czytacie?

[nula8]

Łączy nas Jezycjada, to wiemy. Niektórzy kochają też Muminki :). A
poza tym? Czy łączy nas też borejkowska miłość do książek?
Był tu kiedyś podobny wątek, ale to już dawno i nieprawda.
Zatem proszę o podanie największej literackiej miłości i tytuł
ostatnio przeczytanej książki. Namówię Was do zabawy?

Ja kocham czytać, a miłością ostatnio najżywszą darzę Henninga
Mankella. A ostatnio przeczytałam "Spiralę śmierci" Leeny Lethonien
(nie umiem sobie przypomnieć nazwiska).
Taka jakaś kryminalna się zrobiłam...
A co u Was?

[verdana]

Ostatnio "Moje Midford" Karen, po raz kolejny.
Nie umiem nie czytać. A kryminaly uwielbiam, chociaż Mankella (choć
przeczytałam wszystko) jakos nie bardzo.

[ciotka_paszczaka]

I to jak!!!, ostatnio "Bal u zegarmistrza Teofila", (dla mlodziezy); "Herbatniki
z Jagodami" (dla doroslych -do poduszki); .... (dla fachowcow );The Guilt of
Innocents ( z cyklu Owen Archer Mysteries 9- wspolczesna powiesc
kryminalno-historyczna;osadzona w sredniowiecznym Yorku; dla przyjemnosci)...i
wiele innych. Uwielbiam czytac!

[laura-gomez]

Ostatnio przeczytałam "Nieznany kraj" Zofii Kossak-
Szczuckiej, "Królową Margot" Dumasa i "Zmartwychwstanie" oraz "Annę
Kareninę" Tołstoja. Właśnie kończę I tom "Wojny i pokoju"

[onion68]

A czytałaś już "Świat szeroko zamknięty"? Nawet chciałam ją tu przywołać przy
okazji dyskusji nad "Musierowicz na gwiazdkę", ale już się bałam, że mnie
posądzicie o to, że jestem związana z autorką, wydawnictwem, czy coś takiego.
Nic z tych rzeczy, naprawdę jakoś ją lubię zupełnie bezinteresownie. W "Świecie"
mamy postać wdowy (między innymi), która właśnie_woli_święta_spędzać_sama. I
cudowną definicję dresiarstwa emocjonalnego.
Uwielbiam Bolka Desperado :-)

[agnieszka_azj]

verdana napisała:

> Ostatnio "Moje Midford" Karen, po raz kolejny.

Cały cykl Karon o Mitford czytałam po kilka razy ;-)

> Nie umiem nie czytać. A kryminaly uwielbiam, chociaż Mankella
(choć
> przeczytałam wszystko) jakos nie bardzo.

Za kryminałami nie przepadam - wyjątek robię tylko dla Donny Leon
ze względu na Wenecję.
Z twórczości Agathy Ch. najbardziej lubię "Autobiografię" ;-)


Największa literacka miłość - chyba "Krystyna córka Lavransa".
Albo "Noce i dnie"... Albo "Wojna i pokój"...

A czytam "na okrągło" - najczęściej kilka książek równocześnie.

[onion68]

> Z twórczości Agathy Ch. najbardziej lubię "Autobiografię" ;-)

Tak jest, wspaniała :-)

[laura-gomez]

Też lubię "wojnę i pokój":) właśnie ją czytam po raz drugi.
I zdarza mi się czytać kilka książek jednocześnie, tak jak tobie:)

[onion68]

Teraz czytam jednocześnie, w zależności od tego gdzie się znajduję i w jakim
nastroju:
- "Moja rodzina i inne zwierzęta" Geralda Durrela
- "Lato Muminków"
- "Kalamburkę"
- "Dym i lustra" Gaimana
Z ostatnio przeczytanych najbardziej spodobał mi się "Gwiezdny pył" Gaimana,
który z okazji premiery filmu rzucał się w oczy w księgarniach (wcześniej nie
znałam tego autora) i "Damy z Grace Adieu" Susanny Clarke. Niestety, już od
dawna nie trafiłam na rzecz, która pochłonęłaby mnie całkowicie i nie pozwoliła
do końca zająć się na dobre niczym innym (a to w czytaniu kocham najbardziej).
Ostatnia to "Szkarłatny płatek i biały".
Niedawno polubiłam też Alexandra McCall Smitha (zarówno mmę Ramotswe jak i tę
wariatkę od klubu filozoficznego), ale zrobiłam sobie przerwę.
Odkupuję sobie właśnie "Trzech panów w łódce", bo muszę ich mieć pod ręką, a
właśnie odkryłam, że gdzieś wsiąkli :-/
Wybaczcie gadulstwo ;-)

[kasnia]

Daj znać, jak Durell się podoba. ;)
W razie czego, służę innymi książkami (zawsze można pożyczyć wysyłając)

[ding_yun]

Dorota Terakowska - odkryłam ją niedawno na nowo.

[sowca]

Ja mam fazę na Lucy Maud Montgomery - skonczyłam po raz
setny "Emilkę ze Srebrnego Nowiu" i zabieram się za "Błękitny
zamek". A z innych książek - ostatnio rozczytuję się w Agacie
Christie, niedawno skonczyłam też biografię J. K. Rowling.
Czytanie to mój największy nałóg.

[mamalilki]

A ja przeczytalam Dzume w Breslau i juz chyba nie moge wiecej Krajewskiego. Dla
odreagowania chya zabiore sie za pamietniki Jasienicy, bo juz dawno leza i
czekaja. Jakos mi sie przejadly czytadla ostatnio.
a o LM Montgomery - znalam kiedys kobiete, ktora powiedziala mi ze zawsze na
jesieni przychodzi taki beznadziejny moment, ze musi przeczytac wszystkie Anie i
dopiero jej sie polepsza.

