"Tabu" Kingi Dunin

[agnieszka_azj]

Czytał ktoś ???

Wpadło mi w ręce w bibliotece, więc z ciekawości przeczytałam. W
końcu autorka uznawana jest za antagonistkę MM. Przeczytałam i się
rozczarowałam, bo to taka Jeżycjada a rebour ;-)

Kinga Dunin "jedzie po stereotypach" w tym samym stopniu co Pani
Musierowicz tylko w drugą stronę.
"Fajna" rodzina to ta ateistyczna, w której na dodatek Mama
pracuje, a ojciec prowadzi dom. Przeciwstawiona jej jest
wielodzietna rodzina katolicka z ojcem seksistą, trzymającym całą
rodzinę krótko. Dorosły syn oklamuje rodziców wręcz nałogowo i w
ogóle sobie nie wyobrażą, że może byc inaczej.

Szkoda, bo temat zasadniczy książki, którego tu nie zdradzę, żeby
nie psuć przyjemności temu, kto po nią jednak sięgnie, jest
inetesujący, ale podejście autorki do niego mocno mnie rozczarowało.

[laura-gomez]

Czytałam dawno temu "Tabu" i "Obciach", ale już nie za bardzo
pamiętam, o czym były te książki. Wiem tylko, że podobały mi sie
średnio i nigdy nie miałam ochoty do nich wracać, podczas gdy
naprawdę wartościowe książki czytam zawsze co najmniej dwa razy,
więc sami rozumiecie.. KD nie umywa się do MM, a "Jeżycjady" nic nie
zastąpi

[jottka]

obie książki czytałam, ale też ładnych parę lat temu - są pisane faktycznie w
kontrapunkcie do schematu jeżycjady, ale dunin jako pisarka fabularna jest sporo
słabsza od mm w jej najlepszych powieściach. tyle że w porównaniu z szeroko
rozumianym współczesnym powieściopisarstwem młodzieżowym to dunin wcale nie
wypada źle, kilka scen zapada w pamięć, w tekście o coś chodzi, tyle że - jak z
kolei w najsłabszych książkach mm - braknie, czy ja wiem, stylistycznego błysku,
żeby przysłonił nadmiar dydaktyzmu a rebours:)


dunin jest jednak przede wszystkim socjolożką i publicystką i to widać przy
lekturze obu powieści, za to w kategorii właśnie publicystycznej dużo lepiej
wypada niż musierowicz, niepotrzebnie się je spina jako ścisłą opozycję, ani
jedna, ani druga nie działa li i jedynie z tego powodu, że druga coś napisała.

[a_weasley]

Książki Dunin nie czytałem i nie zamierzam, zbyt szanuję swoje zdrowie.
Wystarczą mi jej felietony.
Niemniej nie tylko z wypowiedzi przedmówczyń, ale i ze słów samej autorki
wynika, że "Tabu" i "Obciach" zostały właśnie napisane PRZECIWKO. Przeciwko
Jeżycjadzie mianowicie.
Owóż MM też jest dużo lepsza, kiedy pisze o czymś, niż kiedy pisze przeciw czemuś.

[kaliope3]

Ja też "Tabu" czytałam bardzo dawno temu,podsunęła mi je mama,która zresztą jako
pierwsza przyniosła mi w zamierzchłych czasach Idę Sierpniową z biblioteki.
Pamiętam że przy Idzie najpierw się zjeżyłam a potem nie mogłam od książki
oderwać a z "Tabu" było podobnie tylko że stan początkowej awersji pozostał.Mama
zarekomendowała mi tę książkę jako alternatywę dla MM i że warto poznać choćby z
tego powodu.Pamiętam chłód tej książki, jakąś obcość i to że cieszyłam się że
już ją skończyłam. No i pamiętam jeszcze-ale to dowodzi chyba mego infantylizmu
i nieumiejętności poważnego podejścia do poważnych problemów-ale wybaczcie,na
długo zapamiętałam(niestety)widok zabijanego kociaka.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Dawno temu był już chyba taki wątek... bo pamiętam, że na nim pisałam.
"Tabu" i "Obciach" podobały mi się o tyle, że stanowiły właśnie odtrutkę na
słodkie telenowele, jeżycjady itp. Przyznać trzeba, że dydaktyczne w drugą
stronę - ale to zabieg celowy, odczarowanie słodkiej nastolatkowej
rzeczywistości z książek wówczas dostępnych. Bo tak mi się wydaje, że te
parę/naście(?) lat temu, gdy pojawiły się książki Dunin, nie za bardzo była
alternatywa wśród książek młodzieżowych. Tylko grzeczne książki wtedy były na
rynku, zwłaszcza jeśli chodzi przedstawiające polskie realia. Teraz jest chyba
większy wybór.

