W "Rymsie" o "Jezycjadzie"

[agnieszka_azj]

Własnie ukazał się nowy numet "Rymsa" - kwartalnika poświęconego
literaturze dla dzieci i młodzieży ryms.pl/

"Sednem Rymsa" jest w tym numerze rodzina i otwiera go artykuł
Moniki Graban - Pomirskiej "Jezycjada - za, a nawet przeciw".

Cytuję:
"... uczestniczki forum internetowego, wielbiace opowieści
Musierowicz, ale nie bezwarunkowo, tak jakby inaczej. Przypomina
się paradoks z "Ferdydurke" - to, co zachwyca, zarazem nie
zachwyca."
A dalej" "Zaryzykuje tezę, że "Jezycjada" staje sie powoli lekturą
sentymentalną, jako całość atrakcyjną dziś przede wszystkim dla
rówiesniczek Borejkówien".

Warto przeczytać całość.

[the_dzidka]

> "... uczestniczki forum internetowego, wielbiace opowieści
> Musierowicz, ale nie bezwarunkowo, tak jakby inaczej. Przypomina
> się paradoks z "Ferdydurke" - to, co zachwyca, zarazem nie
> zachwyca."

Ohoho...
Chyba poczytam :-) Sedno sprawy ujęte w jednym króciutkim zdanku :)

[ananke666]

Zdaje się, że w Ferdydurke żadnego paradoksu nie było. "Jak zachwyca, kiedy nie zachwyca" Gałkiewicza należy czytać: "jak to ma być ładne, skoro jest do bani". Dość popularny pogląd wśród młodzi, preferującej dajmy na to prozę współczesną, i to nie mainstream. Jaki paradoks? Chiba ktoś chciał się wysilić, ino nie wyjszło.

[lezbobimbo]

ananke666 napisała:
>Gałkiewicza należy czytać: "jak to ma być ładne, skoro jest do
bani"
>.Dość popularny pogląd wśród młodzi, preferującej dajmy na to prozę
>współczesną, i to nie mainstream.
>Jaki paradoks? Chiba ktoś chciał się wysilić, ino nie wyjszło.

Zgadzam sie z ananke. Jaki paradoks?
Z tych dwóch cytatów wyglada na to, ze autorka artykulu
najwidoczniej zajrzala pobieznie na nasze forum i nie zrozumiala, o
co nam chodzi.
Dlaczego jest tak trudno pojac komus, ze mozna bardzo lubic
Jezycjade starsza, i jednoczesnie nie lubic Jezycjady nowej? Tez mi
paradoks. Po prostu stare jak swiat zarzuty czytelników, ze autor
sie popsul i kiedys to bylo lepiej ;))

Chyba nam trza znowu podwiesic watek "List do WO" na górze forum, bo
znowu jakies dziwne artykuly sie powtarzaja.

Nie zgadzam sie tez z tym, ze ponoc Jezycjada jako calosc to
literatura sentymentalna dla rówiesniczek Borejkówien.
Przeciez Jezycjada nie jest juz caloscia (zgrzyty miedzy starszymi i
nowszymi czesciami), a ja (jako rówiesniczka Kozia lub Pyzy chyba)
kupuje nowych czesci tylko po czesci z sentymentu - bardziej z
nadzieja, ze moze ta czesc bedzie lepsza? Nie uczy mnie przykre
doswiadczenie, nie odpuszcze nowym ;P

tym niemniej dzieki za podlinkowanie, Agnieszko_azjo :)

[tennesee]

lezbobimbo napisała:


> Zgadzam sie z ananke. Jaki paradoks?
> Z tych dwóch cytatów wyglada na to, ze autorka artykulu
> najwidoczniej zajrzala pobieznie na nasze forum i nie zrozumiala,
o
> co nam chodzi.
> Dlaczego jest tak trudno pojac komus, ze mozna bardzo lubic
> Jezycjade starsza, i jednoczesnie nie lubic Jezycjady nowej? Tez
mi
> paradoks.

szczerze wyznam że dostrzegam jednak pewien paradoks, a nawet sama
przeżywam pewne rozdwojenie jeźni w kontekście jeżycjady. Bo z
jednej strony dobrze się czuje w tradycyjnym świecie borejków, a z
drugiej mam dysonans, bo w praktyce takie postawy są... no
metwohowate powiedzmy.

czyli jak dla mnie paradoks jest.

[onion68]

> szczerze wyznam że dostrzegam jednak pewien paradoks, a nawet sama
> przeżywam pewne rozdwojenie jeźni w kontekście jeżycjady. Bo z
> jednej strony dobrze się czuje w tradycyjnym świecie borejków, a z
> drugiej mam dysonans, bo w praktyce takie postawy są... no
> metwohowate powiedzmy.

Dla mnie paradoksu nie ma, bo nie ma nic złego w tradycyjnym modelu życia i
nawet prawicowych poglądach, o ile nie łączy się to z poczuciem wyższości wobec
wszystkiego i wszystkich i uprzedzeniami wobec wszelkiej inności. W starej
Jeżycjadzie tej negatywnej nadbudowy nie ma, w nowej i owszem, przewija się i
zatruwa odbiór.
W starej nikt nie jest z góry skreślony, w nowej nie jest możliwy "awans
moralny". Role są przypisane od początku do końca w zależności od pochodzenia,
wykształcenia, statusu społecznego, upodobań.
Znowu nawiążę do Siesickiej, tam w "Opowieściach rodzinnych" jest postać Radka,
syna listonosza. Jest ów Radek nieczytaty, mówi niegramatycznie, ale jest
moment, kiedy to uprzedzony dziadek musi porzucić swe uprzedzenia, bo okazuje
się, że pozory mylą.
I to jest wychowawcze, pozytywne, miłe.

