszę o sobie, żeby pokazać Ci, że rozumiem Ciebie.

[sirtalent]

krytykantka07 napisała:

Widzisz, żeby rozumieć innych, to trzeba najpierw rozumieć siebie.
> Dlatego ja piszę o sobie, żeby pokazać Ci, że rozumiem Ciebie.

Ja z kolei staram się nakłonić Cię, żebyś w pierwszej kolejności zadbała o
zrozumienie siebie, zanim zaczniesz zaczniesz próbować rozumieć innych.
Jak widzisz nie rezygnuję z polemiki dopóki widzę w niej sens i mieści się ona
w temacie wątka :) Ponieważ jestem gadułą, nietrudno mnie też wciągnąć w wir
polemiki :) Dlatego nie bierz mi za złe, że będę ograniczał wypowiedzi na miarę
zasobów czasu i uwagi.
pozdrawiam,
Paweł :)

[krytykantka07]

Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się ta odpowiedź :). Właśnie
odpowiedzieliśmy sobie wspólnie na pytanie, dlaczego słoniem trzeba być
niezależnie od stanowiska, na które się aplikuje, a później na tym stnowisku -
też. Ano dlatego "żeby nie wylać dziecka z kąpielą". Pozdrawiam. Basia

[sirtalent]

krytykantka07 napisała:

> Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się ta odpowiedź :). Właśnie
> odpowiedzieliśmy sobie wspólnie na pytanie, dlaczego słoniem trzeba być
> niezależnie od stanowiska, na które się aplikuje, a później na tym stnowisku -

> też. Ano dlatego "żeby nie wylać dziecka z kąpielą". Pozdrawiam. Basia

Czekam na moment, w którym któraś z moich odpowiedzi Ci się nie spodoba :D
Otóż zdecydowanie się nie zgadzam jakobyśmy mieli dojść tutaj do wspólnych
wniosków. To Ty sobie odpowiedziałaś na swoje własne pytanie na dodatek zgodnie
z założoną wcześniej tezą a teraz próbujesz wmanewrować mnie w jej
potwierdzenie. Zdecydowanie odcinam się od poniższego toku myślenia:

"Dlaczego słoniem? Żeby trzech ślepców dotykających słonia( pierwszy ucha,
drugi
trąby a trzeci nogi) mogło zrozumieć coś czego nie widzą. Bo na tym polega
systemowe podejście do problemów organizacji, a to jest potrzebne menedżerom :)
"
Dlaczego się odcinam ? Dlatego że moim zdaniem podstawowy jego błąd tkwi w
założeniu, że menadżer ma być tym wyjątkowym "który widzi i wie" a podwadni
są "ślepi" i trzeba ich za rączkę prowadzić. Jeżeli podwładni czegoś
nie "widzą" - czyli nie rozumieją to znaczy tyle, że menadżer nie potrafił lub
nie chciał im potrzebnej wiedzy przekazać. Jedno i drugie świadczy o jego
niekompetencji lub niskiej samoocenie (co zapewne Ci się spodoba :)).
Chcę też wyrazić mój sprzeciw wobec uniwersalnych niezależnie od kontekstu i
warunków otoczenia, odpowiedzi - wytrychów. Mówię tu o ew. odpowiedzi "słoniem"
na pytanie o symboliczne zwierzę. Kiedy słoniem to słoniem a kiedy psem to
psem. I jeśli już mówimy, że słoniem to dobrze by było, żeby tego słonia mógł
ktoś w nas zobaczyć. Bo usłyszeć że "słoniem" od kogoś, kto prezentuje się jak
np. "pies" to kolejny sygnał dla rekrutera że coś tu "nie halo" :)
pozdrawiam,
Paweł :)

[krytykantka07]

Hmmmmmmmm jak tak dalej pójdzie, to obawiam się, że nie doczekasz się na to, aż
któraś z Twoich odpowiedzi mi się nie spodoba . Ta podoba mi się jeszcze
bardziej :D. Ja napisałam, że to jest bajka dla managerów, ale nie
powiedziałam, że to jest moje zdanie, co do trafności tego określenia. Zauważ,
że napisałam, że słoniem trzeba być niezależnie od stanowiska :)Pojmując w ten
sposób przykład słonia można powiedzieć, że zdolności analityczne potrzebne są
zawsze i wszystkim, bo na tym polega ustalanie celów. A to jest odpowiedź na
pytanie: co się osiąga, dlaczego to się osiąga, co jeszcze można osiągnąć i co
powinno się osiągnąć. A każdy musi sobie choć raz zadać to pytanie ;)
Pozdrawiam. Basia :)
PS. Widzę, że Twoje zdanie na temat managerów jest podobne do mojego, a to mnie
bardzo cieszy, a Twój sprzeciw co do odpowiedzi wytrychów cieszy mnie jeszcze
bardziej, bo ja uważam tak samo :D. Wiesz pytanie w dalszym ciągu jest takie:
co się dzieje z pracownikami, jeśli posiadają zdolności analityczne, których
manager nie posiada. Myślisz, że manager ich posłucha, jeśli zwrócą mu na coś
uwagę? Raczej nie, tylko będzie z takimi pracownikami walczyć. Dlatego
pracownicy nie zwrócą mu uwagi :). Bo jeśli chcesz żyć i pracować w spokoju, to
nie wyprzedzaj szefa w rozwoju. I w tym momencie przyjacielu odpowiadamy sobie
na pytanie: wobec kogo trzeba być lojalnym :)

