wkurzają mnie matki w pracy....

[Gość: głos]

Czytając Wasze wypociny nadziwić sie nie mogę jak łatwo daliście się
sprowokować. Jest takie polskie powiedzenie: "uderz w stół a nożyce
się odezwą". Nie odczytałam w wypowiedzi Moniki chęci obarażania
kogokolwiek ani generalizacji - ewidentnie pisala o matkach w jej
pracy.
Najłatwiej byłoby powiedzieć Monice - "jak ci się nie podoba to
zmień pracę". Niestety z mojego doświadczenia nie jest to wyjście z
sytuacji, gdyż w większości firm sytuacja jest podobna (podkreslam
większości - nie we wszystkich). Oczywiście sa taki matki jak moja
kolezanka z pokoju - samotnie wychowuje przedszkolaka - zatem z
pracy musi wyjśc najpóźniej o 16:15 żeby na 17 mogła zdążyć odebrać
małego z przedszkola, w sytuacjach krytycznych prosi swoją mamę ,
żeby ja w tym wyręczyła, ale jak nie zdąża do 17 to płaca karę za
kazda minute opóźnienia!!! Więc wclae się nie dziwię, że szybko
wychodzi z pracy - ale tez przychodzi pół godziny wcześniej!!!
Natomiast inne matki w naszej firmie wykorzystują, co ustawa
przewiduje.
Jednak nie pozostaje to bez echa - zawsze jest ktos kto to
skomentuje i często uwidacznia się to w premii - na zasadzie byłes
na zwolnieniu masz potrąconą premię, ale zastępowaleś kogoś masz
tylko to co ci się należy.
Ale wracając do tematu, w poprzednich miejscach pracy sytuacja z
matkami wyglądała tak jak Monika opisała, zmieniłam pracę i teraz
różni sie to o 180 stopni , bo matki nie sa mile widziane i każda
młoda kobieta jest podejrzewana, że moze zajśc w ciąże, wiec
atmosfera tez nie jest zdrowa.
Monika rozumiem Cię doskonale, ale z drugiej strony żal mnie ogarnia
że mysląc o dziecku czuje się jak najgorszy zdrajca swojego
pracodawcy.

[Gość: iw]

>>Monika rozumiem Cię doskonale, ale z drugiej strony żal mnie
ogarnia
że mysląc o dziecku czuje się jak najgorszy zdrajca swojego
pracodawcy.


Czujesz sie jak zdrajca? Podziekuj za to osobom jak monika,
prezentującym poglądy jej podobne.

[juven74]

Rozumiem Monikę bo też pracowałam z takimi kobietami.W szkole sytuacja wyglądała
z grubsza następująco: mamy-wychowawczynie organizowały swoim klasom różne
zajęcia pozalekcyjne (np dyskoteki) ale już opiekę sprawować musieli wieczorami
nauczyciele-faceci (bo facet nawet jak ma dziecko to się przecież nim nie musi
zajmować - kolejny stereotyp) i nie-matki (no bo co taka może mieć do roboty
wieczorem, przecież nie ma dzieci).I do tego te rozmówki w pokoju nauczycielskim
(od kupki do zupki)jakby wszyscy z zasady mieli być tym zainteresowani bo
bobaski są takie słodkie i każdy chce o nich słuchać.
Zmieniłam pracę bo nie chciałam być dyskryminowana z racji świadomego wyboru
życiowego bycia nie-matką.W obecnej szkole towarzystwo jest mieszane i jest dość
dużo młodych matek. Nie spotkałam się jednak ani z leserstwem z ich strony ani z
przerzucaniem obowiązków na "te co mają więcej czasu", nikt by z resztą na to
nie pozwolił.
Myślę więc, że problem polega na pracowaniu z nieuczciwymi, leniwymi i
ograniczonymi kobietami a nie na pracy z matkami.Wszystko zależy od podejścia do
macierzyństwa i umiejętności zarządzania firmą. Wszystko jedno czy jest to tylko
szkoła czy wielka korporacja.
Pozdrawiam wszystkie solidnie pracujące mamy:)

[Gość: dorota]

Ojej, ojej.... Jaką trzeba być ograniczoną kobietą, żeby napisac coś
takiego jak Monika. Dziewczyno, nie wstyd ci? Za ten ton jaki tu
zaprezentowałaś, za pretensje do garbatego, że ma dzieci proste, za
brak własnej asertywności? Za ograniczone horyzonty jakie nam tu
wszystkim zaprezentowałaś?
Idź stąd i lepiej nie wracaj.

Droga Moniko!

[zigzac1]

Jestem wyjatkowo obowiazkowym czlowiekie, prawdopodobnie pracoholikie.
Kiedy dowiedzialam sie, ze jestem w ciazy wpadlam w panike,ze bede sprawiac klopoty wszystkim moim kolegom (akurat taka praca, ze trudno sie obejsc bez konkretnych osob). Staralam sie rozwiazac wszystko jak najlepiej.Pracuje w wolnym zawodzie, wiec wydawalo mi sie, ze wszystko sie jakos da ulozyc.
Lekarz mowil mi, ze w zasadzie powinnam sprawdzic najpierw, jak sie bede czula, ale ja mialam wyrzuty sumienia, ze sprawiam swoja absencja problemy. poza tym - ciaza to nie choroba, prawda?
Koledzy z pracy musieliby pracowac za mnie,a ja jestem taka lojalna.
Poronilam po paru tygodniach....
nastepnym razem, jesli wogole sie uda, bede siedziala na zwolnieniu tyle, ile bedzie trzeba i ostatnimi osobami, o ktorych bede myslec, beda moi wspolpracownicy. Bo myslenie o nich spowodowalo, ze stracilam ciaze.
To by bylo na tyle.
Pozdrawiam.

