A T E I Z M - to trzeba wiedzieć

[homosovieticus]

ATEIZM (gr. a

BÓG- to trzeba wiedzieć zanim się usta otworzy

[homosovieticus]

BÓG

GALILEUSZ - stanowisko Kościoła

[homosovieticus]

GALILEUSZ (Galileo Galilei) - astronom, fizyk, matematyk, filozof przyrody,
współtwórca metody nowożytnych nauk przyrodniczych, ur. 15 II 1564 w Pizie, zm.
8 I 1642 w Arcetri.

Mając 15 lat rozpoczął nowicjat u walombrozjanów w klasztorze Santa Maria di
Vallombrosa, szybko jednak zrezygnował z życia zakonnego i w 1581 podjął studia
w Pizie - najpierw z zakresu sztuk wyzwolonych, następnie z matematyki. Po
studiach wykładał matematykę w Pizie (1589-1592) i Padwie (1592-1610).
Nominacja na nadwornego matematyka księcia Toskanii w 1610 umożliwiła G.
rezygnację z zajęć dydaktycznych i poświęcenie się pracy badawczej. W 1611
został członkiem Accademia dei Lincei. W 1601 związał się z M. Gamba, z którego
to związku urodziła się trójka dzieci: Virginia, Livia i Vincenzio; córki
zostały mniszkami w klasztorze św. Mateusza w Arcetri. Zbiór 124 ocalałych
listów Virginii do ojca, ukazujący zarówno osobowość, jak i wiarę religijną G.,
ma wartość historyczną.

ODKRYCIA I WYNALAZKI. G. sformułował prawo ruchu wahadła (1583), wynalazł wagę
hydrostatyczną (1586), kompas wojskowy (1597), odkrył prawo swobodnego spadania
ciał (1602), skonstruował termoskop (1607) i lunetę do obserwacji
astronomicznych (1609); dzięki zastosowaniom lunety w latach 1609-1611 dokonał
odkrycia czterech księżyców Jowisza, faz Wenus (przewidywanych przez
Kopernika), plam na Słońcu oraz nierówności na powierzchni Księżyca. Ostatnie
odkrycia ukazywały bezpodstawność tradycyjnej kosmologii, wg której w rejonach
nad Księżycem nie mógł występować proces rozpadu lub jakichkolwiek zmian
uważanych za oznakę niedoskonałości; były one również niezgodne z tezą, że inne
planety poza Ziemią nie mogą mieć księżyców. Ostatecznie zaś prowadziły do
zastąpienia astronomii Ptolemeusza przez astronomię Kopernika.
................................................................................
PROCES. W 1615 Kongregacja Świętego Oficjum poleciła przebadać status nowej
astronomii. Jedenastu doradców Inkwizycji sformułowało wniosek zaaprobowany
oficjalnie 25 II 1616, który głosił, iż koncepcja G. jest "nierozumna i
absurdalna pod względem filozoficznym oraz formalnie heretycka". Wyrokiem z 22
VI 1633 zobowiązano G. do odrzucenia astronomii kopernikańskiej, do
zamieszkania w miejscu wyznaczonym przez Święte Oficjum oraz do odmawiania do
końca życia (raz w tygodniu) siedmiu psalmów pokutnych. Bezpośrednio po wyroku
G. przebywał krótko w rezydencji abpa Piccolominiego, następnie zamieszkał we
własnej willi w Arcetri k. Florencji. Swoje badania poświęcił w tym okresie
podstawom nowej mechaniki. Opublikowana w 1638 praca Discorsi e dimostrazioni
matematiche, intorno a due nuove scienze [...] jest uważana za najbardziej
wartościową pracę w całym dorobku G. Określając nowe podstawy metodologiczne
dla fizyki nowożytnej, zadecydowała ona o ostatecznym zarzuceniu fizyki
Arystotelesa w naukach przyrodniczych.

REHABILITACJA. W 1757 usunięto z Indeksu ksiąg zakazanych niektóre dzieła
propagujące astronomię Kopernika. W 1820 Kongregacja Świętego Oficjum wydała
dekret, w którym m.in. stwierdza: "Nic nie stoi na przeszkodzie, aby bronić
opinii Kopernika o ruchu Ziemi w takim stopniu, w jakim mogą ją obronić autorzy
katoliccy".

