wyjazd za granicę -pójście na łatwiznę?

[stefan331]

czy wyjazd za granicę po szkole bez próby zdobycia dobrej pracy w Polsce to
jest pójście na łatwiznę? Np moi znajomi którzy po studiach w Krakowie
przenieścli się do Warszawy mają teraz 3-4 letnie doświadczenie i zarabiają w
okolicach 5000-6000 zł. Zostali w kraju i to im się opłaciło. Co o tym
sądzicie?

[Gość: cccp]

myslimy, ze nie kazdy moze wyjechac do Warszawy.

[Gość: jan]

łatwiej wyjechac do Warszawy niz np do Londynu czy Irlandii, mieszkając za
granicą ciężko jest sięe ustabilizować, a w Warszawie przy minimalnie niższych
zarobkach jest to możliwe.

[des4]

Są dwie strony medalu. Faktem jest, że wielu absulwentom trudno znaleźć pracę.
Z drugiej strony trudno się temu dziwić skoro namnożyło nam się co
niemiara "specjalistów" od "marketingu i zarządzania", bo taki kierunek oferuje
każda "wyższa" szkółka w Pierdziszewie Dolnym. Wiadomo, że takie wykształcenie
sobie, a faktyrzne umiejętności sobie, no ale każdy taki podnosi płacz i krzyk,
że dla niego po studiach nie ma pracy, a jak jest to za śmieszne pieniądze.

Póki co dla ludzi ktorzy skończyli niezle szkoły i przemyslanej a nie "modnej"
specjalności, pracy u nas nie brakuje. I to takiej za całkiem rozsądne
pieniądze...

[jo.jo1]

w pełnni się z tym zgadzam, u mnie w firmie produkcyjnej 100 km od Warszawy w
działach związanych z logistyką pensje wynoszą w granicy 4000-6000 zł i sa duże
możliwości rozwoju zawodowego

[koszalek_opalek1]

Wyjazd za granicę wymaga więcej odwagi na początku. Ale jeśli ktoś jest naprawdę
wartościowy, to będzie bogaty bez względu na to czy tu czy tam. Jak dla mnie to
mocniejszymi powodami do emigracji są kwestie światopoglądowe niż finansowe.

[Gość: megasceptyk]

Otóż to. Ciasnomoheroberetkowo jest męczące.

@des4

[Gość: fpv]

"Póki co dla ludzi ktorzy skończyli niezle szkoły i przemyslanej a nie "modnej"
specjalności, pracy u nas nie brakuje. I to takiej za całkiem rozsądne
pieniądze..."

Otóż to! Mój przykład: skończyłem farmację, mam dobrą pracę, rozwijam się, zarabiam 3 razy więcej niż moja mama (ponad 20lat stażu pracy), nigdzie nie muszę wyjeżdżać :)

i jeszcze jedno...

[Gość: fpv]

Mój szef usilnie poszukuje magistra farmacji do pracy, ale za cholerę nie może znaleźć chętnego... bezrobocie jest przereklamowane!

[megasceptyk]

Ja jestem inżynierem a w Polsce nie ma NASA. Najwyżej kapsle możemy tłuc. Taki jest poziom techniczny w Polsce. W Polsce nie istnieje zarządzanie. Ludki sobie prowadzą firmy i myślą, że bez wykształcenia kierunkowego i doświadczenia sobie poradzą. Potem się dziwą że im nie wychodzi a firma leży i kwiczy jak finanse publiczne. Na własne oczy widziałem jak się realizuje wojskowe zamówienia. To cud, że jeszcze ktoś nie zginął. Bajzel na kółkach. W takich firmach to ja nie mam zamiaru pracować a na swoją własną jeszcze za wcześnie. Ja muszę wyjechać żeby się rozwijać, taką mam specjalizację wąską. Teraz jeszcze pracuję w Polsce ale w firmie zupełnie nie polskiej.

[Gość: ludek]

Popieram Cie w 100%. Jestem w podobnej sytuacji, ale juz wyjechalem i pracuje
jako ksiegowy zarzadczy w duzej firmie w Londynie. W Polsce nie ma szans na
rozwoj i podnoszenie kwalifikacji poniewaz firmy interesuje bardziej unikanie
opodatkowania i dziadowskie oszczednosci niz rozwoj. Robie kwalifikacje
(odpowiednik bieglego rewidenta w Polsce) i zamierzam startowac na stanowisko
kontrolera finansowego. Krotka uwaga do pana farmaceuty - gdyby zniesli
przymus posiadania magistra do sprzedawania w aptece to niestety praca bylaby o
wiele mniej oplacalna, podobnie jak i notariuszy itp. to rynek powinien
decydowac o popycie na prace a nie panstwo stanowic sztuczne bariery dostepu do
rynku pracy.

[Gość: misia]

Do sprzedawania za lada w aptece wystarcza tytul technika farmacji.

[Gość: ludek]

Dzieki za info i przepraszam za pomylke. Chodzilo mi o to, ze im wiecej nakazow
i zakazow na rynku pracy tym wieksze bezrobocie i nieuczciwe, bo niezalezace od
efektow pracy, rozdysponowanie rzadkich zasobow.

[Gość: andrew]

Urwie ci się koryto jak pisiorstwo wprowadzi swoje projekty ustaw dotyczące
farmacji!!

[fifi-5]

Ja siedzę od niecałych dwóch miesięcy w Irlandii i nie narzekam, choć kokosów
też nie mam, jak to mówią. Ale tylko dlatego, że mam na arzie pracę nie bna
pełny etatm. W Polsce skończyłąm Akademie Ekonomiczną, potem pracowałam jako
sekretarka Prezesa, ale w małej miejscowości. W większych miastach są większe
możliwości, większe zarobki. U nas pare większtch firm na krzyż. Nawet jak
wrócę do Polski to też myślę o wyjechaniu do większego miasta, ale jeszcze nie
wiem gdzie. W Iralndii podoba mi się, mam tu świetny humor, problemy wydają się
mniejsze i wogóle, mimo że mam pracę nie na pełny etat to nieźle jest. Stać
mnie na utzrymanie, na kupienie sobie wielu rzeczy i jeszcze cos można odłożyć.
Musze tylko znaleźć inną pracę, podszlifować angielski, zrobić sobie certyfikat
i 2 latach wrócę. Nie wyjechałam za pieniędzmi, ale bardziej za przygodą, żeby
zwiedzić świat, nauczyć się języka. Nie żałuje

robolo-magister z UK

[Gość: hack]

sam jestem po "modnym" kierunku i aktualnie siedze w UK pracujac jako fizolbez
stresu i odpowiedzialnosci zarabiam tyle co dyrektor oddzialu banku w srednim
miescie, prawda jest taka ze majac 19/20 lat czlowiek nie moze odpowiedzialnie
podjac decyzji, wiekszosc ludzi po studiach technicznych teraz zaciera rece bo
ma idealna sytuacje na rynku pracy, ale ilu z nich poszlo na ta politechnike
wiedzac jak bedzie wygladal rynek pracy za 5 lat (z moich znajomych to moze 10%
reszta bo nie wiezyla, ze sie dostanie na uniwerek na "modny" kierunek, a
polibuda przyjmowala bez egzaminow); a co do mnie to angielski z miesiaca na
miesiac coraz lepszy, dyplom z Polski w kieszeni a studia podyplomowe w UK nie
takie drogie jeszcze sie odbije - pozdrawiam

[gonzor]

rok szukałem 3 pracowników do pracy w przedstawicielstwie czołowego belgijskiego
producenta maszyn. Nie było łatwo, ale są i to chętni do pracy i nauki, nie
płacimy mało, powyżej oczekiwań tych chłopaków jak na pierwszą pracę, plus
oczywiście dobre kombi, tel., itd. Trudno wyrwać kogoś z interdyscyplinarnym
doświadczeniem z innej pracy. Ludzie po studiach nie wiedzieli podstawowych
zagadnień z elektrotechniki czy mechaniki, czasem zupełne dno.
POLITECHNIKA to teraz dobry wybór ale trzeba coś z niej też wynieść a nie tylko
osiągnięcia w postaci ilości wypitego browca.

[Gość: wojtek]

G...dzie to wasza sprawa jak przygotujecie pracownika do pracy. To wasz z...y
obowiązek przygotować pracownika. Jak tego nie potrafisz sam idż sprzątać
ulicę.

