Mężologia w Jeżycjadzie

[catwoman21]

Ciekawi mnie jak wiele kobiet w Jeżycjadzie wybrało mężologię. Najczęściej mowa jest o Róży, która poszła za Fryderykiem na astrofizykę i Patrycji, która poszła za Florianem na leśnictwo. No i jeszcze Łucja, która wybrała japonistykę, bo zakochała się w Japończyku. Wydaje mi się, że było ich jednak więcej. Już w SK Cesia, która wcześniej planowała iść na medycynę, po rozmowie z Hajdukiem stwierdza, że idzie na fizykę albo na astronomię. Mila w Kalamburce mimo, że jest humanistką idzie na ekonomię ze względu na Zbysława. Zastanawia mnie też Kreska, która w liceum była kiepska z matmy, a potem okazało się, że została architektką tak jak Maciek, no, ale tu można pomyśleć, że te kłopoty matematyczne to z powodu kiepskiej nauczycielki, a potem Janka faktycznie mogła się poprawić z tego przedmiotu i zainteresować architekturą, może pod wpływem chłopaka, może sama z siebie. Widzicie jeszcze jakieś przykłady? I czy któraś z tych kobiet odnalazła się w wyuczonym zawodzie?

[ako17]

catwoman21 napisała:

> Ciekawi mnie jak wiele kobiet w Jeżycjadzie wybrało mężologię. Najczęściej mowa
> jest o Róży, która poszła za Fryderykiem na astrofizykę i Patrycji, która posz
> ła za Florianem na leśnictwo. No i jeszcze Łucja, która wybrała japonistykę, bo
> zakochała się w Japończyku. Wydaje mi się, że było ich jednak więcej. Już w SK
> Cesia, która wcześniej planowała iść na medycynę, po rozmowie z Hajdukiem stwi
> erdza, że idzie na fizykę albo na astronomię. Mila w Kalamburce mimo, że jest h
> umanistką idzie na ekonomię ze względu na Zbysława. Zastanawia mnie też Kreska,
> która w liceum była kiepska z matmy, a potem okazało się, że została architekt
> ką tak jak Maciek, no, ale tu można pomyśleć, że te kłopoty matematyczne to z p
> owodu kiepskiej nauczycielki, a potem Janka faktycznie mogła się poprawić z teg
> o przedmiotu i zainteresować architekturą, może pod wpływem chłopaka, może sama
> z siebie. Widzicie jeszcze jakieś przykłady? I czy któraś z tych kobiet odnala
> zła się w wyuczonym zawodzie?


Cesia to raczej w ramach jakiegoś buntu/ przygnębienia o tej fizyce wspomniała. Tak to odebrałam.
Inna sprawa, że w ogóle zawód Cesi jest pokazywany tylko jako wychowawczyni licznej gromadki dzieci. To w sumie wszystko jedno, czy poszła na fizykę, czy na medycynę. I czy coś z tego ukończyła

[catwoman21]

No, właśnie nie wiem jak to interpretować. Bo Cesia o tej fizyce i astronomii wspomniała prawie, że pod koniec książki, a potem nie dowiadujemy się w ogóle ani na jakie studia Celestyna poszła ani o jej późniejszym życiu zawodowym. Wiemy jedynie, że wyszła za Hajduka i miała dzieci.

[bupu]

catwoman21 napisała:

> No, właśnie nie wiem jak to interpretować. Bo Cesia o tej fizyce i astronomii w
> spomniała prawie, że pod koniec książki, a potem nie dowiadujemy się w ogóle an
> i na jakie studia Celestyna poszła ani o jej późniejszym życiu zawodowym. Wiemy
> jedynie, że wyszła za Hajduka i miała dzieci.


No właśnie, ona ma. zwróćcie uwagę, że na weselu Jozworotkow rekordowa liczba dzieci jest wyłącznym osiągnięciem Celestyny, Jerzego już nie. Tak jakby Cesia rozmnażała się przez pączkowanie.

[la_felicja]

Oj tam zaraz przez pączkowanie.
Może przez listonosza?

[minerwamcg]

A wcześniej Aniela wybrała liceum poligraficzne, mimo, że poligrafia ją guzik obchodziła - ze względu na chłopaka. Z bliskiej rodziny mam przykład, kiedy dziewczyna wybrała konkretne liceum (a nie inne, uważane za lepsze, do którego bez problemu mogła się dostać), ponieważ tam chodził jej aktualny "flamaster" (męski odpowiednik flamy). Więc może zjawisko nie takie egzotyczne...

[catwoman21]

A tu już w ogóle ciekawe, bo Pawełek nawet nie uczył się w poligrafie tylko chodził do zwykłego ogólniaka.
Możliwe, że takie rzeczy się zdarzają jednak w prawdziwym życiu jest to raczej odradzane, a w Jeżycjadzie pochwalane.

[kocynder]

A to wystarczyło przeczytać uważnie. Aniela do Poznania ciągnęła ze względu na budyniowatego Pawełka, owszem, a "poligrafa" wybrała nie z zainteresowania poligrafią, a bardzo sprytnie. W LO - jej papiery by zapewne odrzucono, bo liceów ogólnokształcących była masa i znacznie bliżej. A "poligrafik" był JEDYNĄ szkołą w Poznaniu, której nietypowy profil dawał niemal gwarancję przyjęcia i internatu.
I, oczywiście - powinno to być zdecydowanie "napiętnowane" jako głupota piramidalna - nie ze względu na profil a właśnie na gonienie portek, a nie pochwalane.

[ako17]

catwoman21 napisała:

> A tu już w ogóle ciekawe, bo Pawełek nawet nie uczył się w poligrafie tylko cho
> dził do zwykłego ogólniaka.
> Możliwe, że takie rzeczy się zdarzają jednak w prawdziwym życiu jest to raczej
> odradzane, a w Jeżycjadzie pochwalane.

no bo tu chodziło Anieli o znalezienie szkoły średniej o takim profilu, żeby go nigdzie bliżej nie było. Nie mogła pójść do ogólniaka (chociaż chyba zamierzała się przenieść po jakimś czasie), bo ten znajdował się w nieodległym Lęborku.

[kocynder]

Cesi bym się nie czepiała, o tej fizyce czy astronomii mamy tylko jedno zdanie. Równie dobrze możemy rozważać jej karierę diwy operowej, bo wszak zżera ją zawodowa zawiść o sukcesy Marii Callas... ;)

[tajna_kryjowka_pyziaka]

Oprócz pójścia na studia za chłopakiem, mamy w Jeżycjadzie jeszcze inne zjawisko, które w podobny sposób "podporządkowuje" kariery zawodowe kobiet ich partnerom - ujawnianie przez autorkę tylko zawodu męża i przemilczanie gdzie pracuje żona.
Do tej kategorii zaliczają się:
- już wspomniana parę razy Cesia, o której pracy nie wiemy absolutnie nic, podczas gdy o dyrektorowaniu Hajduka słyszymy za każdym razem, gdy ów się pojawia. Jej przypadek szczególnie boli, bo od początku znaliśmy jej plan na życie i do samego końca nie wiemy czy go zrealizowała.
- Bebe. Jako dorosłą widzimy ją tylko w roli żony Damba-nauczyciela i matki niejakiego Bebisia.
- Elka. Wiemy o niej jedynie, że produkuje krzepkich synów Tomkowi. Pocieszające, że w ich przypadku zawodu małża też nie znamy. Ale wciąż szkoda, bo nastoletnia Elka została przedstawiona jako osoba bardzo aktywna, wręcz zapracowana, uczęszczająca na liczne kółka zainteresowań i dodatkowe zajęcia, która aż się prosi, by mieć jakiś angażujący zawód.
- Bella. Podczas gdy Przeszczep może się popisać dobrze prosperującą firmą transportową, ona zostaje nam opisana jako odpowiedzialna mama i tyle. To trochę podobny przypadek co Elki, Bella jest osobą, która nie boi się ciężkiej pracy, dużo potrafi (m.in. samodzielnie naprawić rury!), a przy tym twardo stąpa po ziemi, więc nie rozumiem co MM szkodziło dopisać jej jakiś konkretny zawód.
- Pyza, żona genialnego astrofizyka, o której pracy zawodowej, jakiejkolwiek, nigdy nie padło ani jedno słowo.
- Agnieszka. Gdy ją poznajemy, wiemy co studiuje i czym się interesuje, ale gdy widzimy ją parę lat później, nie jest jasne czy pracuje w zawodzie, ani czy w ogóle gdziekolwiek pracuje. A powinna, biorąc pod uwagę, ile IGS zarabia na swoich filmach.

[bupu]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> Oprócz pójścia na studia za chłopakiem, mamy w Jeżycjadzie jeszcze inne zjawisk
> o, które w podobny sposób "podporządkowuje" kariery zawodowe kobiet ich partner
> om - ujawnianie przez autorkę tylko zawodu męża i przemilczanie gdzie pracuje ż
> ona.
> Do tej kategorii zaliczają się:
> - już wspomniana parę razy Cesia, o której pracy nie wiemy absolutnie nic, podc
> zas gdy o dyrektorowaniu Hajduka słyszymy za każdym razem, gdy ów się pojawia.
> Jej przypadek szczególnie boli, bo od początku znaliśmy jej plan na życie i do
> samego końca nie wiemy czy go zrealizowała.
> - Bebe. Jako dorosłą widzimy ją tylko w roli żony Damba-nauczyciela i matki nie
> jakiego Bebisia.
> - Elka. Wiemy o niej jedynie, że produkuje krzepkich synów Tomkowi. Pocieszając
> e, że w ich przypadku zawodu małża też nie znamy. Ale wciąż szkoda, bo nastolet
> nia Elka została przedstawiona jako osoba bardzo aktywna, wręcz zapracowana, uc
> zęszczająca na liczne kółka zainteresowań i dodatkowe zajęcia, która aż się pro
> si, by mieć jakiś angażujący zawód.
> - Bella. Podczas gdy Przeszczep może się popisać dobrze prosperującą firmą tran
> sportową, ona zostaje nam opisana jako odpowiedzialna mama i tyle. To trochę po
> dobny przypadek co Elki, Bella jest osobą, która nie boi się ciężkiej pracy, du
> żo potrafi (m.in. samodzielnie naprawić rury!), a przy tym twardo stąpa po ziem
> i, więc nie rozumiem co MM szkodziło dopisać jej jakiś konkretny zawód.
> - Pyza, żona genialnego astrofizyka, o której pracy zawodowej, jakiejkolwiek, n
> igdy nie padło ani jedno słowo.
> - Agnieszka. Gdy ją poznajemy, wiemy co studiuje i czym się interesuje, ale gdy
> widzimy ją parę lat później, nie jest jasne czy pracuje w zawodzie, ani czy w
> ogóle gdziekolwiek pracuje. A powinna, biorąc pod uwagę, ile IGS zarabia na swo
> ich filmach.
>

Jeszcze Nora, przykład wręcz sztandarowy. Wiemy że skończyła studia, poślubiła Podeszwę i urodziła apgara, o tym co robiła po tych studiach zawodowo ani dudu. I to wszystko napisane jako he he, przewrotny epilog do jej decyzji, że od teraz żadnych tam romansów, skupiamy się na nauce i karierze. He he. Dobitniej nie dało się wyłupać na czym, zdaniem autorki, winna koncentrować się kobieta.

He he.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

bupu napisała:

> (...)
>
> Jeszcze Nora, przykład wręcz sztandarowy. Wiemy że skończyła studia, poślubiła
> Podeszwę i urodziła apgara, o tym co robiła po tych studiach zawodowo ani dudu.
> I to wszystko napisane jako he he, przewrotny epilog do jej decyzji, że od ter
> az żadnych tam romansów, skupiamy się na nauce i karierze. He he. Dobitniej nie
> dało się wyłupać na czym, zdaniem autorki, winna koncentrować się kobieta.
>
> He he.
>
>
>
>
>

Że też akurat o tak jaskrawym przypadku zapomniałam! Zwłaszcza, że Podeszwa tymczasem obronił doktorat z bio-techno-molekularno-logii. Chyba tylko na znak, że jednak nie jest takim matołem, na jakiego przez całą książkę wyglądał.

[bupu]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

>
> Że też akurat o tak jaskrawym przypadku zapomniałam! Zwłaszcza, że Podeszwa tym
> czasem obronił doktorat z bio-techno-molekularno-logii. Chyba tylko na znak, że
> jednak nie jest takim matołem, na jakiego przez całą książkę wyglądał.


Aaaa, jeszcze Danka Filipiak! W BBB się dowiadujemy, że Pawełek wykłada za granico (co? Pączkologie stosowaną?), natomiast jedyne znane nam osiągnięcie Danki to mariaż z Pawłem i dwoje, jak to miło ujęła autorka, spasionych dzieci.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

bupu napisała:

> tajna_kryjowka_pyziaka napisała:
>
> >
> > Że też akurat o tak jaskrawym przypadku zapomniałam! Zwłaszcza, że Podesz
> wa tym
> > czasem obronił doktorat z bio-techno-molekularno-logii. Chyba tylko na zn
> ak, że
> > jednak nie jest takim matołem, na jakiego przez całą książkę wyglądał.
>
>
> Aaaa, jeszcze Danka Filipiak! W BBB się dowiadujemy, że Pawełek wykłada za gran
> ico (co? Pączkologie stosowaną?), natomiast jedyne znane nam osiągnięcie Danki
> to mariaż z Pawłem i dwoje, jak to miło ujęła autorka, spasionych dzieci.
>
>
>

Racja! Choć w jej przypadku to akurat było do przewidzenia.

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> bupu napisała:
>
> > (...)
> >
> > Jeszcze Nora, przykład wręcz sztandarowy. Wiemy że skończyła studia, pośl
> ubiła
> > Podeszwę i urodziła apgara, o tym co robiła po tych studiach zawodowo ani
> dudu.
> > I to wszystko napisane jako he he, przewrotny epilog do jej decyzji, że
> od ter
> > az żadnych tam romansów, skupiamy się na nauce i karierze. He he. Dobitni
> ej nie
> > dało się wyłupać na czym, zdaniem autorki, winna koncentrować się kobiet
> a.
> >
> > He he.

A tak serio i z dużą dozą dobrej woli, sądzicie, że tak naprawdę do czego odnoszą się te 2 ostatnie słowa Jeżycjady?
Oczywiście, nasza krytyczna forumowa frakcja interpretuje to tak, że jest to uśmieszek nad pomysłami "zbuntowanej" Nory, jakoby jej przyszłość miała być związana z nauką i pracą, a tymczasem jest jej sądzone małżeństwo i Apgar10.

A czy autorka nie miała na myśli, iż tak naprawdę to, po tym jak Nora zawiodła się na urodziwym a robaczywym Gaudentym* i postanowiła, że "miłość to nie dla niej, bo faceci są beznadziejni", ale jednak, w gruncie rzeczy, troszkę tego Augusta kocha i w końcu amor vincit omnia, że nie ma co się załamywać po pierwszym w życiu rozczarowaniem miłosnym, bo Prawdziwa Miłość i tak cię znajdzie?


>
> Zwłaszcza, że Podeszwa tym
> czasem obronił doktorat z bio-techno-molekularno-logii. Chyba tylko na znak, że
> jednak nie jest takim matołem, na jakiego przez całą książkę wyglądał.

😁. Sądzicie, kumo, iż autorka zdaje sobie sprawę, że napisała Podeszwę jako matoła?

* Drugie w moim prywatnym rankingu - po Hildegardzie - imię, którego nadanie dziecku wg mnie jest naprawdę... mało prawdopodobne.

[catwoman21]

Tutaj to ciężko cokolwiek wysnuć ze względu na to jak w książce został potraktowany wątek Nory. Przez to między nią a Augustem nie ma żadnej chemii. Raczej to ,, He, he" to było takie ,,Nie chcesz relacji z tym chłopakiem, ale będziesz miała, bo on jest Tobie przeznaczony na męża".

[tajna_kryjowka_pyziaka]

catwoman21 napisała:

> Tutaj to ciężko cokolwiek wysnuć ze względu na to jak w książce został potrakto
> wany wątek Nory. Przez to między nią a Augustem nie ma żadnej chemii. Raczej to
> ,, He, he" to było takie ,,Nie chcesz relacji z tym chłopakiem, ale będziesz m
> iała, bo on jest Tobie przeznaczony na męża".

A fakt jaki z Augustusa jest komunikacyjny upośladek tylko pogarsza sprawę. Takie ukazanie wybranka w sumie też jest jakimś przejawem staroświeckości. Że niby każdy facet to takie duże dziecko, od którego nie ma sensu oczekiwać wyższego poziomu.

[kooreczka]

Mam wrażenie, że to grzech pierworodny u większości pisarek młodzieżowych PRL.

W youtubowej dyskusji o Siesickiej wypłynęło, że jej bohaterki uczą się dobrze, z założenia idą na studia, chcą "żyć dobrze i być dobrym człowiekiem", ale plany zawodowe, marzenia nigdy nie są określone. Nie ma też silnych pasjonatek, dziewcząt oddanych czemukolwiek.
W sumie poza Snopkiewiczową i jej Lilką z psychologią zamiast statecznej stomatologii nie kojarzę żadne bohaterki mocno ukierunkowanej na przyszłość.

