Wśród ludzi...

[polnaro]

W podróży, w kolejce, czy przy innej okazji, kiedy trzeba czekać w
towarzystwie obcych osób, rozpoczynanie rozmowy uważacie za miłe i przydatne,
czy głupie i denerwujące?
Ja lubię rozmawiać, może już nie powinnam?

[zajbel]

Ostatnimi czasy przynajmniej raz w miesiącu jeżdżę pociągiem, podróż
trwa ok 5 godz i w zależności od tego kto jest w przedziale
rozmawiam lub nie. Ostatnio jechałam w towarzystwie bardzo przemiłej
pani bibliotekarki i usta nam sie nie zamykały. Staram sie aby
tematy rozmowy nie były zbyt intymne lub drażliwe dla innych
jadących. Nie rozmawiam o polityce, religii i chorobach.

[maria73]

to zależy....
nie wiem od czego ale tak jest.
Czasami rozmowa zaczyna się
w sposób niewymuszony i sympatyczny.
Natomiast - nic na siłę.
Nie zmuszam się do rozmowy
chociaż lubię rozmawiać z ludżmi.
Rozmowa musi być niewymuszona
inaczej po co się wysilać?

[jagodajna]

maria73 napisała:

> to zależy....
> nie wiem od czego ale tak jest.

.....czasem ta osoba ma po prostu zły dzień, lub też złapaliśmy ją po prostu w złym momencie, co jest przecież dość ludzkie i całkiem powszechne.
Być może ta osoba ma traumatyczne doświadczenia w rozmowie z obcymi, lub też jest po prostu ograniczona, bądź nudna, przez co znajomość z nią i tak nie stanowiłaby dla Ciebie wielkiego pożytku.

[polnaro]

Jednym słowem nic na siłę. Jednak to się wyczuwa intuicyjnie, czasem po kilku
zdaniach, czy warto, bądź, czy nie narzucamy się /przeszkadzamy/, albo wreszcie
i my możemy być nieciekawymi rozmówcami, wtedy należy się wycofać.
Przyznajcie, że czekanie przy rozmowach mija dużo szybciej.
Tylko, czy wypada nagabywać ludzi? Podobno nie jest to w dobrym tonie. Czytanie
przy różnym oświetleniu i migotaniu już nie jest fajne dla moich oczu więc
"nagabywam", ale odwagi wystarcza mi tylko gdy to panie i m/w rówieśniczki.
Trochę jak na forum, tyle, że okoliczności różne.

[maria73]

to się po prostu czuje...

[super222]

Jeżeli na przystanku autobusowym widzę osobę lub osoby
w podobnym wieku, mówię dzień dobry, bez względu na to,
czy ja te osoby znam bliżej czy nie. Najcześciej przecież
oczekujący to mieszkańcy mojego *kwadratu* na osiedlu.
Naturalnie mam na myśli tylko kobiety...Reakcje bywają
różne: od miłego uśmiechu, zdziwienie - w oczach pytanie
*czy ja ciebie znam*?, aż po odbruknięcie *...bry*.
Pewna śliczna licealistka ma np. zwyczaj mówienia dzień
dobry, do widzenia, dziękuje - wszystkim ludziom.
Gdy wchodzi do sklepu, poczekalni lekarskiej, wychodzi
z klatki schodowej itd. itd. Jak mi wyznała: nie wszyscy
odpowiadają (a kłania się przecież ludziom w wieku jej
rodziców) i dorastając ma dylemat - mówić nadal pozdrowienia
czy zaniechać??? Nie umiałam jej odpowiedzieć.
To sie po prostu ma...
Maria73 napisała: >to się po prostu czuje...<

[irene.jg]

Nie narzucać się, zaobserwować, uruchomić intuicję. Ostatnio w
przychodni lekarskiej bardzo spontanicznie zaczęła się rozmowa z
młodszą trochę przesympatyczną osobą (po paru zdaniach odgadłam w
niej ciało pedagogiczne), a po chwili przyłączyła się matka z córką,
chyba licealistką. Rozmowa była ciekawa i trwała nieustannie, tak
jak pogaduszki zaprzyjaźnionych osób. Kiedy matka z córką odeszła my
dalej z pierwszą panią gadałyśmy jak najęte, była ze swoimi synami.
Nie mogłyśmy się rozstać, dawno już tak nie miałam

[maria73]

oczywiście mówić !!!!!
Starszych też trzeba wychowywać...
na naukę nigdy nie jest za póżno !
Pojechałam kiedyś na wycieczkę
do Szwajcarii i wyobrażcie sobie
jak zaskoczone byłyśmy z koleżanką
kiedy wszyscy przechodnie nas pozdrawiali.
To i my zaczęłyśmy .Zrobiło się miło.

