A zaczęło się...

[mamusia_muminka]

Standardowy temat na większości forum. Chyba się domyślacie, niet? Pytanie
brzmi: jak się zaczęła wasza znajomość z U2? :]

[ihopeyouwilllikeme]

Przykro mi, ale naprawdę nie pamiętam

[peternurek1]

Jak to się zaczęło? Nie jak to się dokładnie u mnie zaczęło, to następowało
raczej stopniowo. Pierwsze moje wspomnienie związane z U2 pochodzi z 1997 roku
kiedy to został wydany album Pop. Pamiętam że moja mama kupiła ta płytę
niedługo po premierze, była to w ogóle pierwsza płyta CD u mnie w domu. Dwa
tygodnie później do płyty dokupiła wieżę
To była pierwsza płyta w moim życiu jakiej słuchałem, i sam chciałem słuchać
inna niż dokonania Elektrycznych Gitar których słuchałem namiętnie w
dzieciństwie. Przy włączonym Popie czytałem tez swoją pierwszą poważniejszą
książkę - Forrest’a Gump’a
Jako że byłem jeszcze dość mały, miałem 9 lat nie zainteresowałem się ta muzyką
bardziej. I tak sobie żyłem w nieświadomości istnienia całej tej pięknej muzyki
aż do okolic roku 2000, w którym to dostałem w domu zestaw Wizji TV co było
równoznaczne z dostępem do różnych stacji muzycznych. Na MTV leciały czasem
jakieś nagrania U2, nawet mi się podobały i chyba już wiedziałem że to dobry
zespół. Swego rodzaju przełom nastąpił podczas weekendu z U2 na MTV właśnie.
Obejrzałem program dokumentalny o historii zespołu przeplatany teledyskami i
nagraniami koncertowymi. Pamiętam bardzo dobrze ze leciało tam New Year’s Day i
Pride – i stało się Przez gitarę w Pride, pianino i solo w New Year’s Day
oraz to czego się dowiedziałem o tym zespole, o ich muzyce, treści które
przekazują, stwierdziłem że musze poznać ten zespół. Jakoś wtedy wyszedł album
All That You Can’t Leave Behind który oczywiście trzeba było mieć. Nie musiałem
specjalnie zmuszać mamy do zakupu tej płyty, na też bardzo lubiła i ciągle lubi
U2. No i zaczęło się na dobre, płyta okazała się wspaniała (do dziś zresztą tak
sądzę wbrew wielu opiniom). Potem znalazłem w domu kasety War i The
Unforgattable Fire, potem zakup Achtunga i Joshua Tree... i tak jakoś już
poszło )

[aasiek]

peternurek1 napisał:

Potem znalazłem w domu kasety War i The
> Unforgattable Fire, potem zakup Achtunga i Joshua Tree... i tak jakoś już
> poszło )
>

TAKIE kasety znalazłeś w domu?! Zazdroszczę...
W moim przypadku U2 pierwszy raz pojawiło się, kiedy przeglądałam teledyski
nagrane na kasecie video mojej siostry (miałam jakieś 10 - 11 lat). Nazwa mi
się spodobała ) A teledysk był do "Pride", zapamiętałam początek. I kolor.
No, dobra, to juz bardziej wrażenia, niż konkret...
A tak na poważnie to trafiło mnie w 1997 r. Przed koncertem w Polsce.
Praktycznie z dnia na dzień. To znaczy, niby znałam i bardzo lubiłam ich
piosenki, ale to jeszcze nie było TO. A wtedy - pojechałam na wakacje, u
kuzynki znalazłam "Boy" i "Achtung Baby" i w związku z nadchodzącym koncertem
przesłuchiwałam sobie. I do dzisiaj pamiętam, jakie wrażenie zrobiło na
mnie "One". To było jak cios między oczy, naprawdę Przez tydzień marudziłam
okropnie, kto się tylko napatoczył, że bym pojechała (taaaaaa ) na koncert,
że to musi być super i co tam jeszcze... Szczyt egzaltacji )) A potem przez
około dwa lata trudno było ze mną rozmawiać na jakies inne tematy niż U2

[tago_mago]

A u mnie wszystko zaczęło się od Popa - miałem 10 lat, kiedy kolega przyniósł do
szkoły kasetę siostry . Niesamowicie mi się ta płyta spodobała, słuchałem jej
bez przerwy przez dobrych parę tygodni (zostało mi do dzisiaj zresztą), a potem
zacząłem się bardziej interesować zespołem. Kupiłem biografię, oglądałem
teledyski, koncerty... No i oczywiście chciałem jechać na koncert do Warszawy,
ale byłem jeszcze zbyt mały. Po Popie przyszedł czas na Rattle & Hum, potem
Achtung Baby, Zooroopa - U2 poznawałem więc w odwrotnej kolejności .
--
this could be the day