[Gość: qba]

Ty za to popisałaś się taaaaakimi szerokimi horyzontami

1)napisz
2)ochłoń
3)przeczytaj
4)popraw
5)przeczytaj i jak jest ok to wyślij

Drogie Panie, miej agresji bo to się na dzieci przekłada ;)

[Gość: weronika]

Myślę, ze w dużej mierze masz rację. Tak jak kiedyś mówiło sie o
dyskryminacji kobiet w pracy majacych dzieci, tak teraz myślę, że
zaczyna sie przeginać w drugą stronę. Kobietom z dziecmi daje sie
coraz wiecej przywileji kosztem kobiet nie mających dzieci.
Przykładem może być chociaż sytuacja, kiedy obie (tzn. ta z dziecmi
i ta bez chce wziąć dzień wolny). Naturalnie pierwszeństwo ma ta z
dzieckiem. Powód: Ona ma dziecko, to bardziej potrzebuje. Myslę, że
to niesprawiedliwe. To czy ktos ma dzieci i le to jego prywatna
sprawa i wybór dlatego nie powinien być z tego powodu ani specjalnie
uprzywilejowany ani dyskryminowany. Mnie też ten dyktat (aktualnie)
posiadania dzieci i rozczeń tych, którzy je mają bardzo denerwuje.

[Gość: .]

Mnie też ten dyktat (aktualnie)
> posiadania dzieci i rozczeń tych, którzy je mają bardzo denerwuje.

Tja..... ale jak tylo urodzisz dziecko-zaraz z tego przywileju
szybciutko skorzystasz.
Tja..... punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia.

Przeklęty dziki kapitalizm

[Gość: antychryst]

Rzuć wszystko, dziecko do kontenera albo do beczki, podwiąż jajowody i haruj 14
godzin. Wolny wybór, możesz nie harować i zdychać razem z dzieckiem. Hurra!

Zawsze "byłam za kobietami", ale niestety

[Gość: geraldine]

moja obserwacja matek w pracy jest podobna do obserwacji MOniki -
tzn. matki pracuja na pół gwizdka, spędzają czas na "opiekach nad
dziecmi", urlopach wychwawczych,myślami zamjiast w pracy są ze
swoimi dziećmi, z kórymi kilka razy na dzień rozmawiają przez
telefon ( kiedy nic alarmujacego sie nie dzieje).NIe zgadzam się
(jak ktoś napisał na forum), ze "jak zostaniesz matka to też taka
będziesz" - uważam to kwestia odpowiedizalności , nie tylko jako
matki, ale równeiż odpowiedzialności za obowiązki , które wykonuję w
pracy. Oczywiscie wszystko to zwiazane jest z tym, że opieka nad
dizecmi w Polsce jest nadal scedowana na kobiety, wiec to one biorą
wszystkie "chorobowe" , "opieki" itd., kiedy ojcowie moga spokojnie
poswięcieć się pracy zaowdowej.
Kiedy założe swoja firmę, nie chcaiłabym zatrudnić matki z trójką
dzieci, z dwójką- może. Fakty dotycżace matek w pracy potierdza list
matki (dwójka dzieci) opublikowany w Wysokich Obceasach- która sama
zauważa, że, kampania "mamy w pracy mogą wiecej" nie znajduje
odzewierciedlenia w rzeczywistości, że generalnie jakość jej pracy
jest tak naprawdę - gorsza.
NIe rozumiem dlaczego matki nie anazują swoich partnerów do opieki
nad dizecikem? Czemu oni nie mogą opiekkować sie własnym dzieckiem?
Bo sa stworzeni do wyższych zadań?
MAtkom najlepiej jest w budżetówce , gdzie kolejne ciąze i
zwolnienia lekarskie są przyjmowane ze zrozumieniem.
POzdrowienie dla zapracowanych matek:)

[Gość: matka 2 dzieci]

Wiem ze niektóre kobitki ostro przeginają. Dziecko to nie jest sprawa pracodawcy
tylko rodziny.
Kobieta która nie potrafi oddzielić życia osobistego i rodziny od obowiązków w
pracy nie powinna pracować albo pracować na własny rachunek aby nikt nie musiał
za nią pracować. Wychowałam dwójkę dzieci i moi współpracownicy nie musieli za
mnie harować.

Obecne młode mamy zachowują sie czasem jak święte krowy. Zaczyna taka pracę od
kawy i relacji jak to jej maluch sprawuje sie, ile zjadł, ile kupek zrobił.
Potem telefon do babci, instruktarz co ma jeść dziecie i w co ubrać na spacer.
Po prostu głuuuupia baba.
I niestety zespół w którym pracowała(składający sie również z matek mających
małe dzieci) postawił weto i nie chciał z nią pracować.
Więc została zwolniona. Teraz sie spełnia w domu, przy pieluchach i wkoło
rozpowiada jaka to nieszczęśliwa bo nie doceniono pracującej mamy.

