Wspomnienia Pana Janusza 1970-74

przedziwna1 Witamy :) 01.10.07, 17:15

Odcinek 1
"Wielce uradował moją żonę i mnie Pani zapał,Pani wysiłek i Pani
pasja w propagowaniu Dziwnowa. Dziwnów znamy z lat 1970-1974.Tam
było nasze pierwsze mieszkanie,tam była nasza pierwsza praca po tzw
obowiązkowym stażu z nakazu pracy po studiach (było coś
takiego).Pracowaliśmy w Belonie,mieszkaliśmy w blokach
"belonowskich" na Sienkiewicza. Dzisiaj oboje jesteśmy już
emerytami(rencistami) i z wielkim sentymentem wracamy pamięcią do
Dziwnowa. Bardzo nas ciekawią losy rybaków,losy Belony".

przedziwna1 Praktyka studencka 1967 01.10.07, 17:25

Odcinek 2
"Dziwnów zobaczyłem pierwszy raz w 1967 roku. Byłem wówczas na praktyce
studenckiej.Jestem rybakiem,a właściwie inzynierem techniki i technologii
połowów dalekomorskich. Kończyłem Wydział Rybacki w Olsztynie,a magisterkę
robiłem juz w Szczecinie. Po każdym roku mielismy praktyki
letnie-stawowa,jeziorowa,morska,dalekomorska. No i ta morska wypadła mi w
Dziwnowie w Belonie. Rządził tam wówczas prezes D. ,a ja praktykowałem w
Dziale połowów u Bolesława K.
Mieszkaliśmy u pani K. na Osiedlu Rybackim.
Praktyka trwała trzy miesiące,w tym oba letnie. Laba i wypoczynek.Dziwów
niewiele różnił się wówczas od wyglądu
pocztówkowego,ale co ważniejsze budowle(sanatorium,kosciół) były zniesione z
powierzchni ziemi. W miejscowości w czerwcu było 2300 mieszkańców,głównie rybacy
i wojsko. W lipcu i sierpniu było o 60 tysiecy więcej(łącznie). Głównie tzw
stonka,czyli niekończące się sznury kolonistów.O dziwo,kwitło życie kulturalne.
Tyle różnego typu imprez w ciągu jednego lata nigdy nie zaliczyłem. Nie było
soboty i niedzieli by cos sie nie działo. Głównie na terenie jednostki
wojskowej za wodą. Kino było jedynie letnie,parkowe.Tez fajnie,tylko komary cięły".

przedziwna1 Repertuar rozrywkowy-otworzy,czy nie otworzy 01.10.07, 17:32

Odcinek3
"W Belonie było wówczas około 50 kutrów starego typu(14-17 metrowe żółtki).Z
wojska i ryb żył Dziwnów. Latem żył ze stonki. Apteka była tylko w miesiącach
letnich. Jeden lekarz(ginekolog W.),jeden stomatolog. Jeden sklep spożywczy
(Wybrańca),kilka kiosków sezonowych,stołówka Belony i wieczny repertuar
rozrywkowy-otworzy,czy nie otworzy. Chodziło o most.Na moście była taka budka ,w
której urzędował mostowy(pan S.).Było ich dwóch,ale bardziej barwny był ten
pierwszy. Miał skłonnosci,po których przysypiał. Spał twardo i zwykłe dzwonienie
kutrów nie zawsze go budziło.No więc na pokład kutra wchodził wyznaczony
snajper i walił w budkę z rakietnicy.Czasami pomagało i S. budził sie. Jednak
zdecydowanie preferował transport lądowy".

przedziwna1 Praca i mieszkanie 01.10.07, 17:43

Odcinek 4
"Studia ukończyłem w 1969 r., rok przepracowałem na stażu obowiązkowym w
Elblągu w Centrali Rybnej. Dość często jeżdziłem do Gdyni, podczas jednego z
takich wyjazdów spotkałem na ulicy pana D. Poznał mnie i zaproponował mi pracę
u siebie. Ozeniłem się i w dwa tygodnie po ślubie wylądowaliśmy w Dziwnowie(1
listopada 1970 r).Mieszkania jeszcze nie było. Budynki były w budowie.
Mieszkalismy na stancji wynajętej przez Belonę.Ja dostałem pracę w Dziale
połowów u pana K.,żona moja w ksiegowości u pani S.W tym czasie w Belonie było
49 kutrów,ale to miało ulec zmianie,ponieważ trwała akurat wyprzedaż kutrów do
Surinamu.Faktycznie kilka kutrów przepłynęło Atlantyk i tam najpierw nasi
rybacy nauczyli tubylcow łowic tymi kutrami,potem przekazali im kutry i sami
wrócili samolotami.
W lipcu 1971 roku otrzymalismy swoje malutkie mieszkanie w bloku nr 5. To jest
blok usytuowany blizej Parkowej.Tam mieszkalismy aż do maja 1974 r. Pod koniec
zakładałem w Belonie sieciarnię i byłem jej kierownikiem,żona pracowała ze
mna. Codziennie wędrowaliśmy
przez cały Dziwnów,aż do Portu Zimowego. Bardzo sympatycznie to wspominamy".

