każdy sobie.... :(

[vanilla5]

Od kilku dni zastanawiam się, dlaczego niektórzy studenci są tacy,
że tak powiem, antyspołeczni.. Nie chcą się integrować, spotkać się
gdzieś, pogadać. Wciąż tylko kserówki, kolokwia, wyjazdy do domu..
Nie wiem, możę tylko ja trafiam na takich ludzi. Przykro mi, kiedy
to ja muszę wszystkich integrować, planować spotkania.. Jestem teraz
na 2.roku, rok temu wyciągałam ich na spotkanka itd. Owszem, była
grupa imprezowiczów, którzy pozostawali z kilkoma poprawkami na
wrzesień.. A ja chcę tylko czasem wyjść poszaleć, mieć bratnie dusze
na uczelni, a nie tylko pytać o ksero i kololwia..:( Ktoś może
napisze, żeby zagadała,spróbowała..Tylko czasem odzewu brak.. i
jakoś tak szaro..:(
P.S. Dodam, że poza uczelnią mam znajomych itd. Co prawda, wszyscy
są zabiegani, ale jest ok. Tylko na uczelni brakuje kogoś
bliższego... Mam nadzieję, że wiecie, o co mi chodzi.. Jeśli ktoś
miał podobnie i wybrnął z tej sytuacji lub wie, jak można to
zrobić,to będę wdzięczna za sugestie, Pozdrawiam.

[Gość: chihuahua1]

autentycznie nie masz NIKOGO na uczelni? NIKOGO, NIKOGIUSIEŃKO?
serio?!
:|
mnie z Tobą porównywać to raczej jak ciastko z plackiem [nie jestem zbyt towarzyski, oj nie, nie;d], ale mi pomogła CAŁKOWITA separacja od znajomych ze szkoły. JAKICHKOLWIEK. po prostu stwierdziłem, że nie mogę na nich już patrzeć i dałem se siana. po pół roku, jak zacząłem powoli wracać do życia towarzyskiego, to aż w szkou byłem:)) teraz moje relacje z klasą są o niebo lepsze:))) a ze szkoły to mam tylko jedną bliższą koleżankę, i to spoza klasy:)) no ale mi to nie przeszkadza:))
może problem w tym, że za mocno się starasz, hm?

[Gość: michał19]

CZeść!!
Mam ten sam problem .w ciągu tygodnia nie znałem nikogo poza
starosciną która też jest skryta ....
po integracjii znam 85 % !!
Bardzo fajni ludzie ale wystarczy spojrzeć na cwiczeniach faceci z
prawej kobiety z lewej !!
Ale myśle że jak minie troche czasu to bedzie ok !! i też jestem jak
autor postu sam wiec...


p.s. Może zainteresowania twoich studentów się nie pokrywają z
twoimi albo maja tyle zajeć że niechca ???

[Gość: maja]

ja np wyjezdzam co tydzien do domu do chlopaka,wole to niz
imprezowanie bz niego..

[Gość: Maja]

Nie martw się, ja to przeżywałam przez 5 lat na studiach i jakoś przetrwałam w takim gronie "każdy sobie" - tacy ludzie dziś. Za czasów rodziców było inaczej, wtedy były imprezy integracyjne w akademikach;), oblewanie egzaminów i chyba więcej życzliwości, przyjaźń po części traci na prawdziwym tego słowa znaczeniu. To nie jest reguła, trzeba tylko mieć szczęście bo fajna grupa na studiach też się może trafić.
Pozdrófki i miłego studiowania;))

[Gość: michał 19]

dziś jadać na wf gadałem z kumplem i itp. kiedy on wysiadł podeszłą
do mnie typiara i "też stosunki??" a ja -"tak" Ona"cześć magda"
byłem zszkokowany przez 5 min za odwage mało która laska wogółe
podchodzi do chłopaka by pogadać !! naprawde
REspeckt !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[dib00]