Przypominam sobie, że Dunin też popełniała lapsusy w tych książkach. Np. opis
konserwatywnej młodzieży z jakiejś katolickiej wspólnoty. Może tacy byli za
czasów młodości pani Dunin, ale w chwili pisania książki ludzie z tych środowisk
wyglądali i zachowywali się całkiem inaczej. Co nie znaczy, że nie można by na
nich napisać satyry. Ale Dunin tu właśnie schrzaniła sprawę, bo opisała własne
wyobrażenia a nie rzeczywistość.

Ale jakoś mimo wszystko, mimo tych wad i ograniczeń, wspominam te książki dość
pozytywnie.

[moleslaw]

Czytałam kiedyś kilka książek Kingi Dunin,zdecydowanie wolę"Czytając Polskę"
czy "Czego chcecie ode mnie Wysokie Obcasy" niż "Tabu" czy "Obciach".Bardzo chcę
zdobyć "Tao gospodyni domowej"ale niestety nie ma w znanych mi bibliotekach a na
allegro trochę drogo.Ten sam problem mam z "Hańbą domową" innego autora oczywiście.

[sir.vimes]

Czytałam i podobało mi się.

Są nastolatki, którym choćby z powodu własnych doswiadczeń, "lukier" nie
wystarcza. Są też problemy nieco odmienne od braku pewności siebie czy "miłości"
dziesięciolatków. U Musierowicz te problemy pojawić się nie mogą - bo te ksiązki
mają inną rolę.

Natomiast oczywiście ksiązki Dunin nie są żadna sagą, trudno przyzyczaić się do
bohaterów (szczególnie, że są wśród nich naprawdę bardzo źli ludzie - nie
enigmatycznie "źli" jak np. u Musierowicz Pyziak).

[nighthrill]

Bardzo lubię Dunin, zachęciliście mnie, więc zamówiłam sobie właśnie "Tabu" i
"Obciach" w merlinie, i zobaczymy...

[ginestra]

Witam Was, ja nie czytałam tych książek. Może wypożyczę kiedyś z ciekawości.
Intryguje mnie tylko czy jak się przeczyta te książki, to czy wyłania się z nich
jakiś rys osobowościowy autorki, jakiś jej szczególny punkt, jakieś demony, coś
co przywodzi na myśl, że może w osobisty sposób ona pewne sprawy chce
"zaatakować"? Pytam, bo w tych jej felietonach, które kiedyś czytałam, a od
jakiegoś czasu nie (bo po prostu odczuwam dużą przykrość kiedy ktoś się wynosi
nad innych i z tej pozycji po nich "jeździ"), otóż w tych felietonach
zauważyłam, że ona ma jakieś swoje obsesje i takie obszary, które wyciąga z
maniakalnym wręcz uporem i ciągle w ten sam sposób o nich mówi. No i do
wszystkiego się czepia, też do nazwisk, do różnych rzeczy, o których widać, że
to jest "na plaster", że po prostu nie ma się do czego przyczepić, ale chce
napisać felieton, to się czepia. No i wyłania się ona z tych felietonów (na mój
ogląd przynajmniej) nie jako osoba, która merytorycznie ma coś istotnego do
powiedzenia, ale wręcz jako jakaś zaburzona osoba, która ma potrzebę dawania
upustu swoim frustracjom, bo - według mnie - nie chce się skontaktować z tymi
swoimi demonami, które ma w psychice, tylko woli jeździć po kimś, bo to jej
przynosi chwilową ulgę.

Otóż, chciałam spytać jakie jest Wasz wrażenie o autorce na podstawie świata
przedstawionego tych powieści (Tabu, Obciach itp.)?

Oczywiście mój odbiór jej felietonów jest subiektywny. Nie wykluczam, że może
jako autorka książek jawi się ona jako osoba zrównoważona, którą stać na
obiektywizm, wrażliwość, widzenie spraw oczami różnych bohaterów itp.
Pozdrawiam!

