Nie mogę się oderwać...

[twardycukierek]

... od tej piosenki, od wczoraj.

High Hopes, Pink Floyd

[img]https://blogs.uconn.edu/president/wp-content/uploads//2008/03/green-grass.png[/img]

[flissy]

Bo jest o przemijaniu,o przemijaniu życia.

Zawsze robiła na mnie ogromne wrażenie i te ostatnie słowa,tak wymowne,,,Na
zawsze i bez końca.



Beyond the horizon of the place we lived when we were young
In a world of magnets and miracles
Our thoughts strayed constantly and without boundary
The ringing of the division bell had begun

Along the Long Road and on down the Causeway
Do they still meet there by the Cut

There was a ragged band that followed in our footsteps
Running before times took our dreams away
Leaving the myriad small creatures trying to tie us to the ground
To a life consumed by slow decay

The grass was greener
The light was brighter
When friends surrounded
The nights of wonder

Looking beyond the embers of bridges glowing behind us
To a glimpse of how green it was on the other side
Steps taken forwards but sleepwalking back again
Dragged by the force of some sleeping tide

At a higher altitude with flag unfurled
We reached the dizzy heights of that dreamed of world

Encumbered forever by desire and ambition
There's a hunger still unsatisfied
Our weary eyes still stray to the horizon
Though down this road we've been so many times

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever
wielkie nadzieje

Za linią horyzontu miejsca, gdzie żyliśmy gdy byliśmy młodzi,
w świecie magnesów i cudów.
Nasze myśli błądziły stale i bez granic,
Oto przebrzmiał Dzwon Podziału.

Wzdłuż Długiej Drogi i dalej po pagórkach szosą,
Czy oni wciąż spotykają się tam?

Istniała banda obdartusów, która podążała z naszymi krokami,
Biegnąc, nim upływ czasu odebrał nam nasze marzenia.
Zostawiając małe miriady, próbujące przywiązać nas do jednego miejsca,
do życia trawionego powolnym rozkładem.

Trawa była bardziej zielona,
światło było jaśniejsze,
Gdy przyjaciele otaczali,
podczas nocy cudów.

Patrząc wstecz na żar mostów płonących za nami,
na przelotnie wspomnienie, jak zielono było tam po drugiej stronie,
kroki już podjęte, lecz lunatykujemy wciąż wstecz,
owładnięci mocą jakiejś sennej fali.

Na większej wysokości, z rozpostartą flagą,
osiągnęliśmy zawrotne szczyty, o jakich marzył świat.

Obarczeni na wieki żądzami i ambicją,
wciąż na świecie jest niezaspokojony głód,
nasze znużone oczy wciąż błąkają się na horyzoncie,
Mimo, że jest to droga, na której już tyle razy byliśmy.

Trawa była bardziej zielona,
światło było jaśniejsze,
smak był słodszy
podczas nocy cudów.
gdy przyjaciele otaczali,
mgła świtu jaśniała,
woda płynęła
w nieskończonej rzece.

Na zawsze i bez końca.

[twardycukierek]

Tak, dokładnie tak. A jednak muzyka ma w sobie taką dumną radość, przynajmniej
dla mnie, te dumne dzwony, wcale nie smutne... radosne.
Niemal jak marsz triumfalny jest ten rytm momentami.
Bardzo dobre tłumaczenie wkleiłeś :)

[flissy]

Bo to jest tak,że piosenka jest czymś inny gdy się radujemy,czymś innym gdy się smucimy,niemal każdą piosenką możemy sobie zagrać do pracy do zabawy w podróży czy tak sobie,,,ale jest tak niewiele takich które pasują w tak trudnych chwilach,,ta jest idealne,,,wiesz jak zabrzmiało w sobotę na którymś z kanałów muzycznych Brothers In Arms.

www.youtube.com/watch?v=jhdFe3evXpk

[twardycukierek]

Niesamowite... po Local Hero właśnie Brothers in Arms zaczęłam słuchać i miałam wkleić :*
To prawda, co piszesz. Kiedy odeszła bardzo mi bliska osoba, kilka lat temu, słuchałam na okrągło tego... Genesis, Ripples.

I to...

[twardycukierek]

Local Hero/Going Home, Dire Straits

Dla tych, którzy nie znają tego utworu, cierpliwości, bo nie kończy się tak, jak
się zaczyna :)

[flissy]

Fajny i wszystko mówiący jest jeden z komentarzy.

Wlasnie dzisiaj mam ochote na wyciszenie a ta perelka Marka swietnie sie do
tego nadaje.Ten utwor zostal wykorzystany w filmie dokumentalnym o Jerzym
Kukuczce i tak jakos zrobilo mi sie smutno mam gesia skorke a lzy naplywaja do
oczu na mysl ze Jurek gdzies tam... W nowym roku zycze wszyskim zdobycia
wlasnych szczytow i pamietajcie o Tych co odeszli to kiedys ktos pomysli o
nas.Pozdrawiam

[twardycukierek]

Patrz, a ja nawet tego nie zauważyłam...

[twardycukierek]

the show must go on

[hermina26]

To niestety prawda. A myślałam, ze chociaz do końca żałoby bedzie
spokojnie:(

[twardycukierek]

A ja już nie miałam tyle optymizmu w sobie.

[twardycukierek]

Koncert pamięci FM, Wembley.

under pressure