Dziś w Dzienniku

[seala5]

Jest wywiad z p. Musierowicz oraz recenzja polewki (negatywna). Czytał ktos
może jeszcze? (niestety w necie tego nie ma)

[k_linka]

Ja pojde i kupie jak jeszcze bedzie:) Dziennik nie Polski tylko ten drugi?

[seala5]

Wiem, że pasowałby Polski, ale to ten drugi:-))

[k_linka]

Ten drugi tez raczej na prawo... Jesli o to chodzi?

ALe to chyba chodzi o ten trzeci?

[iwoniaw]

Axela Springera dziennik?

[seala5]

Tak, ten niedobry Alexa springera dziennik, odchylony na prawo na dodatek. Fuj
fuj, niemniej wywiad z ulubioną autorką zamieścił:-)
Tylko ta krytyczna tecenzja coś nie po linii jest...

[iwoniaw]

> Tak, ten niedobry Alexa springera dziennik, odchylony na prawo na dodatek

On odchylony na prawo jest? Pierwsze słyszę, ale obejrzę sobie, żeby jakieś
zdanie w tej kwestii mieć...

[k_linka]

To ja powiedzialam/napisalam ze jest z prawa, to zaslyszana opinia (nie mialam
jeszcze przyjemnosci czytac), nie miala byc zlosliwa - chyba ze zlosliwe bylo
Twoje stwierdzenie, ze wywiad powinien opublikowac "Dziennik Polski"

[iwoniaw]

A nie, to nie ja pisałam o Dzienniku Polskim ;-).

Nie odebrałam tego określenia (że niby prawicowe trendy tam panują) jako
złośliwego - po prostu w życiu axel springerowego Dziennika nie miałam w ręku i
czysta ciekawość mnie ogarnęła. A Dziennik Polski to chyba tylko lokalny jest,
czy się mylę? (tzn. krakowsko-małopolski z "mutacjami" nowosądecką i tarnowską
chyba?)

[dakota77]

Tak, DZiennik POlski jest malopolski.

[k_linka]

Ale bardzo popularny w Krakowie. Od kiedy zaczeto wydawac ten nie-Polski, to za
kazdym razem, gdy jestem swiadkiem w kiosku/sklepie zakupu tegoz czasopisma na
haslo "Dziennik" ekspedientka wysiaga "DzP" i trzeba tlumaczyc:)

jest jeszcze "Nasz Dziennik" ;P

[the_dzidka]

Ale ten pewnie gloryfikuje Jeżycjadę za krzewienie wartości ;)
(dla nieuświadomionych: "Nasz Dziennik" to organ Ojca Dyrektora)

No dlatego pisałam o trzecim ;-) n/t

[iwoniaw]

[zgred1967]

Za pozwoleniem, moja droga, mylisz się.
MM pisywała felietony w Tygodniku Powszechnym,
więc Nasz Dziennik musi ją traktować jako wroga.
Wyobraź sobie, że w Naszym Dzienniku była, czy może
jest nadal specjalna rubryka poświęcona wyłącznie
na krytykowanie Tygodnika Powszechnego.
Zapomniałem jej nazwy, ale była żenująca.

[troppo_bella]

Ćwieka mi zabiłaś z tym Dziennikiem, obleciałam wszystkie kioski okoliczne, a
tam jeno Nasz. Tego bez epitetu nie ma.

Czyzby wszyscy chcieli o MM czytać, czy też było tam coś jeszcze fascynującego?

[ready4freddy]

moze dodawali CzP za niewielka, dodatkowa oplata? ;)

[verdana]

nabyłam.
Recenzja zaiste marna. Z sugestią, ze może by tak juz wiecej nie ciągnąć cyklu.
No i na tej samej stronie wywiad z MM.