[ako17]

kooreczka napisał:

> Mam wrażenie, że to grzech pierworodny u większości pisarek młodzieżowych PRL.
>
> W youtubowej dyskusji o Siesickiej wypłynęło, że jej bohaterki uczą się dobrze,
> z założenia idą na studia, chcą "żyć dobrze i być dobrym człowiekiem", ale pla
> ny zawodowe, marzenia nigdy nie są określone. Nie ma też silnych pasjonatek, dz
> iewcząt oddanych czemukolwiek.
> W sumie poza Snopkiewiczową i jej Lilką z psychologią zamiast statecznej stomat
> ologii nie kojarzę żadne bohaterki mocno ukierunkowanej na przyszłość.
>

to chyba nawet nie do końca o to chodzi. Prawem nastolatków i nastolatek jest błądzić, nie wiedzieć, zmieniać zdanie w sprawie swojej przyszłości pod wpływem chwili.
I tak konwencja wymaga, by główna bohaterka znalazła swoją miłość. Na tym się często kończy powieść dla młodzieży, ewentualnie też informacją o dostaniu się na studia. I tu już następuje dorosłość, nie do końca ciekawa dla młodzieżowego targetu ;).
Wiem, może być wiele odstępstw od tej reguły, ale ja np. jako nastolatka nie czytałabym "dorosłej" kontynuacji "Za minutę pierwsza miłość". Ale jako dojrzały człowiek - czemu nie?
Natomiast, jeśli widzimy dalsze życie tych nastolatek które miały jakieś dążenia, marzenia, cele, a potem niby mają jakieś swoje życie, ale jest ono de facto zredukowane do posiadania dzieci i jakiegoś nibyżycia rodzinnego - które, tak naprawdę, nie istnieje (w sensie interakcji pomiędzy poszczególnymi członkami rodziny), to czy to są nadal książki dla młodzieży?
Bo to nastoletnie rozedrganie, te wahania już się skończyły. Widzimy po prostu pewną stabilność i ona jest, ogólnie rzecz biorąc, na jedno kopyto.
Myślę, że np. dalsze losy Nutrii jeszcze mogły być w miarę interesujące, z tym jej Tuniem, Bratkiem namiotem, gitarą czy Cyprem, bo jako studentka+ wciąż jeszcze miała taki młodzieżowy vibe.
Ale reszta? Ciekawe są dla nastolatek rozkminy o drugim czy trzecim dziecku Idy np?
Czy tam Gabrysi?

[tt-tka]

ako17 napisała:

> kooreczka napisał:
>
> > Mam wrażenie, że to grzech pierworodny u większości pisarek młodzieżowych
> PRL.
> >
> > W youtubowej dyskusji o Siesickiej wypłynęło, że jej bohaterki uczą się d
> obrze,
> > z założenia idą na studia, chcą "żyć dobrze i być dobrym człowiekiem", a
> le pla
> > ny zawodowe, marzenia nigdy nie są określone. Nie ma też silnych pasjonat
> ek, dz
> > iewcząt oddanych czemukolwiek.
> > W sumie poza Snopkiewiczową i jej Lilką z psychologią zamiast statecznej
> stomat
> > ologii nie kojarzę żadne bohaterki mocno ukierunkowanej na przyszłość.

Dziwne. Jutubowej dyskusji nie znam, ale ksiazki Siesickiej znam i akurat ten temat, w licealnych latach bohaterow/ek pojawia sie calkiem powaznie, chocby awantura o nauczyczycielke francuskiego ze strony tych, ktorzy na studia musza zdawac dwa jezyki wspolczesne, tam handel zagraniczny, na ktorym widzi sie licealistka, jest bardzo konkretnie obmyslony; item awantura szkolno-rodzinna o Miske, ktora postanawia kursa zawodowe i prace zaraz po maturze;


> >
>
> to chyba nawet nie do końca o to chodzi. Prawem nastolatków i nastolatek jest b
> łądzić, nie wiedzieć, zmieniać zdanie w sprawie swojej przyszłości pod wpływem
> chwili.
> I tak konwencja wymaga, by główna bohaterka znalazła swoją miłość. Na tym się c
> zęsto kończy powieść dla młodzieży, ewentualnie też informacją o dostaniu się n
> a studia. I tu już następuje dorosłość, nie do końca ciekawa dla młodzieżowego
> targetu ;).
> Wiem, może być wiele odstępstw od tej reguły, ale ja np. jako nastolatka nie cz
> ytałabym "dorosłej" kontynuacji "Za minutę pierwsza miłość". Ale jako dojrzały
> człowiek - czemu nie?

Alez nawet w tej za minucie, dotyczacej zreszta siodmoklasistow :), jest o tym mowa - Irka mysli o bibliotekoznawstwie, Bigos i Kostek szukaja, mysla, obmacuja temat (na decyzje i tak dosc wczesnie), kolega z klasy juz postanowil, ze po osmej klasie idzie do zasadniczej zawodowej, bedzie robil w skorze jak cala jego rodzina i zarobi na samochod, nim koledzy zrobia dyplomy :), a studiujace starsze siostry terroryzuja mlodsze swoim zyciem uczuciowym, niemniej nauke tez traktuja serio.

To samo mamy u Ewy Lach, u Rolleczek - rodzina, owszem, pojawia sie w marzeniach jako element oczywisty, ale bynajmniej nie nadrzedny. Studia, praca, zainteresowania, samodzielnosc, to jest to, na co stawiaja bohaterki.

[catwoman21]

Tylko czy książki Musierowicz można jeszcze uznać za literaturę młodzieżową? Czy współczesne nastolatki mogłyby się utożsamić z bohaterkami?

[bupu]

catwoman21 napisała:

> Tylko czy książki Musierowicz można jeszcze uznać za literaturę młodzieżową? C
> zy współczesne nastolatki mogłyby się utożsamić z bohaterkami?

Ani współczesne, ani staroczesne. Trudno się utożsamiać z pozbawionymi osobowości wycinankami z kartonu.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

catwoman21 napisała:

> Tylko czy książki Musierowicz można jeszcze uznać za literaturę młodzieżową? C
> zy współczesne nastolatki mogłyby się utożsamić z bohaterkami?

Ja zaczęłam czytać serię od Neo- jako wczesna nastolatka i za cholewę nie mogłam. Co chwila się zastanawiałam co oni pierniczą.

A że pierwszą lekturą było JT, to jeszcze wzięłam Borejków za próbę przedstawienia osiedlowej patoli, hyhy. Bo jakby nie patrzeć, ich rodzinę przedstawiono tak: główny bohater nagminnie próbuje zabić kuzyna (z zimną premedytacją!), nieletni wychodzą sobie z domu na noc i nikt tego nie zauważa, dom jest przepełniony dziećmi i nie wiadomo już które jest czyje (dopiero po fakcie się skapnęłam, że tylko na święta), dzieci non stop siedzą u dziadków, jakby rodziców nie miały, jakaś młoda dziewczyna zachodzi w ciążę z chłopakiem...
I to była moja pierwsza styczność z nimi.

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> catwoman21 napisała:
>
> > Tylko czy książki Musierowicz można jeszcze uznać za literaturę młodzież
> ową? C
> > zy współczesne nastolatki mogłyby się utożsamić z bohaterkami?
>
> Ja zaczęłam czytać serię od Neo- jako wczesna nastolatka i za cholewę nie mogła
> m. Co chwila się zastanawiałam co oni pierniczą.
>
> A że pierwszą lekturą było JT, to jeszcze wzięłam Borejków za próbę przedstawie
> nia osiedlowej patoli, hyhy. Bo jakby nie patrzeć, ich rodzinę przedstawiono ta
> k: główny bohater nagminnie próbuje zabić kuzyna (z zimną premedytacją!), niele
> tni wychodzą sobie z domu na noc i nikt tego nie zauważa, dom jest przepełniony
> dziećmi i nie wiadomo już które jest czyje (dopiero po fakcie się skapnęłam, ż
> e tylko na święta), dzieci non stop siedzą u dziadków, jakby rodziców nie miały
> , jakaś młoda dziewczyna zachodzi w ciążę z chłopakiem...
> I to była moja pierwsza styczność z nimi.
>
>
NAPRAWDĘ? Ty tak poważnie, nie pod wpływem forum, tylko serio myślałaś, że czytasz o patolach?

[tajna_kryjowka_pyziaka]

ako17 napisała:

> tajna_kryjowka_pyziaka napisała:
> >
> > Ja zaczęłam czytać serię od Neo- jako wczesna nastolatka i za cholewę nie
> mogła
> > m. Co chwila się zastanawiałam co oni pierniczą.
> >
> > A że pierwszą lekturą było JT, to jeszcze wzięłam Borejków za próbę przed
> stawie
> > nia osiedlowej patoli, hyhy. Bo jakby nie patrzeć, ich rodzinę przedstawi
> ono ta
> > k: główny bohater nagminnie próbuje zabić kuzyna (z zimną premedytacją!),
> niele
> > tni wychodzą sobie z domu na noc i nikt tego nie zauważa, dom jest przepe
> łniony
> > dziećmi i nie wiadomo już które jest czyje (dopiero po fakcie się skapnę
> łam, ż
> > e tylko na święta), dzieci non stop siedzą u dziadków, jakby rodziców nie
> miały
> > , jakaś młoda dziewczyna zachodzi w ciążę z chłopakiem...
> > I to była moja pierwsza styczność z nimi.
> >
> >
> NAPRAWDĘ? Ty tak poważnie, nie pod wpływem forum, tylko serio myślałaś, że czyt
> asz o patolach?
>
>
>

Miałam wtedy max. 11 lat, o istnieniu forum dowiedziałam się dekadę później🙂.
Może użyłam za mocnego określenia, bo nie wzięłam ich za jakichś alkoholików i sebixów, ale na pewno oceniałam ich poniżej pewnego poziomu, jako takich "relacyjnych prostaków" (moje autorskie określenie). Wymienione wyżej zaniedbania najbardziej mi się rzucały w oczy ze wszystkiego, co tam sobą reprezentowali, a po kolejne tomy sięgałam głównie z ciekawości czy się chociaż trochę "poprawili".

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:


> > NAPRAWDĘ? Ty tak poważnie, nie pod wpływem forum, tylko serio myślałaś, ż
> e czyt
> > asz o patolach?
> >
> >
> >
>
> Miałam wtedy max. 11 lat, o istnieniu forum dowiedziałam się dekadę później🙂.
> Może użyłam za mocnego określenia, bo nie wzięłam ich za jakichś alkoholików i
> sebixów, ale na pewno oceniałam ich poniżej pewnego poziomu, jako takich "relac
> yjnych prostaków" (moje autorskie określenie). Wymienione wyżej zaniedbania naj
> bardziej mi się rzucały w oczy ze wszystkiego, co tam sobą reprezentowali, a po
> kolejne tomy sięgałam głównie z ciekawości czy się chociaż trochę "poprawili".

pójdź w me ramiona! O ile CR, Imieniny, TiR nie podobały mi się w sensie takim "obojętnym", nie czułam do nich sympatii ani w ogóle nic, o tyle do JT poczułam autentyczną... nazwijmy to, oględnie, niechęć. To była pierwsza książka z cyklu, która naprawdę mi się nie podobała i źle mi się ją czytało.

[tt-tka]

ako17 napisała:

> >
> NAPRAWDĘ? Ty tak poważnie, nie pod wpływem forum, tylko serio myślałaś, że czyt
> asz o patolach?
>

Mhyhyhyhy.
Tajna wyjasnila, ale zrob, dorosla osobo, eksperyment myslowy - nie czytalas, Musierowicz nie znasz nawet ze slyszenia, dopadla cie ktoras ksiazka w pociagu/w poczekalni, gdziekolwiek, gdzie musisz byc i to dluzej, a nie ma nic innego do czytania (komorka ci siadla, zalozmy). I zaczynasz JT albo TiR, albo McD, albo CZ nic, kompletnie NIC o tych postaciach i stosunkach miedzy nimi nie wiedzac. Ile zrozumiesz i co pomyslisz ?

[mircja]

tt-tka napisała:


> Tajna wyjasnila, ale zrob, dorosla osobo, eksperyment myslowy - nie czytalas, M
> usierowicz nie znasz nawet ze slyszenia, dopadla cie ktoras ksiazka w pociagu/w
> poczekalni, gdziekolwiek, gdzie musisz byc i to dluzej, a nie ma nic innego do
> czytania (komorka ci siadla, zalozmy). I zaczynasz JT albo TiR, albo McD, albo
> CZ nic, kompletnie NIC o tych postaciach i stosunkach miedzy nimi nie wiedzac
> . Ile zrozumiesz i co pomyslisz ?
>
Albo CP. Przykładowo - straszny dziadunio, który zabija gwoździem drzwi do balkonu dorosłej wnuczce, a drugiej próbuje uniemożliwić kontakt z ojcem jej nieślubnego dziecka.

[catwoman21]

I ten sam dziadek uważał, że jego mała prawnuczka płacze, bo wciąż jest nieślubna.

[ako17]

catwoman21 napisała:

> I ten sam dziadek uważał, że jego mała prawnuczka płacze, bo wciąż jest nieślub
> na.

myślę, że on tak na serio nie uważał. Był to, w jego mniemaniu, subtelny sposób nacisku na sprawcę nieślubnej ciąży.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

ako17 napisała:

> catwoman21 napisała:
>
> > I ten sam dziadek uważał, że jego mała prawnuczka płacze, bo wciąż jest n
> ieślub
> > na.
>
> myślę, że on tak na serio nie uważał. Był to, w jego mniemaniu, subtelny sposób
> nacisku na sprawcę nieślubnej ciąży.
>
>

Gdyby powiedział to na głos to tak. Ale, z tego co pamiętam, to padło w monologu wewnętrznym.

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> ako17 napisała:
>
> > catwoman21 napisała:
> >
> > > I ten sam dziadek uważał, że jego mała prawnuczka płacze, bo wciąż
> jest n
> > ieślub
> > > na.
> >
> > myślę, że on tak na serio nie uważał. Był to, w jego mniemaniu, subtelny
> sposób
> > nacisku na sprawcę nieślubnej ciąży.
> >
> >
>
> Gdyby powiedział to na głos to tak. Ale, z tego co pamiętam, to padło w monolog
> u wewnętrznym.
>
>
>


Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? - spytał z niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten leży obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki i gorzko zawodzi, bo nie zechciałeś go uznać za swą legalną córkę!

[tajna_kryjowka_pyziaka]

ako17 napisała:

> tajna_kryjowka_pyziaka napisała:
>
> > ako17 napisała:
> >
> > > catwoman21 napisała:
> > >
> > > > I ten sam dziadek uważał, że jego mała prawnuczka płacze, bo
> wciąż
> > jest n
> > > ieślub
> > > > na.
> > >
> > > myślę, że on tak na serio nie uważał. Był to, w jego mniemaniu, sub
> telny
> > sposób
> > > nacisku na sprawcę nieślubnej ciąży.
> > >
> > >
> >
> > Gdyby powiedział to na głos to tak. Ale, z tego co pamiętam, to padło w m
> onolog
> > u wewnętrznym.
> >
> >
> >
>
>
> Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
> Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? - spytał
> z niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
> Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten leży
> obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki i gorzko zawodzi, bo nie ze
> chciałeś go uznać za swą legalną córkę!
>

No paczaj, zupełnie tego fragmentu nie pamiętałam, tylko ten:

Największą zaś z wad młodego Pana Schoppe był brak odpowiedzialności za własne uczynki, których owoc, w postaci trzytygodniowego noworodka, rzewnie popiskiwał w przyległym pokoju, żaląc się zapewne na to, ze wciąż jeszcze jest owocem przedmałżeńskim. Dzieci wiele rozumieją.

[bupu]

ako17 napisała:

>
> >
> >
>
>
> Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
> Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? - spytał
> z niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
> Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten leży
> obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki i gorzko zawodzi, bo nie ze
> chciałeś go uznać za swą legalną córkę!
>


Ktoś powinien wyjaśnić dziaduniowi, że legalne uznanie dziecka niekoniecznie musi mieć cokolwiek wspólnego ze ślubem hego rodziców. Co za dziewiętnastowieczny cymbał!

[tt-tka]

> Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
> Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? - spytał
> z niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
> Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten leży
> obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki i gorzko zawodzi, bo nie ze
> chciałeś go uznać za swą legalną córkę!
>


W ogole nie pamietam tej sceny ! co bylo dalej ?
bo sory gregory, az sie prosi w tym momencie Fryc cedzacy "Uznalem. Milena nosi legalnie moje nazwisko, a ja figuruje jako ojciec w jej akcie urodzenia", a nastepnie... czy to do Rozy, czy Gaby, czy w powietrze cos o placzacych sie pod nogami paranoikach/sklerotykach/osobnikach bez pojecia o prawie, z ktrymi rozmawiac nie ma celu, sensu ani potrzeby.

[ako17]

tt-tka napisała:

>
> > Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
> > Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? -
> spytał
> > z niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
> > Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten
> leży
> > obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki

pytanie techniczne: dlaczego noworodek spoczywał w ubogim pokoiku na zapleczu łazienki Ignacego Borejki?
a. czyżby Ignacy przyznawał, że warunki bytowania w jego domu były ubogie?
b. czyżby Ignacy dorobił się swojej łazienki w opozycji do reszty rodziny?
c. jak wygląda i skąd bierze się pokoik na zapleczu jakiejkolwiek łazienki? Czy ktoś z szanownego grona posiada, lub zna kogoś, kto posiada pokoik (ubogi, bogaty, wszystko jedno) na ZAPLECZU łazienki?


i gorzko zawodzi, bo
> nie ze
> > chciałeś go uznać za swą legalną córkę!
> >
>
>
> W ogole nie pamietam tej sceny ! co bylo dalej ?

Jak chcesz to Ci tu wkleję dalej

> bo sory gregory, az sie prosi w tym momencie Fryc cedzacy "Uznalem. Milena nosi
> legalnie moje nazwisko, a ja figuruje jako ojciec w jej akcie urodzenia", a na
> stepnie... czy to do Rozy, czy Gaby, czy w powietrze cos o placzacych sie pod n
> ogami paranoikach/sklerotykach/osobnikach bez pojecia o prawie, z ktrymi rozmaw
> iac nie ma celu, sensu ani potrzeby.
>
>
Byłoby to w stylu Fryderyka, natomiast zupełnie nie w stylu autorki, która ani o prawie rodzinnym nie ma pojęcia, ani nie uważa, że takie rozwiązanie cokolwiek dla dziecka znaczy (o innych sprawach zresztą też nie ma pojęcia, co jej nie przeszkadza o nich pisać z pełnym przekonaniem).