[onion68]

Nie czytałam "Tabu" (i chyba już sobie tę akurat lekturę daruję; nie przepadam
za powieściami "publicystycznymi"), ale Twoje, Ginestro, zdanie nt. felietonów
Kingi Dunin mnie zdumiewa.
Jestem przekonana, że w każdym z nich poruszane są kwestie merytoryczne, i to
istotne, przynajmniej moim zdaniem .
Nie wydaje mi się, aby Kinga Dunin po kimś specjalnie jeździła, to niektórzy
bohaterowie jej felietonów doprowadzają do tego, że stają się humorystycznymi
lub strasznymi postaciami.

[jottka]

onion68 napisała:

> Nie czytałam "Tabu" (i chyba już sobie tę akurat lekturę daruję; nie przepadam
za powieściami "publicystycznymi"), ale Twoje, Ginestro, zdanie nt. felietonów
Kingi Dunin mnie zdumiewa.


przyłączam się - jedna z nielicznych publicystek, która nie boi się ani poruszać
kwestii z rozmaitych powodów drażliwych, ani wyrażać krótko i sensownie własnych
opinii. czepiania się kogokolwiek dla samej przyjemności przejechania się po nim
nie zauważyłam, natomiast uwagi o jej rzekomych zaburzeniach są cokolwiek nie na
miejscu. pani mm, o ile zauważyłam, nikt nie pomawia tu np. o zahamowania
seksualne, które powodują, że nie pisze o tej sferze życia?:)

[verdana]

Kinga Dunin jest jedną z niewielu osób, ktore jeszcze ciągle
szanuję. Nie zawsze się z nia zgadzam, ale szanuję - zawsze.

[ginestra]

Może się niejasno wyraziłam w sprawie słowa: "felieton" - mi chodziło tylko o
artykuły z Wysokich Obcasów. I właśnie słowo "bohater felietonu" trochę mnie
skonsternowało, bo w tych artykułach, które mi akurat wpadły w ręce, nie było
bohaterów, tylko na przykład wywody na temat sytuacji w Polsce, jakieś takie:
"dlaczego jestem feministką" albo krytykowanie np. powieści młodej
debiutanckiej pisarki, w której to krytyce nie skupia się na samej książce,
tylko leci takimi sformułowaniami, które eksploatują nazwisko tej pisarki i w
niemiły sposób też jej osobę, typu: "wiem, że jestem feministką, która nie goli
nóg i umrze samotnie i nikt jej na starość szklanki wody nie poda, ale wolę taką
samotność niż by mi się miała po domu plątać taka Iksińska (nazwisko autorki) i
być moją córką.." "no tak, i takie młode Iksińskie przyjeżdżają do Warszawy,
żeby robić karierę..." , no w ten deseń. Moim zdaniem to naprawdę narusza czyjeś
dobra osobiste. Artykuł pt. "Komu ciąża Róży ciąży" na temat pani MM był także
niemiły w tonie i niedelikatny wobec MM, która przecież nie bardzo miała szansę
w momencie tych ataków aby się bronić. Sama bym pewnie, będąc taką krytykowaną,
nie reagowała, bo pisząc potem sprostowanie do WO, które ukaże się za 3 tygodnie
nic bym nie wskórała. Zwłaszcza, że te wywody pani K.D były jakby jej opinią i
mieściły się w formule tej rubryki. :(
Poza tym był czas, w którym w każdym artykule wałkowała temat aborcji i to w
takim duchu jak to osoby, które są przeciw aborcji to stuprocentowy ciemnogród.
Aż boję się napisać, że z tych artykułów przebijało jakieś takie lekceważenie
ludzi i nawet drwina (takie mi zostało wrażenie, ale nie mogę teraz podać na to
dokładnych cytatów, więc zastrzegam, że piszę to jako ogólne wrażenie). Za
poprzedniego rządu jeździła po tym poprzednim rządzie. Gdy wybory wygrał obecny
premier, to napisała artykuł o tym, że żyjemy w Mac-Donaldzie, i że też jest źle.