[agnieszka_azj]

Nie wiem czemu, ale po lekturze forum jakoś podświadomie czekałam, że MM będzie
się kajać za "CzP" ;-)))

Zauważyłam jedną rzecz - byc może kluczową dla naszych tu rozważań. Państwo M
wyprowadzili się z Poznania po "Kalamburce". Ostatnie trzy tomy MM pisała na
wsi. Może tu tkwi ich tajemnica ??? Oddalona od Jezyc przestała rozumieć
Borejków.

[justyna302]

Ja także nabyłam, specjalnie dla wywiadu i recenzji. Recenzowała pni Katarzyna
Nowakowska, dziennikarka działu kultury.
Zacytuje Wam co ostrzejsze fragmenty:

"(...) nie mogę oprzeć się wrażeniu, że "kiedyś było lepiej". I nie chodzi mi
bynajmniej o powtarzający się w diatrybach seniora rodu Ignacego Borejki zarzut
dotyczący ogólnego upadku kultury i obyczajów. Msm na myśli literackość
Jeżycjady. Z pewnością trudno napisać 17 równie dobrych powieści, więc w całym
cyklu zawsze były utwory mniej lub bardziej udane, ale po świetnej Kalamburce,
która miała w zamyśle autorki zakończyć sagę, widać wyraźny spadek jakości.
Opowiadane przez Musierowicz historie stają się coraz bardziej schematyczne,
coraz mniej w nich tak charakterystycznego dla stylu pisarki ciepłego humoru, a
za to coraz więcej wygłaszanych ex cathedra morałów.
Czarna polewka niestety nie zwiastuje rychłego powrotu do olimpijskiej formy
(...) całość sprawia wrażenie ciężkiego i tylko z grubsza ociosanego kloca, a
nie lekkiej powiastki z inteligentną pointą.
Być może Musierowicz jest znudzona cyklem i pisze go wyłącznie przymuszona
oczekiwaniami czytelników i wydawcy. Wskazywałby na to wyczuwalny ton
zniecierpliwienia w stosunku do bohaterów - pisarka chyba coraz mniej ich
wszystkich lubi i kreśląc ich portrety, zmierza w kierunku karykatury. Koronnym
dowodem dotąd budząca uwielbienie postać Ignacego Borejki, który w Czarnej
polewce okazuje się starym zrzędą - doprawdy, niełatwo go podziwiać.
Przez te trzydzieści lat namnożyło się też postaci i wątków, które coraz
trudniej ze sobą splatać przy użyciu innych metod niż czystej kombinatoryki. I
takież wrażenie robi ta powieść - mechanicznej przeplatanki, która nie pozwala
zaangażowac się w losy bohaterów. Może więc czas rozstać się z Borejkami, nim
autorka nam ich obrzydzi?"

I niezamierzenie zacytowałam prawie całość:)
I jak, podobne spostrzeżenia do naszych?

[dakota77]

Ja sie zgadzam z autorka recenzji. Ech...

[weronika753]

No coż, trzeba się zgodzić, przecież właśnie o tym połowa Forum.
Gdyby tak MM zajęła się Żakami, Kreską, Tomkiem lub Baltoną - to wyszłoby na
dobre. Chyba.

[dakota77]

Zdecydowanie byloby lepiej. O ile autorka do nich nie stracila juz sympatii. jezeli na na nich patrzec tak
jak na Borejkow, lepiej moze zeby juz o nich nie pisala i nie psula nam wyobrazen o nich.

noooo,

[brunosch]

Już w Noelce Cesia niańczy stado maluszków, więc nie wiadomo co dalej.

