auto prywatne do celów służbowych.

[Gość: Anitka]

Mam pytanie jak na przyszłośc wybrnąć z takiej sytuacji. Dojeżdżałam
do pracy autem, więc szef zaproponował mi, bym swoim autem
załatwiała służbowe sprawy, choć to stare, kilkunastoletnie auto. W
podtekscie: jak się nie zgodzisz, to znajdę inną z autem. Na pracy
mi bardzo zależało, bo przez ponad 2 lata byłam bezrobotna.
Oczywiście miały być pieniądze, umowa. Ok, zgodziłam się. Dostałam
od razu 50zl na benzynę, kadrowa miała przygotować umowę. Oczywiście
zabiegany szef będący przelotem raz na 2 tygodnie w firmie, nigdy
nie miał czasu na podpisanie. W końcu oświadczył że przecież on mi
zaufał i zatrudnił mnie, więc ja jemu też mogę zaufać, bo on będzie
płacił. Mnie się alarm ostrzegawczy włączył.
Początkowo płacił, potem coraz gorzej. Po jakimś czasie doszły
problemy w firmie, duzo zwolnień, więc starciłam pracę. Jak się
domyślacie pieniędzy za benzynę nie dostałam, podobnie jak ostatnich
pensji.
Dodam jeszcze, że dojazd komunikacją był mało realny. Nie było
bezpośredniego połączenia, a z przesiadkami jazda mogła trwać ok. 2 -
2,5 godziny w jedną stronę! Autem jechałam 25 minut. Nie było też
możliwości aby mnie ktoś podwoził, wręcz przeciwnie, to ja
podwoziłam po drodze innych do pracy (więc ekonomicznie i czasowo
opłacało się jeździć własnym autem).
Poradźcie, jak na przyszłośc wybrnąć z takiej sytuacji, gdy
słyszę "ja tobie zaufałem", "jak nie chcesz to szukaj nowej pracy".

[0tdr0]

Jesli uzmyslowisz sobie, ze zatrudnienia to pewnego rodzaju handel- placa Ci za
twoja wiedze, umiejetnosci, czas i energie (o tych ostatnich niektorzy
zapominaja), to sama bedziesz wiedziala jak odpowiedziec.
Co ma zaufanie do kwestii kosztow, ktore juz ponosisz i niekoniecznie mozesz je
kredytowac z wlasnej kieszeni kosztem swojego zycia prywatnego?
A co do szukania nowej pracy, to jesli dyplomatycznie postawisz sprawe a mimo to
dostaniesz odpowiedz "mozesz pozukac nowej pracy" to odpowiedzialbym, ze w
takim razie zaczynam szukac. Jesli sama sie nie szanujesz i nie cenisz- to nikt
Cie szanowac nie bedzie. Uczciwy i ludzki pracodawca takiego tekstu pracownikowi
nie rzuci pod byle pretekstem. A nieuczciwy Twoje wycofanie sie potraktuje jako
oznake slabosci i desperacja, a przy najblizszej okazji wykorzysta to bez litosci.

[Gość: antygnojek]

Otrdo ma całkowitą rację! Posłuchaj go!

Jeśli masz jakieś dowody na to, że pracodawca cię oszukał to wyślij wezwanie do
zapłaty. Jak nie pomoże to kieruj sprawę do sądu...

[Gość: Anitka]

dzięki za odpowiedź.
Niby też wiem, że powinnam szukać nowej pracy, z resztą zaczęłam już
to robić jak włączył mi się ten alarm. Tylko co z tego, skoro nie
potrafię znaleźć pracy. Z desperacji podejmowałam nawet prace
fizyczne, a i tak byłam ponad 2 lata bez pracy bo albo mam za mało
doświadczenia, albo zajdę zaraz w ciążę albo za wysokie
kwalifikacje, a to wytykali mi wcześniejsze fizyczne prace (czy to
grzech?).
Trochę przykre "Jesli sama sie nie szanujesz i nie cenisz".
Niestety, czasy są takie, że często domaganie się szacunku =
bezrobocie. A jak głód du.pkę ściśnie to szacunek chowa się do
kieszeni. Niby wiem, że ten pracodawca może być nieuczciwy, ale co
zrobić jeśli to jedyna propozycja pracy od bardzo dawna...
O sądzie też myślałam. Ale tu bardziej mnie zastanawia jak wybrnąć
na przyszłość. Może uda mi się znaleźć bliżej domu, abym nie musiała
dojeżdżać autem.
A pracy nie mam do dziś.

[0tdr0]

A nie zauwazylas, ze osoby z tupetem latwiej znajduje prace za lepsze pieniadze?
Wchodzac w role "biednego zuczka" akceptujacego wszystko wychodzisz na osobe
niesamodzielna, bierna, strachliwa. Wyzyskiwaczom o to chodzi, ale pracodawca
chcacy dobrego, samodzielnego, kreatywnego i inteligentnego pracownika (a wiec
zazwyczaj lepiej oplacanego) z gory Cie przekresli. Oczywiscie sa stanowiska,
gdzie take cechy sa niemile widziane np. zajecia monotonne i nieskomplikowane
(czyli z reguly slabo platne).