przedziwna1 Jak to w Dz. bywalo... 04.10.07, 20:02

Dziwnow to był tygiel składający sie z emigrantów zza Buga,górali i młodzieży
odbywajacej słuzbę wojskową,którzy przez te dwa-trzy lata potrafili nawiązac
znajomość,ozenić się i osiąść na stałe.Było tez troche ludzi z centralnej
Polski. Jednakże rządzili górale. To były czasy, gdy nadal jedyną rozrywką
była wódka w Podlasiance.To były czasy,gdy najmłodszy rybak zarabiał miesięcznie
trzy razy więcej niż ja. Proszę pamietać,że Dziwnów zamykany był na klódkę
zaraz po wyjeżdzie ostatniego wczasowicza. Wracało napięcie w sieci,woda
dochodziła na 4 piętro,ale apteka była zamykana na 4 spusty,pozostawały dwa
sklepy,jeden sklep z garnkami i księgarnia.
Swoją drogą było i ciężko i wspaniale.

przedziwna1 "Kuniak" w Podlasiance 04.10.07, 20:12

W sezonie napiecie w sieci spadało do 180 Volt. Żaden telewizor nie pracował
bez stabilizatora napięcia. Jedynie wódka trzymała woltaż i fason.Nawet był
sklep monopolowy.Rybacy wodki nie pili,oni pili "koniaka."
Wspomniałem braci W. Dwie rogate dusze,zacięte na robotę,ale z zasadami.Mieli
niesamowitego nosa na rybę. W zalezności od pogody,od kierunku wiatru płynęli w
swoje miejsca. Pewnego dnia jeden z nich zaprosił mnie do Podlasianki na
"koniaka". Byłem przerazony,bo nigdy nie byłem w Podlasiance(teraz
Żeglarska),nie piję alkoholu,a w dodatku żylismy troche na wojennej stopie.
Żona mówi-idż,najwyżej będę młodą wdową,lepiej wcześniej, bo będę miała wieksze
szanse. Odziałem się wytwornie i na umówioną godzine poszedłem. Braci jeszcze
nie było. Siadłem w pustej sali i czekałem. Gdy weszli,przywitalismy sie i K.
przemówił do kelnerki- trzy kuniaki proszę. No i przyniosła trzy szklanice
najzwyklejszej czystej.Od tego czasu wiem jak smakuje kuniak.Wówczas
zawarlismy porozumienie-ja przestałem ich gnębić poleceniami wyjscia w morze w
nietypowy dla nich czas,a oni juz nie schodzili z pierwszych miejsc w ilosci
złowionej ryby na kuter.

przedziwna1 Bloki i cofka 04.10.07, 20:28

"W Dziwnowie żyją jeszcze ludzie pamiętający pionierskie czasy.To miasto aż
kipi barwnymi historiami.
Nasz blok stał w miejscu gdzie nastąpiło przerwanie wałów. On został zbudowany
dwa lata póżniej,ale miejsce to nie było najszczęsliwiej wybrane. Na odcinku
miedzy Beloną a naszym blokiem na Sienkiewicza Dziwnów jest najwęższy. Cofka to
takie zjawisko powstające przy uporczywych wiatrach północnych. Woda Bałtyku
może podnieść sie ponad metr. No i o nieszczęście wówczas nietrudno. I tak
było w 1968 r. Na pamiatkę tego nieszczęścia,koło kawiarni Parkowa stał onegdaj
kamień z napisem o akcji ratunkowej i zdarzeniu jako takim.
Te wodne cuda miały wielki wpływ na życie w naszych blokach. Budowała je
spółdzielnia z Kamienia Pomorskiego przy partycypacji Belony.Belona miała je
zasiedlić swoimi,a także wywozić nieczystości z szamba. Kupili nawet
beczkowóz. Pobudowali nam dwa szamba,ale jakiś cwaniak wpadł na pomysł,że
należałoby zrobic drenaż do gruntu na pewnej wysokości szamba. I zrobili kilka
sączków pociągnietych w strone wydmy.No i efekt był taki,że woda z szamba
wcale nie wedrowała sączkami do wydmy,ale za to woda podskórna wędrowała nam
do szamba. Wystarczyło kilka dni wiatru,napór morza na plażę i wydmę,woda
podskórna podnosiła się i sączkami wlewała się do szamba. W rezultacie beczkowóz
miał robote codziennie a i tak wokół bloków mielismy cuchnące kałuże i trzeba
było wchodzic po kładkach z trylinek."

magd-a59 Re: Bloki i cofka 15.10.07, 14:41

"Nasz blok stał w miejscu gdzie nastąpiło przerwanie wałów. On został zbudowany
dwa lata póżniej,ale miejsce to nie było najszczęsliwiej wybrane. Na odcinku
miedzy Beloną a naszym blokiem na Sienkiewicza Dziwnów jest najwęższy. Cofka to
takie zjawisko powstające przy uporczywych wiatrach północnych. Woda Bałtyku
może podnieść sie ponad metr. No i o nieszczęście wówczas nietrudno. I tak
było w 1968 r."
O ile pamiętam, a miałam wtedy 8 lat, było to na wiosnę 68 roku (chociaż głowy
bym nie dała :) ). W mojej pamięci utrwalił się tylko strach i próba
podgrzewania mleka dla mojej maleńkiej siostry nad świeczkami. Wszystko to miało
miejsce na ..... amfibii, którą mieliśmy być ewakuowani.Na szczęście wszystko
skończyło się dobrze.

