Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: Warionucha]

W wieku 11 lat, to ja grałem w piłkę i na komputerze, a nie myślałem, kim będę
w przyszłości.

"Magdalena Piorunek w książce pt. Dziecko w relacjach ze światem zawodowym
pokazuje, jaką wiedzę o zawodach i swojej przyszłości mają 6latki, a jaką
10latki. Przepaść między tymi dwoma grupami wiekowymi jest ogromna!"
Haha, to jak powiedzieć, że przepaść pomiędzy umiejętnością chodzenia
czterolatka, a półrocznego dziecka jest niemożliwa do wyobrażenia.
Pani Piorunek brakuje chyba trochę wyobraźni - 4 lata różniące 6 i 10 latka to
prawie połowa życia tego pierwszego.

A w ogóle to nie lubię artykułów, które chcą mi wmówić, że coś: będzie,
nastąpi nieuchronnie właśnie tak, jak w nich pisze. Bo to z reguły gó..
prawda, a mimo to dużo ludzi po przeczytaniu uwierzy. Dziękuję.

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: marecki93]

Klania sie odwieczna prawda - W dobie gospodarki wiedzy wydatków na kształcenie nie wolno klasyfikować po stronie kosztów. To są po prostu inwestycje.

Po co przygotowac ,jak politycy i urzędnicy

[Gość: wasyl]

zniszczą każdego .

Kim zostanie Twoje dziecko?

[mniklas5]

jezeli 10 latki juz wiedza co chca robic przyszlosci to po
dziesieciu latach nie maja pojecia i wybieraja "niepotrzebne" studia
jak politologia czy psychologia po ktorych nie ma roboty i
wyjezdzaja do Anglii. Oczywiscie miara sukcesu czlowieka jest jego
osobiste szczescie, rowniez zawodowe, laczy sie to z zarabianiem
pieniedzy i prestizem, w Polsce hydraulik czy elektryk nie cieszy
sie prestizem spolecznym bo nie jest magistrem i tu jest problem
Polakow, wola byc mgr politologi i zmywac gary anizeli elektrykiem i
za godzine pracy brac 80 zl, albo slucham tzw "naukowcow" od
marketingu politycznego lub politologow toz to kompletne bzdury.
Sa kraje gdzie facet elektryk lub hydraulik z wlasna firma pojawia
sie na party i normalnie rozmawia z lekarzem i prawnikiem ktorego
przypadkowo spotka, tenze elektryk niejednokrotnie zarabia 2-3
krotnie wiecej niz jego rozmowcy ale nie ma mgr,nikomu to jednak nie
przeszkadza

[Gość: sygryda]

10 latek wie kim zostanie? ciekawe, ja nie wiedziałam i zmieniłam
pomysł na życie chyba z 10 razy zanim się zdecydowałam.

Nie zgadzam się z opiniami na temat najstarszych i najmłodszych
dzieci. Mam wielu znajomych z rodzeństwem i wniosek mam jeden: To
młodsze dzieci są zdolniejsze i szybciej na przykład uczą sie mówić
i chodzić, z tej prostej przyczyny, że mają kogo gonić, próbują
dogonić rodzeństwo. Poza tym nad młodszym dzieckiem rodzice aż tak
już się nie roztkliwiają, bo już raz przez to przechodzili i wiedzą,
że dzieci nie są ze szkła. Więc młodszy jest mniej rozpieszczony.

Opinia o najmłodszym dziecku pasuje do sytuacji, gdy jest to któreś
z kolei dziecko i między nim a resztą jest duża różnica wieku.

To że starsze dzieci wiedzą, że motorniczy sam sobie tramwaju nie
zbuduje, to chyba nie jest nic niezwyłego, z końcu uczą się cały
czas. Ale żeby od razu wiedziały kim będą... mało kto od małego wie,
że może być tylko lekarzem i nic innego nie wchodzi w grę.

[yoka1]

mniklas 5 - nie wiem o czym piszesz? Jakie beznadziejne studia - politolgia i psychologia?! Chyba żyjemy w dwóch różnych krajach. Mój brat jest po politologii i ma się baardzo dobrze i nie zamierza wyjeżdżać! Z tego co wiem, to najchętniej wyjeżdżają po extra studiach czyli medycynie - a przecież jest praca dla nich:)

nie zgadzam sie

[Gość: młodsza]

nie zgadza sie z opinia ze młodsze dzieci sa mniej zdolne od starszych. na własnym przykładzie moge powiedziecze ze to ode mnie wiecej wymagano a po to zebym była tak jak moj starszy brat zebym miala takie same osiagniecia jak on. zebym była tak samo zdolna jak on

[Gość: lavinka z nielogu]

Tu się zgodzę. Mojego brata też męczono,żeby mnie naśladował. Ale on ma ło co
sobie z tego robił i całe szczęście :) Bardzo się od siebie różnimy. Za bardzo
by nas do siebie porównywać.