Urodziło ci się dziecko? Musisz się ożenić z jego matką.
Innego wyjścia nie ma. Ewentualnie, jak przypuszczam, w grę wchodziłoby honorowe samobójstwo Fryderyka, bo wtedy Mila oficjalnie ma tylko matkę.

[tt-tka]

Dzieki i bardzo chce dalej ! ja naprawde nie pamietam, ani ubogiego pokoiku na zapleczu lazienki, ani tym bardziej JEGO (ygnaca) lazienki, ani tak ostro pikujacej paranoi seniora !
kto jest obecny przy tym szalenstwie ? czy scena tylko pomiedzy nimi dwoma ?

[ako17]

tt-tka napisała:

> Dzieki i bardzo chce dalej ! ja naprawde nie pamietam, ani ubogiego pokoiku na
> zapleczu lazienki, ani tym bardziej JEGO (ygnaca) lazienki, ani tak ostro pikuj
> acej paranoi seniora !
> kto jest obecny przy tym szalenstwie ? czy scena tylko pomiedzy nimi dwoma ?
>
Dobra, będę wrzucać fragmentami, bo scena długa:

Wszedł Fryderyk i natychmiast naczynia wieńcowe Ignacego Borejki zareagowały
odpowiednio niemiłym skurczem. Mimo wysiłków, jakie stale podejmował, nie był w stanie
wykrzesać z siebie ani odrobiny sympatii dla tego zimnego przedstawiciela nauk ścisłych,
tego przemądrzałego blondyna o jakże suchej, schludnej urodzie i zaciśniętych wargach.
Podejrzewał go o egotyzm, brak zasad moralnych, cynizm, hipokryzję, nadgorliwość
zawodową i nieczułość. Największą zaś z wad młodego pana Schoppe był brak
odpowiedzialności za własne uczynki, których owoc, w postaci trzytygodniowego
noworodka, rzewnie popiskiwał w przyległym pokoju, żaląc się zapewne na to, że wciąż
jeszcze jest owocem przedmałżeńskim. Dzieci wiele rozumieją.
- Dzień dobry - rzekł z nagła Fryderyk, który, wszedłszy bez pukania (drzwi wejściowych
zwykle nie zamykano tu na klucz, ani też na zatrzask), niespodziewanie w mrokach
przedpokoju natknął się na dziadka Róży i z trudem powstrzymał sam siebie przed odruchową
ucieczką.
- Salve!* - oschle odpowiedział Ignacy Borejko. - Czym mogę ci służyć, młodzieńcze?

Chętnie pozwalał sobie na traktowanie z wysoka młodego pana Schoppe; uwielbiał też
udawać, że go nie poznaje. Fryderyk, jeśli chciał, mógł to sobie tłumaczyć roztargnieniem
starca, czy też jego słabą pamięcią. Czym wolał, zresztą.
- Cóż - bąknął intruz. - Przyszedłem do Róży.
- Czy być może! - zakrzyknął dziadek. - Ale Róża nie jest sama!
- A kto z nią jest? - wpadł oczywiście w pułapkę młokos.
- Od przeszło trzech tygodni towarzyszy jej dziecko. Nie wiem, czy jesteś tego świadom.

* Witaj! (lac).

[ako17]

- Tak, proszę pana! - uciął zuchwały Fryderyk.
- No, no, no - wyraził swe zaskoczenie Ignacy Borejko. - Trudno by przypuścić. Czy ta
świadomość ma charakter ciągły, czy też cała sprawa przypomina ci się od czasu do czasu,
powiedzmy - raz na miesiąc? - zastygł, ułożywszy twarz w wyraz pytający.
Fryderyk Schoppe mocno poczerwieniał i równocześnie zaczął sapać przez nos.
- Właściwie - rzekł - dobrze, że pan o tym wspomniał...
- Dobrze, hę? - mruknął dziadek.
- Chciałbym z panem przez chwilę porozmawiać.
- Ależ właśnie to robimy, a ta chwila przeciąga się mocno.
- Usiądźmy może - zaproponował Fryderyk.
- Tutaj? - zakpił dziadek, lecz wnet pojął, ujrzawszy posępną minę młodzika, że kres jego
wytrzymałości jest bliski. Bez słowa już zatem ruszył przed siebie długim korytarzem,
którego całą jedną ścianę pokrywały znajome grzbiety zakurzonych książek. Jak zwykle
widok ów dodał mu wigoru. - Pozwól za mną - powiedział, otwierając drzwi niewielkiego
pokoju, który od lat już tak wielu dzielił z Milą, swoją żoną. Notabene, szczęśliwym trafem
nie było jej w domu: Gabriela i Grzegorz zawieźli ją, wraz ze słoikami typu twist, do
najmłodszej z córek, Patrycji (chodziło o wspólne przyrządzanie dużych ilości galaretki na
zimę; Pulpecja miała tego roku klęskę urodzaju w uprawach porzeczek czerwonych i
czarnych). Gdyby Mila była dziś obecna, oczywiście nie potrafiłaby zapanować nad sympatią,
jaką darzyła marnego Fryderyka i niewątpliwie pobłażliwością swoją naruszyłaby męską,
surową aurę rozmowy, która miała tu się odbyć. Prawdę mówiąc, do rozprawy takiej Ignacy
Borejko palił się już od dłuższego czasu, lecz świat kobiecy tego domu nieustannie mu ją
udaremniał.

[ako17]

- Śmiało, śmiało - zachęcił Fryderyka i zatarł ręce. - Tu nam
nikt nie przeszkodzi. - Wszedł pierwszy, po czym pieczołowicie
zamknął za wchodzącym drzwi. (Nie bez uciechy zauważył, że
delikwent się wzdrygnął).
Zasiadł w ulubionym fotelu, pod wielkim filodendronem. Otoczony tu był przez swoje
najważniejsze książki: wypełniały one proste regały oraz oszklone szafy, podręczne półki i
etażerki. Na postumencie trwała dumnie głowa Seneki, zaś Marek Aureliusz spoglądał z
okazałej reprodukcji, ustawionej na biurku.
- Ave, Caesar!* - rzekł w myśli dziadek i na jego usta same
wypłynęły tak dobrze znane słowa: - Zawsze masz możność żyć
szczęśliwie, jeśli pójdziesz dobrą drogą i zechcesz dobrze myśleć
i czynić. A szczęśliwy to ten, kto los szczęśliwy sam sobie przygotował.
A szczęśliwy los - to dobre drgnienie duszy, dobre skłonności, dobre
czyny.**
Fryderyk, jak najsłuszniej, wziął to do siebie.
- Nie ma pan chyba powodu wątpić w moje dobre skłonności, myśli i czyny? - spytał z
niepewną miną, wyraźnie nie identyfikując cytatu.
- Czy nie mam?! - uniósł się nagłym gniewem Ignacy Borejko. - Ha! Powód ten leży
obecnie w ubogim pokoiku na zapleczu mojej łazienki i gorzko zawodzi, bo nie zechciałeś go
uznać za swą legalną córkę! Róża zaś, ta łagodna, słodka istota została przez ciebie
potraktowana najpierw niegodziwie, a potem w dodatku i okrutnie! W dniu, kiedy mała Mila
przyszła na świat, ty byłeś w Warszawie, a powróciłeś nieodpowiedzialnie dopiero po
tygodniu! Róża powinna cię teraz przegonić ze swojego życia, i to bez wahania! Szkoda, żeś
nie widział jej łez! Ja je zapamiętam na zawsze!!
(Same wykrzykniki - pomyślał autokrytycznie i nakazał sobie spokój. Bez powodzenia).

Fryderyk Schoppe zrobił się malinowy, jak to blondyn.
* Bądź pozdrowiony, Cesarzu! (łac).
* Marek Aureliusz, „Rozmyślania". Przeł. Marian Reiter.

[ako17]

- Po pierwsze - rzekł nerwowo - do Warszawy pojechałem w sprawie pracy.
- Której nie dostałeś! - nie powstrzymał się dziadek.
- Tak czy inaczej, nie mogłem zerwać spotkania z dyrektorem instytutu i pognać
pierwszym pociągiem do Poznania. Po drugie, Róża mi to już dawno wybaczyła.
- Dawno?! Jak dawno, hę?
- Tydzień temu.
- Byłeś tu tydzień temu?
- Jestem tu codziennie.
- A to jakim prawem?! - krzyknął dziadek, powstając. Na Jowisza, znów go wyprowadzono
z równowagi.
- Jak to: jakim?! Jestem ojcem jej dziecka! - rzekł Fryderyk nie bez dumy, co dziadka Róży
doprowadziło do furii.
- I to cię upoważnia do składania jej wizyt w moim domu? - wybuchnął. - Ha! Mylisz się,
młody człowieku, to upoważnia cię jedynie do wzięcia na siebie odpowiedzialności! To nie ty
masz Róży składać wizyty w moim domu, to ja mam ją odwiedzać u ciebie!
- Ona nie chce się do mnie przeprowadzić.
- Nic dziwnego, nie łączy was ślub, wciąż jeszcze nie masz stałej pracy, a mieszkasz z
rodzicami, w bloku, kątem, jak sam twierdzisz.
- Nie załatwię z dnia na dzień kredytu mieszkaniowego! Cuda się nie zdarzają.
- To dość oczywiste, powiedziałbym. A nie mogłeś o tym pomyśleć jakiś czas temu?
- W Stanach?
- Wcześniej, młodzieńcze! Wcześniej!!!
- Nie wracajmy do tego! - zapienił się Fryderyk na swój beznamiętny sposób. - Myśmy już
sobie z Różą wszystko wyjaśnili. Ona nie ma do mnie pretensji.
- Nie, z pewnością. Ona nie. Ja - tak. Dziewczyna nie ma ojca, bo ją porzucił. Teraz to
samo robi ojciec jej dziecka. Pogratulować. Zwłaszcza że dziecko niebawem nie będzie już na
tej ziemi miało mnie, który zapewniałem rodzinie męską stabilność i niewzruszone ojcowskie
uczucia! - dziadek mimo woli pociągnął nosem. - Biedna mała Mila - powiedział cicho. - Biedne, odrzucone maleństwo.

[ako17]

- O czym pan mówi! - wzburzył się Fryderyk, tracąc z lekka swe dotychczasowe
opanowanie. - Ja jej nie porzucam, wręcz przeciwnie! Latam jak kot z pęcherzem, załatwiam
pracę, szukam kredytu...
- Młody człowieku, a cóż mnie obchodzi twój pęcherz! - przerwał mu zirytowany dziadek.
- Poza tym, proszę nie podnosić głosu. Przypominam, że rozmawiasz ze starszym od siebie...
- ...któremu wolno podnosić głos na młodszych? - obraził się Fryderyk. Już dawno zerwał
się był z krzesła, a teraz stał niemal na baczność, sztywny i zestresowany. - Za co mnie to
spotyka? Przecież wszedłem tu w dobrej wierze! Chciałem wyjaśnić całą sprawę,
porozmawiać...
- A cóż tu wyjaśniać!? - huknął Ignacy Borejko i złapał się za serce. - O czymże tu bez
końca rozmawiać?! Tylko natychmiastowe naprawienie błędów mogłoby ci uratować twarz!
A ty tymczasem doprowadzasz mnie do ataku serca!
- Przecież ja chcę je naprawić!
- Jest już zbyt stare i zmaltretowane!
- Błędy!!! Naprawić błędy! - krzyknął młodzian, wyrzucając ręce w górę, łapiąc się nimi za
głowę i nareszcie okazując jakieś ludzkie namiętności.
- Voluntario nihil difficile*, młodzieńcze. Wniosek: skoro nie możesz, to znaczy, że nie
chcesz. Czy dobrze rozumuję?
- Zawiadamiam pana stanowczo, że się z Różą ożenię.
- O! - krzyknął dziadek, trzęsąc palcem wskazującym. - Oho-ho! Stanowczo?
Zawiadamiasz? O! Co to, to nie!
- Nie rozumiem! - nie rozumiał Fryderyk.
- Nie tak się to załatwia, mopanku! Nie ma zgody! Czarna polewka! Czarna polewka! -
zawrzasnął Ignacy Borejko, po czym, wyczerpany długotrwałym stresem, padł na łóżko,
oburącz uciskając swe naczynia wieńcowe. - Doktora! - jęknął, ale nie doczekał się pomocy,
gdyż wzburzony Fryderyk opuścił jego pokój zaraz po słowach „czarna polewka". Dźwięki, dobiegające z oddali, świadczyły o tym, że udał się do Róży, lecz jej sterany dziadek nie miał już sił na interwencję. Leżał, wciąż przyciskając dłonią serce, i spoglądał ze skruchą w niezadowolone oblicza Seneki oraz Marka Aureliusza. Co racja, to racja. Znów nie postąpił jak przystało na ostatniego ze stoików. Ale, z drugiej strony,
ha! - niby jak miałby prawdziwy stoik reagować w takich okolicznościach?! Każdego z nich
szlag by trafił na miejscu, w obliczu podobnej arogancji. A znów jeśli idzie o Fryderyka - o,
ten na pewno by się nie uchował w czasach starożytnych!
Z wolna dochodząc do siebie, dziadek jął igrać w myśli wyobrażeniem wrzeszczącego
młodziana w modnych okularkach, strącanego w przepaść ze Skały Tarpejskiej na Kapitolu,
co najpierw spotkało przeciwnika Romulusa, zwanego Lucjuszem Tarpeiusem, a już
następnie było udziałem wszystkich zdrajców. Taki zabieg z pewnością pozbawiłby młodego
pana Schoppe jego wyniosłej pozy! Ho, ho!

* Dla chcącego nie ma nic trudnego (łac).

[ako17]

ako17 napisała:

- Nie tak się to załatwia, mopanku! Nie ma zgody! Czarna polewka! Czarna polewk
> a! -
> zawrzasnął Ignacy Borejko,


Czyli, jak widać, Ignacy Borejko to trochę taki casus jednego z kandydatów na prezydenta.
Jedna część jego osobowości boleje nad tym, że Mila jest dzieckiem nieślubnym, co więcej, wmawia całemu otoczeniu, że dziecko ma z tym problem.
Druga zaś część zamierza zrobić wszystko, by przypadkiem Mila dzieckiem ślubnym nie została.
Podobnie jak jego małżonka kilkadziesiąt lat wcześniej bardzo nie chciała, by pierworodna wyszła za Pyziaka, a jednak nakłoniła go, by Gabę poślubił.

Oni wszyscy mają problem z funkcjonowaniem w normalnej rzeczywistości, jak rany.

[bupu]

ako17 napisała:

> ako17 napisała:
>
> - Nie tak się to załatwia, mopanku! Nie ma zgody! Czarna polewka! Czarna polew
> k
> > a! -
> > zawrzasnął Ignacy Borejko,
>
>
> Czyli, jak widać, Ignacy Borejko to trochę taki casus jednego z kandydatów na p
> rezydenta.
> Jedna część jego osobowości boleje nad tym, że Mila jest dzieckiem nieślubnym,
> co więcej, wmawia całemu otoczeniu, że dziecko ma z tym problem.
> Druga zaś część zamierza zrobić wszystko, by przypadkiem Mila dzieckiem ślubnym
> nie została.


A bo ty nic nie rozumiesz. Nie w tym problem że blond Robosznycel się z Różą nie hajtnął, problem w tym że on uparcie usiłuje decydować o swej przyszłości samodzielnie, kupować mieszkanie i działać na własną rękę zamiast grzecznie wprowadzić się poslubnie do kolchozu i zostać plamą na ścianie jak Grzegorz. I jeszcze zamiast paść przed Ignacem na kolana, cmoknąć w rękę i pokornie poprosić o rękę Róży, on zawiadamia że się z Różą ożeni. No to czarna polewka i nara.

Z Pypypydemortem Jeżyc też był ten problem, umaiło mu się że miał głos decyzyjny w kwestii własnej żony i dziecka i został wyklęty.

[minerwamcg]

No i te "mopanki" i "czarne polewki" to aż nadto wyraźni sygnał, że ze starszym panem już dawno należało iść do specjalisty. Na długo przed tym, zanim zażądał szpady, żeby się rozprawić z "zuchwałym młokosem". Paranoja, jak ktoś słusznie napisał, ostro pikuje w górę, a wszyscy obecni - z Fryderykiem włącznie! - starszego pana w tej paranoi utwierdzają i zgadzają się grać w jego wymyślonym świecie takie role, jakie przydzieliły im jego urojenia. To jest najbardziej niepojęte: przecież są tam dorośli a przynajmniej pełnoletni ludzie, którzy jakoś nie mają problemu z tym, żeby rano trafić do wychodka - a jednak zgadzają się grać w tym żałosnym teatrzyku chorej głowy pana Borejki. I nikt mu nie powie, że Fryderyk nie przychodzi tu "w konkury" tylko do swojej rodziny, a i sam Fryderyk nie wiedzieć czemu też mu tego nie wytłumaczył.

[bupu]

ako17 napisała:

> -
> Z wolna dochodząc do siebie, dziadek jął igrać w myśli wyobrażeniem wrzeszczące
> go
> młodziana w modnych okularkach, strącanego w przepaść ze Skały Tarpejskiej na K
> apitolu,
> co najpierw spotkało przeciwnika Romulusa, zwanego Lucjuszem Tarpeiusem, a już
> następnie było udziałem wszystkich zdrajców. Taki zabieg z pewnością pozbawiłby
> młodego
> pana Schoppe jego wyniosłej pozy! Ho, ho!

Na miłosierdzie Bora, skąd stolik klasyczny Ignacy Borejko wziął Lucjusza Tarpeiusa? To znaczy ja wiem skąd, ale nie powiem bo to byłoby wulgarne. Skała Tarpejska bierze nazwę od westalki Tarpei, która otworzyła bramy Rzymu Sabinom, słusznie wrukwionym po tym, jak Rzymianie porwali im żeńską część populacji, skutkiem czego została rzymskim archetypem zdrajcy.