przedziwna1 Wojsko a rybacy 04.10.07, 20:42

"W swoim czasie,gdy Belona była Spółdzielnią nastawioną na morze
, zrzeszała głównie rybaków morskich. W porywach było ich 120-130. Była też
jedna dwuosobowa załoga,która operowała na Zalewie Kamieńskim,na odnogach Odry
i na Dziwnie. Mieli taką fajną łódkę samoróbkę,a potem spółdzielnia kupiła
im dużą łódż plastikową.Była to pierwsza taka łódż w Belonie. Rybacy ci łowili
różnym sprzętem,głównie sieciami stawnymi,bowiem nie mogli łowić gdzie się dało
z powodu wykorzystywania rzeki przez wojsko.Wojsko rządziło sie swoimi prawami
i nie bardzo zważało na potrzeby rybactwa.Kiedyś wykombinowaliśmy z tymi
rybakami,że przegrodzimy rzekę łańcuchem świetlnym. Pozostało nam kombinowanie.
Znaleźliśmy elektryka,który podjął sie zrobić taki łańcuch. Kupiliśmy mu
materiały i specjalny transformator.Gdy wszystko było gotowe, wojsko
zwiedziało sie o naszych zamiarach i zaczęli patrolować swój brzeg.Co my łańcuch
do wody,to przeleciał jakiś ścigacz i było po łańcuchu.W sumie łańcuch został
wyzłomowany,a rybacy nadal łowili swoimi metodami. Ten łańcuch to taki gruby
kabel ułożony na dnie ,z którego to kabla co metr odchodził cieńszy kabel
zakończony żarówką.Te żarówki dawały pływalność,w sumie wyglądało to tak
jakby do sznurka przywiązał ktoś baloniki usytuowane pod wodą na rożnych
wysokościach.To były lata siedemdziesiąte,materiały wówczas były nędzne.
Szczególne problemy były z uszczelnieniem całości.Były też problemy z
trwałością żarówek. To co opisałem to idea właśnie tego łańcucha. Dwa żaki po
obu brzegach,miedzy nimi łańcuch świetlny i wszystkie ryby nasze.Jednak nie
wyszło,bo wojsko nie dało,sprzęt nie sprostał."

przedziwna1 Swojskie zapachy 08.10.07, 21:53

"W Dziwnie ryby bywały jak smoki. Pamiętam,że gdy przychodził sezon na
szprota letniego ,akurat odchodził popyt na tą rybę. Szprot tzw letni jest
bardzo chudy,przez to mało smaczny,a co więcej ,pora letnia powodowała jego
szybkie psucie. Rybacy musieli cos łowic,więc go łowili ,ale z Belony
odbierali go tylko norkarze i hodowcy lisow. Do jedzenia nie nadawał się.
Próbowano nawozic nim pola,ale kartofle śmierdziały rybą. No więc
następowało takie błędne koło.Rybacy to łowili,a Belona miała z tym problem
praktycznie nierozwiązywalny .To nie był tylko problem Belony,jedynie
Władysławowo radziło sobie, bo przerabiali go na
mączkę-kosztem wczasowiczów,bo cały cypel śmierdział niemożebnie.W Belonie ,po
wyładunku ,szprot stał w sztaplach w skrzyniach na nabrzeżu i smierdział. Po
kilku dniach muchy robiły swoje i wylęgały sie białe robaki(larwy much). Było
ich tak dużo,że codziennie rano, pan Heniu włączał motopompę i spłukiwał ten
biały dywan(dosłownie) do rzeki. I wówczas napływały pod nabrzeże ryby
drapieżne(sandacze,okonie)ale też płocie,krapie i inne.Te ryby były wypasione
jak konie. Nie brały wędkarzom na nic,chyba że szprot sie skończył.
I tak wychodząc do pracy wędrowaliśmy przez kałuże wylanego szamba,a potem
zmienialiśmy zapachy na smierdzące szproty. Po osmiu godzinach wracalismy
do swojego szamba. Mimo to,Dziwnów też wydawał nam się rajem.Wystarczał
długi spacer promenadą do główek portowych,albo do Dziwnówka(plażą) i było
wszystko OK.Potem,gdy na wyspie koło Kamienia zacżęto wydobywać ropę
naftową doszedł
smród siarkowodoru.Był tak dotkliwy,ze potrafił budzić nas w nocy.Zamykałem
okna,ale to niewiele zmieniało. A to
było przecież ponad 12 kilometrów od nas. Teraz takich wrażeń nie
doświadczacie,chociaż jak patrzę na ten natłok samochodów ,to też licho o tym
myślę."

emeryt601 Re: Swojskie zapachy 08.10.07, 22:07

Pamietam to dobrze.Belona wybudowała dwa bloki na Sienkiewicza koło
Parkowej. Bloki fajne,ale budowane przy zastosowaniu starych
technologii.Piece,kuchnie z węzownicami.Między blokami czy przed
blokami potężne zbiorniki- szamba.Te szamba miały być oczyszczane
raz na miesiąc bo ktoś madry wpadł na pomysł,ze zawartość będzie
przesączać się do gruntu . Oczywiscie,proces ten nastepował,ale w
odwrotnym kierunku. Wystarczył wiatr północny przez dwa dni,poziom
Bałtyku wzrastał,poziom wód gruntowych wzrastał i wody gruntowe
wlewały sie do szamb. Za dwa dni przed blokami stały cuchnace
bajora. Do budynków wchodziło się po kładkach zrobionych z trylinek.
Belona nie nadążała z wywożeniem zawartości szamb. W sezonie to był
problem prawie codzienny.

