Rekruter to też człowiek

[Gość: Stefan]

Uwielbiam tych slodko pierdzacych Recrutiment Managers i Huma
Resource Specialists z Warszawy......

Rekrutantki są fajniutkie...

[Gość: student]

ja już pare miałem w wyrku. Najwazniejsza nie jest wiedza a to co potrafisz
zaoferowac pani rekrutantce :D

Generałowie Human Resources!! Kupa Śmiechu!!

[Gość: zet]

Znowu propaganda,naganianie. Te mlode panienki z HR studiujac picologie i
mitomanie na uniwerku na pewno z powodzeniem moga godzic nauke z praca. Niestety
niektorzy maja wyzsze ambicje niz socjologia,administracja czy politologia i
zdecydowanie mniej wolnego czasu.

dokładnie, a ile osób dostaje się na takie staże??

[Gość: xyz]

bardzo kuźwa chętnie pójdę na taki staż do międzynarodowych firm, tylko się
dostać nie da;

Osobowosc frajera

[Gość: nocnik]

Najbardziej jest poszukiwana osobowosc frajera za max 1200zl
miesiecznie brutto.

I tu sie MYLISZ !!!!!!!!!

[Gość: x]

Najbardziej poszukiwany nie jest frajer za 1200 tylko JELEŃ który takie "praktyki" przerobi za DARMO!!!! Bo ktos mu 'obieca' umowe o prace jak sie 'wykarze'...

Sranie w banie

[Gość: Kukuryku]

Opowieści dziwnej treści...pie...nie o Szopenie...a i tak każde
dziecko w tym kraju wie, że liczą się znajomości i koligacje.
Nieliczni tylko szczęściarze, jak w Totolotku, znajdują pracę marzeń
z wymarzoną pensją, ale to wyjątki potwierdzające regułę.

Rekruter to też człowiek

[Gość: n-b]

Osobowosc, ale galernika za 1200.

Rekruter to też pracownik, ciekawe czy cos wie

[Gość: wildcatApollo]

Czarny PR forumowiczow, ale sie nie dziwie. Z moich doswiadczen osobistych,
tylko jeden rekruter, z ktorym mialem stycznosc, byl przygotowany merytorycznie
i psychicznie do rozmowy. Byla to kobieta, ktora prawdopodobnie nie miala zycia
pozazawodowego i w pelni byla skupiona na tym co robi. Wnioskuje to po jej
wygladzie, jak i tym ze sama zostala przedstawicielem filii na innym kontynencie
i wlasnie jej stanowisko bylo do obsadzenia.

A co do filmikow: slowo: "potencjal" to taki hokus pokus, iluzja. Jak mozna go
udowodnic, jezeli wolontariuszem trudno zostac i taki czlowiek za friko jest
traktowany zazwyczaj jako ostatnia deska ratunku?

Mam jednak mieszane wrazenia, jesli chodzi o wiadomosci na temat firmy, a
szczegolnie historie. Kilka lat temu nie dostalem pewnej posady, co do ktorej
bylem dobrej mysli (subiektywna spekulacja). Analizujac rozmowe kwalifikacyjna
doszedlem do wniosku, ze mogla mi zaszkodzic zbyt szeroka wiedza historyczna o
firmie. Wiele korporacji rozpoczelo swoja dzialalnosc w garazu, piwnicy itp.
Idac na rozmowe kwalifikacyjna dokopuje sie takich informacji, no i sie stalo.
Wytlumaczylem rekruterowi, ze firma jednak "wedrowala", a nie stala tam gdzie
stoi obecnie (wyjasnienie: pytania byly jak na klasowce ze sredniowiecza,
zadnych freestylowych odpowiedzi, wymagane suche fakty). Wydaje mi sie, ze ten
moment byl moim game over.

Rekruter to Bog.

[Gość: kryzys]

Niemal 100% rekruterek, rzadziej rekruterow, to prymitywy i wiekszosc z nich
dobrze to wie. Tylko, ze nikt z kandydatow do pracy nie powie tego takiej
osobie, bo po pierwsze nie po to ktos poswieca czas i udaje sie na spotkanie,
zeby od razu odebrac sobie szanse na prace, po drugie nic by to nie zmienilo, bo
prymityw prowadzacy rozmowe odgrywa role Boga.
Potem nastepuje kryzys, bo tacy super specjalisci sa wybierani, ze cos takiego,
jak kryzys, musi nastapic.

