Pracodawca patrzy na metrykę

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: babyjones]

kolejny problem importowany z zachodu na sile, bo trendy jest pracowac w
mediach, miec 50+ lat i dziwic sie ze na wizje juz za pozno. Tyle ze na
zachodzie walka toczy sie o konkretne pieniadze i dlatego baby boomers nie chca
sie wyniesc i dac szansy mlodym. O co sie toczy walka w Polsce, to nie wiem?

[alinaw1]

Współpracowałam (umowa o dzieło) z pewnym wydawcą będąc na urlopie
wychowawczym (w innej firmie). Doceniano mnie (podobały sie te moje
DZIEŁA). Gdy wydawca szukał pracowników na etat, pomyślałam że to w
sam raz dla mnie, odchodzi stres ubiegania sie o robotę,
przekonywania etc. Przecież znają mnie i to z dobrej strony. Jakże
się myliłam! Zgodnie z procedurą wysłałam cv. Potem dowiedziałam
się, że trzy rzeczy z mojego zyciorysu nie spodobaly się pani od
personalnego: wiek (skończylam 40), długi urlop wychowawczy (6 lat-
ale własnie wtedy współpracowałam, tworzyłam owe DZIEŁA) i
wyksztalcenie (skończylam studia teologiczne, co oczywiście jest
bardzo passe w obecnych czasach). Honor nie pozwalał mi z nimi dalej
współpracować. Tuż przed świętami dostałam pilne zamówienie od nich
(oczywiście umowa o dzieło). Odmówiłam, podając jako powód m.in.
swój wiek.

Jak z Redykiem walną flaszki,pozrzucają fatałaszki

[almagus]

Jak z Redykiem walną flaszki, pozrzucają fatałaszki.
Jeszcze jest w apteczce viagra, golec im do tańca zagra.
Pohulają i pozbyrkują członki, motłoch do obory i na postronki.


W Góry Złote!

Nie jemu złoto i marmury.
Stary człowiek idzie w góry.
Odświętnie jak do kościoła.
W duszy wolność go woła.
Przemierza szlak piechotą.
On idzie na górę złotą.
Zabrał odcinki emerytury.
Stary człowiek idzie w góry.
Ma bardzo dużo czasu.
Ma dosyć tego hałasu.
Ciągłego wołania o składki.
On spakował manatki.
Kupił piwko, batonika.
Chce życia pustelnika.

Na nas przyszedł taki czas.
Pustelnikiem każdy z nas.
Poszli znajomi, żona.
To co w pamięci, kona.
Nic nie jest lepszy ten świat.
Już odszedł hippisów kwiat.
Świat zrodzony z miłości.
Dziś Bredzi-maryja gości.
I tylko wpłaty, wpłaty.
Nie dają lekarstw na raty!
Miast w bloku w ubóstwa cnocie?
On w górach śpi na złocie.
Woda ze źródła życia,
służy jemu do picia.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: grazyna]

Ja rownież chcialabym przeczytac odezwe pani Pingielskiej i dolaczyc
do jej inicjatywy - na wskaznych adresach nei ma jej listu, w
wyszukiwarkach takze brak wskazan. Szkoda.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: wydawca]

Proszę o kontakt taką doswiadczoną miłą panią lub pana! Pracujemy w
wydawnictwie w takim właśnie gronie, robiąc wszystko - od pakowania
książek, po promocję i redakcję, ale kogoś nam jeszcze trzeba!!!

[Gość: Oto jestem!]

Witam Wydawcę,
Oto jestem !
Gotowa do pracy w wydawnictwie, zmotywowana ,zdolna do wszystkiego
dobrego :)
próbowałam skontaktować się na mail gazetowy ,ale nie działa ...
Zostawiam swój adres z prośbą o kontakt :
[e-mail]
serdecznie pozdrawiam i czekam

[Gość: DO WYDAWCY]

Bardzo proszę o kontakt : [e-mail]
nie znam danych teleadresowych Waszego Wydawnictwa ,
jestem zainteresowana owocną współpracą !