[sirtalent]

O i teraz już zaczynamy się lepiej rozumieć. To potwierdza (zgodnie z tytułem
tego wątka), że nadawca to jest odpowiedzialny za zrozumienie komunikatu zgodne
z intencjami.
Gdybyśmy "Bajki Szecherezady" odłożyli na bok to moglibyśmy wcześniej się
porozumieć co do znaczenia metafor i uniknęlibyśmy "gonitwy za własnym ogonem",
nieprawdaż ?
Doceniam rolę metafor ale nie w nadmiarze. Czasem ludzie mają tendencję do
efekciarstwa kosztem przejrzystości wypowiedzi (nie wyłączjąc mojej osoby :))
pozdrawiam,

[krytykantka07]

Wiesz, jeśli chodzi o gonitwy za własnym ogonem to były one celowe. Chodziło o
to, żeby można było zrozumieć na czym polega efektywna, a nie efektowna
komunikacja :)Bo niestety każde słowo nie tylko coś znaczy ale i posiada dla
każdego jakąś wartość skojarzeniową i emocjonalną. Dlatego czasami trudno się
porozumieć. A bez efektywnej komunikacji nie ma efektów i nie da się osiągnąć
żadnego celu. Dlatego można sobie polemizować w nieskończoność, a zwłaszcza jak
dwoje ludzi jest upartych :). Ktoś w końcu musi przeanalizować dokąd wymiana
zdań prowadzi i określić cel, jaki powinno się osiągnąć. I my to zrobiliśmy :D.
Ponieważ okazało sie, że cel mamy wspólny, nie było o co dłużej toczyć wojny.
Wiesz na czym polega problem? Otóż szkolenia pt. "Efektywna komunikacja" nie są
prowadzone dla managerów, a może powinny :). Bo managerowie często mylą
efektywną komunikację z efektowną. Stosują różne mądre słowa i wyuczone pozy, a
niekiedy trzeba zastosować metody bardziej drastyczne, ale takie, które
przyniosą rezultaty :). Na podstawie naszych polemik, pokazaliśmy, że efektywna
i efektowna komunikacja to nie to samo :)
Pozdrawiam. Basia:)

[sirtalent]

krytykantka07 napisała:

> Wiesz, ...

Wiem i Ty też wiesz, że ja wiem.
Natomiast szkolenia z efektywnej komunikacji stoją otworem dla wszystkich
chętnych, którzy dostrzegają tę potrzebę (sami lub dostrzegają to osoby
odpowiedzialne za ich rozwój).
Zatem rozumiem, że było to "uczenie przez doświadczenie" ;)
pozdrawiam,
Paweł :)

[krytykantka07]

Cieszę sie, że znalazłeś akcenty humorystyczne, bo jak sam widzisz i ja nie
wykazuję się zbyt wielką powagą ;). Uczenie przez doświadczenie jest potrzebne,
bo najcześciej się zakłada, że wszyscy mają wspólny cel i pracują dla wspólnego
dobra oraz nie ma konfliktu interesów. Udowodniliśmy sobie sami, że to
nieprawda :) Mimo konfliktu, można jednak dojść do porozumienia, ale trzeba
zacząć analizować sytuację, a nie szukać winnych. Sam przyznasz, że szukanie
winnych jest najłatwiejsze, ale nie rozwiązuje żadnych problemów. Tymczasem
uświadomienie sobie, co tak naprawdę zamierza się osiągnać, powoduje, że
zaczynamy się zastanawiać: jak ;).
Widzisz mimo, że szkolenia z efektywnej komunikacji są dostępne dla każdego, to
nikomu nie przychodzi do głowy, żeby te szkolenia przechodziły wszystkie
stanowiska bez względu na podział organizacyjny. Wtedy można byłoby zrozumieć
jak wielka przepaść dzieli managerów i ich podwładnych. Szkolenie z podziałem
na tematy wg zajmowanych stanowisk, to strata czasu, bo pracownicy szeregowi
nie rozumieją, co do nich przełożeni mówią. Tym bardziej, jeśli niewiele różnią
się wykształceniem i potrafią myśleć. Więc może lepiej najpierw szkolić ich
razem, żeby ich nauczyć ze sobą efektywnie rozmawiać. Ale tego pomysłu nikt ze
szkolących nie podsunie, a zleceniodawcy nie widzą problemu :).
Pozdrawiam. Basia :)

droga Basiu

[mariola2006]

moze nie powinnam sie wtracac,ale w koncu zaadresowalas post do rekruterow i
nie tylko.Musze przyznac ze ciezko strasznie sie czyta Twoje posty,ciezko jest
przez nie przebrnac nie mowiac juz o udzieleniu spojnej odpowiedzi na wiele
poszarpanych watkow.
to forum ma sluzyc wymianie konkretnych doswiadczen rekrutacyjnych a nie
wylewania wszelkich wynurzen dowolnie lub odlegle z nim zwiazanych.