[jhbsk]

Uwielbiam L.M. Montgomery. Bardzo lubię Jane Austen. Ostatnio dorosłam wreszcie,
by czytać Lema.

[ready4freddy]

aktualnie "Hitchiker's Guide to the Galaxy" Douglasa Adamsa (jestem w trakcie
ostatniej opowiesci, "Mostly Harmless"), a wczesniej "The Crying of Lot 49"
Thomasa Pynchona :)

[nighthrill]

Ostatnio : Judy Budnitz " Gdybym ci kiedyś powiedziała" - realizm magiczny w
kobiecym wydaniu, bardzo piękna i niepokojąca książka.
"Dolina muminków w listopadzie"
"Karty na stół" Agathy Christie - taki sobie kryminał, pisała lepsze

Uwielbiam książki.

[nula8]

Poza Agatą czytałam to samo w październiku :)

[tygrys2112]

najchętniej poza Jeżycjadą czytam poezję :) Ostatnio kupiłam sobie
50 erotyków niemieckich :))) na bazarze widziałam ostatnio wszystkie
dzieła mojego ukochanego Kästnera, ale kosztowały 70 Euro i się
zawahałam. A potem już jarmark się skończył :((( Poza tym zaczęłam
czytać Orwella "Folwark zwierzęcy"

czytacie!

[uccello]

Kastner? ten od "35maja"?
Uwielbiam, zwłaszcza jak przykłada jeszcze do tego rączkę Bohdan
Butenko.

Moją największą literacką miłością jest Vladimir Nabokov.
*********************************************************
Za każdym razem, kiedy czytam "Pnina", albo "Blady ogień"
albo "Lolitę" pokrywa czaszki podnosi mi się wolniutko i z cichym
skrzypieniem, aby wypuścić siwy dym- efekt zachwytu i zdumienia, że
ktoś tak precyzyjnie i mistrzowsko potrafi władać słowem.
Uwielbiam Trumana Capote- zwłaszcza te ksiażki sprzed " Z zimną
krwią". Ukochane opowiadanie -"Pan Bieda".

Na warsztacie mam-eseje i teksty wykładów Amy Tan - tej od Żony
kuchennego boga i Nastawiacza kości.

Rozczarowałam się bardzo nowym Akuninem o tytule -Książka dla
dzieci. Cykl o Fandorinie, bardzo gładko i z dużą przyjemnością
wchodził mi do organizmu, a tu klops.

[tygrys2112]

Tak, chociaż tego akurat nie czytałam. Uwielbiam natomiast "Was
nicht in Euren Lehrbuechern steht" (Czego nie ma w Waszych
podręcznikach) www.savoy-truffle.de/erich/musik.html
www.holger-muenzer.de/kae_prog.htm

[matkazbud]

wspomnienia nabokova "Pamięci, przemów" są BOSKIE

[ready4freddy]

ooo... wlasnie mi przypomnialas, ze musze sobie kupic "Blady Ogien" i "Ade".. bo
Lolite to mama, oryginal i doskonale tlumaczenie pana Stillera :) ale poki co
przede mna "Gravity Rainbow" Pynchona, ot co :) a Capote tez uwielbiam, i
Updike'a :) no i Rotha, rzecz jasna.. kiedy w koncu przeczytam Plot Against
America, oto pytanie?

tak jeszcze z innej beczki - jak zobaczycie kiedys na polce (w bibliotece, bo
raczej nie ksiegarni) nazwisko Peter de Vries, bierzcie od razu :)

ps. zapomnialbym, ze po raz n-ty czytam "Czlowieka epoki" Iredynskiego,
baaaardzo polecam :)

[onion68]

jak zobaczycie kiedys na polce (w bibliotece, bo
> raczej nie ksiegarni) nazwisko Peter de Vries, bierzcie od razu :)

Krewny Tissai?;-)
Zajrzałam do Biblionetki i okazało się, że czytałam kiedyś "Przepych kolibra". W
wyniku tego nigdy nie obejrzałam jakiegokolwiek teleturnieju bez podejrzliwości.

[ready4freddy]

ja tez czytalem, ale nic nie pamietam (poza tym, ze bylo dobre). nie pamietam
tez, z czyjego wiersza pochodzi tytul.. ci, ktorzy blyszcza przepychem kolibra,
tak to szlo? Ralph Waldo Emerson? dobra, nie czas obnazac ignorancje, chcialem
cos polecic. otoz jesli wpadnie wam w rece ksiazka "Swiety spokoj" (oryg.
"Bliss"), autor to Peter Carey.. jedna z moich ulubionych, naprawde rewelacja.
polskie wydanie z lat 90tych ma dosc kretynska okladke, mianowicie kolaz dwoch
fotek pan z reklam bielizny (nie, nie zartuje :) i rysunku faceta w ciemnych
okularach i z sumiastymi wasami. ale niech nie zraza was okladka, ksiazka jest
genialna. opowiadania z tomu "rola grubasa w historii" rowniez, zwlaszcza
"zbrodnie wojenne".. ale to trzeba przeczytac, zeby docenic :) POLECAM!!!