Zaprogramuj swoje dziecko neurolingwistycznie!

[mike-great]

Zaprogramuj swoje dziecko neurolingwistycznie!

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: aKasiu]

Jeśli chodzi o moją rodzinę, artykuł sprawdza się w 100%. Jeśli chodzi o zawód i
związane z nim rozważania, byłam trochę dziwnym dzieckiem, bo po po pierwszej
lekcji angielskiego w wieku 6 lat stwierdziłam, że zostanę tłumaczką. Potem
oczywiście miałam inne upodobania, chciałam być paleontologiem, informatykiem,
genetykiem, pisarką, żołnierzem i "międzywydziałową indywidualną humanistką",
ale skończyłam na tłumaczeniu specjalistycznym :)

Poza tym, rzeczywiście było tak, że to ja byłam zawsze pilna i poważna i
wygrywałam wszystkie możliwe szkolne konkursy, a moja młodsza siostra, wesoła i
kochana przez wszystkich, zawsze bardziej interesowała się psami, kotami i
konikami niż nauką.

Może więc krytyka tego artykułu jest trochę zbyt ostra?

[Gość: aK.]

Oj, co za wstrętne powtórzenie :D nie przeczytałam tego, co napisałam

[Gość: lavinka z nielogu]

Wiesz, artykuł pokazuje jedną stronę medalu. Są różne modele rodziny. U mnie to
ja najstarsza krzyczałam,ze chcę mieć zwierzaka i to ja byłam najzdolniejsza.
Niby najzdolniejsza. Sama wcześnie nauczyłam się czytać choć nikt mnie do tego
nie zachęcał. Zawsze byłam ciekawa świata ,który mnie otaczał. Z kolei od mojego
brata oczekiwano by mi dorównał,a to był raczej kiepski pomysł :))))
Są różne rodziny i różne zwyczaje. Krytykując artykuł krytykuję jego styl
głónwie. To,że pokazuje tylko jedną receptę. Jedną odpowiedź. Podczas gdy
odpowiedzi jest wiele. Sam twórca tej teorii zdaje się nie doczekał końca
eksperymentu który rozpoczął. Kto wie,może po jego zakończeniu(zakończyli go
jego studenci) sam by sobie zaprzeczył.
Istotą badań naukowych jest przede wszystkim zadawanie pytań, nie wymyślanie
odpowiedzi. Twórca artykułu trochę zaszalał z nimi ... zebrał kilka wyników
badań i idiotycznie zaplątał. Dał jakąś bzdurną receptę na wychowanie idealnego
dziecka. Tak jakby dziecko było bezkształtną masą gliny,którą można dowolnie
wyrzeźbić pod warunkiem że dostrzega się jego talenty.
Znów wychodzi brak kompetencji wśród osób piszących artykuły na tym portalu.
Mam nadzieję,że czytają te teksty osoby rozumne i nie wezmą zaleceń eksperta
dosłownie... Inaczej biada naszym dzieciom :))))

Kim zostanie Twoje dziecko?

[nessie-jp]

To, kim człowiek 'zostanie' determinuje rynek pracy... Co z tego, że dziewczynka
marzy o tym, żeby zostać baleriną, skoro pracę znajdzie w Urzędzie Gminy. Co z
tego, że chłopiec marzy o karierze socjologa, skoro rodzinę nakarmi, pracując
jako akwizytor umów ubezpieczeniowych...

Gdyby tak każdy mógł zostać, kim by chciał (albo kim chciał, jak miał 6 lat),
tobyśmy mieli samych polityków, pielęgniarki i motorniczych :)

i strażaków i cowbojów! ;-Dnt

[Gość: lavinka z nielogu]

cowboy'ów miało być

[Gość: lavinka z nielogu]

bzdurny artykuł.

[Gość: like]

a co z predyspozycjami i zdolnoscia do nauki, co z kasą ? tępy jaś
kowalski nie zostanie lekarzem nawet jakby od 6tego roku zycia o
niczym innym nie myslal. mądra Kasia nie będzie zgrabną kelnerką, bo
za dobrze sie uczyła i trafiły jej sie studia. przecietna Beatka
niechcący zostanie psychologiem bo ten kierunek jest akurat modny
(skończy sprzątając bo nie ma po nim roboty), a biedny Kamil pójdzie
na filologie angielską bo tylko to może studiować na miejscu.