To są często przypadkowi ludzie

[Gość: Karolina]

Podam przykład: do firmy w której pracowałam, poszukiwano osoby ze
znajomością języka angielskiego. Ponieważ stanowisko dotyczyło
recepcji i częstych kontaktów telefonicznych i osobistych z
klientami obcojęzycznymi, wypadałoby, żeby taka osoba znała choć
podstawy. Interview przeprowadził zaopatrzeniowiec (bo akurat był
sezon letni, dużo osób na urlopach, a niektóre nie chciały poświęcać
czasu na przepytywanie tabunu panienek, które ochoczo przydreptały
do naszej siedziby), który nie znał żadnego języka obcego, a i jego
polski niekiedy budził wątpliwości co do poprawności i rozumienia
poszczególnych wyrazów. Oczywiście facet, jak to facet, wybrał jak w
dowcipie (tę z największym biustem, blondynę), która potem narobiła
nam tzw. kaszany, bo mówiła po angielsku jakby uczyła się go reklam
na MTV. Do tego każde zwrócenie jej uwagi wywoływało u niej atak
histerii, nie wspominając o tym, jak się ubierała i jak prezentowała
kontrahentom. Typowa głupia blondynka kręcąca tyłkiem i falująca
biustem przy absolutnym braku kompetencji (nie umiała obsłużyć
drukarki, ksero, centralki telefonicznej mimo wielokrotnego
szkolenia w tym zakresie, wylewała kawę, nawet udało jej się
uszkodzić komputer - trzeba naprawdę się "postarać"). To taki
skrajny przykład, ale całkowicie prawdziwy. Inne zdarzenie: jako
młoda dziewczyna szukałam pracy, zadzwoniłam na wybrany numer i
umówiłam się na rozmowę. Po przybyciu do biura, w którym liczyłam na
pracę, okazało się, że nie ma się mną kto zająć. Panienki w recepcji
nie miały czasu, jakaś pani dyrektor na mój widok zawołała inną
panią, która z kolei stwierdziła, że teraz to nie chce jej się z
nikim gadać. "Pani przyjdzie jutro" - i wszystko było dla mnie
jasne. Z taką firmą nie chciałam mieć nic wspólnego. Szkoda było
mojego czasu, przebytej drogi (na drugi koniec Warszawy), bo i tak
nikt nie chciał nawet dać mi szansy zaprezentowania się, nie mówiąc
o pracy. Wyglądało na to, że oni nie potrzebowali nikogo nowego.
Moja znajoma miała jeszcze dziwniejszy przypadek. Poszła na rozmowę,
jakiś facet bardzo się nią zachwycił i kazał przyjść do nowej pracy
za 10 dni. Umówili się, co i jak, a kiedy wreszcie nadszedł ten
dzień i dziewczyna stawiła się do pracy, okazało się, że żona tego
faceta strzeliła focha i stwierdziła, że ona jej nie zatrudni, a mąż
ma niewiele do powiedzenia, bo to nie jego firma, a ona nie chce
zatrudniać kobiet. Koniec końców w niegrzeczny sposób wyprosiła moją
znajomą z biura, a na pytanie, jak tak można niepoważnie traktować
ludzi i marnować ich czas, dostała histerii i kazała się niedoszłej
pracownicy wynosić (użyła nieco mniej delikatnej formy). Moje
wspomnienia z interviews w dużych korporacjach to zero "intymności" -
byłam przepytywana np. na korytarzu albo w "hali", gdzie patrzyło
na mnie i głośno komentowało mój wygląd kilkanaście osób oraz
niewybredne żarty lub bardzo osobiste pytania tzw. rekruterów. Takie
osoby czują się bardzo mocne i są w większości przypadków na bakier
z tzw. kulturą osobistą, aż ciśnie się na usta pytanie: jak taki
znalazł taką pracę, skoro nie bardzo nadaje się do kontaktów z
innymi ludźmi, bo wygląda i zachowuje się jak małpolud albo
niespełna rozumu, ubiera jak ostatnie bezguście, śmierdzi (!)potem,
dłubie w nosie albo nie potrafi poprawnie formułować zdań lub się
jąka. Do tego rzadko bywają mili, są też napastliwi, aroganccy albo
ignorują drugiego człowieka, nie słuchając, co się do nich mówi.
Odniosłam też wrażenie, że doświadczenie i kompetencje mało ich
interesują, że oni mają już swoje zdanie o człowieku, jak tylko
stanie w progu i gabinetu, jak tylko coś powie, często nie kryją
faktu, że kandydat przyszedł jako zapchajdziura ich czasu pracy, bo
właściwa osoba już dawno została wybrana. Mimo wielu wędrówek za
pracą i różnorodności ofert, firm i pracodawców oraz branż, nie
udało mi się spotkać kompetentnego, miłego rekrutera, który byłby
rzeczywiście zainteresowany tym, co mówię. Wiadomo, że nie każdy
jest obiektem westchnień headhuntera, wystarczyłoby tylko trochę
obycia i przychylnego podejścia osób decyzyjnych względem
kandydatów, z których mają przecież (teoretycznie) wybrać tego
właściwego.