[anul8]

Ostatnio przeczytalam
- "Dolinę Cierni" - (fantastyka, coś podobnego do... hmmm
może "Opowieści z Narni"??) nie pamietam autora
-"Tajemnicę Amelii"-(dziewczyna odkrywa, że jest syreną)-Liz Kessler
- "Dziewczynę z Pomarańczami" - powieść dla młodzieży ommiłosci i o
śmierci - Jostein Gaarder(autor "świata Zofii")
Bardzo podobała mi się "Dolina Cieni" i "DZiewczyna z Pomarańczami"
"Tajemnica Amelii" - średnia

[onion68]

Czy wiecie, że żeby znaleźć ten wątek wpisałam do wyszukiwarki frazę "czytacie"
i wyświetliło mi się kilkanaście stron wyników z samego 2008 roku, tyleż z 2007?
Coś to o nas mówi, nie?
A chciałam się podzielić z Wami tym, że teraz męczę, tak jest, męczę "Złego".
Tyle czasu się zasadzałam, nie udawało się, a wreszcie dopadłam w bibliotece. Po
dwóch tygodniach jestem w jednej trzeciej.I nie bardzo rozumiem, dlaczego, nie
zdarza mi się tyle czasu przedzierać przez książkę tych rozmiarów ;-) Skoków w
bok prawie niet. Proza barwna i soczysta, fajny obraz Warszawy lat
pięćdziesiątych. Może trochę utrudnia sprawę ilość pomniejszych i
pogłówniejszych postaci, trzeba się koncentrować. Irytują mnie jednak
grafomańskie IMO zabiegi w postaci "oczu zawoalowanych alkoholem" oraz opis
pierwszej randki Halskiego i Marty. Dialogi koszmarnie idiotyczne, chyba że tak
wyglądała inteligentna bajera w tym czasie ;-) Były jeszcze inne kwiatki, ale
już mi umknęły.

[metwoh]

Miałem podobne odczucia czytając Złego. A to było wtedy dzieło
kultowe. Może po socrealizmie pokazanie, że można poruszać inny
temat, niż kolektywizacja i odbudowa zrobiło taką furorę.

[ready4freddy]

no patrz, a ja "Zlego" uwielbiam i pierwszy raz przeczytalem w pare dni :) ma
swoje tandetne detale, natomiast czyta sie swietnie.
juz tam bajerze doktora, bywalca lokali, niczego prosze nie odmawiac :)

[onion68]

Najciekawsze jest to, że męczę, a za inne się nie biorę :-) Coś więc musi w tym być.

[jottka]

przeczytaj sobie 'złego tyrmanda' mariusza urbanka, bardzo dobre jako pendant do
tekstu:) jakoś ostatnio też w tv kultura było pare ciekawych dokumentów o
tyrmandzie, może powtórzą.

[onion68]

Kwiatki ze "Złego":
"Skronie jej pulsowały oszałamiająco, czuła dziką emocję pobieranych w ciągu
sekund decyzji."
"Filip Merynos zbiegł po schodach jak sztubak, zrzucając tułowiem na półpiętrach
wokół poręczy, podskakując i gwiżdżąc." (tu oczyma duszy mojej widzę luźne
fragmenty anatomii, latające wokół tej poręczy);
Godny następca Mniszkówny?

[idomeneo]

a ja przymierzam się właśnie do listów Abelarda i Heloizy, ale zrobiłam sobie
małą dygresję w stronę Brulionu Bebe B.

[marajka]

Nie wyobrażam sobie życia bez czytania, ja nawet nie pamiętam czasów w których nie potrafiłam czytać. Czytam wszystko właściwie, choć ostatnio tylko podręczniki akademickie;/ Ale niech się tylko skończy sesja, mam już kilka upatrzonych w Empiku, z pewnością wrócę też do "Ono".

[teklat]

Ostatnio najczęściej podręcznik do włoskiego. Dla relaksu (po raz
nie wiem który) "Marię i Magdalenę". Dla refleksji "Kore"
Szczeklika (polecam zwłaszcza że przepięknie wydana podobnie jak
jej poprzedniczka "Katharsis").
Na więcej nie mam czasu, bo ten włoski...

[ready4freddy]

a czemu akurat do wloskiego, ze zapytam z ciekawosci? "sluzbowo", znaczysie,
naukowo?

[dakota77]

Noja najukochansza ksiazka jest "Wahadlo Foucaulta" Umberto Eco. Uwazam ja za
ksiazke mojego zycia., Ostatnio przeczytana jest "Going Postal" Pratchetta,
mialam ten tom zalegly, a "Making Money" czekalo.

[szprota]

Na kompie - Zimistrza Pratchetta.
Analogowo: aktualnie jakieś romansidełko. Próbowałam zmóc najgłupszego anioła
Christophera Moore'a, ale jak człowiek się wgryzie w Pratchetta, to się staje
wymagający, jeśli chodzi o humor. Chodzi za mną "Rachuba Świata" Kehlmanna,
wygóglałam gdzieś fragment i obśmiałam się setnie.

[emae]

Ostatnio - tak konkretnie to legendę o Aucassinie i Nicolette z książki 'W
sidłach miłości" (z serii "Baśnie, legendy,mity"). Oczywiście czytałam to
kilkaset razy,ma ze cztery strony... :)

A na serio:
- "Związki i rozwiązki damsko-męskie", czyli długaśna rozmowa Grocholi z
psychologiem Andrzejem Wiśniewskim. Czytadełko, pogodne, można się ciekawych
rzeczy dowiedzieć;
- "Siostra" Małgorzaty Saranowicz - straszne, niepokojące, nie pozwalające o
sobie zapomnieć dziełko. Jak dla mnie rozwiązanie zagadki zbyt oczywiste, ale i
tak porusza.
- "Odkrycie nieba" Harry'ego Mulischa - mocno przybliża się do pozycji
"największa miłość literacka". Kawał prozy z prawdziwego zdarzenia.