[bupu]

ako17 napisała:

>
> - Po pierwsze - rzekł nerwowo - do Warszawy pojechałem w sprawie pracy.
> - Której nie dostałeś! - nie powstrzymał się dziadek.
> - Tak czy inaczej, nie mogłem zerwać spotkania z dyrektorem instytutu i pognać
> pierwszym pociągiem do Poznania. Po drugie, Róża mi to już dawno wybaczyła.
> - Dawno?! Jak dawno, hę?
> - Tydzień temu.

Mam rozumieć, że Róża dwa tygodnie była obrażona na Fryca bo nie teleportował się z rozmowy o pracę w Warszawie na pierwszą wieść o akcji porodowej? Ale Grzegorz zostawiający ciężko chorą żonę jest okej? IGS zostawiający ciężarna żonę ze skłonnością do omdleń właściwie samą też jest w porządku, tylko gapa bo telefonu nie wziął? O hipokryzjo...

[przymrozki]

ako17 napisała:

> W dniu, kiedy
> mała Mila
> przyszła na świat, ty byłeś w Warszawie, a powróciłeś nieodpowiedzialnie dopier
> o po
> tygodniu! Róża powinna cię teraz przegonić ze swojego życia, i to bez wahania!

Zaraz zaraz. On przez tydzień nie był w stanie wrócić do Posen, gdzie urodziło mu się dziecko? Rodzinnym zwyczajem złapał gumę i czekał przy drodze, aż Józinek, niesiony falą mnemotechniki, się domyśli i zadzwoni? Czy ta rozmowa o pracę w instytucie tyle trwała?

[ako17]

przymrozki napisała:

> ako17 napisała:
>
> > W dniu, kiedy
> > mała Mila
> > przyszła na świat, ty byłeś w Warszawie, a powróciłeś nieodpowiedzialnie
> dopier
> > o po
> > tygodniu! Róża powinna cię teraz przegonić ze swojego życia, i to bez wah
> ania!
>
> Zaraz zaraz. On przez tydzień nie był w stanie wrócić do Posen, gdzie ur
> odziło mu się dziecko? Rodzinnym zwyczajem złapał gumę i czekał przy drodze, aż
> Józinek, niesiony falą mnemotechniki, się domyśli i zadzwoni? Czy ta rozmowa o
> pracę w instytucie tyle trwała?

Wiesz co, mogło tak być, że powiedzieli mu, iż będą 2-3 rozmowy, najpierw kadrowa, potem kierownik wydziału, na końcu jeszcze dyrektor. No to po pierwszej czekał na drugą, po drugiej na trzecią i się przeciągnęło na tydzień, a dopiero po ostatniej rozmowie się okazało, że nici z tego.

Zresztą, o czym my tu mówimy, jak Gaba odbierała Nutrię z Okęcia, to jej 3 dni w domu ni było. Nie wiem, czekały 3 dni na pociąg z Wawy do Poznania, czy co?
Jak widać, Warszawa wciąga niewinnych Poznaniaków i każe im tam siedzieć 3 razy dłużej niż potrzeba.

[bupu]

przymrozki napisała:

> ako17 napisała:
>
> > W dniu, kiedy
> > mała Mila
> > przyszła na świat, ty byłeś w Warszawie, a powróciłeś nieodpowiedzialnie
> dopier
> > o po
> > tygodniu! Róża powinna cię teraz przegonić ze swojego życia, i to bez wah
> ania!
>
> Zaraz zaraz. On przez tydzień nie był w stanie wrócić do Posen, gdzie ur
> odziło mu się dziecko?

Dziad borejowy liczyć nie umie, chciałam zauważyć. Mała Mila w tamtym momencie liczy sobie trzy tygodnie i pięć dni, czyli niespełna cztery tygodnie, natomiast Ignacy uparcie nawija o trzytygodniowym noworodku. Możliwe zatem, że Fryc wyjechał na dni trzy, bo proces rekrutacyjny składał się nie tylko z rozmowy z dyrektorem, a Ignac robi z tego tydzień.

[ako17]

bupu napisała:


Możliwe zatem, że Fryc wyj
> echał na dni trzy, bo proces rekrutacyjny składał się nie tylko z rozmowy z dyr
> ektorem, a Ignac robi z tego tydzień.

Bardzo prawdopodobne

[przymrozki]

bupu napisała:

> Dziad borejowy liczyć nie umie, chciałam zauważyć. Mała Mila w tamtym momencie
> liczy sobie trzy tygodnie i pięć dni, czyli niespełna cztery tygodnie, natomias
> t Ignacy uparcie nawija o trzytygodniowym noworodku. Możliwe zatem, że Fryc wyj
> echał na dni trzy, bo proces rekrutacyjny składał się nie tylko z rozmowy z dyr
> ektorem, a Ignac robi z tego tydzień.

Tyle że Fryderyk tej informacji nie prostuje, mimo że do samego zarzutu się odnosi. Tłumaczy i to, co robił w Warszawie, i to, że tydzień wcześniej (a zatem ponad dwa tygodnie po urodzeniu Mili) Róża mu tę Warszawę wybaczyła.

[ako17]

przymrozki napisała:

> bupu napisała:
>
> > Dziad borejowy liczyć nie umie, chciałam zauważyć. Mała Mila w tamtym mom
> encie
> > liczy sobie trzy tygodnie i pięć dni, czyli niespełna cztery tygodnie, na
> tomias
> > t Ignacy uparcie nawija o trzytygodniowym noworodku. Możliwe zatem, że Fr
> yc wyj
> > echał na dni trzy, bo proces rekrutacyjny składał się nie tylko z rozmowy
> z dyr
> > ektorem, a Ignac robi z tego tydzień.
>
> Tyle że Fryderyk tej informacji nie prostuje, mimo że do samego zarzutu się odn
> osi. Tłumaczy i to, co robił w Warszawie, i to, że tydzień wcześniej (a zatem p
> onad dwa tygodnie po urodzeniu Mili) Róża mu tę Warszawę wybaczyła.
>
Mógł był uznać, że nie ma co rozdrażniać starego wariata jeszcze bardziej, odniósł się zatem do zarzutu ad meritum, bo to było istotniejsze w tej chwili.
A faktycznie nie było go w Poznaniu, powiedzmy - 3-4 dni.
Gaba zresztą też nie rozumiem co w tej Wawie aż 3 dni robiła - akurat odległość z Poznania można pokonać w ciągu jednego dnia. Nie pamiętam, czy pod koniec lat 90-tych te połączenia były bardzo dogodne, ale nawet biorąc poprawkę, że chciała coś tam zwiedzić, to mogła pojechać jednego dnia, wieczorem trochę połazić, przenocować, rano znowu siup na jakiś dwugodzinny spacer, około południa Nutrię zgarnąć z lotniska i wieczorem być z powrotem.
Ja, mając w domu dzieci, tak bym zrobiła. A właściwie to zabrała je ze sobą.
Chyba że Pyziakówny nie były zainteresowane.

[bupu]

ako17 napisała:


>
> Gaba zresztą też nie rozumiem co w tej Wawie aż 3 dni robiła - akurat odległość
> z Poznania można pokonać w ciągu jednego dnia.

Ekspres z Poznania Głównego do Warszawy Centralnej jedzie trzy godziny. A wtedy połączeń do Warszawy było jak Mrówków w Kopcu.

[ako17]

bupu napisała:

> ako17 napisała:
>
>
> >
> > Gaba zresztą też nie rozumiem co w tej Wawie aż 3 dni robiła - akurat odl
> egłość
> > z Poznania można pokonać w ciągu jednego dnia.
>
> Ekspres z Poznania Głównego do Warszawy Centralnej jedzie trzy godziny. A wtedy
> połączeń do Warszawy było jak Mrówków w Kopcu.
>
No to ewidentnie miała coś w tej Wawie robić takiego, że ani dzieci nie chciała ze sobą zabrać (może Ignaś by chciał, w końcu to nie wieś), ani nie zamierzała tej delegacji skracać do minimum ;)

[bupu]

przymrozki napisała:

> bupu napisała:
>
> > Dziad borejowy liczyć nie umie, chciałam zauważyć. Mała Mila w tamtym mom
> encie
> > liczy sobie trzy tygodnie i pięć dni, czyli niespełna cztery tygodnie, na
> tomias
> > t Ignacy uparcie nawija o trzytygodniowym noworodku. Możliwe zatem, że Fr
> yc wyj
> > echał na dni trzy, bo proces rekrutacyjny składał się nie tylko z rozmowy
> z dyr
> > ektorem, a Ignac robi z tego tydzień.
>
> Tyle że Fryderyk tej informacji nie prostuje, mimo że do samego zarzutu się odn
> osi.

Prostowanie w rozmowie z Ignacym? Przekonanym o swej nieomylności i doskonałości? Mogłoby tylko go bardziej rozindyczyć, szczególnie że Ignac wyraźnie operował w myśl zasady "Wszystko co powiesz zostanie wykorzystane przeciwko tobie".

[przymrozki]

bupu napisała:

> Prostowanie w rozmowie z Ignacym? Przekonanym o swej nieomylności i doskonałośc
> i?

Ale on nawet prostował - tłumaczył, czemu wyjechał.

Inna rzecz, że błądzimy po omacku, bo związek Róży z Frycem jest chyba najbardziej nienapisanym wątkiem w Neo, zwłaszcza wśród tych pierwszoplanowych. Dlaczego Róża tyle czekała z ujawnieniem ciąży? Co na nowiny prokreacyjne powiedział Fryderyk i czy Pyza w ogóle miała podstawy uznać, że została porzucona? Co się stało z zasadniczym mailem? Jak to było z tą Warszawą? Czemu po wszystkim Szopy zamieszkały na Roosevelta? Co sie stało w Oxfordzie?

[bupu]

przymrozki napisała:

> bupu napisała:
>
> > Prostowanie w rozmowie z Ignacym? Przekonanym o swej nieomylności i dosko
> nałośc
> > i?
>
> Ale on nawet prostował - tłumaczył, czemu wyjechał.
>

Powiedzenie "Wyjechałem starać się o pracę" nie imputuje, że Ignac popełnił błąd. Natomiast gdyby Fryc oznajmił że wyjechał na trzy dni, nie na tydzień, powiedziałby tym samym, że Ignac się myli. Widzisz różnicę?

[przymrozki]

bupu napisała:

> > > Prostowanie w rozmowie z Ignacym? Przekonanym o swej nieomylności i
> dosko
> > nałośc
> > > i?

Ale Fryderyk tę rozmowę prowadził dość konfrontacyjnie, wcale nie widać było, żeby się hamował przez wzgląd na dumę Ignaca lub z troski o swoje szanse na polewkę inną niż czarna.

O czym pan mówi! - wzburzył się Fryderyk, tracąc z lekka swe dotychczasowe
opanowanie. - Ja jej nie porzucam, wręcz przeciwnie! Latam jak kot z pęcherzem, załatwiam
pracę, szukam kredytu...
- Młody człowieku, a cóż mnie obchodzi twój pęcherz! - przerwał mu zirytowany dziadek.
- Poza tym, proszę nie podnosić głosu. Przypominam, że rozmawiasz ze starszym od siebie...
- ...któremu wolno podnosić głos na młodszych? - obraził się Fryderyk. Już dawno zerwał
się był z krzesła, a teraz stał niemal na baczność, sztywny i zestresowany. - Za co mnie to
spotyka? Przecież wszedłem tu w dobrej wierze! Chciałem wyjaśnić całą sprawę,
porozmawiać...
- A cóż tu wyjaśniać!? - huknął Ignacy Borejko i złapał się za serce. - O czymże tu bez
końca rozmawiać?! Tylko natychmiastowe naprawienie błędów mogłoby ci uratować twarz!
A ty tymczasem doprowadzasz mnie do ataku serca!
- Przecież ja chcę je naprawić!
- Jest już zbyt stare i zmaltretowane!
- Błędy!!! Naprawić błędy! - krzyknął młodzian, wyrzucając ręce w górę, łapiąc się nimi za
głowę i nareszcie okazując jakieś ludzkie namiętności

[tajna_kryjowka_pyziaka]

ako17 napisała:

> tt-tka napisała:
>
> > (...)
>
> > bo sory gregory, az sie prosi w tym momencie Fryc cedzacy "Uznalem. Milen
> a nosi
> > legalnie moje nazwisko, a ja figuruje jako ojciec w jej akcie urodzenia"
> , a na
> > stepnie... czy to do Rozy, czy Gaby, czy w powietrze cos o placzacych sie
> pod n
> > ogami paranoikach/sklerotykach/osobnikach bez pojecia o prawie, z ktrymi
> rozmaw
> > iac nie ma celu, sensu ani potrzeby.
> >
> >
> Byłoby to w stylu Fryderyka, natomiast zupełnie nie w stylu autorki, która ani
> o prawie rodzinnym nie ma pojęcia, ani nie uważa, że takie rozwiązanie cokolwie
> k dla dziecka znaczy (o innych sprawach zresztą też nie ma pojęcia, co jej nie
> przeszkadza o nich pisać z pełnym przekonaniem).
>
>

Dobitnie o tym świadczy też fakt, że napisała jak to Róża kmini, że jej córka oficjalnie jeszcze nie ma imienia i będzie Milą dopiero, kiedy ją ochrzczą. To co jej w USC wpisali? NN?

[bupu]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

>
> Dobitnie o tym świadczy też fakt, że napisała jak to Róża kmini, że jej córka o
> ficjalnie jeszcze nie ma imienia i będzie Milą dopiero, kiedy ją ochrzczą. To c
> o jej w USC wpisali? NN?

Gdyby Róża była głęboko wierząca, a to wtedy tak, to by było zrozumiałe, że bez oficjalnego pokropku imię nieważne. Sęk w tym (Kubaaaa?), że religijność Borejków jest raczej powierzchowna, ot, zajrzą do kościoła na Wielkanoc, pójdą na Pasterkę, czasami wpadną bez okazji, ale żeby się jakoś specjalnie przykładali do przestrzegania zasad katolicyzmu toooo nie widać.

[minerwamcg]

bupu napisała:


> Gdyby Róża była głęboko wierząca, a to wtedy tak, to by było zrozumiałe, że bez
> oficjalnego pokropku imię nieważne.

Znam na pęczki ludzi głęboko wierzących, którzy jednakowoż w kwestii imienia nie wyprawiają żadnych dziwactw, nazywają dziecko wybranym imieniem odkąd na USG dowiedzą się jaka płeć. Dzieci owszem, chrzczą - ale na myśl by im nie przyszło do tej chwili traktować je jako bezimienne :)

[mircja]

ako17 napisała:

> pytanie techniczne: dlaczego noworodek spoczywał w ubogim pokoiku na zapleczu ł
> azienki Ignacego Borejki?
> a. czyżby Ignacy przyznawał, że warunki bytowania w jego domu były ubogie?
"Ubogi pokoik" był zapewne, żeby było bardziej dramatycznie - już wiadomo, od kogo Róża się tego nauczyła.
> b. czyżby Ignacy dorobił się swojej łazienki w opozycji do reszty rodziny?
Jak rozumiem, według MM (oraz rodziny Borejków) Ignacy jest panem domu, więc w tym mieszkaniu wszystko jest jego, to jest jedynie przypomnienie o jego statusie (jedno z wielu).

[ako17]

mircja napisała:

> ako17 napisała:
>
> > pytanie techniczne: dlaczego noworodek spoczywał w ubogim pokoiku na zap
> leczu ł
> > azienki Ignacego Borejki?
> > a. czyżby Ignacy przyznawał, że warunki bytowania w jego domu były ubogie
> ?
> "Ubogi pokoik" był zapewne, żeby było bardziej dramatycznie - już wiadomo, od k
> ogo Róża się tego nauczyła.
> > b. czyżby Ignacy dorobił się swojej łazienki w opozycji do reszty rodziny
> ?
> Jak rozumiem, według MM (oraz rodziny Borejków) Ignacy jest panem domu, więc w
> tym mieszkaniu wszystko jest jego, to jest jedynie przypomnienie o jego statusi
> e (jedno z wielu).

Z tym że z kolei, według Ignacego to Grzegorz jest panem domu ;)

[mircja]

ako17 napisała:

> Z tym że z kolei, według Ignacego to Grzegorz jest panem domu ;)
>
Czy faktycznie przed CP Ignacy dokonał abdykacji? W jakiej formie, bo sobie nie przypominam? I zachowanie Ignacego tego chyba w żaden sposób nie odzwierciedlało?

[mircja]

Dopisek - poważnie - Grzegorz, który szeptem musi rozmawiać za plecami Ignacego z własnym synem - panem domu?

[tt-tka]

mircja napisała:

> Dopisek - poważnie - Grzegorz, który szeptem musi rozmawiać za plecami Ignacego
> z własnym synem - panem domu?


Grzegorz, do czasu kupna zmywarki pomywacz, pozniej juz tylko podkuchenny ? Grzegorz, szofer jasnie panstwa domu ?

[ako17]

mircja napisała:

> ako17 napisała:
>
> > Z tym że z kolei, według Ignacego to Grzegorz jest panem domu ;)
> >
> Czy faktycznie przed CP Ignacy dokonał abdykacji? W jakiej formie, bo sobie nie
> przypominam? I zachowanie Ignacego tego chyba w żaden sposób nie odzwierciedla
> ło?

Imieniny:
- Chciałbym cię przeprosić, Grzegorzu - przemówił ten fanatyczny starzec, ten kostyczny bojownik i zapalczywy konserwatysta. - Zareagowałem zbyt gwałtownie, a przecież nie miałem racji. Przynajmniej jeśli chodzi o tę konkretną zmywarkę, która, co oczywiste, przyda się Gabrysi bardzo. Ale, co gorsza, nie miałem racji in merito. ( W samej treści.) W zapalczywości swojej zapomniałem, że mówię do człowieka podobnych zasad, do człowieka rozumnego i wyważonego. I - do pana tego domu. Proszę, byś to wybaczył zgrzybiałemu ojcu swojej córki... to jest... mojej córki, to jest... ojcu twojej żony.

nie to, żeby coś z tego wynikało w praktyce, ale wyrzekł był te słowa.