tak jest na całym świecie, nie tylko w Polsce

[kyyriad]

czytam wiele rozgoryczonych wypowiedzi, że w Polsce to ... tamto ...
dyskryminacja, brak dobrych przepisów, niezrozumienie itp. - to
bzdura, tak jest właściwie wszędzie, że stawia się na młodych a
strasi mają pod górkę i nie ma w tym nic dziwnego, zawsze tak było.
Pracuję w USA, gdzie obowiązuje zakaz podawania w CV danych odnośnie
wieku, płci, rasy, wyznania, narodowości itp. a i tak jest
dyskryminacja, pracodawcy mają sposoby na obchodzenie przepisów,
starszych pracowników zatrudnia się w ostatniej kolejności jak już
nikogo innego znaleźć nie można. Jeżeli ktoś w starszymi wieku traci
pracę to raczej rzadko kiedy ma szansę na równie dobrą jak
poprzednia, jego status zawodowy obniża się, często pracuje poniżej
kwalifikacji, bierze prace dorywcze, zlecone - jedynym plusem jest
to, że tutaj biuro pośrednictwa pracy działa sprawnie i potrafi
podrzucać bezrobotnym jakieś czasowe prace, zastępstwa albo dać
prace interwencyjne, przynajmniej da się przeżyć. Ale raczej osoba
po 50 bardzo rzadko ma szansę się odbić i znaleźć dobrą pewną i
przyzwoicie płatną pracę zgodną z kwalifikacjami - wszędzie wolą
młodszych, z młodymi lepiej się pracuje, obcuje, bardziej ozdobni
są, klient lubi młode twarze, więc w sumie trudno się dziwić.

Kwestia życia i przeżycia

[Gość: Asumpt]

Patrz, sam/sama potwierdzasz, że jednak na Zachodzie jest lepiej. Bo
widzisz, w przypadku polskiego pracownika jest przeważnie tak, że
kwestia posiadania pracy to sprawa godnego życia lub udania się pod
most. W Polsce ciężko jest popłacić bieżące rachunki z jednej
pensji, nie mówiąc już o odłożeniu pieniędzy na tzw. czarną godzinę
lub niespodziewane wydatki. Ja mam tylko albo aż (!!!) 33 lata i
powoli popadam w paranoję, bo co miesiąc niemalże modlę się o to,
żeby pensja przyszła w miarę na czas (żeby zapłacić za wynajmowane
mieszkanie w przyzwoitym terminie)i żeby udało mi się uregulować
podstawowe rachunki, a do tego nie zdechnąć z głodu. Nie zarabiam
tragicznie mało, są biedniejsi, nie jestem prostą babą bez
wykształcenia, nie brzydzę się pracą, zostaję po godzinach, a jak
słyszę, że ktoś planuje urlop, to pytam: a co to takiego? Dalsza
rodzina krytykuje mnie, że nie poświęcam należytej uwagi dziecku, że
za wcześnie wróciłam z macierzyńskiego, że co roku nie wyjeżdżam na
urlop w góry, co tam, ja od 3 lat nie miałam urlopu, że sobie nie
kupuję nowych ubrań, nie zapisałam się na siłownię etc. A ja mam
wrażenie, że ja i oni żyjemy w innych światach, ja próbuję utrzymać
się na powierzchni i mam bardzo przyziemne problemy, a cieszy mnie
fakt, że w danym miesiącu udało mi się zapłacić na czas rachunek za
gaz, euforię zaś okazuję, kiedy szef mówi, że w tym miesiącu bilans
wypadł lepiej i firma powoli się dźwiga z kłopotów, więc może jej
nie zamkną, może jest jakaś nadzieja, że coś się poprawi, rozwinie,
ułoży. Strasznie mi się chce śmiać z ludzi, których problemy to brak
wolnego terminu u kosmetyczki albo konieczność rezygnacji z
egzotycznych wakacji na rzecz urlopu w Polsce, bo zabrakło miejsc na
last minute. Ja naprawdę nie wegetuję jak menel, ale żyję jak
miliony Polaków, tylko wielu się nie przyzna, że ma całkiem realne
problemy. I bardzo współczuję każdej osobie, która się czuje
wykluczona z racji jakiejkolwiek przyczyny, szczerze obchodzi mnie
los takich wyobcowanych, osamotnionych w swojej codziennej walce
ludzi. Boli mnie, że wielu tu tak łatwo tłumaczy fakt, że w naszym
kraju nie ma kultury zatrudniania, nie ma kultury współżycia w
środowisku pracy i człowiek człowiekowi wilkiem, a jak się sąsiadowi
powinie noga, to szampan na stole, a niech go szlag trafi itd. Tak
się po prostu nie da żyć i szczerze wątpię, że wytrzymam psychicznie
świadomość 50-tki na karku i takiego losu.