[pia.ed]

Bylismy z moim znajomym w Genewie, ale nikt nas nie pozdrawial na
ulicach.
Dlaczego???



maria73 napisała:
> Pojechałam kiedyś na wycieczkę do Szwajcarii i wszyscy przechodnie
nas pozdrawiali.

[dede43]

Dzień dobry mówie zawsze, wchodząc w "nowe" - nawet kupując kajzerki na
tradycyjnym stoisku w supersamie.
Pia.ed - pozdrawianie wszystkich w Szwajcarii pewnie nie dotyczy miejskich ulic,
a szlaków turystycznych. Przed laty u nas bylo to samo. Teraz mąż twierdzi, że
już nie i jego pozdrowienia dziwią ludzi.

[maria73]

na szlakach pozdrawiają się nadal prawdziwi turyści
o tych co idą zaliczyć schronisko i napić się piwa
to szkoda gadać !
Zobacz tylko jak są ubrani...
francja-elegancja )

[super222]

A w Bieszczadach - mówiono mi - że jak się
spotkają turysta z turystą, to padają sobie
w ramiona z radości. Bo się idzie, idzie, idzie
...a tu żywego człowieka nie uświadczysz
w promieniu kilku kilometrów.
Natomiast pozdrawianie na ulicach przechodniów
uważam za przesadne, co ci Szwajcarzy...???
Wytłumaczenie może być tylko jedno...oni *czuli*,
że spotkali cudzoziemki i się tak cieszyli.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie...

[aga-kosa]

Z Bieszczadami to prawda. Nasza córa spotkała tam swoje szczęście
przed 17 laty, wpadła MU w ramiona i tak tkwi do dziś .Jeżdżą nadal
w Bieszczady i dalej wszystkich turystów pozdrawiają .
Co do powitań i odzywania się do innych nasza babcia uczyła
nas:nawet świnia jak przechodzi obok człowieka mówi "roch" i ty też
masz mówić dzień dobry.Zapamiętały to wszyscy wnukowie.aga

Pozdrawianie sie ...

[pia.ed]

Myslalam, ze zaczeto pozdrawiac sie w calej Szwajcarii,
a tu tylko na szlakach turystycznych ...

Czyli takie same zwyczaje jak w Szwecji, i w innych krajach z
kulturą ...

[jadzia1948]

Witam, nie wiem czy chciałabym być ciągle pozdrawiana idąc ulicą.
Wchodząc do sklepu, do windy itp. tak, ale poza tym to nie wydaje mi
się możliwe każdej przypadkowo spotkanej osobie mówić "Dzień dobry".

[1skowronek]

We Francji do autobusów wchodzi się zawsze przednim wejściem i zazwyczaj "dzień
dobry" mówi się kierowcy. Jest to miłe.

[pia.ed]

Nie wiem czy, to takie mile dla kierowcy, bo kierowca przeciez musi
odpowiadac,
a bedzie to kilkaset razy w ciagu dnia ...
No chyba ze mowi sie tylko w powietrze bo taki zwyczaj ...

[agat-a52]

Ponieważ dość często jestem w Niemczech, teraz wróciłam na początku maja. I czego mi brakuje tu w Polsce, to właśnie tego miłego uśmiechu, tych pozdrowień przy mijaniu nawet nieznajomych. Mnie tak nauczono, że wchodząc do sklepu jednoosobowego należy powiedzieć dzień dobry i uśmiech. W Niemczech również przy wsiadaniu do autobusu pozdrawia się kierowcę. Przy kasie w marketach jesteśmy pozdrawiani, a po odejściu życzą nam miłego dnia, wieczoru, lub weekendu. Zauważyłam, że w naszych marketach, niektóre kasjerki przeszły już przeszkolenie i również zaczynają od dzień dobry. Myślę, że z czasem też dorównamy do tej cywilizacji, bo kto miał tych młodych nauczyć dobrych manier, kiedy tu niektórzy traktują to jako zwyczaj.