[Gość: kasi]

> Obecne młode mamy zachowują sie czasem jak święte krowy. Zaczyna
taka pracę od
> kawy i relacji jak to jej maluch sprawuje sie, ile zjadł, ile
kupek zrobił.
> Potem telefon do babci, instruktarz co ma jeść dziecie i w co
ubrać na spacer.
> Po prostu głuuuupia baba.


Wiesz, a ja zauważyłam coś zupełnie innego, kobieta ok 40-50
bezdzietna, lub mająca dorosłe dzieci:

Najpierw kawunia, potem co było w serialach, potem jak się dziś
ubrała ta blondyna z pok 202, potem śniadanko, i tak beztrosko
płynie czas, a robota leży....

Tymczasem młoda mama owszem musi zadbać o dziecko, ale na ogół jest
to osoba dobrze zorganizowana, sumienna, odpowiedzialna - jej
poprostu zależy!! ona wie że musi pracować!! właśnie dla tego
dziecka!

[Gość: joja2]

A Ty co robisz w pracy??? Bo chyba za dużo jej nie masz,skoro forum
przeglądasz o takiej porze??

Slogany ...

[Gość: matka w pracy]

(...)

Ja też jestem matką (w domu male dziecko), siedzę teraz w pracy, bo
taki rozkaz padl przed chwilą - mam czekać nie wiadomo ile i na co.
Co do zwolnień - od 2 tygodni jestem chora i nie mogę iść na
zwolnienie (oby tylko dziecko nie zachorowało, bo nie wiem co wtedy
zrobię).
I co tam bylo o tych przywilejach dla matek w pracy ...?
Dla mnie hasło "Firma przyjazna Matce" czy "Mamy moga więcej" to
jakieś since fiction .... niestety

Pozdrawiam

[mama303]

Gość portalu: matka w pracy napisał(a):

>od 2 tygodni jestem chora i nie mogę iść na
> zwolnienie

Kolejna do leczenia /głowy/ sie nadającą.

[Gość: koala]

Zgadzam sie z Toba Monika. W innych rozwinietych krajach a swiecie
takie siedzeni na zwolnieniach i urlopach to sie w glowie nie
miesci. Mialam okazje przez dosc dlugi czas pracowas w USA w firmie
i te numery to tylko w POlsce sie zdarzaja.
W mojej firmie w USA byla dziewczyna w ciazy, poszla na 3 miesiace
wychowawczego oczywisice nie platnego, a po 3 miesiach firma
powiedziala ze albo wraca do pracy albo umowe jej wypowiadaja. Nie
ma mowy o zwolnieniach lekarskich i innych bzdetach. Tylko w tym
zaklamanym kraju pseudo-matulki kombinuja. Mozecie mnie nazwac
zgorzkniala baba ktora nie ma sobie z kim dziecka zrobic. Mam i
wlasnie planuje ciaze ale w taki spsob zeby nikomu zycia nie
zatruwac.Ale wszystko trzeba PLANOWAC a w Polsce 90 procent dzieci
to wpadki.

nie wyszystko

[zigzac1]

sie da zaplanowac, Koala...
jesli planujesz ciazea nie stac cie no to, zeby wogole w tym czasie nie pracowac, to przygotuj sie na niespodzianki. I nie mowie tutaj o takich prostych sprawach, jak to, ze trzeba jesc duzo czesciej - mozna sobie zrobic kanapki.
ale nagle okaze sie, ze lekarz do ktorego chcesz pojsc przyjmuje tylko w srodku dnia, w srodku tygodnia, ze nagle bardzo zle sie czujesz i musisz, po prostu musisz odpoczac i sie polozyc.
Jak sie jest w cizy, to nagle takie sprawy zaczynaja byc wazne.
a jesli je zlekcewazysz, to moze sie to zle skonczyc.
ciaza jest okresem, w ktorym planowanie odpada.

[Gość: Koala]

Ciaze akurat DA sie zaplanowac i nawet lekarz mowi zeby planowac a
nie wpadac.

[Gość: zigzac1]

Nie wiem, ile masz lat, ale cos mi sie wydaje, ze niewiele....Nikt nie mowi o wpadaniu.
owszem, planowac mozna, ale plany swoje, a organizm swoje.
wiele moich znajomych planowalo zajsc w ciaze i zajmowalo im to lata.
Po drodze okazuje sie, ze nie jest to takie proste. Ciaza nie pojawia sie na zadanie. jak rowniez nie zawsze przebiega zdrowo.
Mam nadzieje, ze nie zdarzy cie sie ciaza zagrozona. Wtedy od pierwszego dnia diagnozy lezysz plackiem, a twoj partner jest ciagle narazony na zwolnienia i prosby o wolne dni, bo ty nie mozesz zrobic niczego. trzeba cie podnosic, wozic do lekarza, czesto w pozniejszym okresie myc.
wszystkego dobrego w planowaniu. ale nie ludz sie, ze nie bedzie zaskoczen.

[Gość: daria]

> Zgadzam sie z Toba Monika. W innych rozwinietych krajach a swiecie
> takie siedzeni na zwolnieniach i urlopach to sie w glowie nie
> miesci. Mialam okazje przez dosc dlugi czas pracowas w USA w
firmie
> i te numery to tylko w POlsce sie zdarzaja.

Ale w Polsce nie zarabiamy tyle co w innych krajach rozwiniętych i
nie stać nas na opiekunki.

