mam problem:(

[skorpionek87]

Mam niespełna 18 lat i mam poważny dla mnie problem. Przez długi czas byłem
sam... bardzo długi... na początku stycznia spotkałem się z dziewczyną
poznaną przez internet i coś mnie trafiło... byliśmy ze sobą jakiś czas, może
dwa i pół miesiąca. Po tym czasie ona stwierdziła że nie ma narazie czasu na
związki i musi o mnie zapomnieć... we wtorek tego tygodnia, po wcześniejszym
zaplanowaniu, spotkaliśmy się. Pogadaliśmi chwilę... może godzinę... i
sytuacja wymknęła się spod kontroli, zaczeliśmy się całować, rozmawiać o
naszym związku.. stwierdziliśmy że brak nam tego co było wcześniej.
Zaproponowała że powinniśmy zacząć wszystko od nowa i bardzo powoli, ja
oczywiście się zgodziłem.. ale chyba bardziej ze względu na lęk przed
samotnością niż na uczucia.. Teraz siedzę i zastanawiam się czy warto to
wszystko od nowa zaczynać. Bardzo przeżyłem tamto rozstanie i boję się że ona
znów zmieni zdanie a ja po raz kolejny będę cierpiał. Do tego dochodzi to, że
dzieli nas bardzo wiele.. ja jestem dosłownie biedny a ona ubiera się w
najdroższe ciuchy... mamy bardzo odmienne poglądy na temat życia itp. Ale ja
mimo to chcę z nią być. Jak się spotykaliśmy to było nam razem dobrze.. mi na
pewno. Teraz nie wiem czy powinienem dać sobie spokój czy próbować... i tak
się kiedyś rozstaniemy... boję się cierpienia ale samotności jeszcze badziej.

[izka82]

Powiem tobie "carpe diem", ja zawsze zyje wedlug tej zasady..choc przyznam, ze
nie zawsze sie sprawdza, szczegolnie jesli chodzi o uczucia..

Nie rozumiem tylko jednego! Dlaczego jestes taki pewnien ze kiedys sie
rozstaniecie??? A moze wybuchnie wielka milosc i ona kiedys zastanie
twoja..zona !!! :-)))

Ja na twoim miejscu nie zadreczalabym sie co bedzie w przyszlosci, poszlabym na
calosc :-D Stan zakochania to cos tak cudownego, ze warto zaryzykowac, zeby
czuc to przez choc najmniejsza chwilke ! :-))

Oczywiscie tobie zycze aby ta chwilka trwala dluzej :-)

Ciesz sie chwila i zyj pelnia, mysl pozytywnie chlopie, nie kalkuluj tylko rzuc
sie w wir milosci :-)))

To dobra rada od izki ;-)

ps. oczywiscie rozumiem twoj problem i dylemat jaki masz, ja mowie tobie tylko
co ja bym zrobila ! :) trzymaj sie !

[skorpionek87]

odnośnie "carpe diem" mam swoje zdanie i sądzę, że to troszke zgubna filozofia
na życie bo można przez to dojść tylko do nicości... A co do tego, że "jestem
pewnien", że się rozstaniemy to wcale taki pewny nie jestem ale różnice jakie
między nami dostrzegam raczej na to wskazują. Dzięki za radę Izka :* może
jeszcze coś z tego będzie:P

[white.falcon]

A jeżeli zrezygnujesz to w przyszłości lub na starość będziesz gdybał p.t. "co
by było gdyby...". Może "carpe diem" jednak nie jest najgorsze pod warunkiem że
nie skrzywdzi się nikogo dookoła, ani siebie samego. Ale od tego mamy rozum i
wolną wolę, by dokonywać dobrych dla siebie i innych wyborów. Życia za Ciebie
nikt nie przeżyje, więc lepiej przeżyj coś dobrego, niż tęsknij za czymś
nieuchwytnym i niewiadomo, czy realnym i istniejącym na tym świecie. Uczucia są
skomplikowane i nie ma czystego szczęścia w miłości. Miłości towarzyszą
wątpliwości różnego rodzaju, niepokoje, rozmyślania, czasem "bicie się z
myślami". Nie trzeba się bać - trzeba żyć. Powodzenia! :-)

[Gość: 123]

18-latek nie powinien mówić o samotności. Ale wnioskuję, że jesteś uczuciowym
facetem, a to czyni Cię słabszym w związku. A Ona może Cię zranić. Nie zakochuj
się jeszcze, traktuj kobiety sexualnie- ale z głowom. pomyśl raczej o nauce,
pracy,językach,sporcie na miłość masz jeszcze czs.
Pomogłem wielu znajomym w sercowych problemach i wiem coś o tym. Daje Ci mój
adres [e-mail] Ale najtrudniej pomóc sobie