W 1979, z okazji 100-lecia urodzin A. Einsteina, Jan Paweł II powołał specjalną
komisję, której polecił, "aby teologowie, przyrodnicy i historycy, ożywieni
duchem szczerej współpracy przebadali głębiej sprawę Galileusza". Komisja, w
której pracach główną rolę odegrali kard. P. Poupard oraz dyrektor
Obserwatorium Watykańskiego ks. G. Coyne, wydała swe główne opracowania w
serii "Studi Galileiani". Wyniki jej badań upoważniają do opinii o
rehabilitacji G., dzięki ukazaniu, że przy ocenie jego intuicji badawczych
stosowano kryteria, w których zarówno nauki przyrodnicze, jak i teologię
usiłowano podporządkować przestarzałej filozofii przyrody, pozbawionej
merytorycznego związku z chrześcijańską wizją natury.

Józef Życiński
całość:
www.kul.lublin.pl/efk/hasla/g/galileusz.html

FROMM-socjolog, filozof, psycholog, psychoanalityk

[homosovieticus]

FROMM Erich - socjolog, filozof, psycholog, psychoanalityk, twórca
psychoanalizy humanistycznej (neopsychoanalizy), ur. 23 III 1900 we Frankfurcie
nad Menem, zm. 18 III 1980 w Muralto (Szwajcaria).

F. dorastał w ortodoksyjnym środowisku żydowskim, co zadecydowało o jego
pierwszych doświadczeniach religijnych i zainteresowaniach filozoficznych,
koncentrujących się wokół zagadnień antropologicznych. Znaczny wpływ na rozwój
intelektualny F. wywarł rabin frankfurcki N. A. Nobel, który skupił wokół
siebie grupę młodych ludzi (m.in. F. Rosenzweiga, L. Löwenthala, M. Bubera)
zafascynowanych studiowaniem Talmudu oraz Biblii, zwł. Ksiąg Prorockich. Za
pośrednictwem Nobla, który doktoryzował się z filozofii pod kierunkiem H.
Cohena, następnie ukończył studia rabinackie w berlińskim Seminarium
Hildesheima, F. zainteresował się filozofią oraz twórczością J. W. Goethego.
Postawa religijna F. w tym okresie zbliżona była do humanistycznej tradycji
judaizmu. Równocześnie ze studiami nad judaizmem kontynuował F. naukę w słynnej
we Frankfurcie Szkole Wöhlera w klasie o profilu humanistycznym, gdzie opanował
język łac., ang. i franc. W 1918 zdał maturę i rozpo czął studia prawnicze, po
roku przenosząc się na uniwersytet do Heidelbergu, gdzie podjął studia z
zakresu filozofii, psychologii i socjologii. W czasie studiów F. utrzymywał
żywe kontakty z nauczycielem Talmudu, kontynuatorem XVIII-wiecznej mistyki
chasydzkiej S. B. Rabinkowem, który przed przyjazdem do Niemiec odbył studia w
Kownie i Parnawie. Pod jego kierunkiem F. kontynuował swe studia nad Talmudem
oraz negatywną teorią atrybutów Majmonidesa. Zainteresowania te trwały do lat
20., kiedy F. ostatecznie zerwał związki z tradycją religijną środowiska, w
którym się wychował.

całosć:
www.kul.lublin.pl/efk/hasla/f/fromm.html

COGITO ergo sum

[homosovieticus]

COGITO (myślę) - kategoria epistemologiczna oznaczająca poznawcze przeżycie
świadomości, mające stanowić, w myśl założeń niektórych koncepcji
filozoficznych, pierwotny poznawczo i nie poddający się w wątpliwość fundament
wiedzy (fundamentum inconcussum). Formą pochodną od czasownika "cogitare"
(myśleć) jest "cogitatio", oznaczająca samo myślenie jako pewien akt lub - w
dalszej kolejności - treść tego aktu.