[pia.ed]

W Szwecji w lepszych supermarketach kasjerki maja obowiazek
mowic dzien dobry, i cos na pozegnanie,
ale robia to jak automaty ... i wcale to mi sie nie podoba.

Jesli ktos mnie pozdrawia, to powinien to robic dlatego ze mnie
lubi, a nie dlatego ze mu za to placa ...

W butikach elegancie ekspedientki witaja wszystkich przyklejonym
usmiechem. Wspolczuje im,
taki smile 8 godzin na dobe? To musi byc bardzo meczace ...

Autobusami nie jezdze (z wyjatkiem dwoch miesiecy letnich kiedy to
mozna kupic
Karte letnia, cos w rodzaju biletu miesiecznego, na ktory
mozna zwiedzac caly region).

Chetnie pozdrawiam kierowce - tez wchodzi sie przednimi drzwiami -
ale tylko wtedy kiedy autobus jest niemal pusty, a kierowca
sympatyczny!

Natomiast lubie jak ktos sie do mnie usmiechnie w kolejce do
sklepu ... czy w windzie, kiedy ludzie sa skazani na wlasne
towarzystwo i robia najlepiej jak moga w danej sytuacji





agat-a52 napisała:
W Niemczech ... przy kasie w marketach jesteśmy pozdrawiani,
a po odejściu życzą nam miłego dnia, wieczoru, lub weekendu.
Zauważyłam, że w naszych marketach, niektóre kasjerki
przeszły już przeszkolenie i również zaczynają od dzień
dobry ...

[dede43]

> agat-a52 napisała:
> W Niemczech ... przy kasie w marketach jesteśmy pozdrawiani,
> a po odejściu życzą nam miłego dnia, wieczoru, lub weekendu.
> Zauważyłam, że w naszych marketach, niektóre kasjerki
> przeszły już przeszkolenie i również zaczynają od dzień
> dobry ...

Niestety agat-o, wszystkie w super i hipermarketach we Wrocławiu juz tak sie
zachowują.
A dla mnie nie jest objaw dobrego wychowania,a jakieś idiotycznej tresury i to
nieumiejetnej.. Przeciez to odwiedzający, podchodzący, przychodzacy,
wchodzący mówi dzień dobry, a nie ten kto "siedzi i czeka" jak to pani
przy kasie. Rozumieniem podchodzaca ekspedientkę, która wówczas mówi "dzień
dobry, czy w czymś moge pomóc?". Ale kasjerka?. Uważam, że to ja powinnam
powiedzieć jej dzień dobry i długi czas jakoś żenowały mnie ich powitania
mówione przed moim dzień dobry.

[maria73]

myślę ,że niepotrzebnie robimy z tego problem.
Moja Babcia mówiła... kłania się pierwszy lepiej wychowany!

re,dzień dobry!

[anoagata]

Mario ! to jest zasada trwająca od lat miałaś super babcie, czego nie mogę
powiedzieć o sobie.Moja sąsiadka mówiła tak bozia dała mi zdrowie i życie i od
rana mogę mówić każdej sąsiadce dzień dobry jako pierwsza bez względu na wiek i
czy ją lubie czy nie nic jej na tym nie zależało.Bylo to jeszcze przed reformami
teraz jest trochę inaczej.

[agat-a52]

Rozumiem masz prawo do swojej teorii, ale mnie trudno pojąć, że wpajanie zasad dobrego wychowania nazywasz tresurą. Zgadzam się z Marią, że nie ma znaczenia, kto pierwszy, ale ten kogo dobrze ukształtowano. Mnie natomiast bardzo razi, gdy podchodzi ekspedientka z pytaniem "czy mogę w czymś pomóc". Jeżeli towar jest wyeksponowany na półkach, to powinna(moim zdaniem) poczekać, aż klient ją poprosi o pomoc. Oczywiście moja reakcja jest taka, że z uśmiechem dziękuję, ale też nie mam ochoty do zakupu w tym sklepie. Dodam jeszcze, że parę razy zdarzyło mi się taką panienkę poprosić o poradę i niestety w przypadku kremu, dziewczę nie miało żadnej wiedzy, poprostu przeczytała mi treść ulotki. A gdy kupowałam perfumy, pani doradzała mi promocyjny towar i też żadnej wiedzy. Więc pytam....w czym pani może mi pomóc? to jest też tresura?

