Kaprysy żon.

[natla]

Czy stać Was na kaprysy? Czy je miewacie? I do jakiego stopnia egzekwujecie?
Na ile panowie pozwalają Wam kaprysić? I na ile Wy sobie pozwalacie? Czy
znana jest nam granica? Czy kaprysy to wykorzystywanie słabości panów? Czy
można kaprysami zniszczyć uczucie? Czy kaprysy, to tylko cecha "blondynek"?
A w ogóle co to jest kaprys?

[tesunia]

hmmmmmmmmmmmmmmm...nieraz bym nazwala to "zachciewajkami",
ale zadzylo mi sie kiedys dostac cos co wspomnialam,ze mi sie podobalo,pozniej
zaczelam marudzic,ze to mi wcale niepotrzebne,slubne bylo zle i nazwalo mnie
kaprysica,
jestesmy nieraz zle tlumaczone,poprzez wyrazenie naszych opinii,ze to nam sie
podoba,nie znaczy,ze zawsze chcemy to posiadac.

[maladanka]

hm,sama nie wiem czy kapryszę,czy marudzę...
Najwięcej na temat,że: Kowalskiej mąż to złota rączka itp...

Gdzie idziesz? dokad?.

[filomena1]

Kiedy wrocisz ? po co tam idziesz ? ...
czy to sa kaprysnie pytania zabijajace malzenskie zaufanie ?

[natla]

> Kiedy wrocisz ? po co tam idziesz ? ...
> czy to sa kaprysnie pytania zabijajace malzenskie zaufanie ?

No niby nie, ale powtarzane przez długie lata małżeństwa na okrągło i przy
każdej okazji, mogą wkurzać. Poza tym zależy to od wzajemnych relacji. Nie
zadaje się takich pytań mężowi, do którego ma sie pełne zaufanie, ale.....czy
tacy istnieją ))

Chyba zbaczacie ....

[sagittarius954]

Kaprys- nagły moment ogarniający kobietę przeciwstawienia się nie tylko mężowi
,ale też sytuacji a nawet samej sobie . Pobieżnie to tak rozumiem tłumaczenie
słowa kaprys . A jeśli chodzi o dodanie do tego wyrazu słowa "żon", to jeszcze
bardziej je dramatyzuje , bo nagła zachcianka zony może być nie lada przeszkodą
w realizacji całości jakiegoś planu , nawet zyciowego .
Zadawanie ciągle pytania dokąd idziesz jest zwykłym marudzeniem . Bo ,albo od
początku związku, żona dopomina się pytaniem o wtajemniczenie w sprawy mężowskie
, albo robi to znacznie później, gdy juz mąż zbywa milczeniem to pytanie . Tak
czy siak, odpowiedzi nie otrzyma co jest jak nic powodem do rozstania . I raczej
z kaprysem niewiele ma wspólnego , no chyba ,że zmęczony pytaniami mąż ma kaprys
nie odpowiedzieć żonie . To jednak raczej jest niegrzeczne .

[mania1119]

Wlasciwie dopiero na tym etapie zycia spelniam- w miarę- dowolnie swoje kaprysy-
glownie dlatego,ze po raz pierwszy w zyciu naprawde sama o sobie decyduje(co
nie znaczy,ze taki stan rzeczy to jeden nieustajacy plus-zwlaszcza np.dzis
kiedy odkrylam,ze nie mam w ogole plynu chłodnicowego w pojemniku.Facet pewnie
by sie wczesniej zorientowal..).No i różnie na tym wychodze,bo nie zawsze
odróżniam kaprys od prawdziwej potrzeby...

_______________________________________________________
Owszem,Aleksander Macedoński był wielkim wodzem.Ale po co od razu łamać krzesła?

Wiecie co ?

[sagittarius954]

Normalnie jesteście bez kaprysów , jakieś takieeee przyziemne jesteście , jakby
nie z Wenus

[e-baba]

Ja jednak chyba mocno stąpam po ziemi, a ponadto nie jestem blondynką.
Nie mam bowiem kaprysów, może dlatego, aby oszczędzić sobie rozczarowań, że nie
zostaną spełnione. Bo co to znaczy kaprysić? Dla mnie to żądanie czegoś dla
samego żądania, a ja nie ma ani takich sklonności, ani potrzeby udowadniania
komukolwiek, że mogę sobie pozowlić na kapryszenie.
Kaprysy bowiem, moim zdaniem, świadczą o niedojrzałości, a ja czuję się kobietą
dojrzałą. Dojrzałość jednak nie wyklucza marzeń. A tych mam dużo. Po co mi
kaprysy?

[natla]

- przyszli Kowalscy! Pospiesz się , idziemy na kolacje...
- nie mam ochoty, chcę isć do kina...
- ale jak to, przecież byliśmy umówieni, więc dlaczego?
- bo mam taki kaprys...

Kaprys ma dla mnie wydźwięk negatywny, chyba zawsze utrudnia życie innym. Do
tego, to na ogół chwilowa zachcianka i nawet kiedy jest spełniona, to nie
zadawala kapryśnicy.
A kapryszący chłop, to już hrror.....znałam takiego kiedyś, tyle że on sie
dowartościowywał spełnianiem kaprysów.

[mania1119]

Bo ujmujesz kaprys jako cos w relacji z drugim czlowiekiem-co jest dla niego
faktycznie uciążliwe(tu sie zgadzam z tym co piszesz)-a ja mam wrazenie,ze
mozna tez miec kaprysy dla samego siebie-wlasnie chwilowe,banalne
zachcianki,faktycznie nic nie wnoszace w ogolniejszym rozrachunku.Ale moze na
chwile pogodne-a potem znikaja mniej lub bardziej bez śladu (wyjawszy np.ten w
portfelu).