[ugenwillla]

No właśnie, widzisz, tam chociaż urząd pracy służy do tego, do czego
został stworzony - daje pracę na zastępstwa, coś dorywczego,
aktywnie pomaga, szuka, doradza, nie zostawia bezrobotnego samego,
więc nawet jeżeli sytuacja 50 - latków na rynku pracy nie jest za
ciekawa, to przynajmniej mają na co liczyć i mogą jakoś prezetrwać
czas bezrobocia. U nas jest się zupełnie samym, zdanym na siebie i
swoje siły, znajomości, oszczędnosci i rodzinę, bo żaden urząd pracy
ci nie pomoże - tam jest tylko rejestracja bezrobocia, żadnej pracy
tam nie ma. I to najbardziej ludzi wkurza - setka osób w takim
urzędzie przepędza każdego bezrobotnego jak psa bo zajmują się
BARDZO WAŻNYMI SPRAWAMI a on przeszkadza - a dla kogo jest ten
urząd, ci urzędnicy jak nie dla bezrobotnych?
Więc jednak lepeij być bezrobotnym 50+ w USA, w Polsce to tragedia.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: zośka]

Przeczytałam artykuł, wszystkie komentarze i zrobiło mi się kolejny
raz bardzo przykro. Wyciągnięte wnioski to: jestem stara, jestem
głupia, jestem niereformowalna i najlepiej gdyby mnie nie było. Mam
50+ i zero perspektyw przed sobą. Właśnie zostałam zmuszona do
odejścia na wcześniejszą emeryturę... Chcę i muszę dalej pracować,
tylko gdzie? Moje wymagania wcale nie są z kosmosu. Chcę/muszę
dorobić do emerytury więc nie oczekuję wysokiej pensji. Wszędzie
patrzą na mnie jak na dziwoląga i dają rady typu: w pani wieku
lepiej sobie odpocząć na emeryturce i cieszyć się życiem bo ile tego
życia pani pozostało...

[Gość: wydawca]

A skąd Pani jest, Pani Zośko, i jakie ma Pani doświadczenie
zawodowe? (szukam kogoś mądrego do pracy) - wydawca

[Gość: wydawca napisał]

Witam, jestem w podobnej sytuacji opisanej w artykule, zostałam zmuszona do
przejścia na wcześniejszą emeryturę (niechcianą, chcę i muszę pracować.Z
wykształcenia jestem humanistą, pracowałam przez 30 lat jako nauczyciel w
szkołach średnich. Mieszkam we Wrocławiu

[Gość: wydawca]

ojjj, to nijak, bo humanista i nauczyciel super, ale my w Warszawie
i potrzebny ktoś taki na miejscu...Szkoda!

[Gość: Ewa]

Proszę o kontakt na adres [e-mail]. Prześlę swój życiorys. Jestem
humanistką i mieszkam w Warszawie. Pozdrawiam Ewa

Problem kultury w republice nepotycznej.

[Gość: Robert]

Mam znajomych i kolegów na Zachodzie, w wieku 50+. Nie mają żadnych trudności w
utrzymaniu się na rynku pracy. Wręcz przeciwnie - w przypadku reducji
zatrudnienia, chroni się ludzi z długim stażem pracy. W polskich urzędach,
ministrstwach oraz innych instytucjach rządowych i smorządowych, każdy tzw.
"szef" dobiera sobie "młodych" współpracowników, do czego rzekomo ma pełne
prawo. Tak głoszą wszyscy - od PO, przez PiS do SLD. Dają przykład innym.
Jeszcze 4 lata temu, za rządów SLD, większość ogłoszeń o pracy w urzędach
państwowych na pracuj.pl zawiarała klauzulę "wiek - do 35 lat".
Wystarczy pojechać na Zachód i ze zdziwieniem zobaczyć, że tam sekretarka
ministra (obojętnie jakich spraw) pracuje od lat wielu i żadnemu, nowemu
ministrowi nie przyszłoby do głowy, aby ja wymienić na "swoją". Jest to po
prostu kwestia kultury. Polska jest krajem, gdzie powszechnie, w sposób jawny,
praktykuje się dyskryminację ze względu na wiek. Rządzącym przychodzi to dość
łatwo, bowiem w ich umysłach ukształtował sie pogląd,że ludzie ci, ponieważ
sporo czasu pracowali w czasach PRLu, są dla nich "podejrzani" i nic nie
szkodzi, jeśli zostaną odstawieni na boczny tor. Kierując sie tym prymitywnym
światopoglądem, z każdym rokiem zabierają nabyte prawa do emerytury coraz to
nowym grupom zawodowym. Myślę, że jest wyjście z tej sytuacji. Po pierwsze,
trzeba właściwie używać kartki wyborczej i podziękować za prostackie traktowanie
ludzi przez ekipy POPiSowców. Po drugie, powołać stowarzyszenie, nawiązać
kontakty międynarodowe z podobnymi stowarzyszeniami na Zachodzie i za pomocą
środków finansowych ze środków UE prowadzić szkolenia zawodowe. Po trzecie -
liczyć wyłącznie na siebie, dobrze wykształcić dzieci, aby mogły wyjechać na
Zachód i tam godnie pracować i żyć oraz żyć nadzieją, żę za nimi będzie można
wyjechać stąd na stałe. O nepotycznej republice pisać nie będę, bo każdy na
codzień widzi, co się wokół niego dzieje.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: przed 50tką]

