Obiecanki cacanki

[polnaro]

Jest ktoś w moim otoczeniu, kto w przypływie dobrego nastroju snuje głośno plany-marzenia, to jeszcze można przyjąć półżartem, półserio, niech się raduje, jednak potrafi też obiecać wiele i prawie nigdy nie dotrzymuje tych obietnic. Zawsze mnie to irytowało, bo oczywiście liczyłam na częściową przynajmniej realizację "obiecanek", od pewnego czasu już "przymykam oko", jednak złości mnie to gadanie i coraz częściej ucinam rozmowę już na wstępie, jak tylko poczuję intencje.
Czy moje reakcje są podcinaniem skrzydeł, czy urealnianiem myślenia dorosłej, bądź co bądź, osoby ?

[xy.5]

Ja bym tak samo ucinała i do tego z uśmiechem.A co by to było nie wiem.

[natla]

Ja dodam coś niejako odwrotnego.
Obiecuje osobie starszej, że np. jutro wezmę ją samochodem w plener,
bo taka bidna, sama i w ogóle. Ona sie strasznie cieszy, ze łzami w
oczach dziękuje, ja nastawiam sie, przygotowuje, układam dzień i
idę po osobę. A osoba przeprasza, ale nie pojedzie, bo.......
Wymówki są prześmieszne. Już kilka razy tak się stało. Przestałam
proponować.
A na obiecankach innych też się przejeżdżałam. Osoby obiecujące
robią to po to, żeby zostawić dobre wrażenie, w miły sposób
przeprowadzić rozmowę, pochwalić się jakie to one dobre, czy też
jakie mają możliwości. Efektem jest zepsucie dnia, zawalanie sprawy,
którą można było samemu sobie załatwić itp.
Myślę, że to rodzaj niedojrzałosci psychicznej. Już od lat na
obiecanki innych patrzę z dystansem i tylko można mnie miło
zaskoczyć.
Jasne, że sama też czasem coś obiecuje, ale wtedy po trupach staram
sie wywiązać. Czasem klnę, że sie wyrwałam z czymś, ale trudno. W
każdym razie, kiedy nie mogę sie wywiązać, to jak najszybciej
zawiadamiam, że niestety, tym razem nie da się tego zrealizować.
Myśle, że miałam też wpadki w tej materii, ale na pewno niewiele i
nie przez zaniechanie, tylko np. sklerozę.

[polnaro]

Natlu, osoba starsza wzrusza się Twoja dobrą intencją, potem przemyśli /a myśleć
to te osoby potrafią w zaskakujących kontekstach/,wyjdzie jej, że "lepiej nie".
Mam to na co dzień, ojciec ma prawie 85 lat.

[natla]

Pewnie masz rację Polnaro....ale nie łatwiej powiedzieć...... nie
dziekuję, a nie udawać zachwyconej? U tej konkretnej pani, to jednak
rys charakteru, bo z tego co pamiętam, to zawsze była niesłowna.
Teraz mi jej żal, bo stara i samotna, stąd moje propozycje. Ale masz
racje....starość wszystko tłumaczy. Natomiast u osób młodszych, to
bardzo nieładna cecha. Ileż to razy z kimś sie umawiam na randke, na
wspólny wyjazd czy teatr, ochom i achom nie ma końca, a potem zdarza
się, że bez tłumaczenia lub z jakimś mętnym, wymyślonym na kolanie,
krewią.
Tu mi sie znów skojarzyła historia, kiedy to ja nie mogłam isć na
umówione spotkanie i musiałam kłamać, ponieważ moje tłumaczenie się
fatalnym samopoczuciem (co było szczerą prawdą), spowodowało obrazę.
Musiałam więc na kolanie wymyśleć....."a do tego jeszcze zwalają mi
się niespodziewanie goście".
Pardon, chyba za bardzo odbiegłam od tematu, ale te
skojerzenia.... ))

[szyszkasosny]

Natlo - bądź pobłażliwa dla takich starszych osób. Wiem co mówię, moja mama tak
się zachowuje.
Ta Twoja znajoma cieszy się bardzo z zainteresowania kogoś znajomego, bo nie
doświadcza tego na co dzień. Ale też boi się zmian - a taka wycieczka jest
zmianą dla kogoś, kto siedzi w domu i nos rzadko wychyla.Ona nie udawała
zachwyconej, była zachwycona. No a potem naszły ją wątpliwości.

[natla]

Jestem Szyszko pobłażliwa dla starości. Mam duży staż, bo przez
ostatnie 15 lat opiekowałam sie Rodzicami. Miałam też szczęście, bo
oboje byli do końca wspaniali i nie piszę tego dlatego, że to moi
Rodzice.
Wybrałam zły przykład do tego wątku z moja sąsiadką. Ja ją
całkowicie rozumiem i rozgrzeszam, a Ty i Polnaro macie 100 % racji.
Stary człowiek nie lubi zmian i wyrozumiałość jest podstawą.

A wracając do obiecanek cacanek, to najgorsze są te rzucone
mimochodem, a ja je biore dosłownie. Już się nauczyłam z latami
dopytywać do końca, bo nie raz zostawałam "z ręką w nocniku".

[polnaro]

Moja złość miesza się z wątpliwościami, bo często to "obiecywanie" dzieje się w
dobrej wierze, tyle tylko, że potem brakuje silnej woli, determinacji do
zrealizowania. W każdym razie nie mogę już opanować zniecierpliwienia i
irytacji, efekt jest jak się można domyślić, dość przykry. Trudno, nie lubię
kiedy Piotruś Pan poprawia sobie samopoczucie moim kosztem.

[skrzydlate]

zapytaj sie tej osoby

[malwina52]

czasami mi sie zdarza, jak nie mozna sie
pozbyc namolnej osoby co to nie zwazajac
na racje innych forsuje tylko swoja
wiec najlepiej obiecac dla spokoju,
nie wszyscy do obiecanek cacanek
podchodza tak powaznie
czasami ten ktoremu sie obiecuje
robi nam cacanke
jak we wszystkim odrobina tolerancji
i zrozumienia potrzebna,
prosze nie mylic z brakiem odpowiedzialnosci
za slowa i czyny ... bo to juz nie obiecanki
tylko powazne zobowiazanie, a z takich zawsze sie wywiazuje

[polnaro]

Podjąć grę w Piotrusia Pana?
Świetny pomysł, zastosuję!