Witam

[kama1978k]

Witam. Ostatnio przypadkiem trafiłam na to forum i wróciło mnie nieprzyjemne
uczucie że mimo skończenia studiów prawniczych ( już kilka lat temu ) wciąż
nie zdecydowałam się na zrobienie aplikacji. Co roku obiecywałam sobie że
wezmę się za naukę i przystąpię do egzaminu ( już nawet nie ważne którego –
bo co roku zmieniały mi się koncepcje ) i co roku okazywało się ze są
ważniejsze ( lub tak je sobie kreowałam ) sprawy- ślub, przeprowadzka do
innego miasta w końcu urodzenie dziecka a teraz jego wychowanie. Kiedyś byłam
uparta i wszelkie moje postanowienia i ambicje realizowałam w pełni i w
bardzo szybkim tempie. Teraz ogarnia mnie zupełny marazm i tylko czasem jak
pomyślę sobie że przecież mam doskonałą bazę do tego aby w końcu coś
zadziałać – mam skończone studia prawnicze ( oraz dwa kierunki studiów
podyplomowych ) - zaczynam gromadzić potrzebne materiały do nauki. Po
chwili jednak ochota mija i znów kolejny rok oddala mnie od tego
przedsięwzięcia.

Piszę ten wątek bo może skrycie liczę na jakąś formę motywacji. Czy w ogóle
warto jest zaprzątać sobie głowę tą myślą – chodzi o to ze jednak trochę
czasu minęło i nie jestem pewna jak poradzę sobie z nauką. Pozdrawiam Kamila

[grygooor]

witam

jeszcze do niedawna zmagałam się z podobnym problemem. Studia skończyłam 4 lata
temu i choć od zawsze marzyłam o aplikacji radcowskiej, po pierwszym nieudanym
podejściu zaraz po studiach, odpuściłam sobie, załamałam się, zniechęciłam i
przestałam wierzyć we własne siły. W tym czasie pracowałam, wzięłam ślub,
kupiłam i urządzałam mieszkanie, zmieniłam pracę i trafiałam do sądu tu dopiero
zobaczyłam, że bez aplikacji mogę być co najwyżej zwykłym urzędnikiem (od 7.30
do 15.30, podpisywanie listy, uwagi kadrowca, zależność od kaprysów szefa itp.)
Ta beznadzieja i brak perspektyw zmobilizowały mnie do wytężonego wysiłku
(bardzo pomógł mi mąż, który cały czas we mnie wierzył i mi pomagał. Kosztowało
mnie to bardzo dużo pracy,mnóstwo wysiłku i sporo stresu, ale opłaciło się.
Wczoraj złożyłam wniosek o wpis na listę aplikantów radcowskich i jestem
najszczęśliwsza! Było warto, nie załamuj się i próbuj. Pozdrawiam

mam to samo

[jusia79]

witam!czytając Twój post, jakbym widziała swoje życie, z tą różnicą, że ja za
mąż dopiero wychodzę, mieszkania własnego jeszcze nie mam, a dziecko..i
chciałbym mieć i boję się:) na aplikację nie zdawałam jeszcze, bo nigdy nie
miałam odwagi, zawsze sie bałam, że sie nie uda, albo się uda:) zaraz po
studiach poszłam do pracy, jestem juz tam ponad 3,5 roku, zajmuję się podatkami,
zrobiłam nawet podyplomówkę w tym kierunku, w tak zwanym międzyczasie miałam
mnóstwo pomysłów, żeby zdawać na aplikacje (po drodze różne pomysły, którą
wybrać)...ostatnio zastanawiam się głęboko nad egzaminem na doradcę
podatkowego...ale aplikacja mi się marzy i to jeszcze jak, boję się że życie
przeleci mi przez palce, a ja tej aplikacji nie zrobie i będę tak gdybać
rozważać i nic nie zrobię...jak Was czytam to chce cos ze soba zrobic...

[frodo25]

grygooor a mogłabyś cos więcej napisać o pracy w sądzie. co tam takiego złego
jest, a przede wszystkim jak dostałaś tą pracę?

[grygooor]

hej, nie liczę specjalnie, że mi uwierzysz, ale to, że dostałam się do sądu to
łut szczęścia, akurat był nabór i jak to się mówi - znalazłam się w odpowiednim
miejscu w odpowiednim czasie:) Dziś nie żałuję 3 lat pracy w sądzie, dała mi
więcej niż 5 lat studiów, ale wiem, że nie mam duszy urzędniczej, gdzie czy się
stoi czy się leży kasa się należy. Potrzebuję wyzwań, zmian, chcę się rozwijać,
a w sądzie jak nie masz popchnięcia (czyt. pleców)to do emerytury będziesz
robić to samo i użerać się z paniami, które nawet nie potrafią włączyć
komputera, ale siedzą tam od zarania dziejów i będą cią pouczać. To po prostu
nie dla mnie, choć wiem, że ta niewiadoma, którą sobie teraz zafundowałam, może
na długi jeszcze czas odsunąć decyzję o powiększeniu rodziny... a może znowu,
po prostu zdobędę się na jakąś radykalną zmianę w życiu i podejmę kolejne
wyzwanie;) pozdrawiam