Początki rzeczywiście są ciężkie. Pierwszą osobę z mojej grupy poznałam w...
tramwaju po inauguracji na wydziale:) [Serdecznie ją teraz pozdrawiam:D]
Myślałam, że to będzie wyglądało trochę inaczej - że od razu poznam większa
część grupy, ale nie jest niestety tak łatwo. Na moim roku jest całkiem sporo
ludzi, a na wykładzie wszyscy siedzą rozproszeni. Na szczęście im więcej ćwiczeń
mamy razem, tym lepiej sie poznajemy:) Część dopiero niedawno zaczęła się
otwierać, a z niektórymi jeszcze nawet słowa nie zamieniłam. Wierzę jednak, że
to się zmieni:)
A ksero i kolokwia mogą być pretekstem do rozpoczęcia rozmowy ;)

[vanilla5]

Bardzo dziękuję Wam za odpowiedzi!:) Chciałam tylko zaznaczyć, że
ja już jestem na 2.roku (z Waszych wypowiedzi wywnioskowałam, że Wy
jesteście na 1.), więc już jako takie kontakty i znajomości na moim
roku są już zacieśnione. Ja znam bardzo wielu ludzi z roku, z każdym
o czymś pogadam itd. Jednak sęk w tym, że większość studentów mojego
kierunku srudiuje jeszcze jakiś dodatkowy. I ciężko się zgrać,
pogadać po zajęciach - wszyscy się gdzieś spieszą.. Jasne, to
zrozumiałe, tylko naprawdę - raz na miesiąc nawet każdy zdoła
wyskoczyć na piwko z ludźmi z roku. Tylko pytanie,czy chce.
Nie jestem sama na roku, mam dwie koleżanki, z którymi dużo
rozmawiam itd. jednak one mają swój świat i bliskich w innym mieście
i to jest dla nich priorytetem - żeby ze swoimi starymi bliskimi
utrzymywać kontakt itd. Nie wiem, dlaczego teraz jets mi tak
ciężko.. Miałam koleżankę na 1.roku, która potraktowała mnie bardzo
nie w porządku. Starałam się o jej przyjaźń, a ona mnie zawiodła:( I
teraz tak ciężko czasem jest mi się odnaleźć.. Zawsze miałam mnóstwo
znajomych - w gimnazjum, liceum.. :(

[clarq]

u mnie tez tak jest ze kazdy dba tylko o siebie. i jest to normalne. chyba nie oczekujesz, ze ktos bedzie pilnowal twoich spraw. u mnie szczytem uprzejmosci i zaangazowania jest wyslanie komus notatek e-mail'em w odpowiednim formacie. bo niektorzy jak juz cos wysla to w jakims DOC czy DOCX nawet nie myslac, ze ludzie rozne platformy uzywaja. rok czasu zajelo mi uswiadomienie im, ze obowiazuje format ODF. tak wiec u mnie jest jeszcze gorzej.

[Gość: studentka]

A ja mam odwrotnie...pełno imprez, tylko za mało na nie czasu.Moja grupa
organizuje wspólne wyjścia do kina, na kręgle, na dyskoteki,imprezy w akademiku,
domówki,itd.Nawet mieliśmy grupową wigilię.Na nudę nikt nie narzeka :) Dzielimy
się materiałami, razem się przygotowujemy do kół.Wyszliśmy z założenia,że warto
sobie pomagać, bo nasze studia do łatwych nie należą i trzeba się wspierać, żeby
to 6 lat jakoś przetrwać :) To chyba zależy od ludzi... Nas połączyły trudy dnia
codziennego.Kierunek Lekarski jest bardzo specyficzny i trzeba mieć jakąś
odskocznie,żeby nie zwariować.

