facet a rodzice

[moni-aaa]

ja juz nie wyrabiam z swojej sutuacji.
mam kochajacego faceta,dobrego,uczynnego,chetnego do pracy i
troskliwego,tyle ze nie z wyzszym wyksztalceniem.moi rodzice zawsze
chcieli dla mnie jak najlepiej i przyslowiowego ksiecia z bajki.czy
oni maja racje mowiac ze w dzisiejszych czasach z facetem bez
wyzszych studiow nie mam co robic?wedlug nich to bez sensu.a ja na
to nei patrze-dla mnei najwazniejszy jest czlowiek sam a nie
wyksztalcenie(moj chlopak akurat ma srednie).ciagle sie kloce z
rodzicami a jak nie kloce to sa do mnie z dystansem bo nie akceptuja
mojego wyboru.

[strikemaster]

Studia można zrobić zaocznie. To w dzisiejszych czasach nie jest problem. Poza tym niejedna "uczelnia" ma poziom niższy niż przeciętna szkoła średnia.

[moni-aaa]

moi rodzice uwazaja ze nie bedac z kims na tym samym "poziomie
intelektualnym" to predzej czy pozniej sie rozstanie albo takie
zwiazki nie udaja sie bo predzej czy pozniej dojdzie do jakis
roznic..im chodzi i o same wyksztalcenie i o to ze zylo sie 3 czy 5
lat w tym tzw"klimacie studenckim"-czyli pelna kulturka ludzi
wyzszych a ci ze srednim i nizej to juz wulgarniejsi czy nie
rozumieja zycia.

[strikemaster]

Twoi rodzice źle uważają, znam przypadki takich związków i mają się one dobrze. Jeśli chodzi o wulgarność i tak nikt nie przebije takiego jednego doktora z którym miałem ćwicznia na polibudzie.

[10iwonka10]

>>>moi rodzice uwazaja ze nie bedac z kims na tym samym "poziomie
intelektualnym" to predzej czy pozniej sie rozstanie albo takie
zwiazki nie udaja sie bo predzej czy pozniej dojdzie do jakis
roznic>>>

A gdziez taki wielka roznica w poziomie intelektualnym pomiedzy
np.osoba ktora skonczyla tylko szkole srednia lub byle jkaie
prywatne, platne studia????



>>>im chodzi i o same wyksztalcenie i o to ze zylo sie 3 czy 5
lat w tym tzw"klimacie studenckim"-czyli pelna kulturka ludzi
wyzszych a ci ze srednim i nizej to juz wulgarniejsi czy nie
rozumieja zycia....

Nie rozumieja zycia????

Twoi rodzice to snoby chca sie chwalic zieciem po studiach.

[silic]

o to ze zylo sie 3 czy 5
> lat w tym tzw"klimacie studenckim"-czyli pelna kulturka ludzi
> wyzszych a ci ze srednim i nizej to juz wulgarniejsi czy nie
> rozumieja zycia.

Proponuję, by twoi rodzice wybrali się kiedyś do jakieś akademika i
przewaletowali tam ze 2-3 dni. Najlepiej w okolicach Juwenaliów bądź czegoś
podobnego. Myślę, że szybko zrewidują poglądy odnośnie "kultury", wulgarności
czy rozumienia życia.

[majenkir]

Trudno sie dziwic, ze rodzice chca jak najlpiej dla dziecka....
A czym sie zajmuje ukochany?

[ewa9717]

A pokaż im naocznie jakiegoś skur... z magisterium czy innym
doktoratem, może się przekonają, że dyplom to nie szczepionka, przed
niczym nie chroni, poziomu intelektualnego też nie gwarantuje.

[Gość: emily]

no nie gwarantuje niby.

ale jednak zawsze lepiej miec studia wyższe, niz ich nie mieć. poza tym sama
sytuacja studiowania jest swego rodzaju bazą, do któej mozna sie odwołać we
wspólnym życiu (na róznych poziomach) - a do czego odwołasz sie z chłopakiem,
który zakonczył edukacje na maturze?

związki z różnicą w wykształceniu jednak sie nie sprawdzają do konca, i nie jest
to przypadek.