[asiakop]

Witaj
kojarzę twój nick z forum pażdziernik 2005, jestem też parę lat po ukończeniu
studiów prawniczych, 5 lat pracuję w samorządzie, obiecałam sobie, ze w
przyszłym roku startuję na aplikację radcowską.
Pozdrawiam Cię i Twojego synka.
Asia

[kama1978k]

Zaczynam się coraz bardziej mobilizować :) Też najbardziej boję się tego że nie
zdam. A niestety dość kiepsko znoszę takie rozczarowania. A może tak wspólnie
weźmiemy się w garść ... Kiedy to wogóle trzeba zacząć naukę. Mam w głowie
mętlik ale wydaje mi się że coraz bardziej klarownę idee żeby w przyszłym roku
w końcu coś zrobić. Pozdrawiam Was wszystkie serdecznie i liczę na stały
kontakt forumowy :)

[moniurbek]

nikt nie lubi porażek i każdy kiepsko znosi takie niepowodzenia!wiem,co mowie w
zeszłyjm roku nie dostalam sie na radcowska,ale w tym roku udalo się i to z
wysoka lokata!najwazniejsze to chyba nie myslec jak sie zabrac za nauke, jakie
materialy gromadzic itp tylko po prostu zaczac sie uczyc!nie jest latwo.pracuje
w dwoch miejscach,ale zawzielam sie i codzinnie uczylam sie do poznej nocy i w
weekendy. ale powiem wam,ze warto poswiecic te kilka meisiecy,bo radosc i
satysfakcja sa niesamowite! pozdr i zycze wytrwalosci

[ojejkuniu]

ej dziewczyny,
jest za mną na aplikacji mama 17-letnich dzieci, więc jak zaczynaliśmy to
dzieci miały lat 14.
i jakoś dała radę- wprawdzie egzamin prokuratorski jeszcze przed nami, ale
wierzę, że zda, bo nie ma innej opcji:)

patrzę na nią z podziwem, bo ja przed ślubem, bez dziecka a mam problemy ze
zorganizowaniem się i ciągle na coś brakuje mi czasu, ale też myślę sobie, że
tak właśnie jest w życiu, że ma się dużo na głowie, to człowiek siłą rzeczy
jest lepiej zorganizowany i wszystko robi jakoś sprawnie

trzymam kciuki:)
pozdrawiam.

[dgl]

Kiedy zacząc naukę? To na pewno jest kwestia bardzo indywidualna, zależy od
wielu czynników. Ja zaczęłam naukę pod koniec marca- wiec miałam kwiecien, maj i
czerwiec,i to w zasadzie same wieczory oraz weekandy, gdyż do godz. 17
zajmowałam się moją dwuletnią córeczką. Po powrocie mojego męża faktycznie
siadałam i do oporu z uczyłam się z przerwą na usypianie córki. Nie było łatwo,
kilka razy miałam dość tego, jak patrzyłam na dziecko, które za mną tęskniło nie
rozumiejąc, dlaczego nie moge się z nią bawić jak dawniej. Widziałam, że miała
żal i cięzko to znosiłam, ale obiecałam sobie, że od 30 czerwca bede cała dla
niej przynajmniej przez wakacje.
W tym roku zdawałam drugi raz na radcowską, studia skonczyłam w zeszłym roku. W
tym roku zdałam. Mi bardzo pomogło dobre zorganizowanie nauki- bardzo prozaiczna
rzecz, ale na mnie to działało :) w marcu przygotowałam sobie wszystkie ustawy,
kodeksy i materiały, których zamierzałam się uczyć. Dwa duze kosze,w jednym te
które jeszcze przede mną, w drugim, te co za mną. Codziennie patrzyłam na te
kosze wiekrotnie, zupełnie mimochodem i dobrze wpływało na mnie to, ze pusty
kilka dni wczesniej kosz, zapełniał sie z dnia na dzien. Widziałam namacalnie
efekt mojej roboty mozolnej. To dawało mi poczucie, ze nie jest tak żle i choć
sporo nauki przede mną, to juz widać, że coś sie dzieje :)

Moim zdaniem, jesli ktos moze uczyc sie tzw, cały dzien (choc to niestety nie
jest zbyt czesty przypadek ) to wystarczy 6 tygodni, zeby dobrze opanować
materiał. Ale tak jak pisałam, to jednak indywidualna kwestia...

Myśle, ze najważniejsze dokonuje sie teraz :) w twojej głowie, to jest chyba
najtrudniejsze, a reszta- to naprawde kwestia cierpliwosci i w miare dobrej
organizacji. Nawet małe dziecko, rodzina nie są w stanie przeszkodzić, jeśli się
to dobrze poukłada. tak mi sie wydaje. Zycze wszystkim wątpiącym, stoczenia w
głowie walki i wielkiej wygranej :) z samym sobą.