Mam i
> wlasnie planuje ciaze ale w taki spsob zeby nikomu zycia nie
> zatruwac.Ale wszystko trzeba PLANOWAC a w Polsce 90 procent dzieci
> to wpadki.

Co w końcu masz, czy planujesz?
Jakby wszyscy mieli dzieci z planowania to dopiero byłby problem!!!
I tak mamy niski przyrost naturalny!

Co prawda jestem facetem ale....

[Gość: Belzebub]

znam wiele młodych matek (bo sam jestem akurat w wieku "rozrodczym" ;) ) i
należy wyraźnie rozgraniczyć dwie grupy które występują w mniej więcej równych
proporcjach. Pierwszy to ten mniej więcej o którym pisze monika. Czyli w
momencie zajścia w ciąże kompletnie durnieją i obwieszczają nachalnie całemu
światu "jak one są bardzo w ciąży" i z pasją opowiadają o wszystkich
przypadłościach ,kupowanych ciuszkach, wózkach itp. Istnieje tylko jeden temat.
Następnie po urodzeniu kupki, wymiociny ząbki , pieluchy i że na nic nie mają
czasu. Absolutne scetrowanie świata na własnej macicy i agresywne reakcje jeśli
ktoś próbuje to deprecjonować. Często ciąża to okazja dla niektórych kobiet do
"usprawiedliwionego" lenistwa, czyli korzystania z możliwości unikania pracy,
nauki , dbania o siebie, o męża itp. Nikt nie zwróci jej uwagi bo przecież
urodziła dziecko i jest Matką Polką czyli świętą krową w tym kraju...
Druga grupa to takie które bardzo szanuję za to że problemy mają te same, a nie
molestują otoczenia swoją macicą, L4 biorą tylko jak muszą (rzadko), wyglądają
nadal jak kobiety , pracują 8 godzin jak wszyscy, a co niektóre potrafią jakoś
znaleźć czas na studia podyplomowe czy naukę angielskiego w domu. Można?? Można!

Co prawda jestem facetem ale .masz 100% racji, n/t

[iberia.pl]

[Gość: Lil]

Oj popieram, rozumiem i popieram.

Mnie wkurza przede wszystkim roszczeniowa postawa kobiet rozplodowych oraz
narzekania tych, ktorzy placza jak to kobiety chcace urodzic (lub te juz z
dziecmi) maja ciezko na rynku pracy.

Ja to widze niestety z drugiej strony. W malej firmie mojego ojca,
zatrudniajacej w porywach do trzech-czterech osob, w ciagu 4 lat 3 kobiety
poszly na macierzynski, a kazda przedtem oczywiscie brala chorobowe i zwolnienia
do oporu (a jesli juz pracowaly, to jak swiete krowy, ktore nic nie musza, a
ktorym wszystko wolno). Firma przez to ledwo zipie (ojciec tez).

Zastanawiam sie jak ja mam udowodnic potencjalnemu pracodawcy, ze dzieci nie
lubie, nie chce i nie zamierzam miec, wiec zatrudnienie mnie nie bedzie wiazalo
sie z ryzykiem 'pustego etatu' w przyszlosci.

masz czas na pisanie na forum w godzinach pracy?

[emelem1]

[Gość: aa]

Temat interesujący więc się 'wtrącę'. na początku jestem facetem
więc mój pogląd zasadniczo sie może różnić.
Pracowałem w wielu firmach w Holandii, w UK, Belgii i ten temat jest
podobny i opinie podobne jednak wszędzie prawo chroni matki i daje
jej przywileje- naród musi się rozwijać;-)))Teraz jestem szefem
jednej z komórek w dużej zagranicznej firmie. Zarządzam i młodymi
kobietami i matkami i facetami. W dobie internetu twierdzę że młoda
matka mając internet częśc zadań może zrobić w domu- przynajmniej my
mamy taki program i taką specyfikę.Ja nie widzę w tym problemu.
Premię też przyznaję- bo dlaczego mam jej nie przyznać jak wykonuje
zadania ok.Czasem lepiej młode mamy się straja niz faceci. Tak to
jest u mnie. To są rozwiązania sytemowe i pewna kultura. Jeżeli ktoś
wykonuje robote za kogoś musi dostawać większa kasę - to tak na odp
jak się pracuje dodatkowo za młodą mamę lub przyjmuje się pracownika
czasowego na ten okres;-)Nie miejcie pretensji do mam tylko do
zarządzajacych. Co jak firma jest mała- każdy właściciel chyba wie
kogo zatrudniał i jakie sa konsekwencje i chyba to wkalkulował w
biznes.Tak jest za granicą.
U nas jest 19 wieczny kapitalizm. Na zachodzie celem pracy jest
zarabianie na tyle dużo żeby wydawać na przyjemnści itp. u nas praca
jest celem samym w sobie.Jest źle zorganizowana itp. Wtedy biora
się problemy i dla mnie temat zastępczy młodych matek.