Za chwilę stuknie mi pięćdziesiątka, pracuję wśród starych, leniwych,
niechętnych do uczenia się ignorantów przed 30tką i to mnie przeraża, wymagania
mają ogromne, a zaangażowania zero, naturalnie zarabiam od nich po 30 latach
pracy mniej, bo podobno młodym trzeba płacić, patrz mężczyznom trzeba
płacić,zaznaczam,że wiedzy mam o niebo więcej od nich , wykształcenie nie
niższe, tylko bezczelności i pewności siebie mi brakuje, czytałam gdzieś, że
studentka nawet gdy bardzo dużo wie,nie wyrywa się z obawy przed tym,że czegoś
jednak nie będzie wiedziała, a student jak cokolwiek wie już wszystkich
"poraża"swoją "wiedzą", dodam jeszcze tylko,że praca zmusza mnie do ciągłej
aktywnosći i uczenia się czegoś nowego, a moi młodzi koledzy są dosyć odporni na
naukę,nie chcę nawet myśleć, co by było, gdybym straciła pracę

związkom zawodowym i głupim pomysłom dziękujemy

[zygmuntt0]

I po co było walczyć o okresy ochronne dla osób przed wiekiem
emerytalnym?? teraz każdy boi się zatrudnić 50+ bo zaraz nie będzie
go można zwolnić. Może zamiast przywilejów ulg i ochron zostawić
wolny rynek pracy - on najmniej zaszkodzi zwykłym ludziom.

namiary - Krystyna Pingielska

[aneczka.jedna]

chyba taki:
[e-mail]

jej odezwa jest tu:
rynekpracy.pl/opinie_czytelnikow_1.php/wpis.2
a dyskusja tu:
rynekpracy.pl/opinie_czytelnikow.php
Dziennikarka się nie popisała fachowością, bo rozmawia z osobą, która wzywa do łączenia sił, a o jakiś namiar nawet nie zapytała
Szkoda też, że Krystyna więcej się nie odzywa
Ale może to tylko kulawy nieco początek czegoś fajnego :)

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: kar]

Inwazja młodych, to często ignorancja połączona z przebojowością.
Widać to wszędzie, choćby w GW. Po co zatrudnić starszych, którzy
nie tylko własny czubek nosa dostrzegają. Liczy się cel
indywidualny. Umacniają te postawy najprzeróżniejsze szkoły dające
jedynie podstawę, że "we are the best".
Nie dotyczy to, i owszem, jedynie młodych. Ale myślenie, że liczy
się tylko dzisiaj dominuje.A efekty widać gołym okiem.

[skrzydlate]

smarkata szefowa woli smarkatą podwladna, bo sie przy niej pewniej czuje, to
raz, a dwa - niedouk woli niedouka miec pod sobą, to jasne, stereotypy i tyle...
chociaz zdaję sobe sprawe ze jest roznie,

kiedys zatrudnialam rozne osoby do pomocy w moim biurze i szczerze mowiac,
najlepiej zdala egzamin starsza osoba, zalezalo jej i miala za soba nezrobocie i
widmo depresji na horyzoncie... dalam jej bardzo malo ale chciala sie uczyc i
wygrala, ma teraz kwalifikacje i wlasną firme

Mlodzi w GW :-(

[johnny_p]

Gość portalu: kar napisał(a):

> Inwazja młodych, to często ignorancja połączona z przebojowością.
> Widać to wszędzie, choćby w GW ... A efekty widać gołym okiem.

Oj widac, nie znaja ortografii, za to sa dobrzy w wynajdowaniu pornofilmikow o
"laskach". A patrzac na polityka (oczywiscie nie z PO) tylko widza, jak mu lezy
krawat i czy ma modne ubranie. I czy umie obslugiwac iPoda.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Albert]

A ja jestem młody i też mnie mają d... pracodawcy. Oni chcą młodych z
doświadczeniem pani 50+, bo nie chce im się ludzi czegokolwiek nauczyć. To
jest czekanie na gotowego pracownika, którego ma wykształcić państwowa szkoła.
A szkoły wyższe, jak byśmy na nie nie narzekali, jednak uczą myślenia, a to
pracodawcom nie na rękę. Chcą mieć roboty, które pracują za 1 tys. i jeszcze
ich po rączkach za taką pensję całują.

durni ci pracodawcy

[Gość: czupakabra]