[Gość: anka]

bzdura. ustabilizowalam sie i to niezle, zostawilam wszystko i zaryzykowalam.
Teraz, po roku moge powiedziec jedno-dobrze zrobilam :D Nie bylo latwo, bo mam
dziecko, ale swego dopielam i niczego mi nie brakuje.

Lepiej chyba wyjechać na co najmniej kilka lat

[Gość: Alekr]

W innych krajach szczęśliwiej się żyje. Więcej imprez.

[Gość: rybka Nemo]

Zależy.
Kończąc studia przygotowujące np. do podjęcia pracy w Służbie Zdrowia masz
gwarancję, że nie zarobisz więcej niż 1200 złotych (jeden etat, bez
łapówkarstwa). Nie istotne w jakim mieście w Polsce. Dla tych osób jest to w
zasadzie jedyne logiczne wyjście.
Dla innych ... wolny wybór.

[seth.destructor]

A wyjazd z Krakowa do Warsazawy to nie jest pojscie na latwizne?

czasem trudniej zdecydować się na wewnętrzną ...

[embea]

... emigrację.
teraz w Polsce można zarobić sporą kasę, ale pracując poza wielkimi centrami, np
gdzieś w firmach międzynarodowych rozsianych po prowincji. Mąż ma 13,5 tys
brutto pracując w totalnej pipidówie (i wizytując 2 inne spółki-córki), no ale
ma do domu 170km, więc niedługo opuszczamy zaciszny pierdzidołek naszego
rodzinnego miasta i jedziemy tam z rodzinką. Dostał tę pracę jednak po prawie 4
latach pracy w innej spółce za granicą - ale w zawodzie. Więc może warto jednak
poszukać pracy za granicą, ale w zawodzie?

dodam jeszcze

[embea]

... że do tego wózek służbowy i premia roczna. Można tak zarabiać w Polsce, ale
po ogromnej determinacji, wsparciu małżonka -ki i wysłąniu co najmniej
profesjonalnych 50 CV. Ja zarabiam 3 razy mniej, ale i tak satysfakcja jest
ogromna, bo wołają mnie do pracy pomimo małych dzieci. Można sobie w Polsce
poradzić, takie jestmoje zdanie!

[Gość: blue]

a możesz zdradzić czym się zajmujesz? sporo ludzi wypisuje, że są rozchwytywani,
że są specjalistami itd ale konkretnie - co Ty robisz?

[embea]

Nie chciałam się chwalić, że nie wiadomo jak sobie radzę, bo są i chude
miesiące. Jestem tłumaczem i nauczycielem akademickim oraz mamą w kupkach i
pieluchach;-)

[Gość: latwizna]

embea napisała:

> ... że do tego wózek służbowy i premia roczna


gratuluje. tylko ze przy odpowiednim wysilku mozna sie urzadzic wszedzie, a za
granica szybciej niz w polsce.

przepraszam, ale zarabiam duzo wiecej niz ty i twoj maz wspolnie nie pracujac w
pipdowie tylko w porzadnym miescie, w porzadnym kraju. nie czuje sie z tego
powodu lepszy, nie musze detalicznie opisywac na forum jak mam sie dobrze. tu
gdzie mieszkam tak wlasnie placi sie z reguly ludziom za solidna prace.

[Gość: git_brit]

a ja siedze w londynie, po pol roku pobytu tutaj zarabiam 2.5 tysiaca funtow
netto. moj maz drugie tyle. do pracy mam 10 minut. prace mam fajna, lubia mnie i
robie to samo co w polsce. nie musze dojezdac do zadnej pipidowy i szpanowac
mezem na forum. nie musialam sie nawet wyslilc zeby znalezc taka prace. wszystko
jest lekkie, latwe i przyjemne. wiec prosze nie rozsmieszaj mnie opowiesciami z
polski, nie ma porownania. w polsce nie da sie zyc tak jak w anglii, bo to jest
inny swiat. i jeszcze zostanie przez 20 lat. powodzenia.

[gonzor]

ojej ojej ojej ale się dziewczę nadęło, nie wracaj proszę do Polski. a i jeszcze
jak bedziesz tu nas odwiedzać to nie jedź ciągle środkowym pasem w Niemczech tą
zdezelowaną sierrą...

[Gość: haha]

Masz racje, nie da sie zyc w Polsce tak jak w Anglii (ja mowie Wielkiej Brytani,
ale tu cytuje akurat). I jest to inny swiat: upadajace imperium, stare ciasne
domy, czesto substandardowe, sypiace sie londynskie metro. Zyc nie umierac po
prostu ;)

I nie jestem sfrustrowana osoba pracujaca fizycznie za grosze, po prostu
dostrzegam rzeczywistosc, a nie jakis pseudo raj, o ktorym pisza inni. Kraj taki
sam jak kazdy inny, z wadami i zaletami.

Co do samej kwesti wyjazdu, to czy jest to latwizna dla kogos czy nie, zalezy od
jego planow zyciowych, jego zawodu itp. Dla niektorych wyjazd jest jedyna opcja
rozwoju zawodowego, bo w Polsce nie ma wiecej mozliwosci.

[Gość: Laura]

Zgadzam sie z toba calkowicie. Pracuje od 2 lat w Hiszpanii w zawodzie i juz
teraz firmy polskie skladaja mi BARDZO ciekawe propozycje wspolpracy jesli
zgodze sie na powrot, a firmy hiszpankie staraja sie JESZCZE BARDZIEJ, zebym do
Polski nie wrocila. Zaryzykowalam, wyjechalam i teraz ja panuje nad sytuacja...

życzę wytrwałości

[embea]

Podziwiam takie osoby jak Ty, bo one wiedzą najlepiej, że za darmo nikt nic
nikomu nie da. Najłatwiej w Polsce łkać jak to jest źle lub narzekać, że faceci
mają lepiej. Ja swego czasu myłam gary we Francji i gotowałam, czyli zupełnie
nie pracowałam w zawodzie ;-), no ale potem okazało się, że tłumaczenie rozmów w
firmie, nawet biznesowych, to super sprawa i daję sobie radę. Ludzi, którym się
powiodło, nalezy podziwiać i naśladować,a nie tylko im "po polsku" zazdrościć.
Zyczę powodzenia :-)

Moze i masz racje ale ja widze inny poziom zycia

[Gość: MS]

za granica - nie zarobkow ale ZYCIA. Sklada sie na to np pewnosc przepisow
prawnych (w Polsce jak nie nadaze za zmianami to urzedy mnie zruinuja), o niebo
wieksza uprzejmosc ludzi (moze nie kazdy to lubi, sa "twardziele" co bez
wrzasku nie wyobrazaja sobie zycia). W Polsce o ile wiem zarabiaja tylko
tzw "swoi" ludzie - a jezeli Twoj maz nie jest tym "swoim" to znaczy, ze
dostaje teraz duze zarobki za sluzenie jako koziol ofiarny jakiegos
przekretu.Ja tez zarabialem duzo jak na polskie warunki, okazalo sie, ze
zbankrutowal moj glowny kontrahent i moje zarobki tez diabli wzieli. A w Polsce
nie ma zadnych instytucjonalnych dzialan dla chwilowej pomocy ludziom majacym
problemy (czy z wlasnej czy nie z wlasnej winy). Potrzebny mi byl tylko realny
czas na naprawe sytuacji. Jest to oczywiscie bledem bo tutaj jestem cenionym
fachowce gdy w Polsce bylem pomiotlem urzedasow nie potrafiacych zarobic na
swoje utrzymanie bez pasozytowania.

to wszystko prawda...

[embea]

... myślisz, że ja mam pewność, że taki wspaniały i nie do zastąpienia jest mój
mąż (w pracy oczywiście;-)? W żadnej firmie nie ma ludzi niezastąpionych. Teraz
jest gwiazdą, prezesa zaufanym, ale jak firma nie przyniesie zysków, jak źle
obliczą plany, to do widzenia, kopa w ... i tyle. Przeżyliśmy już trudne chwile,
kiedy to właśnie zaufany człowiek prezesa poprzedniej firmy tak zmanipulował
rzeczy, że prawie wydawało się, że to mąż odpowiada za spore straty na jednym z
rynków, a wręcz jest oszustem; mało nie zwariowaliśmy wtedy. W firmie wszystkie
jest kwestią podejścia. Chciałabym tylko powiedzieć, że determinacją i
niezałamywaniem się można sobie w Polsce poradzić, nie trzeba szukać koniecznie
sukcesu za granicą.
A nawiasem mówiąc, cudów też nie ma. Są i gwiazdy w firmach, są i szarzy ludzie,
którzy przynoszą do domu 800zł. To nas uczy pokory.