COGITO W UJĘCIU KARTEZJUSZA. Wśród poprzedników Kartezjańskiej zasady c. należy
wskazać zwł. na św. Augustyna z Hippony, u którego występują, bardzo zbliżone
do późniejszych pism Kartezjańskich, rozważania i sformułowania na temat
statusu epistemologicznego c. (z tego powodu od początku zarzucano
Kartezjuszowi plagiat). Występują one w takich dziełach, jak: De libero
arbitrio (II 3), De civitate Dei (XI 26), Soliloquia (II 1), De vera religione
(73), a nade wszystko w dziele De Trinitate (X 14, XV). W pierwszym z nich bp
Hippony pisze m.in.: "[...] gdybyś nie istniał, z pewnością nie mógłbyś w ogóle
mylić się. [...] Twoje istnienie jest faktem oczywistym. Nie byłoby oczywiste,
gdybyś nie żył; wobec tego jest jasne, że żyjesz" (Św. Augustyn, O wolnej woli,
w: DF 531-532). Natomiast w monumentalnej pracy O Trójcy Świętej wątki związane
z pewnością towarzyszącą c. pojawiają się wielokrotnie w różnorakich
sformułowaniach. W przeciwieństwie do późniejszego ujęcia Kartezjańskiego, u
Augustyna znalazły one swoje pojęciowe dystynkcje i zostały częściowo
sklasyfikowane: "[...] ten, kto twierdzi, że żyje, nie może nigdy ani mylić
się, ani okłamywać. [...] świadomość ludzka posiada takie pewności, lecz są one
bardzo nieliczne. Mówiący: ťwiem, że żyjęŤ stwierdza świadomość jednej rzeczy.
Gdyby powiedział: ťZdaję sobie sprawę z tego, iż wiem, że żyjęŤ, byłyby już
dwie rzeczy. Jeżeli zaś doda, że wie o tych dwóch rzeczach, to trzecią byłaby
ta świadomość [...]" (O Trójcy Świętej, Kr 1996, 487). Zakres pewności
towarzyszący świadomości życia i poznania rozszerzył Augustyn na sferę woli
("To samo daje się zauważyć również w odniesieniu do pewności własnej woli",
tamże, 487 n.). Natomiast w dziełku O wierze prawdziwej (w: DF 789)
napisał: "Każdy, kto pojmuje, że wątpi, czy prawda istnieje, pojmuje rzecz
prawdziwą i jest pewien tego, co pojmuje, jest więc pewny rzeczy prawdziwej.
Każdy więc, kto wątpi, czy prawda istnieje, w sobie samym ma rzecz prawdziwą, o
której nie wątpi, a żadna rzecz prawdziwa nie jest prawdziwa bez prawdy".