przedziwna1 Zima, wojsko i wódka 08.10.07, 22:02

"Jak pisałem,Dziwnów"stał" wojskiem i rybakami.Wojsko żyło i pracowało za
wodą,czasami urzędowali w Bałtyku.To było ich kasyno.Współpraca z Dziwnowem i
cywilami jakaś tam była,ale generalnie byli mniej widoczni niż cywile.Kiedyś
była zima tak potężna,że drogi do cywilizacji były nieprzejezdne. Do Kamienia
docierały konwoje piesze. Na określoną godzinę w wyznaczonym
miejscu zbierała się grupka mieszkańców. Każdy musiał być odpowiednio ubrany i
każdy musiał mieć ze sobą pół litra wódki czystej.
Konwój wyruszał w niezmiennym ordynku-silne chłopy,słabe kobiety i silne chłopy
zamykały grupę.Moja zona musiała chodzić do Kamienia na zabiegi więc kilka razy
w takim konwoju szła.Wódka służyła do wzmocnienia sił i podniesienia morale
przy powrocie.W tamtą stronę nie pili.
Ponieważ nic nie mogło się przedrzeć,a koń sołtysa dawno zdechł- dwa razy w
tygodniu wojsko puszczało do Kamienia amfibię na gąsienicach. Przywoziła chleb
i mleko dla dzieci.I tak przez dwa
tygodnie."

przedziwna1 Rakiety na rzece 10.10.07, 20:05

"W Belonie mieliśmy magazyn,ale on służył do przechowywania materiałów na gotowe
sieci oraz do przechowywania sieci gotowych,ale nowych.Sieci używane też musiały
być gdzieś przechowywane. Postanowiliśmy opróżnić magazyn stojący tuż nad
wodą,na końcu Belony.Były tam rózne rupiecie i środki pirotechniczne którym
skończyła się licencja ważności. Kapitanat nie wypuścił kutra z
przeterminowanymi rakietami i pochodniami. Brali więc nowe,a te przeterminowane
gromadziliśmy w tym magazynie.Raz na pół roku,raz na rok przyjeżdżało do nas
wojsko ze Szczecina i zabierali to od
nas.Potem wysadzali to na poligonie.Czasami dawaliśmy te środki ratownikom,a
oni walili z tych rakiet na Święto Morza ku uciesze pierwszych wczasowiczów.
No i tak złożyło się,że magazyn trzeba było opróżnić,trochę tych rakiet w nim
było,ale nie tyle by gnać samochód zeSzczecina.Ratownicy zabrać ich nie chcieli,
bo to była wczesna wiosna i nie mieli gdzie ich przechować. Umyśliłem sobie,że
razem z kolega z przetwórni(tez kolega ze studiów,ale przetwórca) zutylizujemy
te rakiety w rzece.Po prostu staniemy na brzegu i będziemy walić rakiety do
wody.W górę nie można było,bo to strefa brzegowa i pół polskich ratowników by
się zleciało,nie mówiąc o Niemcach.Rakiety trzeba było odpalić i one w wodzie
gasły. Stoimy więc i walimy jedna po drugiej do rzeki. Ręce nas już bolały bo to
zdrowo kopie,więc gdy przyszli gapie i zaoferowali się z pomocą ochoczo na to
przystałem.NO I PRZYSZEDŁ H. Jak zwykle naprany. Też bardzo chciał. Pozwoliłem.
Było dobrze do czasu. W pewnym momencie zaczęli opowiadać kawały. Każdy
rechotał,ale H. miał problemy z koordynacja śmiechu i ręki. Zarechotał i w tym
momencie ręka poszła mu nieznacznie do góry. Rakieta nie wpadła pod odpowiednim
kątem do wody tylko odbiła sie od niej jak żabka z kamienia. Odbita poleciała do
przodu,przeskoczyła
rzekę,tam otworzył sie spadochronik i rakieta powolutku opadając rozbłysła. Nie
była wysoko,opadła ze spadochronikiem na jakieś drzewo i tam zawisła.Zawisła
paląc sie. Leciały z niej takie palące się krople,które spadały na ściółkę.
Była to wczesna wiosna.Po mrozach ściółka była wysuszona. Liści i trawy jeszcze
nie było.Po chwili ze ściółki zaczął wydobywać się dym,a potem pokazał się
ogień.W tym momencie uzmysłowiłem sobie,że wojsko gdzieś tam ma port wojenny i
zbiorniki paliwa do swoich jednostek.Wygnałem wszystkich,zamknąłem magazyn i
pognałem do prezesa. Prezes jedyny miał telefon dający połączenie z
wojskiem.Opowiedziałem prezesowi w czym rzecz,ten zaczął sie łączyć z dowódcą za
wodą.Wydawałoby sie,że nic prostszego. Guzik- połączenie uzyskiwało sie przez
SZCZECIN. Po kilkunastu minutach dodzwonił się. Opowiedział koledze za rzeką w
czym rzecz,a ten odpowiedział-tak wiem,ze się coś tam paliło,ale moi wartownicy to
ugasili butami. I tak uniknąłem procesu o sabotaż. Od tego czasu unikałem też
H. i jego pomocy,chociaż to była moja głupota."