[Gość: ......]

moim zdaniem, poniekad tak; a poniekad tylko dlatego, ze z tym pozornie dobrym
rozwiazaniem wlasnej sytuacji w Polsce wiaze sie duzo problemow z wlasna
sytuacja za granica
wiele tez zalezy od po co wyjezdza sie za te granice? czy zeby zdobyc
zatrudnienie i doswiadczenie w zawodzie? jesli tak, to wyjazd bez proby zdobycia
satysfakcjonujacego zatrudnienia w Polsce jest przejawem hipokryzji i
niedociagnieciem myslenia
jesli wyjezdza sie zeby podszkolic jezyk i rozszerzyc horyzonty wtedy wyjazd bez
wczesniejszego zatrudnienia w Polsce zdaje sie byc zupelnie na miejscu

poza tym mysle, ze warto i o Polsce i o zagranicy pomyslec i sprobowac
zastanowic sie czy naprawde chce sie zyc w INNYM kraju, ze wszystkimi tego
konsekwencjami

[Gość: PROFES79]

Coz - wiesz czym sie dla mnie rozni wyjazd do Birmingham od wyjazdu do np.
Gdanska? Z Birmingham do swojego rodzinnego miasta mam w sumie ok 5 godzin
podrozy. Z Gdanska dzieki uprzejmosci PKP 6 godzin. Dziwisz sie ze wybralem
emigracje zewnetrzna a nie wewnetrzna?

[sajjitarius]

Nie rozumiem tej wypowiedzi. Wyjazd w celu zdobycia zatrudnienia i
doswiadczenia w zawodzie bez proby zdobycia zatrudnienia w Polsce jest
przejawem hipokryzji ? (A co to jest niedociagniecie myslenia ? Co znaczy
dociagac myslenie ?). Za to wyjazd by rozrzerzyc horyzonty jest na miejscu,
nawet bez proby znalezienia zatrudnienia w Polsce, tak ? A co zrobic z faktem,
ze zdobycie zatrudnienia i doswiaczenia za granica jest rownoczesnie
poszerzaniem horyzontow ? To po pierwsze. Po drugie nie bardzo rozumiem
dlaczego proba zdobywania zatrudnienia w Polsce to jest jakis
moralny/patriotyczny/religijny obowiazek ? Obywatel Polski jest obywatelem Unii
i jego rynek pracy to nie tylko zasciankowo nad Wisla. Nie widze powodu dla
ktorego ktokolwiek kto wyjezdza do Londynu, Dublina czy do Hiszpanii, mialby
czuc sie winien, hipokryta, obludnikiem tylko dlatego, ze wpierw nie wylal z
siebie wszystkich potow by znalezc cos w Polsce. Powtorze jeszcze raz, jesli na
serio myslimy o Polsce jako o kraju wolnym, o Polakach jak o wolnych
obywatelach (nie tylko Polski ale i Unii), to przyjmijmy do wiadomosci, ze
jednym z podstawowych atrybutow tej wolnosci jest swoboda poruszania sie i
wyboru miejsca do pracy i zycia. Ci co usiluja nam wmowic, tak jak autor
powyzszego postu, ze wyjazd z Polski jest hipokryzja sami sa w gruncie rzeczy
niewolnikami o bardzo slabym pojeciu co do istoty ich wlasnych praw i praw
innych. Ironia polega na tym, ze w moim doswiadczeniu takich niewolnikow w
karaju nad Wisla jest znakomita wiekszosc i tworzy ona niestety te wszystkie
konsekwencje dla standardow zycia w Polsce z ktorymi tez trzeba sie liczyc (na
powaznie) przy podejmowaniu decyzji co do wyjazdu.

[soska]

Jest przejawem hipokryzji twierdzenie, że wyjechało się z Polski z powodu braku
szans i przyzwoitej pracy, jeśli wcześniej nie podjęło się próby znalezienia
takiego zatrudnienia.
Oczywiście, że zdobywanie doświadczenia jest jednocześnie poszerzaniem
horyzontów. Chodziło mi jedynie o rozdzielenie sytuacji podejmowania pracy w
zawodzie od podejmowania jakiejkolwiek pracy. Bo o ile obydwie sytuacje
poszerzają horyzonty, to, jeśli komuś zależy na kierunkowej karierze wyjazd do
roboty na budowie czy w barze niekoniecznie przyniesie pożądane doświadczenie.
Co do „moralnego/patriotycznego/religijnego obowiązku” podejmowania zatrudnienia
w Polsce. Po pierwsze nic na ten temat nie napisałam, ani słowa. Zatem Pana/Pani
nawiązanie do niczego nie nawiązuje. Nie ma takiego obowiązku, ale jest coś
takiego jak patriotyzm. Nikt nikomu tego nie nakaże. Wszystko to sprawa naszego
rozumienia powinności. Zrozumiem, jeśli ktoś powie, że w tym kraju się urodził,
wychował, za darmo odebrał edukację i czuje, że teraz, zamiast narzekać,
chciałby i powinien zacząć ten kraj budować.
Nikt nie powinien się czuć winny, że wyjeżdża. Nikomu nie usiłuję niczego
wmówić, wyrażam tylko swoje zdanie, to chyba też jeden z przywilejów wolności,
czy nie? A tez nie określił mój przedmówca niewolnikiem, czego lub, kogo
miałabym być, swoich poglądów czy swojego kraju czy może czegoś/kogoś jeszcze.
Jestem niewolnikiem, bo mam takie a nie inne poglądy, czyli sama się czynię
niewolnikiem? A co do ironii, to niestety sama demokracja jest taka ironiczna.
Absolutnie, jesteśmy woli i to jest super, że możemy jeździć i zatrudniać się za
granicą. Nie To jest tylko ciężki kawałek chleba i trzeba się dobrze zastanowić
ile można zyskać, a ile stracić. I postępować tak, by nie być niewolnikiem wygód
czy kasy.

[allerune]

dużo stresu, dużo zachodu i wielkie zmiany w życiu, to nie jest łatwizna. To że
życie potem jest lżejsze to inna sprawa, ale przecież naturalne jest dążenie do
wygody i spokojnego życia. Jeśli w Polsce się to nie udaje...

to NIE jest łatwizna, ale...

[Gość: ja]

nieto nie jest pójście na łatwiznę. musisz pamiętać, że każdy ma inne powody
wyjazdu za granicę. pewnie znajdzie się kilka osób, które na taką "łatwiznę"
liczyły, ale myślę że to wyjątki.

ja po studiach wyjeżdżam. powodem ie jest praca, ale Polska sama w sobie, w
której nie chce mieszkać.

jeżeli powodem wyjazdu za granicę jest jednak praca, to myślę, że nie można
móiwć o łatwiźie, ale raczej o szukaniu normalności... bo to, co się dzieje w
naszym kraju jest nie do zniesienia. i nie chodzi mi tylko o to, jak pracodawcy
traktują pracowników, ale także o to, jak traktujemy sami siebie...

eh... no nie ważne. ja uważam, że w tym kraju nie da się normalie żyć, no chyba
że jesteś bardzo odporny i małowrażliwy i z dużym dystansem potrafisz podejść
do tego co się dzieje. ja nie potrafię... już nie. jescze niedawno myślałam, że
nie jest tu tak źle, ale po co mam żyuć w kraju, w którym nie podoba mi się
TYLE rzeczy. od polityków i kościoła poczynając....

Nie dosc, ze latwizna to jeszcze bez przyszlosci

[radiomarian]

jaka prace moze dostac mlody Polak zaraz po studiach za granica? budowa,
zmywanie naczyn ewentulanie fabryka...czyli cos czego w zadnym stopniu nie
mozna wykorzystac, zeby sie rozwijac i posuwac do przodu...a te mity o
Polakach, ktorzy zaraz po studiach zostaja na zachodzie dyrektorami zostawiam
tym, co jeszcze nie byli na zachodzie i wierza w te bajki...