[agnieszka_azj]

Maluszki z "Noelki" są już prawie dorosłe ;-)))

[k_linka]

Wlasnie kiedys wyobrazalam sobie jak mogloby wygladac obecnie zycie Zakow
zgodnie z moimi oczekiwaniami i w stylu autorki.
I chyba nie uwierzylabym gdyby po mieszkaniu snul sie dziadek juz w wieku ze
100 lat, przerabiajac literke X (po raz trzeci, ale skleroza pozwalalaby mu sie
cieszyc jak za pierwszym razem), ciocia Wiesia dalej chlipalaby w kacie
zalamana odejsciem meza 30 lat wczesniej (oczywiscie w zwiazku ze zwiekszona
iloscia mieszkancow zostalaby dokwaterowana do dziadka), reszta na kazdej
stronie zapewnialaby jak to milo mieszkac w 13 osob w 4 pokojach z 1
lazienka... A Cesia okazalaby sie wybitnym naukowcem (ale w tajemnicy przed
rodzina) wspolpracujacym z WHO...
Czy wtedy bylibysmy zadowoleni?
Natomiast dobrze by bylo przeniesc akcje na wies, zmienic bohaterow - przy
nowych nie byloby miejsca na wpadki...

[dakota77]

Zgadzam sie, ze nowi bohaterowie mogliby pomoc cyklowi. Wies tez by nie zaskoczyla, skoro jest teraz
blizsza doswiadczeniom autorki. Moze dzieci kupilyby starym Borejkom domek na wsi? Mogliby tam
poznac kogos nowego:)

[agnieszka_azj]

Ciocia Wiesia jest wszak teściową Patrycji i babcią Ani i Nory. Moze mieszka z
nimi na wsi ???

[verdana]

A może to ten domek na wsi Róży?

[the_dzidka]

> Ciocia Wiesia jest wszak teściową Patrycji i babcią Ani i Nory.

Faktycznie!!!
Nie wpadłam na to!

[limotini]

To ja pozwolę sobie zacytować fragmenty, może nie wszyscy rzucili się do kiosku,
by kupić tę gazetę...

Pozwolę sobie zacytować fragment ("Dziennik", 28.09.2006, str. 28-29, z MM
rozmawia Hanna Bauta)

"(...)
H.B.: "Jeżycjada to także świetna promocja Poznania, w którym rozgrywają się
losy rodziny i ich przyjaciół. Co takiego niepowtarzalnego jest w Jeżycach,
jednej z ładniejszych dzielnic stolicy Wielkopolski?

M.M.: Absolutnie niepowtarzalne jest w niej to, że mieszkałam tam całe życie,
wychowując czwórkę dzieci na przestrzeni wielu lat i usiłując nie poddać się
monotonii codziennych obowiązków.To dlatego wymyslałam sobie różne rzeczy,
spacerując z kolejnymi niemowlętami ulicą Roosevelta, w kierunku parku
Sołackiego. Potem wystarczyło to zapisać. Ale, rzecz ciekawa, kiedy tylko
najmłodszy nasz syn się usamodzielnił, bez żlu, a nawet powiedziałabym z
entuzjazmem, opuściliśmy mury przesławnej dzielnicy, by zamieszkać na wsi, wśród
jezior i lasów. Już tu napisałam trzy tomy "Jeżycjady", z czego wniosek, że
niekoniecznie mi jest potrzebne przebywanie w miejscu, które opisuję. Mogę je
sobie bez trudu wyobrazić. Nawet wolę.
(koniec wywiadu)"

[agnieszka_azj]

opuściliśmy mury przesławnej dzielnicy, by zamieszkać na wsi, wśród
> jezior i lasów. Już tu napisałam trzy tomy "Jeżycjady", z czego wniosek, że
> niekoniecznie mi jest potrzebne przebywanie w miejscu, które opisuję. Mogę je
> sobie bez trudu wyobrazić. Nawet wolę.

Ja dochodzę do wniosku dokładnie odwrotnego ;-)))

[limotini]

Kolejny fragment, źródło takie samo jak we wcześniejszym wpisie (przepraszam, ze
tak chaotycznie, wybieram fragmenty w kolejności tego, jak wydają mi się
ciekawe. Przepisuję pełne pytanie i odpowiedź by uniknąć wyrywania z kontekstu):

"(...)
H.B.: Już drugie pokolenie młodych ludzi wychowuje się na pani książkach. Jak
potoczą się dalej losy rodziny Borejków?