[Gość: ferment]

Jak kocha to może postudiuje...zaszkodzić mu nie powinno...

[Gość: michal]

Bez obrazy ale Twoi rodzice ograniczeni sa :D ,
Studiowac powinno sie wtedy gdy jest to potrzebne do pracy w innym przypadki to strata czasu , jezeli Twoj facet radzi sobie bez mgr to po co mu on , bedza mu potrzebne to sam zrobi .
Poziom intelektualny i kulturka - heh dobre sobie jak dla mnie to tak samo zyga licealista, mgr i dr a po sesji studentow w piciu nikt nie przebije a czy to jest wyznacznik intelektu lub kultury to nie wiem .... .
Wulgaryzm taki sam tyle ze wykrztalciuchy czasami sie pilnuja ale gdy sa na luzie nie widze roznicy.
Wiedza - czesto ludzie po "dobrych" kierunkach sa ta "ograniczeni" ze nie wiedza nic poza swoja dzialalnoscia zawodowa .
Swoja wypowiedz opieram na tym ze obecnie studiuje 2 kierunek i to niby "renomowany" na " renomowanej" uczelni - ale i tak uwazam ze to nic nie znaczy pelno chamstwa i glupoty zarowno wsrod studentow jak i wykladowcow, pracownikow uczelni.Do tego dochodza moi koledzy i kolezanki : prawo ,medycyna , informatyka , budownictwo ,weterynaria wszedzie jest tak samo .
Wazne jak Ty sie z nim czujesz , czy potraficie sie "dogadac" w sferze uczuciowej i ogolnie w zyciu codziennym jesli tak to nie sluchaj rodzicow .
Pozdrawiam

[moni-aaa]

michałek:)-ja sie jak najlepiej z nim czuje,z tym nie mam
watpliwosci:)
wiem ze jest rozumny ale nie jest genialny ze wszystkich dziedzin-
jest taki akurat.
a z charakteru,zachowan pasuje mi naprawde super.
dobrze ze ma te checi do pracy,jest pracowity bo jakby nie mial
wyksztalcenia i checi to wtedy rozumiem bo nic by nie mogl.
moze wie nie jest najwazniejsze wiec samo wyksztalcenie ale
tzw:"zaradnosc zyciowa"?

[pochodnia_nerona]

Gość portalu: ferment napisał(a):

> Jak kocha to może postudiuje...zaszkodzić mu nie powinno...


A w sumie dlaczego ma studiować? Może nie chce, bo mu szkoda pieniędzy, a ma pasje, zainteresowania i nie czuje się niedowartościowany brakiem papierka...

[Gość: ferment]

>> A w sumie dlaczego ma studiować? Może nie chce, bo mu szkoda pieniędzy, a ma pa
> sje, zainteresowania i nie czuje się niedowartościowany brakiem papierka... <

Papierka...

O papierku przeważnie wypowiadają się ci, którzy... go nie mają

W dzisiejszych czasach nie ma wyjścia...stale trzeba się uczyć. Dlaczego nie
mają to być studia?
Jeżeli przeszkoda w brakach intelektualnych...trudno. Jeżeli w czystym lenistwie...
Studia dostarczają więcej niż tylko papierek. Nawet byle jakie rozwijają

[pochodnia_nerona]

Widzisz, jak łatwo o krzywdzące opinie, podszyte poczuciem wyższości? Zapewniam, że papierek posiadam, i to niejeden. Ale w przeciwieństwie do Ciebie wiem, że w dzisiejszych czasach bywa, że niewiele on znaczy, a cóż dopiero dla osób kochających się. Nie papier, ale dobre cechy charakteru oraz zaradność liczą się w dzisiejszym świecie, choć studia rozwijają. Na szczęście, nie tylko one. Stawiając na gorszej pozycji osobę, która nie ma wyższego wykształcenia (jako tę, której czegoś brakuje), wystawiasz sobie marne świadectwo, fermencie.

