praca a studia

[Gość: Anna]

Przez 5 lat męczyłam się studiując filologię angielską myśląc, że źle wybrałam
kierunek a teraz z pasją wykonuję zawód nauczyciela języka angielskiego. Warto
było się pomęczyć... Zauważyłam też, że moje koleżanki, którym studiowanie
dawało dużo radości nie mają satysfakcji z pracy. W większości też wykonują
zawód nauczyciela.

[dystansownik]

> Zauważyłam też, że moje koleżanki, którym studiowanie
> dawało dużo radości nie mają satysfakcji z pracy. W większości też wykonują
> zawód nauczyciela.

First of all, to że "studiowanie" dawało im dużo radości wcale nie musiało
oznaczać, że dosłowne studiowanie to robiło. Druga sprawa to niestety fakt, że
studia w znacznym stopniu różnią się od pracy, szczególnie w naszym systemie
edukacji który niezbyt przygotowuje do wykonywania zawodu od strony praktycznej.
Z tego wynika to, że czasem ludzie którzy na studiach byli w czołówce nie zawsze
są w niej jeśli chodzi o budowanie kariery i nie zawsze mają z tego przyjemność,
a czasem ludzie którzy ze studiami radzili sobie średnie, później świetnie
spełniają się w życiu zawodowym. :)

[Gość: Tawaannna*]

Jest cała przepaść między materiałem nauczanym na filologii angielskiej a
zawodem nauczyciela. Jeśli komuś radość dawała, dajmy na to, średniowieczna
literatura angielska, postmodernizm w teorii literatury czy funkcje sufiksów w
słowotwórstwie, to nie oznacza jeszcze, że będzie podobała mu się praca
nauczyciela. Wręcz przeciwnie, zderzenie z rzeczywistością może być bolesne. W
końcu nie każdy jest w stanie odnaleźć satysfakcję w tłumaczeniu po raz setny,
dlaczego wcale nie "I has" - tutaj też potrzebna jest pasja.

Niestety nie ma u nas dobrego i spójnego systemu kształcenia nauczycieli -
własnie nauczycieli, a nie filologów w pierwszej kolejności - zaś selekcja do
zawodu jest w dużej mierze negatywna.

Fajnie, że po pięciu męczących latach możesz czerpać radość z Twojej pracy.
Trzymam też kciuki za Twoje koleżanki, by udało im się znaleźć pasję, czy to w
zawodzie nauczyciela, czy też innym.