przedziwna1 Mina na kutrze 10.10.07, 21:17

"Mój drugi kontakt z wojskiem miał inny charakter. Zachorował nam koordynator
więc ja obsługiwałem radiostację.O określonych godzinach siedziałem przy
radiostacji i odbierałem meldunki kutrów o połowach,o ich potrzebach przy
zejściu z morza(zamawiali paliwo,sieci,żywność). Te ich meldunki zbierało sie do
kupy i zamawiało w CPNie odpowiednie ilości paliwa czy smarów,godziny
tankowania,uruchamiało sie na określoną godzinę magazyn a także zamawiało sie
odpowiednie
ilości chleba,żywności. Kutry zgłaszały sie wg numerów. W pewnym momencie
zgłosił się jakiś tam Dzi i podał taki meldunek-mam tyle to a tyle
śledzia,dorsza i minę na pokładzie.Myślałem,że sie przesłyszałem,że żartuje.
Nakazałem powtórzyc.Powtórzył.Pytam skąd wiesz,że to mina- bo starszy rybak
zobaczył ją w sieci.Pytam-odciąłeś sieć- nie, mam ja na pokładzie w worku z
rybą. Daj starszego do radia-mówię, chcąc sie upewnić. Nie dam,bo siedzi w
mojej kabinie z
resztą załogi i za żadne skarby nie wyjdzie na pokład.Proszę Pani,gdyby ta mina
wybuchła to z tej łupinki nie byłoby co
zbierać,a oni biedacy myśleli,że jak zejdą do kabiny szypra to ich coś
uratuje.Pytam gdzie partner-odciął linę i zwiał ,ale nas asekuruje. Nakazałem
ciszę w eterze i kazałem oddalić się wszystkim jednostkom. Pytam,czy chcą
opuscić kuter-nie chcieli,stwierdzili,że jak nie wybuchła to może i nie
wybuchnie. Powiedział,że powoli płynie do portu. Natychmiast poprzez Szczecin
połączyłem się z wojskiem. Zakazali wpływania do portu i powiedzieli,że zaraz
wysyłają ekipę.Faktycznie pognali swoją jednostkę w morze,znależli nasz kuter
,weszli na pokład i zabrali to świństwo na swoja jednostkę.Stwierdzili,że to
mina ćwiczebna. Była razem z wózkiem. Nie rozwinęła się jej lina i tak leżało
to na dnie.Wojsko sobie nie zawracało zgubą głowy,a nasi to wciągnęli do
sieci.Akcja trwała kilka godzin.
Gdyby mina wybuchła w Belonie czy porcie zimowym szklarze mieliby co robić
kilka tygodni,a z kutrów byłyby strzepy."

egraa Re: Mina na kutrze 11.10.07, 07:40

Jeszcze, jeszcze! Świetne są te wspomnienia i w formie, i w treści,
zwłaszcza, że z pierwszej ręki!
- przedziwna1 Re: Mina na kutrze 11.10.07, 16:18
  
  Prawda ze wspaniale? Ja tez jestem zachwycona sposobem w jaki pan Janusz pisze.
  I juz wklejam dalej :))

przedziwna1 O jednego za duzo... 11.10.07, 16:23

"Pisałem Pani o takim H.,który motopompą czyścił plac w Belonie i mył
skrzynie po rybach. H. był tzw złotą rączką,czyli konserwatorem do
wszystkiego.Miał dwie przypadłości-jedna-powszechna naonczas,druga to zacinanie
sie przy rozmowie(inaczej mówiąc potwornie sie jąkał),potęgujące się po wypiciu.
Kiedyś H. dostał pomocnika. Nie wiem czym powodowała się kadrowa,że tego
chłopaka skierowała do pomocy H.,ale to zrobiła. Chłopak odszukał H. na
zakładzie i znalazł go w miejscu publicznym,czyli gdzieś w magazynie gdzie było
parę osób.Wparował do tej kanciapy i
jąkając się spytał który to pan H. H. wstał,wyrżnął chłopaka w pysk. Tak na
wstępie,by starszych nie przedrzeźniał i to w miejscu publicznym. Chłopak zaczął
się tłumaczyć,ale zanim doszedł do sedna zarobił drugi raz.Mimo,że do H.
wreszcie dotarło,że na jeden Dziwnów może być dwóch jąkających się(chłopak był
z Wrzosowa)-nie
polubili się i chłopak zrezygnował."