[Gość: ferment]

>pochodnia_nerona napisała:

> Widzisz, jak łatwo o krzywdzące opinie, podszyte poczuciem wyższości? Zapewniam
> , że papierek posiadam, i to niejeden. Ale w przeciwieństwie do Ciebie wiem, że
> w dzisiejszych czasach bywa, że niewiele on znaczy, a cóż dopiero dla osób koc
> hających się. Nie papier, ale dobre cechy charakteru oraz zaradność liczą się w
> dzisiejszym świecie, choć studia rozwijają. Na szczęście, nie tylko one. Stawi
> ając na gorszej pozycji osobę, która nie ma wyższego wykształcenia (jako tę, kt
> órej czegoś brakuje), wystawiasz sobie marne świadectwo, fermencie.<

Widać na takie świadectwo zasłużyłem. Zdarza się i mnie spotykać ludzi bez
wyższego wykształcenia, a na tzw. wysokim poziomie intelektualnym. Jednak
uważam, że jeżeli jest tatka możliwość, to należy się kształcić. Rzeczywiście
nie tylko szkoły rozwijają. Ze szkołą przeważnie jest łatwiej o rozwój.
Dobry charakter, zaradność to najczęściej nie wynik edukacji a wychowania, cech
wrodzonych.

[Gość: ferment]

Jeszcze dodam cytat 'z siebie':

>O papierku przeważnie wypowiadają się ci, którzy... go nie mają<

do pochodni_nerona piszę, że przeważnie. Czytał nieuważnie i napisał
nierozważnie, co cytowałem wcześniej:(

[Gość: basia]

Kobieta może mieć niższe wykształcenie niż jej partner, ale odwrotnie już się to
nie sprawdza. Uczucie przemija, pozostaje partnerstwo, a tu już się liczy
wiedza, kultura i uznanie dla partnera,. A jakie Ty uznanie będziesz miała?
Wtedy zobaczysz, że on Ci "nie dorasta do pięt". Już masz wątpliwości skoro
temat "wrzuciłaś na forum".

[moni-aaa]

widzicie-jedni piszecie ze wykztalcenie nic nie daje,ze to nie
gwarantuje szescia i nie jest wyznacznkiem szczelisliwego zwiazku a
drudzy-ze jednak zostaje partnersywo pozniej wiec te poziomy
intelektualne powinny byc podobne..przeklinac czy upijac sie moze i
ten z nizszym i ten z wyzszym wyksztalceniem ale te obeznanie w
kulturze studenckiej plus sama wiedzia jednak moze poroznia te
innego poziomu pary?:(

[pochodnia_nerona]

Gość portalu: basia napisał(a):

> Kobieta może mieć niższe wykształcenie niż jej partner, ale odwrotnie już się t
> o
> nie sprawdza.

Możesz napisać, na czym opierasz tę osłupiającą tezę? Że baby to niby mogą być nawet głupie, ale facet z niższym, niż wybranka, wykształceniem, to już dno?!
O tempora, o mores! Widać, że do niekórych nie doszły słuchy o pewnych zmianach w życiu Ziemian od XIX w...

[grenzik]

E tam. Ja mam średnie i znam pełno ludzi z wyższym, z którymi naprawdę nie ma
szansy na ambitniejszą rozmowę chociażby. A twoi rodzice to tak dla zasady
chyba, bo domyślam się, że twój facet to osoba kulturalna i wykształcona
kulturowo, że tak powiem. :)

[Gość: emily]

a ja nie wierze w ta "kulturalność" ludzi ze średnim wykształceniem.

ani w "kulturalnosc" absolwentów szkół wyższych prywatnych.

dodajmy: powątpiewam w kulturalnosc wszystkich, którzy nie ukonczyli UJ lub UW,
a i tak pośród absolwentów tychże "kulturalnych" znajdzie sie najwyżej ze 20%.

no ale ja rozczarowana życiem jestem :))))

[oleswava]

