targowanie sie z zyciem

[bozenadwa]

Wczoraj bardzo poruszylo mnie to co napisal Mazur do Doni ,o etapie
targowania sie z zyciem.Nie wiem ,moze ja jestem teraz na takim
etapie ,a moze chodzi o cos innego .Nie wiem ,nie znam siebie takiej
jaka jestem w tej chwili.Nie oznacza to ,ze sie takiej nie
lubie ,ale chyba chodzi o to ,ze nie mam rozeznania .Moze nie
koniecznie w niedziele ,ale jak znajdziecie chwile to napiszcie co
dla Was oznacza zwrot targowanie sie z zyciem.Nie wiem dlaczego ,ale
jest to dla mnie wazne.Pozdrawiam.

Pewnie każdy to przeżywał...

[tricolour]

... gdy waliło się coś ważnego.

Twierdził, że nigdy czegoś już nie zrobi albo obiecywał sobie coś za coś.

[bozenadwa]

Moze i tak ,mysle ze tez o to chodzi co napisales ,ale mnie chodzi
po glowie cos innego ,glebszego .Naprawde jescze nie wiem co To ma
byc ,moze dowiem sie za jakis czas ,nie wiem .

Głębiej to się targujemy z Bogiem...

[tricolour]

... prawie na codzień.

[z_mazur]

No właśnie, bo to jest trochę tak, że się targujemy z jakąś siłą wyższą. Dla wierzących to będzie Bóg, dla innych fatum, los.
Staramy się tą siłę wyższą przekupić. Zapewniając, że teraz już wiemy..., że jeśli będziemy mieli jeszcze jedną szansę..., że teraz już nie popełnimy błędu...

[aron95]

Zapewniając, że teraz już wiemy..., że je
> śli będziemy mieli jeszcze jedną szansę..., że teraz już nie popełnimy błędu...
>

Błędy sa ludzkie, tym się różnimy od maszyn które, gdy popełnią błąd to znaczy ,
ze są zepsute . My na błędach wyrastamy bo codziennie stajemy przed wyborami .
Możemy coś zrobić a nie musimy .
Ważne aby umieć błędy obracać w sukcesy choć to ciężko .

[mary171]

Targujemy się i popełniamy błędy. Czy się na nich uczymy? Może troszkę, ale jak
mówią błądzić - rzecz ludzka.

[niutka]

Ja targuje sie (a raczej rozliczam) z zyciem po raz drugi. Pierwszy raz
szukalam przede wszystkim winy w sobie, bo maz utwierdzal mnie, ze to jest TYLKO
moja wina..... iz mnie zdradzil. Po tym targowaniu sie (chyba nieudanym),
pozwolilam mezowi wrocic do nas. Teraz, po 7 latach, ja odchodze. I znowu sie
targuje. Ale wiem, ze wina rozpadu zwiazku lezy po obu stronach (choc moj maz
nadal uwaza, ze tylko po mojej). A z drugiej strony sa mysli, ze gdybym
poswiecila swoje marzenia, oczekiwania, siebie.... nasze malzenstwo mogloby
przetrwac. Tylko, ze ja juz tego nie chce. Zbyt dlugo to wszystko poswiecalam. A
wiem, ze on sie nigdy nie zmieni, bo przeciez to wszystko moja wina.

[zielona_ropucha]

Ja dopiero teraz zaczynam się targować...postanowiłam za wszelka
cene wyrwać z niego to,co najlepsze.Teraz to juz naprawdę zalezy
tylko ode mnie,co zrobię z tym swoim życiem dalej...a dalej wielka
niewiadoma,za to jedno,czego sie dorobiłam na razie to poczucie
ogromnego bezpieczeństwa,że jestem w stanie sama zadbać o siebie i
zrobię to najlepiej na świecie...za to zapłaciłam życiu wysoką
cenę,bolało,etapy tracenia wiary i słabości jeszcze sie zdarzaja,ale
wiem,że sama jestem w stanie z tego wyjść.