[Gość: Ola]

Jejku jak ja nie lubię słowa- koła- A poza tym to fajnie macie ;]

[Gość: Ola]

Naprawdę różnie bywa, zalezy od ludzi.Ja też prawie co weekend wracam do domu.
Nie znaczy to, że nie chce się spotykać z ludźmi z grupy- po prostu mam w swoim
mieście inne obowiązki. Na pierwszym roku też dostrzegłam ogromną przepaść
między znajomościami licealnymi a 'studyjnymi'- ona wynika po prostu z innego
stylu nauczania. Ludzie przepisują się do różnych grup, jest też dużo zajęć,
które każdy ma wybrać sobie sam, jakie chce. A to niekoniecznie sprzyja
integracji. Na wyższych latach to się będzie zmieniało. Znajdziesz może dwie,
trzy takie pokrewne dusze, reszta to bedą po prostu znajomi ze studiów. I nie
wierzę, że nie masz ani jednej bliższej koleżanki lub kolegi :)

[huczek_beauty]

Ja jestem na trzecim roku i też towarzystwa szukać musze
poza uczelnią. Moje kontakty z grupą ograniczają się do
zajęć i czasami wspólnych powrotów z uczelni.
W weekendy wszyscy wyjeżdżaja do domów.Prawdę mówiąc, niezbyt to
rozumiem.Jak taki człowiek ma sie usamodzielnić jeżeli tygodnia bez
rodziców nie może wytrzymać?

[sonic84]

A co ma wspólnego usamodzielnienie się z przebywaniem z ludzmi,których kochasz i
których po skończeniu studiów najprawdopodobniej będziesz b.rzadko widywać?Nie
każdego cechuje emocjonalny chłód w rodzinie ani graniczone ,emocjonalne
potrzeby.Ja sama ,jeśli mam wybór wolę przebywać z kimś kto jest mi naprawdę
bliski(rodzina,partner najbliższy przyjaciel)niż,powiedzmy sobie szczerze,obcą
osobą tzw. "znajomym ze studiów".

[vanilla5]

Rozumiem, że studentom brakuje bliskich i ukochanych Osób. Jednak
według mnie nie da się zżyć z grupą, jeśli jest się ciągle z dala od
nich. Jeśli traktuje się ich jako tylko towarzyszczy nakolokwiach
itd.to nici z przyjaźni.. A tak niewiele wystarczy - trochę chęci i
starań, by się z kimś zaprzyjaźnić...

[Gość: kaaa1234]

czyli przyjaźnie z okresu studiów to MIT? :(

[Gość: chihuahua1]

kaaa1234, chyba jednak trochę przesadzasz....

[Gość: ja3]

Moja grupa jest dosyć zintegrowana, organizują wspólne wyjścia, imprezy ...rzecz
w tym, że to ja nie potrafiłam zintegrować się z nimi. Od pierwszego roku
mieszkam w akademiku, i tutaj mam dużo znajomych i w ich kręgu się
zamknęłam...teraz tego żałuję, bo dobrze mieć kogoś w grupie, ale chyba już za
pózno. Czasem chciałabym wyrwać się poza akademicką społeczność, ale nawet nie
mam jak:(

[sanjoseshark]

nadchodzi w koncu taki moment kiedy zdajesz sobie sprawe ze jestes
zdany sam na siebie. to sie nazywa doroslosc

[Gość: Sakura]

Ja mam taki sam problem - miesiąc temu rozpoczęłam studia a imprez nie
widać...Cały tydzień zakuwam, kseruję, czytam....Na weekend chciałabym gdzieś
wyjść, pogadać, wypić piwo czy pójść na kawę. Niestety, nie ma z kim. Niby
wszyscy są mili, ale jak przychodzi co do czego - albo jadą do domu, albo im się
nie chce albo mówią 'może za tydzień.' Nie da się czegokolwiek zorganizować. Nie
mówię tu o całonocnych imprezach, chodzi o zwykłe wyjście do pubu, ale widać
teraz panuje wyścig szczurów i ludzie nie chcą nawiązywać nowych przyjaźni. Mają
po kilku znajomych z liceum z którymi się widują raz w miesiącu gdy jadą do domu
i to im w zupełności wystarcza. Albo ja jestem nie z tej epoki, albo
rzeczywiście ludzie są dzisiaj nienormalni.

[vanilla5]

Ja mam podobnie. Albo jest całonocne chlanie, w które się nie
właczam, albo brak chętnych do wyjścia do pubu... Nie rozumiem:(
P.s. Skąd jesteś? Może wymyślimy coś współnie?:) Pozdrawiam.

