Gość: KKK
IP: 5.2.* / *.chello.pl
24.10.03, 21:55
Adam Michnik - jaki jest naprawdę redaktor naczelny "Gazety Wyborczej"
Prawdziwe imię i nazwisko - Aron Szechter. Przez rabinów amerykańskich został
wybrany w Nowym Jorku "Żydem Roku 1991".
Gazeta Wyborcza jest chyba najbardziej poczytną gazetą w Polsce, a jej nakład
to około 800 tys.
Pochodzę z żydokomuny
Środowisko Gazety Wyborczej od lat z niezwykłą zaciętością zwalcza
wszystkie przejawy stosowania pojęcia "żydokomuna", piętnując je jako przejaw
antysemityzmu. Cóż, komunizm stał się rzeczą bardzo wstydliwą i teraz już
nikt nie chce się do niego przyznawać ani Jaruzelski, ani Kwaśniewski czy
Rakowski. Bardzo wstydliwe stało się też pojęcie żydokomuny. Tym ciekawsze na
tym tle może być więc przypomnienie wypowiedzi Michnika z 1988 roku, a więc
jeszcze przed światowym upadkiem komunizmu. W nowej sytuacji Michnik potrafił
jeszcze szczerze wyznawać w katolickim piśmie "Powściągliwość i praca" (nr 6,
1988 r.): (...) Jak na pewno wiecie, środowiskiem z którego pochodzę, jest
liberalna żydokomuna. To jest żydokomuna w sensie ścisłym, bo moi rodzice
wywodzili się ze środowisk żydowskich i byli przed wojną komunistami. Być
komunistą znaczyło wtedy coś więcej niż przynależność do partii - to
oznaczało przynależność do pewnego języka, do pewnej kultury, fobii,
namiętności. Niejednokrotnie spierając się z moimi kolegami, którzy wywodzili
się z podobnego środowiska - właśnie w kontekście dyskusji o mojej książce -
mówiłem im: Zastanówcie się, jak trudno jest wam wziąć się za łeb z syndromem
żydokomuny! Dlaczego? Dlatego, że widzicie nie tylko paskudztwo jego skutków,
ale też wszelkie - żeby tak rzec - realne wartości motywowane, które niesie:
nadzieję na sprawiedliwość społeczną, przekonanie dłużników, że trzeba się
angażować po to, aby zmienić świat i czynić go lepszym. Do tego wszystkiego
jesteście przywiązani i nie godzicie się na niszczenie całej tej tradycji en
bloc(...).
Trzeba przyznać, że w tym cytacie Michnik jawił się już jako ktoś
znacząco wyprzedzający myślowo swoje środowisko, ciągle jeszcze (w 1988
roku!) przekonane o wartości tradycji żydokomuny i jej broniące. I dopiero
Michnik musiał je przekonywać o tym, że tradycja jest tak bardzo niewygodna i
konieczna do odcięcia. Oczywiście do odcięcia tego słownego, na pokaz, bo sam
komunizm pozostał dla Michnika czymś, co dalej jakże uparcie lubi
idealizować. Z jakimż rozczuleniem wspominał w początkach 1992 roku w
rozmowie z generałem Jaruzelskim, fałszywie generalizując: Najświatlejszy
umysły na Zachodzie popierały komunizm (GW 25-26 IV 1992 r.).
Fałszywie generalizując, bo można wyliczyć cały szereg najświatlejszych
umysłów na Zachodzie od Camusa po Orwella, Dos Passosa i Steinbecka, które
nie tylko, że nie popierały komunizmu, ale go gorąco zwalczały. Nie mówiąc o
traktujących komunizm z odrazą najświatlejszych umysłów na Wschodzie.
Załgany rodowód
Jarosław Kaczyński, opisując kiedyś zachowanie Michnika, podkreślił jego
niebywałą skłonność do kłamstwa, to, że potrafi łżeć w żywe oczy, dosłownie
iść w zaparte. Trzeba przyznać, że szczyt łgarstwa osiąga Michnik przy
najnowszych opisach rodowodu swojej rodziny. Kiedy na przykład stara się
maksymalnie wybielić postać swojego ojca Ozjasza Szechtera, członka Komitetu
Centralnego Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. I pisze o nim, że czuł
się on jak "absolutnie polski Polak" (między Panem a Plebanem, Kraków 1995,
s. 50). Nie wyjaśnia tylko nigdzie, co ten "absolutnie polski Polak" szukał w
Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy i jak zawędrował na sam jej
wierzchołek z tą swoją rzekomą "dumą z polskiej tożsamości" (tamże, s. 50).
Przypomnijmy, że Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy konsekwentnie dążyła
do rozbicia Polski, oderwania wielkiej części jej ziem i przyłączenia do już
rusyfikowanej skrajnym sowieckim terroryzmem wschodniej Ukrainy. Dodajmy, że
według książki H. Piecucha: "Akcje specjalne (Warszawa 1996, s. 76), ten
absolutnie polski Polak Ozjasz Szechter był starym, wypróbowanym agentem
Moskwy w Polsce. I wchodził wraz z Brystygierową, Bermanem, Chajnem, Groszem,
Kasmanem i innymi w skład wydzielonej komórki, bezpośrednio podporządkowanej
Moskwie.
Komunistyczna Polska to moja Polska
W rozmowie z Banielem Cohn- Benditem w czerwcu 1988 Michnik
stwierdził: "Nie będę ukrywał, że coś mieliśmy wspólnego z trockizmem." I
dodawał: "Należałem do komunistów w sześćdziesiątych latach. Uważałem, że
komunistyczna Polska to moja Polska". Jeszcze w 1995 r. przyznawał w
rozmowie z księdzem Tischnerem: "Normalny człowiek z normalnego domu, kiedy
skończył szkołę, wiedział, że ci rządzący komuniści to są oprawcy,
zbrodniarze, że nie dość uważnie przeczytali Marksa oraz Lenina, ale, że to
da się naprostować. Wystarczy ich trochę oświecić, przekonać, zmusić do
czytania (...)"
(Między Panem... , op. cit., s. 91).
Michnika donosy na Polskę
Ileż to razy Michnik bił na alarm na temat rzekomych skrajnych zagrożeń
nacjonalistycznych i antysemickich w Polsce. Ileż to razy wysmażał "skrajne
donosy na Polskę" do różnych gremiów zagranicznych. By przypomnieć choćby
dziwnie przemilczane w Polsce wystąpienie Michnika na Uniwersytecie
Hebrajskim w Jerozolimie w kwietniu 1990 r. Mówił tam, że Polsce grozi
antykomunistyczna dyktatura; antykomunizm z bolszewicką twarzą, któremu
towarzyszyć będzie szowinizm, klerykalizm, populizm i ksenofobia, nie mówiąc
o groźbie antysemityzmu ( por. Charles Hoffman: "Gray Dawn. The Jews of
Eastern Europe in the Post- comunist Era, New York 1992, s. 302
