Wspomnienia zawsze są naszymi nawet 1 maja

[globerr]

uwim Julian

Pierwszy Maja

Mokrą czerwienią, wzburzoną, wydętą,
W oknie otwartym chorągiew furkoce,
W czerwone święto, w czerwone święto
Dzień się roztopił w czerwonej patoce.

W ciepło niebieskie okna wycięto,
W pokojach snopy, złote pociski,
Luster i błysków śliskie umizgi,
Bucha z błękitu niebieskie święto!

Światłem spienione oddycha piętro,
Oślepiające jarzą się dachy
I milion światła w gorące święto
W oknach zwierciadłem przewraca gmachy!

A wiatr się tarza po srebrnej wodzie,
Zartęcił blaskiem, rozchwiał obłoki.
Piętra się łamią w słonecznej wodzie,
Szkło dzwoni w wodzie jasnogłębokiej!

Salwo promienna Złotego Oka!
Bij w wodę, w dzwony, w dzwoniącą wodę!
Swobodo moja bardzo wysoka,
Skrzydłami uderz w pogodę!

Przewróć się w wietrze przez miasto mostem,
Furkotem blasku chorągwiej, krasna!
Z Wisły do nieba, z wiatru do miasta,
Światłem radosnym wiosna i jasna,
Swobodo moja, swobodo własna!
W czerwień cię wpięto, w błękit zaklęto,
W wodę wdzwoniono, w piętra podjęto,
Szalej, czerwona, niebieska, zielona,
W czerwone święto, w niebieskie święto,
W zielone święto majowe!

[globerr]

i nawet nobliści ...
Czesław Miłosz

* * *
Runą w łunach, spłoną w pożarach
Krzyże Kościołów , krzyże ofiarne
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku
Z Lechickiej ziemi Orzeł Polaków

O słońce jasne, wodzu Stalinie
Niech władza twoja nigdy nie zginie
Niech jako orłów prowadzi z gniazda
Rosji i Kremla płonąca gwiazda

Na ziemskim globie flagi czerwone
Będą na chwałę grały jak dzwony
Czerwona Armia i wódz jej Stalin
Odwiecznych wrogów swoich obali

Zmienisz się rychło w wieku godzinie
Polsko , a twoje córy i syny
Wiara i każdy krzyż na mogile
U stóp nam legnie w prochu i pyle

warto wiedziećjaknaprawdębrzmiałtenwier szMiłosza..

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

...bo on juz z grobu nie wstanie i nie zaprotestuje....
(...)nie muszę nikogo przekonywać, że brzmi to nie najlepiej.
Apoteoza Stalina, szyderstwo wobec Polski i wiary katolickiej.
Dlaczego zatem w roczniku Biblioteki Narodowej z 2004 roku pani
Maria Klamut z Zakładu Dokumentów Życia Społecznego BN pisze o tym
utworze jako o wierszu "o wymowie antysowieckiej"?
I tu właśnie mamy do czynienia z przewrotnością i - co tu dużo
gadać - wielkim talentem Miłosza. Bo wystarczy dokonać
prostej operacji - ustawić trzecią zwrotkę wiersza obok pierwszej,
a czwartą obok drugiej, a otrzymamy utwór, którego
wymowa zadziwić może członków Społeczno-Patriotyczny Komitet
Protestacyjny przeciwko Profanacji Narodowego Panteonu.
Oto co naprawdę napisał Czesław Miłosz:

Runą i w łunach spłoną pożarów na ziemskim globie flagi czerwone,
krzyże kościołów, krzyże ofiarne będą na chwałę grały jak dzwony
I w bezpowrotnym zgubi się szlaku Czerwona Armia i wódz jej Stalin.
Z lechickiej ziemi orzeł Polaków odwiecznych wrogów swoich obali.

O, słońce jasne! Wodzu Stalinie! Zmienisz się rychło w wielkie
spaliny.
Niech sława Twoja nigdy nie zginie, Polsko- i Twoje córki i syny
Niech jako orłów prowadzi z gniazda wiara i każdy krzyż na mogile.
Partia i Kremla płonąca gwiazda u nóg nam legną w prochu i pyle.

Bo wielkim poetą był

To tylko przykład, jak łatwo ulec złudzeniu i powierzchownej
interpretacji. Poeci należą do szczególnego gatunku. Z jakichś
tajemniczych przyczyn często mówią nie wprost. Często mówią rzeczy
niepopularne, ustawiają lustro, w którym odbija się nasza, niekiedy
niezbyt piękna powierzchowność. Kolą nas w oczy tą prawdą, nie
bardzo przejmując się tym, że nie będziemy ich za to lubić. „Nie
bądź bezpieczny. Poeta pamięta…” - pisał noblista i dobrze wiedział,
co mówi.(...)

pod linkiem- kawa na ławę dla niezorientowanych

[p.a.d.a.l.c.o.w.a]

www.karpaty.pl/ciekawostki/wiersz/wiersz_milosza.htm

[globerr]

Też ostatni nobliści........

Wisława Szymborska

* * * *
Nienawidzą naszego węgla.
Nienawidzą naszych cegieł i przędzy.
Nienawidzą tego,co już jest
Nienawidzą wszystkiego,co będzie.

Naszych okien i kwiatów w oknach
Naszych lasów i ciszy leśnej
Nawet wiosny,bo to nasza wiosna
Nawet szkoły z wesołymi dziećmi

Rozpruli atom jak pancerną kasę
lecz nic prócz strachu nie znalezli w kasie
O,gdyby mogli,gdyby mogli tym strachem
uderzyć w domy i fabryki nasze

Trochę "klasyków"

[globerr]

JulianTuwim.

* * * *
Na małej stacji, w wiosce Poronin,
Gdzie pociąg stanął przy zgrzycie szyn,
Wysiadł z wagonu ojciec, a po nim
Raźno na peron wyskoczył syn.

Wyszli na drogę, wesoło idąc,
Przez kładkę przeszli na drugi brzeg.
Ojciec przystanął, spojrzał na syna,
Pomyślał chwilę i tak mu rzekł:

Tu na tej ziemi, dawno już temu,
Za moich młodych dziecinnych lat
Chodził po świecie człowiek, któremu
Nową epokę zawdzięcza świat.

Wiesz o kim mówię?
Wiem, o Leninie
Czy tutaj mieszkał?
Czy tutaj śnił?
Tak na tej ziemi, tu w Poroninie
Przed żandarmami Cara się krył.

Potem umilkli i w zamyśleniu
W wielkim skupieniu gdzieś dalej szli,
Tą samą ścieżką, po której Lenin
Być może chodził za tamtych dni

[izis52]

Wygarnąłeś im grzeszki. Ot i życie z jego meandrami. Nasi nobliści
wspaniali za masełko do chlebka, za możliwość wydawania, wyjazdów
itp. Potem już tylko usta pełne frazesów o wolności, o umiłowaniu
ideałów. Z tej trójki lubię tylko Tuwima za wiersze dla dzieci i
kilka pięknych liryków. przypomniał mi się jeszcze dowcip o góralce,
co spotkanie miała z Iliczem, ale nie cenzuralne.

[globerr]

Wiesz co.... ja też najbardziej z tej trójki lubie Tuwima. Może to kwestia mojej
prymitywnej wrażliwości, ale ów Tuwim jest dla mnie najbardziej bliski.

[sagittarius954]

globerr Oj globerr...pochodziłeś już na tych pochodach ?