"Solidarność" okupuje siedzibę Śląskiej Kasy Ch...

[Gość: inka]

Pełna schizofrenia. Przecież to dzięki "Solidarności" i
stworzonemu przez nią rządowi nieudaczników to wszystko. Przed
Trybunał Stanu powinien trafić Buzek, bo to on przyzwolił na
samowolę i jaśniepaństwo zarządów chorych kas. Dyrektorzy Kas
wzięci od czapki z notesu niejakiej Knysok od samego początku
tej poronionej reformy zachowywali się jak udzielni książęta,
wyznaczając absurdalnie niskie stawki za działalność medyczną.
A już wyznaczanie limitów to zupełny nonsens. Przedstawiciele
zawodów medycznych zamiast okupować kasę, spać w śpiworach itd.
powinni wziąć się w garść, namówić dyrektorów szpitali do
wymówienia aneksów lub ich niepodpodpisywania i zacząć
przyjmować pacjentów wyłącznie za opłatą. I trudno, niby
dlaczego szpital ma uprawiać działalność charytatywną ? Kosztem
personelu, który przez to nie dostanie wypłat? Tylko wtedy
społęczeństwo się wreszcie ocknie i zażąda prywatnych
ubezpieczeń, co wszystkim wyjdzie na zdrowie.

[Gość: WOLF]

Okupacja-oto co "S" potrafi najlepiej!

[Gość: WOLF]

A PODOBNO, JAK KNYSOK BYŁA ZWYKŁĄ...

[Gość: babariba]

..."strzykawą", to jej nigdy po flaszkę nie posyłali (nawet do lodówki w
dyzurce).
Bo zawsze coć się jej popierdoliło.
I dlatego została działaczką "Solidarności", a potem wiceministerką.

[Gość: Przodowy]

GEST "KASIARZA"

[Gość: babariba]

Gest kasiarza

Sośnierz doprowadził Śląską Kasę Chorych na skraj przepaści. Odchodząc ze
stanowiska, na pożegnanie sprzedał jej kopa w tyłek. Żeby potem mówili: za
Sośnierza było lepiej.

Kiedyśmy opisali wyczyn byłego dyrektora Śląskiej Regionalnej Kasy Chorych,
polegający na wprowadzeniu straszliwie kosztownego, przestarzałego i nikomu
niepotrzebnego systemu elektronicznych kart ubezpieczenia zdrowotnego,
myśleliśmy, że gość ów niczym lepszym popisać się już nie może. Byliśmy w
grubym błędzie.

Straszliwe kłopoty finansowe ma Śląska Regionalna kasa chorych kierowana do
niedawna przez Andrzeja Sośnierza. Nasze wiewiórki twierdzą, że rok temu
powstał plan zmierzający do zdołowania tej instytucji, a wraz z nią całej
służby zdrowia w województwie śląskim. Oto fakty.

Pod koniec poprzedniego roku Sośnierz chwalił się, że mimo zwiększenia
kontraktów z zakładami opieki zdrowotnej w woj. śląskim Kasie i tak pozostanie
jeszcze 200 mln zł. Te pieniądze miały trafić do placówek służby zdrowia w tym
roku.

Obietnica została spełniona. Co więcej, szastanie pieniędzmi przybrało wręcz
monstrualne rozmiary. Już w styczniu Śląska Regionalna kasa chorych była więc
do tyłu 41 mln zł!

Sytuacja Kasy pogarszała się z miesiąca na miesiąc. Rekordowy był lipiec, kiedy
deficyt zwiększył się aż o 88 mln zł. Andrzej Sośnierz rozstał się ze
stanowiskiem dyrektora w sierpniu. W następnym miesiącu Kasa zjechała w dół o
kolejne 74 mln zł.

Mamy dopiero jesień. Gdyby Sośnierz dotrwał do grudnia, Śląska Regionalna kasa
chorych zaczęłaby nowy rok z gigantyyyyyycznym minusem. Według symulacji,
przeprowadzonej przez liczykrupów, miałaby deficyt rzędu 300 mln zł. Nasze
wiewióry podsłuchały, że jeśli obecne kierownictwo Śląskiej Regionalnej Kasy
Chorych zmniejszy ten minus o połowę (do 150 mln deficytu), to się schleje z
radości.