[Gość: lavinka z nielogu]

Pewnie,że tak. Twórca artykułu chyba nie doczytał z badań prowadzonych na ten
temat,że w wieku do 6lat kształtuje się nasza osobowość i predyspozycje do
wykonywania określonego zawodu. Ale dziecko w większości przypadków nie jest
tego świadome. Na przykład dziewczynka,która chce zostać pielęgniarką w
przyszłości najpewniej będzie się zajmować innymi ludźmi, pomagać im. Może na
przykład pracować jako opiekunka społeczna,ale może też zostać lekarką czy
agentem ubezpieczeniowym. W tym wieku kształtują się możliwości i predyspozycje
człowieka. Ale nie muszą one zdeterminować całego życia. W jakimś procencie
można się sporo domyślić,na przykład tego,że z tolerancyjnego domu wyrosną
jednostki mające swoje zdanie, indywidualności. Ale to akurat jest dość
oczywiste i bez badań.
lav

czy wy czytacie cos wiecej niz naglowki?

[Gość: adela007]

Ja tak wlasnie (jak to opisalas) odebralam ten art.Juz na samym
poczatku autor zaznacza, ze wybor zawodu jest wypadkowa...(bla bla)
No i w kilku paragrafach nie da sie strescic calej teorii o teorii:)

[blacklord1]

Nie martw się... 80% Polaków przeczyta w tym roku do 1 książki. Nie
ma czasu na jakieś artykuły. Lepiej popisać na forum... Choćby bez
sensu

[Gość: kat]

cos w tym jest!
jest nas 4 same baby ja najmlodsza!
i tak zeczywiscie jest jak opisane
z tym ze najstarsza jest opiekunem pedagogicznym
druga sprzedawczynia
trzecia ochrona srodowiska
a czwarta chemik z tego wynika mi ze jest na odwrot niz w artykule
ale wszystko inne w wiekszosci sie zgadza

[Gość: Daff]

U mnie sie nie zgadza, mam starszego brata ale to ja ukonczylam studia i lepiej
sie uczylam, on moze byl i zdolny ale leniwy.

Ten atykuł to jakaś bzdura.

[Gość: lavinka z nielogu]

Autor chyba za mało wnikał w niuanse sprawy... przykładowo
Niby jestem najstarszym dzieckiem i niby musiałam się zajmować młodszym
rodzeństwem. I czy traktowałam je jak kochankę mojego męża? Ależ ja to
uwielbiałam! U mnie w klasie ten kto miał młodsze rodzeństwo, ten miał większy
szacunek u starszych, ale i u rówieśników. Niby dużo ode mnie wymagano,ale też
dlatego że wyglądało na to że można ode mnie dużo wymagać. Ja sama o tym
wiedziałam.
Myślę,że jak dziecko urodzi się ambitne to z reguły samo pokazuje,że oczekuje
nowych wyzwań. Nie tylko od rodziców. Inna sprawa gdy dziecko nie ma takich
ambicji a mają je rodzice. Wtedy dzieciak nabiera zapewne kompleksów... kto wie
może i na całe życie... Wiec trochę na dwoje babka wróżyła. Artykuł jest zbyt
jednostronny, brzmi jak wyrocznia... jakby dawał receptę na wychowanie
Einsteina. Nic bardziej mylnego. Nie ma doskonałego dziecka jak i nie ma
doskonałych rodziców. Nie da się przewidzieć w 100% wyborów człowieka. Jakiś
procent na pewno,ale czy całe życie? Szczerze watpię.
Co do znajomości życia u 6cio i 10latków to wiele zależy od rodziny i warunków w
jakich się chowa. Weźmy już samo to czy mieszka w mieście czy na wsi. Czy jego
rodzice są wykształceni czy nie.
Myślę,że w wieku do 6lat krystalizuje się osobowość. I rzeczywiście od tego
zależy kim się zostanie w przyszłości. Ale to nie znaczy,że zostanie się kurą
domową czy kierowcą. To dużo bardziej skomplikowane. Oglądałam kiedyś sfilmowany
eksperyment o grupie sześciolatków w Anglii z lat 50tych. Nie wiem na pewno ale
to mógł być ten Donald Super. Potem wracano do nich z kamerą co 5lat i
sprawdzano jak się układa ich życie... Wiele sytuacji było do przewidzenia, np
dziewczynka która mówiła,że uwielbia lalki i kiedyś będzie mamą.. rzeczywiście
po x latach była mamą kilkorga dzieci... a dziewczyna,która za młodu zadzierała
nosa,że ma fajnych i bogatych rodziców... po ich rozwodzie wyrosła na
uzależnioną od papierosów i alkoholu, rozhisteryzowaną pannicę... W skrajnych ,
niemal podręcznikowych przypadkach sporo można przewidzieć. Ale pamiętam też
przypadek chłopca,który wyjątkowo dobrze się zapowiadał. Wyglądało że po
skończeniu szkoły z internatem pójdzie na dobre studia i zrobi karierę... niby
wszystko się zgadzało... dopóki się uczył... po studiach nie mógł sobie poradzić
z rzeczywistością... i zamieszkał w przyczepie campingowej za miastem.... niemal
jak kloszard... ostatnim razem widziałam go na filmie gdy miał około 30lat...
wyglądało to jakby się staczał.... Czy mówił o tym mając 6lat? Oczywiście,że
nie. Ale mając 6 lat był marzycielem... czy to oznacza,że wszystkie dzieci z
bujną fantazją skończą na marginesie życia? Chyba nie... Ten eksperyment nie do
końca potwierdził zatem tę teorię. A raczej powiedział jak mało wiemy o rozwoju
człowieka...
Pzdr
lav
p.s. Inna sprawa,że w dzieciństwie marzyłam o tym by wykonywać zawód, który
wykonuję. Ale z drugiej strony wiem,że to się bardzo rzadko zdarza...

