Tesciowie

[Gość: piotrek]

miesiąc temu zginął im pies, a oni ciagle płaczą, odnoszę wrażenie że
bardziej kochali psa niż swoje wnuki, każda rozmowa telefoniczna zaczyna się
od słów "ciągle nie możemy się pozbierać po stracie psa...". Myślicie że to
normalne?

[opryszczka]

Kurcze, u mnie tak było jak im się sokowirówka zepsuła.

[Gość: sa]

no !podejzewam ze tak,ja jak wyprowadzam czworonoga swojej tesciowej.
to nie wazne za ja zmokne tylko to stworzenie,ktore chetnie bym udusila.
(tesciowa chora)jej wlasne dzieci zajete.a mnie szlag trafia.
albo pasa te psy bez opamietania,pomimo ze to jamnik ,i nie moze tyle jesc,
okropne.

[Gość: Maria]

Mnie sę wydaje, że razem ze psem udusiłabys też swoją teściową. Czy mam rację???

[Gość: piotrek]

Nie ;) skąd to fajna i nowoczesna kobieta, tego psiaka tez lubiłem dobrze
ułożony szaucerek miniaturka, ale już mnie męczy sytacja w której opowiadają
jak to zżyli sie z tym psem i jak nie mogą się pozbierać, długo to jeszcze
będzie trwało?

[Gość: piotrek]

poprzednio też mieli jamnika;) pod koniec już sie nie mógł ruszać taki był
gruby.

[alicja-ciekawska]

Gość portalu: piotrek napisał(a):

> poprzednio też mieli jamnika;) pod koniec już sie nie mógł ruszać taki był
> gruby.

no wlasnie !to taka sadystyczna MILOSC!az strach pomyslec .co by zrobili z nami,
gdyby mogli.

[Gość: grazia]

Moja ciotka wiadomość o śmierci psa skomentowała: "tylko ona mnie kochała". I
byłoby dobrze, tylko powiedziała to do córki, która była w ciąży i miała
straszną depresję. No cóż, tylko się cieszyć, że niektórzy nie mają większych
problemów i nie przeżyli gorszej tragedii.

[Gość: toja]

moi teściowie przegięli za to ostro w drugą stronę:-(((
mianowicie ,gdy ich jedyny syn wyprowadził się (kupiliśmy mieszaknie i
zamieszkalismy oddzielnie)to nagle pojawił sie problem pt.kto ma wyprowadzać psa
i co z nim zrobić jak wyjeżdżają na działkę na wieś(jakby nie mogli wozić go ze
sobą)zabrali go zaledwie kilka razy i właśnie za tym którymś razem
postanowili tam psa uśpić ,tacy są humanitarni, oczywiście wymyślili
bajeczkę,ze niby pies zaczął fiksować(był już naprawdę w zaawansowanym
wieku,miał 16 lat,takze biedak już był staruszkiem i pewnie długo by nie pożył)i
rzucił sie na sąsiada
mimo tego,że znałam tego psiaka właściwie niedługo,ale nie mogę sobie
wyobrazic,zebym mogła zrobić coś podobnego,często go wspominam,wiem ,ze mój mąż
nie moze sie z tym tak naprawdę pogodzić,w koncu ten pies był członkiem
rodziny,spędził tam praktycznie całe swoje życie,16 lat...

co wy na to?
pozdrawiam

Powinienes im pomoc szukac psa Piotrek

[Gość: Dorota]

No wlasnie jedni tesciowie sa zli bo kochaja pieska, drudzy bo go zgladzili
przed czasem. I tak zle i tak niedobrze. Piotrek przeciez twoje dzieci sa cale
i zdrowe wiec dlaczego tesciowie maja nad nimi bolec??? Tak jak napisala Tola
zwierzak to czlonek rodziny wiec czemu sie dziwisz ze rozpaczaja po jego
stracie? Zreszta zaginiecie to chyba jeszcze gorzej niz smierc bo nie daje
zadnego psychicznego zamkniecia. Pamietam jak zmarl nasz chomik. Wszyscy w domu
plakali, najbardziej dzieci, my patrzac na dzieci i na to biedne zwierze ktore
tyle przecierpialo.