[krytykantka07]

Wiesz Mariolu, bardzo się cieszę, że się wtrąciłaś. Tym bardziej o tak
niezwykłej porze ;). Wiem, że to co piszę, cieżko się czyta. To już
wyjaśniliśmy sobie z Sirtalentem :). Ale na tym polega różnica miedzy efektywną
a efektowną kominikacją. Ja pisałam o moich doświadczeniach rekrutacyjnych
wcześniej. Bo starałam się o pracę w firmie przeprowadzającej szkolenia.
Dlatego cały czas odpowiadamy sobie na pytanie: do czego tak naprawdę ma służyć
rekrutacja i jakich ludzi ma promować. W tym kontekście krytyka sztampowych
odpowiedzi, jest jak najbardziej na miejscu. Bo sama przyznasz, że rekrutacja
nie jest dla samej rekrutacji oraz promowania wiedzy rekruterów. Bo wtedy można
postawić pytanie: jakich zapewni sie firmie pracowników? Widzisz sztampowe
odpowiedzi, które rozumieją tylko rekrutujący, nie zapewnią pracodawcom
odpowiednich pracowników. Ja napisałam, że forum wg mnie lepiej spełniłoby
swoją funkcję, gdyby te dwa fora połączyć i wtedy moje wynurzenia nie byłyby li
tylko wynurzeniami. Zauważ, że rekrutacja to tylko pierwszy etap, a drugim jest
praca zatrudnionych poprzez rekrutację kandydatów. A tutaj już nie ma mowy o
sztampowych odpowiedziach i wyuczonych pozach. W tym miejscu to stanowczo za
mało i potrzebne są cechy nowoczesnego managera :).
PS. Będzie mi bardzo miło jeśli "wtrącisz się" w moje wypowiedzi, bo to Ty
napisałaś w jaki sposób dostałaś pracę i o cechach, które cenisz u przełożonych.
Pozdrawiam. Basia :)

[mariola2006]

PS. Będzie mi bardzo miło jeśli "wtrącisz się" w moje wypowiedzi, bo to Ty
> napisałaś w jaki sposób dostałaś pracę i o cechach, które cenisz u
przełożonych
I tutaj chyba znowu nic nie zrozumialam:)Napisalam ze prace dostalam bo
odpowiadalam bezczelnie,z tupetem i zgodnie z prawda.Nie widze sensu-chyba tak
jak Ty-mowienia ludziom tego co chca uslyszec-do pewego stopnia oczywiscie.
Trzeba bowiem zachowac zdrowy rozsadek i jesli sie przegnie w ktorakolwiek
strone(czy sie dpowiada zbyt originalnie czy zbyt sztampowo)to pracy sie nie
dostanie.
W Polsce jeszcze niestety panuje rynek pracowcow i dlatego rozne firmy
szkoleniowe promuja wizerunek lizusa.Ale to sie zmieni i znormalnieje i ludzie
beda rekrutowani na podstawie konkretnych umiejetnosci a nie tego jakie maja
plany na 5 przyszlych lat.
Kiedys odpowiedzialam ze nie cierpie takich pytan jako rekruter bo niczego do
rozmowy nie wnosza.Bo plany planami a ja jutro moge nie zyc lub wygrac 10
milionow w totka i nie bedzie mie juz nic obchodzic:)No i oczywiscie mnie malo
nie zjedzono.:)

[sirtalent]

mariola2006 napisała:

>Nie widze sensu-chyba tak
> jak Ty-mowienia ludziom tego co chca uslyszec-do pewego stopnia oczywiscie.
> Trzeba bowiem zachowac zdrowy rozsadek i jesli sie przegnie w ktorakolwiek
> strone(czy sie dpowiada zbyt originalnie czy zbyt sztampowo)to pracy sie nie
> dostanie.
> W Polsce jeszcze niestety panuje rynek pracowcow i dlatego rozne firmy
> szkoleniowe promuja wizerunek lizusa.Ale to sie zmieni i znormalnieje i
ludzie
> beda rekrutowani na podstawie konkretnych umiejetnosci a nie tego jakie maja
> plany na 5 przyszlych lat.
> Kiedys odpowiedzialam ze nie cierpie takich pytan jako rekruter bo niczego do
> rozmowy nie wnosza.Bo plany planami a ja jutro moge nie zyc lub wygrac 10
> milionow w totka i nie bedzie mie juz nic obchodzic:)No i oczywiscie mnie
malo
>
> nie zjedzono.:)

Witam,
i spieszę dorzucić moje 3 grosze bo poczułem się trochę "wywołany do
tablicy" :)
To o zachowaniu zdrowego rozsądku i wyważeniu proporcji najbardziej mi się
podoba. Ja bym to określił mianem "asertywności kandydata".
Lizusostwo ma bardzo negatywne konotacje i moim zdaniem jest określeniem
przerysowanym. Lizusostwo to brak charakteru, uzależnianie swojej postawy od
oczekiwań rekrutra/pracodawcy, to wreszcie chęć przypodobania się za wszelką
cenę. Chyba można powiedzieć tu wręcz o "zaprzedawaniu siebie".
Takiej postawy ja nie propaguję i zdecydowanie się od niej odcinam.
Poprzez "sprzedawanie siebie" ja rozumiem raczej sprzedawanie "wizji siebie
jako pracownika", przedstawianie siebie w taki sposób, by odpowiedzieć na
potrzeby pracodawcy. Zgodnie z ideą marketingu zorientowanego na potrzeby.
Warunkiem sukcesów jest rzecz jasna dopasowanie, tak by w efekcie nie udawać
kogoś kim się w rzeczywistości nie jest. Wizerunek z założenia
jest "podrasowanym" obrazem rzeczywistości, jednak dobrze wykreowany wizerunek
ma mocne podstawy w realiach bo od tego zależy jego spójność i wiarygodność.
Co do planów, jako pracodawca nigdy bym nie zatrudnił osoby, która nie
zastanawia się nad tym, co będzie robiła za 5 lat. Bo generalna teza jest tu
taka, że tak jak podchodzisz do własnych priorytetów w życiu, tak będziesz
traktowała obowiązki w pracy. Moim zdaniem to o to chodzi a nie o sztampowe
odpowiedzi. Pracodawcy też ludzie i też myślą.
Wyobraź sobie, że zostało już trzech najciekwaszych kandydatów. Mają
porównywalne kompetencje, oczekiwania finansowe itp. itd.
Na pytanie o plany zawodowe jeden mówi, że za 5 lat chciałby zostać
kierownikiem działu, drugi że myśli o podyplomówce i chciałby zdobywać kolejne
stopnie wtajemniczenia w tej branży a trzeci mówi, że nie wie bo być może za
rok wygra w totolotka. Odpowiedz sobie uczciwie w duchu - którego Byś
zatrudniła ? Czy Chciałabyś aby wyniki Twojej firmy a więc i Twoja przyszłosć,
Twoje premie, awanse i podwyżki zależały od pracy kogoś, kto nic w życiu nie
planuje ?
pozdrawiam,
Paweł :)