[vanilla5]

wspólnie:)

[alex_koz]

oj vanilla, nie przejmuj sie bo u mnie jest absolutnie tak samo!
podczas zajec jest jeszcze ok, mozna poogadac miedzy zajeciami,
wspolne picie kawy albo wypady w przerwie na jakies nalesniku do
baru mlecznego, ale wlasciwie po zajeciach wszyscy sie rozchodza.
umowienie sie na kawe/drinka/impreze wieczorem graniczy z cudem, bo
wszyscy gdzies pedza, albo maja inne plany albo "akurat im nie
pasuje" albo cokolwiek. ostatnio od poczatku roku umawiamy sie na
jakies wyjscie na przyslowiowe piwo, zawsze komus nie pasuje, i
wszyscy musza sie zgrac etc. slowem, niemozliwe!!

dobre jest to, ze przynajmniej jak przychodzi do kserowania to
zawsze wszystko dostane:)) a imprezuja ze znajomymi spoza uczelni!

[vanilla5]

Hmm tylko praykro tak:( Nawet moi Rodzice mają Przyjaciół ze
studiów. A ja mam tylko koleżanki i kolegów.. Koleżanek więcej,bo
kierunek mam humanistyczny;)

[Gość: o!]

a ty skad jestes?

[pani.zima]

ja mam dokładnie tak samo.powoli mnie to załamuje:/ tym bardziej,ze jeszcze tak
duzo nauki nie ma... jestem na 1 roku,fakt duzo ludzi z mojego kierunku to
dwukierunkwcy.są spoko,ale tylko na wykładach/cwiczeniach.po zajeciach kazdy
ucieka w swoja strone.nawet nie ma z kim na obiad isc.porazka :(.ale wiecie
co..to chyba pech.bo mam kumpele na innym kierunku na tej samej uczelni(uczelnia
ekonomiczna) i oni non stop imprezują.maja wspólne wypady do knajp i disco..ehh
a u mnie nic,zero!

:(

[Gość: s]

Ty przynajmniej masz bratnie dusze:( ja jestem teraz na 1 roku zawsze miałam
bardzo duzo znajomych, lubilam sie bawic spotkac posmiac itd itp. przed
rozpoczeciem roku akademickiego poznalam duzo osob z roku w internecie m.in na
studentixie, a takze na forum naszego wydzialu. wszyscy gadali, nawijali jak to
bedzie super pisalismy na gg, rozmawialismy na forum, kazdy dla kazdego byl
mily, umawialismy sie na integracje. tymczasem....
[rzyszedl rok akademicki.... doslowienie mowiac w pierwszy dzien, to ja musialam
chodzic do kazdego, podawac reke, witac sie, zapoznawac, bo wszyscy stalii jak
kolki i tylko patrzyli po sobie z gluipimi minami. do tej pory odkad minely 3
tygodnie nie mam zadnej bratniej duszy z ktora moglabym chociazby pogadac
posmiac sie na wykladzie jak jest nudny, nie wspominajac juz nawet o intgrowaniu
sie. podzielili nas na grupy. jedna grupa, jak okazalo sie po 3 tygodniach
integrowala sie juz 4 razy, o czym nike wiedzial nikt. probowalam zorganiowac
jakakolwiek impreze, ale kazdy:dzisiaj nie, dzisiaj jade do domu, dzisiaj juz
jestm umowiony, zrszta nie tylko ja, bo bylo jeszcze pare osob, ktore tez
probowaly i nic im z tego nie wyszlo. nie wiem, czy mam jakiegos zyciowego
pecha, czy cos, ale poprostu nie mam juz sil na sile czegokolwiek organizowac.
kazdy sobie rzepke skrobie. porobily sie grupki i podgrupki wszystkich z
krakowa, to oni sie intgrowali, nie informujac o tym nikogo wczesniej. oj nie
tak wyobrazalam sobie moje studia:( nie mowie o jakims wielkim imprezowaniu, ale
zeby chociaz ;udzie byli dla siebie zyczliwi i chetni wspolpracy. dobrze, ze
mieszkam w akademiku i tam mam naprawde swietnych znajomych, bo chyba bym
oszalala.. wiec nie przejmuj sie sa jeszcze inni, ktorzy maja gorsze sytuacje..
nie wiem byc moze w przyszlym roku to sie zmieni w co juz bardzo, ale to bardzo
watpie...

