skarga w pracy

[Gość: lady]

Złożyłam u dyrektora firmy skargę na pracę osób z innego działu, od których
jest uzależniona ilość mojej pracy. Pismo moje zostało rozpatrzone przez
kierownika tamtego! działu. Z odpowiedzi dowiedziałam się, że owszem
sprawdzono moje zarzuty, ale nie z okresu czasu przeze mnie podanego w
skardze, a zupełnie z innego terminu, który był wygodniejszy dla tego
kierownika i nie ukazywał żadnych uchybień. Dowiedziałam się też, że mój
zespół "przoduje w ilościach przerw w czasie pracy" pomimo, iż są one nam
odgórnie nadawane w wymiarze czasu zgodnie z regulaminem pracy. Więc po co
poruszył ten temat? Czy to jest prawidłowe, że skargę na pracowników innego
działu rozpatruje osoba, która ich pracą kieruje? Przecież to oczywiste, że
to on odpowiada za ich pracę i opisze wszystko tak, żeby jego dział
był "czysty" i żeby wobec niego nie wyciągnięto żadnych konsekwencji.
Myślałam, że takimi sprawami zajmuje się osoba niezależna. Jeśli się mylę to
wytłumaczcie mi to. Co powinnam teraz zrobić? Ciągle przecież nie uzyskałam
odpowiedzi na moje pytania ze skargi.

[krytykantka07]

Hmmmmmmmm gratuluję pomysłu :))). Składać skargę. No i czego się spodziewałaś?
To było do przewidzenia, że będzie się tłumaczył kierownik tego działu. A co
chciałaś osiągnąć? Bo teraz nastąpiło odbijanie piłeczki ;))). Poruszył temat
przerw, żeby oskarżyć Ciebie i udowodnić, że Ty nie masz prawa zwracać mu
uwagi. No i co teraz zamierzasz? Zmusić dyrektora, żeby Twoja skarga została
rozpatrzona przez osobę z zewnątrz, a może przez Sąd? Nie osiągniesz nic takimi
metodami, tylko zrobiłaś sobie wroga. A skąd wiesz jakie są relacje pomiędzy
tamtym kierownikiem a dyrektorem?
Pozdrawiam. Basia :)
PS. Teraz powinnaś naprawić to co zepsułaś - udowodniłaś dyrektorowi, że nie
zna się na swojej pracy, bo toleruje trutnia ;))). W ten sposób nie tylko nie
uzyskasz odpowiedzi, ale uznają, że nie potrafisz pracować w zespole.

[Gość: lady]

Masz rację, że powinnam wcześniej się domysleć, że nic to nie da. Jednak w
końcu się we mnie przelało. Nie mogłam dużej tolerować tego, że ktoś faworyzuje
swoich znajomych, a ja wykonuje o ponad 50% pracy więcej niż oni. (mam to
potwierdzone dokumentacją) Takie sytuacje zdarzają się często, a do tego prosto
w oczy kłamią. Dlaczego nie odpisał mi dokładnie na moje pytania tylko
przeanalizował inne dni. Poza tym myslę, że sprawdzenie 3 dni, które sobie sam
wybrał o niczym nie świadczy, pomimo, że miał przeze mnie podane konkretne
daty? Jasne teraz w Polsce to powinno sie w pracy charować i nawet nie pisnąć
słówkiem czyli dawać ciche pozwolenie na rolowanie? Pozdrawiam!

[krytykantka07]

Nie, nie powinno się dawać cichego pozwolenia na rolowanie, ale w ten sposób
jak Ty to zrobiłaś niczego nie zmienisz. Zanim zaczniesz wojnę to zastanów się
co wiesz, a czego nie wiesz. Dopiero wtedy obmyślaj strategię ;))). Dopasuj ją
do sytuacji, a nie odwrotnie. I nie wylewaj dziecka z kąpielą. Skoro Ty miałaś
problem z innym działem, to od Ciebie miała wyjść inicjatywa jak pomóc tamtemu
działowi ;))). A pomoc nie oznacza, że będziesz za kogoś pracować ;))).
Pozdrawiam. Basia :)

[Gość: lady]

Wielokrotnie jak były problemy rozmawiałam z tamtymi osobami, ale albo padały
kłamstwa, rzucanie słuchawki, albo mówili, żebym "sobie poszła do dyrektora".
Po takich sytuacjach rozmawiałam z osobą, która ich nadzoruje i od niego
słyszałam dokładnie to samo. Nim złożyłam skargę dokładnie przejżałam
dokumentację i moje przypuszczenia sie potwierdziły. Nie jestem osobą, która
się awanturuje, rozmowy z nimi nic nie pomagały, a dłużej juz nie mogłam
tolerować pracy za jakiegoś "znajomka". W mojej firmie to juz nie pierwszy
przypadek skargi. Jak juz pisałam wcześniej, jestem zaskoczona, że wyjaśnieniem
sytuacji zajął sie kierownik działu, wobec którego pracowników miałam zarzuty.
Napisał jakieś pisemko, które nie odpowiada na moje pytania i nie wyjaśnia
tamtej sytuacji, więc co, mam teraz nic już nie robić tylko zbierac siły na
jeszcze bardziej natężona pracę "w nagrodę"? Czy porozmawiać o tym z głównym
dyrektorem firmy?

