Ile lat ma Naszpan?

[jeriomina]

Gdzieś mi to umknęło, a zaczęłam się ostatnio zastanawiać, czy on to kółko
polonistyczne prowadzi w ramach awansu zawodowego na mianowanego czy
dyplomowanego? Bo na kontraktowego to na pewno nie.
Prozaiczna jestem i w żadne tam umiłowanie młodzieży nie wierzę:)

[alitzja]

Stawiam na mianowanie. Policzmy - ok. 24 lat ma człowiek kończący
studia. Powiedzmy, że Naszpan od razu dostał pracę. Ma zatem 25,
kończąc staż i stając się kontraktowym. Potem 2 lata przerwy. Ma
więc już 27. I w ciągu 3 kolejnych robi mianowanie - myślę, że
więcej niż 30 to on nie ma.
Ale zdaje się, że w tekście nie ma żadnych informacji na temat jego
wieku. Gdzieś na forum spekulowałyśmy chyba, że dajemy mu ok. 27-28,
więc pasowałby do mianowanego.

[jeriomina]

Też mi coś tak świtało:)

[anutek115]

Jakie wy naiwne jesteście, no naprawdę. Nauczyciel kontraktowy!
Nauczyciel mianowany! He, he, he. Dam sobie obciąć ręce, nogi i
skalp zedrzeć dodatkowo (zważywszy bujność mych splotów, duże
poświęcenie to nie jest, ale zawsze), że pani MM przez myśl nie
przeszły awanse zawodowe nauczycieli, że pojęcia o nich nie ma, no,
może się kiedyś o uszy coś obiło, ale sprawdzić, że miedzy tym a tym
tyle i tyle lat przerwy mieć trzeba, i na dyplowmowanego na przykład
nasz Adaśko za młody jest... dziewczynki, no co wy! Toż to by
research był, rzecz obrzydła z gruntu ;)))!

Jeromino, to było umiłowanie młodzieży. Li i jedynie ;D.

[kkokos]

anutek115 napisała:


że pani MM przez myśl nie
> przeszły awanse zawodowe nauczycieli, że pojęcia o nich nie ma,

to samo mi natychmiast przyszło do głowy :)

[andrzej585858]

anutek115 napisała:

>
> Jeromino, to było umiłowanie młodzieży. Li i jedynie ;D.

Być może teraz zjawisko już niespotykane, ale mam niestety to nieszczęście że
pamiętam jeszcze nauczycieli , a na pewno jednego , któremu przyświecało
umiłowanie młodzieży li i jedynie.
Podejrzewam że MM pamięta także takich nauczycieli - jedyny jej błąd że nie
sprawdziła czy jeszcze coś takiego jak umiłowanie młodzieży istnieje .
Chociaż wydaje mi się że nadal są tacy nauczyciele

[anutek115]

andrzej585858 napisał:

> Chociaż wydaje mi się że nadal są tacy nauczyciele

[alitzja]

Anutku, masz świętą rację, że MM przez myśl nie przemknęły awanse
(moim zdaniem ma zerowe o nich pojęcie), ale ja tu sobie
teoretyzowałam - doskonale wiedząc, że to czysta abstrakcja, bo
przecież w wyobraźni mieści się wszystko;-)

[jeriomina]

Ja ten wątek założyłam trochę z przymrużeniem oka:) Zdaję sobie sprawę, że w
wyobraźni pani MM wszystko się mieści, również prowadzenie kółka z powodu li i
jedynie umiłowania młodzieży a nie absolutnie i broń Boże wpisywanie tego
później do dodatkowej działalności dydaktycznej.
Akurat jestem w temacie mianowania.
Bardzo lubię swoją pracę i lubię przebywać z dziećmi ale gdyby mi ktoś za to nie
płacił (marnie bo marnie ale jednak), to myślę, że bym nie lubiła:) i większość
osób, jakie z pracy znam, tak właśnie myśli.

[agnzimka]

Są tacy nauczyciele, nie szukając daleko-ja :) I to nie tylko z wybitną młodzieżą lubię zostawać po godzinach, ale z takimi ze wstrętem do matematyki-też(bo tegoż przedmiotu uczę). Niektórym nawet wstręt przeszedł dzięki temu.
Trochę wiary w ludzi. MM naprawdę nie żyje w kosmosie, ja wierzę w jej świat i widzę go wokół siebie.

[klymenystra]

Ja mialam taka nauczycielke w podstawowce - organizowala wymiany, kolko
francuskie, pracowala z najzdolniejszymi, przygotowujac ich do olimpiady,
przygotowywala cwiczenia, wspaniala babka! Dzieki niej robie to, co robie.
Owszem, miala jakies profity z olimpijczykow, ale profity te nie byly adekwatne
do wysilku, ktory wkladala, zeby klymenystrze wytlumaczyc dzialnie zaimkow
dopelnienia blizszego i dalszego i wdrozyc 4 czasy przeszle w ciagu 2 miesiecy :)

[meduza7]

Nie wiem, może będzie trochę OT, ale tak mi się skojarzyło.
Kiedyś dawno temu czytałam albo oglądałam wywiad z jednym z polskich rysowników
komiksów, bodajże Polchem. I ten opowiadał, jak to na jednej z planszy komiksu
bohater trzymał w ręce monetę, a na tej monecie był jakiś napis. Wiadomo było,
że w druku, po zmniejszeniu, ten napis będzie całkowicie niewidoczny.
Dziennikarz pyta więc: po co, skoro czytelnik tego nie zobaczy? - Ale ja będę
wiedział, że on tam jest!
I coś w tym jest, jeśli chodzi o konstrukcję postaci i świata. Czytelnik nie
musi mieć wszystkiego podanego na tacy, np. wzmianki expressis verbis, na jakim
etapie kariery zawodowej jest Naszpan. Ale jeżeli postać jest spójna i
konsekwentnie budowana, włącznie z tymi wszystkimi "niewidocznymi" szczegółami,
jeśli jest dobrze osadzona w świecie - to będzie wiarygodna. Jeśli natomiast nie
ma całej tej konstrukcji, tego "wewnętrznego szkieletu", to prędzej czy później,
w jakiejś sytuacji, to wyjdzie i zgrzytnie. Co zresztą zaobserwowaliśmy nieraz...