[mircja]

ako17 napisała:


>
> Imieniny:
> - Chciałbym cię przeprosić, Grzegorzu - przemówił ten fanatyczny starzec, te
> n kostyczny bojownik i zapalczywy konserwatysta. - Zareagowałem zbyt gwałtownie
> , a przecież nie miałem racji. Przynajmniej jeśli chodzi o tę konkretną zmywark
> ę, która, co oczywiste, przyda się Gabrysi bardzo. Ale, co gorsza, nie miałem r
> acji in merito. ( W samej treści.) W zapalczywości swojej zapomniałem, że mówię
> do człowieka podobnych zasad, do człowieka rozumnego i wyważonego. I - do p
> ana tego domu. Proszę, byś to wybaczył zgrzybiałemu ojcu swojej córki... to
> jest... mojej córki, to jest... ojcu twojej żony.
>
> nie to, żeby coś z tego wynikało w praktyce, ale wyrzekł był te słowa.
>
Ale o ile pamiętam najpierw to Grzegorz w tej rozmowie nazwał Ignacego panem domu, a Ignacy nie zaprzeczył. Więc traktuję to raczej jako stwierdzenie - ty również jesteś panem domu (cokolwiek by to nie miało tutaj oznaczać), i to w dodatku raczej kurtuazyjne (bo Ignacemu zrobiło się głupio z powodu kłótni i zmienił ton) niż faktycznie ustalające jakieś fakty i mające konsekwencje w przyszłości. A już na pewno nie jeśli idzie o pozycję głowy rodziny oraz własność mieszkania.

[ako17]

mircja napisała:


> Ale o ile pamiętam najpierw to Grzegorz w tej rozmowie nazwał Ignacego panem do
> mu, a Ignacy nie zaprzeczył. Więc traktuję to raczej jako stwierdzenie - ty rów
> nież jesteś panem domu (cokolwiek by to nie miało tutaj oznaczać), i to w dodat
> ku raczej kurtuazyjne (bo Ignacemu zrobiło się głupio z powodu kłótni i zmienił
> ton) niż faktycznie ustalające jakieś fakty i mające konsekwencje w przyszłośc
> i. A już na pewno nie jeśli idzie o pozycję głowy rodziny oraz własność mieszka
> nia.
Oczywiście, że tak. Ignacy powiedział, co powiedział, a Grzegorz nadal mieszał sałaty i pokrywał się miłym kurzem.
Przede wszystkim, to Grzegorz nie poczuwał się do bycia panem jakiegokolwiek domu. Ani na Krasińskiego, ani na Roosevelta.

[mircja]

ako17 napisała:


> Oczywiście, że tak. Ignacy powiedział, co powiedział, a Grzegorz nadal mieszał
> sałaty i pokrywał się miłym kurzem.
> Przede wszystkim, to Grzegorz nie poczuwał się do bycia panem jakiegokolwiek do
> mu. Ani na Krasińskiego, ani na Roosevelta.
>
Myślę, że Ignacy i tak by nie dopuścił do tego, żeby tak się poczuł (był na to zbyt przyzwyczajony do swojej uprzywilejowanej pozycji), a rzucanie słów bez pokrycia dla uzyskania lepszego efektu lub w przypływie nastroju było dla niego dosyć typowe.

[ako17]

mircja napisała:


> Myślę, że Ignacy i tak by nie dopuścił do tego, żeby tak się poczuł (był na to
> zbyt przyzwyczajony do swojej uprzywilejowanej pozycji), a rzucanie słów bez po
> krycia dla uzyskania lepszego efektu lub w przypływie nastroju było dla niego d
> osyć typowe.


oj tak

[ako17]

tt-tka napisała:

>
> W ogole nie pamietam tej sceny ! co bylo dalej ?
> bo sory gregory, az sie prosi w tym momencie Fryc cedzacy "Uznalem. Milena nosi
> legalnie moje nazwisko, a ja figuruje jako ojciec w jej akcie urodzenia",

w ogóle w tej scenie się prosi, żeby Fryc załatwiał Boreja na zimno, logicznymi argumentami.
Choćby takim, że nie jest w stanie cofnąć czasu i ożenić się z Różą zanim Mila się urodziła.
No i cała kupa egzaltowanych głupotek czcigodnego seniora mogła być spokojnie zbita w racjonalny sposób.
Ale, że sympatia autorki ewidentnie jest po stronie Ignacego (on się uważał za stoika, prawda? I to zasadniczo ateistę?), to nic z tej rozmowy nie wynika. Równie dobrze mogłoby jej nie być.

Właściwie, jak całego tego tomu.

Bo Laura ostatecznie nie jest z Wolfim, a ślub się nie odbył.
Bo Pyziak, który przyjechał po przebaczenie i został jakoś tam dopuszczony do spraw rodzinnych, a nawet pozwolono mu się podwieźć do Śmiełowa samochodem, dwa tomy dalej jest ostro spuszczany po brzytwie.

Jakby całej tej polewki nie było.

[tt-tka]

Dzieki, kochana :)

tak, ja zapamietalam to, co warte zapamietania, czyli Fryc oznajmiajacy, ze sie z Roza pobiora i wychodzacy. Calego tego kolllossssalnego bezsensu przed NIE zapamietalam.
Fryc powinien byl co najwyzej powiedziec to, co 3piota kiedys zasugerowala "nastap sie pan, dziadku, bo pan nie jestes dla mnie strona do tej rozmowy". Albo od razu i bez slowa wyminac Ygnaca i pojsc do Rozy.

[minerwamcg]

tt-tka napisała:

> Fryc powinien byl co najwyzej powiedziec to, co 3piota kiedys zasugerowala "nas
> tap sie pan, dziadku, bo pan nie jestes dla mnie strona do tej rozmowy". Albo o
> d razu i bez slowa wyminac Ygnaca i pojsc do Rozy.

Albo poprosić resztę rodziny o zaopiekowanie się starszym panem na czas jego wizyty, bo on naprawdę nie ma czasu na podziwianie popisów erudycyjno-erystycznych pana Borejki, on tu ma własną rodzinę i jej sprawy do załatwienia, a jako jeszczeniemąż i ojciec jest człowiekiem zajętym. Prosi zatem uprzejmie, żeby ktoś zajął się na chwilę starszym panem, a on ze swej strony zadba o to, żeby ta konieczność nie trwała zbyt długo.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

minerwamcg napisała:

> tt-tka napisała:
>
> > Fryc powinien byl co najwyzej powiedziec to, co 3piota kiedys zasugerowal
> a "nas
> > tap sie pan, dziadku, bo pan nie jestes dla mnie strona do tej rozmowy".
> Albo o
> > d razu i bez slowa wyminac Ygnaca i pojsc do Rozy.
>
> Albo poprosić resztę rodziny o zaopiekowanie się starszym panem na czas jego wi
> zyty, bo on naprawdę nie ma czasu na podziwianie popisów erudycyjno-erystycznyc
> h pana Borejki, on tu ma własną rodzinę i jej sprawy do załatwienia, a jako jes
> zczeniemąż i ojciec jest człowiekiem zajętym. Prosi zatem uprzejmie, żeby ktoś
> zajął się na chwilę starszym panem, a on ze swej strony zadba o to, żeby ta ko
> nieczność nie trwała zbyt długo.
>
>

Tak być powinno, jednak znając Borejków wątpię, by ktokolwiek się do tego rwał. Kiedy Ygnac poniżał Grzegorza i jego zmywarkę, nikt specjalnie nie starał się go uciszyć, zabawa z gwoździami też zostały potraktowana jako nieszkodliwe dziwactwo. Dziadyga w wielu sprawach ma taryfę ulgową i złośliwe dokuczanie powinowatym też się do nich zalicza.
Chyba jedyna strategia, na jaką Fryc może sobie pozwolić to udawanie, że Borej nie istnieje. A i to musiałoby być cholernie trudne, biorąc pod uwagę jak skandalicznie ten stary pierdoła się zachowuje. Normalnie brakuje mi słów na zacytowany wyżej dialog, a przynajmniej tych niewulgarnych.

[minerwamcg]

Pewnie, że nikt by się nie kwapił, ale już samo wyrażenie takiej prośby ustawiłoby starszego pana na należnym mu miejscu - niepotrzebnie wtrącającego się zgreda, który w kluczowej sprawie nie ma nic do powiedzenia, bo i skąd miałby mieć. Myślę, że tak potraktowany pan Borejko najpierw zabulgotałby okropnie, potem wydał z siebie jakieś cześnikowskie "co, co, co, co", jeszcze potem wygłosił coś w stylu papy Pławickiego o "samotnym starcu" a potem obraził, zamknął i nastałaby błoga cisza. Fryderyk zaś już od dwudziestu minut siedziałby u Róży z nadzieją, że zostanie tam jeszcze przez piętnaście, albowiem o szesnastej czterdzieści pięć musi, ale to naprawdę musi być w instytucie na spotkaniu z profesorem.

[minerwamcg]

Przepraszam, piszę jedząc drugie śniadanie i przez nieuwagę wraz z bułką połknęłam "się". W zamian zobowiązuję się wziąć jelitko (w postaci skórki z kiełbasy) i ze czcią wyrzucić do pojemnika na odpady "bio".

[tt-tka]

minerwamcg napisała:

> Pewnie, że nikt by się nie kwapił, ale już samo wyrażenie takiej prośby ustawił
> oby starszego pana na należnym mu miejscu - niepotrzebnie wtrącającego się zgre
> da, który w kluczowej sprawie nie ma nic do powiedzenia,

Pozwole sobie przypomniec, ze okolicznosc powyzsza zaistniala ! !!!

Mianowicie Roza - tak, to ciele, klucha, galareta, mameja i wszystkie inne w pelni zasluzone epitety - raz w zyciu, w CP wlasnie potraktowala rodzine jak nalezalo. Mianowicie brata szpicla wziela za frak i uprzatnela z przestrzeni wspolnej wstawiajac gnojka do jego pokoju i zamykajac za nim drzwi, a dziadunia paranoika uswiadomila slowami (cytata z pamieci) "nie masz za wiele do powiedzenia w tej sprawie, my sie i tak pobierzemy", po czym pokazala mu plecy, swoje, a byc moze i herr Fryca. I po chwili na bolesny okrzyk dziada, czy on nie ma nic do powiedzenia wlasna malzonka mowi mu, ze owszem NIC.

Czy ktosia moglaby te dwie sceny, albo chociaz jedna, z dziadem, zacytowac ? podziekuje bardzo ladnie i bede wychwalac w calym internecie !

[ako17]

tt-tka napisała:


>
> Mianowicie Roza - tak, to ciele, klucha, galareta, mameja i wszystkie inne w pe
> lni zasluzone epitety - raz w zyciu, w CP wlasnie potraktowala rodzine jak nale
> zalo. Mianowicie brata szpicla wziela za frak i uprzatnela z przestrzeni wspoln
> ej wstawiajac gnojka do jego pokoju i zamykajac za nim drzwi,
> Czy ktosia moglaby te dwie sceny, albo chociaz jedna, z dziadem, zacytowac ? po
> dziekuje bardzo ladnie i bede wychwalac w calym internecie !

Masz tu pierwszą:

Dobrze było stać sobie z dzieckiem w oknie, wystawiać twarz na wieczorne powiewy,
patrzeć na szarzejące z wolna niebo i czekać na Fryderyka.
- Tata już do nas idzie - szeptała Róża, wtulając nos w delikatny policzek małej Mili. -
Cieszysz się? Tatuś cię kocha, wiesz? I będzie cię kochał coraz bardziej. Ciocia Tygrysica nie
była dla niego ostatnio sprawiedliwa. On, owszem, troszkę się przestraszył, gdy się
dowiedział, że przyjdziesz na świat. Ale obie mu to wybaczyłyśmy, prawda? W takiej chwili
każdy się może zacukać. A popatrz, jak mu już przeszło! Wczoraj tak ładnie się z tobą bawił,
gimnastykował ci nóżki i rączki. Już się nie bał, że je urwie. Śmieszne to było,
prawda? Na pewno chichotałaś w duchu. Zobaczysz! On będzie cudownym tatą. Jeszcze tego
nie wie, ale zmężnieje dzięki tobie. Nauczy się być opiekunem i rycerzem. Ośmieli się.
Będzie walczył i pracował dla ciebie i dokona wspaniałych rzeczy, a wiesz dlaczego? Bo tak
działa mechanizm miłości. Miłość buduje. Po tym ją poznasz. Jak nie wierzysz, spytaj swojej
prababci. Prababcia jest mądra i dobra. Ma na imię Melania, tak jak ty. To znaczy: ty dopiero
będziesz miała na imię Melania, jak cię ochrzcimy. Ale najpierw tatuś i ja musimy coś
załatwić... On jeszcze nie wie, że właściwie mamy już domek. Będzie niespodzianka!
Zobaczysz jego minę. Na pewno się zaczerwieni. Poczekaj chwileczkę, jeszcze nie zasypiaj.
O, już jest! Popatrz tylko! Tatuś! Idzie sobie od przystanku, ojej, ale się do nas śpieszy! Jaki
on przystojny, widzisz? No, chodź, wyjrzyjmy sobie, czy droga wolna...
Z kuchni, której drzwi jak zwykle stały otworem, padała na ciemny korytarz plama światła.
Słychać też było cichą rozmowę dziadków. Co za ulga, że Babi już wróciła. Dziadzio od razu
jest mniej spięty, nawet jego głos brzmi inaczej.
Zaniechał też ryglowania drzwi zewnętrznych, więc bez zbędnego hałasu można było
wpuścić Fryderyka do przedsionka, gdzie, w bezpiecznym dystansie od głośnej kuchni,
stęskniony tato mógł pocałować czółko małej Mili i usta jej mamy.
- Ach, to tylko wy! - zawiódł się ktoś obok Róży.
Ignaś.
. Nic mu nie umknie! Ubrany w piżamę, stał w uchylonych drzwiach. Za jego plecami było
pięćdziesiąt metrów lokalu po pani Szczepańskiej, który, poprzedzielany regałami, mieścił
zarówno pokój rodziców, jak i, bliżej drzwi, kącik syna. Ta bliskość ułatwiała Ignasiowi
roztaczanie pełnej kontroli nad wejściem do wspólnego mieszkania.
- Już wychodzisz, Fryderyku? - chciał wiedzieć, lecz Róża, niewie
le myśląc, złapała brata za rękę, wepchnęła go na właściwe mu
terytorium, po czym zamknęła za nim drzwi. Sama zaś cofnęła się
w głąb korytarza wraz z małą Milą, w nadziei, że Fryderyk podąża za
nimi i że zaraz znajdą się we troje w ich małym, bezpiecznym azylu.

* Młodzi chętnie słuchają gorszych rad (Seneca. Przeł. Stanisław Stabryła).

[ako17]

tt-tka napisała:


>
> Czy ktosia moglaby te dwie sceny, albo chociaz jedna, z dziadem, zacytowac ?

ufff.. znalazłam:

Juliusz nawet nie zajrzał do wózka z małą Milą. Wyszedł, machając ręką do Róży i śląc jej całusa, a Ignacy Borejko, zacinając usta, by nie wybuchnąć złorzeczeniem, osobiście odprowadził go do drzwi wyjściowych, które następnie zamknął na trzy spusty.
- Od dziś w tym domu - zapowiedział stanowczo, wkraczając na powrót do kuchni - będzie się zamykało drzwi na klucz. Wszyscy tak robią, tylko nie my. A przecież ludzkość w jakimś celu wynalazła zamki i zasuwy, oraz drzwi. Milcz, Pyzo*, ani słowa, nie powiększaj mojego stresu. Teraz idę się położyć, chociaż nie wiem, po co, skoro senność zupełnie mnie odeszła. Ale wnuczka znów okazała nieposłuszeństwo.
- Jesteś zbyt apodyktyczny, dziadku - powiedziała w zdenerwowaniu, splatając i rozplatając palce. - Czy nigdy nie słyszałeś o przebaczeniu?
- Ha! - zakrzyknął. - Zanim zaczniesz przebaczać temu szczególnemu osobnikowi, pozwól, by przebaczyła mu przede wszystkim twoja matka*. Będzie miała z tym mnóstwo zachodu, bo materiał wyjściowy jest przebogaty.
Róża umilkła, porażona zapewne tą argumentacją, ale wyglądało na to, że coś jeszcze ją gryzie. Zapytał ją, co.
- Tak sobie myślę... - zaczęła odważnie, lecz po chwili jej głos zmiękł, podlany łzami. - Wiem, że on bardzo zawinił wobec nas i zachował się niegodziwie...
- A wręcz podle - dopowiedział dziadek, bowiem bardzo lubił rzeczy uściślać oraz stawiać kropkę nad „i".
Róża rozpłakała się na dobre.
- A przecież mojego Fryderyka traktujesz tak samo! - wy- szlochała. - Nawet mówisz do niego tym samym tonem!
Ignacy Borejko stał bez słowa i bez ruchu, gdyż uderzyła go słuszność tego spostrzeżenia. Martwiło go przy tym, że wnuczka płacze.
Jednakże, nawet tonąc we łzach, Róża nie traciła mocy perswazyjnej.
- Fryderyk - rzekła z naciskiem, ocierając policzki - nigdy dotąd nie postąpił przecież podle. Cieszy się z małej Mili, kocha ją, nigdy by nas nie porzucił. Słyszałam o tej waszej rozmowie. Niepotrzebnie się z nim wykłócasz, dziadziu, i naprawdę mógłbyś go nie dołować.
Dziadek się zdenerwował i oznajmił, że w języku polskim czasownik „dołować" znajduje zastosowanie wyłącznie w kwestiach buraczano-ziemniaczanych i nie można nim określać skutków zwykłej, choć bezsprzecznie surowej, rozmowy.
- A tak w ogóle - stawiała się mimo to wnuczka - jak znów będziesz chciał dawać rekuzę, najpierw zapytaj mnie o zdanie. Bo, widzisz, ja chcę wyjść za Fryderyka. Kocham go. Jest ojcem mojego dziecka. I pobierzemy się na pewno, niezależnie od wszystkich przeszkód.
- Nie zrobisz mi tego! - zakrzyknął, prędzej niż pomyślał.
- Oho-ho, najmocniej przepraszam! - odparła na to Róża, emitując wzrokiem dziwnie stanowczy błysk. - Zdziwi cię to, co powiem, dziadziu, ale w tej sprawie nie masz za wiele do powiedzenia.