M.M.: Kiedy ja jeszcze sama tehonie wiem! Wiem tylko, że muszę napisać jeszcze
przynajmniej trzy tomy "Jeżycjady", żeby było ich dwadzieścia, dla równego
rachunku i schludnej symetrii. To nie znaczy, że nie napiszę, jak będzie trzeba,
kolejnych tomów, oczywiście w jakiejś symetrycznej, sympatycznej liczbie.
(...)
"

[limotini]

Kolejny fragment, wstęp jak wyżej.

"(...)
H.B.: W pani książkach fikcja miesza się z rzeczywistością. Do tej pory na ul.
Roosevelta można znaleźć zakład naprawy kołder. Czy sprawdza pani każdy
szczegół, pisząc swoje powieści.

M.M.: Każdy. A to często oznacza mnóstwo dodatkowej pracy. Dla potrzeb "Czarnej
polewki" odbyłam trzy podróże do Śmiełowa położonego w zachodniej Wielkopolsce.
Jest tam jeden z piękniejszych pałaców, w którym w roku 1831 gościł Adam
Mickiewicz. Teraz mieści się tam muzeum mickiewiczowskie położone w
najpiękniejszej okolicy, jaką można sobie wyobrazić. Umieściłam w tym pałacu
moją bohaterkę, więc musiałam się bardzo dokładnie przyjrzeć i budynkowi, i
okolicy, i nawet roślinom w parku. Lubię, kiedy realia się zgadzają, łatwiej w
nich wtedy umieścić fikcyjne wydarzenia. Czytelnicy też to lubią!
(...)
"

Każdy szczegół?

[the_dzidka]

Sprawdzić każdy szczegół - to nierealne. Pracy pszczelarza MM najwyraźniej nie
zna, skoro nie wiedziała tak oczywistej rzeczy, że pszczoła umiera po
użądleniu, więc Florian nie musiał ich "odkładać delikatnie na miejsce". No,
chyba że pochówku :-P

[zdzicha.tramwajara]

albo osy hoduje ;D

[ready4freddy]

szerszenie, do szczucia nimi natretow :)

[zdzicha.tramwajara]

szerszenie do szczucia i chrząszcze do brzmienia ;-))
a co na tpo pan Ocabressa ;-))

[limotini]

Źródło jak wyżej. Przepraszam za ewentualne błędy. Jest póżno...

"(początek wywiadu)
H.B.: Współczesna literatura dla młodzieży nie chce już nikogo wychowywać.
Zatraciła tę funkcję, któa postrzegana jest jako anachroniczna. Jak pani ocenia
swoje pisarstwo na tym tle?

M.M.: Nie porównuję się z innymi już choćby dlatego, że to mało konstruktywne
zajęcie. Nie mam na to czasu ani ochoty. Po prostu spokojnie robię swoje, nie
oglądając się na to, co robią inni. Jeśli moje książki wychowują, to widocznie
dlatego, ze mam wieloletnią praktykę w chlubnym zawodzie mamy czworga dzieci i
babci dwóch wnuków (trzeci w drodze...). Pewne rzeczy wchodzą człowiekowi do
krwiobiegu i choćby nawet chciał szkodzić dziecku, to nijak nie potrafi.
(...)
"

[verdana]

Że złosliwie zapytam - może to jakaś choroba krwi?
A tak naprawde, to z wieku dzieci i wnuków MM wynika, ze pisze ona po prostu o
pokoleniu, o ktorym wie niewiele. Szczególnie o miejskich nastolatkach, skoro
mieszka teraz na wsi.
Moze tam rzeczywiscie zamykanie niecnotliwych panien z dzieckiem się jeszcze
praktykuje? Chociaz śmiem watpić.

[limotini]

Kolejna część, źródło to samo.

"(...)
H.B.: Czy Polskę opanowała literacka tandeta?

