O terminologii słów kilka

[rysa9]

"Przypominamy, że należy dużą wagę przywiązać do poprawnej terminologii
stosowanej w dziedzinie wiedzy o specyficznych trudnościach w czytaniu i
pisaniu. Dzieci mające ten problem określamy jako: uczniów ze specyficznymi
trudnościami w czytaniu i pisaniu, uczniów z dysleksją rozwojową, uczniów z
dysleksją, uczniów dyslektycznych, dzieci z ryzykiem dysleksji. W żadnym
wypadku nie powinniśmy używać określenia - etykiety "dyslektyk". W języku
polskim ta nazwa, podobnie jak i inne kończące się na -yk, -ik nabiera
znaczenia pejoratywnego (np. paralityk, epileptyk, alkoholik, gruźlik). W
swoich publikacjach prof. dr hab. Marta Bogdanowicz wielokrotnie o tym pisała
(np. "Logopedia" pod redakcją Gałkowskiej i Jastrzębowskiej, Opole 1999, UO).
Zwracamy też uwagę na niestosowność używania określenia "reedukacja" (powinno
być "terapia pedagogiczna w zakresie specyficznych trudności w czytaniu i
pisaniu" - zgodnie z terminologią stosowana w dokumentach MENiS) i
odpowiednio "reedukator" (powinno być nauczyciel terapeuta)"

Cytat ze strony Polskiego Towarzystwa Dysleksji dysleksja.univ.gda.pl/