[maria73]

to jest tresura + brak kompetencji.
W sumie wystawia to fatalną cenzurkę szefowi....
za brak właściwego przygotowania do obowiązków
podległego personelu.

[jagodajna]

"Dzień dobry" wypowiadane przez kasjerkę w supermarkecie,wchodzi w jej zakres obowiązków zazwyczaj, w małych sklepikach jest inaczej, "dzień dobry" wypowiadane czy to przez właściciela czy przez pracownika nie można nazwać to "tresurą".
Natomiast my mówimy o takim naszym. "ludzkim" pozdrowieniu i takiego nigdy nie za wiele - tak mi się wydaje))

[dede43]

Pewnie macie swoje racje, ja jednak tak zostałam wychowana, że jak gdzieś
wchodzę, czy jak do kogoś podchodzę to pierwsza mówię dzień dobry. Jeśli więc
wchodzę do małego sklepu - mówię dzien dobry w drzwiach; w wiekszym - gdy
podchodze do ekspedientki za ladą czy kasjerki przy kasie.
Oczywiście teraz już mnie nie dziwi, że obowiązkowa kasjerka hipermarketu
zaczyna liczenie moich zakupów od dzień dobry. Rozumiem, że ma to w zakresie
obowiązków. Nie jest to jednak do końca zgodne z savoir-vivrem J.Kamyczka i
dlatego nazwałam to tresurą.

[pia.ed]

Przypomnial mi sie malutki sklep osiedlowy,
do ktorego chodzilam na zakupy w czasie mego urlopu w Szczecinie.
Poniewaz byl najtanszy z kilku lezacych obok siebie sklepow,
wiec bylo tam zawsze 10 czekajacych,
a tylko jedna zwijajaca sie jak w ukropie
ekspedientka ...
Czy w takiej sytuacji mialam mowic dzien dobry?
Do kogo?
Trzymam sie zasady, ze jesli wchodze gdzies gdzie jest jedna - dwie
osoby, to mowie dzien dobry,
natomiast nigdy do tłumu

W Netto czy Lidl tez nie mowie dzien dobry, bo uwazam ze to jest
utrudnianie pracy zaganianym dziewczynom,
ktore w tego typu sklepach sa wszystkim:
kasjerkami, sprzataczkami i pakowaczkami na półki ...

[chochlik5]

Dzisiaj , może przed godziną wyszłam na balkon. Mieszkam na
parterze na osiedlu mieszkaniowym w którym między blokkami jak w
parku wyrosły drzewa i krzewy. Wczoraj odbywalo się ścinanie trawy a
dziciaj zjawił się pracownik zieleni i grabił wczorajsze
pobojowisko. Wspomniałam parę słów o jego pracy , a on bardzo
chętnie podjął rozmowę. Podjąl się tej pracy z konieczności po
upadku przedsiębiorstwa technicznego w ktorym dotychczas pracował.
Praca której się obeccnie podjąl nie bardzo mu odpowiadała. Skończył
przed laty przyzakładową szkołę zawodową o profilu technicznym.
Lepiej czuł sie w warunkach możliwości pracy zawodowej jakie poznał
w okresie Polski Ludowej, ale ma nadzieję przetrwać i wrócić w
lepszych czasch do wyuczonego zawodu. Mioło się pogadało.

[pia.ed]

Ta trawa musiala byc naprawde wysoka, bo u nas nigdy nie grabi sie
trawy po strzyzeniu trawnika.
To po prostu byloby za drogo ... a czas pracownika jest cenny.

A w jakim wieku byl ten pracownik zieleni miejskiej? Czy
rzeczywiscie ma szanse
doczekac "lepszych czasow"?
Bo w Polsce recesja dopiero sie zaczela, podczas kiedy inne kraje
zaczynaja wychodzic z dolka.



chochlik5
"Wczoraj odbywalo się ścinanie trawy a dzisiaj zjawił się pracownik
zieleni i grabił wczorajsze pobojowisko.