[Gość: miśmiś]

Zgadzam się.

[Gość: reksio]

Rekruter to nie czlowiek, to brakujace ogniwo ewolucji ;) A tak na powaznie to
HR w Polsce stoi na poziomie... tragicznym. Kto idzie na HR?
ktos kto nie ma pomyslu na zycie
ma ambicje niepoparte wiedza i inteligencja
chce byc kims chodz wie dobrze, ze jest nikim
chce, zeby wiele od niego zalezalo chociaz reprezentuje soba totalne zero
Rekrutacje powinni przeprowadzac kierownicy dzialow lub szefowie ktorzy wiedza
jaki kandydat najlepiej spelni ich wymagania i potrafia dostrzec kogos kto
spelni sie zawodowo na danym stanowisku
HR do kalkulatorow i obliczac susy a nie rekrutacja sie zajmowac jak sie nie umie!

Jednak 90% kandydatów jest beznadziejnych

[Gość: qwasdghj]

Uczestniczyłem w rekrutacjach i znaleźć kogoś wartościowego do pracy
graniczy z cudem...ludzie po prostu często nie mają żadnych
umiejętności do pracy, no ale mają mgr i 3000 na dzień dobry chcą :)
I jeszcze jedna prawidłowość - ludzie po dziennych renomowanych
studiach (żeby nie było też takie kończyłem) prezentują roszczeniową
postawę i myślą, że wszystkie rozumki pozjadali :) Czasami lepiej
zatudnić kogoś po zaocznych czy, ze średnim - osoby te często są po
prostu milsze - taką ciekawą zależność zauważyłem :)

[Gość: marta]

ludzie sie boja lepszych od siebie i dlatego wola innych po zaocznych czy ze
srednim, u mojego chlopaka w pracy, na szkolenie wysyla sie rzeźnika zamiast
faceta po technikum elektrycznym, żeby tylko zablokować rozwoj innych

Dziwne? Raczej nie...

[Gość: mgr inz]

Nic dziwnego ze ktos kto poswiecil min. 5 lat ze swojego zycia na zdobywanie wiedzy, na studiach dziennych w państwowej uczelni chce na starcie 3tys.
Na dzienne studia dostaja się NAJLEPSI i w wiekszosci są to ludzie nie posiadający 'tatusiow' prezesow. Tacy przewaznie ida na studia prywatne - latwiesze... i uczyc sie tyle nie trzeba... A ich 'wyluzowanie' bierze się z beztroski o byt - jak cos to tatus i tak kasą sypnie... auto, mieszkanie etc etc jak ma się wszystko to czym sie stresowac.

Te dwie panie to mają osobowość !

[Gość: EDEK]

KTO TE PANIE PRZYJOŁ DO PRACY ?

A co do kandydatów....

[Gość: .]