[Gość: jolka]

hej Monika, chyba jesteś bardzo sfrustrowana skoro taki osąd wydałaś. Widzisz akurat ja jestem matką 2 dzieci i nigdy nie bujałam się a L4 a mój szef jes t ze mnie zadowolony. A żeby Cię zaskoczyć to muszę poinformować, że to ja "matka-Polka" musiałam w poprzedniej pracy narabiać za "wolnego stanu" bezdzietne panienki, które ukończyły po 5 fakultetów i podjęły 1-szą pracę w wieku 26 - 27 lat, biedaczki dyspozycyjne w pełni a ciemne jak tabaka w rogu. nie oróżniały listu poleconego od zwykłego a o sprawach księgowych to nawet nie wspomnę - absolwnetki ekonomii itp.:(

[Gość: koala]

jolka, jestes super praconikiem i super matka, to ciekawe dla kogo
sa te reklamy teraz w tv ze matka w pracy to jest lepsza czy cos w
tym stylu. albo billboardy z babami w ciazyi po nimi napis ze nie
wroce do pracy bo jestem w ciazy czy cos w tym stylu. sama jezeli
bylabym pracodawca wolabym zatrudniac facetow lub starsze panie
ktore maja dorosle dzieci.

[Gość: koala]

jolka, juz nie mowiac a tym, ze ty piszesz o
laskach "wyksztlciuchach" bo badziewnych prywantych koledzach, czy
jak sie na to mowi. no i wlasnie te glupie laski to powinny tylko
siedziec w domu rodzic dzieci i dorabiac robiac tipsy.

[Gość: abrakadabra]

Zgadzam się w zupełności...
Zdarzyło mi się kiedyś, że czułam się dyskryminowana w pracy właśnie
z tego powodu, że...nie mam dziecka. Kiedy była potrzeba, żeby
przyjść w sobotę, matki oczywiście mogły się wymigać, no bo przecież
mają rodzinę, dzieci...Ja natomiast nie mogłam. A co? Ja nie mam
swojego życia prywatnego? To samo było z wolnymi dniami
(pracowałyśmy na mowę zlecenie). Jak potrzebowałam wolny dzień (bo
jeszcze wtedy studiowałam) to wszyscy krzywo patrzyli, natomiast
matka z dzieckiem na tych samych warunkach zatrudnienia mogła sobie
tych wolnych dni brać ile chciała.
Uważam, że żadna to zasługa mieć dziecko i wszyscy pracownicy
powinni być traktowani jednakowo.
Poza tym też spotkałam się z taką jedną, która zaszła w ciążę tylko
po to żeby dostać umowę o pracę. Jak już ten etat miała, korzystała
z jego przywilejów ile tylko się dało. I na jednej ciąży się nie
skończyło, ponieważ urodziła po kolei 4 dzieci. W pracy pojawiała
się tylko na jakiś miesiąc, między końcem urlopu wychowawczego, a
następną ciążą. Kasę dostawała oczywiscie, a jej obowiązki musieli
przejąć inni pracownicy, w tym także ja.
Nie twierdzę, że wszystkie matki zachowują się w ten sposób, ale
mimo to uważam takie postępowanie za conajmniej irytujące.

to zmień pracę ...

[truten.zenobi]

Wkurza mnie ta
> laska, bo przez jej instynkt macierzyńsko-prokreacyjny, za muszę
> pracować na dobrą sprawę na 2 etaty.

to zmień pracę, lub zażądaj większej kasy lub zatrudnienia dodatkowej osoby...

jeśli jest tak faktycznie ze wszystko wisi na Twojej głowie to pewnie bez
problemu szef się zgodzi.

nikt nie żyje żeby pracować ale pracuje żeby żyć, nie można mieć pretensji do
kogoś że chce mieć dużą rodzinę i pracować!

problem leży jednak gdzieś indziej że państwo przerzuca swoje obowiązki na
innych obywateli i przedsiębiorstwa , że nikt nie pomyślał że dając komus prawa
nakłada się na kogoś obowiązek(często gęsto bardzo kosztowny)

w tym co piszesz jest sporo racji ale moim zdaniem źle lokujesz pretensje. to
twój pracodawca Cię tak urządził, a jego tak urządziło państwo (hojnie dając
przywileje)

chcialabym pogratulowac tak wspanialej

[Gość: matka szukajaca]

obywatelskiej postawy .I proponuje zakup deprimu albo zmiane miejsca
prsacy...

jasne!poświęcanie siebie obowiązkiem obywatelskim?

[truten.zenobi]

[Gość: Hanka]

monia tak trzymaj!!!!!!!!!!!!! bardzo dobrze mowisz! Ja choc planuje
dziecko i planuje isc na urlop macierzynski nie bede robic z siebie
biednej-schorowanej pozerki. Brzydze sie takimi naciagaczkami o
ktorych piszesz, a wiem ze jest to nielada problem w miejscach
pracy. Jesli ktos jest dobrze wychowany i wie jak ciezko sie pracuje
za kogos to nie bedzie zajmowal miejsca pracy i zwalal wszystko na
innych wspolpracownikow. Kiedys byl taki program w radiu o matkach
wracajacych po porodzie do pracy. NIKT o tych sprawach nie mowil.
Tylko jedna pani docent zadzwonila i powiedziala, ze gdy jej male
dziecko chorowalo to bylo jej wstyd ze inni za nia w instytucie
charowali i sie zwolnila. Ale takich ludzi jest baaaaardzo malo. O
przyzwoitosci. Dodam ze ta pani założyła własną firmę.

