Pracodawca patrzy na metrykę

[stenrw]

Chętnie przeczytałbym odezwę pani Krystyny Pingielskiej w całości.
Niestety, pod adresem www.rynekpacy.pl podanym w "Gazeta-Praca" nie
znalazłem - nie "rzuca się w oczy", a wyszukiwarka na stronie po
wpisaniu słowa odezwa, imienia i nazwiska autorki wyrzuca informację
o odnalezieniu zera artykułów. Czy redakcja byłaby uprzejma zdradzić
mi adres internetowy odpowiedniej strony?

Stanisław Nowak

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Ewa]

Ja równiez chętnie przeczytałabym całość i odpowiedziała na
odezwę.Nie wiem w jaki sposób.

Nie dziwi mnie, że nie może znaleźć pracy.

[zuzur]

Z takim myśleniem? Staje się emerytką na własne życzenie.

=== W Polsce jest ustawowa dyskryminacja wieku...

[Gość: Zorba]

... Rozwiazanie jest proste, zakazac zadania podania w CV daty urodzenia i
wieku... tak jak to jest za oceanem. I funkcjonuje dobrze
Polski ustawodawca popiera te dyskryminacje - jest ona w interesie 95% poslow na
sejm niezaleznie od opcji... I to zalatwia sprawe

[Gość: mrówa]

Świetnie, tylko ciekawe jak ukryjesz, skończyłeś szkołe w latach 70-
tych i masz 30 lat stażu.

Pracodawcy nie są niestety zbyt sprytni

[mageillusionist]

Ja w tej chwili wyłaniałem kandydatów z ogłoszenia naszej firmy o pracę do
spotkania się z nimi na żywo, to tych młodszych omijam szerokim łukiem, bo
cenimy sobie doświadczenie. Tyle, że to też kwestia tego, że w przypadku oferty
którą złożyłem starsi ludzie to zbliżający się do 40stki. Jakkolwiek spotkałem
się z tym problemem u pewnej znajomej po 40stce, i leży bardziej po stronie
zainteresowanej niż pracodawcy, gdyż ludzie w tym wieku nie chcą już się uczyć
komputera, a na nim polega dziś praca.
Jednak ja jako człowiek relatywnie młody mam inne spojrzenie na pracę. U mnie w
firmie nikt nie patrzy na wykształcenie, a tylko na doświadczenie. A wszystko
wyciągnąłem z własnej nauki - skończyłem studia i wiedza którą tam nabyłem jest
kompletnie bezwartościowa w mojej pracy, pomimo, że pracuje w swojej branży.

[Gość: 40+]

Ostatnio nie przyjąłem do pracy (odrzuciłem po 5 min. rozmowy)
stadko młodych ludzi (20-25 lat). Wymagania, których nie przeszli,
to mówić po angielsku oraz wysłać mail z załącznikiem. A w
ogłoszeniu wyraźnie było napisane: biegły angielski, komputer.
Zatrudniłem panią ok. 30. Była najstarsza, która się zgłosiła.

[Gość: 40+]

Bzdura. Jak ktoś nie chce mnie, po 40-ce, to wolałbym, żeby od razu
napisł o tym w ogłoszeniu. Niestety, nie wolno. Ja cenię sobie swój
czas i nie zajmuję się pierdołami. Inna sprawa, że od 15 lat to
robota szuka mnie, a nie ja robotę. Mam taką wąską specjalizację, że
potrafię zwiększyć zamówienia (obroty firmy) o kilkaset procent.

Pracodawca patrzy na metrykę - link do odezwy

[Gość: m]

rynekpracy.pl/opinie_czytelnikow_1.php/wpis.2

Pracodawca patrzy na metrykę

[eguzin]

Bardzo chciałabym przeczytać w całości artykuł Pani Krystyny
Pingalskiej, ale gdzie go szukać??. Jestem kobietą 50 + i z pełną
determinacją popieram Panią Krystynę Pingalską.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Śledź]

Gdyby pracodawcy zwrócili uwagę na średnią wieku cenionych
wynalazców i naukowców dokonujacyh fundamentalnych odkryć to
zrozumieliby że mózg człowieka potrzebuje znacznego zasobu wiedzy i
co ważne doświadczenia by wprowadzać inowacje. Na tamat pracowników
50+ powstało masę nieprawdziwych stereotypów, które będzie trudno
wykorzenić. Ważnym powodem nie zatrudniania wykształconych ludzi po
50-tce jest najzwyczajniejsza w świecie obawa zarówno pracodawców
jak też kadry zarzadzającej, że taki nowy pracownik może być
powaznym zagrożeniem dla własnej kariery lub pozycji w firmie.
Pracodawcy niechętnie zatrudniają starszego od siebie i bardziej
doświadczonego pracownika z rozległa wiedzą z dziedziny istotnej dla
przedsiebiorstwa. A juz całkowicie maja droge zamknieta nawet na
niskie stanowiska byli dyrektorzy i prezesi.

[Gość: Gość]

> Gdyby pracodawcy zwrócili uwagę na średnią wieku cenionych
> wynalazców i naukowców dokonujacyh fundamentalnych odkryć to
> zrozumieliby że mózg człowieka potrzebuje znacznego zasobu wiedzy i
> co ważne doświadczenia by wprowadzać inowacje.

Nie mogę się z Tobą zgodzić. Zdecydowana większość nowych wyników w nauce jest
dokonywana przez młodych, poniżej 35 roku życia. Wynika to nie tyle z
doświadczenia, co z zdolności mózgu do elastyczności i efektywnej pracy, co jest
niezbędne do rozwiązywania problemów. A często jest tak, że coś nowego wynika z
zupełnie innego podejścia do problemu, bez oglądania się na przeszłość. W takim
wypadku brak bagażu doświadczeń (tzw. starego podejścia do problemu) zmusza do
twórczego podejścia do problemu.

[Gość: młodywojtek]

A to coś nowego, albo kończyliśmy szkoły na innej planecie. Skąd
wytrzasnąłeś samych młodych naukowców? Tych starszych mogę wymieniać
bez końca, a młodzi jakoś nie przychodzą mi do głowy.

[sokolasty]

A może zamiast się przepychać podacie jakieś przykłady? Edison, Einstein,
Daimler, Benz, Wright, Nobel...

[Gość: m]

"A to coś nowego, albo kończyliśmy szkoły na innej planecie. Skąd
wytrzasnąłeś samych młodych naukowców? Tych starszych mogę wymieniać
bez końca, a młodzi jakoś nie przychodzą mi do głowy."
###
kochani,spory czy młody czy starszy naukowiec ma większą wiedzę możecie sobie
roztrząsać jałowo czyli akademicko bez sensu...prawda jest taka,że Polska to
kraj kolonialny, czyli montowni im. Balcerowicza w stylu LG.Philips oraz
akwizytorów .... i ani młodzi ani starsi naukowcy nie są jej potrzebni...

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: mmajk10]

Jestem mężczyzną w wieku 60+, mam spore doświadczenie zawodowe i
życiowe, chęć do pracy i spore możliwości. Niestety od pół roku żaden
z pracodawców nie zechciał zainteresowć się moją osobą. Czy to
kryzys, czy tylko metryka za duża?

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: ja 40+]

Ja też mam wyższe wykształcenie i studia podyplomowe. Od pół roku nie mogę
znaleźć żadnej pracy, a nawet :), mimo usilnych starań od miesiąca, nie udało
mi się zarejestrować jako bezrobotna. Urząd Pracy to po prostu kpina.

[Gość: bazana]

Jestem następną"typową"50+,studia,doświadczenie,etc,i...przez ponad rok byłam
zarejestrowana w urzędzie pracy(panienki raz na miesiąc sprawdzały dowód,
zadawały te same pytania,szybko,beznamiętnym tonem...( może bały się
niewygodnych pytań)i... następna osoba.Kursy i szkolenia znalazłam sobie sama -
poza urzędem pracy(nie zakwalifikowałam się, bo ani absolwent studiów
wyższych,ani ..(różne obcje,jakoś odległe wiekowo)i tylko żal,że nikt nie chce
wykorzystać potencjału tkwiącego w 45+,50+,wydawane pieniądze na programy
50+,które opracowują i wdrażają młodzi ludzie otaczający min.Boniego,zamiast
zreformować urzędy pracy pracujące jak za socjalizmu,mrżonki,apele do
pracodawców, programy informacyjne w telewizji- żal zmarnowanych pieniędzy a
efekt zerowy.Popieram apel -m 50+ zrzeszajmy się, bo nikt nam nie pomoże jeśli
sami sobie nie pomożemy.

[Gość: kozac4o]

Ja nie mam jeszcze 50 lat, ale 42. Wiem, że pracodawcy patrzą na wiek. Mając
nawet niecałe 40 lat dawano mi do zrozumienia, że będzie mi ciężko w tym wieku i
w moim zawodzie dostać pracę. Mam już duże dzieci. Kiedyś, gdy były małe to na
prośbę pracodawcy wróciłam z urlopu wychowawczego. Jestem teraz na zasiłku. Czas
leci, a propozycji nie ma. Na kursy się nie łapię,chyba mam za wysokie
kwalifikacje, albo nie ten wiek.Może brak znajomości w UP.Padają jakieś głupie
propozycje zapisania na kurs. PO co, przecież i tak znowu mnie nie zakwalifikują
na listę główną a nawet na rezerwową.