* podkreślenia moje. O ile cały ten fragment jest w wykonaniu Ignacego bardzo niemądry, to te sformułowania są wręcz skandaliczne.

[tt-tka]

Ogromne dzieki !
procz tego, ze bede wyslawiac, zapraszam na ciacha/obiad/kielicha*, gdy bede w Warszawie w okolicach 15-22 maja :)
nadzieje mam na spotkanie nie tylko Ciebie, ale menu tym razem ustalasz TY !

*inne opcje tez do uwzglednienia

[tajna_kryjowka_pyziaka]

tt-tka napisała:

> Ogromne dzieki !
> procz tego, ze bede wyslawiac, zapraszam na ciacha/obiad/kielicha*, gdy bede w
> Warszawie w okolicach 15-22 maja :)
> nadzieje mam na spotkanie nie tylko Ciebie, ale menu tym razem ustalasz TY !
>
> *inne opcje tez do uwzglednienia
>

O, o, o! Ja umiem zrobić takiego gluta, co przypomina kluski leniwe na sucho!

[ako17]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> tt-tka napisała:
>
> > Ogromne dzieki !
> > procz tego, ze bede wyslawiac, zapraszam na ciacha/obiad/kielicha*, gdy b
> ede w
> > Warszawie w okolicach 15-22 maja :)
> > nadzieje mam na spotkanie nie tylko Ciebie, ale menu tym razem ustalasz T
> Y !
> >
> > *inne opcje tez do uwzglednienia

a może zrobimy sobie piknik na Kopie Cwila? Menu np. takie, jak Patrycja, gdy się wybrała nad jezioro? Tylko ja nie znoszę kiełbasy czosnkowej. Ani jabłek. Nawet takich wielkich, francuskich.
> >
>
> O, o, o! Ja umiem zrobić takiego gluta, co przypomina kluski leniwe na sucho!

Nie gniewaj się, kochana, ale chyba podziękujemy ;)

[tt-tka]

ako17 napisała:


> a może zrobimy sobie piknik na Kopie Cwila? Menu np. takie, jak Patrycja, gdy s
> ię wybrała nad jezioro? Tylko ja nie znoszę kiełbasy czosnkowej. Ani jabłek. Na
> wet takich wielkich, francuskich.

Zawsze do uslug, a menu Ty przeciez ustalasz :)


> > >
> >
> > O, o, o! Ja umiem zrobić takiego gluta, co przypomina kluski leniwe na su
> cho!
>
> Nie gniewaj się, kochana, ale chyba podziękujemy ;)


Ja bym sprobowala, z czystej ciekawosci... da sie tego zrobic malutko, tak wlasnie na sprobowanie ?

[minerwamcg]

ako17 napisała:


> - A tak w ogóle - stawiała się mimo to wnuczka - jak znów będziesz chciał dawać
> rekuzę, najpierw zapytaj mnie o zdanie. Bo, widzisz, ja chcę wyjść za Fryderyk
> a. Kocham go. Jest ojcem mojego dziecka. I pobierzemy się na pewno, niezależnie
> od wszystkich przeszkód.
> - Nie zrobisz mi tego! - zakrzyknął, prędzej niż pomyślał.
> - Oho-ho, najmocniej przepraszam! - odparła na to Róża, emitując wzrokiem dziwn
> ie stanowczy błysk. - Zdziwi cię to, co powiem, dziadziu, ale w tej sprawie nie
> masz za wiele do powiedzenia.

No i dobrze, ale czemu Ignacy Borejko nie usłyszał tego dobre kilka jeśli nie kilkanaście dni wcześniej? I dlaczego najważniejsze zostało powiedziane na końcu, zamiast na początku? Zamiast tłumaczyć Fryca, że on kocha i nie chciał popopopo i tak dalej, należało zacząć od tego, że nie dziadunia dobrodzieja zamazany interes, taka jego w tę i nazad, a w ogóle na wtorek jesteśmy umówieni z panią profesor w klinice na Ogrodach.

[tt-tka]

minerwamcg napisała:


> No i dobrze, ale czemu Ignacy Borejko nie usłyszał tego dobre kilka jeśli nie k
> ilkanaście dni wcześniej? I dlaczego najważniejsze zostało powiedziane na końcu
> , zamiast na początku? Zamiast tłumaczyć Fryca, że on kocha i nie chciał popopo
> po i tak dalej, należało zacząć od tego, że nie dziadunia dobrodzieja zamazany
> interes, taka jego w tę i nazad, a w ogóle na wtorek jesteśmy umówieni z panią
> profesor w klinice na Ogrodach.

Bo Roza nie umie ani miec swojego zdania, ani go uzasadnic ? Bo skorzystala z okazji/pretekstu w postaci Janusza ? Bo przez tyle lat robila sie chora na sama mysl o konflikcie, ze zareagowac w pore to ponad jej sily ?
Bo - NIKT INNY, w tym jej wlasna matka nie zareagowal na ewidentnie chore akcje starszego pana ?

co tu wymagac od Rozy, jak nawet u nas na forumie pojawialy sie glosy, ze Ygnac swoje racje ma i ma prawo zachowac sie, jak sie zachowal

[mircja]

minerwamcg napisała:


> No i dobrze, ale czemu Ignacy Borejko nie usłyszał tego dobre kilka jeśli nie k
> ilkanaście dni wcześniej? I dlaczego najważniejsze zostało powiedziane na końcu
> , zamiast na początku? Zamiast tłumaczyć Fryca, że on kocha i nie chciał popopo
> po i tak dalej, należało zacząć od tego, że nie dziadunia dobrodzieja zamazany
> interes, taka jego w tę i nazad, a w ogóle na wtorek jesteśmy umówieni z panią
> profesor w klinice na Ogrodach.
>
No to chyba jednak nie do wnuczki należy umawianie dziadka z psychiatrą, w sytuacji kiedy ten ma 4 żyjące córki. Róża sama nie może podjąć takiej decyzji, a nawet córka by musiała zapytać Ignacego o zgodę, jako że nie jest on ubezwłasnowolniony.

[tt-tka]

mircja napisała:


> No to chyba jednak nie do wnuczki należy umawianie dziadka z psychiatrą, w sytu
> acji kiedy ten ma 4 żyjące córki. Róża sama nie może podjąć takiej decyzji, a n
> awet córka by musiała zapytać Ignacego o zgodę, jako że nie jest on ubezwłasnow
> olniony.

Znaczy tak - mozna, i byla po temu okazja znakomita*, wezwac pogotowie psychiatryczne ! wnuczka, corka, zona, praktycznie kazda osoba mieszkajaca z delikwentem pod jednym dachem. To nie wymaga zgody szalenca :)

*balkon zabity gwozdziami. Tu nie cykalabym sie ani chwili.

[mircja]

tt-tka napisała:


> Znaczy tak - mozna, i byla po temu okazja znakomita*, wezwac pogotowie psychiat
> ryczne ! wnuczka, corka, zona, praktycznie kazda osoba mieszkajaca z delikwente
> m pod jednym dachem. To nie wymaga zgody szalenca :)
>
> *balkon zabity gwozdziami. Tu nie cykalabym sie ani chwili.
>
Jesteś pewna, że w Polsce da się wezwać pogotowie psychiatryczne dlatego, że ktoś zabije gwoździami drzwi do balkonu w swoim własnym mieszkaniu? Ja tam podejrzewam, że nawet w przypadku rękoczynów trudno jest coś takiego osiągnąć, jeśli nie ma dającego się udowodnić zagrożenia dla zdrowia lub życia (niestety). Gdyby tu chociaż chodziło o długotrwałe nękanie Laury, które by ją doprowadziło do zaburzeń nerwowych, ale pojedyncze wydarzenie (w dodatku Laura nie jest już dzieckiem)? Dla mnie brzmi to grubo nazbyt optymistycznie.

[tt-tka]

Wezwac zawsze sie da. Do osoby szalejacej z mlotkiem w rece da sie w dodatku wezwac skutecznie. A potem byc moze wystarczyloby pozwolic Ygnacowi na swobode wypowiedzi ... :P

Nie recze, ze takie wezwanie poskutkowaloby skierowaniem na obserwacje. Ale systematyczne wzywanie karetki za kazdym razem, gdy Ygnac zaczyna szalec, albo by go przytemperowalo, albo sprowokowalo do wybuchu - zawsze jakis skutek bylby. Mowie z pozycji osoby, ktorej nie zalezy na zdrowiu Ygnaca, tyllko na wlasnym spokoju.

[minerwamcg]

tt-tka napisała:

> Wezwac zawsze sie da. Do osoby szalejacej z mlotkiem w rece da sie w dodatku we
> zwac skutecznie. A potem byc moze wystarczyloby pozwolic Ygnacowi na swobode wy
> powiedzi ... :P

Przypuszczam, że wątpię. Gdzież on z tym młotkiem "szalał"? Ani nim nie wymachiwał, ani nikomu nie groził, ani nie rozbił niczego z infrastruktury - zabił gwoździem drzwi w swoim własnym mieszkaniu, bo się mu nie podobało, że ktoś obcy włazi przez balkon do jego wnuczki. Przyjmujący wezwanie najpierw zadałby pytanie, czy zachowanie starszego pana komukolwiek zagraża. Jeżeli nie, prawdopodobnie poinformowałby, że zachowywać się dziwacznie wolno każdemu, Zespół Ratownictwa Medycznego nie jest od dyscyplinowania stukniętych staruszków i dopóki zachowanie starszego pana nie grozi czymś jemu lub osobom trzecim nie ma tu nic do roboty. Starszemu panu zaś zaleca wizytę w Poradni Zdrowia Psychicznego.

[tt-tka]

minerwamcg napisała:

> tt-tka napisała:
>
> > Wezwac zawsze sie da. Do osoby szalejacej z mlotkiem w rece da sie w doda
> tku we
> > zwac skutecznie. A potem byc moze wystarczyloby pozwolic Ygnacowi na swob
> ode wy
> > powiedzi ... :P
>
> Przypuszczam, że wątpię. Gdzież on z tym młotkiem "szalał"? Ani nim nie wymachi
> wał, ani nikomu nie groził, ani nie rozbił niczego z infrastruktury - zabił gwo
> ździem drzwi w swoim własnym mieszkaniu, bo się mu nie podobało, że ktoś obcy w
> łazi przez balkon do jego wnuczki.

Ygnac nie mieszka sam, pelnoletnia wnuczka nie ma nic przeciwko wizytom przez balkon.Nie, zabijanie gwozdziami framugi nie jest zachowaniem mieszczacym sie w normie.

> Przyjmujący wezwanie najpierw zadałby pytani
> e, czy zachowanie starszego pana komukolwiek zagraża.

Otoz zagraza. Np udarem, upalne lato mamy :), a w ogole, i to juz mowie z praktyki, nadmierna szczerosc jest przereklamowana i niewskazana. Jesli wzywajac karetke powiem, ze dziadzio grozil rozwaleniem glowy kazdemu, kto sie zblizy do drzwi balkonowych, ze uniemozliwia wietrzenie pokoju, w ktorym mieszkam (to akurat prawda), ze uzurpuje sobie uprawnienia straznika wieziennego - to karetka przyjedzie.

[minerwamcg]

To równie dobrze można powiedzieć, że dziadunio chciał przecisnąć sąsiadkę przez durszlak, tylko w porę uciekła :) Od zachowań nie mieszczących się w normie do zachowań zagrażających jeszcze daleka droga a drzwi balkonowe w starym budownictwie szalenie rzadko są jedynym otworem, przez który można wietrzyć. A więzić nikogo o ile pamiętam nie więził, Tygrys mogła wyjść zarówno z pokoju jak i z mieszkania.

[tt-tka]

minerwamcg napisała:

> To równie dobrze można powiedzieć, że dziadunio chciał przecisnąć sąsiadkę prze
> z durszlak, tylko w porę uciekła :)

Mozna, czemu nie.

>Od zachowań nie mieszczących się w normie d
> o zachowań zagrażających jeszcze daleka droga a drzwi balkonowe w starym budown
> ictwie szalenie rzadko są jedynym otworem, przez który można wietrzyć. A więzić
> nikogo o ile pamiętam nie więził, Tygrys mogła wyjść zarówno z pokoju jak i z
> mieszkania.
>

Ale - i o tym cay czas mowa - takie zgloszenie wystarczy, zeby pogotowie przyjechalo. W kaftan dziada nie wezma, ale obciach bedzie. I wyrazny, naprawde wyrazny sygnal, na co zgody nie ma i nie bedzie.

No ale jak sie uznaje, ze nic sie nie da zrobic albo ze nie warto albo ze dziaduniowi wolno - to ma sie to, co borejki. Czyli szajbusa z coraz wiekszymi odbiciami.

[minerwamcg]

mircja napisała:


> No to chyba jednak nie do wnuczki należy umawianie dziadka z psychiatrą, w sytu
> acji kiedy ten ma 4 żyjące córki. Róża sama nie może podjąć takiej decyzji, a n
> awet córka by musiała zapytać Ignacego o zgodę, jako że nie jest on ubezwłasnow
> olniony.

Najprawdopodobniej wizytę umówiłaby Ida, jako posiadająca stosowne dojścia i znajomości. Na wizytę Ignacy zgodziłby się bez problemu, gdyby mu przedstawić panią profesor jako wielbicielkę Seneki albo Marka Aureliusza. Przypomnieć zaś o wizycie mógł ktokolwiek, także i Róża, której w stosownym momencie - ciekawe czemu - ta właśnie wizyta przyszła na myśl.

[catwoman21]

Pyza to chyba w ogóle nie pracowała zawodowo. W CZ Fryderyk wyjeżdża do USA, a Róża wraca do Polski. Jest wspomniane, że dzieci muszą zmienić szkołę, ale nie ma mowy o tym by ich matka musiała zrezygnować z jakiejś pracy przez tę przeprowadzkę.
Agnieszka to chyba jest artystką - malarką, jest wspomniane, że maluje obrazy. No, ale fakt nie ma mowy o tym by je sprzedawała albo miała jakąś wystawę w galerii.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

catwoman21 napisała:

> Pyza to chyba w ogóle nie pracowała zawodowo. W CZ Fryderyk wyjeżdża do USA, a
> Róża wraca do Polski. Jest wspomniane, że dzieci muszą zmienić szkołę, ale nie
> ma mowy o tym by ich matka musiała zrezygnować z jakiejś pracy przez tę przepro
> wadzkę.

Już sam fakt, że musi się przeprowadzać na rodziny łono może świadczyć o pyzinym bezrobociu. No bo zastanówmy się, czemu ona nie mogła normalnie przedłużyć terminu najmu domku i dalej mieszkać w Oxfordzie, z Frycem czy bez? Jedynym sensownym wytłumaczeniem tej decyzji jest brak własnych pieniędzy na dalszy wynajem (a i to tylko przy założeniu, że Fryc odmówił dalszego nań łożenia z własnej kieszeni).

> Agnieszka to chyba jest artystką - malarką, jest wspomniane, że maluje obrazy.
> No, ale fakt nie ma mowy o tym by je sprzedawała albo miała jakąś wystawę w gal
> erii.

Właśnie o to mi chodziło, nie pada nawet sugestia, że ona maluje nie tylko hobbystycznie (portret Nory, prezent dla Józwoli), ale też zawodowo. Co autorce szkodziło, o matce i siostrze Agi jakoś mogła napisać, że zarabiają na swoich wytworach. Albo chociaż mogło paść wyjaśnienie, że Agnieszka nie pracuje (już obojętnie gdzie), bo jest na macierzyńskim czy coś.

[tt-tka]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:


> Już sam fakt, że musi się przeprowadzać na rodziny łono może świadczyć o pyziny
> m bezrobociu.

O niczym takim nie swiadczy, bo Pyza, uwaga ! - NIE MUSI. Juz nawet po likwidacji lokuma i siedzac Zabie i temu jej mezowi Walijczykowi na karku lamie sie i nie chce jechac, gabon ja Naklonil "doslownie kwadrans temu".

>No bo zastanówmy się, czemu ona nie mogła normalnie przedłużyć te
> rminu najmu domku i dalej mieszkać w Oxfordzie, z Frycem czy bez? Jedynym senso
> wnym wytłumaczeniem tej decyzji jest brak własnych pieniędzy na dalszy wynajem
> (a i to tylko przy założeniu, że Fryc odmówił dalszego nań łożenia z własnej ki
> eszeni).
>

Samotna matka dwojga dzieci (zakladajac, ze Fryc by sie wypial) dostalaby lokum od miasta. Ona tam siedzi od lat kilkunastu, jej maz, a ojciec dzieci (z ktorym jedno jest urodzone juz w WB) pracuje tam legalnie od tych kilkunastu lat, dzieci sa w systemie szkolnym, opiekunczym etc, a Rozy przysluguja wszelkie mozliwe benefity. No i sciagalnosc alimentow od legalnie pracujacego malzonka nie jest trudna.
Nigdy i nigdzie nie zostal wymieniony brak pieniedzy !