drogi Pawle

[mariola2006]

bardzo Cie lubie,naprawde.Problem mam tylko z ta wiara w idealy i teorie.
i wiesz co?Zaraz po studiach tez tak myslalam,bylo to prawie 5 lat temu.
Ze bede dazyc po trupach do celu,ze bedzie kariera,ze osiagne poziom prawie ze
CEO,ze bedzie tysiac podyplomowek a w najgorszym przypadku nostryfikacja
dyplomu.Ze bede wiesc radosne zycie pokolenia dink i ze bedzie ogolnie pasmo
sukcesow.
Zycie mi to troche zweryfikowalo,sukcesy osiagam a i owszem,ale raczej bardziej
sie specjalizuje niz pne(choc tez i pne ale tak ciagle w gore to juz nie mam
ochoty).Nie bakuje mi motywacji do pracy,ale juz sie ze szczurzego wyscigu
wyleczylam.Zobaczylam co potrafie jako pracownik,znam swoja wartosc i jesli
ktos mnie na nastepnej rozmowie zapyta o plany na najblizsze 5 lat to odpowiem
ze chce wygrac w totka:)A prace i tak dostane bo jestem dobra w tym co robie.Po
prostu niczego nie musze udowadniac ani sobie ani innym.
A co do podawania politycznie poprawnych odpowiedzi:znam managera ktory ma 28
lat praktyki na stanowiskach managerskich w olbrzymich korporacjach,audytach
rzadowych,roznych tego pokroju organizacjach.I wiesz co on podaje jako hobby w
swoim cv?bynajmniej nie skoki spadochronowe ani nic extremalnego.on po prostu
pisze:lubie uprawiac pomidory i papryke chilli.
Bo taka jest prawda.I nie ma to nic wpolnego z wydajnoscia,motywacja ani innym
rodzajem wrozenia z fusow.
Tak wiec nie karmcie sie ta teoretyczna papka

o wlsnie...

[emwa]

Zobaczylam co potrafie jako pracownik,znam swoja wartosc i jesli
> ktos mnie na nastepnej rozmowie zapyta o plany na najblizsze 5 lat to odpowiem
> ze chce wygrac w totka:)A prace i tak dostane bo jestem dobra w tym co robie.Po
>
> prostu niczego nie musze udowadniac ani sobie ani innym.

Wtrace sie... :)
Wlasnie, to jest podejscie, ktore spuszcza trochę cisnienia, i jest w Pani
przypadku jendoczesnie calkiem uzasadnione (w sensie potwierdzone). Pani jest
dobra w tym co robi, i to z miejsca rzuca odpowiednie swiatlo na sprawe. Jestem
jak najbardziej za tym, zeby podawac prawde, przeciez nie kazdy musi miec jako
hobby modne ostanio sporty extremalne, tylko dlatego, ze taki jest trend. Bo to
jest tak naprawde zaden powod. Pozdrawiam

[mariola2006]

ej,ja nie jestem zadna Pani:)
i jeszcze raz podkreslam:nie dajcie sie opanowac modzie,trendom,sloganom,bajkom
o sloniach,wielbladach lub innych takich.
Nie dajcie sobie wmowic ze akurat morderczy szczurzy wyscig jest czyms,czym od
dziecka zawsze marzyliscie.Nie dajcie soba pomiatac za najnizsza krajowa.Nie
odpowiadajcie na pytania na rozmowach kwalifikacyjnych ktore godza w wasza
sfere rodzinna lub niemalze intymna.
Mowcie prawde,oczywiscie z glowa i nie dajcie sie zaszczuc.Im wiecej osob tak
zrobi tym szybciej zmieni sie chora sytuacja

[sirtalent]

mariola2006 napisała:

> ej,ja nie jestem zadna Pani:)
> i jeszcze raz podkreslam:nie dajcie sie opanowac
modzie,trendom,sloganom,bajkom
>
> o sloniach,wielbladach lub innych takich.
> Nie dajcie sobie wmowic ze akurat morderczy szczurzy wyscig jest czyms,czym
od
> dziecka zawsze marzyliscie.Nie dajcie soba pomiatac za najnizsza krajowa.Nie
> odpowiadajcie na pytania na rozmowach kwalifikacyjnych ktore godza w wasza
> sfere rodzinna lub niemalze intymna.
> Mowcie prawde,oczywiscie z glowa i nie dajcie sie zaszczuc.Im wiecej osob tak
> zrobi tym szybciej zmieni sie chora sytuacja

