Co się dzieje z tymi ptakami?

[mali_na]

To nie był pierwszy taki wypadek, już kilkakrotnie ptaki wpadały mi na szyby
w domu.
Raz znalazłam nawet pod oknem ptaka drapieżnego, niestety nie żył, na oknie
ślad i trochę piór. I dziś znowu, wielkie łub w szybę, na szczęście nic się
niestało. Czy one tracą oriętację? Może moje szyby są za czyste?

[jerzy.wozniak]

Ptaki nie widzą szyb i przestraszone lub w pogoni za zdobyczą często w nie
uderzają stąd w sklepach można kupić specjalne nalepki z sylwetką lecącego
ptaka drapieżnego co skutecznie przeciwdziała takim wypadkom.
Jurek

[ptasik]

U mnie niestety tez sie to zdarza....
A co do nalepki to jak masz karmnik na parapecie i nakleisz drapola to karmnik
tyz mozesz zdemontowac:) Najlepiej nie myj jakis czas okien, ba pomaluj je
czyms:))))
Kiedys sobie wymyslilam pol zartem pol serio, zeby rozpiac na oknie jakas
siatke....
Teraz autentycznie szyby wymazane przez Wirusa powodują, że wypadków ptasich
jest mniej. Wirus marze solidnie, bo lazi po ogrodzie, czesto po blocie, a
potem wskakuje na parapet i wali obydwoma lapkami w szybe, zeby go wpuscic....
Szyby sa brudne a ptaki bezieczne:)

[cereusfoto]

Opowiem wam o tym , co u mnie w tej kwestii się działo...Pewnego dnia uderzył
kos w szybę i niestety upadł na ziemię z pierwszego piętra . Zbiegłam na dół,
ale niestety było już zbyt późno. Nie żył - musiałam go pochować. Smutne, ale
prawdziwe. Drugi ptak sikorka bogatka miała nieco więcej szczęścia; wpadła do
mojego pokoju przez uchylone okno, ale nie mogła z niego wylecieć . Uderzyła
się od wewnątrz w szybę - lekko była otumaniona - zdecydowałam się ją wziąć do
rąk ( nie macie pojęcia jakie to przyjemne uczucie mieć takie maleństwo w
dłoniach - leciutkie, puszyste - szkoda, że nie spotyka mnie to częściej )nie
była nawet przestraszona. Postawiłam ją w otwartym oknie żeby sobie poleciała,
ale potrwało to chyba z 5 minut zanim wyfrunęła - w tym czasie udało mi się ją
jeszcze kilkakrotnie pogłaskać - nie bała się ! Chyba miała coś z jednym okiem,
bo wyrażnie patrzyła jedną stroną. Pewnie miała wcześniej jakieś zderzenie ze
zbyt czystą szybą. Kiedyś również w moje okno uderzyła synogarlica, ale na
szczęście nic jej się nie stało. Problem polega u mnie na tym , że mam bardzo
duże kwatery okienne i to w dodatku w kształcie trókąta ( wystające na
zewnątrz ). Ale cóż za niedługo przeprowadzam się do domu i mam nadzieję, że
tam ten problem nie będzie występował w takiej skali. Pozdrawiam wszystkich
ptaszkologów.

[ogniomistrz]

Miałem podobne zdarzenia.
Sikorka modra wleciała do domu przez uchylone okno. Strasznie się miotała po
całym pokoju i nie była wstanie trafić do otwartego okna.
Nie było rady, treba było ptaka złapać. Gdy wreszcie się udało :) zamiast
wdzięczności za ratunek dostałem porcję solidnych uszczypnięć :(
Maleństwo bardzo dzielnie walczyło o życie!
Naszczęście dla mnie :) nie trwało to długo! Wypuściłem ją jak najszybciej!
Pozdrawiam!

Ptaki i okno

[danam]