[radiomarian]

generalnie mozna powiedziec, ze nie ma znaczenia czy zyjesz w kraju, czy za
granica...wszedzie mozna sie dobrze ustawic, cos osiagnac i ciekawie
zyc...trzeba tylko chciec sie rozwijac i ciezko pracowac...niestety wielu
Polakom, ktorzy nigdzie wczesniej nie byli wydaje sie, ze na zachodzie jest raj
i forsa rosnie na drzewach - a w rzeczywistosci jest tam trudniej niz w Polsce,
bo tam nie wystarczy miec papierek z uczelni - trzeba jeszcze cos umiec

[Gość: loszko]

Napisales "niestety wielu Polakom, ktorzy nigdzie wczesniej nie byli wydaje
sie, ze na zachodzie jest raj i forsa rosnie na drzewach - a w rzeczywistosci
jest tam trudniej niz w Polsce, bo tam nie wystarczy miec papierek z uczelni -
trzeba jeszcze cos umiec", wlasnie dlatego jest tu latwiej (mieszkam i pracuje
w Anglii). To dlatego wyjechalem z Polski, bo wlasnie w Polsce papierek
wystarczy plus ciocia, wojek, stryjenka. Pracowalem przez 5 lat "na Poczcie".
Przeszedlem wszystko poczynajac od listonosza konczac na sprzedazy uslug
finansowych, doradztwie finansowym i ubezpieczeniowym. Zarabialem niemalo - i
co. By moc rozwijac sie dalej zabraklo mi rodzinki. A tu po 6 miesiacach bardzo
lekkiej pracy fizycznej zaczalem prace w kawiarni. Od roku jestem menadzerem
dwoch. Zarabiam teraz tyle co moj byly dyrektor "na Poczcie".Nie liczylo sie to
jaki mam papier ale to co potrawie. W tym raju jak to powiadasz kazdy ma szanse
pokazac sie z tej dobrej strony, pokazac co tak naprawde potrafi. W Polsce
wielu, wiekszosc tej szansy nigdy nie dostanie. Dostanie ja kto inny (znajomy).

[emmy_lou]

W zupełności się z Tobą zgadzam, my także z mężem jesteśmy zmęczeni tym krajem i
brakiem rozwoju. Jest nam przykro opuszczać rodzinny kraj, ale chcemy żeby w
końcu ktoś docenił to co umiemy i że chcemy pracować i coś osiągnąć. W Polsce
nie opłaca się być uczciwie pracującym człowiekiem. Żadne z nas wcale nie liczy
na "Eldorado" za granicą.

[Gość: loszko]

Apropos dyrektorow zagranica. Ludzie czy wy naprawde tylko po forach wklejacie
posty. Przejzyjcie kilka angielskich portali posredniczacych miedzy pracodawca
a pracownikiem. W szczegolnosci ci z papierkami a juz obowiazkowo ci po
polibudzie. Np. znajoma (mieszka dwie ulice dalej) przyjechala 6 miesiecy temu,
papier polibudy. Od 2 miesiecy pracuje w firmie architektonicznej, dlaczego bo
umie obslugiwac AUTOCAD'a. Zarabia ile, cuz moze nie jak jakis tam dyrektor,
skromne 35 tysiecy funtow rocznie plus bonusy premie dodatki pelen socjal.

I na ostatek ci co koncza polibude a znaja UMTS i inne te bajki, jesli juz
dostaniecie ta swoja wymazona prace w zawodzie ( co nie jest az tak trudne jak
w Polsce) zarobki wachaja sie w widelkach 50 do 100 tysiecy funtow rocznie +
cala tam reszta bonusow i premi i innych takich. Nie sa to pensje dyrektorskie
przyznaje. Ot tak tu skromniutko co niektorzy POLACY sobie zyja.

Pozdrawiam

No to wlasnie tu z tymi 100 tys funtow tworzysz

[Gość: MS]

bajke. Twoj post sugeruje, ze to sa zarobki osoby tuz po studiach. Rzeczywiscie
przejrzyj strony ogloszen o prace.

[Gość: loszko]

bajke powiadasz, zaraz po studiach to ile w Polsce zarobisz.

A tu taka mala bajka o zarobkach www.itjobswatch.co.uk/default.aspx?
q=umts

[sajjitarius]

Gość portalu: MS napisał(a):

> bajke. Twoj post sugeruje, ze to sa zarobki osoby tuz po studiach.
Rzeczywiscie
>
> przejrzyj strony ogloszen o prace.

Moj byly student, po roku stazu dostal prace w City, na stanowisku junior, 90
tysiecy funtow rocznie, plus do 50% premii uznaniowej na koniec roku. Od trzech
lat co roku dostawal 50% premii. Czyli dostaje 135 tysiecy funtow rocznie, plus
oczywiscie benefity, plan emerytalny itd itp. Niemozliwe ?

[Gość: CAD engineer]

jestem w sytuacji twojej znajomej,tak jak i paru moich kolegow.znam ten rynek
pracy bardzo dobrze.Zarobki podane przez ciebie sa grubo przesadzone,albo to
znajomoa lubi sie chwalic.Zajrzyj na strone hays.com,sa tam podane zarobki dla
architektow,inzynierow,ludzi od cada.Te sumu 50k-100k tez sa wyssane z palca.
pozdrawiam

[sajjitarius]

radiomarian napisał:

> generalnie mozna powiedziec, ze nie ma znaczenia czy zyjesz w kraju, czy za
> granica...wszedzie mozna sie dobrze ustawic, cos osiagnac i ciekawie
> zyc...trzeba tylko chciec sie rozwijac i ciezko pracowac...niestety wielu
> Polakom, ktorzy nigdzie wczesniej nie byli wydaje sie, ze na zachodzie jest
raj
>
> i forsa rosnie na drzewach - a w rzeczywistosci jest tam trudniej niz w
Polsce,
>
> bo tam nie wystarczy miec papierek z uczelni - trzeba jeszcze cos umiec

No i wlasnie dlatego, ze w Anglii czy Irlandii trzeba cos umiec (i w gruncie
rzeczy wystarczy cos umiec) by stanac na nogi i zostac nawet dyrektorem
korporacji, w przeciwienstwie do Polski, gdzie wystarczy papierek a to czy cos
sie umie czy nie, nie ma wiekszego znaczenia, wlasnie dlatego ludzie beda
wyjezdzac z Polski, nawet jesli, i wbrew temu, ze byc moze poczatkowo beda
pracowac ponizej swoich kwalifikacji. Ale krapolskiej logice moge tylko
pogratulowac.

[sajjitarius]

radiomarian napisał:

> jaka prace moze dostac mlody Polak zaraz po studiach za granica? budowa,
> zmywanie naczyn ewentulanie fabryka...czyli cos czego w zadnym stopniu nie
> mozna wykorzystac, zeby sie rozwijac i posuwac do przodu...a te mity o
> Polakach, ktorzy zaraz po studiach zostaja na zachodzie dyrektorami zostawiam
> tym, co jeszcze nie byli na zachodzie i wierza w te bajki...

Na zachodzie nawet tutejsi absolwenci studiow rzadko kiedy od reki zostaja
dyrektorami. Ale moze wlasnie dlatego, ze tyle osob wierzy w takie mity, jesli
istotnie tak jest, to mlodzi ludzie powinni z Polski wyjezdzac. By mogli
zobaczyc, ze w Anglii, w Irlandii nawet Polak moze zostac dyrektorem, ale musi
najpierw przejsc przez wiele szczebli w danej korporacji i pokazac ze cos umie.
W przeciwienstwie do Polski, gdzie dyrektorem mozna zostac od reki, bez zadnych
studiow, bez kwalifikacji, na podstawie znajomosci, plecow i nadania
politycznego. To nie jest mit. I to jest wlasnie tragedia.

[Gość: free man]

Jestem po studiach (inzynieria budowlana) i dostalem prace w zawodzie
inzyniera, zadnych fabryk czy garow. Po prostu trzeba sie uprzec i dlugo szukac
ale sie oplaca.

[Gość: ona]

wsciekam sie na tych ludzi ktorzy uwazaja pojsciem na latwizne decyzje o
wyjezdzie...czesto to niestety zazdrosc ze komus moze tam wiedzie sie
lepiej...ludzie!! nikt nikogo w polsce nie trzyma!!przyjezdzajcie i zobaczcie
jaka to przez pierwszy rok (conajmniej) jest latwizna!! czy wyscie
powariowali?? granice otwarte!! ale nie kazdy ma odwage, prawda??