[anutek115]

A ja sie zgodzę z kolei z Tennesee. Też mam takie rozdwojenie jaźni. Z jednej
strony bardzo lubię te książki, fakt, że starsze bardziej, ale nawet w nowszych
czuję trochę tego ciepełka, może dlatego że są jak odwiedziny u dobrych, starych
znajomych, z drugiej... cóż, nie wypowiadałam się w wątku o pedagogicznych
tresciach Jeżycjady, ale gdybym się wypowiadała, to podobnie jak kilka dziewczyn
nie zgodziłabym się z tezą, że świat Borejków jest lepszy niż mój. Bo wolę mój,
nie biało-czarny, nie obarczony jedyną słuszną wizją świata, różnorodny. W
którym jest miejsce - nie deklaratywne, ale autentyczne - dla przyjaciół różnych
wyznań (oraz tych bez wyznań) i o różnych przekonaniach.
Tennesee, nie wywołuj metwoha z lasu! Co prawda połowa forum go sobie wygasiła,
ale druga połowa nie, i jak on nam się w dyskusję włączy, to ta pierwsza połowa
będzie miała kłopoty z czytaniem "podziurawionych" dyskusji :-)))).

[onion68]

Ja nie wygasiłam. Nie widzę potrzeby unikania świadomości, że takie postawy
istnieją. Wiem tylko, że dyskusja w tym przypadku do niczego nie doprowadzi.

[anutek115]

Ja wygasiłam. Co prawda wiem, że dyskusja w tym wypadku do niczego nie prowadzi,
ale obawiam się, że - mimo tej swiadomości i licznie składanych sobie przysiąg -
nie wytrzymałabym, rozwarła dziób, zaczęła chlapać ozorem, karmić stwora i
przyczyniac się do zaśmiecania forum, które czczę i poważam :-).

[idomeneo]

my mamy trochę dobrych znajomych oraz parę przyjaciół, z którymi światopoglądowo
mocno nam "nie styka", ale nam to nie przeszkadza, lubimy spędzać czas razem i
mamy zawsze mnóstwo tematów innych niż polityka. I nie mam problemu z
powiedzeniem, że są to porządni i fajni ludzie, chociaż widzą świat inaczej niż
ja. I chyba właśnie tej postawy "żyj i daj żyć innym" bardzo mi u wspominanego
tu użytkownika zabrakło.

Paradoks bez paradoksu

[ananke666]

Pisząc o braku paradoksu, miałam na myśli zdanie z artykułu: " Przypomina
się paradoks z "Ferdydurke" - to, co zachwyca, zarazem nie
zachwyca. " - otóż w Ferdydurke tego paradoksu NIE było. Gałkiewicz ze swoim zdankiem "Jak zachwyca, kiedy nie zachwyca" nie stworzył żadnego paradoksu. Czyta się zwyczajnie: "dlaczego miałoby mnie to zachwycać, skoro według mnie jest do kitu?" Autorka artykułu używając sformułowania "paradoks z Ferdydurke" - strzeliła błąd, źle odczytując gombrowiczowskie zdanie - w którym nie ma żadnego paradoksu.
Innymi słowy, "paradoks z Ferdydurke" został wzięty z sufitu ;)

[szprota]

Poczułam się postarzona. Rówieśniczką to ja jestem Geniusi, a nie Borejkówien...

[agnieszka_azj]

lezbobimbo napisała:

> ananke666 napisała:
> >Gałkiewicza należy czytać: "jak to ma być ładne, skoro jest do
> bani"
> >.Dość popularny pogląd wśród młodzi, preferującej dajmy na to
prozę
> >współczesną, i to nie mainstream.
> >Jaki paradoks? Chiba ktoś chciał się wysilić, ino nie wyjszło.
>
> Zgadzam sie z ananke. Jaki paradoks?
> Z tych dwóch cytatów wyglada na to, ze autorka artykulu
> najwidoczniej zajrzala pobieznie na nasze forum i nie zrozumiala,
o
> co nam chodzi.
> Dlaczego jest tak trudno pojac komus, ze mozna bardzo lubic
> Jezycjade starsza, i jednoczesnie nie lubic Jezycjady nowej? Tez
mi
> paradoks. Po prostu stare jak swiat zarzuty czytelników, ze autor
> sie popsul i kiedys to bylo lepiej ;))
>
> Chyba nam trza znowu podwiesic watek "List do WO" na górze forum,
bo
> znowu jakies dziwne artykuly sie powtarzaja.


Może troche nieszczęsliwie dobrałam cytaty - ale to zdecydowanie
nie jest tekst jak z "WO".

Autorka (znow zacytuję "Rymsa"): prowadzi zajęcia ze studentami w
Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdanskiego, opiekuje się
kolem naukowym Gender Studies działającym na Uniwersytecie
Gdańskim. Pasjonuje ją czytanie książek dla dzieci - prywatnie -
bo dają jej one niespotykaną w innych lekturach radość i zadumę;
zawodowo - ponieważ stanowią źródło inspiracji do badań z zakresu
historii, teorii i socjologii literatury.

Artykuł nie opiera się tylko na naszym forum - jak tamten. Autorka
raczej analizuje własne odczucia wobec "Jeżycjady".