Pracodawca patrzy na metrykę

[skrzydlate]

wlasnie moja znajoma wyleciala na pysk z dnia na dzien (uczyla w szkole i na
swietlicy), ma gó...aną emeryture (byla nauczycielką) i w tym roku wyszlo
zarzadzenie jakies ministerialne co by emerytow nie zatrudniac, ona ma
niewiele pond 50.. no i... ten caly program 50+ to jest pic na wode -
fotomontaz...a dzieciaki w swietlicy - stowa ich jest - nie maja wlasciwej
opieki bo dyrcio szuka mlodszych.. kicha

[natalia_sankowska1]

Tu jeszcze kłania inny trend - w oswiacie, mianowicie. Ponieważ
finansami szkół rządzą samorządy, jest wręcz ich dyrektywa, by
dyrektorzy szkół oszczędzali. Młody nauczyciel kosztuje taniej, więc
jak mianowanemu kończy sie kontrakt (ostatnio modne), zatrudniają
stażystę (najczęściej do klas młodszych i na świetlicę). To nie tyle
kwestia metryki, co zaszeregowania wśród nauczycieli.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: MadX]

A rząd chcialby jeszcze podniesc wiek emerytalny i zacerowac sobie w ten
sposob dziure w budzecie. Pomyslmy co bedzie z 60 latkami, ktorych mozna
bedzie teraz zwolnic przed pojsciem na emeryture. To dobre dla rzadu ale nie
dla zwalnianych i juz nigdzie nie chcianych ludzi.
To rzad dla rzadu i "przedsiebiorczych" pracodawcow a nie dla wyborcow.
Glosowaliscie na nas teraz juz nie jestescie potrzebni. Teraz to my mamy was
gdzies i podziekujemy wam zepchnieciem do spolecznego rynsztoku. Murzyn zrobil
swoje murzyn moze odejsc!!!!!

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Lublin ESK 2016]

w Polsce jest straszna dyskryminacja jesli chodzi o woiek co jest glupota bo np
w UK osoby starsze z doswiadczeniem przede szystkim sa rozchwytywane przez
pracodawcow

jednak jesli chodzi o rynek pracy Polska z perspektywy czasu paytrzac teraz jest
100 lat za murzynami

jedynie w duzych zachodnich firmach typu deloitte czy ernst&young etc. maja
myslenie jak w krajach rozwinietych

wiek jest atutem i ja jako pracodawca chetniej bym zatrudnil osobe z
doswiadczeeniem niz mloda ktora dopiero wkracza na rynek

Pracodawca patrzy na metrykę

[saab51]

1. Odsetek niepracujących +50 mamy rekordowy w Europie.
2. Spędziłem 10 lat na wysokim stanowisku w korporacji, ale byłem tam
absolutnym seniorem.Teraz owszem od czasu do czasu jakieś zatrudnienie na
zlecenie jako konsultant i na tym się kończy.
3. Ciekawy jestem co myślą młodzi ludzie kończąc czytanie naszych CV na dacie
urodzenia ......... chyba nie myślą. Przecież oni kiedyś też będą +50 i wtedy
obudzą się z ręką w nocniku.
4. Po za doświadczeniem, wiedzą i umiejętnościami często mamy więcej energii i
mamy wolną głowę od zajmowania się małymi dziećmi, budowaniem domu,
urządzaniem mieszkań itd, dziwne że nikt nie dostrzega tego.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: andrew]

Ja na szczeście nie poszukuje pracy i sytuacje gdy w roli
egzaminatora występuje ktoś w wieku 21-25lat uważam za bzdurną i
niewłaściwą.Ten młody człowiek musi się uczyć min.przez następne
20lat aby posiąść wiedze którą ja posiadam[uniwersytet to podstawa a
co z tysiącem błędów,które są za mną a przed tym młodym obiecującym
człowiekiem].Świat należy do młodych ludzi tak było jest i będzie
ale do młodych ludzi którzy potrafią wykorzystać doświadczenie
starszych.Nie mając doświadczenia w danej dziedzinie aby przetrwać
stajesz się człowiekiem bez zasad prostacki,prymitywny do
bólu,kłamliwy,oszukańczy zainteresowany tylko zyskiem bo to
najprostsze w biznesie.Moja metryka jest O.K.dla wszystkich
myślących a reszta się nie liczy.

Gdzie jest nasza Rosa Parks?