[Gość: ketaeh]

ja rok temu wyjechalem do niemiec i z całą powagą moge powiedziec, ze nie było
to pojscie na łatwizne. Po otrzymaniu statusu imigranta, musialem isc na kurs
jezykowy-półroczny. Nauczylem sie w zasadzie tyle, zeby moc sie dogadac. Od
listopada mam prace i dopiero teraz moge powiedziec, ze wiedzie mi sie dobrze.
Bo pracując jako kelner stac mnie na utrzymanie rodziny, samochodu, odkładanie
na wakacje i ksiązeczke.
Ale dopiero teraz widze ile mnie to pracy kosztowało; Niemcy są zupelnie inni
niz Polacy, mają inną kulture, charaktery. Jest tu wielu Turkow, ktorzy tworzą
małą Turcje w Niemczech i tak naprawde nikt za nimi nie przepada. Poza tym jest
wiele stresu, wszystko nowe-ludzie, sytuacje, prawa itp.
I choc czesto myslałem, ze nie dam rady, to teraz po tych wszystkich
przejsciach ciesze sie, ze sie nie poddałe. Bo tak naprawde praca, ktora nie
przynosi pieniedzy, obojetnie w jakim kraju. bardzo deprymuje. Dlatego popieram
ludzi, ktorzy są gotowi wyjechac za granice, by poprawic swoje warunki zycia.
Zresztą, po jakims czasie, kiedy sie człowiek oswoi z inną kulturą, to zdaje
sobie sprawe, ile-Polska-musi jeszcze nadrobic, by dogonic inne kraje. I to nie
tylko w kwestii ekonomicznej.

[renebenay]

Wyjechalem a wlasciwie ucieklem z Polski 33 lata temu,mieszkalem 22 lata we
Francji a teraz w Niemczech i w przyszlym roku odchodze na emeryture i wramcam
do siebie do Francji.Nie szedlem nigdy na zadna latwizne bo nie balem sie
pracowac i ani zyc,nauczylem sie wiele poza Krajem i moge poradzic mlodzierzy w
Polsce aby mimo wszystko zdobyli sie na odwage i pojechali na pare miesiecy za
granice aby poznac innych ludzi i ich zwyczaje a takze skonfrontowac polska
mentalnosc z zachodnia-podroze ksztalca a czasem nawet i wiecej jak anizeli szkola.

[olek_01]

Tak jest - prawda - ja pracuję w Czechach w Pilźnie w Panasonicu i teraz ( po
prawie 2 miesiącach) umiem złozyć duzy plazmowy telewizor z serii Viera - wiem
jak robić żeby dobrze złozyc - poznałem innych ludzi powoli wrastam w
społeczność Pilzna - słowem bardzo piekne miasto i piękny kraj - ale przede
wszystkim - NORMALNY . pozdrawiam.

[Gość: Gość portalu]

Czesc,
Ja mam 33 lata i jednak sie boje wyjechac. Mam kredyt na mieszkanie i dobra prace (informatyk). Ale ciagnie mnie jak cholera za granice!!! Nie wiem czy sie zdecyzuję.

Pozdr.

[Gość: virek]

po co sie przeniesli do Wawy, aby nam zabrac prace, nam rodowitym warszawiakom,
a siedziec w Krakowie!!

[Gość: ola]

W 1997 roku wyjechalam do Anglii, zaraz po studiach. Pobyt był w pelni legalny,
znałam chm... średnio dobrze angielski. Szukałam pracy ok. 1 miesiąca, znalazłam
w biurze, pierwsze zarobki może nie rewelacyjne, jak na angielskie warunki, ale
bardzo źle sie nie żyło.
W 2001 powrót do Polski, do Warszawy (pochodzę z Łodzi) - miałam wtedy 4 letnie
doswiadczenie w biurach finansowych w Londynie, bardzo dobry angielski i pełną
nadzieję, iż w Polsce jest ok. Po 10 miesiacach poszukiwania pracy i wysłaniu
400 ofert trzeba było odgrzebać ciotki z którymi nie miałam kontaktu przez
naście lat i dopiero wtedy udało się znaleść pracę. Dziś już mam pracę wyłącznie
dzięki sobie i może jest trochę lepiej, ale ogólnie to Polską sie strasznie
rozczarowałam. Czy wyjazd jest pójściem na łatwiznę? A po co utrudniać sobie
zycie mieszkajac w Warszawie?
P.S. Mieszkam w Warszawie wyłacznie z powodu pracy męża, gdyby nie on juz dawno
wróciłabym do Londynu.

[Gość: Ja]

Kazdy krakowiak przenoszacy sie do Warszawy moze i zabiera miejsce pracy w
stolicy, ale za to zwalnia w Krakowie. Spojrz na to z tej strony, i rozwaz
przeniesienie sie na prowincje :)

zalezy

[Gość: chinche]

warszawa nie jest rajem - ja przenioslam sie do warszawy z wroclawia tylko i
wylacznie z powodu narzeczonego
on nie chcial do wrocka bo tu nie mialby szansy na prace w swoim ukochanym zawodzie
tylko jak sie przeniesiesz do wawy to nie marudz na ceny mieszkan

ja gdyby nie on juz dawno bylabym w ameryce lacinskiej bo dla mnie tam sa
ciekawsze perspektywy niz garkuchnia w uk

[Gość: ania]

zdolne osoby poradza sobie wszedzie. jak ktos jest w stanie w Polsce zarobic
powyzej sredniej krajowej to i w UK nie wyladuje w garkuchni. ja tam mialam
srednie zarobki w Polsce i mam srednie jak na Szkocje. roznica taka ze prace
moge sobie zmienic kiedy chce bez wlazenia nikomu w d... i nie musze dopraszac
sie o swoja wyplate tak jak w ostatniej pracy w Polsce. nie spotyka sie tez
jakiejs dyskryminacji wobec Polakow - dostalam kredyt hipoteczny po 2.5 roku
pobytu w kraju. a do Polski juz nie wroce bo nie mam charakteru "Silaczki" i
nie chce skonczyc jak ona :))))

[mary_an]

Moja kolezanka po studiach wyjechala za granice, ma kilkuletnie doswiadczenie i
zarabia 3000-4000 Euro. Wole 4 tys euro niz 5000tys zl

[Gość: Martin]

Z własnego doświadczenia wiem, że emigracja zewnętrzna to krozpoczęcie życia
praktycznie od nowa. Prawdą jest, że jak ktoś jest obrotny to poradzi sobie
wszędzie, ale nie zawsze każdy ma tą szansę, by uczciwie wystartować na
poziomie równym swemu wykształceniu. A propos wypowiedzi na temat "modnych" i
nieprzemyślanych kierunków. Ilu jest takich osób, które skończywszy takie
kierunki jak prawo nie umiało znaleźć pracy?
Nie chciałbym nikogo krytykować, ale jeśli jest się na uprzywilejowanej pozycji
majątkowej, to wypada patrzeć z własnej perspektywy. Gdyby państwo polskie
dawało możliwości rozwoju dla licznej rzeszy wykształconych i stwarzało warunki
łatwiejszego zakładania firm, sporo osób by zostało.
Jednym ze sposobów rozwiązania problemów nie do rozwiązania jest pójście na
łatwiznę, tak, wyjechanie za granicę.

A kiedy widzę te całe zamieszanie o emigrację do GB, no cóż, zawsze nowości
budzą emocje.

MfG

[Gość: skorias]

Ciekawe jako kto???

[mary_an]

Skonczyla dwa fakultety: prawo i ekonomie pracje w zawodzie, wcale nie trzeba
po studiach wyjezdzac i pracowac z McDonald's

[Gość: Nelly]

Kolejny jakże prowokacyjny temat z cyklu: czy emigranci to geniusze czy
nieudacznicy.I kolejna wojna między tymi, którzy uważają, że w PL można sobie
doskonale poradzić a tymi, którzy uważają, że można, tylko po co.

[Gość: loszko]

Swieta racja. Sa ci ktorzy zycie sobie lubia ulatwiac i ci co ulatwiac go sobie
nie chca.

[Gość: ania]

nieudacznikiem jest ten kto nie wykorzysta swojej szansy, gdziekolwiek sie ona
nie pojawi.