[cartahena]

rozumiem Cie, Monika. sama jestem w troche podobnej sytuacji, moze
nie az tak niesprawiedliwej. w kazdym razie zablokowano mi podwyzke,
poniewaz trzeba bylo przyjac osobe na zastepstwo za mloda matke i
zaplacic jej w ramach budzetu przeznaczonego na nasz zespol. nie
bede sie rozpisywac o szczegolach.

do tych,ktorzy radza Monice, zeby sie zwolnila, to sa wolne zarty bo:
- dlaczego pracownicy, ktorzy dobrze pracuja maja sie zwaniac, a
osoby, ktore lekcewaza prace, maja w niej pozostac?
- ciagle jeszcze w PL jest malo miesc pracy dla pracownikow
biurowych, wiec glupia to rada, bo nie tak latwo znalezc nowa prace.

Monika, wiem, ze to trudne, ale sprobuj jednak porozmawiac z
szefami. jak Ci kaza nastepnym razem zostawac dluzej, po godzinach,
to wymysl jakis wiarygodny wazny powod, dla ktorego nie mozesz tego
zrobic. w ostatecznosci sama wez zwolnienie w najbardziej kluczowym
momencie. moze wtedy sie zorienuja, ze sama wszystkiego "nie
obrobisz". powodzenia!

[Gość: heh]

" w kazdym razie zablokowano mi podwyzke,
poniewaz trzeba bylo przyjac osobe na zastepstwo za mloda matke i
zaplacic jej w ramach budzetu przeznaczonego na nasz zespol"

znaleźli pierwszy lepszy pretekst...kobiecie pracodawca płaci przez pierwszy mc
zwolnienia lekarskiego i to 80%wynagrodzenia i to bez składek na Zus, a potem i
l4 i macierzyński płaci zus a na wychowawczym ewentualnie mops, a urlop
wypoczynkowy za czas na urlopach macierzyńskim czy wychowawczym nie przysługuje,
a pracodawcy cwanie wciskają ciemnotę i szukają usprawiedliwienia swojego
wyzyskiwania w postaci dostępnego kozła ofiarnego

jedyny problem jaki widzę to zatrudnienie kogoś niedoświadczonego na zastępstwo,
którego trzeba przyuczyć

[Gość: ty twoje dlaczego]

Uważam, że nie w porządku jest:
- generalizowanie,
- zamiast wziąć odpowiedzialność za swoje życie i szukać optymalnego rozwiązania
to łapanie winnych przez których rzekomo mamy problemy
- zwalanie odpowiedzialności zamiast na rzeczywiście odpowiedzialnych to na tych
co najłatwiej

- Za właściwą organizację pracy, rozdział przywilejów i obowiązków odpowiada
właściciel czy wyznaczony przez niego kierownik i wszelkie niesprawiedliwości
trzeba wyjaśniać z nim, bo MATKI nie mają wpływu na to, czy dostaniesz podwyżkę

- zdaję sobie sprawę, że mogą być roszczeniowe matki, walczące o większe
przywileje u szefa i wyższość nad bezdzietnymi - możesz się przed nimi bronić -
ale nie tu na forum tylko w pracy, przed szefem...

- taką samą roszczeniową postawę wyrażasz teraz na tym forum Ty, a w każdym
razie swoją wyższości nad "upośledzonymi syndromem macicznym" kobietami - nie
Tobie oceniać ich zainteresowania, które poniekąd nie wydają mi się dziwne ani
chore, wręcz przeciwnie...co nieznaczy, że w pracy jest miejsce na takie pogawędki

- u mnie w pracy były całkiem odmienne dwie matki - każda miała dwójkę dzieci,
ale żeby było śmieszniej to nie gadały nic o dzieciach, ale większość czasu
spędzały na wymianie doświadczeń z wizyt u fryzjera, kosmetyczki, szukały jakiś
maseczek z alg na odchudzanie, zamawiały kosmetyki z katalogu, przeglądały
katalogi z ciuchami i obgadywały inne koleżanki...może takie koleżanki by Ci
pasowały, co Monika?

- a był jeszcze jeden kolega prowadzący własną działalność gospodarczą, który na
okrągło szukał towaru do swojego sklepu na necie i obdzwaniał klientów i
dostawców swojej prywatnej firmy

A ja robiłam, co do mnie należało (też wówczas łatwo nie miałam, bo studiowałam
a praca wymagała dyspozycyjności zazwyczaj też w weekendy bez odbioru tych
dni), nie oglądając się i nie skarżąc na nikogo i w dłuższej perspektywie
wyszłam na swoje.

[Gość: jeszcze jedno]

W życiu nie ma i nie będzie sprawiedliwości, chyba nie jest to z natury możliwe,
poza tym brakuje nam zrozumiania dla inności (myślenia o kupkach np) i empatii
(dla kobiety, która pracuje jako pracownik i matka). Choć naturalnie ciężko
ocenić, kto ma gorzej, ta co ma pracę i dzieci, czy ta co ma studia i dzieci,
czy ta co ma schorowanych rodziców i dzieci, czy ta co choruje i musi pracować,
czy ten co ma działalność oprócz pracy. podejmujemy różne decyzje i trzeba za
nie brać odpowiedzialność, a Tobie zamiast życzyć koleżankom żeby zdechła im
dojna krowa (jak w dowcipie o zwistnych polskich sąsiadach) wystarczy zawalczyć
o krowę dla siebie - u tego szefa albo szukając nowego szefa. w swoim czasie
zreszta może zmienić ci sie punkt siedzenia i możesz za pragnąć przywilejów
koleżanek

acha, i w ciąży można się naprawdę bardzo źle czuć, nawet jak nie ma żadnych
poważnych komplikacji...tak jak ospę przechodzimy różnie - jednych mocno wysypie
a drugi ma trzy krostki, to tak samo z mdłościami, sennością, osłabieniem czy
bólami głowy w ciąży...jeszcze się możesz o tym przekonać, ciekawe tylko czy
przyznasz się też do tego na forum

[...]