Mimo tych dzikich wydatków pogłębiała się zapaść wielu śląskich placówek
zdrowia. Także w stolicy województwa, gdzie w szpitalach prowadzonych przez
miasto i w Zakładzie Lecznictwa Ambulatoryjnego co kilka, kilkanaście dni
pojawiają się komornicy z sądowymi naka-zami wypłat. W najgorszej sytuacji jest
Szpital im. J. Śniadeckiego. Gdy tam zabrakło pieniędzy na leczenie pacjentów,
zaczęto radzić sobie nie płacąc składek ZUS od wynagrodzeń pracowników. Dług
wynosi około 600 tys. Zlikwidowano najbardziej kosztowne oddziały, a mimo to
deficyt szpitala powiększa się co miesiąc o kolejne 50 tys. zł samych odsetek.
Władze Katowic niedawno podjęły decyzję o udzieleniu pożyczek innym szpitalom,
które lada chwila mogą znaleźć się w identycznej sytuacji co Szpital im. J.
Śniadeckiego.

Były dyrektor hojnie obdzielał wybrańców. Gdy inne placówki służby zdrowia
robiły bokami, miliony złotych płynęły do trzech wybranych jednostek: Szpitala
im. St. Leszczyńskiego w Katowicach, Szpitala Specjalistycznego w Zabrzu przy
ul. Skłodowskiej-Curie 10 i Chorzowskiego Centrum Pediatrii i Rehabilitacji.

Ze Szpitalem im. St. Leszczyńskiego kasa chorych zawarła na przykład umowy na
takie świadczenia w 2002 roku, których szpital w chwili zawarcia umowy nie mógł
realizować, gdyż nie był do tego przygotowany. Ten sam szpital dostał od Kasy
Chorych 2,3 mln zł zaliczki, w czasie kiedy prowadził inwestycje o wartości 20
mln, a konkurenci musieli robić oszczędności likwidując najbardziej kosztowne
oddziały.

Z tymże szpitalem i pozostałymi dwoma kasa chorych zawarła umowę o świadczenia,
których realizacja mogła być wykonana dopiero 10 miesięcy od przekazania
przedpłaty wynoszącej prawie... 9,5 mln zł. Od innych Kasa wymagała dokumentów,
że wykonano tyle a tyle usług, by przekazać pieniądze za wykonanie kontraktu (a
jeśli obsłużono więcej pacjentów, niż określał kontrakt, to za "nadwyżkę" nie
płacono). Za to z tymi trzema placówkami Kasa podpisała aż 8 aneksów
zwiększających wartość zakontraktowanych świadczeń. Dawała też zaliczki na
nagrody roczne dla pracowników (Szpital Specjalistyczny w Zabrzu).

Kuriozum to spisanie z trzema wymienionymi placówkami służby zdrowia 12 umów, w
których Śląska Kasa Chorych nie określiła maksymalnej kwoty zobowiązań wobec
świadczeniodawcy. Czyli zobowiązała się zapłacić tyle, ile tym szpitalom uda
się wycisnąć ze zleceń.

Średnie tempo dołowania Śląskiej Kasy Chorych wynosiło w tym roku około 40 mln
na miesiąc. W czerwcu na przykład straty powiększyły się o 41,6 mln. W tym
samym miesiącu ówczesny dyrektor Kasy – jeszcze Andrzej Sośnierz – oraz
pozostali członkowie Zarządu otrzymali po 24 tys. zł nagrody. Można powiedzieć,
że za "całokształt". Już wtedy odwołanie Sośnierza wisiało na włosku. Dwa
miesiące później prokuratura w Katowicach zdecydowała się poprosić biegłych z
Centrum Ekspertyz Gospodarczych Fundacji Akademii Ekonomicznej w Poznaniu o
opinię, czy opisane przez nas wprowadzenie elektronicznych kart ubezpieczenia
zdrowotnego wyrządziło szkodę majątkową w wielkich rozmiarach. Śledztwo
prowadzone jest w sprawie przekroczenia uprawnień przez byłego dyrektora
Sośnierza. Opinia CEG może zaważyć o postawieniu byłemu dyrektorowi zarzutów
karnych.

Nowe kierownictwo Kasy Chorych dopiero wychwytuje kolejne przypadki
niefrasobliwego obchodzenia się z pieniędzmi podatników. Nam wpadły w łapy
kwity na rozdawanie sprzętu komputerowego "po uważaniu" (jednym użyczano to, co
inni musieli kupić). Wiemy też o wypadkach, gdy drogi sprzęt kradli "nieznani
sprawcy". To finansowe nudziarstwa. Nas zafrapował najbardziej dokument
dotyczący szkoleń, które Śląska Regionalna kasa chorych przeprowadzała dla
swoich pracowników w czasach, gdy Andrzej
Sośnierz czuł się nieusuwalny. Co trzecie szkolenie odbywało się w którymś z
beskidzkich kurortów: Ustroniu, Szczyrku lub Wiśle. Balangowanie trwało zwykle
dwa dni, nie zawsze te ustawowo wolne od pracy.