przedziwna1 Stołówka pracownicza 11.10.07, 16:31

"Udogodnieniem Belony była stołówka pracownicza.Nie była ona na terenie zakładu
tylko w mieście. Ten budynek stoi do dziś-widzę go na Pani zdjęciach. Tą
stołówkę urządzał,otwierał,a potem prowadził pan S. Do dzisiaj żona moja
powtarza-pozapinaj się, bo chodzisz jak S. Tenże pan zawsze chodził
porozpinany-obojętnie zima czy lato. W zimie miał na grzbiecie jakąś kurtkę,ale
brzuch i tors miał odsłonięty.Brzuch miał zawsze na wierzchu.On tez był twórcą
patentu na obniżkę kosztów prowadzenia stołówki.Wynajął gdzieś w Dziwnówku czy
Wrzosowie chlewnię i tam trzymał świniaki na potrzeby stołówki. Swiniaki
pasione były zlewkami z naszej stołówki i zlewkami z
innych stołówek.Wszystko było dobre do czasu. S. wpadł na pomysł by świniom
dodawać do żarcia głowy wędzonych śledzi. Sledzie szły do puszek,natomiast łby
do żarcia świń. Po jakimś czasie świnie kwiczały śledziowo,nawet ich szczecina
śmierdziała wędzoną rybą . Zamiast odstawić te śledziowe łby dwa miesiące
przed ubojem świnie były karmione tymi łbami do końca.Nic tego zapachu w
mięsie czy słoninie nie zabijało. Myśmy przywykli,ale S. w sezonie
karmił równiez wczasowiczów. Zabawnie wyglądał protest takich wczasowiczów na
ten zapach mięsa. Wczasowicz zgłaszał swoje zastrzeżenia kucharce wydającej,ta
wołała kierownika. Przychodził do wczasowicza brzuch S.,potem on sam.Brał w
palce kotlet z talerza,podkładał pod nos,wąchał,a potem odkładając kotlet na
talerz stwierdzał- w Dziwnowie wszystko smierdzi rybą.I było po reklamacji.
Starzy bywalcy tej stołówki podpatrzyli mój patent. Jak śmierdziało rybą żądałem
cebulę-robiłem z niej sałatkę i z taką sałatką można było zjeść nawet smażony
odbijacz(to taki kłąb uplecionej liny jaki wykłada się za burtę gdy kuter stoi
przy nabrzeżu.Chroni on nabrzeże i burtę kutra przed tarciem i obijaniem sie
wzajemnym)."

przedziwna1 Dziwnow w puszce 12.10.07, 16:32

"To,że wszędzie śmierdziało rybą to fakt. Nawet chciałem ten fakt
wykorzystać. Belona kiedyś produkowała konserwy dla Hiszpanii. Ci zażyczyli
sobie nietypowy gramaż.Wytwórnia puszek zrobiła nam te puszki. Myśmy nazywali je
mandoliny. Były znacznie większe niż nasze typowe.Produkowaliśmy w nich
śledzie w pomidorach. Po realizacji kontraktu zostało nam sporo pustych puszek
i wieczek.Nikt z krajowych odbiorców nie chciał tak dużych konserw. Puszki
leżały na magazynie i powiększały nam zapasy-co wówczas było
karygodne.Zaproponowałem zarządowi by zamówili odpowiednie etykiety z napisem
pamiątka z Dziwnowa-powietrze znad morza. Uznali to za pomysł poroniony,a ja
po kilku latach gdzieś przeczytałem,że
Japończycy mój pomysł wykorzystali i takie puste zamknięte konserwy z
powodzeniem sprzedawali. No ale oni kapitalizm mieli zawsze."

przedziwna1 Sąsiadka na dachu 12.10.07, 16:43

"Nad nami,w narożnym po lewej stronie mieszkaniu mieszkali państwo C. Jak
sądzę,mieszkaja oni tam nadal. Pan C. był specjalistą od napraw sprzętu
radiowego.Pewnego razu, tuż po zasiedleniu(1 lipca 1971 r)
słyszymy przez okno póżnym wieczorem dziwne słowa-"daj ją
wyżej,dobrze,dobrze,tak teraz potrzymaj"-itp.Wypowiadał je
C. To były lata 70te,wczesny Gierek,otwarcie Polski na świat,ale żeby tak
otwarcie,publicznie?! Budynek był zasiedlony wyłącznie ludźmi młodymi, więc
sensacji nikt z tego nie robił.Następnego wieczoru ponownie coś tam gadał do
(chyba) żony.I podobnie brzmiało to dwuznacznie.Wyjrzałem przez okno i
zobaczyłem C. na
balkonie jak gadał w stronę nieba.Z dachu dochodził kobiecy głos. Wyszedłem na
klatkę,podszedłem piętro wyżej i zobaczyłem jak we włazie dachowym ukazują sie
najpierw nogi sąsiadki,potem urocza reszta. Zeszła z wdziekiem po
drabince,ukłoniliśmy się sobie,a gdy wyszedł z mieszkania C., spytałem co się
stało na tym dachu.No i wyszło szydło z worka. Na tym dachu C. zainstalował
kilka anten telewizyjnych i w zależności od pory dnia nakierowywał
je to na Bornholm,to na Kilonię. Łapał tez oba Berliny, a nawet czasami
Sztokholm.Mieli małe dziecko,więc to dziecko raz chciało bajki duńskie,raz
piaskowego dziadka. I ta biedna sąsiadka chodziła co wieczór po tym dachu i
kręciła tymi antenami pod dyktando męża. To był amator telewizji,sam te anteny
robił,a telewizji satelitarnej wówczas nie było.Miał jedną antenę
uniwersalną i poprzez kręcenie jej na dachu i podnoszenie wyżej -niżej łapał
odpowiednie stacje.Potem założył kilka innych.
Teraz jak patrzę na zdjęcie i widzę kilka wielokierunkowych anten na dachu i
jedną na balkoniku dużego pokoju to jestem przekonany,że C. żyją i mają się
dobrze.Bardzo sympatyczni sąsiedzi,ale on nie miał serca,bo ganiał po dachu
żonę,mimo iż on miał większe ku temu predyspozycje gabarytowe.Co wcale nie
przeszkadzało sąsiadce być pogodną,wdzięczną i uroczą kobietą."