[Gość: l]

a po co chcesz oceniać? każdy ma swoje życie
żyj i daj żyć innym

[Gość: emigrant]

nie bujcie sie wyjechac spie..jcie z tego po..ego kraju tu wam kazdy
polak pomoze ten sam ktury w polsce by wam noge podstawil a 6000 tys zl to
smiech najnizsza pensja gwarantowana to ok4000 tys zl

[Gość: Ewa]

Czasem gdzies sie jedzie dlatego ze cos trzeba w zyciu zmenic,
poexperymentowac... Przelicznik zlotowek na Euro czy na dolary nie odzwierciedla
jakosci zycia. Jest jeszce rodzina, przyjaciele, znajomi, wspolpracownicy....
No i sprawy bardziej subtelne, jak sposob myslenia, jakosc zycia. Jesli
zarobisz duzo, ale zycie jest okropne, co z tego? Ja mieszkam od 12 lat w USA.
Wyjechalam impulsywnie, zycie mi sie w Polsce ukladalo dosc dobrze pod wzgledem
profesjonalnym, are reszta byla w dolku. Wybralam sie do USA, i zycie mi sie
zmienilo, przewrocilo sie do gory nogami... Bardzo mi bylo ciezko na poczatku,
ale tez bardzo ciekawie. Teraz mysle o USA jak o swoim domu, z plusami I
minusami. Zarabiam srednio, pracuje ciezko, zycie jest drogie, Amerykanska
ekonomia w dolku, no i dol polityczny... Jednego mialam dyrektora nad soba ktory
mnie dyskryminowal, musialam walczyc. No ale w dalszym ciagu jest ciekawie. Na
"stare lata" ucze sie grac na pianie i chodze na lekcje baletu. Nikt mnie od
grzesznic nie wyzywa jak sie w kosciele nie pojawie w niedziele. Nikt mnie
palcami nie wytyka jako "stara panne" (a wytykali, wytykali 12 lat temu). To
taka wymiana – duzo wolnosci osobistej, ale miniej rodzinnej bliskosci. Ja
zawsze bylam za woloscia. Nie pasowalo mi zostac Matka Polka. No, ale czasem
tesknie za Polska, mysle o tym jak by mi sie zycie ulozylo gdybym nie wyjechala.
Moze bym I wiecej zarobila, rozwinela sie profesjonalnie lepiej…? A moze nie?.
Uczylabym sie grac na pianinie, czy wychowywalabym dzieci? Jak przyjade z
wizyta, spytaj mi sie jak mi sie tu zyje, nie tylko ile zarabiam. :)

[Gość: eol]

kim trzeba być w Polsce, by zarabiać 6000 zł. Ile z tego podatku? W UK to
pensja sprzątaczki. Jeśli masz dyplom, znasz język i jesteś ambitny, będziesz
tu pracował w swoim wymarzonym zawodzie za normalne pieniądze. Osiągniesz to
łatwiej, niż w Warszawie. Jeśli to nazywasz łatwizną, proszę bardzo. Zostań w
kraju na wieki wieków amen (ja się nie zarzekam, że nie wrócę), tylko nie
narzekaj, że padasz na pysk za tak niewiele. Owszem, w Polsce to są pieniądze,
ale kiedyś będziesz chciał pojechać na wakacje trochę dalej, niż do Ustki.
Zostaną tanie pensjonaty po sezonie.

coś dla 40-latków.

[Gość: leo]

Mamy parę doświadczeń z radzeniem sobie ze skutkami tzw. transformacji
ustrojowej, słowem: tworzymy odrębny gatunek, który przetrwał wszystko i nie
musi nikomu nic udowadniać. Teraz w UK opiekuję się staruszkami. Dla wielu to
nie jest bardzo ambitne zajęcie, zwłaszcza, że przed wyjazdem z kraju
kierowałem małym działem marketingu, i to bez ciotki w zarządzie. Ani myślę
zmieniać pracę, utrzymam z tego rodzinę bez zabijania się po godzinach
(wszystkiego 40-50 godz/tyg), praca spokojna i satysfakcjonująca, spotykam
ciekawych, mądrych ludzi, którym jestem potrzebny. Rozwój, proszę bardzo,
pracodawca zapłaci za każdy kurs związany z pracą, bylebyś parę lat został.
Rozpychanie się łokciami na ścieżce awansu nie leży w mojej naturze. Wolę
fotografię, na którą mam duużo czasu po godzinach.

[olek_01]

Ja sądzę że mieli duuużo szczęścia ,normalnie to nie ma szans żeby zarabiać choć
1 700 złotych :/

ładna mi łatwizna..

[truten.zenobi]

wyjazd to nie tylko duza kasa ba wręcz przeciwnie kasa jest większa tylko wtedy
gdy sie uda dla wielu pewnie pewnie nie.

a do tego dużo większe wymagania, więcej pracy trzeba włozyć, zaczynać od zera,
i ryzyko duze...

i Ty to nazywasz łatwizną?

ps. a wpolsce rzeczywiście mozna zarobic całkiem nieźle jesli jest sie
poszukiwanym (a nie wysokiej klasy ) fachowcem lub ma się "plecy"
ci twoi znajomi to który przypadek?

[wahwah]

co ja na to?

[Gość: a.]

Ja zapewnie nie jestem typowym emigrantem – wyjeżdżałem bowiem kilka razy, aż w
końcu wróciłem do Polski i mam zamiar zostać tu do końca życia.

A historia była prosta. Najpierw po maturze Anglia (przedłużone wakacje – 5
miesięcy), powrót na studia, potem Szkocja, Francja, USA. Zawsze wyjazd na
wakacje, a potem powrót do Polski na uczelnię. Wiele widziałem, wiele się
nauczyłem – ale tzw. życia, nie zawodu i tym podobnych, bo prace jakie tam
wykonywałem były proste – zbiór winogron, truskawek, szparagów, praca w
fabryce, w ekipie remontowej, itd. Widziałem Polaków, którym się powiodło i
takim, którym się nie powiodło. Wiem, jak się żyje tam i tu. Dostrzegam wady
Polski i zalety państw zachodu.

Po tym wszystkim jednak zdecydowałem się w końcu na pozostanie w kraju.

Dlaczego?

Po pierwsze dlatego że go kocham. Duże słowo, ale tak jest. Pod koniec każdego
z tych wyjazdów dostawałem świra – wszystko mnie w takiej Anglii, Szkocji czy
innych wkurzało, nie mogłem doczekać się powrotu do mojej Warszawy.

Jedni to mają, inni nie – ale jest to dla mnie bardzo ważne.

Po drugie wróciłem dla rodziny. Mam tutaj Mamę, Tatę, Brata, ciocie, wujków,
itd. (nie pisze o Narzeczonej, bo z nią mógłbym pojechać przecież i na koniec
świata). Rodziny zaś w innym miejscu na ziemi bym ich nie miał – a zamiast tego
wokół mnie byłoby mnóstwo obcokrajowców, z którymi (choć są bardzo mili i
pomocni) nie jestem w stanie dogadywać się tak dobrze jak z rodakami. Poza tym
co to za życie bez imienin u mojej Mamy, bez wpadania do domu rodziców – ot
tak, po prostu, bez planowania i wykupywania miejsca w samolocie na pół roku
wcześniej.

Po trzecie mam tu przyjaciół. Dobrze mi z nimi i nie chce mi się szukać nowych.

Po czwarte – chcę być prawnikiem (skończyłem już w RP nauki polityczne, a za
pół roku skończę prawo) i mogę nim zostać tylko tutaj. Bariera językowa,
narodowościowa i kulturowa jest bowiem za duża do pokonania przeze mnie. Nawet
jeśli poznałbym angielski na tyle dobrze, aby brylować na sali sądowej w UK to
szczerze wątpię, iż założone przeze mnie prywatna praktyka odniosłaby tam
sukces.

Prawnicy to bowiem nie informatycy – ci są bardziej „przywiązani” do miejsca
swego urodzenia.

To są moje powody dlaczego zostać. Szanuję jednak i rozumiem tych, którzy
zadecydowali inaczej niż ja i moja Narzeczona. Podziwiam ich za odwagę i
doceniam poświęcenie – bo wiem, że w głębi każdej z poznanych przeze mnie na
obczyźnie dusz istnieje miejsce dla Polski, rodziny i przyjaciół. I że każdy z
nich za czymś w kraju tęskni.