Rozumiem dylemat autorki wątku. Tyle, że w życiu nie ma łatwych
odpowiedzi. Czy twój chłopak będzie dobrym partnerem na resztę życia
dowiesz się jeśli to życie z nim rozpoczniesz. niestety decyzja o
wspólnym życiu z drugą osobą zawsze jest ryzykiem, choćbyś nie wiem
ile "za" i "przeciw" przeanalizowała.
Niemniej jednak, z doświadczenia wiem, że poziom intelektualny na
podobnym poziomie to ważny aspekt życia we dwoje. Z drugiej strony,
również z doświadczenia wiem, że poziom intelektualny nie zawsze
równa się wykształceniu. Znam parę małżeńską, w której mąż ma
skończoną zawodówkę a żona ma licencjat. On mimo swojego
wyształcenia czyta bardzo dużo książek i jak dla mnie jest chodzącą
encyklopedią z dziedzin takich jak astronomia i fizyka. Ona - pomimo
wykształcenia nic nie czyta i się kompletnie nie orientuje nawet w
geografii w zakresie podstawowym. Wiem, że to może rzadki przypadek
ale jest autentyczny.
Więc osobiście doradzam Ci - po prostu zwróć uwagę na to czy możesz
ze swoim chłopakiem porozmawiać o rzeczach, które i Ciebie
interesują. Czy macie wspólne tematy do rozmów? W małżeństwie
naprawdę ważne jest, by móc z małzonkiem prowadzić dyskusję na
równym sobie poziomie - o ile oczywiście i dla Ciebie dyskusje są
ważne.
Ale tez z drugiej strony zwróc uwagę (i wydaje mi się że to robisz)
na takie aspekty jak pracowitość - bo są i tacy faceci, z którymi
możesz całe noce przedyskutować o literaturze, albo polityce, a
którym w ciągu dnia nie bedzie sie chcialo ruszyć tyłka i poszukać
pracy.

Co do porad rodziców, to dobrze je brać pod uwagę, ale też spróbuj
szczerze przeanalizować ich motywację. Bo może być tak, jak to
zasugerował ktoś powyżej, że po prostu mają swoją wizję Twojego
życia, do którego nie pasuje pan technik, tylko pan magister. Tylko
że życie weryfikuje i tytuł niestety nie świadczy ani o charakterze,
ani o zdolności zarabiania pieniędzy. Niektórzy po "średniej" są
bardziej obrotni w sprawach zawodowych niż ci z tytułami - to też
wiem z własnych obserwacji. Rodzice na pewno wywieracjąc na Ciebie
ten nacisk chcą w jakiś sposób zabezpieczyć twoją przyszłość i twoje
szczęście. Tyle, że tego się nijak nie da zrobić, w życiu nie
ma "bezpiecznych decyzji". owszem, nie twierdze, że należy
podejmować decyzje bezmyślnie - trzeba zrobić wsyzstko co można by
się dobrze do nich przygotować, ale i zdawać sobie sprawę z tego, że
wszystko może się i tak inaczej ułożyć.

Twoi rodzice tez powinni zrozumieć, że decyzję co do swojego
partnera musisz podjąć sama, bo to jednak już twoje, odrębne zycie.
I jesli zdecydujesz się być ze swoim chłopakiem, to Ty zacznij na
nich wywierać nacisk, żeby go zaakceptowali i nie truli zięciowi
życia;)

[luci-fer]

To pogratulować rodziców- ich tolerancji i otwartości:/
Szkoda że oceniają człowieka bo jego wykształceniu- nie jeden uczony okazuje się
psycholem i tumanem! wiec co to za kryteria. Poza tym dla nich powinno być
najwazniejsze Twoje szczeście i radość, a nie ich poglądy!

Słabo...Ja bym zrobiła porządną narade rodzinną!

[dz4kczyl]

luci-fer napisała:

> To pogratulować rodziców- ich tolerancji i otwartości:/
> Szkoda że oceniają człowieka bo jego wykształceniu- nie jeden uczony okazuje si
> ę
> psycholem i tumanem! wiec co to za kryteria. Poza tym dla nich powinno być
> najwazniejsze Twoje szczeście i radość, a nie ich poglądy!
>
> Słabo...Ja bym zrobiła porządną narade rodzinną!