Mariolu,
W tym co piszesz jest bardzo wiele racji. Taka postawa jest jak najbardziej
zrozumiała ... w przypadku osoby która ma już doświadczenie, pewien staż. Mówię
o doświadczeniu zarówno zawodowym, jak i życiowym dotyczącym sfery zawodowej.
Zupełnie innej postawy i oczekiwań można się spodziewać po doświadczonych
pracownikach a zupełnie innej po mało doświadczonych czy wręcz debiutantach na
rynku pracy. Zupełnie też osobnym tematem są pewne stereotypy, jakie
funkcjonują w branży HR. Można by o nich dyskutować długo, jednak nie zmieni to
faktu, że funkcjonują. Ja się staram je po prostu wykorzystać dla dobra
kandydatów, pamiętając że najważniesze dla nich to zdobyć tę często pierwszą i
upragnioną pracę. Nie czuję w sobie misji do zmieniania świata i mam też
świadomość że to by była raczej "walka z wiatrakami". Owszem, ktoś może sobie
postanowić, że nie będzie się przygotowywał i nie będzie się rozwijał tylko
dlatego że pracodawcy tego oczekują. Będzie wolał trwać w obecnym stanie i
czekać na lepsze czasy. Przecież ma do tego pełne prawo i ja to też szanuję.
Jednak trzeba pamiętać o tym, że w warunkach wolnego rynku działają prawa
konkurencji. A im większa podaż (kandydaci) tym silniejsza pozycja klienta
(pracodawcy). Dopóki rynek pracy "należy" do pracodawców, doputy to ich
potrzeby są kluczowe i chcąc nie chcąc trzeba się nimi kierować. A raczej nie
zanosi się na to aby się miało tu dużo zmienić w najbliższych latach.
Nawiązując do przykładu Twojego i Twojego znajomego menadżera, ja gdybym miał
powiedzieć o swoim hobby to na dzień dzisiejszy powiedziałbym o swoich
dzieciach, całkowicie zgodnie z prawdą. Tyle że ja jestem facetem, mam tyle lat
ile mam, mam tyle stażu pracy ile mam itd.
"Normalność" może być też bardzo skuteczną strategią, niewątpliwie bardzo
wzbudzającą sympatię i zaufanie. I może pomóc w osiągnięciu celu, o ile
pracodawca te wartości podziela w odniesieniu do konkretnego stanowiska.
pozdrawiam,
Paweł :)

[krytykantka07]

Hmmmmmmmmmm jeśli mowa o lizusostwie, to zgodzę sie z Tobą, ale nie zapominaj,
że osoba o wysokim poczuciu własnej wartości nie otacza sie lizusami :D. Nie
powinnam pisać o sobie, ale pozwolę sobie na taką dygresję: pracując na
stanowisku managerskim, zawsze szukałam sobie ludzi, którzy uważali mnie za
wroga, bo wielką frajdę sprawiało mi przekonanie ich, że się mylili. Byli
później nieocenieni jako współpracownicy ;). Natomiast od lizusów i donosicieli
trzymałam się z daleka. Otaczając się ludźmi o silnej osobowości, mogłam tylko
podkreślić swoją wartość. Manager który otacza sie lizusami i donosicielami
wyrządza największe szkody firmie, bo zniszczy najlepszych pracowników. Dlatego
takie postępowanie powinno być wykryte już na rozmowie kwalifikacyjnej. Co do
odpowiedzi na pytanie, kim chciałbym być za parę lat zgodnie z prawdą
odpowiedziałbym: nie wiem, bo może wygram w totolotka i kupię sobie tę firmę i
parę innych, a wtedy wprowadzę własną wizję tego, jak ma wyglądać praca :D
PS. Przez to, że zaczęlismy pisać po imieniu zrobiło się bardziej sympatycznie.
Tym bardziej mnie cieszy, że Mariola zaczęła pisać :)
Pozdrawiam. Basia :)

[mariola2006]

Wiesz co sie mowi o madrych managerach?Ze zatrudniaja ludzi madrzejszych od
siebie.I to ma sens ze wzgledu na to ,co wlasnie opisalas.Zadaniem managera
jest takie poprowadzenie zespolu aby osiagnac najlepsze wyniki.Skoro zespol
jest madry i chetny do wspolpracy to sukces jest murowany,o ile tylko manager
potrafi sie przyznac do swojej strategii(a czasami i do bledu),ludzie widza a
nim czlowieka i relacje sa budowane na zasadach "ludzkich"a nie w
plaszczyznie "kat-ofiara".
Co do lizusostwa i doswiadczenia zawodowego.Wiadomo,punkt widzenia zalezy od
punktu siedzenia,im wiecej wiesz tym lepiej mozesz to zaprezentowac.Jesli jest
sie zas zoltodziobem zaraz po studiach to wtedy sie prezentuje swoja motywacje
i gotowosc do nauki.Hobby,plany na za 5 lat,ulubiony kolor,numer buta nie maja
z tym nic wspolnego.
Pokaz mi co potrafisz robisz konkretnie,jesli nie ma mozliwosci zaprezentowania
tego podczas rozmowy to chociaz opowiedz jak bys to wykonal.Rozumiem ze jesli
jest gaszcz kandydatow z takimi samymi pustymi cv to trzeba to jakos
zroznicowac,ale ja bym sie raczej koncentrowala na pytaniach zadaniowych a nie
na podaniu"wlasciwej odpowiedzi".
Ale akurat ja mam to szczescie ze moge pracowac z kazdym,niezaleznie od tego
czy sie z ta osoba zgadzam czy nie.