nie znam takiego zwrotu

[zuza145]

i nie wiem co oznacza- bo się wogóle z życiem nie targowałam nigdy i
nie targuję obecnie mimo nieco innej sytuacji życiowej.
Wszelkie plany, realizowanie ich i owoce ich rezultatów zawdzięczam
sobie- nawet jeśli skorzystam z pmocy- bo umiem poprosić o pomoc
oraz wyrazić swoją niewiedzę-bo wszechwiedząca nie jestem.
Owszem- czasami bywa smętnie jak się człowiek zamyśli że właśnie sam
musi- ale nie mam żadnego zamiaru targować się o cokolwiek.
Ten zwrot oznacza dla mnie coś niepozytywnego wręcz.
A ja- nauczona od małego samodzielności- jestem nadal samodzielna-
mimo iż zdradzona.
To nie zmieniło w żaden sposób podejścia do zycia- osłabiło siły na
czas pewien i inne takie tam- ale podstaw nie.
Zasady zostały takie jak były.
Sukcesy są wyrazem moich działań- bo niby czemu mam się targować-
sama sobie wypracuję. Wszytsko co mam- zawdzięczam sobie- to co będę
miała- też będę zawdzięczała sobie.
Nie widzę więc miejsca na żadne targi- na pracę własną- a owszem-
bardzo dużo miejsca widzę.

wiem

[zuza145]

już co mnie tak razi w tym sformułowaniu- postawa roszczeniowa wobec
życia- tak mi się to kojarzy- bo ona ma a ja nie mam.
Brrrrrrrrrrr.
Wiem że najprawdopodobniej co innego mieliście na mysli- ale mnie
odrzuca od takich określeń.
Sorki.

[niutka]

Kto - ONA? Ta druga? A jesli jej nie ma?

[zuza145]

nie chodzi o żadną drugą- chodzi o inną osobę- jakąś tam
teoretyczną - która niby ma lepiej niż mam ja.
To był przykład- do mojej teorii.

nie odnosze sie do nikogo konkretnego.
Za to co mam - odpowiadam sama.

[niutka]

No to sorry. Ale Ty chyba myslisz o czyms innym niz pozostali udzielajacy sie w
tym watku. Jednakze kazde zdanie wtym temacie, to co nowego do "sprawy".

no tak

[zuza145]

- inaczej jakoś mi to idzie.
ale różnorodnośc w przyrodzie fajna jest.
Generalizując- jak zwał- tak zwał- jak daje kopa cos energetycznego
w pozytywnym znaczeniu słowa kop- nie jest żle.

[niutka]

A moze Ty dasz mi kopa.... bo to co dostaje zlego od meza i od zycia (?) wplywa
na mnie tylko czasowo.

[zuza145]

Niutka he he he - ależ Kochana- ty sobie pieknie sama radzisz-
wniosek wyciągnęłaś prawidłowy i realistycznie oceniłaś- chwilowo
wpływa.
Chwilowo- więc przeminie.
A moim zdaniem tym szybciej im szybciej człowiek zaczyna działanie.
Ja się boję- to nic złego bo oswajam swój strach róznymi
metodami.Czytam, szukam, pytam- mam szczęście- dostaję odpowiedzi- a
te które są dla mnie szokująco nowe- rozbieram sobie na czynniki
pierwsze i wyciągam wnioski.
i jakoś idę- do przodu.
Ale potwredzam swój pogląd- muszę samodzielnie- żeby nie obwiniać
nikogo jeśli coś się zchrzani- wtedy wiem- że muszę ponownie ale
inaczej.
Ja nie widzę he he- powodów aby cię kopać- ty się turlasz całkiem
całkiem chyba.

[niutka]

To tak sie wydaje, ze sie "kulam calkiem niezle". Nie zaprzecze, staram sie.
Kazdy "kopniak" od meza dodaje mi sil, aby walczyc o swoje. Ale wewnatrz wciaz
sie "targuje"....

[z_mazur]

"Targowanie się" to jeden z etapów wychodzenia z kryzysowej sytuacji.
Następuje najczęściej po niedowierzaniu i niegodzeniu się z sytuacją.
To etap w którym wydaje nam się, że jeśli postawimy sobie jakieś warunki, które są trudne do spełnienia i spróbujemy je osiągnąć, to dzięki temu zyskamy jakiś bonus. To taka postawa: "ok, ok, jeśli jest tak przechlapane to ja zrobię jeszcze to i to, a Ty mi życie (Bóg, siła wyższa) wtedy...". Ten etap przechodzi prawie każdy, tak jak niedowierzanie, jak złość, i jak pogodzenie się z losem.