Za dwudniową imprezę dla 476 ludzi, oficjalnie zwaną zapoznaniem z aktualnym
schematem organizacyjnym i przedstawieniem kierownictwa, Kasa wybuliła ponad 75
tys. zł.

Ponad 40 tys. kosztowało wypracowanie mechanizmów umożliwiających pracę w
warunkach stałego stresu, wzmocnienie skuteczności działania i odporności
psychicznej, poznanie ćwiczeń ułatwiających relaksację i kontrolę własnych
emocji na poziomie ich powstawania i ujawniania, podniesienie jakości kontaktów
z ubezpieczonymi. W przeliczeniu na jednego szkolonego Kasa wywaliła 390
złociszów. Tym razem jednak "kasiarze" bawili się nie dwa, lecz sześć dni.

Za 618 zł na osobę kadra kierownicza Śląskiej Kasy Chorych przez dwa dni
wpajała umiejętności niezbędne liderom. Wpajała sobie, oczywiście. Tak samo,
jak kiedy indziej (lecz również sobie i też przez dwa dni) kadra kierownicza
podnosiła poziom motywacji do pracy oraz poznawała zasady skutecznego
komunikowania, zarządzania sobą w czasie. Koszt – 651 zł od osoby.

Tak to Andrzej Sośnierz stał na straży publicznego grosiwa, jako dyrektor
Śląskiej Regionalnej Kasy Chorych. Zatrudniał ponad 700 osób (inne kasy chorych
miały od 128 do 553 pracowników), średnia płaca sięgnęła tam 3,6 tys. zł, a
koszty administracyjne wyniosły miesięcznie aż 5,6 tys. zł na osobę. Pieniądze,
które powinny trafiać do zakładów opieki zdrowotnej, Sośnierz kazał lokować w
bankach. Kiedy w poprzednich latach zaczęła się zapaść w służbie zdrowia i
długi szpitali i zakładów opieki zdrowotnej w woj. śląskim sięgnęły 80 mln,
Kasa miała lokaty terminowe o wartości 500 mln zł!!!

Tylko skończony kretyn może przegapić fakt, że Śląska Regionalna kasa chorych
zaczęła totalnie dołować w kilka miesięcy po wygraniu wyborów parlamentarnych
przez koalicję SLD i UP. W programie wyborczym SLD była likwidacja kas chorych.
Andrzej Sośnierz miał czas na to, by tak przygotować kontrakty z zakładami
opieki zdrowotnej, że doprowadziły one Kasę do finansowej zapaści. Jedyny
ratunek w zmianie umów i zmniejszeniu strumienia pieniędzy płynącyc

[Gość: babariba]

Tylko skończony kretyn może przegapić fakt, że Śląska Regionalna kasa chorych
zaczęła totalnie dołować w kilka miesięcy po wygraniu wyborów parlamentarnych
przez koalicję SLD i UP. W programie wyborczym SLD była likwidacja kas chorych.
Andrzej Sośnierz miał czas na to, by tak przygotować kontrakty z zakładami
opieki zdrowotnej, że doprowadziły one Kasę do finansowej zapaści. Jedyny
ratunek w zmianie umów i zmniejszeniu strumienia pieniędzy płynących do
szpitali, poradni i gabinetów.

Cel samobójczej polityki jest jasny – gdy zakłady opieki zdrowotnej na Śląsku
zaczną robić bokami, a pacjenci, którzy znaleźli się poza limitem wyznaczonym
przez Kasę, kląć ile wlezie, będzie można pokazać palcem winnych. Czyli
komuchów.

– Zaraz panu powiem, jakie słowa za rok usłyszą ci, którzy teraz ratują, ile
się da – mówi jeden z naszych rozmówców. – Daliście szpitalom długi, pacjentom
ograniczanie usług medycznych i programów ochrony zdrowia. Słowem – umiecie
tylko psuć.

Sośnierz zaś, kiedy przestał być dyrektorem, zapragnął fotela prezydenta
Katowic. Wystartował z listy Platformy Obywatelskiej. Jej posłanka Ewa Kopacz
podczas sejmowej debaty poświęconej propozycji rządu, by zlikwidować kasy
chorych i w ich miejsce utworzyć Narodowy Fundusz Ochrony Zdrowia, zjechała
rządowe propozycje. Zdaniem Ewy Kopacz mają one tylko prowadzić do tego, by dać
pieniądze i posady kolesiom. Obraz wymalowany przez panią poseł pasuje, jak
ulał, do wyczynów jej partyjnego kolegi.

Autor : Robert Kosmaty

negocjują, he, he...

[Gość: babariba]