[krytykantka07]

Widzisz Mariolu, ja wiem, że mądry manager otacza się ludźmi mądrymi albo
mądrzejszymi od siebie. Ale w takim razie dlaczego tak wielu managerów otacza
się pochlebcami i tchórzami, którzy potrafią ich przekonać, że ktoś chce
sięgnać po stołek managera i trzeba mu wydać bezpardonową walkę. Wydaje mi się,
że cechą managera powinna być przede wszystkim uczciwość wobec siebie i wobec
innych i odpowiedzialność, czyli powinien znać i akceptować skutki swoich
decyzji. A brak decyzji to też decyzja - przyzwalająca. Wtedy nie będzie
sytuacji, że nie ustala zasad, każdy robi co chce, dowolnie managerem
manipuluje, a on liczy na to, że jakoś to będzie i wszystko po jakimś czasie
się ułoży. Jak oceniłabyś takiego managera? W tym momencie znowu wchodzimy na
temat ustalania celów. Co z tego, że manager ma piękne cele, skoro nie rozumie,
dlaczego nie są realizowane. Nie szuka przyczyn niepowodzeń, tylko winnych,
przez których wg niego firma np musi zwolnić pracowników, których on sam
typuje do zwolnienia. No i oczywiście nie pomyśli, że to on dla dobra firmy
powinien zrezygnować ze stanowiska, bo to on przez brak cech prawdziwego
managera, zniszczył najlepszych pracowników... Więc mam pytanie. czy sytuacja
opisana poniżej jest możliwa i kiedy jest możliwa.
W firmie rekruterzy rozumieją na czym polega proces rekrutacyjny, specjaliści
ds. HR, wyjaśniają na czym polega zarządzanie przez cele, firma po szkoleniach
i trzykrotnych ocenach pracowników, uznaje, że ma pracowników, a przede
wszystkim managerów i specjalistów z najwyższej półki. A jednak musi
przeprowadzić zwolnienia grupowe. Zwalnia więc pracowników typowanych przez
mangerów, po jakimś czasie zwalnia następnych, a ze szkoleń nie rezygnuje...
Kto kogo oszukuje w tym przypadku i na czym polega błąd w rozumowaniu? Bo dla
mnie coś tu nie halo :)
Pozdrawiam. Basia :)

[mariola2006]

bo poza faktem ze jestemy managerami,specjalistami,dyrektorami innymi
napuszonymi tytulomania pierdzistolkami,jestesmy przede wszystkim ludzmi.
A ludzie jak to ludzie bywaja glupi,zawistni,pelni odwetu,trzymajacy sie
kurczowo stanowiska,nieumiejacy spojrzec prawdzie w oczy,bezkrytyczni,pelni
obaw o finansowa przyszlosc(niepotrzebe skreslic).
I jak zwykle teoria sobie a praktyka sobie...he he...

[krytykantka07]

Wiesz Mariolu, założyłam ten wątek, żeby sprowokować dyskusję na temat
rozumienia tego, co się mówi do kogoś. Oraz tego co się słyszy jak ktoś do nas
mówi, na czym się nie znamy. A także postrzegania świata nie w zaściankowych
kategoriach :) Muszę jednak przyznać, że dzięki Tobie dyskusja przeszła moje
najśmielsze oczekiwania. Widzisz ja uważam że to, co napisałam poprzednio nie
jest możliwe, ano z tej prostej przyczyny, że (i tu posłużę się kolejnym moim
ulubionym cytatem): "umysł, który raz sie otworzy na nowe idee już nigdy nie
wróci do poprzednich rozmiarów". Problem polega na tym, że umysłu ( mózgu )nie
widać i nie wiadomo, czy sie otworzył :D. Widzisz i na tym wg mnie polega
zadanie rekruterów i specjalistów od HR: zobaczyć, czy ten umysł naprawdę się
otworzył, jeśli chodzi przede wszystkim o kadrę. Bo jeśli ich umysł się nie
otworzył, to szkoda czasu na szkolenia dla samych szkoleń i cudowny proces
rekrutacyjny. Wcześniej czy później firma karmiona nieprawdziwymi informacjami,
idzie na dno, ale najpierw tracą pracę ci, którym umysły się otworzyły. Tak jak
było w moim przypadku. Widzisz ja chciałam tylko prowadzić szkolenia na forum,
bo wtedy, gdy zaczełam pisać, zrozumiałam, że szkolenia prowadzone przez znaną
firmę z certyfikatami nic nie dały. Firma w której pracowałam sama prosiła o
opinie pracowników wyrażane na forum i w ankiecie. Ja udowodniłam, że forum
może zastąpić ankietę i szkolenia, a nie trzeba za to płacić, bo ja teksty
pisałam w domu i tylko kopiowałam na forum... Nawet mój czas, który poświecałam
na forum liczyli, żeby mieć pretekst do zwolnienia mnie, a tego, że nie
wykonywałam należycie pracy, nie byli w stanie mi udowodnić :) I naprawdę
wystarczyło tylko, żeby specjaliści z działu zarządzania kadrami i z działu
zarządzania systemami jakości się właczyli do dyskusji i napisali, że to co ja
robię to przemyślane i zaplanowane z ich strony działanie :). Wtedy firma na
szkoleniach, rekrutacjach i innych podobnych nietrafionych pomysłach
oszczędziłaby pieniądze, które mogła przeznaczyć na podwyżki dla pracowników
liniowych. Tymczasem firma zwalnia ludzi, a zwłaszcza pracowników liniowych. A
mnie wystawiła taką opinię: "lektura wypowiedzi powódki na forum świadczy o
tym, że była pracownikiem konfliktowym, krytykowała innych, uważała że wszystko
wie i robi najlepiej. Trudno się zatem dziwić bezpośrednim przełożonym, że ją
zwolnili, a zostawili pracowników, z którymi im się najlepiej współpracowało".
A zapewniam Cię, że pisałam tak jak piszę na tym forum, bo ja mam taki styl
pisania :). Powiedz, jak to się stało, że walczyli ze mną, skoro byliśmy po tej
samej stronie, a mnie chodziło o to, żeby firma oszczędziła pieniądze, skoro
ich nie ma. Sama przyznasz, że prawdą jest to co powiedział Machiavelli: " są
umysły, które rozumieją same przez się i te są wyborne, są umysły, które
rozumieją co się do nich mówi i te są pożyteczne, a są umysły, które ani nie
rozumieją same przez się, ani nie rozumieją co sie do nich mówi i te są
bezużyteczne". Niestety ostatnich jest najwięcej, a rolą rekruterów i
specjalistów ds. HR jest je zobaczyć i uświadomić im, że jeśli to one nie
zrozumieją, co sie do nich mówi, to zatrudnianie na stanowiskach, które nie
mają nic do powiedzenia najlepszych nawet pracowników nic firmie nie pomoże.
PS. Jestem pod wrażeniem godziny o której piszesz :). A nie wiem, czy
zauważyłaś, że cały czas odpowiadamy sobie na pytanie: jaki powinien być
idealny rekruter i specjalista ds. HR i muszę przyznać, że czytajac Twoje
wypowiedzi, zastanawiam sie nad tym czy nie masz zadatków na idealnego
rekrutera :D. Bo nie stosujesz głupich jak sama piszesz pomysłów, które niczemu
nie służą. Dlatego tak bardzo mnie cieszy, że zabrałas głos w dyskusji :)
Pozdrawiam. Basia :)