[Gość: m]

"tylko żal,że nikt nie chce wykorzystać potencjału tkwiącego w 45+,50+,wydawane
pieniądze na programy 50+,które opracowują i wdrażają młodzi ludzie otaczający
min.Boniego,zamiast zreformować urzędy pracy pracujące jak za
socjalizmu,mrżonki,apele do pracodawców, programy informacyjne w telewizji- żal
zmarnowanych pieniędzy a efekt zerowy"
####
Boni pracuje dla firm amerykańskich chcących sprywatyzować polską służbę zdrowia
na wzór amerykańskich i innych tego typu majstrujących przy OFE.Nie łudźcie się.
Program 50 plus to pic na wode fotomontaż

a co się dziwić...

[truten.zenobi]

jeśli mogą mieć bez problemu 20 latka gotowego pracować po 12 za
niewiele więcej niż pensja minimalna to po co zatrudniać kopieę +50,
kobietę w ciązy, z małymi dziećmi, itp..

"praw fizyki pan nie zmienisz..."
zamiast walczyć o kolejne przywileje pracownicze (dla kobiet ale nie
tylko) może warto cos zrobić by było więcej miejsc pracy, .. np.
zmniejszyć biurokrację, obniżyć VAT,...

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: bazana]

Podpisuję się pod artykułem obiema rękami i nogami.Program opracowywany przez
rząd ( chodzi o 50+),to zmarnowane pieniądze,informacyjne programy telewizyjne
słane do pracodawców, też zdadzą się psu na budę, urzędy pracy, pracujące według
socjalistycznych wzorców,funkcjonują same dla siebie-bezrobotny to osoba, z
którą nie wiadomo co robić- jak słyszę ten hura optymistyczne wyniki-spada o
tyle, ...i obserwuję w jaki sposób moje koleżanki, zostały wyrejestrowane, po
otrzymaniu sufitowych propozycji pracy-nie miały właściwych kwalifikacji na
proponowane stanowisko, a przez lata nikt nie wysłał je na żadne
kursy,szkolenia.Przez lata 50+ były wysyłane do domu,ze względów
finansowych(zus)proponuje się na razie odwrót(jak długo),manipulowanie ze
względów politycznych trudną sytuacją życiową 50+ dając w rękę papierową iluzję
i kolejny raz grając tą grupą wiekową.Dlatego proponuję 50+ zbierzmy się- tkwi w
nas ogromny potencjał a w jedności siła.Pozdro.bażana

Prawda jest bardziej prozaiczna

[Gość: frutis]

pracuję w HR bardzo dużej firmy telekomunikacyjnej i przeprowadzam
masę rozmów kwalifikacyjnych, również z pracownikami 50+, bo wcale
nie dyskryminujemy tej grupy, wręcz pzeciwnie - bardzo chętnie
zapraszamy na rozmowy, ale jak do tej pory udało się zatrudnić tylko
jedną taką osobę. Powód? Wygórowane oczekiwania finansowe i
bonusowe. Oczywiśte jest, że za doświadczenie zawodowe trzeba
płacić, ale z punktu widzenia pracodawcy doświadczenie na danym
stanowisku 2- 3 lata zupełnie wystarcza do prawidłego wykonywania
pracy, więc po co szukać doświadczenia 20 - 30 lat skoro jest ono
duuuużo droższe? Przykład: szukamy analityka finansowego z
kilkuletnim doświadczeniem, zgłaszają się różne osoby, typujemy
kikla a wśród nich m.in. 53 - letnią analityczkę z interesującą
karierą choć od dwóch lat nie pracującą zawodowo. Na rozmowie
okazuje się kompetentna, rzetelna, chętna do pracy, dyspozycyjna od
zaraz i ... za droga, chce 12 tysięcy + samochód służbowy + inne
pomniejsze bonusy, bo tak miała w poprzedniej pracy i niżej nie
zejdzie. Dziękujemy jej za zainteresowanie i zatrudniamy 33 - latkę
z równie interesującą karierą tyle że krótszą za 5, 5 tysięcy i
obietnicę podwyżki po okresie próbnym. I myślę, że tak się dzieje w
wielu przypadkach - była pani prezes Pingielska na rozmowach
kwalifikacyjnych również pewnie bardzo ceni swoje niewątpliwe
doświadczenie, może nawet przecenia a mimo, iż mamy wciąż rynek
pracownika, to jednak jakaś konkurencja do dobrych stanowisk ciągle
jest i co się dziwić, że pracodawcy wybierają tańszą opcję?

[Gość: [e-mail]]

Fakt,że niektórzy wysoko się cenią, świadczy o tym,że posiadają wysokie
kwalifikacje i chcieliby mieć za to odpowiednie wynagrodzenie. Z drugiej strony
trzeba też być realistą i brać pod uwagę sytuację na rynku pracy. Ja pracowałam
przez wiele lat na stanowiskach specjalisty ds. ekonomicznych
(cen,handlowych,analizy kosztów) i niestety nie byłam tak wysoko wynagradzana,
bo firma była z sektora spółdzielczego i płace były raczej średnie.Poza tym
miałam mało wiary w siebie,że jeszcze gdzieś znajdę lepiej płatną pracę,przecież
mam już 40-tkę na karku i dlatego nie starałam się szukać innej.Tak minęło
ostatnie 15 lat i firma rozstała się ze mną, bo podobno program komputerowy mnie
zastąpi i sam wszystko wyliczy.Przykre to,niestety. Gdyby mi ktoś zaoferował
teraz pracę za 2,5- 3tys. wzięłabym ją bez zastanowienia.Tylko kto zechce?

fakt

[tangerka]

Ja również się z tym spotkałam, pracownicy 50+, a nawet 40 + to
najdrożsi pracownicy na rynku, ponadto często mało elastyczni,
niechętni pozostawaniu po godznach, z różnymi wymaganiami typu
nagrodza jubileuszowa(co to w ogóle jest? a ostatnio miałam pytanie
czemu nie płacimy takich nagród !?)albo ryczałt na dojazdy itp.
Zgadzam się, że doświadczenie winno być dobrze opłacane ale faktem
jest, że doświadczenia sprzed 20 lat raczej trudno dziś wykorzystać
w pracy, więc dlaczego pracodawca miałby chcieć za takie
doświadczenie płacić więcej? Księgowa z doświadczeniem 5-6 lat,
obsługująca biegle kilka programów księgowych i exela to dziś
wydatek 3-4 tys. PLN a księgowa z 20 lat doświadczenia chce 5-6 tys.
PLN i jeszcze fochy robi, więc którą się zatrudni? odpowiedź jest
chyba oczywista.

[trasat]

Mam 60 lat i też wysokie kwalifikacje: praca w zarzadach instytucji
finansowych z dobrymi wynikami finasnowymi (to wymierne). Teraz
prowadz własną małą działalność doradczą, ale jak widzę
niekompetentnych, chć dużo młodszych ludzi na stanowiskach
kierowniczych, to nie rozumiem tej polityki. Przykładem są choćby
zarządu spółek, które w ostanim czasie podpisały z bankami
idiotyczne umowy, które miały zabezpieczać przed ryzykiem kursowym.
Kto odpowiada za taką politykę kadrową (to przecież w części spółki
państwowe). Uważam też, że przy wysokich stanowiskach
kierowniczych "starzy" menedżerowie nie chcą zarabiać więcej niż ich
młodsi koledzy. Ja nie mam problemu bytowego. Mam czasem frustrację,
że inni robią błędy, a ja nie mogę tego zrobić lepiej.

[Gość: 45latka]

trasat napisał:

> Mam 60 lat i też wysokie kwalifikacje: praca w zarzadach instytucji
> finansowych z dobrymi wynikami finasnowymi (to wymierne). Teraz
> prowadz własną małą działalność doradczą, ale jak widzę
> niekompetentnych, chć dużo młodszych ludzi na stanowiskach
> kierowniczych, to nie rozumiem tej polityki. Przykładem są choćby
> zarządu spółek, które w ostanim czasie podpisały z bankami
> idiotyczne umowy, które miały zabezpieczać przed ryzykiem kursowym.
> Kto odpowiada za taką politykę kadrową (to przecież w części spółki
> państwowe). Uważam też, że przy wysokich stanowiskach
> kierowniczych "starzy" menedżerowie nie chcą zarabiać więcej niż ich
> młodsi koledzy. Ja nie mam problemu bytowego. Mam czasem frustrację,
> że inni robią błędy, a ja nie mogę tego zrobić lepiej.

Koniecznie popracuj nad pisownią i składem języka polskiego!

[Gość: mania]

Składem? Chyba składnią. Przyganiał kocioł garnkowi.