[costa22]

Ja uczyłam się 2 miesiące po 4 godziny dziennie, w tym czasie też kończyłam
pracę mgr i broniłam się i starczyło. dostałam się na adwokacką na 3 lokacie,
ale teraz czasami już mi się płakać chce. Dostać się to był pikuś, teraz na
każdym kroku mecenasi mówią mi jakie imbecyle dostają się na nowych zasadach,
chcą mnie wrobić w 3,5 letni wolontariat i często słyszę o koligacje rodzinne:(
Dopiero złożyłam wniosek o wpis na listę aplikantów a już są schody. Teraz
troche żałuję, że nie zdawałam na państwową, a uparłam się na adwokacką.

[kama1978k]

Odwiedzam na bieżaco ten wątek i strasznie sie ciesze że jest na niego taki
pozytywny odzew. Kilka wydarzeń z ostatnich dni ( głównie sprawy służbowe )
spowodowały że utwierdziłam sie juz w całkowitym przekonaniu co do podjętej
decyzji. Nie ukrywam że przeprowadziłam z mężem poważną rozmowę. On wie jak
bardzo jest dla mnie istotna ta kwestia i poparł mnie całkowicie - głownie
chodzi mi o organizację czasu w opiece nad dzieckiem.
Także - tak jak napisała -dgl- własnie dokonało się w mojej głowie że muszę to
zrobić. Pozdrawiam
PS. bardzo podobał mi się pomysł z koszami ;)

[moniq75]

hej.ja skonczyłam studia 4 lata temu, mam 2,5 letnią córeczke i w tym roku
dostałam sie na radcowską w wawie! nie było i nie jest łatwo. Bardzo chciałam
sie dostać, wykorzystywałam kazda wolna chwile na naukę, ale nie miałam ich
zbyt duzo, gdyz w zasadzie od przyjscia z pracy do poznych godzin wieczornych
czas poswiecałam córce. do nauki pozostawały noce i weekendy, kiedy ktos mógł
mnie odciązyc.teraz, gdy juz sie dostałam zatsanawiam sie co dalej, jak ja
sobie ze wszystkim poradzę- praca, dom, wychowanie dziecka, studia podyplomowe
i jeszcze aplikacja. Mój mąż jest bardzo zajętym człowiekiem,także ma swoje
cele, pasje itd. , i choc wiem, ze bedzie mi pomagał w miarę możliowści, to
nastepne lata bedą wygladały jak te miesiace gdy przygotowywałam sie od
egzaminu. nie było to fajne, ale cóż- mam zamiar dac radę!!!!!jestem
wyznawczynia motta, ze jak sie bardzo chce, to wszystko można!!i bede sie tego
trzymać! a tobie radziłabym nie przejmowac sie czasem jaki uplynał od konca
studiów. to w tym wszystkim jest nie bardzo istotne! powodzenia i pozdrawiam

[jagoda.st]

Hej,
Właśnie szukałam jakichś wskazówek od doswiadczonych mam aplikantek i trafiłam
na to forum - a tu historia jakby skądś znana :))). Ponad 4 lata temu
skończyłam studia i zaraz po nich próbowałam dostać się na sądówkę - niestety
albo raczej (z perspektywy czasu)na szczeście bez powodzenia. Załamana faktem,
ze stan mojej wiedzy jest tak marny odstapiłam na pewin czas od pomysłu
robienia aplikacji. Znalazłam pracę - w zawodzie, nawet byłam zadowolona. Ale
po dwóch latach pracy zdałam sobie sprawę że muszę coś zrobić ze sobą bo
inaczej całe życie ktoś bedzie zarabiał moim kosztem, a ja zaczymałam się w
miejscu. I tak się zbieralam, ale ciągle coś stało na drodze, a to budowa domu,
a to wielki projekt w firmie i totalny brak czasu (tak mi się wtedy wydawało).
I tak latka leciały... W grudniu tego roku zostałam mamuśką. Na wiosnę że żeby
nie wypaść z wprawy, zaczęłam przegladać kodeksy i wtedy wpadłam na pomysł że
może by spróbować na aplikacje radcowską, (do nieprzespanych nocy juz
przywykłam :)). Na miesiąc przed egzaminem poprosiłam mamę i teściową o pomoc w
opiece nad synkiem, a ja sie wziełąm porządnie za naukę. Nawet w najśmielszych
marzeniach nie sądziłam, że się uda, a jednak :)) Teraz co prawda jestem
przerażona jak sobie dam radę (tymbardziej, że mama i teściowa juz nie pomogą :
(( bo mieszkaja daleko). Ale jakoś to bedzie- chyba, mam nadzieję że za parę
lat bedę sobie mogła powiedzieć że było warto.

Pozdrawiam gorąco i życzę wytrwałości w postanowieniu

[fiordilligi]

Witam na forum.
Oczywiście że warto zdecydować się na aplikację.

pozdrawiam
Fiordilligi