[bupu]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> catwoman21 napisała:
>
> > Pyza to chyba w ogóle nie pracowała zawodowo. W CZ Fryderyk wyjeżdża do U
> SA, a
> > Róża wraca do Polski. Jest wspomniane, że dzieci muszą zmienić szkołę, al
> e nie
> > ma mowy o tym by ich matka musiała zrezygnować z jakiejś pracy przez tę p
> rzepro
> > wadzkę.
>
> Już sam fakt, że musi się przeprowadzać na rodziny łono może świadczyć o pyziny
> m bezrobociu. No bo zastanówmy się, czemu ona nie mogła normalnie przedłużyć te
> rminu najmu domku i dalej mieszkać w Oxfordzie, z Frycem czy bez? Jedynym senso
> wnym wytłumaczeniem tej decyzji jest brak własnych pieniędzy na dalszy wynajem

Skoro Rurza nie ma kasy na wynajem, to kto zapłacił za przeprowadzkę? Biletów na samolot darmo nie dają, mienia i zwierzątek pod Kanałem za friko nie wożą. To wszystko kosztuje spory kawałek gupiego piniondza.

[minerwamcg]

A gdzie jest napisane, że nie ma? I że Fryderyk zostawił rodzinę bez kasy i zniknął jak ten kochaś w sinej mgle? Chyba, że Róża wzorem mamusi uniosła się honorkiem (jak to już kiedyś zrobiła) i oznajmiła Fryderykowi, że nic od niego nie chce, niech sobie jedzie do tej paskudnej Ameryki zarabiać dolary, a ona tu sama, sama (jakadzielna, jakadzielna) wychowa dzieci w Polsce i w szlachetnym ubóstwie. Ale nawet wtedy, podejrzewam, Fryderyk by jakoś tymi paskudnymi dolarami sypnął, najpierw na przeprowadzkę, potem na alimenty.

[kocynder]

Tak czepiając się: kochaś to w siną dal pomaszerował, a nie mgłę...

[minerwamcg]

Kochaś jak najbardziej zginął w sinej mgle. W "Szpetnych czterdziestoletnich" Osieckiej.
"Odczuwamy trochę zgagi po tym życiu
Po tym życiu, po przepiciu itp.
Odczuwamy trochę kaca, że co było to nie wraca
Jak ten kochaś, który zginął w sinej mgle"

[kocynder]

A. To o różnych tekstach pomyślałyśmy. Bo ja o piosence tej o Adeli co to zakłada suknię, podwiązki itd, a tatuś na ganku czyści spluwę. "To dla kochasia, który odszedł w siną dal."... ;)

[bupu]

kocynder napisała:

> A. To o różnych tekstach pomyślałyśmy. Bo ja o piosence tej o Adeli co to zakła
> da suknię, podwiązki itd, a tatuś na ganku czyści spluwę. "To dla kochasia, któ
> ry odszedł w siną dal."... ;)
>


Na wiosnę kwiatki rosną i kwitnie miesiąc maj!

[minerwamcg]

No bo to jest następne piętro zapożyczeń, Osiecka po Adeli, a ja po Osieckiej :)

[turzyca]

>Zastanawia mnie też Kreska, która w liceum była kiepska z matmy, a potem okazało się, że została architektką tak jak Maciek, no, ale tu można pomyśleć, że te kłopoty matematyczne to z powodu kiepskiej nauczycielki, a potem Janka faktycznie mogła się poprawić z tego przedmiotu i zainteresować architekturą, może pod wpływem chłopaka, może sama z siebie.

Akurat do Kreski architektura świetnie pasuje, bardziej nawet niż do Maćka. Dziewczyna jest kreatywna, ma zmysł estetyczny, jakąś wyobraźnię przestrzenną też (odzież jest trójwymiarowa w końcu). A architektura 40 lat temu miała dużo więcej pracy z materiałem, teraz po studiach już się raczej makiet nie robi.
I wiemy, że problemy z matematyką to efekt złej nauczycielki, Kreska jest bystra, korepetycje dają wyniki.

[subskrybcja]

catwoman21 napisała:

> Ciekawi mnie jak wiele kobiet w Jeżycjadzie wybrało mężologię. Najczęściej mowa
> jest o Róży, która poszła za Fryderykiem na astrofizykę i Patrycji, która posz
> ła za Florianem na leśnictwo. No i jeszcze Łucja, która wybrała japonistykę, bo
> zakochała się w Japończyku. Wydaje mi się, że było ich jednak więcej. Już w SK
> Cesia, która wcześniej planowała iść na medycynę, po rozmowie z Hajdukiem stwi
> erdza, że idzie na fizykę albo na astronomię. Mila w Kalamburce mimo, że jest h
> umanistką idzie na ekonomię ze względu na Zbysława. Zastanawia mnie też Kreska,
> która w liceum była kiepska z matmy, a potem okazało się, że została architekt
> ką tak jak Maciek, no, ale tu można pomyśleć, że te kłopoty matematyczne to z p
> owodu kiepskiej nauczycielki, a potem Janka faktycznie mogła się poprawić z teg
> o przedmiotu i zainteresować architekturą, może pod wpływem chłopaka, może sama
> z siebie. Widzicie jeszcze jakieś przykłady? I czy któraś z tych kobiet odnala
> zła się w wyuczonym zawodzie?


Aniela w aktorstwie, ale poszła tam zanim poznała Bernarda. Gaba na uczelni yteż robi jakąś karierę, niezależnie od Pyziaka.
Aurelia uczy w szkole a Konrad poszedł na coś związanego z filmem.
Reszta to już różnie, jak piszesz. Mnie dziwi, dlaczego tak mało rozwodów (wyj Gaba). Albo po prostu historii, że Cesia chodziła z Hajdukiem 6 lat ale ostatecznie się rozstali i póżniej każde z nich związało się z kimś innym, albo Patrycja z Baltoną żyli jak stare małżeństwo razem przez 10 lat, po czym jednak im się wypaliło i każde poszło swoją drogą.
Z obserwacji wiem, ze bardzo mało jest par, które sa ze sobą niemal od zawsze i po 40 nadal sa razem (na przykład od matury).

Z Głownych bohaterek tylko Gaba jest po rozwodzie, a to i wziętym po paru tylko latach małżeństwa.
Ale to może dlatego, że to książki dla młodzieży. Romansów też tam nie ma, że Mareczek niby ma nadgodziny, a romansuje z pielęgniarkami. Albo Aurelia sprawda klasówki, a Kondzio ochoczo spotyka się z nową asystentką.
Albo wiotka Natalia nagle odkryła, ze ma w domu stabilnego, ale sflaczałego kapcia a tu do jej pracy przyszedł nowy kolega, lat 48, po rozwodzie 3 lata, dwoje prawie dorosłych dzieci i nagle z Natalią znalazł wspólny język, bo w domu to tylko już z rRobertem rozmawiali o dzieciach, szkole , podatkach i sprawach domowych.

[azalia02]

subskrybcja napisała:


>
> Z Głownych bohaterek tylko Gaba jest po rozwodzie, a to i wziętym po paru tylko
> latach małżeństwa.
> Ale to może dlatego, że to książki dla młodzieży. Romansów też tam nie ma, że M
> areczek niby ma nadgodziny, a romansuje z pielęgniarkami. Albo Aurelia sprawda
> klasówki, a Kondzio ochoczo spotyka się z nową asystentką.
> Albo wiotka Natalia nagle odkryła, ze ma w domu stabilnego, ale sflaczałego kap
> cia a tu do jej pracy przyszedł nowy kolega, lat 48, po rozwodzie 3 lata, dwoje
> prawie dorosłych dzieci i nagle z Natalią znalazł wspólny język, bo w domu to
> tylko już z rRobertem rozmawiali o dzieciach, szkole , podatkach i sprawach dom
> owych.
>
Ale głównym przedmiotem zainteresowania pani MM wcale nie są małżeństwa, lecz rodziny. A właściwie RODZINA. Nie taka nuklearna - mama, tata i dzieci - lecz wielopokoleniowa, rozbudowana, z rzeszą ciotek, wujów i kuzynów. Dlatego wystarczą dwaj osobnicy, którzy się z tej rodziny wyłamują albo próbują wyłamać. Jeden to oczywiście Pyziak (przyczyna odejścia nieznana), a drugi to Fryderyk, któremu bardzo zależy na własnej karierze zawodowej i skłonny jest podporządkować jej sprawy rodzinne, co czyni go osobnikiem wysoce podejrzanym. Ich wątki można eksploatować przez kolejne tomy i to wystarcza, jeśli chodzi o prezentację małżeństw nieudanych albo niezupełnie udanych. Pojawiła się na krótko Aurelia z poczuciem niedopasowania do nowej rodziny, jaką założył rozwiedziony ojciec, lecz dorosła już Aurelia też wylądowała na ślubnym kobiercu. A skoro małżeństwo, to oczywiście i dzieci. Nieważne, jak się je wychowuje i o nie dba, ważne, żeby były. W Jeżycjadzie nie ma małżeństw bezdzietnych, lecz szczęśliwych albo choćby tylko zadowolonych z życia. Dzieci muszą być. W Febliku pojawiają się sugestie, że Laura martwiła się tym, że nie może zajść w ciążę, ale wreszcie promienieje tajemniczym blaskiem. Nie ma tak, żeby Laura poświęciła się wyłącznie karierze śpiewaczej, a myśl o potomstwie odsuwała w nieokreśloną przyszłość. W CZ Ignaś i Agnieszka, jeszcze studenci, są już po ślubie (zdarza się) i zamiast planować jakiś wyjazd, żeby na własne oczy zobaczyć np. katedry gotyckie we Francji, pałac w Wersalu czy zbiory malarstwa w Luwrze, zajmują się urządzaniem mieszkania, bo potomek w drodze. Rodzinnemu geniuszowi - historykowi sztuki - i utalentowanej malarce wystarczą przecież fotografie w albumach albo Wikipedii, zawód to zawód, lecz dziecko jest ważniejsze. Nawet przyszłość Nory, która dopiero zaczyna naukę w liceum, została czytelnikom profetyczne objawiona: małżeństwo, oczywiście, a wraz z nim - wypełnienie pustych ramion. Więc małżeństwo, jak najbardziej, ale koniecznie pobłogosławione potomstwem.
Tak BTW - w Jeżycjadzie chyba w ogóle nie ma dzieci adoptowanych. Nawet nie myślę o tym, żeby autorka wrabiała głównych bohaterów w przejście przez procedury adopcyjne, ale gdzieś w tle mogłyby się takie sytuacje przewinąć. Może Joanna, może Roma? Ramiona można wypełnić dziećmi niekoniecznie przez siebie urodzonymi, lecz rodzinna perspektywa pani MM tego nie obejmuje.

[tt-tka]

Alez obejmuje. Pokazano nam wszechstronnie potwora pn Melania Kalemba i jak na wypelnianiu ramion dzieckiem nie przez siebie urodzonym wyszla niejaka Gizela :P

[przymrozki]

tt-tka napisała:

> Alez obejmuje. Pokazano nam wszechstronnie potwora pn Melania Kalemba i jak na
> wypelnianiu ramion dzieckiem nie przez siebie urodzonym wyszla niejaka Gizela :

Mamy też patchworki - dwie macochy (Gabę i Natalię) i ojczyma (Grzegorza). I o ile macochom trafiły się pasierbice dorosłe i zakładające już własne rodziny, to ojczym dostał pod opiekę siedmio i dziesięciolatkę i, jak widzimy, widział siebie jako ich - co prawda raczej życzliwie, ale jednak - neutralnego wujka.

[subskrybcja]

I mamy samotną matkę ciocię Wiesie z Bobkiem na Słowackiego (nie wiemy, czy ona jeszcze związała sie z kimś, gdy Bobcio dorastał).

Mnie jeszcze dziwi, że brak tam naprawde problemów już nie zdrowotnych u dzieci ale wychowawczych, ale grubego kalibru, bo w każdej rodzinie zdarzy się takie dziecko, albo we własnej rodzinie, albo u siostry, kuzynki czy siostrzenicy. Jakies dziecko, które kończy 18 lat i uznaje, że uczyć się już nie musi, pracować nie będzie, tylko siedzi całymi dniami przed komputerem, albo rozbija sie pół nocy ze znajomymi po mieście. ALbo takie, które nęka inne dzieci w szokole, znęca sie nad nimi, albo takie co kradnie i tak dalej.
W Jeżycjadzie jest tylko Laura, która ucieka domu i wydaje składki klasowe na lody. Inne dzieci, wszystkie Róże, Jędrki, Ignasie, łucje - są niemal modelowe, nie sprawiające problemów.
To az niemożliwe.

A sorry, Patrycja nie zdała matury, ale ona miała już 19 lat.

[azalia02]

Tak, myślałam o Gizeli i Melanii w kontekście adopcji :) Melania jest jednak sierotą wojenną, a takich dzieci było mnóstwo: wychowywanych przez bliższych albo dalszych krewnych czy nawet przez osoby niespokrewnione, nieraz nawet bez formalnej adopcji, bo jeśli bo jeśli śmierć rodziców nie była stuprocentowo pewna, to istniała szansa, że któreś z nich wróci albo chociaż odezwie się z dalekiego świata. Akcja poszukiwania zaginionych członków rodzin, prowadzona przez PCK, trwała jeszcze wiele lat po wojnie. Jest jeszcze inny aspekt, o którym pani MM chyba nie pisze: gdyby Mila trafiła do poznańskiego sierocińca, to jako niebieskooka blondynka łatwo mogłaby zostać przeznaczona do adopcji przez jakąś niemiecką rodzinę. W Kraju Warty należało się z tym liczyć. To sytuacja nieporównywalna ze współczesnymi adopcjami, na które zresztą mogą decydować się nie tylko małżeństwa bezdzietne, lecz również takie z własnymi dziećmi. Osoby samotne też mogą, chociaż jest im trudniej. No i właśnie o tym autorka się nawet nie zająknie, a przecież jest to postawa prorodzinna i społecznie pożądana.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

azalia02 napisała:

> (...)
> Tak BTW - w Jeżycjadzie chyba w ogóle nie ma dzieci adoptowanych. Nawet nie myś
> lę o tym, żeby autorka wrabiała głównych bohaterów w przejście przez procedury
> adopcyjne, ale gdzieś w tle mogłyby się takie sytuacje przewinąć. Może Joanna,
> może Roma? Ramiona można wypełnić dziećmi niekoniecznie przez siebie urodzonymi
> , lecz rodzinna perspektywa pani MM tego nie obejmuje.

MM ewidentnie nie uważa rodziny w jakikolwiek sposób przyszywanej za "prawdziwą" rodzinę. Gizela, która jest dosłownie adopcyjną matką Milicji, zostaje potraktowana gorzej niż służba - zrobiła co musiała, co teraz ma zniknąć i nie przeszkadzać. A dla kolejnych pokoleń nie jest babcią ani prababcią, tylko jakąś tam opiekunką. Najgorsza chyba jest scena, gdzie zostaje wytłumaczone, że Mila nie mówi do Gizeli "mamo", bo jest wierna biologicznej matce. Jak można w ogóle coś takiego napisać, to tak jakby autorka sugerowała, że więź z rodzicem adoptowanym to coś złego, jakaś zdrada i dyshonor.
Macochy i ojczymowie w Jeżycjadzie też nie mają żadnej więzi z pasierbami i to z jakiegoś powodu jest dobrze. I niby przypadkiem spora część pasierbów, a właściwie pasierbic, jest już dorosła w chwili utworzenia tych patchworków. Tak jakby od początku było wiadomo, że mają "taktownie usunąć się" z nowego życia rodziców.

[azalia02]

tajna_kryjowka_pyziaka napisała:

> MM ewidentnie nie uważa rodziny w jakikolwiek sposób przyszywanej za "prawdziwą
> " rodzinę. Gizela, która jest dosłownie adopcyjną matką Milicji, zostaje potrak
> towana gorzej niż służba - zrobiła co musiała, co teraz ma zniknąć i nie przesz
> kadzać. A dla kolejnych pokoleń nie jest babcią ani prababcią, tylko jakąś tam
> opiekunką. Najgorsza chyba jest scena, gdzie zostaje wytłumaczone, że Mila nie
> mówi do Gizeli "mamo", bo jest wierna biologicznej matce. Jak można w ogóle coś
> takiego napisać, to tak jakby autorka sugerowała, że więź z rodzicem adoptowan
> ym to coś złego, jakaś zdrada i dyshonor.
>
Ja to odbierałam tak, że Mila, która w momencie zniknięcia Zuzanny Makowskiej ma 4-5 lat, pamięta matkę i ciągle liczy na jej powrót. Jeszcze w '45 roku mogła mieć taką nadzieję, przecież wiele osób wracało. I zwyczajnie tęskniła za matką, tym bardziej że Gizela nie umiała okazywać czułości, a Zuzanna z pewnością tak. Ale to można było napisać wprost, zamiast tych wzniosłych dyrdymałów o wierności. Tęsknota dziecka za nieobecną/zmarłą matką ani nie obraża, ani nie dyskredytuje opiekunów i gdyby Mila np. zwierzyła się Monice (której ojciec się odnalazł), że nieraz wyobraża sobie, jak jej mama wchodzi do oficynki, wypadłoby to bardziej naturalnie i bez takiego zgrzytu.