[Gość: gość]

frutisie, nie było Cie na rozmowie kwalifikacyjnej z tą panią, więc nie możesz
domniemywać i stwierdzać, że nie dostała pracy , bo miała za wysokie oczekiwania
finansowe

byłam swiadkiem, kiedy do pracy miała zostać przyjęta kobieta około lat 50+ z
bardzo wysokimi kwalifikacjami,
po rozmowie z dyrektorem, kiedy pani juz wyszła, tenże stwierdzil, wydając
opinię negatywną, :

a po co mi tutaj taka wyksztalcona ?

no wlasnie- po co, przecież nie bedzie stwarzać sobie realnego czy też urojonego
zagrożenia ze strony kogoś takiego;

przecież on musi dbać o swój stołek przede wszystkim i o swoje interesy

dopóki w tym kraju ludzie nie zrozumieją podstawowych spraw,
że jeśli ja bedę bogaty to i tobie będzie lepiej,
poki nie przestaną swych interesów przedkładac nad interes firmy,
to w tym kraju nic sie nie zmieni

mija tyle kolejnych lat, tyle kolejnych rządów przemija i co zrobiono, aby
naprawdę cos zmienić, totalnie nic

mam frutisie do Ciebie pytanie:
jesli jestes młody, wybiegnij myślami w przyszłośc, dodaj sobie lat, wyobraź
sobie siebie w wieku lat 50+, pomyśl jaki jest stan Twego umysłu, co wiesz,
jakimi doświadczeniami dysponujesz, jaką masz obecną wiedzę, zakładając, że
starasz sie być na bieżąco z tym co się dzieje i dokonaj wyceny swych
umiejętności, uczciwej, rzetelnej i przemyślanej

czy będziesz się kierował swymi oczekiwaniami czy oczekiwaniami dyrekcji?

czy zazadasz swego wynagrodzenia w myśl zasady :
chcesz indyka, żądaj byka ?

a moze taki skromny będziesz i zgodzisz się na pensję podstawową ? taką co to
stazystom oferują, a przecież pamietajmy masz ileś lat pracy i doświadczeń

głupoty piszesz, gościu

[Gość: ktoś]

zakładasz, że zawsze szefem/rekruterem/pracodawcą jest głupi burak,
który boi się konkurencji, tymczasem nawet najbardziej wykształcony
pracownik nie zagrozi właścicielowi firmy lub menedżerowi w
korporacji, w której jest ścieżka karier, widać, że pracowałaś
wyłącznie w jakichś zapyziałych firemkach, gdzie każdy każdego
podgryza, jest jednak na świecie wiele firm, które stawiają na
wykształcenie ale również na młodość, dynamizm, kreatywność, chęć
pracy ponad normę, stały rozwój zawodowy - tam ludziom po 50 - tce
jest po prostu trudno, bo cały zespół jest młody i jedna starsza
osoba źle by się czuła i odstawała tempem pracy - więc się ich nie
zatrudnia ...
Jakie znaczenie ma czy Frutis jest młody czy stary i jakie są jego
poglądy? On wypełnia oczekiwania organizacji i zatrudnia tych,
którzy są dla organizacji pożądani według określonych wytycznych i
akurat w jego firmie ustalono zasadę: strsi są drożsi niż młodzi (to
jest prawda, rzecz jasna) a my nie potrzebujemy aż tak bardzo
doświadczonych pracowników, wystarczy nam 3 lata doświadczeń zamiast
20 - no i tak właśnie selekcjonują kandydatów, wolno im przecież ...
Podobną zasadę ma wiele firm, które ma ustalone granty na dane
stanowisko i jeżeli kandydat przekracza ustaloną kwotę to szuka się
tańszego czyli często młodszego pracownika, taka jest brutalna
prawda niestety ... A że to wydaje się krzywdzące osobom starszym i
doświadczonych, którzy chcieliby zapłaty za całą swoją zawodową
karierę? A kiedy życie bywa wogóle sprawiedliwe? Zawsze premiuje
silnych i rozpychających się łokciami a nie tych, którym się
słusznie należy. Dlatego raczej nie ma dobrej perspektywy dla ludzi
starszych poszukujących pracy za dobre pieniędze, zawsze z punktu
widzenia pracodawcy bedą mniej atrakcyjni niż młodzi, więc co by nie
robić, jakich programów rządowych by nie tworzyć i tak będą mieli
pod górę. I żeby uprzedzić twoje zarzuty - mam 51 lat, 3 lata temu
szukałam pracy w HR i wiem co to znaczy i rozumiem żale i pretensje
starszych pracowników, ale kogo to obchodzi? Rynek pracy jest taki
jaki jest i tyle.

[Gość: gość]

> zakładasz, że zawsze szefem/rekruterem/pracodawcą jest głupi burak,
> który boi się konkurencji, tymczasem nawet najbardziej wykształcony

ja nic nie zakladam, ja opisuję konkretny przypadek

pracowalam w kilku instytucjach, tylko w pierwszej mialam kierownika z bardzo
pozytywnym nastawieniem do swoich pracownikow - jak na razie byl to jedyny
kierownik jakiego znam, ktory nie bał się mądrzejszych od siebie

>korporacji, w której jest ścieżka karier, widać, że pracowałaś
> wyłącznie w jakichś zapyziałych firemkach, gdzie każdy każdego
> podgryza,

pracowalam m.in.w firmie, gdzie teoretycznie powinna funkcjonować sciezka
rozwoju zawodowego pracownikow - ale to byla utopia- absolutna utopia

zwolniłam się w momencie, gdy przede wszystkim absolutne wykorzystywanie
pracowników do granic mozliwości, stało sie dla mnie nie do zniesienia

>jest jednak na świecie wiele firm, które stawiają na

cala sprawa dzieje sie w Polsce, nie mówimy o tym co na świecie, jak tam radzą
sobie 50 - latkowie, tylko mówimy o Polsce


> jest po prostu trudno, bo cały zespół jest młody i jedna starsza
> osoba źle by się czuła i odstawała tempem pracy - więc się ich nie
> zatrudnia ...

niewykluczone, ze jestem nietypową 50 - tką, bo zdecydowanie lepiej czuję się w
towarzystwie ludzi ode mnie młodszych

nie narzekam, jestem energiczna, pełna pomysłow, otwarta na nowości, nie mam
problemów typu stare nawyki - co jest nieslychane istotne wlaśnie w
przysposabianiu pracowników do nowego miejsca pracy, uczę sie bardzo szybko, bo
wiem czego chcę się nauczyć, nie rozmieniam sie na drobne

>chęć
> pracy ponad normę,

owszem można pracować ponad normę, ale dlaczego za darmo? dlatego , ze ktoś inny
chce na tym skorzystać, dobrze niech korzysta, ale niech płaci za to


nie zakładam, że mnie się coś należy oprócz jednego;
wyznaję pogląd, że należy godziwie ludziom płacić za solidną pracę,
ale nie jest to jednoznaczne z tym, że popieram żądania wygórowane

>A kiedy życie bywa wogóle sprawiedliwe?

może na razie nie mówmy o sprawiedliwości, ale o zdrowym systemie,
w którym przyjdzie funkcjonować tak 20 - sto latkom jak i 50 -cio latkom, a nie
o anomaliach jakich nieustannie doświadczamy w tym kraju

na koniec, stwierdziwszy wcale nie odkrywczo,
że skoro nic się nie zmienia, więc ja sie muszę zmienić,
założylam swoją jednosobową firmę; nie powiem, żeby było mi łatwo, ale to już
absolutnie inna historia

[geehee]

Gość portalu: gość napisał(a):

niewykluczone, ze jestem nietypową 50 - tką, bo zdecydowanie lepiej
czuję się w towarzystwie ludzi ode mnie młodszych, nie narzekam,
jestem energiczna, pełna pomysłow, otwarta na nowości, nie mam
problemów typu stare nawyki - co jest nieslychane istotne wlaśnie w
przysposabianiu pracowników do nowego miejsca pracy, uczę sie bardzo
szybko, bo wiem czego chcę się nauczyć, nie rozmieniam sie na
drobne - to twoja opinia a czy twoi współpracownicy potwierdziliby
ją? to że ty lubisz pracować z młodymi nie oznacza, że oni lubią
pracować z tobą, to że ty sadzisz że nie masz złych nawyków nie
oznacza, że faktycznie ich nie masz, może ich po prostu nie
dostrzegasz - najtrudniej oenić siebie.

może na razie nie mówmy o sprawiedliwości, ale o zdrowym systemie,
w którym przyjdzie funkcjonować tak 20 - sto latkom jak i 50 -cio
latkom, a nie o anomaliach jakich nieustannie doświadczamy w tym
kraju - to wcale nie jest tylko polski przypadek i polski system, w
Niemczech, w Irlandii, w USA jest podobnie - mam kolegów pracujących
w zagranicznych agencjach rekrutacyjnych i niczym się to nie różni w
innych krajach, nie wiem dlaczego zakładach że mentalność biznesu
jest gdzie indziej lepsza niż w Polsce, zwłaszcza iż wiele firm to
właśnie filie albo spółki - córki firm zagranicznych, sądzisz że
dyskryminują tylko w polsce a u siebie witają kwiatami pracowników
50+, ciężarne kobiety, matki małych dzieci? mylisz się, walka o
młodego i taniego pracownika wszędzie wygląda podobnie.