Bezpośrednim teoretycznym podłożem Kartezjańskiej nauki o c. jako
niepowątpiewalnej bazie poznania była przyjęta przez niego określona metoda
filozoficznych poszukiwań "archimedesowego punktu", na którym - w zamierzeniu
Kartezjusza - można byłoby oprzeć wszystkie nauki, od metafizyki począwszy, na
naukach matematycznych i przyrodniczych kończąc. Po raz pierwszy zasada c.
została wyartykułowana przez Kartezjusza w jego słynnym, opublikowanym
pierwotnie anonimowo dziele: Discours de la m(thode pour bien condiere da
raison [...] (Lei 1637; Rozprawa o metodzie Wwa 1970, 19802). We franc.
oryginale c. zostało wyartykułowane w kontekście formuły: "je pense, donc je
sui, ou existe" ("myślę, więc ja jestem, czyli istnieję"), zaś w łac.
przekładzie formuła ta przyjęła postać: ego cogito, ergo sum, sive existo.
Podobnie w Principia philosophiae (A 1644; Zasady filozofii, Wwa 1960, Kąty
20012), gdzie wyraźnie ukazana została droga Kartezjusza do zasady c. Była to
droga tzw. metodycznego wątpienia, czyli takiego wątpienia, którego konkluzją
okaże się nie sceptycyzm i postawa sceptyka wątpiącego w wartość jakiegokolwiek
poznania, ale odnalezienie i wydobycie na jaw niepowątpiewalnej racji -
kryterium prawdy (criterium veritatis). W zamyśle Kartezjusza samo wątpienie
miało uwolnić poznanie od elementów przesądu, który był obecny w dziejach
filozofii i nauki. Aby uwolnić poznanie od przesądów należało: "[...] rzeczy, o
których będziemy wątpić [...] uważać za fałszywe, abyśmy tym jaśniej zbadać
mogli, co jest najważniejsze i najłatwiej dostępne poznaniu" (tamże, 7).
Przedmiotem wątpienia, oprócz rzeczy zmysłowych, były także prawdy
matematyki: "[...] widzieliśmy już nieraz, jak ten i ów błądził w takich
sprawach uważał za najbardziej pewne i same przez się oczywiste" (tamże, 8).
Mocą wrodzonej władzy wolności możemy się jednak powstrzymać od dawania wiary
wszelkim twierdzeniom, "które nie są całkowicie pewne ani zbadane". Wątpienie
zastosowane przez Kartezjusza miało charakter radykalny i w praktyce
oznaczało "wzięcie w nawias" tego wszystkiego, co w jakikolwiek sposób i z
jakiegokolwiek powodu - bez popadania w sprzeczność - można było
zakwestionować. Pisał o tym Kartezjusz: "odrzucając to wszystko, o czym w jakiś
sposób możemy wątpić, i wyobrażając sobie, że te rzeczy są fałszywe, łatwo
zaiste przyjmujemy, że nie ma żadnego Boga, żadnego nieba, żadnych ciał; i że
my sami nie mamy rąk ani nóg, ani w ogóle żadnych części ciała;" (tamże, 9).
Radykalizm przedsięwzięcia Kartezjusza był następstwem przyjętej przez niego
implicite przesłanki, iż poznawcza wartość i niepowątpiewalność zasady
uzyskanej w następstwie metodycznego wątpienia jest bezpośrednio uzależniona od
tego, czy poddane w wątpliwość zostało to wszystko, co jest wątpliwe i tym
samym, czy w wiedzy budowanej na pewnym poznawczo gruncie nie występują
fałszywe przesłanki. Sam Kartezjusz był przekonany, iż wątpieniem ogarnął
wszelką dającą się zakwestionować wiedzę, a tym samym wyeliminował wszelkie
wątpliwe poznawczo przesłanki. Metodyczne i zarazem radykalne wątpienie
stanowiło pierwszy etap na drodze prowadzącej do niepowątpiewalnej zasady
(pryncipium). Stanowiło ono etap negatywny w zastosowanej przez niego metodzie,
ponieważ nie kończyła go żadna pozytywna konstatacja. Tego rodzaju konstatacja
pojawiła się dopiero wraz z odkryciem sfery c. i artykulacją jego sensu w
postaci sądu: c. ergo sum.

C. jako sąd. Sens zasady c. Kartezjusz wyartykułował w postaci sądu, który miał
wielorakie (dokładnie było ich 7) sformułowania, zarówno w języku łac., jak i
franc. Najważniejsze z nich to: 1) Je pense, donc je sui; 2) C. ergo sum; 3)
Dubito ergo sum. Sformułowania 1) i 2) mają zasadniczo ten sam sens, ponieważ
są konstatacją pewności istnienia, która towarzyszy podmiotowi aktu myślenia
(je pense, c.). W przypadku 3) pewność jest atrybutem towarzyszącym aktowi
wątpienia (dubito). Sam Kartezjusz skłaniał się ku stanowisku swoistej
ekwiwalencji pomiędzy zasadami myślenia (c.) oraz wątpienia (dubito): "Dubito
ergo sum, vel, quod idem est: c. ergo sum" ("Wątpię, więc jestem, albo, co jest
tym samym: myślę, więc jestem", Poszukiwanie prawdy poprzez światło przyrodzone
rozumu, Wwa 1958, 148).

C. w wymiarze poznawczym. Odkrycie Kartezjusza, za sprawą którego znalazł się
on w gronie klasyków filozofii, zasadniczo dotyczyło tego etapu zastosowanej
przez niego metody, który stanowił następstwo metodycznego wątpienia. Była to
konstatacja, iż o ile wątpieniu może podlegać wszystko, z prawdami matematyki i
egzystencją Boga włącznie, o tyle temu samemu wątpieniu nie podlega istnienie
tego, który powątpiewa. A zatem nie podlega wątpieniu podmiot (subiectum) tego
wątpienia, czyli konkretne "ja" (ego). Ów wątpiący podmiot, poprzez metodyczne
i konsekwentne wątpienie, odkrył sferę tego, co niepowątpiewalne. Wątpiąc o
wszystkim, o jednym wątpić nie mógł, a mianowicie o istnieniu siebie samego,
jak również o tym, iż jest pewnym czymś (res), pewnym bytem, a dokładniej:
istniejącą istotą (essentia). Dociekania Kartezjusza osiągnęły etap, w
którym: "nie przyjmujemy na tej podstawie tego, że my, którzy takie rzeczy
myślimy, jesteśmy niczym; byłoby bowiem sprzecznością sądzić, że to, co myśli w
tym samym czasie, kiedy myśli, nie istnieje. I stąd owo poznanie: ťja myślę,
więc jestemŤ, jest tym, które ze wszystkich jak