[Gość: mika]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: Kasia]

MASAKRA!!!!
Co za post.
JEstem mamą od dwóch lat. ZAłożyłam na 4 roku studiów, żę zostanę mamą dwójki
dzieci a potem pójdę do pracy żeby nie robić pracodawcy problemu . W ciągu dwóch
lat faktycznie urodziłam dwoje dzieci, pracowałam na własną rękę wykonując po
nocach projekty, kończyłam studia techniczne i studia pedagogiczne jednocześnie,
teraz poszłam do pracy i pracuję więcej od innych bo chcę pokazać, że potrafię i
żadna głupia niespełniona gęś, która niema pojęcia o życiu nie powinna się
wypowiadać w taki j.w. sposób uogólniając wszystko na podstawie jakiegoś
przypadku. Poza tym dziewczyno ty się zastanów - jeżeli nie potrafisz dbać o
swoje w pracy i dajesz się wykorzystywać to już w Tobie problem, naucz się życia
to może sobie zaczniesz radzić. A za dzieci się faktycznie nie bierz bo z Twoim
nastawieniem nie za dobra będzie z Ciebie matka.

Kasia

[Gość: Aga]

Jesli nie chcesz miec dzieci,to Twoja sprawa,ale jesli bedziesz
mama,to mozesz byc jeszcze gorsza.Moja szefowa tez byla taka
malpa...jak Ty,urodzila blizniaki...daly jej w kosc

[Gość: lala]

Pewnie jestes jakąś zgorzchniałą stara panną na którą nawet pies z
kulawą noga nie spojrzy , a co dopiero mówic o prokreowaniu z Tobą.
Mam trójke dzieci,które sama wychowuje, pracuje, uprawiam czynnie
sport co prawda z dziecmi ale godze jakoś te wszystkie obowiązki, na
chorobowym byłam ostatnio 13 miesiecy temu - od 6-9 miesiąca ciązy,
nie żale sie na siebie, a kobietom anty nastawionym na dzieci
szczerze współczuje.....samotnośc jest straszna

[Gość: ojciec]

Żal mi cię kobieto, że nie możesz znaleźdź sobie chłopa!

[Gość: Majaga]

... a mnie wkurzają pracodawcy dyskryminujący matki w pracy. Wkurza mnie to, że
po macierzyńskim nie pozwalają na powrót na poprzednie stanowisko pracy, tną
pensję, stosują mobbing, nie płacą nadgodzin, mają w d... przerwy na karmienie i
wymagają, by siedzieć po godzinach, w weekendy, święta i w nocy, gdy te
niedzieciate baby sobie wypoczywają, nie zgadzają się na urlop wychowawczy, po
czym zwalniają z pracy.

PS. Moniko, czy Ty na pewno masz macicę (o czym raczyłaś wszystkich tu
poinformować)?

[Gość: ola]

Prawda jest taka, są w dziale 3 osoby bez dzieci czwarta z dzieckie
to te 3 zrozumieją wysłuchają zrobią za nią częsć roboty, są 3 z
małymi dziećmi jedna bez dzieci to te 3 zanudzą zamęczą gadaniem
zrzucą na czwartą robotę "bo ma dużo czasu"Byłam matką , miałam małe
dziecko, nikogo nie zanudzałam pieprzeniem o kupkach, bo czuje
bluesa jakie to nudne dla postronnych,,,Analogicznie czy znajdzie
się choć jeden mężczyzna który się poskarży że go kolega zanudza
ojcostwem?Pomoc dla matek w pracy? jasne ale nie kosztem innych
pracowników, ktoś chce mieć duzo dzieci- jego sprawa- to niech się
temu poświęci i da miejsca pracy innym...Wszystkiego nie można
mieć.A kwestia mówienia w kółko o pieluszkach i kupkach ?Można i o
stanie swojej kupy wszystkim ze szczegółami opowiadać.To poprostu
kwestia kultury, i niektóre panie powinny sobie zdać z tego
sprawę...ola

[Gość: beti23]

Rzuciliście się na Monikę, a ja trochę ją rozumiem. Tak jak moja
poprzedniczka napisała, oczywiście trzeba pomóc matkom w pracy, ale
nie kosztem tych bezdzietnych. Niektórzy nie chcą bądź nie mogą mieć
dzieci, ale to nie oznacza, że muszą pracować za dwie osoby i brać
urlopy w listopadzie. Łatwo się mówi, żeby zmienić pracę, że jej
wina, że o swoje nie walczy, ale na świecie żyją osoby które walczą
i takie które nie potrafią walczyć, a może Monika zwyczajnie nie ma
wyjścia i musi tam pracować ?? Może nie chce mieć dzieci, a Wy jej
wmawiacie, że jest zazdrosna, hm raczej nie ma o co. Posiadanie
dziecka dla niektórych jest, a dla niektórych nie jest spełnieniem.
Co do rozmów o kupkach .... ja mogę to znieść, zaraz po ślubie
planujemy dziecko, ale zastanówcie się koleżanki z pracy-matki kiedy
mówicie o swoich dzieciach przy bezdzietnej koleżance, która dzieci
chce, a mieć nie może i jeszcze musi za Was pracować, bo w końcu jej
czas nie potrzebny, jak ona musi się czuć ?? Pozdrawiam. Beata.