A dyskusja o problemie emigracji jest moim zdaniem jałowa. Jedni odniosą sukces
w Polsce, inni w Anglii. Niektórzy poniosą porażkę w Dundee, inni we Wrocławiu.
Jedni tęskni za krajem, innych to nie obchodzi. Niektórym jest łatwiej tu,
innym tam.

Znam jednak ludzi, którzy w Polsce mają pałace jakie swego czasu miał Saddam i
wiem, że doszli do nich ciężką pracą własnej głowy (bo na własnych mięśniach to
nikt nigdzie się nie dorobił) i gorąco wierzę, iż będę jednym z nich. Tego
samego życzę tym, którzy zdecydowali się nażycie poza Polską jednocześnie
apeluję – nie zapominajcie skąd jesteście i nie zapominajcie o waszej
Ojczyźnie. Do końca życia będziecie bowiem Polakami – ambasadorami naszego
kraju.

Mówienie za granicą o Polsce źle nie przyniesie wam honoru (a wiem, że część
osób tak niestety mówi – i zawsze przykro mi się tego słuchało; zwłaszcza w
obecności autochtona – który słuchał tego z niemniejszym niż ja zażenowaniem…)

Na koniec wszystkich czytających pozdrawiam i życzę wielu sukcesów w roku 2007!

a.

PS. Nie zarabiam tu kokosów – pracuje w kancelarii i dostaję 2.000 na rękę
(3.000 brutto). Narzeczona podobnie – więc generalnie nie jest źle (w końcu
jesteśmy młodzi), ale też nie jest rewelacyjnie. Wierzę jednak, że za chwilę
skończę prawo i dostanę się na aplikację radcowską (dam sobie radę, dobrze się
uczę;) – a potem już będzie lepiej.

W międzyczasie dorabiam sobie pisząc pozwy, opinie, udzielając porad prawnych.
Z kolegami rozkręcamy własną działalność gospodarczą.

Moim planem zaś jest być tak samo (a nawet więcej) warty w wieku lat 60 jak w
35. praca fizyczna którą wykonywałem za granicą takiej gwarancji mi nie dawała.

[Gość: zbynio]

generalnie podpisuję się obiema rękami pod tekstem, że ta dyskusja zaczyna
przypominać tę o wyższości Bożego narodzenia nad świętami wielkiej nocy...

cała ta gadka bierze się z lęku i niepewności - tych co wyjechali (bo nie
wiedzą czy dobrze zrobili, bo źle się czują w nowym miejscu, bo czują że coś
tracą, bo rodzina na święta coś tam pobąkuje o gasarbaiterach myjących kilbe,
itd.)

i tych co zostali (bo "obcokrajowcy" w czasie krótkich epizodów w Polsce na
wakacjach opowiadają jakich to kokosów tam nie koszą, jacy to głupi są ci co
zostali, itd.)

a prawda leży po środku: każdy jest kowalem swego losu i to, co w życiu
dostaniemy jest zależne od nas samych. zwalanie swego "nieudacznictwa" na kraj
w którym przyszło żyć jest moim zdaniem niemęskie i tyle.

popieram też tekst o niesr... we własne gniazdo. jak twoja Matka była Polką, a
ojciec polakiem to ty też będziesz Polakiem do końca życia - i żaden paszport
tego nie zmieni. gadając na Polskę, gadasz na siebie...

pozdr

[sajjitarius]

"jak twoja Matka była Polką, a
ojciec polakiem to ty też będziesz Polakiem do końca życia"

Skoro moja matka byla Polka a ojciec Polakiem, i z tego tytulu ja do konca
zycia tez bede Polakiem, to czy moje dzieci, majac ojca Polaka tez do konca
zycia beda Polakami...nawet nie bedac nigdy w zyciu w Polsce ? I nie mowiac po
polsku ? Skad w mieszkancach nad Wisla tyle plemiennej megalomanii...moim
zdaniem rzeczywistosc jest znacznie prostsza....to ze urodzilismy sie w tej
samej krainie nad Wisla i mowimy tym samym jezykiem ojczystym jest w duzej
mierze po prostu czystym kosmicznym przypadkiem. To ze dzisiaj mnie nad Wisla
nie ma, a Ty dalej tam siedzisz przypadkiem juz nie jest.

[Gość: zbynio]

a kim niby jesteś? obywatelem świata? "europejczykiem"? dziś polakiem, jutro
anglikiem, bo w UK zmywasz tam gary, czy jesteś dyrektorem od 5 czy 10 lat?

jakoś tak to już na tym świecie jest, że Tatarzy - obywatele polski - są
Tatarami, mimo że ich potomkowie przybyli na te tereny wiele setek lat temu, a
część z naszych emigrantów chce się pozbyć "polskości" już na lotnisku na
Okęciu.

albo probelm jest inny i Ty po prostu nie potrafisz zorzumieć subtelnej różnicy
pomiędzy obywatelstwem a narodowością...

dlatego reasumując: zostańmy każdy przy swoim - powiem ci jednak jako
ciekawostkę, iż w systemach prawnych państw Europy istnieje coś takiego
jak "ius sanguinis" (poczytaj trochę) i swej polskości nie zmażesz, choć pewnie
bardzo byś chciał(a). a w państwach gdzie jest ius soli o takiej subtelności
jak narodowość także się nie zapomina...

off topic:

ponawiam apel - "zły to ptak, co w swoje gniazdo..."

mądry zrozumie, głupi będzie polemizował...

ps. polska megalomania? nie bądź smieszny (smieszna) - to raczej z ciebie
przemawia jakiś kompleks...

[sajjitarius]

Gość portalu: zbynio napisał(a):

> a kim niby jesteś? obywatelem świata? "europejczykiem"? dziś polakiem, jutro
> anglikiem, bo w UK zmywasz tam gary, czy jesteś dyrektorem od 5 czy 10 lat?
>
> jakoś tak to już na tym świecie jest, że Tatarzy - obywatele polski - są
> Tatarami, mimo że ich potomkowie przybyli na te tereny wiele setek lat temu,
a
> część z naszych emigrantów chce się pozbyć "polskości" już na lotnisku na
> Okęciu.
>
> albo probelm jest inny i Ty po prostu nie potrafisz zorzumieć subtelnej
różnicy
>
> pomiędzy obywatelstwem a narodowością...
>
> dlatego reasumując: zostańmy każdy przy swoim - powiem ci jednak jako
> ciekawostkę, iż w systemach prawnych państw Europy istnieje coś takiego
> jak "ius sanguinis" (poczytaj trochę) i swej polskości nie zmażesz, choć
pewnie
>
> bardzo byś chciał(a). a w państwach gdzie jest ius soli o takiej subtelności
> jak narodowość także się nie zapomina...
>
> off topic:
>
> ponawiam apel - "zły to ptak, co w swoje gniazdo..."
>
> mądry zrozumie, głupi będzie polemizował...
>
> ps. polska megalomania? nie bądź smieszny (smieszna) - to raczej z ciebie
> przemawia jakiś kompleks...

Dla Twojej informacji jestem Kanadyjczykiem. Swojej Polskosci nie usiluje
zmazac, nie mam takiej potrzeby. A polemika z tym co napisales nie jest taka
bezpodstawna, ale po prostu ja zbyles milczeniem. Powtarzam jeszcze raz, jesli
ja urodzilem sie i wychowalem w Polsce, moja matka i ojciec byli Polakami, i
jesli wedlug Twej zasady w zwiazku z tym ja tez na zawsze pozostane Polakiem,
to czy wobec tego moje dzieci majace rodzicow Polakow (wedlug Twojej
definicji), dzieci ktore nigdy w Polsce nie byly, urodzily sie i wychowaly w
Kanadzie, po polsku nie mowia i w Polsce nigdy nie byly, to te dzieci tez na
zawsze beda Polakami. Podlug 'zasady' przez Ciebie wypowiedzianej, tak sa
Polakami i tej polskosci nigdy nie wymarza...mam pomysl, powiedz im to
osobiscie...gwarantuje Ci ze Cie wraz z Twoimi subtelnosciami wysmieja...

[lhasa]

Hmmm...jesli urodziles sie w Polsce, twoi rodzice sa Polakami to z której strony
jestes Kanadyjczykiem? Powiedzialabym raczej,ze Polakiem mieszkajacym w Kanadzie...