-jestem chyba wyjątkiem, przepraszam cd

[homosovieticus]

www.kul.lublin.pl/efk/hasla/c/cogito.html

Obserwujac polskie klechy zostaje sie antyteista

[Gość: Roman]

Ty jestes pzrykladem klechy,ktory nie tylko odstrecza od KK ale kaze z nim
walczyc.

[Gość: jan.]

jakie one tam są "polskie klechy" Romanie ?. one są vatykańskie ,polskojęzyczne
ale nie polskie.

[Gość: Roman]

Trzesa gaciami,bo wiedza,ze ich koniec w Polsce niedlugi i czas ostatecznej
rozprawy nadejdzie niebawem.

[goniacy.pielegniarz]

Gość portalu: jan. napisał(a):

> jakie one tam są "polskie klechy" Romanie ?. one są vatykańskie ,polskojęzyczne
>
> ale nie polskie.

One są żydowskie, polskojęzyczne, ale nie polskie.
Mówi ci to coś, jełopie?

[Gość: Roman]

Najbardziej zydowskie to te z Torunia i Gdanska sa oraz ich kolaboranci.

[Gość: jan.]

Goniący ! Ty też pewnie jesteś darmozjadem habitowym lub innym wikarym czy coś
koło tego. Czas was się dzięki Bogu kończy. Ludzie zbyt dużo juz dowiedzieli
się o waszych zboczeniach wszelkich. Podobnie bylo kilkanaście lat temu w
Irlandii. Tam wtedy media zaczęły wywlekać brudy związane z celibatem. Dzisiaj
po pustych kościołach irlandzkich hula wiatr i biegają myszy....

[goniacy.pielegniarz]

Gość portalu: jan. napisał(a):

> Goniący ! Ty też pewnie jesteś darmozjadem habitowym lub innym wikarym czy coś
> koło tego.

Napisałbym, że jestem o. Rydzykiem, ale wiem, że bylibyście gotowi momentalnie w
to uwierzyć, tak jak i w to, że Homoś jest księdzem.

> Czas was się dzięki Bogu kończy. Ludzie zbyt dużo juz dowiedzieli
> się o waszych zboczeniach wszelkich. Podobnie bylo kilkanaście lat temu w
> Irlandii. Tam wtedy media zaczęły wywlekać brudy związane z celibatem. Dzisiaj
> po pustych kościołach irlandzkich hula wiatr i biegają myszy....

Wróciłbyś lepiej do swoich analiz, z których wynika, że 60% czy ile tam
polskiego społeczeństwa to antyklerykałowie, a nie się tu za najnowszą historię
Irlandii łapiesz.

[Gość: Roman]

Czarnuszki nie takie glupie sa. One tez interesuja sie swiatem.
Francja,Irlandia,Hiszpania, Austria (10 tys. wiernych pozegnalo sie z KK po
skandalu w seminarium)...Jest powod do s.. w gacie mimo sztucznie utrzymywanych
statystyk koscielnych w RP.

Tu coś z KUL, tam coś z KUL, ot z KUL wiele...

[Gość: pan z pan]

Dawniej jak coś było "socjalistyczne", na przykład "demokracja socjalistyczna"
to znaczyło, ze jest kiepskie... teraz jak coś jest "katolickie", na
przykład "katolicki uniwersytet" to znaczy, ze prawdopodobnie jest
kretyńskie... Kiedyś jakis szpenio od mowy-trawy sobie pomyslał: "Jak dodam
do 'lubelskiego uniwersytetu' pompatyczny przymiotnik, to podnisę rangę uczelni
wyżej niż ten drugi w Lublinie, ten od kurii Skłodowskiej"... Miało być
wzniosle i pięknie, a wyszło jak zawsze. I przymiotniki tylko podkreslają to, o
czym wszyscy wiedzą - że jest to szkółka trzeciorzędna, prowincjonalna i
wyznaniowa. Tam do dziś uważa się za udowodnione, ze Ziemia jest płaska...

