Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: Kasia]

OSOBISCIE BARDZO ZALUJE, ZE NIE WSZYSTKIE KIERUNKI STUDIOW SA
SKIEROWANE DO PASJONATOW TAK JAK HISTORIA (z czym sie zgadzam). NIE
MA NIC GORSZEGO NIZ PRZEBYWAC WSROD LUDZI, KTORYCH NIE PASJONUJE TO,
CO ROBIA...

hehehe

[Gość: ton]

Skończyłem historię z pasji i z zamiłowania do przedmiotu. Po studiach pól roku
bezrobocia, 8 miesięcy stażu, 7 miesięcy bezrobocia. Perspektyw brak. Trzeba się
chyba pogodzić z życiem i udać się do fabryki.

P.S.

Dla wszystkich, którzy napiszą - możesz być nauczycielem. Mogę, ale nie chcę.

[Gość: Marchew]

nie musisz być nauczycielem...
Ludzie czy wy na prawdę macie tak mało wiary w swój potencjał?? z takim
nastawieniem nie dziwne że mało historyków znajduje zatrudnienie...

[Gość: hahapolaczki]

chyba nie wiecie jak ciezko zostac w polsce nauczycielem bez
znajomosci ten rynek pracy jest lepszy o niebo od tego wczorajszego
ale jest nadal bardzo chory

zydorcza namawia bysmy zapomnieli o historii!?

[Gość: x]

...a moze oni sami przestana nas epatowac swoja?

Na marginesie rzad angielski zastanawia sie nad utworzeniem stalego
doradcy rzadu w sprawch historii

bzdura-na swiecie historia wraca do lask

[Gość: x]

Na marginesie: rzad angielski zastanawia sie nad utworzeniem stalego
doradcy rzadu w sprawch historii

po historii po prostu będziesz bezrobotny

[Gość: niezle]

to bedzie jeden wakat ...obawiam sie ze nie przyjmą polaka .
ja wiem czemu koncza historie :
to sa studia bardzo łatwe
jest tytuł mgr niektórzy myslą kategoriami najwazniejsze miec
skonczone studia

pozniej wszyscy lądują na bezrobociu , ewentualne jedna osoba wygra
w totka

[Gość: historyk]

> to sa studia bardzo łatwe

lol

[Gość: ss]

które są łatwiejsze wg ciebie? fizyka , medycyna czy prawo?

łatwe studia ?

[Gość: Bury]

> to sa studia bardzo łatwe

Taaaa. Szczególnie łatwa jest przykładowo analiza źródeł w
średniowiecznej łacinie. Nie to co np. marketing i "zarządzanie".

uważaj na kierunek studiów

[Gość: pókinie zapóżno]

www.smog.pl/wideo/17361/polacy_grzebia_w_holenderskich_smietnikach/

Jako student historii w USA....

[klient102]

Obecnie piszę doktorat z historii nowożytnej Rusi na słynnej
amerykańskiej uczelni. Kiedy podiąłem ten kierunek ponad 10 lat
temu, rodzice robili wszystko żeby zmienić mój wybór, strasząc mnie
scenariuszami bezrobocia i życia na ulicy. Moja uporczywość opłaciła
się - nigdy, powtarzam, NIGDY swojej decyzji nie żałowałem. Za rok
lub dwa będę na akademickim rynku pracy: dostanę około 50,000 USD
per annum na start. Może to nie kokosy za taki szmat nauki, ale
kiedy pomyślę o dożywociu w jakimś sromotnym biurowcu, jestem
przekonany że dobrze zrobiłem. Podkreślę tylko że nie jest to
kierunek dla każdego! W Ameryce czy w Polsce, podstawowy licencjat
z historii, z przeciętynymi ocenami i bez znajomości języków to w
efekcie śmierć głodowa. Aby zrobić karierę w tej dziedzinie trzeba
być pilnym, przebiegłym, wytrwałym, i ponad wszystko - wyróżniającym
się w swojej dziedzinie.