przedziwna1 Seria z piekarnika 14.10.07, 18:36

"Spółdzielnia z Kamienia Pomorskiego budowała te bloki,ale zasiedlać je mieli
pracownicy Belony. W sumie byli to głównie młodzi ludzie.Mieszkania były
budowane wg ówczesnych technologii,to znaczy były w nich piece i kaflowe
kuchnie.W kuchniach były wbudowane wężownice,nad kuchniami na ścianie wisiały
bojlery 120 litrowe.Do tych bojlerów prowadziły całe kłębowiska rur,przez co
każda kuchnia wyglądała jak kotłownia. Spółdzielnia sprowadzała wegiel i
każdy mógł sobie ten węgiel kupić w Belonie. Nie trzeba było wozic
go z ościennych większych miast. Sprowadzali taki groszek,który nie dawał
popiołu i był bardzo kaloryczny. Mieszkania były bardzo ciepłe,przynajmniej te
środkowe. Ja nie musiałem palić w piecu bo wystarczyła kuchnia by ogrzać
całe mieszkanie. Przy okazji nagrzewała się woda na kąpiel,pranie,mycie
garów.To było dość piekielne urzadzenie taka wężownica z bojlerem. Jednego
razu zagotowała sie nam woda w wężownicy i zadziałały dwa urzadzenia przelew i
zawór bezpieczeństwa. Żona zwiała z kuchni aż wszystko się uspokoiło.Gazu w
Dziwnowie nie było(teraz widzę na naszym
budynku żółtą rurę więc sądzę,że jest gaz sieciowy).Stacja CPNu w której
tankowały się kutry sprowadzała gaz płynny na potrzeby kutrów. Sprzedawali
równiez gaz do butli turystycznych więc mielismy swoje małe butle i kuchenki
turystyczne. Dla większości z nas te mieszkania były pierwszymi mieszkaniami w
życiu. Pamietam jak w mieszkaniu obok cos wystrzeliło i za chwilę łomotała nam
do drzwi wystraszona S. Powiedziała,że u niej coś w kuchni wybucha i ona do
mieszkania nie wróci. Faktycznie waliły jakieś serie jak na wojnie.Po chwili
ucichło.Wszedłem do mieszkania S.Za mną przestraszone dwie kobiety. S. pokazała
na piekarnik,ze stamtąd waliło. Otworzyłem piekarnik i zobaczyłem,że w środku
leży porozrywana paczka z nabojami od syfonów.Podczas wprowadzania się S.
schowała te naboje w piekarniku. Zapomniała o nich,a gdy napaliła w kuchni
naboje zaczęły się rozrywać z hukiem."

przedziwna1 W TV o rybołówstwie 14.10.07, 18:48

"Do kupna telewizora zmobilizowały nas dwa wydarzenia-jedno to zbliżająca się
olimpiada w Monachium,a drugie to fakt,ze sam wystąpiłem w telewizji Szczecin i
nie miałem w czym siebie obejrzeć.
Wiosną 1972 roku przyjechali reporterzy z potężną kamerą i koniecznie chcieli by
ktoś im opowiedział o wspaniałych walorach turystyczno-przemysłowych
Dziwnowa.Mieli na myśli rozwój rybactwa i o tym chcieli porozmawiać.Zabrali
mnie na koniec falochronu,tak by było widać i plażę.Wówczas był tak zwany szczyt
połowowy,głośnym echem w prasie lokalnej odbijały się wyniki połowowe rybaków
Belony,no więc chcieli koniecznie by o tym poopowiadać.Nie było
scenariusza,nikt wypowiedzi nie przygotowywał. Podsunęli mi pod nos gruchę
mikrofonu i gadaj o sukcesach. A ja powiedziałem,że i owszem-teraz są
sukcesy,ale za 20-25 lat skończy sie ryba w Bałtyku i rybacy oraz mieszkańcy
Dziwnowa będą musieli przestawić się na usługi związane z ruchem turystycznym.
Gadałem o gospodarce
rabunkowej,o sezonowości połowów. Reporterzy byli załamani, bo to było wejście
na żywo,w jakimś programie regionalnym dopołudniowym.Nie podzielałem ich
zachwytu,gadałem im rzeczy mało popularne,a to był przecież okres rozkwitu
gierkowszczyzny.Nie pamiętam ile to trwało,ale nie byli na tyle mną
zachwyceni,że z falochronu powróciłem do Belony na piechotę.Jakoś już nie
mieli możliwości mnie odwieżć, bo jechali za rzekę. Czy było tak
faktycznie-nie wiem. W telewizji jednak wystąpiłem, o czym świadczył fakt,ze
za tych parę minut gadania przysłali mi wynagrodzenie,coś ponad
300 złotych. Nawet ktoś z Dziwnowa opowiadał mi,że widział mnie".