[zuza145]

widać poszłam na skróty.
Ominęłam i ruszyłam dość szybko.

pogodzenie z losem

[zuza145]

odbieram jako rezygnację-jest jeszcze jedna opcja- jestem chwastem
he he.

targowanie się z zyciem...

[takasoobie]

...jest jak najbardziej pozytywne, bo wyzwala pokłady energii,
możliowści, jakich nie spodziewaliśmy się u siebie znaleźć.Tyle
tylko, że czasami przychodza takie momenty, że obojętniejemy i nie
chce się nam już zachwalać towaru jakim jest nasze życie...Ja chyba
jestem na tym etapie )) Ono po prostu się toczy...

[zuza145]

O ileż piękniej brzmi- żeś się nie poddała?

Stanowczo i piekniej i bardziej mobilizująco. Targi to dobre na
bazarze.

[niutka]

zuza145 napisała:

> Targi to dobre na bazarze.

No niby tak. Dlatego lepiej by brzmialo: "rozliczanie sie z zyciem".

Łeeeeeeeeee

[zuza145]

rozliczenia to dobre w podsumowaniu he he - a my mamy nowe otwarcie
Niutka.
Nowiuśkie- jeszcze czuć zapach farby. Spoko- wyschnie i smród
wywietrzeje.

To ma wymiar targowania...

[tricolour]

... gdy dołoży się Siłę Wyższą.

Ludzie wtedy często obiecują niestworzone historie byle tylko "dostać" to, co
chcą. Że do kościoła będą chodzić co niedziela byle tylko partner nie opuszczał
(to Bóg tak ma zrobić, by partner nie opuścił) itp.

W przypadku chorób, to ma jeszcze większe nasilenie.

[zuza145]

U tych targujących- owszem- roszczeniówka odchodzi.

zuza...

[takasoobie]

...Ty jesteś jeszcze młoda, młodość dodaje energii. Nawet przy
rozwodzie.To jest taki okres udowadniania sobie i calemu światu,
jaka jestem dzielna, co mogę osiagnąć, na co mnie stać, a wszystko
co najlepsze jeszcze przedmną...To jest na tym etapie
potrzebne...Potem życie przyjmuje się z dystansem i pewnego rozdzaju
pokorą, ale to przychodzi chyba z wiekiem )))

He He He

[zuza145]

Z głębi swojej "skaleczonej" czetredziestoleniej duszy dziękuję.
Energia ma się chyba jednak nijak do kalendarza- to "ćóś" tkwi- i
albo wygląda albo trzeba odgrzebać albo zaszczepić.
Będę doić energię jak rasowy Wampir energetyczny za dni kilka- bo
mam się w sądzie stawić.
Tymczasem potwierdzam- dystans- fajna sprawa.
Ileś ja mam mniej problemów- niż inni ( w tej jednakowej części
problemowej oczywiście).

[niutka]

Hmmmm. W takim ujeciu sprawy, to ma inny sens. Ale chyba nawet gleboko wierzace
osoby zdaja sobie sprawe, ze Bog nic tu SAM nie zdziala. To my decydujemy o
swoim losie. Niestety... a moze na szczescie. Wiem, wymadrzam sie, choc sama
sobie ze wszystkim poradzic nie moge. Jak moj maz odszedl kiedys ode mnie tez
"latalam" do koscila ale.... zeby byc w "porzadku" wobec Boga, zeby starac sie
go nie obwiniac, mimo iz chyba obwinialam.
Trudny to jest temat....

[salemka1]

tricolour napisał:

> W przypadku chorób, to ma jeszcze większe nasilenie.