Największa miłość literacka to chyba wciąż "Lot nad kukułczym gniazdem",ale
pewna nie jestem, bo czytałam to bardzo dawno. Oprócz tego "Lód" Dukaja.

[moniko78]

ostatnio - jak założycielka wątku, namiętnie czytam Mankella.
Wciągające obłędnie!
Zrobiłam sobie również powtórkę z Marqueza - Boże jaki on ma
niesamowity język! Czytając go upajam się słowami. Działaja na mnie
jak białe półwytrawne wino.

[dakota77]

Ja tez uwielbiam Mankella, choc czytalam na razie tylko kilka ksiazek. W ogole
uwielbiam skandynawskie kryminaly:-)

[moniko78]

najgorsze jest że tylko kilka napisał. Zostala mi do przeczytania
tylko Piąta Kobieta i na razie zwlekam z przeczytaniem w myśl zasady
że oczekiwanie przedłuża przyjemność :-)

[dakota77]

Ja jestem w o tyle lepszym polozeniu, ze wiecej zostalo mi do przeczytania niz
przeczytalam;-). Ale kiedys to sie zmieni, niestety.

[nula8]

A ja właśnie sobie przeczytałam za jednym zamachem: najnowszą historię z
Mitford, której tytułu nie pamiętam :), a potem siedem tomów "Kota, który..."
Bardzo mam dzięki temu pogodny nastrój :)
Który jednakowoż szybko się skończy, gdyż właśnie zaczęłam czytać nową powieść
Majgull Axelsson, a autorka ta, mimo że genialna, fantastyczna i fascynująca, do
pogodnych nie należy. Jeśli nie czytaliście - polecam. "Kwietniowa czarownica",
"Dom Augusty", "Ta, którą nigdy nie byłam". Fascynujące powieści. Kocham
Skandynawów :)
Poza tym, jak już się tak rozpędziłam, to polecę inną moją ukochaną autorkę -
Carol Shields. Ona była tłumaczona na polski w jakiejś takiej serii, która
sugerowała romansidła, ale nie dajcie się zwieść, doskonała jest to pisarka,
strasznie smaczna. :)

[onion68]

Ja czytam Axelsson, doskonała proza, chociaż po lekturze jestem zawsze trochę
zdołowana.
"Dom Augusty" niesamowity, bardzo mnie poruszyła opowieść o samobójstwie
nastolatki, imienia niestety chwilowo nie pamiętam. Straszne i niestety bardzo
realistyczne.

[jottka]

andżelika jej było, tyle że w polskim wydaniu nie wiedzieć czemu zmieniono tytuł
na taki wincy kretyński:( po szwedzku to jest coś w stylu 'tamtego lata' czy
jakoś tak, sprawdze później, a po polsku ściąga się uwagę czytelniczą na dom
augusty, który jako taki specjalnie znaczący nie jest, to już 'ród augusty'
miałby więcej sensu.

aha, nie czytałam jeszcze, ale ponoć 'lato polarne' anne sward równie dobre
jest, choć też z gatunku skandynawskiej powieści dołującej:)

[onion68]

Cóż, podobno w życiu nie można się tylko cieszyć, niektórzy wręcz twierdzą, że
świadczy to o kretyństwie ;-)
Twoją podpowiedź jak zwykle biorę pod uwagę.

[jottka]

ta podpowiedź to relata refero, no ale skandynawistka polecała:) poza tym
oczekiwaj w spokoju, bo mam maila do ciebie w szkicach z resztą podpowiedzi:)
znalazłam książkę o wywernie czekoladoholiku:)

[onion68]

Czekam bardzo :-)

[verte34]

A czy ktoś tutaj kocha, lub choćby zna Robertsona Daviesa?
Po raz drugi w życiu przekopuję się z oczami w słup przez
jego "Cornish Trilogy" i praktycznie nie wychodzę z zachwytu.
Jednocześnie czytam biografię Boya Żeleńskiego (kocham faceta) z
serii "A to Polska właśnie" i, hm, no dobra, powiem - "Pieśń o
Bernadecie", własciwie nie wiem dlaczego, chyba z nostalgii;)

[kaliope3]

Ja go bardzo lubię!Szczególnie polecam-na jedno dosłownie kłapnięcie "The
Salterton Trilogy", a jest jeszcze "The Deptford trilogy"(jeszcze przede mną).A
może ktoś z obecnych zna Anne Tyler? Np " Back when we were grownups",albo
"Morgan's passing".Ją ja uwielbiam i gorąco polecam!

[anutek115]

O, ja tez czytam, nie teraz, bo nie mam nastroju na dołowanie się - nie masz jak
"Kwietniowa czarownica", ona ma nawet głęboko, podskórnie jakiś optymistyczny
rys (na skandynawską modłę, więc nie zwalający z nóg ;-)), nie to co "Dom
Augusty" czy "Daleko od Nilfheimu" (któremu w drugim wydaniu zmieniono dowcipnie
tytuł i mało brakowało, abym rzecz nabyła mniemając, że to nowość). "Ta, którą
nigdy nie byłam" jeszcze nie czytałam i teraz się zastanawiam - czekać na
jesień, gdy wokół stosowna aura? Czy przeciwnie, jak dokopać sobie, to teraz,
gdy jakąś równowagę można złapać?
I tak zastanawiając się, czytam sobie Marininę i jej "Zabójcę mimo woli" :-).