czy nie za dużo amerykanizacji tego społeczeństwa?

[Gość: szta]

ile jeszcze poradników, superniań i innych debilizmów wymyślicie?

[Gość: weronika]

głupoty, jak miałam 10-14 lat nie myslałam o tym kim bede, a
najzabawniejsze, ze w szkole i w rodzinie wszystcy mysleli ze bede
plastyczka, bo ładnie rysowałam i malowałam a ja zrobiłam im
niespodzianke... jestem chemikiem :)

pytanie do yoka 1

[mniklas5]

co Twoj brat robi zawodowo po politologi w Polsce? chetnie sie dowiem

Psychologiczne bzdety....

[lekarzzewsi]

Psycholodzy, jak zwykle, dwoją się i troją aby udowodnić potrzebę
swojego istnienia...

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: marysia]

Kurcze, u mnie sie sprawdza-a jestem srednim dzieckiem z
autorytarnej rodziny. To chyba juz gorzej byc nie moze? Czy moze?

brednie

[Gość: ja]

A mnie matka wywalila z domu wlasnie przez moja starsza siostre,
ktora byla jej oczkiem w glowie. Glupia cwaniara nie potrafi z
ludzmi rozmawiac, tylko oczerniac i wykorzystywac. Co sie dziwic -
jest pracownikiem urzedniczym, co starsza siostra moze "robic"
innego jak grzac krzeslo, popijac kawke i wpychac tony zarcia
podczas "pracy".

Kim zostanie Twoje dziecko?

[agniechor]

Zgadzam się, że wiele jeśli nie wszystko zalezy od naszych rodziców. Moi rodzice wiecznie sie kłócili zawsze byli niezadowoleni z siebie jak i ze mnie. Jestem jedynaczką wszystkie ich frustracje spadały na mnie skąpili na każda zabawke mówiąc ze za mało mają pieniędzy. Nigdy nie poslali mnie na zajecia dodatkowe totez nie wyrobilam sobie specjalnych zainteresowan. Zero kontaktu z rówiesnikami na podwórku nie było dzieci w szkole balam sie odezwac do kogokolwiek. Mama pielegniarka tata budowlaniec bez mozliwosci awansu obydwoje wpolili mi ze co bym nie robila to i tak bedzie zle. Mam teraz 20 lat i dzieki nim nie mam pojecia co che robic bo wydaje mi sie ze kazda praca i tak bedzie zla. Myśle ze to nie moja wina bo czlowiek rodzi sie jako niezapisana karta to rodzice najpierw ją zapełniają.Dziękuję kochani rodzice!!