Jankowski i Rydzyk= producenci polskiego scierwa

[Gość: Polak]

[danek4]

to już historia filozofii religii
czy masz coś bardziej aktualnego homosovieticusie?
może coś na temat chrześcijaństwa niewierzących?

[homosovieticus]

danek4 napisała:

> to już historia filozofii religii
> czy masz coś bardziej aktualnego homosovieticusie?
> może coś na temat chrześcijaństwa niewierzących?

Nie rozumiem. Pokazałem aktualne encyklopedyczne (naukowe) ujecie terminu
ATEIZM.
Cgrzescijaństwo niewierzacych - to bełkot jakiś.
Przepraszam ale tak jest.Może co innego masz na mysli?

[danek4]

homosovieticus napisał:

> Nie rozumiem. Pokazałem aktualne encyklopedyczne (naukowe) ujecie terminu
> ATEIZM.

ja nie podważam "aktualnye encyklopedyczne (naukowe) ujęcie terminu ATEIZM"

> Cgrzescijaństwo niewierzacych - to bełkot jakiś.
> Przepraszam ale tak jest.Może co innego masz na mysli?

no widzisz do czego doprowadziło ciebie zatrzymanie się na "encyklopedycznej"
wiedzy?
termin "chrześcijaństwo niewierzących" traktujesz jeszcze jak bełkot, choć być
może po raz pierwszy z takim określeniem się spotkałeś

[homosovieticus]

danek4 napisała:

> homosovieticus napisał:
>
> > Nie rozumiem. Pokazałem aktualne encyklopedyczne (naukowe) ujecie terminu
>
> > ATEIZM.
>
> ja nie podważam "aktualnye encyklopedyczne (naukowe) ujęcie terminu ATEIZM"
>
> > Cgrzescijaństwo niewierzacych - to bełkot jakiś.
> > Przepraszam ale tak jest.Może co innego masz na mysli?
>
> no widzisz do czego doprowadziło ciebie zatrzymanie się na "encyklopedycznej"
> wiedzy?
> termin "chrześcijaństwo niewierzących" traktujesz jeszcze jak bełkot, choć
być
> może po raz pierwszy z takim określeniem się spotkałeś
O tym, czy coś, jest bełkotem,czy nie, nie decyduje czy spotykamy sie z takim
okresleniem po raz piewszy czy setny np.
Bełkot to mowa bez sensu.Bzdura.Niezrozumiała.

[danek4]

homosovieticus napisał:

> O tym, czy coś, jest bełkotem,czy nie, nie decyduje czy spotykamy sie z takim
> okresleniem po raz piewszy czy setny np.

oczywiście, że nie
ale czy ty masz monopol na kreślenie co bełkotem jest a co nim nie jest?
jeśli z jakąś mową (obcojęzyczną dla ciebie)spotykasz się po raz pierwszy to
zdaje ci się ona bełkotem, ale po raz setny to być może z tego bełkotu
zaczynasz rozumieć chociaż pojedyńcze słowa

> Bełkot to mowa bez sensu.Bzdura.Niezrozumiała.

niezrozumiała nie od razu oznacza przecież bełkotliwa
czy się mylę?

[danek4]

homosovieticus napisał:

> Cgrzescijaństwo niewierzacych - to bełkot jakiś.

"Chrzescijaństwo niewierzących" to moje zapożyczenie tytułu pewnej książki.
podałam ten tytuł bez cudzysłowia jako propozycję na inne ujęcie ATEIZMU
współczesnego w postoscjalistycznym kraju

[Gość: Ed]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=8137520

: Zostac ateista, to wybór OSOBISTY!

[homosovieticus]

Nie wydaje się też, być NAJMODRZEJSZYM!

Gość portalu: Ed napisał(a):

> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=28&w=8137520

Jęśli czegoś nie rozumiemy to nie oznacza to

[homosovieticus]

,że tego nie ma.!
Pomyślec trochę wystarczy.