[Gość: tsa]

no dobra ilu zrobi doktorat człowieku twój przykład jest wyjątkiem .
trzeba ograniczać dostęp do tych kierunków dla dobra młodych
nieświadomych . w żadnym wypadku nie powinno byc historii na
płatnych studiach . limit miejsc powinen zostać ograniczony . ten
kierunek jest po prostu nie rantowny bo za duzo jest jego
absolewntów . sami sobie strzelacie gola

[Gość: rtv]

gdyby w Polsce rocznie konczyło historie kilkaset osób zamiast
kilkutysięcy była by dla was dobrze płatna praca a tak podziekujcie
waszym chciwym doktorkom bo pootwierali wam płatne kierunki i
dzisiaj mozecie co najwyzej sprzątać =tylu was po prostu jest na
rynku (podobnie jest z kilkoma innymi kierunkami np pedagogika ,
politologia)

[sanjoseshark]

W Polsce jest tylu profesorow i doktorow historii, ze takie studia sa masowka po
200 osob na wydzial na kazdym uniwerku.
Ale powinny byc hobbystyczne i ksztalcic niewielka ilosc tych, ktorzy naprawde
sa pasjonatami (lub jak kto woli desperatami!) i z nauczaniem/nauka wiaza plany
zawodowe.
Uniwerki nie powinny pisac w folderach bzdur jak wiele mozliwosci jest po tym
kierunku, a maturzysci tym bardziej nie powinni wierzyc.
Podobnie, niech nie plota bzdur ci, ktorzy pisza tutaj jakie to cudowne
"podstawy" ekonomiczne i jakies tam inne daje historia. Bo do czego przygotowuja
studia na ktorych uczysz sie o folwarkach zamiast o wspolczesnej ekonomii? Na
ktorych jest wiekszy nacisk na lacine niz na jezyki wspolczesne?
Hobby i tyle.

[Gość: tak]

jest was po prostu za dużo w stosunku do potrzeb rynku dlatego takie
problemy ot cała filozofia (apropo filozofii... to już unikajcie jak
ognia tego piekielnego)

[Gość: Tosia]

Jesli czlowiek wie, ze ma glowe na karku i w zyciu sobie poradzi
finansowo bez wzgledu na wyksztalcenie, to niech sobie studiuje te
historie i fiolozofie. Tylko niech to bedzie swiadoma decyzja.
Problem w tym, ze wiekszosc maturzystow ma nikle wyobrazenie o rynku
pracy i kieruje sie swoimi licealnymi pasjami. Moze przydaloby sie
bardziej rozwiniete poradnictwo przed wyborem studiow albo cos
takiego?
Zupelnie przypadkiem i bez wiekszego przekonania poszlam na studia z
marketingu i zarzadzania. To byla jedna z najlepszych decyzji w moim
zyciu. Teraz mam satysfakcjonujaca prace i place. W wolnych chwilach
natomiast realizuje swoje hobby i namietnie studiuje historie.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: grześ]

miło jest studiować to co się lubi, ale życie ma swoje zasady,
zawsze można kupić sobie dyplom innego kierunku np.biologia - koszt
ok. 10 000 zł
i zostać np. przedstawicielem medycznym z wynagrodzeniem 4 - 6 tys.
netto i szkoleniami na Bermudach

Odpowiedź IH UW

[Gość: IH]

Szanowna Redakcjo!

