Zagubiona

[Gość: Natalia]

Jestem tegoroczna maturzystka, ale oczywiscie nie boje sie zadnej matury
tylko.....przyszlosci.Za bardzo nie wiem co dalej robic,oczywiscie przez
glowe przebijaly mi sie rozne pomysly:od psychologii,farmacji,stosunkow
miedzynarodowych itd.(wawa).Nauka w dobrym liceum nie sprawiala mi zadnych
wiekszych klopotow,problem z tym ze nie jestem utalentowana konkretnie w
jakims przedmiocie.Zaluje ,ze nie urodzilam sie przyszla humanistka albo
matematyczka.Zdaje sobie sprawe ze jestem niepelnowartosciowa jezeli nie mam
ukierunkowanych planow.Czy wy tez przed podjeciam studiow tez byliscie tacy
zagubieni...Nie wiem czy znajde cel w zyciu:(Jest mi z tym ciezko...Nie wiem
co mam robic.Prosze o wasze opinie.

[vesuvio]

Nie masz się czym martwić. Przypuszczam, że 80% albo i więcej osób w 4 klasie
LO nie miało jeszcze pomysłu na studia - jeśli chodzi o moją ex klasę to tak
właśnie było. Prawie wszyscy (albo nawet 100%) teraz studiują.
Więc i Ty z pewnością znajdziesz coś dla siebie.
Najłatwiej - drogą eliminacji. Sprawdź, co oferuje np. Uniwerek i wykreśl
wszystkie kierunki, które zupełnie Ci nie leżą. Z tych, które pozostaną wykreśl
te, które nie dają żadnego konkretnego zawodu (chyba, żę jesteś zakochana w
filozofii czy cuś, ale wnioskując z twojego posta nie wiesz jeszcze, co tak
naprawdę chciałabyś robić). Następny etap : po każdym kierunku zostaniesz
magistrem czegoś i do jakiegoś zawodu będziesz (powiedzmy...) przygotowana...
jak siebie widzisz w charakterze .... (tu sama wypełnij). Przemyśl również te
kierunki, które dadzą Ci pracę, której zdobycie może Ci umożliwić rodzina,
przyjaciele, jakieś znajomości itp. Obgadaj sprawę z najbliższymi, popytaj
studentów. Generalnie dowiedz się jak najwięcej o kierunkach, na które mogłabyś
zdawać. I zdawaj egzaminy na kilka kierunków - zawsze to bezpieczniej.

powodzenia... i nie dziękuj ;)
Vesuvio

[Gość: Natalia]

Nie dziękuje;)

[Gość: akaWill]

Trudna sprawa, ale moze cos mozna wydumac.

Kiedys spodobalo mi sie powiedzenie, ze "gdy kapitan chce porozmawiac z madrym
czlowiekiem idzie na samotny dlugi spacer".
Jezeli nie wiesz co chcesz robic to dlatego, ze Cie jeszcze samo nie naszlo.
Moze mozna sprobowas z determinacja porozmawiac z soba, co by Ci dalo
zadowolenie, samorealizacje itp.; moze na poczatku ogolnie np. technika lub
uslugi, praca z ludzmi czy z "martwa natura". Zaleznie od postepu tych
dywagacji mozna sie podowiadywac co robi np. psycholog, a co robi chemik. Do
tego pewnie Ci daleko na razie, ale ten etap jest na pewno prostszy, bo czysto
informacyjny. Dobranie kierunku studiow samo wtedy przychodzi. Natomiast samo
szukanie w glebi duszy jest trudne.

To pierwsze rozdroze, a bedzie ich wiecej. Na pocieche powiedz sobie, ze to
tylko zgrubne rozdroze i w zwiazku z tym nie decyduje az tak wiele. Poza tym
jezeli zdarzy Ci sie przeskoczyc ze zlej drogi na ta lepsza bedziesz pewna, ze
wowczas robisz dobry wybor. No i nigdy nie jest za pozno, aby zawrocic. To
nie wyscig.

Nie oczekuj, ze rozmowa "z madrym czlowiekiem" da Ci szybkie i wymierne
rezultaty. To dlugi proces, calozyciowy.

[efwa]

ja sama nie wiedzialam co mam studiowac, kazdy doradzal mi cos innego, tak ze
pod koniec 4 klasy o malo sie nie zalamalam. wszyscy moi znajomi mieli
ukierunkowane plany, a ja nic. zdawalam na kilka bardzo roznych kierunkow, ale
potem postanowilam zrobic sobie pzerwe. po 3 miesiacach rozmow z sama soba
uswiadomilam sobie co chce robic i teraz to studiuje. moja rada to: usiadz i
zapytaj siebie co tak na prawde chcesz robic, zajrzyj bardzo gleboko.
pozdrawiam
ewa