[Gość: kasia]

Myślę, że tu nie o to chodzi o to, że rzuciłyśmy sie na Monikę ale o to, że ona
wysunęła kilka głupich komentarzy w stronę matek. A prawda jest taka, że zawsze
i wszędzie znajdą się ludzie, którzy wykorzystują innych, znajdą się też tacy,
którzy na to pozwalają ale dlaczego wtedy rzucamy się z zarzutami na cały świat.
Z problemami sobie należy radzić. Myślę, że kwestia macicy M :) to jej prywatna
sprawa, kwestia spełnienia i planów, to czy znajdzie "chłopa" czy nie to też jej
sprawa. Tutaj myślę, że nie nam oceniać. Jedyne co mogę ocenić to niedojrzałość
i nieumiejętność radzenia sobie z problemami. Dziewczyna zaszczuta w pracy chcę
na kogoś zwalić winę. Weź się za siebie Moniko i weź swoje problemy w swoje ręce
a nie obwiniaj za nie innych kobiet.
KAsia

[Gość: beti23]

Zgadzam się Kasiu z tym co mówisz .... martwi mnie fakt, że
większość na forum rzuciło się na Monikę jak na wroga, a tak
naprawdę nie wiemy jak wygląda cała sytuacja naprawdę. Być może
rzeczywiście nie jest fajnie. Na forum napisała tylko skrótowo całą
historię, bo przecież nie przekaże dokładnie wszystkich informacji
ani swoich emocji. Odbiór różnych sytuacji bardzo często zależy od
nas samych. Musimy zrozumieć też osobę, która być może nie do końca
potrafi walczyć o swoje, a tacy ludzie przecież też są i też muszą
jakoś godnie żyć. Próbuję postawić się w sytuacji Moniki, kiedyś
przez krótki czas miałam podobną sytuację, ale jak zorientowałam
się, że koleżanka zaczyna wykorzystywać fakt, że jest
uprzywilejowana i zaczęło odbijać się to na mnie to szybciutko
ukruciłam jej zwalanie na mnie swoich obowiązków. Ja jej nie
odbierałam praw ja poprostu nie pozwalałam aby moim kosztem się to
odbywało. Trwało to może 3-4 tygodnie. Nie wszyscy jednak tak
potrafią. Im dłużej coś się dzieje tym trudniej się z tego wyplątać.
Wydaje mi się, że tu nie chodzi o wszystkie matki w pracy, raczej o
tą specyficzną grupę kobiet, które fakt swojego macierzyństwa
wykorzystują jak tylko się da i odbija się to na innych. Pozdrawiam.

[Gość: beti23]

Miało być o "tę specyficzną grupę kobiet ...." :):)

[Gość: Dorota]

Kobieto zastanów się co mówisz!I nie używaj ogólników! Sama jestem matką,
pracuję odkąd dziecko ukończyło 1,5 roku i na zwolnieniu jeszcze nie byłam,
studiuję, prowadzę dom i nie rozwodzę się o dzieciach w pracy, bo nie po to tam
idę.Pewnie sama jeszcze nie masz dzieci, ale gdy je kiedyś może będziesz miała
wtedy zrozumiesz te kobiety,a jeśli Cię tak "wkurzają" jak to nazwałaś to zmień
pracę!

[Gość: Anka]

A ile Ty masz lat dziewczyno? Kobieto? Bo jak jesteś bardzo młoda to
rozumiem Cię, bo to jeszcze nie Twoja bajka, a jak jesteś po
trzydziestce to być może to pierwsze oznaki zrzędliwości starej
panny :)
A zupełnie serio: chyba trochę przesadzasz. Jasne, że matki
uwielbiają gadać o dzieciach od czasu do czasu (urodzisz to
zrozumiesz, że to temat rzeka i nieustajaca frajda), a i korzystają
czasem z nielicznych przywilejów w czasie ciąży i tuż po, bo to
jedyna taka okazja! Potem będziesz już tyrać do emerytury i jeszcze
będą Ci co niektórzy dowalać, że "eee bo pani ma dzieci to taka
mniej dyspozycyjna". Ja się z tym n szczęście nie spotkałam, ale
znam wiele przykładów. Ja również nieszczególnie wykorzystywałam
ciążę, aby nic nie robić. Chodziłam do pracy normalnie, do ostatnich
dni, pracowałam tak jak nie-ciężarne i myślę, że takich kobiet jest
jednak dużo więcej niż leserek i rozhisteryzowanych "hormonofobek"
(takie radosne słowotwórstwo pozwoliłam sobie uczynić). A to, że
ponoć pracujesz na 2 etatach, to może bardziej wynik braku
asertywności, a nie wina matek :) Serdecznie Cię pozdrawiam i mam
nadzieję, że to tylko Twój gorszy dzień skłonił Cię do takich
dramatycznych stwierdzeń:)

[Gość: becia]

nic dodać nic ująć, radzę poprostu sie nie wypowiadać jesli sie nie
jest matką, gdyby matki miały zapewniony byt bez pracy w "chorym"
biurze napewno wolałyby zostac z dziećmi w domu.