W imieniu Samorządu Studentów Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
protestujemy przeciwko takiemu przedstawieniu studiów na naszym kierunku, jakie
zostało zawarte w artykule pani Dominiki Karp Historia – najbardziej
nieprzyszłościowe studia?, opublikowanym na łamach Gazety Wyborczej (w dodatku
Praca) 31 marca 2008 roku.
W tekście tym zaprezentowane zostały subiektywne wypowiedzi niewielkiej grupy
osób, które aspirują jednak do miana opinii powszechnej. Naszym zdaniem wymaga
to sprostowania, a studia historyczne przyznania należnego im szacunku za liczne
umiejętności, jakie w ich trakcie zdobywamy. Jako osoby zaangażowane w życie
Instytutu, Wydziału i całego Uniwersytetu, ale również jedni z wielu studentów
uczących się w naszej jednostce, jesteśmy dumni, że studiujemy historię i
uważamy za konieczne podzielenie się tym z Państwem.
Na początku chcielibyśmy nakreślić w kilku słowach podstawowe błędy formalne,
jakie naszym zdaniem znalazły się w tekście. Przede wszystkim absurdem jest
stawianie generalnych tez na temat perspektyw zawodowych wyłącznie na podstawie
opinii pojedynczych studentów, bez sięgnięcia do jakichkolwiek statystyk. Wybór
rozmówców również nie sprawia, że artykuł przyjmuje przynajmniej pozory
obiektywizmu. Zaprezentowane opinie przedstawiają bardzo jednostronny obraz
studiów historycznych, bazujący jedynie na negatywnych ocenach. Wpływa to na
odbiór tekstu jako tendencyjnego, a argumentów jako wtórnych względem
konkretnej, powziętej przed jego napisaniem, tezy. Uważamy, że dobierając
przesłanki w podobny sposób, można by z równym powodzeniem wysnuć wniosek o
studiach historycznych jako jednych z najbardziej perspektywicznych dla młodych
ludzi (historykami są między innymi: były redaktor naczelny Gazety Wyborczej,
prezes firmy Atlantic, naczelny Playboy’a, Marszałek Sejmu, Premier). Zastanawia
nas również niechęć, jaką najwyraźniej wykazała autorka do rozmowy ze studentami
Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego, od lat najlepszej placówki,
kształcącej historyków w Polsce. Wysłuchanie opinii respondentów z tej jednostki
uchroniłoby ją może od, wynikających z generalizacji, błędów rzeczowych, jakie
wykażemy w dalszej części niniejszego tekstu.
Jedna z osób, której wypowiedź znalazła się w artykule, przedstawiona jako
Piotr, stawia zarzut, że jego studia ograniczyły się tylko do wkucia dat i
faktów oraz odtwarzania ich – zapewne na egzaminie. Tymczasem – przynajmniej w
Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego – większość przedmiotów to
ćwiczenia warsztatowe, na których analizujemy źródła, uczymy się czytać teksty
tak, by je jak najlepiej zrozumieć i znajdować informacje, które się w nich
znajdują, choć nie są napisane wprost. Pomaga nam w tym wiedza, jaką zdobywamy w
trakcie konwersatoriów z różnych dziedzin, takich jak: socjologia, filozofia,
politologia czy statystyka, na które musimy się przygotowywać i aktywnie w nich
uczestniczyć. Wszystko to i wiele innych umiejętności, których nie będziemy
tutaj przytaczać, składa się na warsztat historyka. Jak widać wiedza zdobywana w
trakcie naszych studiów jest na tyle różnorodna, że daje pewną swobodę w
późniejszym kształtowaniu zainteresowań, a także wybieranych dróg kariery zawodowej.
Wykształceniu warsztatu nauczyciela, do którego według Piotra studia nie
przygotowują, służy specjalizacja nauczycielska, która trwa najdłużej ze