[n_nicky]

Mam na studiach, a właściwie w grupie, kilku stałych znajomych, z którymi się
spotykam też po zajęciach. Jednak spotkanie się z większą ilością ludzi z roku
graniczy z cudem. Chcieliśmy zrobić na 2 roku takie połowinki, na początku
prawie wszyscy wpisali się na listę, a jak przyszło co do czego, to 3/4 osób
zrezygnowało, a z imprezy nic nie wyszło. Teraz nikt już się nawet nie zabiera
za organizowanie czegoś podobnego.

Popieram na całej linii integrację na studiach (ja po 3 latach studiów nadal nie
wiem, jak niektórzy u mnie na roku mają na imię), nie lubię ludzi, którzy
traktują studia zbyt serio i przez 5 lat myślą tylko o kserówkach i egzaminach,
z drugiej strony nie lubię typowych imprezowiczów. Ale wszystko z umiarem,
naprawdę zdarzają się osoby, które nie lubią imprez i należy to uszanować. Inni
studiują i pracują, i wolą spędzić wieczór w domu. I tak dalej... Jednak nie
trudno jest zaobserwować coraz większy brak życzliwości (o ile w ogóle ona
jeszcze istnieje) i zwykłe chamstwo. Mnie to w jakiś sposób przeraża, bo teraz
to są "tylko" studia, ale w przyszłości przyjdzie mi z tymi ludźmi pracować.

[Gość: studentka]

a na cholere mam się integrować z ludźmi z którymi nie mam na to ochoty?

proste

to, że idę na studia nie oznacza automatycznie, że idę tam dla zawierania znojomości; nie ma co na siłę tego od nikogo oczekiwać

[Gość: chihuahua1]

Oczywiście zawieranie nowych znajomości nie powinno być decydującym argumentem przemawiającym na korzyść studiowania. Niemniej jednak co będziesz wspominać za 20 lat? Egzaminy, kolokwia?:p

[Gość: qwerty]

Np. wyjazdy, imprezy i spotkania ze znajomymi SPOZA studiów. Na ludziach z grupy
świat się nie kończy.

[Gość: pani.zima]

a gdziw niby poznasz tych ludzi spoza studiow?? a ludzie z grupy to co gorsi jacys??
co za beznadziejne myslenie :/

[Gość: aga]

ja na przykład poznałam ich wcześniej, miałam na to 19 lat życia ;)

[vanilla5]

Tak czytam Wasze odpowiedzi i zastanawiam się, dlaczego tak
wielu/wiele z Was nie chce/nie potrafi/ nie widzi sensu w kontaktach
z ludźmi z uczelni. To fakt, wcześniej również był czas na
zawieranie przyjaźni, jednak to nie przesądza tego, żeby nie starać
się, choć minimalnie, o zintegrowanie się z grupą ze studiów. To
naprawdę niewiele kosztuje, a może dać wiele radości.
I tak na marginesie, owszem,można tłumaczyć się brakiem czasu -
studia, praca, znajomi itd. Uwierzcie mi jednak, że choć sama
studiuję i pracuję,spotykam się z Moim Chłopakiem, uczę się języków
obcych, chodzę do szkoły tańca, to jeszcze znajduje od czasu do
czasu czas na spotkania ze znajomymi. Tylko tym z uczelni brakuje
inicjatywy.. A wiadomo,że samemu niewiele można zdziałać... :(
Pozdrawiam ciepło.