[Gość: Ed]

"Zwę chrześcijaństwo jednym wielkim instynktem zemsty, dla którego żaden środek
nie jest dość jadowity, chytry, podstępny, niski - zwę je jedną śmiertelną
hańbą i plamą ludzkości."
(Fryderyk Nietzsche)

KOŃ, CO Z WŁASNEJ GŁOWY MYŚL WYSNUWA

[homosovieticus]

Gość portalu: Ed napisał(a):

> "Zwę chrześcijaństwo jednym wielkim instynktem zemsty, dla którego żaden
środek
>
> nie jest dość jadowity, chytry, podstępny, niski - zwę je jedną śmiertelną
> hańbą i plamą ludzkości."
> (Fryderyk Nietzsche)
UWAŻAJ ŻEBYŚ NIE SKOŃCZYŁ JAK NIETZSCHE!
Czy nie wiesz jaką śmiercią skończył Autor?

[Gość: Ed]

Mimo wszystko wolę skończyć jak Nietzsche niż jak papież Jan VIII - oczywiście
ten drugi. A tak nawiesem od kiedy zająłeś się poczęstunkami śmierci? Czyżbyś
zachłysnął się wspomnieniami o dokonaniach papieża Bonifacego VII ? :):

[homosovieticus]

Gość portalu: Ed napisał(a):

> Mimo wszystko wolę skończyć jak Nietzsche niż jak papież Jan VIII -
oczywiście
> ten drugi. A tak nawiesem od kiedy zająłeś się poczęstunkami śmierci? Czyżbyś
> zachłysnął się wspomnieniami o dokonaniach papieża Bonifacego VII ? :):
Jeśli chcesz , to możemy spróbować "sił" swoich , tu, na forum.
Ale wyraźnie ,powiedz, czy jestes przeciwnym KK?
Gotów jestem,( sorry, za zarozumialstwo) stanać, w Jego obronie.

[Gość: Ed]

Przez zagony, przez pole:
Wielki wicher, ulewa,
A to idzie i śpiewa.

Idzie sobie pacholę i o mądrościach prawić chce!

[homosovieticus]

Gość portalu: Ed napisał(a):

> Przez zagony, przez pole:
> Wielki wicher, ulewa,
> A to idzie i śpiewa.
Moim zdaniem - drogi EdIE, - przesadzasz z tym zupełnie nie mającym podstaw ,
nieustannym atakiem na KK.
Gdyby nie On,to nie umiałbyś ani czytac, ( postów moich), ani pisać własnych.

Często skrót dzieła skazuje na zagładęsamo dzieło

[Gość: Ed]

Nie każdy musi zawdzięczać swą egzystencję Krk i jego indoktrynacji. Rozumiem,
że dla spotykasz się z sugestią wręcz nie do pojętą. Zmień kuchnię, zmieni się
również i uprawiana dotychczas "medycyna" a i serwowane bajki zastąpisz historą
rzeczywistą.

[Gość: P.S.J.]

Dlaczego zakładasz że ateizm odrzuca MONOteizm? POLIteizmu już nie? Bogowie
politeistyczni także mogą być (i są) zdefiniowani przez niektóre religie
jako "byt w pełni doskonały, transcedentny, niezależny od świata i
człowieka, konieczny (nieuwarunkowany), przyczyna całej rzeczywistości,
osobowy Absolut, z którym człowiek może wejść w świadome relacje", a w zasadzie
byty.

ale pozatym nie mam nic do dodania

[homosovieticus]

Gość portalu: P.S.J. napisał(a):

> Dlaczego zakładasz że ateizm odrzuca MONOteizm? POLIteizmu już nie? Bogowie
> politeistyczni także mogą być (i są) zdefiniowani przez niektóre religie
> jako "byt w pełni doskonały, transcedentny, niezależny od świata i
> człowieka, konieczny (nieuwarunkowany), przyczyna całej rzeczywistości,
> osobowy Absolut, z którym człowiek może wejść w świadome relacje", a w
zasadzie
>
> byty.
>
> ale pozatym nie mam nic do dodania
Przeczytaj UWAŻNIE!
Pisanie wymagało wysiłku intelektualnego. Sądzę ,że czytanie wymagać powinno
podobnego.Zasada arystotelowska.

Boicie sie kleszki ateizmu jak ognia,to widac

[Gość: Jan]

Wbijcie sobnie do glowy nieboraki,ze coraz mniej jest glupich,ktorzy wierza w
bajeczki,w ktore wy sami nie wierzycie zreszta. Ty jestes najlepszym dowodem
hipokryty na rzecz maluczkich i glupich.