Przepraszam, że te moje zacytowania są takie powierzchowne, ale naprawdę jakoś
zazwyczaj zaczynałam czytać i po paru akapitach czułam, że stężenie jej złości i
niechęci do całego świata (raczej takiej na oślep, do przypadkowych celów, choć
ma i swoje cele ulubione) jest zbyt duże i po prostu nie dawało się czytać, więc
nie znam tak aż wnikliwie tych artykułów, żeby je pamiętać długo. Kiedyś
zdarzało mi się czytać nawet całe jej artykuły, bo chciałam zobaczyć dlaczego ta
kobieta tak pisze: musi być bardzo nieszczęśliwa i pełna jakiejś upchniętej
głęboko złości. Ale szybko przeszła mi chęć do analizowania jej.
Raz wydało mi się słuszne to co pisze, kiedy skrytykowała wypowiedź
W.Eichelbergera, w której on sobie tak jakoś beztrosko pisał, że miał wiele
takich spontanicznych kontaktów erotycznych z przypadkowymi kobietami, które
trwały po 1 dzień czy coś albo po parę godzin, gdzieś na dworcu itp., i że to
było takie fajne, takie w klimacie ZEN , taka spontaniczna jedność ciał i dusz
itp. No i pani Kinga napisała do niego: "te kobiety miały przecież konkretne
imiona, były żywymi ludźmi, konkretnymi osobami, a nie zabawkami", no coś w tym
sensie.
I to był jeden raz, kiedy mi się podobało to co ona pisze i jak pisze.

No nic, nie chciałabym za wiele tu pisać, widzę, że raczej lubicie jej
piśmiennictwo, tak spytałam po prostu jakie są te powieści, czy też takie pełne
złości jak te artykuły, czy może mają jakieś silne akcenty "anty" czemuś. Trudno
mi ją lubić, ale najbardziej chodzi mi o to, że ona jakoś tak tych ludzi, o
których pisze, traktuje z góry, a nie tyle o jej poglądy. Są to poglądy z reguły
inne niż moje, ale nie mam takich odczuć wobec ludzi o innych poglądach, jeśli
są pełni szacunku do drugiego człowieka.
Pozdrawiam

[sowca]

Ja tam się zgadzam z Ginestrą, zwłaszcza z tym, co napisała o
przeciwnikach aborcji - że Dunin opisuje takich ludzi jako kompletny
ciemnogród, którym kościoł katolicki wyprał mózg. Ale przyznaję, że
niektóre felietony Dunin są całkiem w porządku i dobrze napisane :)

[sulla]

Cóż, ja też się muszę zgodzić z ginestrą, acz z przykrością to robię. Zawsze
ceniłam panią KD za niezależność opnii, ale mam wrażenie, ze od jakiegoś czasu
stała się właściwie niewolnikiem swoich własnych, głęboko ugruntowanych i nigdy
nie rewidowanych poglądów. Pamiętam felieton, w którym KD tonę jadu wylała na
autora artykułu o sytuacji kobiet i mężczyzn w Szwecji - mówił m.in. o tym,że
bywają tam i mężczyźni molestowani. KD uznała to za szowinistyczny, bezpodstawny
i grubiański atak. Jestem kobietą i cholera wiem, że i my potrafimy być
"szowinistyczne", że są panie proponujące panom pieniądze za seks etc. KD zdaje
się nie przyjmować do wiadomości, ze świat jest mniej skomplikowany niż
broszurka o równouprawnieniu. Atakowany przez KD artykuł czytałam i szczerze
mówiąc byłam w szoku po przeczytaniu jej felietonu - zareagowała skrajnie,
nieadekwatnie i nieco histerycznie. Zrobiło mi się przykro.
W kwestii stosunku KD to aborcji też niestety zgadzam się z przedmówczyniami.

[croyance]

A ja jej nie lubie od czasu, jak na jakims spotkaniu w Wawie usiadla
na krzesle przy mnie i dmuchala mi dymem papierosowym w nos, chociaz
bylo duszno, zamkniete pomieszczenie. Poza tym strasznie
przeszkadzala i plotkowala z kolezanka, nie dalo sie ani przesiasc,
ani nic uslyszec. I tak sie do niej wtedy zrazilam, ze nie czytam
juz nic, co pisze.

[laura-gomez]

croyance napisał:

> A ja jej nie lubie od czasu, jak na jakims spotkaniu w Wawie
usiadla
> na krzesle przy mnie i dmuchala mi dymem papierosowym w nos,
chociaz
> bylo duszno, zamkniete pomieszczenie

Podobnie zachowywała się Barbara z pociągu w NiN. Przypadek?

[croyance]

Jakkolwiek Pani Musierowicz potyczki z feministkami uwazam za
dziecinade, w tym wypadku pokiwam smutno glowa. Chociaz moze tez
nie, bo przeciez fakt, ze ktos pali i dmucha komus w nos nie ma nic
wspolnego z pogladami feministycznymi, ale z brakiem manier.