na koniec, stwierdziwszy wcale nie odkrywczo, że skoro nic się nie
zmienia, więc ja sie muszę zmienić, założylam swoją jednosobową
firmę; nie powiem, żeby było mi łatwo, ale to już absolutnie inna
historia - i może to jest najsłuszniejsza decyzja skoro nie jesteś
doceniania na rynku pracy? życzę sukcesu, może kiedyś będziesz
zatrudniać praconików do swojej firmy i zobaczymy wtedy ilu
pracowników 50+ zatrudnissz, bo ja myślę że tradycyjnie postawisz na
dorywczych i tanich studentów :))

[Gość: gość]

tylko pogratulować tego typu myślenia i takiej a nie innej reakcji;

praktycznie nic nie wiesz, kto ja jestem , co ja robie, co ja myslę, czym sie
zajmuję, a juz na wszelki sposob probujesz zdyskredytować moją wypowiedź,żebym
przypadkiem za dobrze sie nie czuła,

no jasne, mlodzi z pogardą patrzą na starszych i nie lubią z nimi pracować -
taki wniosek należy wyciagnąć z Twojej wypowiedzi

jeszcze jeden wniosek bym wysunęła na podstawie Twego postu - masz talent do
podcinania ludziom skrzydeł

znam trochę inne realia pracownicze z USA, ale fakt sprzed kryzysu,
niewykluczone, że teraz zaczyna się dziać inaczej


> zatrudniać praconików do swojej firmy i zobaczymy wtedy ilu
> pracowników 50+ zatrudnissz, bo ja myślę że tradycyjnie postawisz na
> dorywczych i tanich studentów :))

rozczaruję Cię totalnie - ja nie muszę nikogo zatrudniać, mogę swoją prace
wykonywać absolutnie samodzielnie, z pełną świadomością, że kiedy mam zlecenia
tyram od rana do nocy zdana tylko i wyłącznie na siebie,
ale mam absolutną satysfakcję,
że nie mam nad sobą żadnego kierownika
i za to Panu Bogu dziekuję codziennie

[ugenwillla]

łatwo się obrazić i odbić piłeczką wyższości, ale trudniej spojrzeć
prawdzie w oczy, co?
A prawda jest właśnie taka: ze starymi nie lubi się pracować, starzy
chorują, biorą zwolnienia, mają ochronę przedemerytalną, pracują
wolniej, ciężej się uczą, są mniej elastyczni i nic na to nie pomogą
zaklęcia, że JA akurat mimo 50 jestem świętna, energiczna,
niezramolała - inni widzą co innego. I nie tylko w Polsce - uwierz
mi, w Niemczech czy Włoszech jest tak samo, tylko że tam Polacy
podejmują się prostych i niskopłatnych prac jakich nie chcą
miejscowi, więc nie odczuwają ograniczeń wiekowych bo na opiekunkę
do chorego czy do sprzątania kilbi i tak nikt inny nie pójdzie. A
jeżeli aspiruje się do lepszych prac to też rywalizuje się z
młodością i rozpychaniem się łokciami ledwie podrosłych pracowników,
nie łudź się że tam cenią doświadczenie, ktoś już napisał że 3 lat
doświadczenie jest nawet lepsze od 30 i pewnie ma rację.
Nie piszę tego wcale aby kogoś pognębić, sama mam po 50, ale
obserwując swoich pracowników widzę niestety plusy młodszych i
minusy starszych i wiem, że mnie też to dotyczy. Czy można na to coś
poradzić? A czy ktoś wymyślił lekarsztwo na starość? Raczej nie.

[Gość: lucja]

Do geeehee: Ciekawe czy ci młodzi czują się dobrze w Twoim
towarzystwie? To, że Ty lubisz przebywać z młodymi jeszcze nic nie
znaczy. Pamiętaj, dla nich zawsze będziesz stara :)

touche!

[Gość: ktosik]

no właśnie, gościu, ciekawe ilu piędziesięciolatków zatrudniłabyś
sama, gdyby chodziło o twój biznes, twoje pieniądze, zyski,
inwestycje, bo ja sądzę że żadnego i w tym jest clou problemu:
każdy, jeżeli może, woli młodych i bezproblemowych ale dorabia się
terorie, że starsi to czy tamto, że niby też jeszcze fajni, wydajni
i zapomnieli PRL, że tylko w polsce tak, gdzie indziej jak zwykle
raj na ziemi itp. tymczasem jak widzę 50 + właścicieli firm, to nikt
nie myśli o tym, aby pomóc ludziom w swoim wieku, dać im pracę,
szansę, bo jeszcze tyle mogą, tylko szukają długonogiej girlaski na
sekretarkę a do roboty studenci, napływowi z małych miasteczek,
tania siła robocza ze wschodu, ślepy, kulawy byle TANI i WYDAJNY!
Dziki kapitalizm, oczywiście, ale wszak sami go chcieliśmy, czyż nie?

Mlody to bezproblemowy?

[johnny_p]

Staremu zalezy na robocie, bo juz niejedno przeszedl. Mlody mysli, ze z powodu
wieku ma przewage, wiec sie nie musi tak starac. Poza tym mlody, jak cos bedzie
umial, to zazada wiecej pieniedzy, a jak nie dostanie, to odskoczy - dokladnie
dlatego, ze jest premiowany przez rynek. A zostanie, jak mu bedzie cieplo i
przyjemnie.

Poza tam stary jest ma niej problemow ze zdrowiem: nie pije do nocy, nie skacze
na bungee, nie lamie konczyn przy nartach/pilce itp.

Oczywiscie troche przesadzam, ale znam to, ze pracodawca po prostu nie czyta
dossier, jak widzi "bledny" wiek na 1 stronie. Bo jest za mlody (i glupi), zeby
cenic doswiadczenie. nie wie, co to jest doswiadczenie, bo go jeszcze nie ma.
Jak je zdobedzie, to sam zostanie wypchany z obiegu.

Gość portalu: ktosik napisał(a):
> tania siła robocza ze wschodu, ślepy, kulawy byle TANI i WYDAJNY!

No wlasnie: nie wszystko, co tanie to wydajne, Chyba ze ci chodzi o kopanie rowow.

[gandalph]

Gość portalu: ktosik napisał(a):

> no właśnie, gościu, ciekawe ilu piędziesięciolatków zatrudniłabyś
> sama, gdyby chodziło o twój biznes, twoje pieniądze, zyski,
> inwestycje, bo ja sądzę że żadnego i w tym jest clou problemu:

A tu się mylisz. Po fatalnych doświadczeniach z mlodymi
zleceniobiorcami u mnie pytanie jest krótkie: matura przed czy po
1985 r.? Jeśli przed, rozmawiamy dalej, jeśli po - spadaj boś głąb.
A najchętniej zlecam starym, wypróbowanym fachowcom, nawet i takim,
co to 15 lat na emeryturze. Zaś młode pawiany - na drzewo: głupie,
niedouczone, pyskate, z tupetem i nie wiadomo, z jakimi
oczekiwaniami płacowymi.

> każdy, jeżeli może, woli młodych i bezproblemowych ale dorabia się
> terorie, że starsi to czy tamto, że niby też jeszcze fajni,
wydajni
> i zapomnieli PRL, że tylko w polsce tak, gdzie indziej jak zwykle
> raj na ziemi itp. tymczasem jak widzę 50 + właścicieli firm, to
nikt
> nie myśli o tym, aby pomóc ludziom w swoim wieku, dać im pracę,
> szansę, bo jeszcze tyle mogą, tylko szukają długonogiej girlaski
na
> sekretarkę a do roboty studenci, napływowi z małych miasteczek,
> tania siła robocza ze wschodu, ślepy, kulawy byle TANI i WYDAJNY!
> Dziki kapitalizm, oczywiście, ale wszak sami go chcieliśmy, czyż
nie?

Jak nie możesz znaleźć pracy, to ją sobie stwórz

[gandalph]

geehee napisała:

> na koniec, stwierdziwszy wcale nie odkrywczo, że skoro nic się nie
> zmienia, więc ja sie muszę zmienić, założylam swoją jednosobową
> firmę; nie powiem, żeby było mi łatwo, ale to już absolutnie inna
> historia - i może to jest najsłuszniejsza decyzja skoro nie jesteś
> doceniania na rynku pracy? życzę sukcesu, może kiedyś będziesz
> zatrudniać praconików do swojej firmy i zobaczymy wtedy ilu
> pracowników 50+ zatrudnissz, bo ja myślę że tradycyjnie postawisz
na
> dorywczych i tanich studentów :))

Bingo!! Do tego samego wniosku doszedłem ponad 4 lata temu, po 3
latach bezkutecznego bicia łbem w mur, w poszukiwaniu pracy; stąd
wniosek, jak w tytule mojego postu.