[tago_mago]

Przyszła mi do głowy pewna ciekawostka (?): Siostrze kolegi, która ma teraz 14
lat, psycholog zabronił słuchać "The Best of 1980-1990" - była to płyta, której
słuchała bez przerwy przez parę miesięcy, poza tym nic innego. Rodzice schowali
płytę i wtedy pojawiły się fizyczne objawy odstawienia - drgawki, gorączka itd.
Zupełnie jakby była na głodzie narkotykowym . Teraz ma tak samo z DVD Rattle &
Hum.
---
this could be the day

[ihopeyouwilllikeme]

Siostrze kolegi, która ma teraz 14
> lat, psycholog zabronił słuchać "The Best of 1980-1990" - była to płyta,
której
> słuchała bez przerwy przez parę miesięcy, poza tym nic innego. Rodzice
schowali
> płytę i wtedy pojawiły się fizyczne objawy odstawienia - drgawki, gorączka
itd.
> Zupełnie jakby była na głodzie narkotykowym . Teraz ma tak samo z DVD
Rattle
> &
> Hum.

Hmm, dziwaczne. Niby czemu schowali jej tą płytę ? Co to, nie wolno słuchać
przez parę miesięcy jednej i tej samej płyty ? Simon LeBon powiedział, że
kiedyś przez cały rok słuchał tylko " Dark Side Of The Moon "... A psycholog
też dobry. Spróbowałby mi zabronić słuchania U2... Inna sprawa że ja właściwie
nie wiem, czy jestem w ten sposób uzależniony - moim rodzicom nigdy do głowy by
nie przyszło zabraniać mi słuchania U2, mimo, iż przez pierwsze 2 lata
fascynacji właściwie nie słuchałem niczego innego. Cóż, tam gdzie nie ma
problemów, należy je stworzyć - a psychologowie też muszą zarabiać.

[jam_niczek]

Nie pamiętam momentu, kiedy "się zaczęło". Odkąd pamiętam Mój Cudowny Ojciec
miał na półce takie płyty oznaczone śmiesznym symbolem "U2" i dosyć często
słuchał głośno tworu, który jak się później dowiedziałam, nazywa się "The
Joshua Tree". Jednak 10-letnia dziewczynka nie wiedziała co dobre i błądziła
słuchając "artystów", których nazwiska wstyd wymieniać Potem wydali All That
You Can't Leave Behind, dostałam ją (od babci) i chociaż wydawnictwo nie
zachwyciło, zaczęłam powoli podkradać Ojcu po jednej płycie

Około rok temu napisałam coś w jakimś wątku na FM i poznałam osobnika o dziwnym
nicku peternurek1 Od tego czasu nie wolno mi słuchać nic innego niż U2

[ihopeyouwilllikeme]

Kogóż ja widzę ! Witam, witam ))))

[jam_niczek]

No tak... a peternurek1 podał mi numer gg niejakiego Ajhołpa (który zamiast
zmuszać mnie do słuchania U2, kazał katować się grind corem i innym black
metalem)

[kwiat_paproci]

Chyba się nie powinnam wypowiadać, bo ja tak naprawdę nie jestem fanem U2, ja
sobie po prostu ich czasem słucham i lubię sobie o tym kulturalnie
porozmawiać Dobra, pozwierzam się Miałam chyba z 14 lat i gdzieś od roku
prowadziłam intensywną edukację muzyczną, żeby nie być zacofanym ciemniakiem.
Uznałam, że taki zespół jak U2 też wydawałoby znać, skoro ludzie tyle o nim
gadają Chciałam zacząć od początku ich dyskografii, więc...posłuchałam
Joshua Tree No i ta płyta urzekła mnie od samego początku. Dalej było The
Unforgettable fire i niefortunnie Zooropa, bo ona mi zupełnie nie przypadła do
gustu. Więc na jakiś czas odstawiłam U2 na bok. W wakacje jednak ruszyło mnie
sumienie i sięgnęłam po pozostałe płyty U2. No i tak jest do dzisiaj

[ihopeyouwilllikeme]

> Chyba się nie powinnam wypowiadać, bo ja tak naprawdę nie jestem fanem U2, ja
> sobie po prostu ich czasem słucham i lubię sobie o tym kulturalnie
> porozmawiać

Ty się jeszcze doigrasz, poczekaj tylko...

[kwiat_paproci]

Aż się nie mogę doczekać, jaką to srogą karę mi wymyślisz, ty prawdziwy fanie