przedziwna1 Refleksja o rybołówstwie 14.10.07, 18:55

"Dzisiaj jak widzę nieliczne kutry rybackie,jak widzę kutry przerobione na
spacerówki stwierdzam,że miałem rację.
Dziwnów stał rybą i wojskiem. Jak przyjechałem do Dziwnowa na praktykę było
tam 46 kutrów.Jak osiedliłem się i podjąłem pracę w Belonie tych kutrów było
już 29 .Reszta pojechała do Gujany Holenderskiej(Surinamu). Te 46 kutrów łowiło
coś 2800-2900 ton ryby rocznie,z czego prawie 3/4 w sezonie wiosennym. W tym
okresie łowiono głównie śledzia na łowiskach położonych blisko NRD. Tam śledż
odbywał tarło i w czasie tego tarła był odławiany przez nas,przez Niemców , a
nawet pojawiały sie kutry ze środkowego i wschodniego wybrzeża. Nasze kutry
miały najbliżej(z polskich) do portu i na łowisko.Wychodziły w morze i wracały
tego samego dnia
wieczorem. Normalnie wychodziły na trzy dni,ale w czasie tarła koncentracja ryby
była tak duża,że potrafili się załadować w jeden dzień. Ale łowiły rybę
tarłową. Często powracały z rybą pełną ikry,a więc śledż nie zdołał się
wytrzeć. Cykl produkcyjny ryby był permanentnie zachwiany. Taka gospodarka nie
mogła trwać wiecznie i ja o tym mówiłem.Co z tego,ze biliśmy rekordy, jak
ryba nie mogła się odrodzić. Moje gadanie nikomu nie przeszkadzało,a co
więcej-ja sam walnie przyczyniłem sie do tego,że połowy w Belonie wzrosły na
koniec 1973 roku do ponad 4600 ton i to przy mniejszej flocie(tylko 29 kutrów)"

przedziwna1 Z siekierą na dziecko?! 14.10.07, 19:05

"Jak patrzę na zdjęcie wejścia do mojego budynku, to przypomina mi sie historia
mrożąca krew w żyłach.Wracaliśmy po pracy do domu,byliśmy już na schodach,gdy
nagle zza węgła z wrzaskiem wyskoczył Mareczek,a za nim ojciec z siekierą w
ręku.Mareczek trzymał sie za głowę i zwiewał ile sił w nogach. Jego ojciec
wyhamował przy nas bo i tak Mareczka by nie dogonił.Spytaliśmy co sie stało,a
ojciec powiedział nam,że to nie to, co myślimy. Mareczek bawił sie huśtawką na
tyłach domu,a niedaleko ojciec rąbał drewno z jakiejś zwalonej topoli.
Nagle Mareczek spadł,a huśtawka uwolniona
od ciężaru odbiła do tyłu,a potem Mareczka walnęła w czoło. Ojciec, widząc to
,podskoczył do Mareczka i chciał mu przyłożyć zimną siekierę do czoła, by
krwiak był mniejszy. Mareczek wystraszył się widoku ojca z siekierą ,
pędzącego do niego i zaczął zwiewać . Mareczek to było oczko w głowie
rodziców,a szczególnie ojca. Bardzo do niego podobny,śliczny
chłopaczek.Bardzo,ale to bardzo zacna rodzina. Gospodarni,cisi,spokojni. Dla
sąsiadów uczynni,cierpliwi. Wiele im zawdzięczamy i nigdy nie odwdzięczymy się
do końca.Proszę ich pozdrowić od nas, jak będzie to możliwe."

przedziwna1 Ksiegarnia-raj 21.10.07, 19:08

"W Dziwnowie była księgarnia z wiecznie nudzącą się Panią. Jej znudzenie
wynikało wyłącznie z faktu,ze poza początkiem roku szkolnego praktycznie
codziennie odwiedzały ja dwie trzy osoby i to po ołówek czy cyrkiel.Pani
dostawała wszystko z przydziału i wg statystyk zakładajacych równomierne
rozłożenie w kraju poziomu wykształcenia i tzw prognozowanego zapotrzebowania
na dobra
kulturalne. Z tym ostatnim Pani konkurowała z Podlasianką i muszę powiedzieć,że
sromotnie przegrywała. Dzieki temu moglismy w tym pawilonie zaopatrzyć się we
wszystko co było w Polsce dostepne spod lady. Encyklopedie-proszę bardzo- i to
brane z półki,a nie z zaplecza.Leksykony,atlasy-proszę bardzo. O beletrystyce
nie wspomnę.To był RAJ."

jerzyfil Re: Ksiegarnia-raj 23.10.07, 11:28

Potwierdzam te słowa.Pierwsze kroki podczas pobytu czy to w
Dziwnówku,Dziwnowie czy też w Miedzywodziu zawsze kierowalem do tej
księgarni, zawsze znalazłem coś poszukiwanego.Zresztą także teraz
odwiedzam Ją (chyba tylko z sentymentu).Drugą taką "zaprzyjażnioną"
miałem w Drawnie gdzie moglem buszować do woli ..niestety już jej w
ubiegłym roku nie widziałem.Dawnych wspomnień czar.

Najnowsze z forum Świnoujście

Zaloguj się