Do 50+ latków: jest/była taka zasada we francuskiej Legii
Cudzoziemskiej: "maszeruj albo zdychaj". Macie wybór! Albo działać,
albo zdychać.

Do rządu, Tuska, kaczorów itd.: ChWwD - nie potraficie pomóc (tego
by jeszcze brakowało!), to chociaż nie przeszkadzajcie. Ja już po
was, patafiany, niczego się nie spodziewam.

[Gość: mrówa]

> byłam swiadkiem, kiedy do pracy miała zostać przyjęta kobieta
około lat 50+ z
> bardzo wysokimi kwalifikacjami,
> po rozmowie z dyrektorem, kiedy pani juz wyszła, tenże stwierdzil,
wydając opinię negatywną, :
>
> a po co mi tutaj taka wyksztalcona ?

Popełniasz kardynalny a powszechny bląd polegający na myśleniu, że
im ktos ma lepsze kwalifikacje, wyższe wykształcenie i dłuższy staz
tym jest lepszy na każde stanowisko. Otóż wyobraź sobie że ni ena
każde. Na niektóre stanowiska nie wymaga się aż tak wysokiego
wykształcenia, aż tak bogatego doświadczenia i aż tak wspaniałych
kwalifikacji. Oczywiste jest że nie dostanie pracy ani ten, kto jest
na nią za słaby ani ten, kto jest na nią za dobry.

> czy zazadasz swego wynagrodzenia w myśl zasady :
> chcesz indyka, żądaj byka ?
> a moze taki skromny będziesz i zgodzisz się na pensję podstawową

Na rynku pracy panuje proste prawo popytu i podaży. Możesz podnosić
cenę pod warunkiem że jest ktoś kto jest gotów tyle zapłacić. Jeśli
masz silna pozycje na rynku, jesteś poszukiwanym specjalistą, wiele
firm składa ci propozycje - żądaj więcej, bo masz do tego podstawy.
Sa ludzie dla których nie ma tygodnbia, żeby nie odpowiedzieli
jakiejś firmie: nie dziękuję, nie jestem zainteresowany zmianą
pracy. Ale jeśli od roku bezskutecznie szukasz zatrudnienia to
znaczy że twoje kwalifikacje nie sa tyle warte ile ci się wydaje.
Pozostaje tylko obniżyć cenę - innej opcji nie widzę, o ile
oczywiście naprawde zależy ci na pracy, a nie na zrobieniu szumu
wokół siebie.

prawda, niestety..

[nospam-net]

Sama się z tym zetknęłam, nie mam 50, ale przekroczyłam 40 - więc
dla pracodawców też jestem dinozaurem, dostaję co prawda zaproszenia
na rozmowy kwalifikacyjne (5 na 50 wysłanych cv) ale pomyślny
przebieg rozmowy kończy się w momencie pytania o zarobki - wtedy
widzę że już po sprawie, za dużo chcę (a wcale nie jest to 10 tys. +
samochód), zaprosili mnie bo liczyli że będę tania, a jak nie jestem
to już nie jestem atrakcyjna, zatrudnią studenta albo jakiegoś
innego nieszczęśnika za pół darmo. W końcu (po 4 takiej rozmowie)
zdecydowałam się obniżyć oczekiwania finansowe i podałam niską kwotę
spodziewanych zarobków - pracę dostałam od ręki! W tej chwili
pracuję, zarabiam tyle aby przeżyć i szukam dalej - teraz nawet
łatwiej szukać i rozmawiać, nie mam takiej presji, bardziej na luzie
lepiej wypadam, ale i tak widzę, że nie jestem już pracownikiem I
kategorii, tylko starszą panią która może i coś tam potrafi ale to
przecież nie to co ambitna i rzutka 28 - latka! Proza życia ...

Siła stereotypów

[Gość: Łucja]

Niestety, życiem rządzą stereotypy, tak, jak młoda mężatka ma ciężko
na rynku pracy, bo wg stereotypu "zaraz zajdzie w ciążę", tak 40-
czy 50-latka lub jej męski odpowiednik mają od razu przypięte
łatki "klimakterium" albo "stary piernik". Dla mojej osoby chyba już
ostatnim gwoździem do trumny zwanej załamaniem nerwowym był tekst
mojego ojca, kiedy szukałam pracy: "no wiesz, moja znajoma dostała
pracę, ale ona ma tylko 26 lat, ty to już raczej druga liga, bo
wiesz, wiek...". Ja miałam wówczas lat 29 i takie słowa usłyszałam
od człowieka, który miał wówczas lat 50 i był prezesem firmy, też
zatrudniał ludzi. Wiedziałam już, że nawet na wsparcie rodziny nie
ma co liczyć. Dzika konkurencja, jak w buszu, śmierć
frajerom, "starcy" do piachu, a dzieci i ryby głosu nie mają.
Strasznie się denerwuję, kiedy słyszę rozmowę dwóch młodych siks,
które 30-latkę oceniają jako "raszplę", "mohera" albo "stare pudło".
I to naprawdę nie ma znaczenia, ile się ma fakultetów i jakie
umiejętności. Powierzchowność oceny zwala z nóg. I jest to przecież
kolejny trend zaszczepiony wraz z zachodnią cywilzacją, tyle, że u
nich szybciej zmienia się rzeczywistość, a u nas ciągle białe
kołnierzyki i wyścig szczurów są na topie, choć gdzie indziej
odchodzi się od takiej polityki pracy. Niebawem odbije nam się
czkawką myślenie, że tylko młodzi górą, bo ci młodzi w końcu się
zestarzeją (i to, ze względu na tempo życia, szybciej niż przewiduje
norma), wypalą, a że zabrakło im w trakcie karier miejsca na życie
osobiste, nie będzie miał kto płodzić i wychowywać tych kolejnych
młodych, prężnych i wydajnych...

40 - letnia starsza pani - okrutne

[Gość: Amber]

jeżeli w Polsce starość zawodowa zaczyna się już po 40 - stce, to co
robić z całą resztą życia, skoro pracować trzeba do 65 lat? Dzisiaj
ludzie 40+ to ludzie wciąż aktywni, młodzi duchem, dynamiczni i
otwarci - i już skazani na zawodowy uwiąd, bo przyszło młodsze
pokolenie rozpychające się łokciami? To straszna perspektywa dla
dzisiejszych 20 i 30 - latków, przecież oni ani się obejrzą a już
będą w tym wieku i co wtedy zrobią? Pokornie dadzą się odstrzelić?
Przecież w tym wieku właśnie można spożytkować swoje bogate
doświadczenia, dopiero teraz ma się jakąś perspektywę i szerszy
horyzont myślowy niż w wieku lat 20! Poza tym w tym wieku ma się
potrzeby finansowe - dzieci idą na studia, trzeba zadbać o zdrowie,
mieć jakieś oszczędności na starość, wykupić ubezpieczenie aby nie
zginąć z głodu na emeryturze - a tutaj pracodawca mówi stop, twój
czas już minął, teraz pracuj za grosze, bo trzeba płacić 20 -
latkom, bo oni są, no właśnie jacy? wydajniejsi? bzdura! mądrzejsi,
więcej potrafią? śmiech na sali! kreatywni? chyba jest to już
wystarczająco obśmiane słowo aby jeszcze na nie stawiać! więc
dlaczego są lepsi? bo głupsi, naiwni i dający sobą sterować, to ich
najważniejsze atuty!

potwierdzam

[geehee]

też rekrutuję i mogę w całej rozciągłości potwierdzić to co napisał
Frutis i dodać coś od siebie:
1. pracownicy 50+ mają nieciekawe nawyki zawodowe wynikłe ze
spędzenia dużej części życia zawodowego w innej rzeczywistości: nie
rozumieją że czasem trzeba zostać dłużej w pracy, że oceniani będą
za efekty a nie za to, że cały czas sumiennie pracowali, że firma to
nie peerelowski zakład pracy, w którym dawali wszystko od wczasów po
deputat węgla, tylko podmiot rynkowy nastawiony na zysk, że nie ma
już tak, że wszystkim po równo, tylko są równi i równiejsi, czytaj
cenniejsi dla firmy niż inni i dostający większe profity i zarząd
nie musi się z tego nikomu tłumaczyć,
2. przepisy są przeciw takim pracownikom, bo istnieje coś takiego
jak ochrona osób w wieku przedemerytalnym, a pracodawcy się tego
boją - efekt taki sam jak przy kobietach w ciąży, młodych matkach
itp. Paradoksalnie brak takiej ochrony bardziej by się im
przysłużył, bo wtedy pracodawcy odblokowali by się na tę grupę
zawodową i zaczęli ich zatrudniać - wtedy mieliby szansę pokazać, iż
nie jest z nimi tak źle jak się sądzi. Ale pod rządami takich
przepisów jak mówię zarządowi że może zatrudnimy jaką starszą
księgową czy windykatora, bo mają niezłe cv, to patrzą na mnie z
mordem w oczach - po co, żeby ich do emerytury dochowywać? tu się
pracuje a nie dopracowuje!
Dlatego też jak na razie nie przewiduję szans na poprawę losu
pracowników 50+ - szkoda czasu i pieniędzy na programy i szkolenia
skoro ta grupa jaka jest, każdy widzi.