[sajjitarius]

lhasa napisała:

> Hmmm...jesli urodziles sie w Polsce, twoi rodzice sa Polakami to z której
stron
> y
> jestes Kanadyjczykiem? Powiedzialabym raczej,ze Polakiem mieszkajacym w
Kanadzi
> e...

Tak jestem Kanadyjczykiem. Z mocy prawa mojego kraju, Kanady. Niezaleznie od
tego co niewolnicy w Krapolandii se mysla nad butelka z piwem, w oparach
alkoholu. A nawiasem mowiac, ilekroc mam do czynienia z wszelkiej masci
urzedami kanadyjskimi, czy brytyjskimi to na pytania o narodowosc (nationality)
zawsze odpowiadam 'Canadian', i ewentualnie pokazuje paszport kanadyjski. Nikt
nigdy tego ani nie kwestionuje, ani tez nie kaze mi sie spowiadac z ktorej
strony jestem kanadyjczykiem, i cz na pewno tym prawdziwym. Nikomu nie
przychodzi do glowy sprawdzac czy przypadkiem nie mialem zyciowego pecha
urodzic sie w Krapolandii i na tej podstawie kwestionowac prawdziwosc mojej
Kanadyjskosci...wbrew zakleciom Krapoli w Najciemniejszej, ktorym to sie w
glowach nie miesci...

[Gość: zbynio]

cofam miły ton z poprzedniego postu. jesteś zakompleksiony na maksa.

żegnam ozięble

Mily ton ?

[sajjitarius]

Na przyklad taki:

"a kim niby jesteś? obywatelem świata? "europejczykiem"? dziś polakiem, jutro
anglikiem, bo w UK zmywasz tam gary, czy jesteś dyrektorem od 5 czy 10 lat?"

?

[Gość: loszko]

Popieram w 100 % sajjitarius. Z bardzo prostej przyczyny. Idac dalej tropem
zbynio to jesli moj ojciec byl polakiem i jego tez byl polakiem i pra pra pra
dziadek byl polakiem i ja dlatego tez jestem polakiem to ja sobie tak mysle, ze
my wszyscy jestesmy malpami, chyba ze ktos wierzy w kreacjonizm.

[iwka901]

Jesteś Polakiem mieszkającym w Kanadzie, a nie żaden "Canadian" i Twój paszport
nic nie zmienia i Ty o tym wiesz. Dlatego odwiedzasz polskie fora jak np. to i w
dodatku aktywnie uczestniczysz w dyskusji pisząc po polsku. Politowanie budzi
polaczek wmawiający sobie i innym, że jest innej narodowości i teraz jest
lepszy, a inni gorsi. To żałosne i prymitywne.

[Gość: zbynio]

tak niestety dla Ciebie jest. ściślej rzecz ujmując: twoje dzieci będą
obywatelami Kanady narodowości polskiej (jeśli twoja żona też jest polką, bo
jeśli nie to sprawa się komplikuje).

a co te dzieci sobie o mnie pomyślą mnie nie obchodzi:) poradź im żeby przeszły
się do waszego urzędu emigracyjnego i tam porozmawiały z paniami z okienka -
nie powiedzą nic ponad to, co ja powiedziałem.

a teraz obrazowo:

tacy np. Żydzi, choć przez 2500 lat nie mieli własnego państwa nie przestali
być Żydami (narodowość) i dziś np. ci co mieszkają w NY też nimi są - mimo, że
nie muszą mieć obywatelstwa państwa Izrael.

co więcej ich dzieci swoją "żydowskość" pielęgnują - czego sobie, Tobie i twoim
dziecią życzę...

pozdrawiam

ps. jak napisał z ktoś obok - nie jesteś kanadyjczykiem, tylko obywatelem
Kanady narodowości polskiej (swoja drogą byłem - ładny kraj:)

[sajjitarius]

Gość portalu: zbynio napisał(a):

> tak niestety dla Ciebie jest. ściślej rzecz ujmując: twoje dzieci będą
> obywatelami Kanady narodowości polskiej (jeśli twoja żona też jest polką, bo
> jeśli nie to sprawa się komplikuje).
>
> a co te dzieci sobie o mnie pomyślą mnie nie obchodzi:) poradź im żeby
przeszły
>
> się do waszego urzędu emigracyjnego i tam porozmawiały z paniami z okienka -
> nie powiedzą nic ponad to, co ja powiedziałem.
>
> a teraz obrazowo:
>
> tacy np. Żydzi, choć przez 2500 lat nie mieli własnego państwa nie przestali
> być Żydami (narodowość) i dziś np. ci co mieszkają w NY też nimi są - mimo,
że
> nie muszą mieć obywatelstwa państwa Izrael.
>
> co więcej ich dzieci swoją "żydowskość" pielęgnują - czego sobie, Tobie i
twoim
>
> dziecią życzę...
>
> pozdrawiam
>
> ps. jak napisał z ktoś obok - nie jesteś kanadyjczykiem, tylko obywatelem
> Kanady narodowości polskiej (swoja drogą byłem - ładny kraj:)


Dziwne. Nikt, ani w Kanadzie, ani w UK nie kewstionuje mojej kanadyjskosci, ani
nie docieka czy ona prawdziwa, czy taka sztuczna. Moj paszport wystarcza. Tylko
Krapolanie maja upierdliwa sklonnosc do wmawiania innym kim sa i kim czuc sie
powinni. Dla Twojej informacji, prawo kanadyjskie nie rozroznia
pojec 'obywatelstwo' i 'narodowosc' kanadyjska. Pojecia 'citizenshhip'
i 'nationality' sa uzywane zamiennie.

[sajjitarius]

Nie bardzo rozumiem co masz na mysli piszac:

"poradź im żeby przeszły się do waszego urzędu emigracyjnego i tam porozmawiały
z paniami z okienka nie powiedzą nic ponad to, co ja powiedziałem."

Waszego urzedu emigracyjnego ? To znaczy jakiego ? Kanadyjskiego ? W tym
urzedzie powiedza im dokladnie tyle, ze skoro urodzily sie w Kanadzie to sa
narodowosci (nationality) kanadyjskiej. I zapewniam Cie ze zadnemu urzednikowi
w urzedzie kanadyjskim nie przyjdzie do glowy sprawdzac czy rodzice przypadkiem
nie urodzili sie w raju nad Wisla by w jakikolwiek sposob jakos ich narodowosc
kanadyjska kwalifikowac. A jesli masz na mysli konsulat Polski, to po co niby
mialyby tam isc ? Nie czuja sie Polakami, nie maja zwiazkow z Polska, a to ze
jakis urzedas w Polsce z uporem maniaka twierdzi ze sa narodowosci polskiej to
tylko swiadczy o anachronicznym mysleniu urzednikow w Polsce. I nie tylko
urzednikow.

[lhasa]

Czyli totalnie odcinasz sie od swojej polskosci ?

[Gość: R.]

Szkoda rozmów na ten głupi temat. Podniecacie się tą emigracją jak nie wiadomo
czym. Chcielibyście wiedzieć, to połowa Śląska jest jedną nogą za granicą i
jakoś każdy się obył z myślą, że jeśli nie ma szans rozwoju to z patriotyzmu i
bycia hardym krajowcem rodziny nie wyżywi.
Wyjechanie na granicę to nie pójście na łatwiznę, ale doraźny środek na
stagnację w jakiej znajduje się Polska.
To, że udało się jednej osoby, a 10 innym nie, chyba o czymś świadczy!

Anachronizmy

[Gość: Adamo]

Gość portalu: zbynio napisał(a):
>... albo probelm jest inny i Ty po prostu nie potrafisz zorzumieć subtelnej
różnicy > pomiędzy obywatelstwem a narodowością...
----------------
Kazdy ma jakies pochodzenie ale to nie zmienia statusu prawnego obywatela.
Rozwazanie o narodowosci to takie ogladanie zdjec z albumow babuni. Oczywiscie
mozna byc z tych zdjec dumnym ale to jest to glownie zajecie w dlugie wieczoru
przy kominku i to wszystko.
Sledzac dyskusje na temat "emigracji" do Europy wydaje mnie sie ze glownym
problemem jest swoboda poslugiwania sie jezykiem danego kraju. Jesli ta
miejetnosc jest w pelni opanowana to problemy spoleczne nie sa inne niz przy
przeprowadzce w Polsce z jednego miejsca do drugiego