wszystkich oferowanych przez nasz Instytut, są na niej zarówno ćwiczenia, jak i
wykłady, a przede wszystkim wiele godzin praktyk w szkołach różnego typu. Trzeba
też pamiętać, że o tym, czy ktoś jest dobrym nauczycielem, decydują także jego
indywidualne zdolności, podejście do uczniów i inne czynniki, nie mające
bezpośredniego związku ze studiami na historii.
Zdaniem kolejnej osoby, której wypowiedź przytoczyła pani Karp, wybór historii
oznacza konieczność, studiowania drugiego kierunku, żeby w ogóle znaleźć pracę
inną niż ta na uniwersytecie. Naszym zdaniem nie można traktować takiego zdania
jako nawet ogólnie panującej opinii –wielu absolwentów dwóch kierunków (innych
niż historia) także nie może znaleźć pracy, ponieważ zależy to też od
indywidualnych aspiracji i predyspozycji danej osoby.
Studia historyczne nie są wybierane wyłącznie przez pasjonatów tego kierunku –
także osoby początkowo zainteresowani nią w niewielkim tylko stopniu, mogą
wynieść z nich wiele korzyści, choćby takich, jak umiejętność krytycznego
czytania tekstu, wyszukiwanie informacji, dobre gospodarowanie czasem, zdolność
pisania dłuższych wypowiedzi różnego typu, publicznego wypowiadania się i
dyskusji czy wiele innych. Wraz z tymi umiejętnościami nieodmiennie pojawiają
się też różne zainteresowania badawcze, które mogą stanowić podstawę dla
późniejszych poczynań na rynku pracy, a w czasie studiów dawać wiele satysfakcji
z uczenia się czegoś zgodnego z własnymi przekonaniami. Jest to odparcie
argumentu kolejnej osoby wymienionej w tekście – Pawła – twierdzącego, że jeśli
ktoś nie jest pasjonatem historii, to funduje sobie pięć lat męki.
Gośka – następna bohaterka tekstu – przedstawia głównie złe strony specjalizacji
pedagogicznej. W Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego studenci
mają do wyboru trzy specjalizacje (pedagogiczną, edytorską i archiwistyczną) i
wiele bloków tematycznych, jak choćby: Historia gospodarcza, Historia i Kultura
Wysp Brytyjskich, Historia Społeczna i in. Aby ukończyć studia nie trzeba być
skazanym na wybór między archiwistyką a pedagogiką i to nie tylko ostatnio –
bloki istnieją w programie Instytutu Historycznego na Uniwersytecie Warszawskim
od wielu lat, cieszą się dużym zainteresowaniem i sprzyjają rozwijaniu
umiejętności i zainteresowań studentów.
Moglibyśmy przytoczyć wiele innych argumentów broniących historii jako kierunku
potrzebnego, uczącego myślenia, otwartości, wyszukiwania informacji czy choćby
dobrego orientowania w zjawiskach zachodzących we współczesnym świecie – wszak
wszystko, co się teraz dzieje, ma swoje źródło w… historii właśnie.
Chcielibyśmy, by wypowiedzi kilku osób, przytoczone w tekście, niesprawiedliwe i
często pełne poczucia krzywdy nie były traktowane jako rzeczywisty obraz studiów
historycznych. Ich absolwenci pewnie radzą sobie na rynku pracy nie lepiej i nie
gorzej niż ci z innych kierunków. Jest wśród nich wiele wybitnych osobistości ze
świata polityki, mediów i biznesu, które często podkreślają, że umiejętności
zdobyte na studiach historycznych (niekoniecznie wykute na pamięć daty, bo to
naprawdę nie jest najważniejszy element naszej edukacji) bardzo im pomogły.
Odpowiedź na ten artykuł była naszym osobistym obowiązkiem – jak napisaliśmy we
wstępie jesteśmy dumni z naszych studiów i będziemy bronić ich dobrego imienia.