[Gość: m]

"Przykład: szukamy analityka finansowego z
kilkuletnim doświadczeniem, zgłaszają się różne osoby, typujemy
kikla a wśród nich m.in. 53 - letnią analityczkę z interesującą
karierą choć od dwóch lat nie pracującą zawodowo. Na rozmowie
okazuje się kompetentna, rzetelna, chętna do pracy, dyspozycyjna od
zaraz i ... za droga, chce 12 tysięcy + samochód służbowy + inne
pomniejsze bonusy, bo tak miała w poprzedniej pracy i niżej nie
zejdzie. Dziękujemy jej za zainteresowanie i zatrudniamy 33 - latkę
z równie interesującą karierą tyle że krótszą za 5, 5 tysięcy "
#######
Ja się całkowicie z kolegą/żanką zgadzam!
takie wynagrodzenie!
12 tys plus samochód ? - to tylko w KGHM ale z nadania politycznego Platformy!
(do wyboru inna spółka państwa)

w d.... się ludziom poprzewracało chcą 12 tys. bez protekcji politycznych! I
nawet nie była stryjenką szwagra ciotecznej siostry Tuska ;-)))))))

[majkonwalia]

tańsza opcja urodzi dzieci ,przez wiele miesięcy będzie brać 5-6 tysięcy miesięcznie siedząc w domu

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: [e-mail]]

Dziś,po trzydziestu paru latach pracy, jest pierwszym dniem,w którym mogę
powiedzieć,że też należę do pokolenia 50+,które jest zainteresowane dalszą
pracą. Moja praca zawodowa zakończyła się ostatniego dnia minionego
roku.Ponieważ wiedziałam wcześniej,że nie przedłużą mi już umowy,zrobiłam
pierwszą próbę i wysłałam swoje CV i LM na ogłoszenie z portalu pracuj.pl. Nie
było tam wymagań wiekowych,kwalifikacje mam wysokie,wykształcenie
wyższe,doświadczenie duże, ale odpowiedzi nie otrzymałam żadnej.I właśnie ten
fakt wybitnie świadczy o tym,że pracodawcy mają gdzieś atuty osób po
pięćdziesiątce.Albo się boją, albo są na tyle głupi,że wolą otaczać się młodymi
potakiwaczami,którzy dla zdobycia kariery,stanowiska,kasy są gotowi padać na
twarz,byleby tylko szef ich zauważył.My ze swoim doświadczeniem zrobilibyśmy tę
samą robotę szybciej i dokładniej,ale widocznie nie wszystkim na tym zależy.
Może starsi pracodawcy czują się młodziej w otoczeniu ludzi młodych? Kto to wie.
Fakt jest faktem, że chętnie włączyłabym się w działania,które dałyby jakąś
szansę na aktywność zawodową ludzi z pokolenia 50+, do których ja też się
zaliczam.Proszę o kontakt ludzi z pomysłami, którzy nie czują się jeszcze takimi
ramolami,by tylko oglądać denne seriale w TV lub licytować się w kolejce po
numerek do lekarza,która bardziej chora i ile pigułek dziś połknęła na swoje
dolegliwości.

[Gość: mrówa]

wysłałam swoje CV i LM na ogłoszenie z portalu pracuj.pl. Nie
> było tam wymagań wiekowych,kwalifikacje mam wysokie,wykształcenie
> wyższe,doświadczenie duże, ale odpowiedzi nie otrzymałam żadnej.I
właśnie ten
> fakt wybitnie świadczy o tym,że pracodawcy mają gdzieś atuty osób
po pięćdziesiątce.

Jasne, naukowy dowód. Ja przez ostatni rok wysłałam ponad 30 cv i
zaproszono mnie tylko na 3 rozmowy a pozostali mnie zignorowali. Czy
ten fakt świadczy dobitnie że pracodawcy dyskryminuja osoby w wieku
27 lat, bo tyle mam?

Albo się boją, albo są na tyle głupi,że wolą otaczać się młodymi
> potakiwaczami,którzy dla zdobycia kariery,stanowiska,kasy są
gotowi padać na
> twarz,byleby tylko szef ich zauważył

Ciekawa opinia. Z moich obserwacji wynika coś dokładnie odwrtonego,
młodzi maja więcej odwagi, wiedzą że mogą zmienić pracę, wyjechać,
wziąć drugie zlecenie, więc nie są tak przywiązani do firmy. Starsi
bardziej boją się o posadę, bo im trudniej będzie odejśc, i to
raczej oni trzymają się z boku, żeby tylko nie podpaść szefowi.

My ze swoim doświadczeniem zrobilibyśmy tę
> samą robotę szybciej i dokładniej

Skąd ta pewność? Nie mówiąc juz o tym, że do wykonywania niektórych
prac wystarcza 2-3 lata doświadczenia, a nie koniecznie 30.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: opel]

Również chciałbym przeczytać artykuł dot zatrudnienia 50+. Obecnie pracuję w firmie która zaczyna padać.Firma prywatna własciciel /wiek 32 lata/ odziedziczył ja po ojcu i z roku na rok jest coraz gorzej. Jestem jednym z 3 pracowników którzy przekroczyli wiek 50, reszta to przedział wiekowy 20-32. Mam swoja pozycję wypracowaną przez 4 lata,własciciel nie ma do mnie najmniejszych zastrzeżeń, często stawia mnie za wzór, ale zamiast zarabiać więcej bo rosna koszty utrzymania zarabiam z miesiąca na miesiąc 300,-, 400,- zł mniej mimo iz w obecnych ciężkich czasach /pracuje jako regional sales manager - obsługuje 6 województw,a w 2005 obsługiwałem 2 województwa/ naprawdę ciężko jest sprzedać towar. Jestem za stworzeniem stowarzyszenia czy innego organu który byłby pomocny dla ludzi po 50 szukających czy chcących zmienić pracę. Napewno współpracowałbym z taka organizacją z korzyścią obopólną.
Pozdrawiam

Pracodawca patrzy na metrykę

[sselrats]

Pani menedzer nie potrafi manidz swojego bezrobocia. Pierwsze co sie
robi to sie rejestruje po zasilek a potem szuka sie pracy.
Niezaradna eksperymentatorka.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: Obserwator]

Zamiast narzekać na trudności ze znalezieniem pracy po 50-ce, lepiej jest
zastanowić się, dlaczego pracodawcy nie chcą zatrudniać starszych ludzi ? Moim
zdaniem przyczyny są dość oczywiste, a mianowicie ekonomia i przepisy, jakie
rządzą rynkiem pracy. Mimo że sam jestem po 50-ce i szukam pracy, to będąc na
miejscu pracodawcy robiłbym to samo, co oni robią w tej chwili. Ktoś, kto
prowadzi prywatny biznes dba raczej o maksymalny zysk i nie interesuje go
szczytna idea zatrudniania starszych ludzi. Starszy pracownik, mimo że ma duże
doświadczenie zawodowe przynosi ze sobą do firmy pewne problemy, które nie
zawsze są przez pracodawcę do zaakceptowania.
A jakie są to problemy ?
- o wiele częstsze korzystanie ze zwolnień chorobowych
- starszy pracownik jest bardziej niezależny, gdyż zna lepiej
kodeks pracy, niż ten młody niedoświadczony
- starszego pracownika trudniej jest zmusić do wykonania dodatkowej
pracy, bo może odmówić powołując się na kodeks pracy
- młodszy pracownik jest bardziej uległy i bardziej dyspozycyjny
- do prostych prac lepiej jest zatrudniać studentów, niż starszych pracowników,
bo nie trzeba płacić Zus-u
- starszy pracownik często nie potrafi się porozumieć z młodszym personelem, bo
przeważnie mają różne światopoglądy, a zatem atmosfera pracy jest gorsza
- dochodzi też aspekt prestiżowy, a mianowicie starszy pracownik może więcej
wiedzieć od swojego kierownika, co nie zawsze może się podobać kierownikowi.
- nie opłaca się inwestować szkoleniowo w starszego pracownika, gdyż nigdy nie
wiadomo, czy on zaraz się nie rozchoruje i tym samym firma straci pieniądze.
- Starszy pracownik przeważnie ma rodzinę, więc przynosi często problemy
rodzinne do pracy (Dotyczy to przeważnie kobiet), które mu
przeszkadzają w wydajnej pracy

[Gość: Ajisianna]