Oj tak... O romansie mojego męża dowiedziałam się, jak leżał bardzo chory w
szpitalu, był nieprzytomny i właściwie miał 50% szans na przeżycie. Wtedy to się
targowałam z Bogiem i wszystkimi duchami mi życzliwymi, coby go sprowadzili na
ziemię, abym mogła go przytomnego po ryju wytrzaskać.... I obiecywałam, że tylko
wytrzaskam i nic więcej nie będę chciała...

[niutka]

Zapytam ze zwyklej ciekawosci. Jak to sie skonczylo?

Właśnie, właśnie!

[tricolour]

Dożył do wzięcia po mordzie?

[z_mazur]

Tri zabiłeś mnie. Cały laptop do wycierania, nie powinno się jeść kolacji przy kompie, prawie bym się zadławił.

)))))))))))))))))

Też wycierałem...

[tricolour]

... nie raz.

)

No dożył.... ale...

[salemka1]

na tyle to długo trwało, że mi już w sumie trzaskania się odechciało... Emocje
mi nieco opadło, poza tym miałam wieksze problemy, bo w tym samym czasie dziecko
było chore. A poza tym pomyślałam o tym z innej strony. Otóż jak byłam z
dzieckiem w szpitalu, to mąż mój pojechał do tej swojej zasłaniając się
delegacją. I jak tylko dojechał, to musiał wracać, bo już się pochorował. I
wiecie, co? Pomyślałam sobie, że Bóg nie wytrzymał po prostu i go sam skarał tą
chorobą... może to głupie, bo to tylko zbieg okoliczności, ale tak było. A
dziecko wtedy było bardzo chore i miało 8 miesięcy. A poza tym, ja w ogóle
spokojna jestem ogromnie, więc to trzaskanie mi szybko przeszło

[nangaparbat3]

Pamiętam, ze kiedys kiedys ktos opowiadał o poslaniu kochance meza kaczki - nie
pamiętam tylko, czy to były fantazje, czy naprawdę kaczkę posłano, i nie
pamietam kto - moze Ty?
Zachwycila mnie wowczas ta kaczka.

[salemka1]

Nie Nanga, ja nie posyłałam, z resztą mój był zacewnikowany...
Z resztą w ogóle jakos nie odnosiłam sie wrogo do tej kochanki. Nawet
informowałam ją o stanie zdrowia jej ukochanego... Bardzo dużo z nią wtedy
rozmawiałam.

[nangaparbat3]

Acha.
No nie pamietam, kto to z ta kaczka, i nawet znaleźc juz bym pewnie nie umiała.
Ale kaczka była dobra.
Bo miłosc to też kaczka.
Właśnie.

trzaskanie

[zuza145]

Onośnie trzaskania - po pysku.
Hm- zdrowy był jak trzasnęłam. ( 2 lub 3 razy- nie pamiętam ile- bom
wstrząśnięta była).

Jako patologiczna- nie żałuję wcale.

[salemka1]

zuza145 napisała:

> Hm- zdrowy był jak trzasnęłam. ( 2 lub 3 razy- nie pamiętam ile- bom
> wstrząśnięta była).
>
> Jako patologiczna- nie żałuję wcale.

Podobno ze mną jest tak, że potrafię trzaskać po pysku złośliwością samą bez
rekoczynów. I podobno w ten sposób trzaskam go do tej pory, bo mnie nie przegada
i go zatyka, jak mu coś dosadzę.

acha

[salemka1]

i nie wiem, co jest większą patologia, trzaśniecie ze dwa razy, czy takie
dotrzaskiwanie słowne. Ale wiesz, co? Jakoś też wyrzutów nie mam.

[to.ja.kas]

Trzaskała, ale żeby nie było - w obronie własnej.....

Też oplułam monitor )))

[niutka]

Chcialabym miec kiedys odwage, aby mojego jeszcze meza wytrzaskac.... Ale wtedy
on chyba by mnie zabil. Takiej zniewagi by nie zdzierzyl.

[salemka1]

niutka napisała:

Ale wtedy
> on chyba by mnie zabil. Takiej zniewagi by nie zdzierzyl.