[Gość: Olo]

Nie jest z tobą tak źle. Potrafisz analizować, ale analizy na własny
temat bywają naogół błedne (nie ważne czy jest się pesymistą jak ty,
optymistą czy realistą). Pamiętaj, że łatwo jest oskarżać. Jak już
oskarżasz swoich rodziców, to przerzuć trochę winy na dziadków -
przecież to oni ich wychowali. A tak naprawdę to lepiej wziąć
odpowiedzialność za własne życie na siebie zamiast szukać
usprawiedliwienia w oskarżaniu innych. Nawet z bagażem mało
przyjemnych doswiadczeń (wiem coś na ten temat) można tak pokierować
swoim życiem by było ok. Pierwszy krok już zrobiłaś - zaczęłaś sobie
zdawać sprawę z obciążeń które niesie twoje dzieciństwo. Teraz czas
na drugi krok - poszukanie w tym dzieciństwie pozytywów (a napewno
było ich wiele) i krok trzeci - odrzucenie złych rzeczy.
I jeszcze jedno odnośnie pracy. Mi zawsze przychodzą do głowy słowa
które usłyszałem na pierwszym szkoleniu BHP w pierwszej pracy. Pan
powiedział: Każda praca to jest sprzedawanie swojego zdrowia. I taka
jest prawda. Praca jaka by nie była jest koniecznością (no chyba że
chcemy żyć jak menel). Można trafić na pracę, która będzie nas
satysfakcjonowała do końca życia, ale to świadczyłoby jedynie o
naszej ograniczoności (albo o nieograniczonych możliwościach rozwoju
w danej dziedzinie - co jest raczej niemożliwe). Normalny człowiek
potrzebuje zmiany, więc jak nie wiesz od czego zacząć - zacznij od
czegokolwiek, zawsze możesz potem robić coś innego - a może akurat
trafisz :)

Kim zostanie Twoje dziecko?

[kalendarzowa_wiosna]

Całkiem ciekawy temat do dyskusji ale po artykule spodziewałam się
więcej. Zwłaszcza rady w podsumowaniu są wręcz trywialne.
Zakładając, że rodzic jest normalnym rodzicem, oczywiste jest, że
podtrzymuje zainteresowania dziecka, rozmawia o codzienności w tym o
swojej pracy i nie wypomina każdej wydanej na dziecko złotówki.

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: qiforp]

pitolenie o szopenie. Nic mi się nie sprawdziło. Jestem np. prawnikiem z mam
bardzo restrykcyjnych rodziców - ojciec to wojskowy i co i gieee. Jakoś wybrałem
zawód z zamiłowania, który do najmniej kreatywnych i wymagających nie należy.
Lol nic nie warte te badania są he he

[Gość: qiforp]

post scriptum

jak miałem 11-12 lat to marzyłem by zostać żołnierzem ale mi przeszło

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: atarynka]

Bzdura. W wieku lat 11 - 12 to zbytnio nie myslalem co chcialem w zyciu robic.
Gdy bylem w liceum to zastanawialem sie nad: medycyna, handlem zagranicznym,
prawem a skonczylem na .. elektronice.

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: Hanka]

Moja najstarsza mgr pedagogiki,sama bedzie mama za 2 miesiące.Zdolna
pracowita ,ulozona i,klotliwa i despotyczna.Srednia studentka
filologii i logopedii ,pracuje po 12 godzin.Pracowita
nieprzcietnie,niekonfilktowa.Lubiana o wielkim sercu.Najmlodsza.leń
dusza artystki ,zdolna muzycznie i plastycznie.Robi co chcę tzn nie
lubi sie uczyc,balaganiara.Wychowane w jednym domu kazda inna!!!!!!!

Kim zostanie Twoje dziecko?

[Gość: tulipanna]

A Gazeta niby taka nowoczesna, promuje równość płci,a jak zwykle
artykuł ozdobiony jest zdjęceim słodkiego bobasa płci męskiej. A
czemu to przy tym laptopie nie siedzi mała biznes woman? Niby
drobiazg, ale odzwierciedla mimo wszytsko ten stereotyp, z którym GW
chce walczyć

świetny artykuł

[Gość: x]

bardzo trafne spostrzeżenia

[Gość: frog]

Wkurzający ten stereotyp o wrednych starszych siostrach zazdrosnych o młodsze.
We wszystkich poradnikach dla rodziców to jest. Moja mama próbowała ze mnie tę
domniemaną (jakże brzydką) cechę wykorzenić, zmuszając do ustępowania i
wybaczania w KAŻDEJ sytuacji. W razie konfliktu zawsze był argument: "bo ty jej
nie lubisz i chcesz ją wyeliminować, wszystkie starsze siostry takie są". Czułam
się jak negatywna bohaterka bajek ludowych (nawet wygląd się zgadzał: ja blada
brunetka, siostra niebieskooka blondynka :)