Cóż, narzekanie na pewno nic nam nie pomoże. Nie pomoże nam również
zastanawianie się nad przyczynami, dla których pracodawcy nas nie
chcą. Szczególnie, że to co Pan napisał jest powielaniem
stereotypów, z ktorymi na wszystkie dostępne mi sposoby usiłuję
walczyć. Mimo, że jestem 50+ ostatni raz na zwolnieniu lekarskim
byłam 12 lat temu, a dużo większe problemy rodzinne przynoszą ze
sobą do pracy młodzi ludzie. Nie chodzi jednak o licytowanie się,
kto jest gorszy, a kto lepszy. Każdy ma prawo zatrudnić tego kogo
chce i tyle.
To, że ludzie w wieku 40-50 chcą wyższych poborów często wynika z
tego, iż nie mają orientacji ile w ogole można chcieć. Pobory są
utajnione i ja osobiście pojęcia nie mam ile moglabym chcieć.
Jedynym odniesieniem są moje własne ostatnie pobory. Jeżeli ktoś
dużo zarabiał, to powie kwotę zbliżoną do tej, ktorą dotychczas
otrzymywał. Uczciwy pracodawca powinien w tym momencie oświadczyć,
iż może go zatrudnić najwyżej za ..... zł, a nie szukać tańszego
pracownika. Zwróćcie uwagę, że na świecie przeważnie podawana jest
kwota, jaką pracodawca jest skłonny zapłacić.
Myślę jednak, że nie było intencją Krysi narzekanie na to, że jest
ciężko, o czym wszyscy doskonale wiedzą. Krysia usiłuje znaleźć
jakieś rozwiązanie problemu. Trudno o patent na takie rozwiązanie.
Myślę, że większość z nas tu piszących stanowi swoistą "elitę" 50
latków. Pewnie mamy gorzej, gdyż ze względu na wykształcenie
i "piastowane" stanowiska, nikt nas nie przyjmie nawet na kasę w
supermarkecie. Spróbujmy zatem razem coś wymyślić, dla siebie i dla
innych. Może stwórzmy jakąś Fundację, Stowarzyszenie, firmę
rozsądniej wydająca środki na aktywizację zawodową własną i innych.
Bo jak na razie to na aktywizacji zawodowej 50+ zarabiają prężni i
aktywni 20-latkowie. Przeczytałam, że w ramach aktywizacji zawodowej
50+ organizowane są kursy jęz. angielskiego... i moge powiedziec
tylko jedno, ten kto wyraził zgodę na takie wydatkowanie publicznych
pieniędzy powinien do końca życia pozostać bezrobotny i to bez prawa
do zasiłku.
Jeżeli ktoś chciałby się bezpośrednio ze mną skontaktować, podaję
swój email: [e-mail]
pozdrawiam i życzę powodzenia :-)

Śmierdział wam PRL? To wywalczyliście sobie

[Gość: człowiek bez serca]

wolność, nie ma już przymusu pracy, milicjant nie sprawdza w dowodzie pieczątki.
Oglądaliście Dynastie i myśleliście, że każdy w kapitaliźmie mieszka w pałacu?
Za głupote się płaci.

[Gość: mxm]

Dobrze mówisz człeku. Teraz wiem dlaczego nikt Ci nie odpisał bo żałują swoich
decyzji i mają tego co chcieli.

[Gość: wojtem]

wietrzenie smrodu po padlinie komuny PRL niestety zajmuje duzo czasu. Mozna to
bylo zrobic bardziej radykalnie po 89 roku

[Gość: Marek]

Wiele prawdy w tym tekście. Zapraszam na www.zyciepolskie.pl

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: 20+]

Troche pocieszający jest fakt, że ludzie z doświadczeniem też maja
problemy ze znalezieniem pracy. to znaczy, jedziemy na tym samym
wózku i ja jako reprezentantka pokolenia 20+ nie jestem z tym sama...
Co to jest w ogóle za kraj, w którym pracy nie mogą znaleźć ludzie z
potencjałem, wykształceniem?? Czy tu tylko pracować będą szwaczki
albo tynkarze? To jest jakas paranoja!

[Gość: pracodawca]

niestety nie, ja od pol roku szukam szwaczki lub krawcowej... i co ? i nic nawet
te ktore znam i wiem ze szukaja pracu niechca !!!!!!!!!! nawet nie pytaja o
warunki!!!!!!!!!!!

Kraj dla meneli

[Gość: Gazela]

Kiedy miałam 20 lat i szukałam pracy, na niemal każdym "interview"
słyszałam, że jestem za młoda, mam za małe doświadczenie, nie
posiadam męża i dzieci, a pracownice z uregulowanym życiem
osobistym, z dziećmi są bardziej przywiązane do firmy i nie tak
chętnie zmieniają pracę, więc są lepsze jakościowo. Rok później
wyszłam za mąż i usłyszałam, że jestem jak tykająca bomba zegarowa,
bo zaraz pewnie zajdę w ciążę - też źle. Potem, kiedy w wieku 27 lat
urodziłam dziecko, dowiedziałam się, że pracownice-matki są mniej
wydajne, nastawione na rodzinę, a nie pracę, a to szkodzi firmie.
Były też teorie, że jak mam jedno dziecko, to zaraz urodzę drugie,
więc znowu pójdę na urlop macierzyński i wyłączę się z życia
zawodowego, więc lepsza by była, no ostatecznie, matka z dwójką
dzieci, bo trzecie już raczej się jej nie przytrafi. Mam męża,
dwójkę dzieci i teraz problemem jest to, że jestem po trzydziestce,
najgorsze, że całkiem niedawno znalazłam nawet ogłoszenie, gdzie
była klauzula "wiek do 30 lat", a tyle się mówi o zwalczaniu
dyskryminacji ze względu na płeć, wiek, wyznanie etc.. Wydaje mi się
zatem, że nigdy nie nastąpi ta właściwa chwila, kiedy mogłabym być
pracownikiem idealnym, bo zawsze znajdzie się jakiś palant, który
stwierdzi, że coś mu w moim życiorysie przeszkadza. W "ciężkich
czasach" miałam nawet taką rozmowę o pracę, gdzie zapytano mnie o
kolor majtek na tyłku, to było w szczycie bezrobocia w Polsce. Ale
nawet kiedy było lepiej, spotkałam się z takimi kretynizmami, jak
ocena mojego charakteru i stanu ducha na podstawie pytania o
ulubionego pisarza. Mój ulubiony to Marek Hłasko, co pan, który
chyba świetnie się bawił, podsumował, iż mam osobowość depresyjną ze
skłonnościami samobójczymi. Wszystko fajnie, firmy muszą zarabiać i
nie są przechowalniami dla nieudaczników ani sponsorami czyichś
emerytur za wszelką cenę, ale poziom wychowania, zachowania, kultury
i podejścia pracodawców jest diametralnie różny od wzorców
zachodnioeuropejskich. Kto nie musiał zaliczyć wielu rozmów w
sprawie pracy, ten nie wie, z jaką wyższością potrafią się
zachowywać ci, którzy mają nad nami tę przewagę, że nie muszą
walczyć o byt płaszcząc się przed delikwentami, którzy akurat mają
pieniądze i wpływ na wiele spraw, choć zachowują się po chamsku i
zadają pytania, które bardziej nadają się na wizytę u ginekologa.
Przypadki miłych, rzeczowych rozmów zdarzają się pewnie coraz
częściej, ale mimo to nadal jesteśmy krajem, w którym potencjalny
kandydat próbuje pokonać zagony na polu buraczanym. I jeszcze jedno -
najlepiej być (wg moich obserwacji) żulem. Taki zawsze może liczyć
na litościwą pomoc pań w pośredniaku (metoda na głupka zawsze
działa), świetnie żyje sobie z pomocy państwa, bez zbędnych
refleksji na temat jakości tego życia. Dla żuli jest dobrze płatna
praca przy kopaniu rowów, sprzątaniu, wywożeniu i segregacji śmieci.
Etat od wypłaty do wypłaty. A potem tydzień chlania na umór, wylot
na pysk i kolejna praca. Dla takich jest zawsze etat, wolne miejsca,
żeby jeszcze tylko chcieli uczciwie pracować i nie kraść. Wiele
przyzwoitych osób nie wytrzymuje psychicznie pracy z takim
marginesem, stąd trudno się dziwić, że pani taka a taka, po latach
za biurkiem nie chce być sprzątaczką, kiedy otacza ją cała zgraja
żuli i pasożytów, warunki pracy raczej tragiczne. Nie jest prawdą,
że ludzie tzw. inteligentni nie chcą pracować fizycznie, bo mają
przewrócone w głowie. Paru moich znajomych po prostu nie
wytrzymywało ciśnienia wynikającego z konieczności współpracowania z
nałogowymi alkoholikami i złodziejami, np. praca na budowie. Jest
kryzys, jest źle, a będzie jeszcze gorzej.

