Huxley. Pochwała czy potępienie?

[dignity]

Niedawno przeczytałem książkę Huxleya Nowy wspaniały świat. Wnioski po
przeczytaniu jej były podobne do mojego światopoglądu, że nasza cywilizacja
zmierza do urzeczywistnienia życia w piekle opisanym przez Huxleya, bo
wszystko kieruje się w stronę budowy takiego właśnie świata. Dla
niewtajemniczonych powiem, że książka opowiada o świecie, w którym nie ma
rodziców, dzieci wychowywane są przez państwo a seks oddzielony jest od
prokreacji. Obywatele rodzą się z ustalonym wcześniej genetycznie podziałem
obowiązków a wszelkie depresje niwelowane są przez udoskonalone narkotyki.
Huxley twierdzi, że jedną z najważniejszych rzeczy jest zaspokojenie
pożądania, które przyczynia się do frustracji i agresji. Znikają takie
wartości jak rodzina i wierność a wszystko po to by człowiek mógł być
szczęśliwy w swej pozbawionej emocji egzystencji.
Dla mnie, Huxley wyraził w Nowym wspaniałym świecie obawę podobną do tej,
którą wyrażał Orwell w Roku 1984 jednak bardziej prawdopodobną. Houellebecq w
Cząstkach elementarnych twierdzi, że intencją Huxleya było pochwalenie
takiego świata.
Czy was też przeraża wizja takiego świata?

[Gość: M]

Przeraża, tylko wielu tak pojmowany nowy wspaniały świat na razie przynajmniej utożsamia z wolnością.
Polecam równie przerażającą do poczytania antyutopię "My" Zamiatina.Pozdrawiam.

[3promile]

Taa, "My" zdecydowanie, ale jak już walimy świętą trójcę antyutopii, to "1984"
też musi być ;-)

[fask]

3promile napisał:

> Taa, "My" zdecydowanie, ale jak już walimy świętą trójcę antyutopii, to "1984"
> też musi być ;-)

Jeśli chcecie stworzyć "świętą trójcę" antyutopii powinniście w takim razie
zaczynać od "Utopii" Thomasa Morusa...
pozdr

[3promile]

Moore nie napisał "anty-" ;-)

[fask]

tak czy siak wyszła mu własnie antyutopia... przynajmniej według dzisiejszych
standardów.
pozdr