[anutek115]

A czytasz po polsku czy w oryginale? Bo jeśli po polsku, to zdaje się, że w
czerwcu coś nowego ma się ukazac.

[anutek115]

To bylo do Moniko78 w sprawie Mankella, ostatnio moje wklejanie gdzie popadnie
doprowadza mnie do rozpaczy.

[moniko78]

czytam po Polsku, a w czerwcu ma się ukazać Zapora (początkowo
wydawnictwo mówiło o tytule Ściana Ognia).
Juz sie nie mogę doczekać!

[elm_m]

Tak! Tak! "Odkrycie nieba" - niesamowita fabuła i JAK napisane!!
(Całkiem dobry był tez film "na podstawie", jakoś niedawno widziałam w TV).

[mmoni]

Muszę się tym z kimś podzielić:
www.readatwork.com/
Teksty tak sformatowane (głównie w Power Poincie), ze dla wścibskiej koleżanki
albo szefa będą wyglądały jak normalne prezentacje, nad którymi właśnie ciężko
pracujemy ;-) Na razie wybór niewielki, ale pomysł mnie zachwycił.

Nie.

[ananke666]

My się, proszę Ciebie, delektujemy.
xD

[mamapodziomka]

Wyzej bylo o Mankellu, wiec sie dopisze.

Tak ogolnie bardzo go lubie i pan komisarz Wallander cieszy sie moja ogromna
sympatia, tak samo zreszta jak jego corka.

Ale, ale... W niedziele wieczorem, zeby sobie troche zmniejszyc stres przed
rozpoczeciem nowej pracy przeczytalam jednym kesem "Mozg Kennedy'ego". Mial byc
kryminal, i byl to faktycznie kryminal, ale czegos tak ponurego,
przygnebiajacego i strasznego juz nie pamietam. Wciagajacy byl jak nie wiem, nie
udalo mi sie przerzucic na jakas lzejsza lekture, moze bardziej odpowiednia do
sytuacji, ale zasnac nie udalo mi sie juz do rana.

Ja wiem, ze Mannkell pisze "powazne" ksiazki o problemach Afryki, i ze juz
wczesniej wplatal te tematyke do kryminalow, ale kurcze, obawiam sie, ze pisarz,
ktory pisze ksiazki takie jak wlasnie mozg musi w najblizszym czasie popelnic
samobojstwo.

To juz chyba sobie zostane przy Donnie Leon, ktora tez optymizmem nie tryska, i
na dodatek holubi Paole Brunetti, ktora normalnego czlowieka musi po prostu
doprowadzic do szalu, ale jednak jakos latwiej sie czyta ;)

[jaswedrowniczek1]

A propos czytania w ogóle: bardzo często spotykam się z takimi słowami
wypowiadanymi przez różne osoby - "uwielbiam czytać,ale nie mam ostatnio
czasu".Ja rozumiem,że są ludzie,którzy mają dzieci,masę obowiązków,którzy
pracują po 18 godzin na dobę(tego akurat nie rozumiem;),ale żeby tak nic a nic?A
w tramwaju/autobusie?A przy śniadaniu/lunchu?A w miejscu ustronnym podczas
trawienia śniadania/lunchu?W wannie?Swego czasu doszłam do perfekcji w czytaniu
książek pod prysznicem,ale tak żeby ich oczywiście nie zamoczyć,ale ze względów
ekologiczno-ekonomicznych zrezygnowałam z tego nawyku.

[mamapodziomka]

A mnie sie zdarzaja okresy postu, mimo, ze czas pewnie by sie znalazl,
przynajmniej te kilka minut dziennie. Ale czasami mi sie mozg przeladowuje i
przez jakis czas nie czytam (zwlaszcza w okresie bardzo intensywnej nauki), ale
zawsze potem wracam, wiec przestalam sie tym przejmowac. A i jeszcze czytam
bardzo dziwnie, mam fazy na kompletny szrot, im gorzej tym lepiej, a potem mnie
taki szrot mierzi okropnie i czytam ambitniej. Generalnie im intensywniej
umyslowo pracuje tym wieksza szmire czytuje ;)

Chociaz nie, zawsze czytam dziecku na dobranoc i co ciekawsze pozycje musze
sobie do konca szybciutko doczytac, zeby z ciekawosci nie umrzec. Swoja droga
ciekawe kiedy moje dziecko dojrzeje do wieku, w ktorym nie bedzie mogla spac z
ciekawosci jak sie ksiazka konczy??

[ginny22]

Bo to jest tak: uwielbiam czytać, jasne. Tylko że: w roku
akademickim czytam w pierwszej kolejności to, co potrzebne na studia
(przez trzy lata - podwójne). Czytam książki i artykuły do pracy
magisterskiej. Czytam to, co potrzebne mi do pracy. W autobusie
czytam "Politykę" i "Wyborczą". I tego czytania się robi na tyle
dużo, że o czytaniu literatury pięknej myślę często z niejaką
niechęcią. I tak od początku studiów wada wzroku mi pogalopwała ze 3
dioptrie w dół ;)

[kaliope3]

Jak się nie ma czasu,a się chce,to czytanie może być bardzo niebezpieczne:)-ja
na ten przykład zawsze uwielbiałam czytać przed snem.Teraz mając dziecko śpiące
pół metra dalej, muszę uciekać się do korzystania z małej latareczki którą
niewygodnie sie trzyma zresztą.Jakoś wszystko zaczyna mi sie ostatnio zamazywać
przed oczami;).
Do tego nie poprzestając na czytaniu w tramwaju-wysiadając nie przerywam
sobie,idę do przejścia dla pieszych,po zebrze i dalej zatopiona w lekturze,
stanowiąc niebezpieczeństwo dla siebie samej,samochodów;) i rowerzystów.No ale
co poradzę!