Z wyrazami szacunku

Samorząd Studentów
Instytutu Historycznego
Uniwersytetu Warszawskiego

[sanjoseshark]

Wasza wypowiedz tez jest tendencyjna.
Wszystkie kierunki humanistyczne sa najgorsze.
I nie piszcie ze nie musicie wkuwac tych wszystkich dat z 800str.
podrecznikow na egzamin, bo wielu profesorkow takiego bezmyslnego
kucia wymaga.

[Gość: Zwykła dziewczyna]

Skąd wiesz?

[sanjoseshark]

Bo to kiedys studiowalem?

[Gość: hail]

nie opowiadajcie bzdur jest was za dużo na rynku nie ma co z wami
póżniej robić !!! nikt was nie będzie przepraszał za to że co roku
produkujecie nowych emigrantów . konieczne są limity na historie bo
inaczej nie bedzie dla tego bardzo ciekawego kierunku szacunku .nikt
z wami nie walczy -przecież nie ma o co . chodzi o to żeby młodych
nie nabierać bo pózniej ci po zawódwkach się z nich śmieją!

Bylem studentem historii

[kris2day]

Studiowalem historie w drugiej polowie lat 80tych. Byly to czasy
przed "rynkowe", a sam kierunek wybralem glownie dlatego ze sprawial
mi przyjemnosc. Wybralem specjalizacje nauczycielska i najwiekszym
komplementem jaki uslyszalem od jednej z uczennic bylo zdanie "kiedy
Pan cos tlumaczy to wszystko jest takie proste". Tak sie zlozylo ze
nauczycielem nie zostalem. Wyjechalem z kraju na poczatku lat
90tych, ale umiejetnosci ktore nabylem w okresie studiow sa
bezcenne. Ulatwily mi nauke na studiach z ksiegowosci i do dzis
pomagaja w codziennej pracy.
Wiele osob z mojego roku nie ma nic wspolnego z historia, i jest to
w porzadku. Sa jednak jednostki wybitne ktore od czasu do czasu
widze w mediach, i ktore w dalszym ciagu poswiecaja sie swojej pasji.

Tak na marginesie, prosze przesledzic zyciorysy znanych osob, wiele
z nich studiowalo jakies dziwne kierunki, a po ich ukonczeniu
studiow nie ma z nic wspolnego z wyuczonym zawodem.

[Gość: cc]

no pięknie misiu ale u nas obecnie absolwenci historii mają
baaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaardzo ciężko na rynku pracy o to ta cała
burza . gdzie nie zerkne reklama historii na uczelniach prywatnych
których jest tak dużo że chce się płakać . my potrzebujemy
fachowców , elektryków , informatyków , handlowców i innych
specjalistów . historyków potrzeba może z czterech .te studia nie
gwarantują zatrudnienia . a studia powinny to gwarantować . sorry ,
powinny być dla wybranych , najlepszych ale z perspektywą pracy -
inaczej to nie ma sensu . zaraz trzeba bedzie zburzyć te
pseudouniwerki i zrobimy tam nowe markety a absolwentów obstawimy
przy kasach .

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[eeela]

"
- Wybrałem historię, bo akurat to interesowało mnie w okresie matury. Byłem
pasjonatem. Gdybym miał drugi raz iść na studia nie poszedłbym na historię.
Dlaczego? Przez większość część studiów trzeba ograniczyć się do wkuwania wiedzy
i powtarzania jej podczas egzaminów. Program studiów i sposób prowadzenia zajęć
jest taki, że w ogóle, albo w bardzo niewielkim stopniu kładzie się nacisk na
wytworzenie warsztatu nauczyciela, historyka, czy na rozumienie procesów. Liczą
się tylko fakty i wkucie na pamięć dat - mówi Piotr."


Jak się studiowało na podrzędnym uniwersytecie, to może. Mój program studiów
wyglądał lepiej.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: krzak]

po pierwsze zlikwidujcie pobor do woja, zaraz sie przejasni problem,
przynajmniej znacznej czesci chopakow na kierunkach typu
odlewnictwo, pedagogika, wlokiennictwo, kulturoznaztwo obszaru
srodziemnomorskiego i innych zerwanych z kosmosu. czlowiek bedzie
mial bez stresu czas zeby pomyslec co chce robic, jak w kazdym
normalnym kraju moze popracowac fizycznie zeby sie dowiedziec czy
chce to robic do konca zycia, a potem wybrac rozsadny kierunek
studiow, jak mu sie nie chce studiowac to moze zawsze wyjechac do Uk
czy Irlandii, albo sie pohustac po swiecie i zdobyc nowe
doswiadczenia, swiezosc myslenbia, czyli jak nasi zachodni
rowiesnicy, zrobic sobie gap year. i po krzyku.

[Gość: krzak]

po pierwsze zlikwidujcie pobor do woja, zaraz sie przejasni problem,
przynajmniej znacznej czesci chopakow na kierunkach typu
odlewnictwo, pedagogika, wlokiennictwo, kulturoznaztwo obszaru
srodziemnomorskiego i innych zerwanych z kosmosu. czlowiek bedzie
mial bez stresu czas zeby pomyslec co chce robic, jak w kazdym
normalnym kraju moze popracowac fizycznie zeby sie dowiedziec czy
chce to robic do konca zycia, a potem wybrac rozsadny kierunek
studiow, jak mu sie nie chce studiowac to moze zawsze wyjechac do Uk
czy Irlandii, albo sie pohustac po swiecie i zdobyc nowe
doswiadczenia, swiezosc myslenbia, czyli jak nasi zachodni
rowiesnicy, zrobic sobie gap year. i po krzyku.