- dokładnie!! Bez sensu...wykształcenie można zawsze sobie
zrobić...najważniejszy jest charakter - kupić się go nie da...chociażby się
chciało bardzo

[matylda1001]

Dlaczego Twój facet nie kształcił się dalej, nie chciał, nie mógł?
To ważne. Może nie jest za póżno, żeby uzupełnił wykształcenie? Nie
dla Twoich rodziców, ale dla siebie, dla Cebie. Z wyższym
wykształceniem łatwiej żyć. Piszesz, że jest dobrym, porządnym
człowiekiem... studia go nie zepsują, najwyżej może być jeszcze
lepszy. Chociaż koleżanka mojej córki (z uczelni) wyszła za
kucharza, wszyscy się dziwili, a wydaje się, że oni są szczęśliwi.
Nie ma reguły.

[agulha]

Znam przypadek, że pani doktor z małej miejscowości wyszła za mąż (bez przymusu
typu ciąża) za kierowcę karetki pogotowia.
Żyją długo i szczęśliwie już jakieś 20 lat ;-).

[Gość: tylkotylda]

U mnie jest tak samo: rodzice nie akceptują tego z kim się związałam.Też nie
wiem co z tym zrobić...

[moni-aaa]

problem polega rowniez na tym ze w zwiazku z nie-wyzszym
wyksztalceniem wiaze sie zazwyczaj praca fizyczna.Tego moi rodzice
wlasnie nie lubia.Dla nich mezczyzna przez to ze ma wyzsze
wyksztalcenie(a najlepiej nie jeden ale z 2,3 skonczone kierunki)to
i wiecej bedzie zarabial i ma ten prestiz ze bedzie mial wysokie
stanowisko-czyli nie bedzie pracowal fizycznie.Dla nich to wstyd ze
corka po studiach a jak ktos spyta gdzie pracuje jej maz to powie-ze
gdzies fizycznie...o to tez wlasnie chodzi.

[jasiek111]

moni-aaa... można po technikum siedzieć przy biurku (ja), nieźle
zarabiać i nawet mieć perspektywy na awans. I to w dużej poważnej
korporacji. Wystarczy umieć się sprzedać i po prostu pracować. A
można po studiach ekonomicznych pracować 3 lata w ochronie (mój
bardzo dobry kolega)... Nie ma reguły. Praca fizyczna... zdarzała mi
się. Teraz zawodowo już nie, przynajmniej na razie, ale w domu
pracuję fizycznie i nie uważam tego za wstyd czy ujmę. A jak będę
musiał wrócić do pracy fizycznej w swoim zawodzie? Wrócę - narobić
się trzeba ale zarobki niczego sobie.

I uwaga na koniec :-) : studiowałem bodajże 6 lat w Politechnice
Warszawskiej. Nie skończyłem niestety, ale z własnego wyboru. Kiedyś
wrócę :-) . A skończyłem studia powiedzeniem prawdy jednemu z
wykładowców - jako jeden z kilku odważnych w jego karierze. Ponieważ
już wtedy od paru lat pracowałem, to po kolejnym podejściu do
egzaminu, specjalnym uwaleniu mnie i propozycji komisyjnego z
uśmiechem na ustach prof.dr hab. inż. powiedziałem, że dość mam
poniżania mnie i patrzenia na poniżanie innych i wrócę na egzamin
jak jego już tu nie będzie, a że jestem od niego młodszy o 40 lat to
mam na to duże szanse. I tak zostawiłem studia z jednym egzaminem w
plecy i jednym niezaliczonym projektem. Uprzedzę może kilka pytań
dodając, że studia w PW można wznowić w każdej chwili od przedmiotu
na którym się poległo, jeżeli jest on nie wcześniej niż na 5
semestrze.

I mam małżonkę, mgr inż. , którą poznałem jeszcze jak chodzilićmy do
podstawówek :-) . Mamy po 32 lata, znamy się od 17, spotykaliśmy się
przed ślubem przez 8, po ślubie jesteśmy 5. I jakoś tematów do
rozmów nam nie brakuje ;-)

ale się rozgadałem :-D


pozdrawiam - jasiek