[mankencja]

a czy ty masz na czole napisane, ze jestes niepalkaca i dym ci
przeszkadza? mozna grzecznie poprosic o dmuchanie w inna strone

[agnieszka_azj]

mankencja napisała:

> a czy ty masz na czole napisane, ze jestes niepalkaca i dym ci
> przeszkadza? mozna grzecznie poprosic o dmuchanie w inna strone
>

Zawsze mi się wydawało, ze kulturalni ludzie, zanim zapalą w
towarzystwie, powinni zapytać, czy innym to nie będzie przeszkadzać.

Ale ja to z innej epoki jestem....

[sir.vimes]

W miejscu dla palących nie muszą.

A sadzę, ze to było takie miejsce.

[sir.vimes]

Ja mam kompletnie odmienna wizje Kingi Dunin - odbieram ja jako osobę niezwykle
zrównoważoną, przy której czuję się wściekła, radykalna i pozbawiona dystansu:)

Biorąc pod uwagę , że jest niejako sztandarową "wojująca feministką" (a
przynajmniej tak widzi ja wiele osób - niezależnie od jej i feministek zdania na
ten temat); że jest "personifikacją" antyfeministycznych obsesji wielu osób -
nie dziwi, ze widzi sie ją nie tylko poprzez pryzmat tego co pisze i jak pisze -
ale tez co o niej piszą, mówią, jak jest przedstawiana. Myślę, że to jest w
pewnym sensie już zespolone - i dlatego odbierasz ją jako obsesyjną frustratkę;)

"bo po prostu odczuwam dużą przykrość kiedy ktoś się wynosi
> nad innych i z tej pozycji po nich "jeździ""

Tego nie zauważyłam - jeśli już, to co jakiś czasmopisuje kogoś kto po niej
jeździ i wskazuje bezsens "argumentacji" czy źródeł oceny.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Kinga Dunin w różnych mediach pisze różnie i na różnym poziomie.

Osobiście nie lubię jej felietonów w Wysokich Obcasach. Bo one trącą łatwizną.
Łatwo "odważnie poruszyć kontrowersyjny temat", ale trudniej napisać na ten
temat kawałek logicznego tekstu. Kinga Dunin ma nieraz wiele wnikliwych i
świeżych spostrzeżeń na temat rzeczywistości. Ale w swoich felietonach nie
potrafi z tych spostrzeżeń sklecić dobrego tekstu. Czytając te felietony odnoszę
wrażenie, jakbym słuchała czyjegoś narzekania na kilka tematów naraz. I
zastanawiam się: o co dziś autorce chodzi?

Z tego względu lepsze są właśnie książki Tabu i Obciach - bo w nich autorka te
swoje spostrzeżenia przetrawiła i w miarę harmonijnie wkomponowała w całość
narracji.

Druga rzecz, to czy zgadzam się ze wszystkimi opiniami Dunin. Niektóre, jak już
pisałam, są wnikliwe i odświeżające. A z niektórymi się nie zgadzam. Najbardziej
jednak zniechęca mnie to, że (według mnie) niektóre opinie Dunin są takie, jakby
emocje autorki brały górę nad zdrowym rozsądkiem. Co innego nie zgadzać się z
kimś, chłodno i logicznie wykładając swoje argumenty. A co innego ponosić się
emocjom. Ja wiem, że formuła felietonu temu sprzyja. Ale dlatego ja tych
felietonów nie lubię.

[onion68]

Czy da się emocje oddzielić od człowieka? Niektóre zdarzenia najwidoczniej budzą
w Kindze D. określone emocje, którym daje wyraz. Lecz wydaje mi się, że logiki
również w jej wypowiedziach nie brakuje.

[sir.vimes]

Sądzę, ze tak krótkie teksty jak felietony w WO musza byc w pewien sposób
"łatwe". W końcu to sobotnia czytanka , nie praca naukowa;)

"Ja wiem, że formuła felietonu temu sprzyja."

Nawet wymaga - bo nudny felieton bez emocji raczej jest bez sensu.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Wiesz, jak czytam felietony Tadeusza Boya-Żeleńskiego, to czytam z fascynacją. A
przy felietonach Dunin zapytuję się zawsze: o co jej właściwie chodzi? Przy czym
Boy 80 lat temu pisał bardziej postępowe i kontrowersyjne kawałki niż Kinga
Dunin. Jak nie wierzycie, to poczytajcie.