[mariola2006]

Basiu,chyba sama odpowiedzialas sobie na pytanie dlaczego Twoje losy w firmie
potoczyly sie tak a nie inaczej.Pamietaj ze ryba psuje sie od glowy i jesli
kierownictwo wydaje bezsensowne polecenia i podejmuje bezsensowne decyzje to
pojdzie to piorunem w dol.Nie przejmuj sie,od dawna wiadomo ze szewc bez butow
chodzi.Rozumiem ze Cie to zabolalo i masz pelne prawo tak sie czuc-koniec
koncow chcialas dobrze,ale widocznie bylas"zagrozeniem" i bali sie zeby uczen
nie przerosl mistrza(co ja dzisiaj tak z tymi przyslowiami???).
Na pewno znajdzie sie pracodawca ktory doceni Twoje checi i doswiadczenie,a
doznawana w tej chwili gorycz zniknie bez sladu.Bedziesz mogla rozwijac sowje
umiejetnosci bez obaw ze ktos podetnie Ci skrzydla i zrowna do dolu,ot tak,dla
zasady.
A co do mojej bytnosci na forum-pisze z Anytpodow,stad te dziwne godziny:)
I na pewno duzo mi brakuje do idealu,ale staram sie wyeliminowac bezsens,
biurokracje,bicie piany i wodolejstwo.U mnie ma by krotko i na temat.
Mam to szczecie ze mam fajnych szefow od ktorych to ja moge sie wiele nauczyc
pod wzgledem zarzadzania,podejcia do ludzi,szacunku i zdroworozsadkowosci.
Przyklad dnia ostatniego:byc moze beda sie kroily zwolnienia,wiec manager
oddzialu zawolal nas na zebranie i wyjasnil sytuacje,ze jesli tak sie zdarzy to
mamy byc spokojni bo on zglosil swoja kandydature jako pierwszy,jego
slowa"managerowie to dla firmy darmozjady wiec na bruk powienni isc
pierwsi".Nic dodac nic ujac.

[krytykantka07]

