Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: maciejkozlowski]

Ciekawy i bardzo oryginalny tekst. Sporo się dowiedziałem. Do tego zawodu
trzeba mieć predyspozycje. Bardzo specyficzny i...trudny.

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: zuza]

Fajny artykul, niesamowita praca.

nie wiedzialem ze eddie vedder

[Gość: purify]

jest kaskaderem! i ze scial wlosy i sie ogolil xd

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: Milia]

Coś niesamowitego, dzięki takim ludziom powstają niezapomniane sceny filmowe,
mrożące krew w żyłach!

Kaskader -jeszcze moja refleksja.

[maciejkozlowski]

Najciekawszym fragmentem był ten , kiedy Pan mówi o lęku. Że ten który się nie
boi powinien natychmiast zmienić pracę. To trochę zburzyło mój stereotyp
myślenia o kaskaderach jako ludziach o silnie obniżonym lęku. Zrozumiałem, że
w tej pracy lęk jest sprzymierzeńcem, bo ... pozwala nie zginąć. Jako lekarz
psychiatra tak myslę, że jednak chyba do tej pracy nadają się ludzie, którzy
mają swoisty głód mocnych, ekstremalnych wyzwań, lecz zarazem posiadają
instynkt samozachowawczy wcale nie upośledzony. Piszę o profesjonalistach,
takich jak Pan a nie o tych " po 50$/dzień"
Dla mnie w każdym razie to tekst do głębszej refleksji nad ludzkimi
potrzebami. Nieustannie mnie ludzie zadziwiają.

[rad.ekg]

zreflektuj sie i obejrzyj 12 malp z willisem.

[Gość: hmmmmmmmm]

A mi się wydaje, że jest grupa osób, która pod wpływem stresu działa lepiej niż
bez niego. Ja np. nie stresuję się czymś, co mam zrobić (kiedy nie dotyczy to
występów publicznych), a sprawia mi to dużą przyjemność. Np. kiedy jakiś mój
pomysł jest wcielany w życie, czekam, czy się uda, kiedy trzeba nagle podjąć
decyzję i nie ma czasu na zastanowienie, kiedy np. mój błąd może zaważyć na
czyimś życiu. NIGDY, w żadnej innej sytuacji nie osiągam takiej jasności myśli
jak podczas nagłych, nieprzewidzianych sytuacji. A poza tym jestem dość
roztargniona i nikt by mnie zapewne o takie opanowanie nie podejrzewał;)

[maciejkozlowski]

Tak, ze mną jest nieco podobnie, lecz chodzi o szybkie, trudne decyzje dotyczące
np. przyjęcia bądz odmowy przyjęcia do szpitala. Niekiedy przyjecie odbywa się
wbrew woli pacjenta ( bardzo przykre dla lekarza) Niekiedy wtedy mam wrażenie
jakby włączał mi się jakiś dopalacz, który pozwala na szybką i trafną analizę
całości sytuacji. Lecz tu chodziło mi o sytuacje bezpośredniego zagrożenia
mojego życia a to już dla mnie jednak inna sytuacja.

Gość portalu: hmmmmmmmm napisał(a):

> A mi się wydaje, że jest grupa osób, która pod wpływem stresu działa lepiej niż
> bez niego. Ja np. nie stresuję się czymś, co mam zrobić (kiedy nie dotyczy to
> występów publicznych), a sprawia mi to dużą przyjemność. Np. kiedy jakiś mój
> pomysł jest wcielany w życie, czekam, czy się uda, kiedy trzeba nagle podjąć
> decyzję i nie ma czasu na zastanowienie, kiedy np. mój błąd może zaważyć na
> czyimś życiu. NIGDY, w żadnej innej sytuacji nie osiągam takiej jasności myśli
> jak podczas nagłych, nieprzewidzianych sytuacji. A poza tym jestem dość
> roztargniona i nikt by mnie zapewne o takie opanowanie nie podejrzewał;)

[Gość: K.P.J]

Ciekawa sprawa. Pamiętam, że w czasie studiów (neuropsychologia, pozdrawiam Pana
Macieja, bo nasze dziedziny są pokrewne:) wyróżnione nam były dwa przeciwstawne
sobie aspekty samokontroli lęku, kontrola pozytywna i negatywna. Pierwsza ma
postać wytłumienia lub zahamowania zarówno własnych impulsów emocjonalnych, jak
i niepożądanej formy zachowania. W przypadku lęku jest to próba jego redukcji i
właśnie z tym utożsamiana jest samokontrola reakcji lękowych. Okazuje się
jednak, że również kontrola pozytywna, polegająca na włączeniu do repertuaru
pewnej pożądanej osobiście formy zachowania lub emocji, może być skuteczna w
przypadku lęku. Może się to odbywać poprzez wzbudzenie antagonistycznych
procesów emocjonalnych , takich jak na przykład gniew, wściekłość dla strachu.
Epstein zauważył , że te przeciwne emocje mogą znacznie osłabić lub zredukować
niepożądany proces afektywny. Wydaje się, że właśnie Kaskadezry z prawdziwego
zdarzenia, jak bohater artykułu, tutaj postępują własnie, świadomie lub nie, w
taki właśnie sposób: niejako oswajając lęk, ale jednocześnie nie redukując go do
poziomu niebezpiecznego dla ich zdrowia.