[krytykantka07]

No cóż z takim nastawieniem jakie prezentujesz, rozmowa z dyrektorem nie byłaby
dobrym pomysłem ;))). Zastanów się na spokojnie, co chcesz osiągnąć i jakie
naprawdę wartości wyznaje dyrektor i później z jego przypuszczalnych argumentów
zbuduj dla siebie mur ;))). Nie pokonasz go siłą swoich argumentów, tylko jego
argumentami. Tak samo było w przypadku kierownika z innego działu. Ponieważ nie
umiałaś pokonać go jego własnymi argumentami, zaczęła się walka na argumenty. W
tej walce nigdy prawda nie wygra z sympatią dla znajomka i umiejętnością
manipulowania. Pamiętaj mistrz szpady najczęściej ginie od kuli ;))).
Pozdrawiam. Basia :)
PS. Nie podkreślaj jak wiele was dzieli, tylko wspólny cel ;))). A jeśli chodzi
o rozmowy, to zawsze musisz improwizować, więc nie obmyślaj gotowego
scenariusza. Słuchaj co do Ciebie mówią, a Twoje pierwsze słowa powinny
brzmieć: oczywiście, zgadzam się z tym, mam podobne odczucia, no i właśnie
dlatego ... A jeśli zaczynasz jakąś rozmowę to rób to wyprzedzając
kontragrumenty ;))). Zaczynaj tak: "wiem, że ..."

[Gość: Hastra]

hehe psychologia biura rulezz :)

ale krytykantka ma duzo racji.

Ja proponuje zrobic tak:
- najpierw uzyskac przychylnosc dyrektora
- w sposob merytoryczny ustosunkowac sie do pisma kierownika-wroga (wytykajac
mu kazdy najmniejszy blad i argumentujac ten blad na swoja korzysc.
- zebrac cala dokumentacje udowadniajaca ich uchybienia
- po tych krokach ponownie pojsc do dyrektora, pokazac co sie ma i zaczac
rozmowe od:
Nie chce robic problemu w firmie, ale zalezy mi na dobrych wynikach, zalezy mi
na dobrej atmosferze, wysokiej wydajnosci itp ble ble ble. A potem dac z grubej
rury, pokazac, ze kierownik-wrog jest do bani i udowodnic to odpowiednimi
dokumentami.
Na koniec powiedziec: Powtarzam jeszcze raz. Nie zalezy mi na wojnie, ale chce
aby nasza praca byla efektywna. Dlatego tez trzeba cos z ta sytuacja zrobic.
itp ble ble :)

[krytykantka07]

Droga Hastro ;)))
W Twoim rozumowaniu widać mały błąd. Uznałaś kierownika z innego działu za
wroga. A nic o nim nie wiemy. Skąd wiesz, jakie są relacje pomiędzy dyrektorem
a tamtym kierownikiem. Przerzucanie się argumentami nic nie da. Nawet jak Lady
odpisze merytorycznie, to kierownik znajdzie wytłumaczenie i ją o coś oskarży.
A może być tak, że dyrektor będzie miał większe zaufanie do kierownika niż do
Lady ;))). Początek rozmowy jest dobry, ale Lady zaczęła skargę i to ona musi
się odnieść do niej. Powinna raczej powiedzieć tak: "nie chciałabym, żeby to
zostało źle odebrane i żebym została uznana za osobę, która nie potrafi
pracować w zespole. Można by tak o mnie pomyśleć po tym jak napisałam skargę.
Nie chodzi mi też o wytykanie komuś błędów. Chciałabym tylko zwrócić uwage na
to, że moja praca zależy od pracy tamtego działu. Pracujemy jako zespół, a więc
w naszym wspólnym interesie jest, żeby współpraca układała się najlepiej jak
się da. Prosiłabym o jakieś wskazówki kierownika tamtego zespołu, żebyśmy mogli
ułożyć sobie współpracę. Zależy mi na dobrej atmosferze w pracy, dobrych
wynikach i wysokiej wydajności ;))). Dlatego pozwoliłam sobie marnować czas
dyrektora i kierownika...
Pozdrawiam. Basia :)
PS. Nie wiemy jakie stanowisko piastuje Lady i dlaczego bezpośrednio rozmawiała
z podwładnymi kierownika tamtego działu. To nie było dobre posunięcie. Tak samo
jak pisanie skargi. Dlatego winę musi wziąć na siebie ;))).

[mamuciamama1]

Skarga w pracy na innych.....hm..... trzeba bronić siebie ale czy w
taki sposób?
Mało możliwości na wygranie, tym bardziej jak się jest "malutkim"
taka prawda