[johnny_p]

Tu moj artykul:
"Gdzie jest nasza Rosa Parks?"
www.pinezka.pl/felietony-archiwum/1746-gdzie-jest-nasza-rosa-parks
Tekst dotyczy pracy informatyka w Szwajcarii (wiec nie idealizujmy tego "zachoouudu")

------------------------------------
...
W rekordowym ogłoszeniu szukano pracownika w wieku 28-32 lat. Górna granica została opuszczona z tradycyjnych 35 o trzy, ale czemu od 28? Otóż od dołu jest problem z brakiem doświadzenia. Rozumiem, że delikwent ma je zdobyć w tzw. "innej firmie", broń Boże nie u nas. Ale jest dobre pytanie – gdzie są te "inne firmy"? A więc przyjąć gościa 3 lata po studiach, wygnieść jak cytrynę i wyrzucić. Dalej, jeżeli normalna kariera zawodowa trwa 40 lat (25-65), a zawodnik jest niby produktywny zaledwie przez 4, to ile powinien zarabiać? Chyba dziesięciokrotnie więcej!

Ale czego oczekiwać od ludzi, który nie widzą różnicy między kodowaniem, a inżynierią software’ową, między klikaniem w Accessie, a projektowaniem baz danych? Studiując oferty pracy można zwątpić w sprawność umysłu speców od human resources. Niby zostało to już dawno i wielokrotnie wyśmiane, ale wciąż oczekuje się często biegłości w UML-XML-SOA-EAI-RUP-SLA,nie zapominając o aspekcie ekonomicznym (TCO-ROI-ITIL), czterech języków, pięcioletniego doświadczenia w technologii istniejącej od trzech lat, prowadzenia wysokobudżetowych projektów, a do tego wieku do 35 lat. Kto tam jest po drugiej stronie?

Mam ochotę w takich przypadkach zapytać, czy tworzenie software’u jest głównym celem tego établissement. Jeżeli tak, to jakie znaczenie ma jędrność pośladków kandydata?

I tak toczy się światek. Zanim młodzi zrozumieją, co mają do zaoferowania starsi, sami zostaną wyrolowani przez następne pokolenie. A może nawet nie, bo mało komu się chce robić dzieci. Na razie rządzi MTV, może powinienem częściej oglądać.
------------------------------------

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: pracodawca]

Patrzy się na oczekiwania finansowe, jesli ktoś ma 28 lat
doświadczenia zawodowego to z pewnoscią nie zdecyduje się na pracę
za 1500zł-2000zł. Młodzi często są z punku widzenia pracodawcy tańsi.

Pracodawca patrzy na metrykę

[natalia_sankowska1]

Chciałabym poruszyć kilka kwestii.
1. Kwalifikacje. Jak podawałam posiadany stopień naukowy (akurat
kierunkowo przydatny firmom, do których aspirowałam), nie dostawałam
odpowiedzi. Natomiast jeden z potencjalnych pracodawców wprost
zapytał mnie, czy nie za wysokie kwalifikacje posiadam, by objąć
stanowisko w jego firmie. Szczerze odpowiedziałam, że
ponadprzeciętne wykształcenie przecież może być przydatne w firmie
(i to tanim kosztem), a ja, wdowa z dzieckiem i chorą matką na
utrzymaniu, muszę sama się utrzymać i dać im utrzymanie (za rentę po
mężu się nie da), więc będę sobie bardzo ceniła, iż mam pracę, w
dodatku niedaleko od domu. I nic. Było też sporo sytuacji, gdy
rozumialam, że doktorat mi wyraźnie przeszkadza. Jak przestałam o
nim wspominać, pojawiły się ofrety.
2.Stosunki w firmach i ich wpływ na dobór kadr.
Pracowalam w kilku firmach - produkcyjnych i handlowych, mających
średniomiesięczny obrót od kilkudziesięciu tysięcy dolarów do kilku
milionów, ale wszędzie, niestety, szefami byli ludzie, którzy swego
czasu poczuli ducha czasu i trafili na odpowiedni temat. Ale brak
odpowiedniego wykształcenia (ekonomicznego, zarządzania) powodował,
że nie potrafili zebrać dobrej druzyny, raczej byli to albo dawni
koledzy z podwórka, albo krewni królika (przy powszechnym
kombinatorstwie to niby miało zapewnić bezpieczeństwo
właścicielowi). Kończyło się stratami, nietrafionymi biznesowymi
decyzjami...I niczego to nie uczyło. A podpowiedzi, powoływania się
na wręcz podręcznikowe rozwiązania, wzory zachowań podpatrzone u
konkurencji tylko irytowały. Czułam się obca. Moje
poniekąd "kasandryczne" przewidywania się ziszczały (jak 2+2=4), a
była to moja wina, bo "wykrakałam". A jeszcze w kombinowaniu
przeszkadzałam, bo uważałam, że to nie tylko zła, ale też i bardzo
droga w ostatecznym wymiaze droga. No i musiałam sama odejść (kilka
razy), a raz własciciel sie posunął do pozornego zwinięcia interesu
wręczjąc zwolnienia wszystkim pracownikom, by potem po cichu je
wycofać, pozbawiając się w ten sposób mnie (jedynego eksportowca z
różnorodnym doświadczeniem - w firmie eksportowej) i doświadczonego
magazyniera, który zbyt duzo wiedział o tym, co się dzieje z
towarem. W firmie pozostali krewni wlaściciela i parę młodzieńców,
dla których sama wizytowka z tytułem "dyrektor" stanowiła spory
kapitał. firma ledwo zipie, ale szefowi kasy nie brak (kombinuje
nadal).
Nieco większe firmy też są zarządzane w dziwny sposób, mogło by być
o wiele lepiej, ale widzimisię szefów nie pozwala.
Muszę stwierdzić, że zbyt dużo firm - wcale nie małych - jest
zarządzanych prymitywnie, nieprofesjonalistycznie przez osoby,
którym brak kwalifikacji. I to jeszcze długo się nie zmieni, bo dla
wielu właścicieli firma jest nię tyle źródłem dochodu dla nich i ich
rodzin, ile polem do popisu i wyżycia się, a także możliwością
zrobienia lewych interesów pod płaszczykiem legalnej działalności.
Im wykwalifikowany personel nie jest potrzebny, wręcz przeszkadza.
Obawiam się, że żadne stowarzyszenia 50+ nie pomogą, bo ani nie
zmienią mentalności właścicieli firm, ani nie stworzą nowych miejsc
pracy.
Po transformacjach w b.ZSRR próbowano podnieść wiek emerytalny
(kobiety - z 55 na 60 lat, mężczyźni - z 60 na 65 lat), ale tzw.
reformatorom powiedziano (a potwierdził to ostatnio W.Putin - i jako
prezydent, i jako premer), że w kraju, w którym na ogromnych
obszarach są ciężkie warunki pracy i mieszkania i nie da się szybko
stworzyć nowych efektywnych miejsc pracy nie można podwyższać
progów wiekowych, bo ludzie pozostaną bez środków do życia. I że
przejście na emeryturę nie jest obowiązkiem, lecz uprawnieniem.
A u nas osiągnięcie wieku emerytalnego jest bezprawnie
wykorzystywane przez pracodawców i żadne związki zawodowe (czy one
jeszcze istnieją poza obrębem ich siedzib i limuzyn prezesów?)
palcem nie kiwają.

