Jutro rocznica

[zoro_wieczorowo_poro]

jak pani Jadzia Sanitariuszka pomykała kanałem z Wawy do Starachowic i z powrotem.

[venus99]

dostanie order?

[zoro_wieczorowo_poro]

szukają wolnego miejsca na klacie

[replique]

zoro_wieczorowo_poro napisał:

> jak pani Jadzia Sanitariuszka pomykała kanałem z Wawy do
Starachowic i z powrot
> em.

A |pan prezydęt" już ma dyspepsję: chciał sobie paru "dostojnych
gości sprowadzić na okazję a pod pretekstem i za friko... i nie
wyszło :)
Zapas papieru yoaletowego w pałacu - mam nadzieję - godny jest
ewenementu ;p

tu perełka

[zoro_wieczorowo_poro]

okazuje się, że fakt bycia sanitariuszką powstańczą warszawską w filli
Starachowice pamięta tylko pani Jadzia i kuzynostwo. Najbardziej wytrwali
badacze pierwsze słyszą , ale się bardzo cieszą, że taka sława działała pod
samym nosem.

"- Nie, nie znałem pani Jadwigi Kaczyńskiej osobiście, choć na pewno w szkole
często mijaliśmy się na korytarzu, bo była w moim wieku, albo młodsza o rok.
Uczęszczaliśmy do tego samego ogólniaka - wpomina Stefan Derlatka, wieloletni
harcerz, autor opracowywanej historii Szarych Szeregów w regionie
świętokrzyskim...//

//Męskie drużyny miałem doskonale rozpoznane, natomiast na temat żeńskich,
informacji było niewiele - mówi Stefan Derlatka. W liście do pani Kaczyńskiej
prosił o przekazanie informacji o działalności konspiracyjnej, o członkinie
drużyn, o to, czym się zajmowały, kiedy wstąpiły do harcerstwa //
Odpowiedź nadeszła po kilku tygodniach. Dzięki informacjom, jakie zawarła w nim
seniorka rodu Kaczyńskich, udało się uzupełnić historię działalności harcerek w
Starachowicach i okolicy. Jedną z najcenniejszych były dane dotyczące zastępowej
- dr Ireny Koniecznej, a także informacje na temat rodziny Szydłowskich,
krewnych pani Jadwigi, ktorej ojciec walczył w Armii Krajowej.
- W kwietniu 1939 r. złożyłyśmy wraz z Danutą Tymińską przysięgę harcerską i
dostałyśmy Krzyże. Byłyśmy wówczas uczennicami klasy 6 Szkoły Podstawowej ... -
pisze matka prezydenta.
Podczas pierwszej zbiórki, która odbyła się w lesie, przysięgała posłuszeństwo i
zachowanie tajemnicy. Na czele zastępu stanęła Maria Wysokińska, nazywana
"Markitą". Bardzo szybko przekonała się, że wojna to nie zabawa w "podchody".
Szczególnie utkwiło jej w pamięci zdarzenie, kiedy omal nie straciła życia.
- Gdy wybuchła wojna, rozdawałyśmy chleb i kawę żołnierzom jadącym pociągami na
front. To było na stacji w Wierzbniku, nagle wybuchły bomby i mamy nas
pozbierały jakoś do domu. Straszny to był dla nas wstyd - relacjonuje w liście
do Stanisława Derlatki. //

Wstyd pani Jadziu to jest podwieszać się pod Powstańców.

[replique]

Takie czasy, że każdy, kto tylko "czuje pismo" próbuje podwiesić
się ... jak nie pod AK, to pod Solidarność :)
Kaczyńscy dowartościowują się w ten sbosób: są działacze, którzy
robili mniej niż oni, więc świecznik dla nich;
ci którzy robili więcej - to same esbeki...
Kaczory tak mają!