[ginny22]

> Do tego nie poprzestając na czytaniu w tramwaju-wysiadając nie
przerywam sobie,idę do przejścia dla pieszych,po zebrze i dalej
zatopiona w lekturze, stanowiąc niebezpieczeństwo dla siebie
samej,samochodów;) i rowerzystów.No ale co poradzę!

Też w ten sposób czytam rzeczy szczególnie emocjonujące, np.
Harry'ego P. :)

[szprota]

Mnie się tak zdarzało Chmielewską czytać :)

[anutek115]

Ja tak czytałam "Nędzników", albo jeszcze gorzej :-). Miałam 16 wiosen i
zaliczyłam dzieło w trzy dni, a czytałam je bez przerwy (no, z przerwą na sen).
Czytałam przy jedzeniu (ale to akurat norma), w szkole na wszystkich lekcjach
oprócz angielskiego (byłam w klasie z rozszerzonym angielskim, mieliśmy lekcje w
grupach dziesięcioosobowych, a ja siedziałam w pierwszej ławce, to jedyny
powód), zamiast odrabiania lekcji (cud, że nie wpadłam z absolutnie wszystkich
przedmiotów), oraz w drodze do i ze szkoły - podczas lektury prowadziła mnie pod
ramię życzliwa koleżanka. I wreszcie, o trzeciej w nocy trzeciego dnia
(trzeciego roku, chciałoby się napisać, żeby mistycznie było), oblawszy ostatnią
stronę rzewnymi łzami, mogłam wrócić do rzeczywistości :-).

[mmaupa]

Ginny, ja mam tak samo. Najpierw trzeba przeczytac te wszystkie artykuly,
podreczniki, czasopisma naukowe itd, potem spojrzec co sie na swiecie dzieje, po
drodze wpadnie w rece jakis "The Economist" czy co tam wspolspacze pozostawiali
na stole... A potem oczy i kregoslup blagaja o litosc.

Ja aktualnie czytam "Losing my Virginity" (bez zadnych kosmatych mysli prosze -
to autobiografia Richarda Bransona!) i "Down Under" Billa Brysona, bo lubie zeby
bylo o prawdzie. A z drugiej strony mecze sie strasznie z "Out of the Silent
Planet" C. S. Lewisa. Coz, przeczytam pierwszy tom a dalej juz nie musze.
Idzie mi to wszystko bardzo powoli niestety.

[onion68]

Skończyłam cegłę "Złego" wczoraj. Nawet na biblionetce oceniłam na 4, za oddanie
klimatu rozgrzebanej i rozbudowującej się Warszawy, za obraz różnych środowisk.
Ale intryga kryminalna, o której myślałam, że nie liczy się dla mnie, kompletnie
do bani. Może autor chciał osiągnąć efekt życiowości - jest taki fragment, w
którym pisze, że w życiu wypadki nie układają się linearnie i logicznie (jakoś
tak, o ile właściwie pojęłam).
Miałam się brać teraz za "Paladynów", o których kiedyś była tutaj mowa, ale
chwilowo mam dość klimatów wczesnego PRL. Zaliczyłam początek i przekartkowałam.
Mniejsza już o metamorfozę samej Lilki (która widzi mi się osobą nieco
zaniedbaną uczuciowo i dlatego kozakującą, aby zwrócić na siebie uwagę każdego),
ale te teksty o bikiniarzach, "Kapitale" jako lekturze do poduszki,
samokrytykach, ideowych przewodniczących kół ZMP ... ponurość, w którą nie mam
ochoty się zagłębiać. Zwłaszcza, że zdaje się być taka znajoma, tyle że zmieniły
się lektury i hasełka.
Wzięłam się więc za "Morta", po raz drugi. Co za ulga.

[anutek115]

O, zgadzam się co do "Paladynów". Ja bardzo lubię "Słoneczniki" i na "Paladynów"
nastawiałam się jako na podobną w klimacie książkę o dorastaniu, a tymczasem
metamorfoza Lilki strasznie mnie przygnębiła. Z tej dziewczyny, która - miałam
wrażenie - rzuca się na życie, jakby to było gigantyczne ciastko zrobiła się
osoba smutna (w moim odbiorze), jakby jej życie skończyło się w dwudziestej
którejś wiośnie i nic juz jej nie miało spotkac. Poniewaz ja wtedy tez byłam w
dwudziestej którejs wiosnie, fakt domniemanego końca życia przygnębiał mnie
dodatkowo ;-). I od tej pory, choc wracam czasem do "paladynów", zawsze czynię
to z pewną rezerwą.

[jessy3]