Do mlodych, do mlodych, do mlodych!

[johnny_p]

Czy wy naprawde myslicie, ze nigdy nie bedziecie 40-latkami? Male dzieci mysla,
ze babcia, to inny gatunek czlowieka, ale wy chyba juz wyszliscie z piaskownicy.
Czy za 10-20 lat macie zamiar sobie strzelic w leb? Jezeli tak, to dajcie znac -
bede inwestowac w rewolwery i trumny.

A moze macie jakas genialna strategie? Zdradzcie prosze.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Lingwista]

Może rozwiązaniem byłoby samozatrudnienie. Mam 55 lat. Jestem
samozatrudnionym tłumaczem, mam mnóstwo klientów i dobrze zarabiam.
Właściwie dopiero po pięćdziesiątce osiągnąłem zawodową doskonałość.
Zamierzam pracować co najmniej jeszcze 10-15 lat.

Lingwisto,

[Gość: vader]

to na pewno dobry patent dla pewnej grupy osób. Sama tak pracowałam
przez 12 lat.

Az sie powaznie rozchorowałam.

Dwa lata na cieniutkiej zusowskiej rencie - a jednoosobowa firma
cały czas musiała płacic zus, bo mój oddział nie przyjmował
zawieszeń. Dzieci mi pomagały, płaciły ten piekielny zus. A przy
kazdej kolejnej komisji lekarskiej w zusie i tak słyszałam: jak to,
to pani ma firme i chce pani rente? Nie dało rady wytłumaczyc, ze
firme staram sie utrzymac z nadzieja, że jak wyzdrowieje to bede w
niej dalej pracowac.

W końcu te firme zamknęłam.

Całkiem zdrowa dalej nie jestem. Zus nie płaci mi renty od póltora
roku, wiec mam ciagnącą sie sprawe w sadzie.

Troche moge pracować - powiedzmy w formule pól etatu. Ale nie mam
juz firmy, bo zamknałam. Nowej nie otworze, bo nie zarobie na cały
zus. A firma na pół etatu to twór z ksiezyca dla naszych
prawodawców. Nawet jako bezrobotna nie moge sie zarejestrowac, bo
zus nie chce mi oddac papierów, które sa potrzebne do rejestracji w
urzędzie pracy. Póki mam sprawe z zusem w sadzie, moje papiery sa
własnoscia zusu.

Do furii mnie doprowadza to polskie błedne koło.

Cos bys poradził?

Dział rekrutacyjny Agory dyskryminuje wiekowo...