[Gość: das]

JA jakoś się staram ....
Ale na wykładach wychodzi jakieś kupy ale to dopiero początek a ja
chciałbym zaleść na studiach dziewczyne ... ;-)

das

[Gość: kasia]

das zapraszam na agh kraków na socjologię;p saaaaame baby i jest w czym
wybierac:p :)

[Gość: das]

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA
a ja z Gdynii !!
u mnie jest kilka interesujących ale grupują się w stada i lipa

[Gość: kasia]

hehe:) trzeba bylo do krakowa isc na studia;p
u nas na roku jest 94 osoby w tym 24 chlopaków;p
wiec wybierac w czym jest jak sie szuka dziewczyny:) heh ;)

[Gość: das]

zależy ...

[Gość: studentka]

do zawierania ciekawych znjomości wybieram sobie inne miejsca,

zawsze tak jest, że w szkole czy na studiach te niby-znajomości to się "same" zawierają, żeby ktoś miał mozliwość pożyczenia notatek od kogoś innego, a potem każdy idzie w swoją stronę, także nie traktuję takich znajomości poważnie, nie mam żadnych znajomych z dawnych szkół z którymi utrzymywałabym kontakt, ale za to mam fajnych znajomych z pracy i co? w pracy też podchodziłam do wszystkich z dystansem i po jakimś czasie samo się stało, nic na siłę, po prostu to przyjdzie w praniu kto się okaże nie fałszywym znajomym od "pomocy", a tak to spadaj... (nie trzeba się zakumplowywać tylko dlatego, bo przecież razem studiujemy to tak wypada...blablabla)

[Gość: studentka]

powiem krócej: po co tacić czas i wysiłek na coś co może okazać się niewypałem? niech samo przyjdzie, z czasem...nic na siłę

[Gość: szp.]

ja osobiście nie odczuwam tego problemu-z natury jestem outsiderką więc nie
potrzebuję aż tak bardzo zacieśniania kontaktów.
u mnie moja koleżanka powtarza,że ''u nas nie ma wyścigu szczurów''
myślę,że to jest to kłamstwo dlatego,że człowiek(szczególnie po niszowych
kierunkach) ma świadomość,że prace będą najlepsi więc musi się nieco bardziej
wygimnastykować niż reszta(nie chodzi mi tutaj o bycia świnią w stosunku do
innych,ale np.o większy nakład pracy).

ja osobiście nie lubię integracji z ludźmi ze studiów i kiedy kończą się za
zajęcia wolę pointegrować się z podręcznikiem odpoczywając od ludzi:P

[sakura17]

Do Vanilla 5 - jestem z Poznania. A właściwie to jestem tu od miesiąca :P

Ja też nie jestem osobą, która musi mieć od razu 50 znajomych, ale jednak
przydałoby się czasem wyjść w gronie choćby 2-3 osób z grupy na jakieś piwo czy
kawę. Niestety nic z tego nie wychodzi - jedynie osoby z akademika mają od razu
mnóstwo znajomych, bo chcąc nie chcąc spotykają się co chwilę choćby na
korytarzu. A jeżeli mieszkasz na stancji, to już nie da się normalnie umówić na
mieście. I nie zanosi się na to, żeby coś sie miało zmienić. Dobrze że chociaż
znam kilka osób spoza mojej grupy bo inaczej to cały weekend spędzałabym w
czterech ścianach :P

[fugax]

No ja własnie też mieszkam na stancji.Niby to wygodniej niż w
akademiku,ale kiedy przychodzi weekend,to przestaje być
fajnie.Mieszkam daleko i rzadko jeżdżę do domu,a te kilka osób,które
poznałam,wyjeżdżają prawie co tydzień.I na razie też nie widzę,żeby
się coś miało zmienić.

[vanilla5]

Dzięki za odpowiedź:) Ja mieszkam z Rodzicami, więc głównie
spotykam się gdzieś ze znajomym,których mam tutaj na miejscu. czasem
mi brakuje takich spontanicznych wypadów z akademika, czy coś. Ale
życie to nie ejst zabawa. Home sweet home:) Mam nadzieję, że
wreszcie na 2.roku zacznie się lepsza integracja. Oby. Pozdrowionka:)

[Gość: kolezankagora]