M.M.: W literaturze jest cudowne, że zapewnia swemu twórcy całkowitą wolność.
Jeśli ktoś ma taki nieodparty impuls lub zimne założenie, że oto będzie
antywychowawczy, destrukcyjny i zły, to oczywiście też może, naturalnie w
granicach prawa. Ale ostatnie słowo należy zawsze do czytelników. Nie widzę, by
jakoś wyraźnie dominowały na rynku książki głupie, złe, ponure lub nudne. Ludzie
mają więcej zdrowego rozsądku, niż można by przypuszczać. Także gdy chodzi o
zapewnienie lektury własnym dzieciom.
(...)"

[limotini]

Kolejna część, źródło to samo. Od razu zaznaczam, że pytania w wywiadzie są od
siebie oderwane, a ja cytuję w całości pytanie i odpowiedź. Może się powtarzam,
ale jest późno. Sama nie wiem, czemu to piszę, ale jakieś takie wydaje mi się to
itotne dla naszych wczęśniejszych dyskusji.

"(...)
H.B.: Pisze pani powieści z tezą? Chce pani przekazać czytelnikom jakieś istotne
treści?

M.M.: Powieści, mam nadzieję, tłumaczą się same ze swoich intencji i nie muszę
ich publicznie deklarować. Cieszę się, że mogę dostarczyć miłej i niegłupiej
rozrywki rzeszom młodych ludzi. Są tacy sympatyczni i ujmujący!
(...)"

[limotini]

Wstęp jak wyżej.
"(...)
H.B.: Czy słynna już saga Borejków nie jest tylko rodzinną utopią, swojego
rodzaju fikcja literacką, w świecie, gdzie coraz trudniej o dobre kontakty
międzyludzkie?

M.M.: Pozwolę sobie nieśmiało przypomnieć, że zdecydowana większość powieści
jest fikcją literacką. Nie są właściwie tylko reportaże oraz inne powieści z
literatury faku.
Jeśli autor decyduje się tworzyć w określonej konwencji, to odpowiedzialność za
to bierze sam. Ja wybrałam konwencję humorystycznej powieści młodzieżowej i
konsekwentnie ignoruję namowy oraz żądania krytyki literackiej, której
poszczególne przedstawicielki usiłują mnie namówić do zmiany stylu i do
nasycenia moich kolejnych książek zbrodnią, przemocą, seksem i goryczą oraz
oczywiście problemem narkomanii. Przemyka mi lekka myśl w rodzaju: To same se
(sic! przypis limotini) o tym piszcie! i spokojnie robię swoje. A one owszem,
piszą i piszą. Jak mówię, każdy ma swój styl i sam za niego odpowiada, podobnie
jak za sukces czy klapę. Czy saga Borejków nie jest tylko rodzinną utopią, pyta
pani? No, a jeśli jest, to co z tego? Czy kiedykolwiek zobowiązywałam się do
pisania reportaży. Odpowiem natychmiast: nie, nigdy. Nie lubię reportaży.
Natomiast pasjami lubię to, czym biedny człowiek potrafi zaczarować ponurą
rzeczywistość, w co potrafi ją przemienić, czym potrafi ją sobie oswoić i
przyporządkować: lubię, a wręcz uwielbiam, fikcję literacką. W niej nasza siła.
(...)"

[k_linka]

Dzieki Ci, limotini, za ciezka prace o nieludzkiej porze :)
Milo bylo poczytac, a Dziennika trzeciego zakupic nie zdolalam

[dakota77]

Ja tez dziekuje. Chyba autorce faktycznie nie sluzy to pisanie na wsi, zbyt oderwala sie od miejskiej
codziennosci. Zalozona liczba powiesci z Jezycjady z jednej strony mnie cieszy, nalog kaze czytac
dalej:). Z drugiej strony niepokoi mnie nieco wizja, ze ilosc stanie sie waznieejsza od jakosci. Oby nie.

[ready4freddy]

jest taka teoria, ze ilosc przechodzi w jakosc. skokowo. jedynie proweniencja
tejze teorii powstrzymuje mnie przed sugerowaniem, ze wlasnie to MM mogla sobie
zalozyc :)