Na tytułowe: oczywiście! I to dużo. W ciągu roku zwykle są to lektury
polonistyczne, czasem uda mi się wetknąć między nie coś, co mnie zaciekawiło, co
zostało mi polecone. W wakacje za to mogę czytać co chcę i różnorodnie. Ostatnio
u mnie:
- "Dzienniki" Iwaszkiewicza - wspaniałe opisy podróży do Włoch, na Sycylię,
pobyty w Sandomierzu,"górna i durna młodość" na Ukrainie; - "Cień wiatru" (po
opiniach i pierwszym rozdziale spodziewałam się genialnego dzieła i
rozczarowałam się niestety - tajemnice kryminalno-sensacyjne, straszące domy z
sarkofagami członków rodziny, morderstwa i ludzie bez twarzy to za mało dla
mnie. Spodziewałam się, że książki - w związku z tym Cmentarzem Zapomnianych
Książek- będą odgrywały tu kluczową rolę, myślałam, że będzie tu więcej
niedosłowności, symboliczności, a tu ot, zwykła zagadka kryminalna;
- "Traktat o łuskaniu fasoli" Myśliwski - gdyby nie ta filozoficzność wykładana
wprost na talerzu książka byłaby naprawdę świetna. Ciepłe, mądre opowiadania z
przeszłości narratora-gawędziarza o kapeluszniku i jego klasyfikowaniu ludzi
według ich nakryć głowy, o dziewczynie ze stołówki, o magazynierze-saksofoniście
- wspaniałe. Tylko te sentencje wypowiadane bezpośrednio raziły mnie ogromnie.
- "Tajny agent" Conrada - inny Conrad - opisujący mentalność rewolucjonistów
- teraz czytam "Postrzyżyny" Hrabala - wcześniej czytałam "Pociągi pod
specjalnym nadzorem" i "Zbyt głośną samotność" i ośmielam się powiedzieć, że
"Postrzyżyny" najlepsze - wspaniałe, pełne poezji opowiadanie Marii o lampach
naftowych, mężu Francinie, wchodzeniu na komin browaru, fioletowe światło
przyniesione przez męża - magia :)

Po prostu - żyć nie mogę bez książek i jak przeczytałam na tym forum "czytanie
to nie hobby, to czynność fizjologiczna" - można zastosować do mnie ;)

[idomeneo]

Nowy Rushdie, "The Enchantress of Florence" - zaczyna się smakowicie. Do tego
zaraz na samym początku jeden z bohaterów przedstawia się jako Uccello, ale
wypiera się związków ze słynnym malarzem i tłumaczy pochodzenie swojego
przydomka całkiem inaczej ;)

[uccello]

idomeneo napisała:

> Nowy Rushdie, "The Enchantress of Florence" - zaczyna się
smakowicie. Do tego
> zaraz na samym początku jeden z bohaterów przedstawia się jako
Uccello, ale
> wypiera się związków ze słynnym malarzem i tłumaczy pochodzenie
swojego
> przydomka całkiem inaczej ;)

Ten Rushdie aż się prosi,żeby mu ktoś zrobił zazi:)

[anutek115]

Czyz mnie się tylko zdaje, czy są juz chętni w dużej ilości od czasu jakiegoś ;-)?

[uccello]

Czyz mnie się tylko zdaje, czy są juz chętni w dużej ilości od
czasu jakiegoś ;
> -)?
No właśnie, a on tę pulę chętnych powiększa i powiększa...

[anutek115]

Nas to się juz naprawdę powinien bać :-)))!

Dla Uccello

[onion68]

"Aby zasilić szare komórki mojej kory mózgowej, jadłam więc zielony groszek z
omletem, jako jarzynkę przyprawioną cukrem i cytryną, jako sałatkę pomieszaną z
zimnymi krążkami kartofli lub też zalany sosem majonezowym - i przyznać muszę,
że działał. Tak, działał doskonale! Ilekroć profesor Hildebrandt na seminarium
pokazywał znikomy fragment jakiegokolwiek obrazu, czy była to bosa noga
wyglądająca spod zgrzebnej koszuli, czy rycerski but z cholewą - ja pierwsza z
miejsca wiedziałam, kim był malarz.
- Ghirlandaio... ganz sicher... Ghirlandaio.
- Z czego pani wnioskuje, że to Ghirlandaio, a nie Uccello?
Dzięki wspaniałym właściwościom zielonego groszku umiałam po niemiecku
wytłumaczyć różnicę pomiędzy wcześniejszym Uccello a późniejszym Ghirlandaio."
Izabela Czajka-Stachowicz, "Nigdy nie wyjdę za mąż"

[uccello]

Dzięki Onionie, dobrze wiedzieć o stmulującym wpływie zielonego
groszku na korę mózgową. No a teraz w dodatku zielony sezon.
Uwielbiam młody,soczysty, lekko słodki groszek ,i nawet kiedy
sprzedaje go babulinka, ktora widać,że na poletku, własnym pazurem
orze, to nie mogę się oprzeć i pożeram zielone kuleczki już w
samochodzie.

A co do różnicy między stopą malowaną przez Uccello, a Ghirlandaio,
to powiem, że nawet stopa autorstwa mojego ukochanego Uccello ma
wymiar uniwersalny, metafizyczny i głęboko humanistyczny:)
Słowem on ma tę nóżkę BARDZIEJ!

[onion68]

Z kolei, o ile dobrze pamiętam, Pawlikowska-Jasnorzewska wierzyła głęboko w
zbawienny wpływ bobu na siły umysłowe. A ten z kolei ja aktualnie namiętnie
podżeram.

[carlissima]

P-J zajadala sie bobem tworzac swa pierwsza jednoaktowke. Bobem i bananami
fajfsami :)

Wczoraj skonczylam "Madame" Libery (nota bene z rekomendacja MM na okladce).
Ech, az mi bylo szkoda wynurzac sie ze swiata przedstawionego na ten zwykly.
Czy i Wam nieobce jest to ambiwalentne odczucie towarzyszace czytaniu ostatnich
zdan powiesci- ta ulga, spelnienie, zal i zdziwienie, ze to JUZ?