Jeszcze moze być tak, że zamarłby ze zdziwienia i szoku

[to.ja.kas]

I to dopiero byłoby zakonczenie nadajace się na scenariusz filmowy :-
)))
Ty go w pyska a on zgon

[niutka]

[niutka]

No... bardzo prawdopodobne. Niedlugo pewnie zdebieje, jak zobaczy pozew z sadu.
Bo jakos chyba nie dochodzi do niego, ze chce rozwodu.

ja tam nie wiem

[zuza145]

nic o przemocy fozycznej- dzieci nie biję.
A jego trzasnęłam- bo byłam .... ( se wstawiajcie co chcecie).
Pierwszy i ostatni raz- dlatego to ma taki wymiar. Dla mnie.

[salemka1]

zuza145 napisała:

> Pierwszy i ostatni raz- dlatego to ma taki wymiar. Dla mnie.

Zuza, ja to doskonale rozumiem.

inna wersja

[nangaparbat3]

Ostatnio patrzyłam, jak umierał moj ojciec, jak stopniowo, dzień po dniu, z wybitnego fachowca, człowieka który zdobył w zyciu tzw. pozycję, wrocił do stanu dziecka, a potem niemowlecia. Takie patrzenie duzo daje - zrozumiałam wtedy, ze wszystkie tzw. życiowe, naprawdę istotne decyzje powinniśmy podejmowac patrząc na sprawy tak, jakbyśmy widzieli je umierajac - że wtedy widzimy je prawdziwymi, ich rzeczywistą wartośc.
A niedawno znalazłam w gazecie taki tekst:
"Umierajacy człowiek lepiej widzi, jak wiele z jego działań (...) bylo powodowanych nienawiscią, chęcią zysku czy złością. (...) Przechodzi gleboka przemiane duchową i dostrzega to, co od zawsze głoszą mistycy i prorocy - ze najważniejsza w zyciu jest miłosc. Wielu ludzi doznaje takiego wglądu. P{zrychodzi potrzeba naprawienia krzywd, pogodzenia się, załatwienia niezałatwionych spraw, powiedzenia bliskim tego, co nie zostało powiedziane."

[salemka1]

nangaparbat3 napisała:


> "Umierajacy człowiek lepiej widzi, jak wiele z jego działań (...) bylo powodowa
> nych nienawiscią, chęcią zysku czy złością. (...) Przechodzi gleboka przemiane
> duchową i dostrzega to, co od zawsze głoszą mistycy i prorocy - ze najważniejsz
> a w zyciu jest miłosc. Wielu ludzi doznaje takiego wglądu. P{zrychodzi potrzeba
> naprawienia krzywd, pogodzenia się, załatwienia niezałatwionych spraw, powiedz
> enia bliskim tego, co nie zostało powiedziane."

Nanga, nie ma na to reguły. już pisałam o tym moim mężu, który był tak ciężko
chory. on naprawdę umierał... wyszedł z tego. I tez myślałam, że może
przewartościował sobie życie, z resztą dlatego z nim zostałam. Ale są takie
typy, do których nic nie dotrze.

[nangaparbat3]

widac do niego dotrze, jak NAPRAWDE bedzie umierac.
Zawsze mozna miec nadzieje.

[salemka1]

nangaparbat3 napisała:

> widac do niego dotrze, jak NAPRAWDE bedzie umierac.
> Zawsze mozna miec nadzieje.

O kurczę Nanga... teraz to ja oplułam tu conieco....

jeszcze inna wersja

[zuza145]

mówi że może nie dotrzeć wogóle- bo w tak zwanym międzyczasie
zakopie wydarzenie tak głęboko ( sam sobie stworzy nowe realia lub
rzeczywistość) że zapomni o meritum- czyli o tym fakcie który
zadziałał jako wyzwalacz |lawiny|.
A następna (w rozwinięciu) wersja mówi tak: Módlmy się Bracia oraz
Siostry za niego- bo jak dotrze- to być może wtedy będzie to gorsze
niż przejechanie walcem.
Po facecie.

[salemka1]

zuza145 napisała:

> A następna (w rozwinięciu) wersja mówi tak: Módlmy się Bracia oraz
> Siostry za niego- bo jak dotrze- to być może wtedy będzie to gorsze
> niż przejechanie walcem.
> Po facecie.

A to ładne jest