[Gość: and]

rynekpracy.pl/opinie_czytelnikow_1.php/wpis.2

Nie musze patrzyc w metryke

[Gość: zatrudnialem 50+]

Zatrudnialem 50+, w Polsce i w Stanach, nigdy wiecej. Tak sie zdarzylo, ze ci ludzie szukaja synekiury, a nie pracy. Robili tylko od A do B, ale juz cos nowego, juz nie. Za kazdym razem zrobic inaczej, to ja nie wiem, czy potrafie. Jeden to nawet powiedzal ze musi juz dbac o swoje zdrowie. Mam tez 50+, tzn ja nie musze dbac o swoje, tylko on??
uczyc sie nie chca, dlaczego ja moge??
A doswiadczenie?? najczesciej inne niz ja potrzebuje i za twardy zeby sie wkrecic w nowa skore, wiec zostawmy ich w pokoju.
Mialem takze kobiete 50+ jako kierownik, takze na nic, trzeba bylo wymienic, tylko za duze ubezpieczenia, zadnych efektow.
Z innej beczki, jest takich ludzi duzo, nie musza byc 50+, ich takze nie chce

[Gość: mm]

Naucz się pisać, wytrzeźwiej..., może wtedy znów coś napisz
publicznie...

[Gość: wydawca]

za duże uogólnienie, w każdym wieku są i tacy, i tacy. Faktycznie,
jak się zderzają zapisane doświadczenia długiego życia zawodowego
kilku osób, to czasem iskry lecą, ale czasem można się i czegoś
nauczyć.

A przecież jednym z cudów Tuska była ....:)))

[amanasunta]

aktywizacja zawodowa 50+.Jednak po przeczytaniu badań zależności wieku od
preferencji wyborczych Tusk uznał ,że ta grupa wiekowa jest mało nośna do
prezydentury.I ją olał.
A propos.Pani dziennikarka co to pracyszuka pełnie jednak na tusia głosowała,
nieprawdaż :)))))))

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: niepracujący]

Po co na siłę zatrudniać starszych ludzi kiedy brakuje ptracy dla
młodzieży. Trzeba stworzyć takie warunki, aby pracownicy po 50-tce
sami chetnie rezygnowali z pracy zwalniając miejsce dla młodych. Nie
mozna pozwolic na to, aby absolwent szkoły czy wyzszej uczelni
obijał sie od sciany do ściany albo demoralizował bez pracy. Trzeba
koniecznie przywrócić emerytury pomostowe rozszerzając liczbe osób
do nich uprawnionych. Jeżeli tego nie zrobimy to grozi nam wybuch
społecznego niezadowolenia taki jak w Grecji.

[Gość: czytaczka]

a ty pwnie masz 27 lat i nie mozesz pracy szukać? człowieku, może ciężko ci to
pojąc twoimi trzema szarymi komórkami, ale nikt normalny w wieku 50 lat nie
wybiera się na emeryturę, aby takim jak ty nieudacznikom zrobić miejsce.

[sokolasty]

Drogi niepracujący

1. Robienie miejsca przez starych to mit. Rynek pracy to nie samochód- ilość
miejsc nie jest stała. Im więcej ludzi generuje PKB, tym mocniej pieniądz krąży,
więc tym więcej jest miejsc pracy, więc tym więcej ludzi generuje PKB... i kółko
się zamyka.
2. Ludzie są tym zamożniejsi, im więcej pracują oraz im ich więcej pracuje.
Jeżeli starzy sobie pójdą na emeryturę, to zgadnij, kto na tę emeryturę będzie
płacił (ja wiem, całe życie płacili składki, tyle że za małe).

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: abc]

I tylko pomyśleć - jak ktoś może się dziwić, że tylu chce odejść na
wcześniejszą emeryturę??? Wszędzie się pisze i niestety widać
również wokół - powyżej 40-50 nie sposób znaleźć pracę. To chyba
jasne, że ludzie chcą żyć z emerytury skoro nikt nie chce ich
zatrudnić.
W Ameryce można pracować "do oporu", ale tam jest gdzie pracowć.

umiesz liczyc? ..to licz na siebie!

[Gość: 50+]

kiedy siedem lat temu musialem zamknac firme bylem dokladnie
w tym samym miejscu co wiekszosc z was.Po przeanalizowaniu wszelkich
za i przeciw wyszlo mi jedno..ze w polsce przez najblizsze
kilkanascie lat nie zmieni sie pod tym wzgledem absolutnie nic i nie
ma na co czekac,bo to grozi doslownie 'zaglada' dla mnie.Wyjechalem
na zachod i jestem /co prawda umiarkowanie/ ale jednak zadowolony.

[Gość: do 50+]

Brawo za twoja wypowiedz!, ten problem jest patologiczny w Polsce i dlugo sie
nie zmieni.

nigdy nie rozumiałem po co list motywacyjny

[solardragon]

mnie interesuje tylko CV - wolę przepytać kandydata i wyczuję czy jest w porządku czy nie. Chętnie też zatrudniłbym pracowników 50+ ale nie dopuszczam taryf ulgowych - wszyscy pracownicy traktowani są tak samo i to samo od nich wymagam.

-----------------------------------------
www.slodkiezycie.pl - portal społecznościowy dla CUKRZYKÓW, ich rodzin i LEKARZY DIABETOLOGÓW

[monia420]

A mnie się zdaje, że to niekoniecznie jest problem 50+. Mam 30 lat, jestem na początku drogi zawodowej, bo po studiach dzieci, potem jakieś prace różne, żeby zdobyć doświadczenie - daleko mi do umiejętności starszych kolegów, ale kwalifikacje mam dobre, znam języki, komputer, spotkałam przeróżnych szefów i tyleż samo stylów zarządzania. To nie jest tak, że pracodawca zakłada: tylko młody, zdolny, doświadczony. Na 300 wysłanych aplikacji odzywają się pojedyncze firmy. Aby znaleźć pracę potrzeba dużo cierpliwości, optymizmu. Tu się nie dzieje nic szybko, na hurra. Wiem, że w stabilnej firmie to trwa - tam gdzie dzieje się to szybko, jest albo szef, który zmienia też zdanie szybko, albo duża rotacja. Osoby 50+ mają rzeczywiście wysokie kwalifikacje, często wymagania finansowe, ale prawdopodobnie nie znają specyfiki rynku pracy, na którym pracodawcy wybierają, przebierają, oceniają, porównują i... znowu wybierają. Nie są na to przygotowani, nie spodziewali się, że należy wysyłać, wysyłać, wysyłać... i czekać na wynik. Stąd to zniesmaczenie. Poza tym mówimy o tych, którzy mają wykształcenie, chcą pracować merytorycznie. Pozostaje jeszcze cała grupa osób fizycznych, w małych miastach i miejscowościach - tutaj pewnie jest największy problem z zatrudnieniem.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: 215]

Przeczytałem pilnie cały artykuł i wszystkie dotychczas napisane komentarze i
... widzę, że głosów jest wiele ale mało w nich konkretnych pomysłów. Skoro
krytykowane (i słusznie ?) są działania "rządowe", to może ktoś się wykaże i
przedstawi własny pomysł jak można pomóc osobom w wieku 50+.

[gandalph]

Gość portalu: 215 napisał(a):

> Przeczytałem pilnie cały artykuł i wszystkie dotychczas napisane
komentarze i
> ... widzę, że głosów jest wiele ale mało w nich konkretnych
pomysłów. Skoro
> krytykowane (i słusznie ?) są działania "rządowe", to może ktoś
się wykaże i
> przedstawi własny pomysł jak można pomóc osobom w wieku 50+.

Ależ po co pomagać? Wystarczy nie utrudniać. Każdy musi sobie sam
wydeptać swoją ścieżkę; pisałem o tym wyżej. I nie ma co biadolić,
tylko wykorzystać właśnie swoje własne, większe doświadczenie
życiowe.

Pracodawca patrzy na metrykę

[Gość: fan33]

Niestety pokolenie 50 + jest niereformowalne. Sam pracuję w dużej firmie
zarządzanej przez osoby w tym wieku i tak: zajmowanie się bzdetami typu
ploteczki donosiki ten taki a ta taka taka, ciasne ograniczone horyzonta
zindoktrynowane bądź to przez pzpr bądź przez ojca R, zero nowych pomysłów a
co najgorsze dławienie wszystkiego co nowe już w zarodku. Dodam że jest to
firma dinozaur zresztą jak jej zarząd.

[Gość: mmm]

Ja też mam okazję pracować w takim molochu i muszę potwierdzić słowa przedmówcy.
U pracowników 50+ wcale nie chodzi o wiek, ale o to, że z większością po prostu
nie da się pracować. Słaba obsługa komputera, oporność na nowości, wręcz
zabijanie kreatywności u innych pracowników, do tego plotki i niestety bardzo
niska wydajność (nawet 6-krotnie!!! niż młodego pracownika biurowego!), a co
najśmieszniejsze do tego ciągłe narzekanie na kasę, i to przy zarobkach 4-5 tys
w średnim mieście. Sytuacja ta dotyczy zwłaszcza kobiet, z mężczyznami jest w
tym względzie o wiele lepiej, bywa nawet, że mężczyzna 45-50 lat bije na głowę
30 latków. Tak więc opinia o słabych pracownikach 50+ pewnie nie bierze się z
powietrza, szkoda tylko że stereotyp ten uderza również w tą garstkę
inteligentnych i dynamicznych 50-latków.