Mariolu, nawet nie wiesz jak miło się z Tobą rozmawia. To niezwykłe znaleźć w
tej durnej rzeczywistości takie osoby jak Ty no i Paweł. Sama widzisz, że jest
tak, jak napisałam wcześniej. To nie Twoje cechy przekonały p. manager, tylko
jej wysokie poczucie własnej wartości. Dlatego jest ono tak ważne. A z kolei
Twoje wysokie poczucie własnej wartości sprawiło, że właściwie odczytałaś to co
ja piszę. Wiesz cieszy mnie coś jeszcze: obie dla potwierdzenia swoich słów
cytujemy jakieś teksty :D. Ty przysłowia a ja np. bajki, bo widzisz i w jednym
i drugim zawarta jest cała mądrość. Ale trzeba wiedzieć jak ją wykorzystać :D.
Widzisz, ja jestem typem samobójcy :D. Urodziłam się za wcześnie, bo zmiany w
Polsce muszą trwać wiele pokoleń. Tak wielkie spustoszenie w umysłach Polaków
wyrządziła komuna. A ja upieram się, żeby to nastapiło wcześniej. Dlatego
podałam firmę do sądu i oskarżyłam o to, że powodem mojego zwolnienia nie była
restrukturyzacja zatrudnienia, tylko długofalowa polityka mobbingowa
zastosowana wobec mnie. Wiesz Mariolu, w firmie, która została wybudowana
rękami wieźniów obozu koncentracyjnego, do mobbingu nie może dojść. Bo
przygotowanie psychiki ofiar mobbingu, można porównać do przygotowania psychiki
ofiar obozów koncentracyjnych. W imię stawiania pomników czyjemuś wybujałemu
ja, nie wolno niszczyć lepszych od siebie ludzi. To zrobili już hitlerowcy, a
Polacy ciągle nie rozumieją, że kontynuują ich politykę. Bo mobbing w czasie
pokoju, to obozy hitlerowskie w czasie wojny i internowania w czasie stanu
wojennego. Sama więc widzisz, że bez zrozumienia, co się robi, można zniszczyć
wszystko i wszystkich. A żeby tego nie było nie wolno sie oszukiwać, bo
najwiekszym zagrożeniem jest choroba zaprzeczeń. Im dłuzej organizacja ( kadra)
będzie sie oszukiwać tym później zacznie działać. A w czasach gospodarki
rynkowej oszukiwanie się, nie jest dobrym pomysłem, bo konkurencja może nie
udawać. Wystarczy, że w porę managerowie zdadzą sobie sprawę, że jest źle i
zaczną działać, a zdystansują każdego, kto się pociesza, że jeszcze nie jest
najgorzej, a wszystko się jakoś ułóży. Wystarczy przyjąc odpowiednie osoby,
które podsuną rekruterzy, a zwolnić te, które ich zdaniem są niepotrzebne. Ale
sama przyznasz, że nie trzeba wydawać pieniedzy, żeby było jakoś, bo jakoś jest
zawsze ;). Ma być po prostu najlepiej, a ludzie mają być doceniani za to kim
są, a nie z kim są skoligaceni. A ten proces uczenia sie, co jest ważne,
zaczyna sie już w procesie rekrutacyjnym: to niestandardowe LM, a później
nietypowa rozmowa kwalifikacyjna. Bo jeśli wszystko jest pieknie ułożone i
przedstawione, zachodzi pytanie; kogo odrzucić?. Przyznasz sama, że mój LM,
służący sprowokowanniu niektórych, nigdy przez rozsądną osobę, która ma wykute
wzorce postępowania nie zostałby wysłany. No ale ja nie jestem rozsądna :D.
PS. Rozmawiamy już dość długo i powiedz sama, czy pomyślałabyś wcześniej, żeby
zainteresować się osobą, która napisała taki LM? Czy skreśliłabyś mnie na
wstępie?. A ja w każdej wypowiedzi potwierdzam to co napisałam w LM. I cały
czas jestem sobą.
Pozdrawiam serdecznie. Basia :)

[krytykantka07]

Napisałam, że cieszę się, że się wtrąciłaś, ale teraz cieszę się jeszcze
bardziej. Właśnie cały czas chodzi mi o to, że odpowiadałaś na rozmowie, jak to
określiłaś: z tupetem, bezczelnie i zgodnie z prawdą. No i właśnie tak powinno
być :). Ale zwróć uwagę, dlaczego Twoje wypowiedzi odniosły pożądany skutek.
Sama napisałaś, że Twoja przełożona była wspaniałym człowiekiem, a więc
managerem z prawdziwego zdarzenia. Ja myślę, że to jej wysokie poczucie własnej
wartości, spowodowało, że nie odkryła w Tobie zagrożenia. Gdyby tak sie stało,
to nie wiem, czy przyjęłaby Ciebie do zespołu, jeśli panowałby tam "wyścig
szczurów". Poza tym polityka w miejscu pracy to temat ciągle aktualny ;)
Widzisz, ja uważam, że nie jest tak bardzo ważne jakich kandydatów się przyjmie
do pracy, tylko to, w jaki sposób później potrafi sie z nich wydobyć to, co
najlepsze. Wiesz łatwo rządzi się ludźmi posłusznymi, ale trudno zarządzać
ludźmi, którzy zaczynają myśleć, a najgorzej, gdy ludzie mają rozwiniętą
potrzebę samorealizacji. Dlatego tak ważne jest, aby managerowie potrafili
pracować z każdy typem osobowości, bo skreślając kogoś na wstępie przez
niesztampowe odpowiedzi tak naprawdę niszczą kreatywność u pracowników, którą
najlepiej wykorzystać dla rozwoju firmy. Dlatego ja na rozmowie
kwalifikacyjnej, zamiast wpisywać którąś z wymienionych odpowiedzi, wpisałam
własne :). Bo dla mnie tamte odpowiedzi, które były punktowane miały ten sam
ciężar gatunkowy, więc nie umiałam wybrać :D. A poza tym napisałam, że moją
zaletą jest kreatywność i umiejętność myślenia strategicznego :). Więc nie
mogłam sama sobie zaprzeczyć, jesli chodziło o pytania z rozwiązywania
konfliktów. Bo nie mogłabym być sobą, gdybym została przyjęta do pracy. Tylko z
moją własną wizją prowadziłabym szkolenia :D. Sama powiedziałam rekruterowi, że
mogłabym odpowiadać tak jak on chce, ale ja nie chcę nikogo oszukiwać, bo wiem,
że nie przyjęliby wtedy do pracy mnie, tylko osobę, za którą by mnie uważali, a
ja długo nie potrafię chodzić w masce :D
Pozdrawiam. Basia :)