[kaliope3]

O tak, nawet odwlekam perwersyjnie tę przyjemność czytania kiedy widzę że
zostało mi jakieś smętne kilka stron. Jak naprawdę żyję czytaną książką to po
jej skończeniu jestem w jakimś szoku i gdy sobie w ciągu dnia przypomnę że już
nie mogę do niej wrócić i się w niej zamknąć odczuwam właśnie gorycz i
zniechęcenie do wszystkiego

[onion68]

Coś jak żal po utracie wielkiej miłości, co? ;-)
A jednak to jest wspaniałe uczucie, dać się książce totalnie pochłonąć. Mnie to
się ostatnio i całkiem niedawno przydarzyło z "Daleko od Niflheimu" Axelsson.
Teraz bardzo nieporządnie, czytam na raz "Śniadanie mistrzów" Vonneguta i "My
life on a plate" Indii Knight, zaczęłam "Grę o tron" Georga R.R. Martina, ale
przerwałam, bo zaczęła wciągać jak odkurzacz, a w tym tygodniu nie mogę sobie na
to pozwolić. Na urlopie!

[kasnia]

Uhum, bobik na świeżo to jest to, choć i mrożonką nie wzgardzam. :)(nie
wiedziałam o Pawlikowskiej, ale wiedziałam, że Chmielewska np. też uwielbia).

Książki: skończyłam Rio Anaconda, pod wpływem forum odświeżam Jeżycadę-od 1 t.,
w ramach relaksu niedawno przeczytałam trylogię owocową Sowy. W ramach poczynań
dokształcających abieram się za Fizjologię człowieka w zarysie, acz nie jest to
książka do wanny np. (przyznaję się, że czytuję w wannie, na szczęście
dotychczas udało mi się żadnej z książek wanną nie skazić).

[ginny22]

> Wczoraj skonczylam "Madame" Libery

I jak, i jak? Tzn. domyślam się, że się podobało, ale napisz coś
więcej. Jestem pod duuużym wrażeniem tej ksiązki, tak w dodatku
smakowicie warszawskiej i tak smakowicie UWowskiej. U mnie na
wydziale była to pozycja kultowa.

> Czy i Wam nieobce jest to ambiwalentne odczucie towarzyszace
czytaniu ostatnich zdan powiesci- ta ulga, spelnienie, zal i
zdziwienie, ze to JUZ?

Jasne. Ale to musi być książka, która mnie do siebie przywiąże
emocjonalnie. Rok temu rozryczałam się nad przedostatnią stroną
ostatniego tomu Pottera właśnie dlatego, że miałam bolesną
świadomość, że więcej stron i tomów nie będzie...

Madame

[carlissima]

Owszem, podobalo sie :) Mimo tego, ze Autor wprost pisze o tych czasach jako o
szarych i beznadziejnych, to jednak nie sposob oprzec sie wrazeniu,ze wraca do
nich z przyjemnoscia i z nostalgia (to wrazenie poteguje zwlaszcza bardzo
smutne, pelne rozgoryczenia "Postscriptum")i ta nostalgia bardzo udzielila sie
mnie, czytelnikowi. I jeszcze ta scena, gdy bohater wraca do starej szkoly i
nastepuje konfrontacja z legenda jego wlasnej osoby- niby to cieple i zabawne,
ale ironia plynaca z tego zostawila we mnie dosc smutny wniosek, ze te wszystkie
"lepsze czasy" to tylko efekt dzialania ludzkiej pamieci... Niby to jasne i wiem
o tym od dawna, ale wolalabym, zeby ta wiedza nie byla aktywowana w moim umysle,
ot tak, dla wlasnego komfortu :)
I przyznam sie jeszcze, ze ksiazka ta wzbudzila we mnie wiele pytan o to, co ja
robie dla wlasnej legendy. A odpowiedzi na mnie wcale a wcale mnie nie
satysfakcjonuja...

Ach, wzruszala mnie jeszcze mlodosc bohatera, jego marzenia, ktore w swojej
naiwnosci byly takie ladne i urocze :) W ogole, ksiazka jest swoista "Oda do
Mlodosci"- troche dziwi mnie i bawi fakt, ze ja tez, mimo swoich 22 lat,
przylapalam sie na takim mysleniu staruszki: "Ech, jak czlowiek b y l
mlody..." :) Nie moge wytlumaczyc tego inaczej, jak tylko poprzez magie "Madame"
i kunszt literacki Libery.

I jeszcze mityczna Francja, z jej pieknym (i diablenie trudnym ;/) jezykiem,
literatura, filozofia i posagowymi, pachnacymi "Mesdames"... :) Moge tak
wzdychac bez konca, caly czas jestem pod wielkim wrazeniem, zwlaszcza ze wzgledu
na mistrzowsko dobrane proporcje slodkosci i goryczy. Ach, ach, ach!

pozdrawiam! C.

Ps. jak rozumiem studiujesz romanistyke... :)

[ginny22]

> Moge tak wzdychac bez konca, caly czas jestem pod wielkim
wrazeniem, zwlaszcza ze wzgledu na mistrzowsko dobrane proporcje
slodkosci i goryczy

Utrafiłaś w sedno :) O to chyba chodzi, o ten splot paskudnej
rzeczywistości, szarości i siermięgi z piękną, naiwną, wariacką
młodością. Proporcje idealne wyważone.

> Ps. jak rozumiem studiujesz romanistyke... :)

Nie, polonistykę, ale to sąsiedni budynek ;)

[tennesee]

carlissima napisała:

> Czy i Wam nieobce jest to ambiwalentne odczucie towarzyszace
czytaniu ostatnich
> zdan powiesci- ta ulga, spelnienie, zal i zdziwienie, ze to JUZ?

Oj, tak! Miałam tak w kilku przypadkach, w tym Madame właśnie.:)