G..prawda

[brysio76]

Przepraszam ale jako historyk pracujący w zawodzie oświadczam że
lepiej skończyć historię niż większość innych kierunków
humanistycznych. Nie zauważyłem żeby znajomi po administracji,
socjologii czy prawie nie mówiąc o hehehe zarządzaniu i marketnikgu
po Wyższej Szkole Zarządzania w Pcimiu Dolnym radzili sobie lepiej
niż historycy. Specjalizacje na historii dają bardziej konkretne
umiejętności zawodowe niż rozmaite kulturoznawstwa, religioznawstwa
etc. Inna rzecz że już za moich czasów, a skończyłem studia ładnych
pare lat temu, twierdziłem że na studia humanistyczne powinno
przyjmować się o połowę mniej ludzi, a od tego czasu doszły te
wszystkie kulturoznawstwa itp pierdoły. To jest dopiero produkcja
sfrustrowanych absolwentów, już nawet nie pół- a ćwierćiinteligentów
z wielkimi oczekiwaniami.

Historia - najbardziej nieprzyszłościowe studia?

[Gość: SO]

Ja skonczylem historie i pracuje w miedzynarodowym banku i powodzi
mi sie lepiej niz nie jednej osobie po SGH. Pozdrawaim

Gdy kilka lat temu dostałam się na studia

[Gość: Aleksandra]

historyczne, poczułam się jakbym Boga za nogi złapała, ze oto po męcę w
ogólniaku, gdzie przymuszano mnie do nauki maty, fizyki, chemii i bilogii,
wreszcie mogę zająć się tym co najbardziej kocham. Cały okres studiów był dla
mnie spełnieniem marzeń, uczyłam się, działałam naukowo, moje zaangażowanie i
ciężką pracę zauważali profesorowie i bardzo doceniali. Niedawno skończyłam
studia i mimo, że byłam jedną z najlepszych na roku, jestem znana w
środowisku, ku mojej rozpaczy nie mogę znaleźć pracy w zawodzie. Mimo to, iż
moje prace wyszły w jednych z najbardziej prestiżowych czasopism naukowych w
kraju i zostały podjęte kroki ku zatrudenieniu mnie na uczelni, nadal jestem
bez pracy... może gdybym miała wujka rektora, profesora... byłoby inaczej...
sama sobie naważyłam piwa, poszlam za marzeniami... myślałam, ze w końcu kto
jak kto , ale ja na pewno znajdę pracę w zawodzie... może gdybym się urodziła
z jakieś 20 lat wcześniej byłoby inaczej, byłabym już na uczelni i robiłabym
doktorat...

[wycofany]

Czy to znaczy, ze sa w pl. kierunki studiow po ktorych nie da sie
zadnej pracy znalezc? :O

[Gość: Konrad]

Po historii "jakąś pracę" znajdziesz. Spróbuj tylko za swoją pensję utrzymać
siebie i rodzinę. Powodzenia :)

prawda o uczelniach ekonomicznych

[Gość: szymon1984]

Zgadzam sie z opinia, ze historia to malo przyszlosciowy kierunek. Jednak to
samo dotyczy innych kierunkow jak np. ekonomia, ktora mialem "przyjemnosc"
studiowac na AE w Katowicach...Wkuwanie socjalistycznych regulek,
'ekonomiczne' przedmioty typu media w europie, historia slaska, organizacja w
otoczeniu wielokulturowym, promocje, reklama czy polityka gospodarcza
(socjalizmu) daly mi tak duzo, ze oferty pracy ponizej 5 tys. zl netto mnie
nie interesuja...;)Historia jest zdecydowanie ciekawszym kierunkiem, ktory
pozwala na fascynujaca analize roznych zrodel sprzed n-lat i wyciaganiu na ich
podstawie wnioskow,a nie tylko bezmyslna nauka socjalistycznych glupot...W
Polsce, gdzie historia jest i byla zaklamywana jest jeszcze wiele do zrobienia
(lata 1945-1956 sie klaniaja).