[Gość: Kik]

Zastanawiam się "co pcha" mężczyzn do tego typu zajęć. Dla mnie jest to
niekończąca się pogoń do przygody Piotrusia Pana. Zabawa, im bardziej
niebezpieczna tym bardziej go wciąga. Uważam, że są to ludzie o bardzo
skrzywionej psychice, szczególnie gdy mamy na myśli tzw. normalne życie. Piotruś
Pan niestety wciąga w to szaleństwo nawet swoje dzieci. I podejrzewam, że nie
chodzi mu o "wyczyn", chodzi o poklask i że jest w centrum uwagi, jakie
następuje po tych wygibasach. Duuuża potrzeba akceptacji, gdzieś pewnie we
wcześniejszych latach tej akceptacji i uczuć zabrakło.

jako lekarz psychiatra nic pan z tego nie zrozumie

[Gość: das spiel ist aus]

lek a ryzyko to dwaj bracia obcych rodzicow
i tak to nalezy nazwac
zreszta psychiatrzy w wiekszosci sami nadaja sie do leczenia

idac chodnikiem w kazdym polskim miescie moze z nienacka spasc na glowe przypadkowego przechodnia kawal starego gzymsu co nie oznacza
ze nalezy chodzic po jezdni narazajac swiadomie swoje zycie

[maciejkozlowski]

Prosze Pana ja nie rozumiem co Pan chce mi powiedzieć. Rozumiem , że ma pan złe
doświadczenia w relacji z psychiatrami. Ja także. Nie podoba mi sie tylko, że
pan zwraca się do mnie w liczbie mnogiej. Ja nie jestem "psychiatrzy" Absolutnie !
A na marginesie to po co Pan zasłania twarz tym dziwacznym nickiem?

Gość portalu: das spiel ist aus napisał(a):

> lek a ryzyko to dwaj bracia obcych rodzicow
> i tak to nalezy nazwac
> zreszta psychiatrzy w wiekszosci sami nadaja sie do leczenia
>
> idac chodnikiem w kazdym polskim miescie moze z nienacka spasc na glowe przypad
> kowego przechodnia kawal starego gzymsu co nie oznacza
> ze nalezy chodzic po jezdni narazajac swiadomie swoje zycie
>

[gambiting]

Kwestia szacunku do zawodu i własnego życia - Jeżeli człowiek na każdy numer
idzie "na pewniaka" że jest niezniszczalny i nic się nie stanie,to prędzej czy
później go coś wyprowadzi z błędu. Boleśnie.

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: missb]

Świetny artykuł, daje wiele do myślenia.
Jestem pełna podziwu dla Pana

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: pompowtryskiwacz]

Ten pan na zdjęciu ma ładne okulary. Gdzie można takie kupić?

debilizm, narażać życie dla głupiego filmu i paru

[Gość: Franek]

złotych

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: basia]

Jestem pełna podziwu dla profesjonalistów wykonujących taką pracę, chociaż
absolutnie nie moge sobie wyobrazić ani zrozumieć, jak można to robić. Mam na
myśli ten skok gdzie cel na który mamy upaść wygląda jak pudełko zapałek...jak
pracuje wtedy serce? Jak się zmusic do takiego skoku, przeciez trzeba na pewno
pokonać instynkt samozachowawczy.
Chociaz może to naturalne, że szukamy mocnych wrazen i probujemy przemoc własny
lek. ja mam lęk wysokości, zwłaszcza boje sie wspinania po stromych schodach, a
jednak zwiedzając jakieś miasto "zaliczam" każdy dostępny wyższy budynek czy
wieżę :) lubie grac temu lękowi na nosie :)

jako uzupełnienie wywiad na youtube:

[Gość: furora]

moze głupkowaty początek, ale da się obejrzeć całość:

www.youtube.com/watch?v=lr4x_F4xNQs
cz. 2:
www.youtube.com/watch?v=mzfvcWJ_zfk&feature=related

Szacun Molek!

[Gość: znajomy znajomego]

Dorzucę ze dwie historyjki o początkach kaskaderki w Polsce czyli o Cyniu
Magnowskim:
Początek lat 60. Jakiś reżyser /bodaj Kutz/ żali się innemu, że ma w filmie
scenę że ktoś wyskakuje z pociągu i nie wie jak i kto miałby to zagrać.
-Słuchaj, znam takiego jednego, podeślę do ciebe. Po kilku dniach telefon
zwrotny: Słuchaj, on jest genialny! Ja go prosiłem żeby wyskoczył z pociągu a on
wymyślił że wyskoczy i rozbije się o słup.
Inny film, w scenie strzała przeszywa gardło. Cynio ma w ustach drewnianę
deseczkę, strzał z kuszy z bliskiej odległości ale bardzo ryzykowny. Akcja!
Strzała poszła trochę za wysoko, sypią się ze cztery zęby, Cyniu pada na wnzak
zgodnie ze scenariuszem. Stop! Cyniu podnosi się, wyciąga z ust deseczkę,
wypluwa zęby: dobrze wyszło?

[Gość: !]

ten zawod nie nazywa się kaskader tylko hardkor !

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: me]

Koles wyglada jak Eric Roberts. Moglby byc jego dublerem :)

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: w_widelec]

Szkoda, że nie napisano, że pan Z.M. to cham i alkoholik...

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: kk]

dobre ale krotkie

Kaskader wysokiego ryzyka

[Gość: EST]

Bardzo udany tekst i bardzo wciągający. Chciałoby się więcej tego typu
artykułów, a nie jakieś pierdoły :P