[Gość: Pismak]

kandydatów do pracy w redakcjach należących do tej spółki. Stałą praktyką w
Agorze jest zatrudnianie studenciaków lub absolwentów bez doświadczenia na
kilkumiesięczne staże. A potem tzw. dziennikarze, czyli podawacze kawy,
roznosiciele korespondencji itp. mogą sobie wpisać do CV, że pracowali dla
wybiórczej lub jakiegoś Toku czy RMF. W gruncie rzeczy mają doświadczenie
równe zero. Jeżeli jakiś tekścik dostanie się do super ocenzurowanego pisemka
Michnika to niedopierzony dziennikarzyk wali to czcionką 22 z podkreśleniem,
pogrubieniem i w kolorze czerwonym w CV i tzw. liście motywacyjnym. Agora
ogłasza się cały czas, że rekrutuje wyłącznie młodych, ale na część listów
osób z doświadczeniem dziennikarskim w ogóle nie odpowiada. W GW-nie poglądy
własne mogą mieć seniory redakcyjne czyli np.pan mądrala Żakowski, Dawid aj
waj Warszawski czy Adam Michnik. Reszta ma zapie...ć na tanim stażu i
trzymać mordę w kuble wypuszczając bąbelki zachwytu nad autorytetami
redakcyjnymi. To się nazywa europejskie podejście do praw pracowniczych! Chyba
rodem z Hajfy!

Dramat w trzech aktach!!!!

[Gość: ajisianna]

Narzekanie, złorzeczenie, agresja i frustracja, z ogromną
przykrością stwierdzam, iż tylko to przewija się w Waszych
wypowiedziach!!! ZERO kreatywności, a o tym powinna być dyskusja. Na
91 wypowiedzi tylko kilka jest w miarę konstruktywnych. Czym dłużej
i dokładniej znam temat bezrobocia wśród 50+ tym bardziej dochodze
do wniosku, że absolutnie nie dziwię się pracodawcom, że nie chcą
nas zatrudniać. No to może jeszcze postękacie, że w krzyżach boli i
w nodze łupie? Wiem, że znajdę pracę, która będzie mi odpowiadała.
Nie musze już bardzo dużo zarabiać, ale chcę czerpać przyjemność z
pracy i bycia potrzebną. Jak nie znajdę, to sama coś wymyślę, a
czytając Wasze wypowiedzi już niestety dokładnie wiem, że chcąc
zatrudnić równolatków będę miala z tym ogrooooomne problemy.
Aktualnie pracuję jako wolontariusz w Fundacji, szkolę innych ...
coś się dzieje i jest ciekawie i użytecznie.
Pozdrawiam i zapraszam do kontaktu wszystkich tych, którzy chcą coś
jeszcze w swoim życiu zdziałać, a nie tylko wylewać żółć na forum.

Nauczyłaś się jednego "ważnego" słowa i szpanujesz

[Gość: Kartagina]

"Kreatywność" - ulubione słowo korporacyjnych klonów i ludzi,
którzy, jak już nie wiedzą, co powiedzieć, to rzucają to, żeby
zabłysnąć w dyskusji. Rzygać się chce, bo to słowo tyle znaczy, co
tolerancja, globalizacja, sankcja itp. "Pauperyzacja pani osobowości
nie obliguje mnie do wszczynania z panią merytrycznych konwersacji" -
tego też możesz się nauczyć na pamięć i powtarzać, żeby komuś
przysr... na forum.

[Gość: Black -Cult]

Taaaa. A rachunki stary płaci ?

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: informatyk]

Mam 40+ lat, jestem informatykiem. Wydawało by się - baaaaardzo
poszukiwany zawód. Też tak myślałem. Po odejściu z poprzedniej pracy
pracy (ze stanowiska kierowniczego) wysłałem mnóstwo ofert -
częciowo na stanowiska kierownicze, w większości na szeregowe (wiem
że na dobrą ofertę trzeba poczekać). O ile z wysłanych na
kierownicze coś tam wracało, to z niższych stanowisk - ZERO odzewu.
Tak było przez pół roku, dopóki nie wysłałem przypadkowo kilku ofert
BEZ CV. Wróciły. Wywaliłem więc połowę doświadczenia i umiejętności,
odjąłem sobie 10 lat - i pełen sukces. Wróciło na tyle dużo, że było
z czego wybieać. Mam w miarę dobrze płatną pracę na niskim
stanowisku, moje umiejętności są doceniane (a wykorzystuję 1/10
posiadanych), szukam czegoś lepszego.
Tylko siedzę cicho, jak mowa o dzieciach. Wszyscy tu są na etapie co
najwyżej przedszkola lub pierwszych klas, a moja córka studiuje ...