Czego by nie można mówić o Polakach - jedno na pewno jest prawdą - jak taki nie
dostanie pracy - w 99 % zwali na rekrutera, to łatwiejsze niz stwierdzic - nie
mam wiedzy, niewiele jeszcze wiem, mam za duze wymagania, nie spelniam wymagan,
musze podszkolic jezyk... zamiast poznac swoje slabe stronby - lepiej zwalic
wine na kogos innego, wszak my kandydaci - zawsze jestesmy idealni ! Czyż nie
jest tak?
I w ten sposób my - inteligentni kandydaci:
- kłamiemy w CV ("You said that you spoke English fluent so tell me something
about your hobby" - "O ranyyy to ja mam mówić po angielsku??" !),
- nie mamy ambicji "Chce tu pracować, zeby sie rozwijac" - "A co dla Pani znaczy
rozwoj?" - "Ojej no zeby sie ...eeee... rozwijac"
- nie posiadamy zadnej przedsiebiorczosci liczac ze wszystko zrobi sie samo "To
co Pan robi, żeby zostać trenerem nie majac doświadczenia?" - "eeee no wysyłam
od 2 lat CV"
- wykazujemy arogancje nie zadajac sobie trudu doczytania ogloszenia ani
poznania do jakiej firmy idziemy "eee a to nie jest firma budowlana??" - "Nie,
nasza firma projektuje ale oprogramowanie informatyczne"
- wymagamy szacunku od rekrutera a sami.... przychodzimy w dresie na rozmowe,
zachwoujemy sie, jakbysmy robili rekruterowi łaskę, ze w ogole z nim rozmawiamy,
odbieramy telefon w trakcie rozmowy (i bynajmniej nie mamy dziecka w szpitalu
czekajac na wiadomosc wazna, ale ucinamy sobie pogawędkę z żoną, co ma ugotować
na obiad)
- czytamy helpbooki o tym, jak przygotowac sie do rozmowy a nie potrafimy
odpowiedzieć na pytanie, jakie są nasze słabe strony po 10 minuatach milczenia
odpowiadając z trumfem "nie mam!"
- i kompletnie nie mamy do siwebie dystansu ani umiejętności oceny siebie -
jeśli na wszystkie pytania odpowiadamy półsłówkami albo milczymy - zapomnijmy,
że ktokolwiek nas zatrudni jako przedstawiciela handlowego !

Panie, Panowie, rekruterzy to też ludzie - wiadomo, że im mniejsza firma tym
mniejsza szansa, że spotkamy profesjonalnego rekrutera, bo zazwyczaj pracujace w
nich osoby zajmuja 3 stanowiska równoczesnie i tak jak wśród rekruterów znajdą
się czarne owce (i ja miałem tą przyjemność), tak i wielu z nich zna się na
swojej robocie, a pytania które Wam czasem wydają się irracjonalne - mają swój
sens. Szanujcie Rekruterów a odwdzięczą się tym samym, a dobry rekruter wie, że
tylko szanując kandydata - zdobędzię go dla firmy. Bogami nie jesteśmy, ale
wierzcie, że robotę mamy ciężką, a ciężąr odpowiedzialności związany np z
koniecznością wyboru 1 z 2 świetnych kandydatów, wiedzać że tylko jeden
z nich otrzyma pracę - bardzo trudna i obciążająca psychicznie.

Pozdrawiam wszystkich kandydatów:-)

[Gość: emgier]

Co z tego że mam ambicje, dokładnie czytam ogłoszenia, przed rozmową wkładam
garnitur i wyłączam komórkę skoro nie skończyłam polibudy i nie mam znajomości,
które gwarantowałyby mi pracę, chcę pracować to chyba rzeczywiście za duże
wymagania...

[Gość: jejku]

> Bogami nie jesteśmy, ale
> wierzcie, że robotę mamy ciężką, a ciężąr odpowiedzialności
związany np z
> koniecznością wyboru 1 z 2 świetnych kandydatów, wiedzać że tylko
jeden
> z nich otrzyma pracę - bardzo trudna i obciążająca psychicznie.