> Macochy i ojczymowie w Jeżycjadzie też nie mają żadnej więzi z pasierbami i to
> z jakiegoś powodu jest dobrze. I niby przypadkiem spora część pasierbów, a właś
> ciwie pasierbic, jest już dorosła w chwili utworzenia tych patchworków. Tak jak
> by od początku było wiadomo, że mają "taktownie usunąć się" z nowego życia rodz
> iców.
>
Jest taka scenka, nie pamiętam, w którym tomie, kiedy zaperzony Tygrysek nazywa Grzegorza "macochem", na co Róża staje w jego obronie i każe siostrze wypluć to słowo. I Laura wypluwa i przeprasza.To chyba jedyny wyraźny sygnał, że w rodzinach patchworkowych relacje nie muszą układać się gładko. Na więcej pani MM zabrakło chęci :)

[przymrozki]

azalia02 napisała:

> Jest taka scenka, nie pamiętam, w którym tomie, kiedy zaperzony Tygrysek nazyw
> a Grzegorza "macochem", na co Róża staje w jego obronie i każe siostrze wypluć
> to słowo. I Laura wypluwa i przeprasza.To chyba jedyny wyraźny sygnał, że w rod
> zinach patchworkowych relacje nie muszą układać się gładko. Na więcej pani MM z
> abrakło chęci

Dowodów na to, że relacje między Grzegorzem a pasierbicami nie układały się gładko było jak witamin w jabłkach Jacka Lelujki -jak napluł. To, czego zabrakło to właśnie obrazu Strybopyziaków jako jednej, szczęśliwej (w rozsądnych granicach, rzecz jasna, nie mówię o niekończącej się dzikiej euforii) rodziny.

[bupu]

azalia02 napisała:

>
>
> >
> Ale głównym przedmiotem zainteresowania pani MM wcale nie są małżeństwa, lecz r
> odziny. A właściwie RODZINA. Nie taka nuklearna - mama, tata i dzieci - lecz wi
> elopokoleniowa, rozbudowana, z rzeszą ciotek, wujów i kuzynów. Dlatego wystarcz
> ą dwaj osobnicy, którzy się z tej rodziny wyłamują albo próbują wyłamać. Jeden
> to oczywiście Pyziak (przyczyna odejścia nieznana), a drugi to Fryderyk, które
> mu bardzo zależy na własnej karierze zawodowej i skłonny jest podporządkować je
> j sprawy rodzinne, co czyni go osobnikiem wysoce podejrzanym.


Hyhyhy. Hyhyhy. A może nawet hehehe. Wiesz co jest najgorszym grzechem obu panów? To że się nie podporządkowują klanowi. Żadnego z nich nie satysfakcjonuje siedzenie kątem u rodziców żony, obaj chcieliby inaczej.

A tam nie wolno inaczej. Tam jest jeden jedynie słuszny plan na życie, którego należy się trzymać i cześć. Plan, którego fundamentem jest klan.

Dlatego właśnie panowie, którzy Klanowi się podporządkowują, mogą mieć sprawy rodzinne głęboko w okrężnicy i nikt złego słowa nie powie. Jak totalnie wylogowany z życia rodzinnego Mareczek, doskonale nieobecny mąż i ojciec. Jak Grzegorz, który wyjechał na stypendium, zostawiając w kraju ciężko chorą żonę z niemowlęciem i zaospione pasierbice, i nawet nie myśli regularnie dzwonić. Wreszcie jak Ignac który przez całe życie sprawy rodzinne podporządkowywał własnej wygodzie, do tego stopnia że gdy Mila zachorowała, wolał zrobić służącą z Gaby, ze szkodą dla tejże, niż samemu kiwnąć palcem. Im wolno.

Dlatego również wzorami kobiecości w Jeżycjadzie są wieczna córeczka Gaba, potulne cielemele Róża oraz stepfordzka Dorotka, robiąca tylko to, na co ją zaprogramowano.

Age, która potrafi się klanowi postawić, maluje się w CZ jako kapryśną i dziecinną. Patrycję, która chciała po swojemu ustawia się w szeregu i czyni rodzinną gosposią. A Laurę się pokazowo łamie ręcyma Nadszympansa.

Nie wiem w jakim stopniu symbolika ślubu Laury jest zamierzona, niemniej jest absolutnie klarowna. To wszystko co Laura wymyśliła i zaplanowała sobie sama, zostaje jej odebrane (suknia), zniszczone (fryzura i makijaż) względnie okazuje się niewypałem (fryzura, makijaż i tort). Następnie pan młody oczyszcza ją pod kranem z miazmatow i zaczyna formować w to, czego chce rodzina, potulne, podporzadkowane pół dziecko pół sarna. Potem Laurę odziewa się w kostiumik PO BABCI, wciska się jej groszki, ULUBIONE PRZEZ PRABABCIĘ. Czyż to nie klarowny przekaz? Rodzina wie lepiej, rób co ci mówią i nie wierzgaj. Podporządkuj się rodzinie, zamiast usiłować po swojemu! I wyrzecz się zła z zewnątrz, kuszącego cię kiczen ajdem! Rodzina uber alles, ale ta wlasciwa!

[subskrybcja]

bupu napisała:


> Nie wiem w jakim stopniu symbolika ślubu Laury jest zamierzona, niemniej jest a
> bsolutnie klarowna. To wszystko co Laura wymyśliła i zaplanowała sobie sama, zo
> staje jej odebrane (suknia), zniszczone (fryzura i makijaż) względnie okazuje s
> ię niewypałem (fryzura, makijaż i tort). Następnie pan młody oczyszcza ją pod k
> ranem z miazmatow i zaczyna formować w to, czego chce rodzina, potulne, podporz
> adkowane pół dziecko pół sarna. Potem Laurę odziewa się w kostiumik PO BABCI, w
> ciska się jej groszki, ULUBIONE PRZEZ PRABABCIĘ. Czyż to nie klarowny przekaz?
> Rodzina wie lepiej, rób co ci mówią i nie wierzgaj. Podporządkuj się rodzinie,
> zamiast usiłować po swojemu! I wyrzecz się zła z zewnątrz, kuszącego cię kiczen
> ajdem! Rodzina uber alles, ale ta wlasciwa!


Ta scena była całkowicie nieprawdopodobna (dodatkowo co do osoby Laury, która dotąd robiła co chce i jak chce). Wysoka Laura wciska się w Kostiumik Po Babci:D Ale tak powaznie pisząc, to jest nieprawdopodobne by współczesna panna młoda ubrała suknie ślubną po jakimkolwiek członku rodziny, po siostrze, kuzynce, matce a tym bardziej babci. Już nie mogła włożyc na przykład pamiątkowego łańcuszka po babci ? Czy jakiegoś drobnego elementu, przekazywanego kobietom z pokolenia na pokolenie? Dlaczego sukienka?

Umycia przez Naszpana Laury twarzy w celu zmycia makijażu i zaplecienia jej warkocza - marsz córko 10 letnia do szkoły - bo tak to wyglądało. Zakochany facet nigdyby czegoś takiego nie zrobił. Mega dziwne .

[azalia02]

bupu napisała:
>
> Dlatego właśnie panowie, którzy Klanowi się podporządkowują, mogą mieć sprawy r
> odzinne głęboko w okrężnicy i nikt złego słowa nie powie. Jak totalnie wylogowa
> ny z życia rodzinnego Mareczek, doskonale nieobecny mąż i ojciec. Jak Grzegorz,
> który wyjechał na stypendium, zostawiając w kraju ciężko chorą żonę z niemowlę
> ciem i zaospione pasierbice, i nawet nie myśli regularnie dzwonić.
>
Grzegorza będę tutaj broniła. Akcja NiN rozpoczyna się 22 czerwca 1994. Ignaś zwany Motylem ma wtedy pięć miesięcy, Grzegorz jest nieobecny drugi miesiąc, czyli wyjechał najprawdopodobniej na początku maja i nie będzie go do jesieni. Asystował przy porodzie, o czym sam synowi opowiada w CZ. 22 czerwca Gaba leży w łóżku od DWÓCH TYGODNI, czyli dopiero wtedy okazało się, że to zakrzepica, a nie jakaś dolegliwość stawu skokowego czy coś w tym rodzaju. Ospa Pyzy też przecież nie zaczęła się w kwietniu? To znaczy, że wyjeżdżając na kilkumiesięczne stypendium, Grzegorz zostawiał ZDROWĄ żonę ze ZDROWYM trzymiesięcznym synem i ZDROWYMI pasierbicami. Bynajmniej nie osamotnioną gdzieś na poddaszu, lecz mieszkającą wspólnie z rodzicami i siostrą, oraz z drugą siostrą, do tego lekarką, która bywała u nich codziennie. I sprawa podstawowa: czy on w ogóle wiedział, o chorobie Gaby? Ona w swoim przekonaniu, że nic jej nie będzie, mogła to przemilczeć, nawet gdyby dzwonił codziennie. Przecież cały czas pozostawała w domu, nie w szpitalu, a do tego była dzielna, bardzo dzielna.

[tt-tka]

Tez jestem team #grzegorzniewiedzial, ale swoja droga nie dowiadywal sie ani, ani. Widzimy Gabe w domu dob
rych kilka dni i ani telefonu od meza nie odbiera, ani nie czeka, ani sie nie spodziewa. W dodatku jest glupia bardzo glupia, a nie dzielna.

[tajna_kryjowka_pyziaka]

tt-tka napisała:

> Tez jestem team #grzegorzniewiedzial, ale swoja droga nie dowiadywal sie ani, a
> ni. Widzimy Gabe w domu dob
> rych kilka dni i ani telefonu od meza nie odbiera, ani nie czeka, ani sie nie s
> podziewa. W dodatku jest glupia bardzo glupia, a nie dzielna.
>

A nawet jakby Grzechula łaskawie zadzwonił czy emalia przysłał, to czy Gaba by mu się do czegokolwiek przyznała? Ona musi dać popis dzielności, ona raczej nie ma w zwyczaju się zwierzać, tylko zrzucać bomby po fakcie. Jej akcje w CZ dowodem. Widzę Gąbę jak ten typ człowieka, który wiecznie zasłania się tekstem "nie chciałam cię martwić", Grzechu jak nic dowiedział się o wszystkim po fakcie i pewnie totalnie mimochodem. Bo na co mu te informacje, przecież jest tylko mężem poszkodowanej.

[bupu]

azalia02 napisała:

>
> Grzegorza będę tutaj broniła. Akcja NiN rozpoczyna się 22 czerwca 1994. Ignaś z
> wany Motylem ma wtedy pięć miesięcy, Grzegorz jest nieobecny drugi miesiąc, czy
> li wyjechał najprawdopodobniej na początku maja i nie będzie go do jesieni. Asy
> stował przy porodzie, o czym sam synowi opowiada w CZ. 22 czerwca Gaba leży w
> łóżku od DWÓCH TYGODNI, czyli dopiero wtedy okazało się, że to zakrzepica, a ni
> e jakaś dolegliwość stawu skokowego czy coś w tym rodzaju. Ospa Pyzy też przeci
> eż nie zaczęła się w kwietniu? To znaczy, że wyjeżdżając na kilkumiesięczne sty
> pendium, Grzegorz zostawiał ZDROWĄ żonę ze ZDROWYM trzymiesięcznym synem i ZDRO
> WYMI pasierbicami. Bynajmniej nie osamotnioną gdzieś na poddaszu, lecz mieszka
> jącą wspólnie z rodzicami i siostrą, oraz z drugą siostrą, do tego lekarką, któ
> ra bywała u nich codziennie.

Niemniej jednak powinien był się z żoną kontaktowac, a dowiedziawszy się, że ta żona ma zagrażającą życiu chorobę darować sobie stypendium i wrócić do domu. Tymczasem nawet nie widać żeby on jakikolwiek kontakt z Gąbką, czy kimkolwiek na Roosevelta, utrzymywał.


I sprawa podstawowa: czy on w ogóle wiedział, o ch
> orobie Gaby? Ona w swoim przekonaniu, że nic jej nie będzie, mogła to przemilcz
> eć, nawet gdyby dzwonił codziennie.

Uprzejmie przypominam, że Gaba leżała w łozku. Mam rozumieć że na dźwięk dzwonka kulawa Gabunia, telepatycznie wiedząc że to mąż, leciała do telefonu jak gazela, wyprzedzając po drodze całą rodzinę? I nikt prócz Gaby nigdy nie odebrał telefonu od Grzegorza? Ani żadna z dziewczynek, ani roztrzepana Nutria, ani Ida, wściekła że siostra się szwenda mimo zakrzepu? Przepraszam, ale nie wierzę.

[tt-tka]

bupu napisała:

> Uprzejmie przypominam, że Gaba leżała w łozku.

Uprzejmie przypominam, ze Gaba NIE lezala w lozku. Choc powinna byla i wszyscy z nia wlacznie wiedza, ze jak sie ten zakrzep urwie, to trup na miejscu. A ona a to posprzatac wstanie, a to do Nutrii nozke jej opatrzyc, a to z Motylem na rekach do lazienki, a to do stolu, a to Dmuchawcowi drzwi otworzyc i kawke mu zrobic...

[bupu]

tt-tka napisała:

> bupu napisała:
>
> > Uprzejmie przypominam, że Gaba leżała w łozku.
>
> Uprzejmie przypominam, ze Gaba NIE lezala w lozku.

To wciąż nie robi z niej rączej gazeli, zdążającej na jednej zdrowej nodze do telefonu orzed resztą rodziny i to za każdym razem gdy dzwoni Grzegorz. Który, swoją drogą, musiałby być konkursowym idiotą żeby się nie połapać w kłamstwie, bo na skręconą kostkę, czy zapalenie stawu w łóżku się nie leży.

[azalia02]

Mnie bardzo pasuje do Gaby postawa "nie chciałam cię martwić, Grzesiu". A jeśli chodzi o dzwonił - nie dzwonił, to akcja NiN trwa od środy wieczorem do sobotniego popołudnia, więc to niewiele mówi o kontaktach telefonicznych Gaby i Grzegorza. Mogli się np. umówić, że on dzwoni określonego dnia o konkretnej porze, np. w niedzielę po południu. Ja, wyjeżdżając, tak się umawiałam z mamą, na stały dzień tygodnia i stałą godzinę. Nie twierdzę, że Grzegorz jest moim stypendialnym alter ego, ale w czasach telefonów stacjonarnych to była rozsądna opcja. Mnie odpadało główkowanie: co jest, że mama nie odbiera? I po godzinie też nie? Co się dzieje? Gaba mogłaby wówczas odganiać od telefonu innych domowników: no już, już, nie gadajcie tyle, zaraz Grześ będzie dzwonił! I z pewnością opowiadała mu z entuzjazmem o wybitnej inteligencji Motyla.
A że Gaba jest w swoim podejściu do choroby bardziej głupia niż dzielna, to zupełnie inna sprawa :)

[tt-tka]

W takim wypadku umawialo sie na telefon o okreslonej porze (dzien, godzina) i sie przy tym telefonie warowalo.
Sek w tym, ze Grzyborz NIE dzwoni, oraz nikt na Rusfelta na jego telefon nie czeka. Nikt sie nie zastanawia, co mu powiedziec/nie powiedziec, ani o co zapytac. Najwyrazniej nikt kontaktu z Grzyborzem nie potrzebuje, wroci jesienia i to wszystkim wystarcza.
Nb seniorowie tez nie dzwonia, ani powiedziec, jak im, ani zapytac, co w domu i tez nikt ich telefonow nie oczekuje.

Tak w ogole to przy obloznie chorej osobie telefon sie stawia przy jej lozku. Przynajmniej w znanych mi wypadkach tak sie robilo. I czy nie jest tak w NiN ? kiedy dzwoni Klamczucha z hiobowymi wiesciami, ten aparat jest wlasnie przy Gabie, czy mi sie zdaje ?

[azalia02]

Było już po dziesiątej [...] Telefon zadzwonił przeraźliwie.. - Halo! - krzyknęła. Synek, leżący obok niej i bawiący się własną nogą, roześmiał się serdecznie, słysząc to zawołanie. - Halo?
Z daleka napłynął zamazany i ginący w trzaskach głos Anieli Kowalik, po mężu Żeromskiej. [...]
Gaba odłożyła słuchawkę i opadła bezwładnie na poduszki

[tt-tka]

Dzieks :)
czyli nie musiala latac do telefonu, miala aparat pod reka. Niemniej poza telefonem Anieli zadnego innego sobie nie przypominam, ani od meza, ani od rodzicow, ani od tescia i pasierbicy, ani od ciotki i stryja. Wszystkie te zakochane w Motylu i zatroskane o gabe persony rodzinne stanowia team #nikogo

[ako17]

bupu napisała:


> Nie wiem w jakim stopniu symbolika ślubu Laury jest zamierzona, niemniej jest a
> bsolutnie klarowna. To wszystko co Laura wymyśliła i zaplanowała sobie sama, zo
> staje jej odebrane (suknia), zniszczone (fryzura i makijaż) względnie okazuje s
> ię niewypałem (fryzura, makijaż i tort). Następnie pan młody oczyszcza ją pod k
> ranem z miazmatow i zaczyna formować w to, czego chce rodzina, potulne, podporz
> adkowane pół dziecko pół sarna. Potem Laurę odziewa się w kostiumik PO BABCI, w
> ciska się jej groszki, ULUBIONE PRZEZ PRABABCIĘ. Czyż to nie klarowny przekaz?
> Rodzina wie lepiej, rób co ci mówią i nie wierzgaj. Podporządkuj się rodzinie,
> zamiast usiłować po swojemu!

Ja to też tak odebrałam. Dodatkowo, co już było zupełnym pognębieniem Laury (i bardzo słabym zabiegiem fabularno-logicznym) to, co Laura sama sobie wybrała (przerośnięta suknia), lub na co się sama zgodziła (przerośnięty makijaż i fryzura) zostało opisane jako niestylowe, nieeleganckie bezguście.
Chyba sama autorka czuła, że ostateczna kreacja, czyli te groszki i wieniec na kablu + obwisająca spódnica (nadal się upieram, że musiała, chociaż częściowo, odsłaniać tygrysie pośladki - że tak się skoncentruję na tylnej części jej sylwetki) jest na tyle kiepskim pomysłem, że trzeba ją było dodatkowo uzasadnić krzykliwym i niegustownym materiałem wyjściowym, który, na szczęście, trafił szlag.
A że ani kreacja wyjściowa, ani ostateczna zupełnie nie pasowała do Laury, jaką nam autorka przedstawiała przez dziesięciolecia, to co tam.