[sir.vimes]

No niestety, Boy jest aktualny... Mam nadzieje, że przynajmniej dla mojej córki
bedzie już ramotą ;) czytaną dla przyjemności. Ale pewnie nie będzie.

Ja felietony Dunin lubię - jako felietony właśnie. Krótko, sprawnie, bez
zadęcia, z poczuciem humoru. Zebrane w zbiór czytało mi się je jeszcze lepiej:)

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> No niestety, Boy jest aktualny...

Nie no, ale problem w tym, że Boy jest _aktualniejszy_ od Dunin! ;-)))))

[onion68]

Mam "Reflektorem w mrok" i sobie poczytam, nie sądzę jednak, aby to wpłynęło na
moją opinię o Kindze Dunin.

[ginestra]

Zauważcie, jak ciekawie widać w tym wątku odmienny odbiór pani Dunin i jej
publikacji przez różne osoby. Ja mam ten swój odbiór, ale zaczęłam też myśleć,
że może trochę jestem jednak do niej uprzedzona, w tym sensie, że jeśli wiem, że
to ona pisała, to może widzę tam więcej złośliwości, niż gdybym nie wiedziała
kto to napisał. Jednakże skądś ta moja opinia się wzięła (z tych tekstów
przecież). Ja mam największy żal, jak wspomniałam, o jej nieliczenie się z
innymi ludźmi w tych artykułach, ale jeśli człowiek jest całością, to także i w
życiu (o czym świadczy epizod przywołany przez Croyance).
Mam takie przeczucie, że faktycznie coś jest na rzeczy z opisem tej Barbary z
pociągu w NiN. Być może pani Musierowicz też miała okazję rozmawiać z Dunin
osobiście i została przez nią odmuchana dymem, a i być może rozmowa miała
podobny kształt (tzn. nie dialog, ale wygłaszanie swoich poglądów poglądów bez
dostrzegania rozmówcy). Zapewne dużym nadużyciem byłoby twierdzić, że tak było
NA PEWNO, ale ja również mam podejrzenia, że postać Barbary jakoś nie jest
przypadkowa...

No cóż, nie chciałabym być uprzedzona, może spróbuję jeszcze coś przeczytać
autorstwa K.D., jak mi wpadnie w ręce, z życzliwszym podejściem, bo w sumie
wiele z Was dostrzega pozytywy, a w tym też coś jest. Nie jest tak, że
jednoznacznie oceniamy jej twórczość, tylko jest i to i to. Ale przyznam się, że
trudno jest mi mieć chęć coś przeczytać. :(
Pozdrawiam!

[laura-gomez]

> Mam takie przeczucie, że faktycznie coś jest na rzeczy z opisem
tej Barbary z
> pociągu w NiN. Być może pani Musierowicz też miała okazję
rozmawiać z Dunin
> osobiście i została przez nią odmuchana dymem, a i być może
rozmowa miała
> podobny kształt (tzn. nie dialog, ale wygłaszanie swoich poglądów
poglądów bez
> dostrzegania rozmówcy). Zapewne dużym nadużyciem byłoby twierdzić,
że tak było
> NA PEWNO, ale ja również mam podejrzenia, że postać Barbary jakoś
nie jest
> przypadkowa...

Myślę tak samo

[kaliope3]

Mi się tez pani Barbara momentalnie skojarzyła z panią Dunin. Ja "Tabu" dobrze
nie wspominam i był taki czas że w obcasach prędko omijałam stronę z jej
felietonem,ale od jakiegoś czasu czytam,bo faktycznie czasem ciekawie pisze. Z
drugiej strony jej poglądy wywołują u mnie skrajne uczucia, trochę za bardzo
uogólnia-widać to było niedawno w tekście krytykującym kogoś(nazwiska nie
pamiętam), kto wypowiedział się niezbyt pochlebnie o kobietach broniących
dostępu do dzieci swoim byłym mężom. Po tym tekście napisał facet będący w
sytuacji takiego męża i to napisał naprawdę z sensem.Myślę że pani Dunin jest
bardzo impulsywna ale za teks o panu Rokicie i ubijaniu kotletów(czy jakoś
tak)naprawdę można jej wiele wybaczyć!

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zaraz zaraz, croyance mówi, że Kinga Dunin odmuchała ją dymem... A przecież
dokładnie taka sytuacja miała miejsce w pociągu w Nutrii i Nerwusie... ;-DDD
Może pani Dunin jest naprawdę znana z tego dmuchania? :-)))