Powiedzmy sobie szczerze, to nie wy zatrudniacie, ale firma. Przede
wszystkim najwazniejsze jest zdanie dyrektora dzialu lub managera,
ktory zatrudnia kandydata na stanowisko wedle potrzeb swojego
dzialu. Takze nie przesadzajmy to nie wy pracujecie potem z taka
osoba codziennie, wiec obciazenie psychiczne lezy bardziej po
stronie managera. Wyjatkiem jest przyjmowanie kogos do dzialu HR, to
wtedy sie zgodze, na pewno jest to stresujaca decyzja ;)

A jesli uwazasz, ze ta praca jest stresujaca i ciezka to proponuje
zatrudnic sie w dziale, ktory nie generuje tylko kosztow, a przynosi
przede wszystkim dochody firmie. Gwarantuje, ze praca na innych
stanowiskach potrafi byc o wiele ciezsza.

Pozdrawiam

Rekruter to też człowiek

[Gość: Dziw_olong]

Widzę, że część z was nigdy nie trafiła do prawdziwego specjalisty w
dziedzinie doboru personelu :). To nieprawda, że osoby zajmujące się
rekrutacją pozbawione są wiedzy, wykształcenia i pomysłu na życie
(przynajmniej nie wszystkie ;)), aby porządnie przeprowadzić
rekrutację musimy mieć wiedzę merytoryczną zarówno dotyczącą samych
metod rekrutacji jak i specyfiki branży, w której prowadzimy
projekt, kultura osobista i udzielenie pełnej inforamcji zwrotnej
Kandydtaowi to oczywiście podstawa.
Brak zadowolenia Kandydta wynika często z odpowiedzi odmownej -
pomyślcie jednak, że nie oznaczać to wcale, że jesteście
beznadziejni - często kilku Kandydatów jest naprawdę świetnych i
potrafi subiektywnie zauroczyć rekrutera ;)... ale wakat jest tylko
jeden

[billy.the.kid]

średniej wielkości firma.
chwila rozmowy-czekaj pan zaraz przyjdzie facio z panem porozmawia.
rzecz na korytarzu.
przyc hodzi. mówię do niego-siadaj pan-pogadamy.
jego odpowiedz- to ja tu jestem od tego żeby mówic kto ma ghdzie
siadac.
ja-PIE...SIĘ BARANIE.

Rekruter to też człowiek

[Gość: Saida]

Fajnie było czytać opinię krytukujące zarówno rekruterów, jak i
kandydatów. Jako, że ja kończyłam kierunek uprawnijący mnie m.in. do
pracy jako rekruter, mogłabym powiedzieć, że troche po mnie
pojechaliście, ale tego nie powiem.
Otóz większość rekruterów właśnie nie ukończyła studiów z zakresu
HR, bo mało uczelni takie studia organizuje. Efekt jest taki,że
przyjmuja kogo się da i później taki baran przecyzta jakiś
debilowaty amerykański podręcznik i wydaje mu się, że pozjadał
wszystkie rozumy. Zadaje ktretyńskie pytania i później opinia o
rekruterach jest taka jaka jest. Ja miałam "przyjemność" odbywać
praktykę w firmie rekrutacyjnej, gdzie pracownikami były
absolwentki: matematyki, filologii polskiej i resocjalizacji. A
zachowywały się jakby wiedziały wszystko.
Oczywiscie kandydaci bywają tez różni.

[billy.the.kid]

nie żartuj-studia w tym kierunku?????
wyższa szkoła gotowania na gazie.

[mijo81]

No wiesz, jak zadajecie durne pytania typu: trzy największe wady i
trzy największe zalety to się nóż w kieszeni otwiera

Rekruter to też człowiek

[Gość: oskarek]

www.personalny.socjum.pl

Rekruter to też człowiek

[Gość: Agaton]

Mnie tu niezle przygotowali do rozmow i radzę sobie(3 spotkania indywidualne, nie bylem na ich szkoleniach): www.aktiff.com.pl

[Gość: Koval]

O jakim stażu mówimy? Z urzędu pracy, czy takiego, że idziesz do
firmy i robisz przez pół roku za darmo? Bo sam nie wiem.
Z urzędu pracy nie dostaniesz pieniędzy nawet jak sam sobie
załatwisz staż. Stare gadanie, najlepiej to robić za darmo i się
jeszcze cieszyć, że się ma pracę. Paranoja