Co roku zimową porą mam do czynienia z ptaszkami, które uderzają w okno
i „lądują” w śniegu. Dziwne zjawisko? Dwa okna na południowo – zachodniej
stronie domu i tylko jedno stanowiło (tak, tak stanowiło) zagrożenie
Kiedy usłyszę uderzenie w szybę ruszam biegiem najpierw do okna sprawdzić czy
ptaszęto na dole, czy lekko zdezorientowane na gałązce wisienki. Jeśli na dole
pędzę, zabieram biedactwo, dmucham, chucham, podaję na dłoni wodę z psiej
miski, a kiedy zaczyna trzepać łebkiem i „kokosić” się niespokojnie w mojej
dłoni, stawiam w bezpiecznym miejscu i czekam, co dalej. Jak dotąd moje metody
zawsze przynoszą skutek pozytywny.
Opowiem Wam jak reagowały sikorki na moje „ratownictwo”.
Otóż jedna z nich sikorka sosnówka nazwana przeze mnie Małgosia, po uderzeniu w
szybę wpadła dziobkiem w śnieg. Wybiegłam szybko, i rozpoczęłam akcję
reanimacyjną. Pozostałe sikorki siedziały na gałązkach wisienek i bacznie,
aczkolwiek w zupełnej ciszy obserwowały moje poczynania.
Kiedy udało mi się uratować Małgosię i posadziłam ją w karmniku, natychmiast
zrobił się ruch, rozmowy, radosne okrzyki, przeloty nad moją głową i z
powrotem, aż w końcu cała zgraja odleciała wraz z Małgosią do lasu. To było
niesamowite przeżycie.
W tym roku znowu jest na naszych wisienkach Małgosia. Spokojnie siedzi na
gałązce i czeka aż zawieszę przysmaczki. Kiedy z nią rozmawiam kręci łebkiem,
jakby wiedziała, co do niej mówię? Ja wierzę, że mnie rozumie i bardzo się tym
faktem cieszę!
Tej zimy znowu ratowałam, ale trznadle. Zawitały do nas pierwszy raz odkąd tu
mieszkamy i w przeciwieństwie do sikorek są bardzo płochliwe.
Któregoś dnia usłyszałam mocne uderzenie w okno. Oj! Wszystkie trznadle na raz
wpadły na szybę, czy co? Biegnę do okna spoglądam w dół i... Siedział
tam „rozcapiżony” Krogulec. Szybko! Kurtka, chustka, gumofilce, aha, rękawice
(na wszelki wypadek) i biegiem. Kiedy byłam już prawie metr od niego spojrzał
na mnie zdziwiony z wymówką w oczach – taki stwór? W wielkich butach zapałczane
nogi, kurtka rozpięta, coś na głowie? Nie!? Zmykam toż to jakiś burak!? I
odleciał. Ucieszyłam się, że nic mu się nie stało. Ale też z tego, że przez
chwilę mogłam na niego z bliska popatrzeć.
Po tym incydencie w oknie zawisła gęsta, mocno wzorzysta firanka (ku rozpaczy
mojej męskiej połowy, bo to okno z Jego „Kącika”) i jak na razie żadnych
zderzeń od tygodnia nie ma. Może to jest jakiś sposób??
Przepraszam, za przydługi tekst, ale chciałam Wam opowiedzieć swoje przygody w
tym temacie.
Serdecznie pozdrawiam.
Danuta.

[piasia]

danam napisała:
> Po tym incydencie w oknie zawisła gęsta, mocno wzorzysta firanka (ku rozpaczy
> mojej męskiej połowy, bo to okno z Jego „Kącika”) i jak na razie ża
> dnych
> zderzeń od tygodnia nie ma. Może to jest jakiś sposób??

Nie wiem, bo u mnie na oknach wiszą żaluzje, a i tak mam dwa ślady zderzenia
(huk był taki, jakby ktoś śnieżką walnął w okno) - ale nie zauważyłam
żadnego "ucierpianego" ptaka. Na wsezlki wypadek myje okna dwa razy do roku -
im brudniejsze tym lepiej widoczne. A i ręce się nie niszczą ;)))

> Przepraszam, za przydługi tekst, ale chciałam Wam opowiedzieć swoje przygody
w tym temacie.
Przydługi???? Raczej przykrótki!!! Chcemy więcej!
pzdr
Pi

[grau]

Droga Danuto,pozwole sobie, myśle ze za zgoda forumowiczow, przyznac Ci tytul
Ptasiego Ratownika Podokiennego.
Pozostaje w przekonaniu, ze odtad kazde ptasio-ogrodowe wydarzenie zostanie
opisane przez Ciebie rownie dokladnie i z takim humorem jak to dzisiejsze.

pozdrawiam serdecznie
sz. :))

[elaos]

>– taki stwór? W wielkich butach zapałczane
nogi, kurtka rozpięta, coś na głowie? Nie!? Zmykam toż to jakiś burak!? <

Może warto sobie przygotować jakiś strój ptasiopodobny, bo krogulec to ptak o
mocnej strukturze psychicznej, ale już taka delikatna sikorka może wykitować na
zawał. A i tytuł Głównego Ratownika Podokiennego zobowiązuje, aby na akcje nie
biegać w bele czym ;))

[danam]

No! Nie wiem!
Przyznanie mi takiego wielkiego tytułu? Czy sobie poradzę?
To, co „trysnęło” na moich policzkach po przeczytaniu Waszych postów, to nie
był rumieniec, toż to purpura!
Natychmiast podzieliłam się wiadomością z Małgosia. Wyobraźcie sobie, że
zaakceptowała mój nowy tytuł „naukowy”. Tak, więc dzięki i będę się mocno
starać, żeby wszystkie ptaszęta czuły się w naszej zagrody bezpieczne.
Co do stroju? Hmm? No mam już przy drzwiach obuwie bardziej dopasowane do
zapałczanych nóg, kurtkę będę zapinać, tylko, co zrobić z tą szaloną głową?
Opowiem Wam historię ze szpakiem z zeszłorocznej zimy.
Mróz trzymał tęgi, śniegu było więcej jak w tym roku, to i ptasząt było
mnóstwo. Oczywiście wszędobylskie sikorki, kowaliki, grubodziób, kwiczoły,
drozdy i paszkoty.Placyk pod wisienkami był zawsze odśnieżony (tak jak
obecnie), jedzonko wywieszone i wyłożone, żeby każdy gatunek miał to, co lubi.
Stałam sobie 2 metry od jadłodajni, kiedy z lasu niespodziewanie ni to lecąc,
ni to podbiegając wylądowało coś na śniegu prawie u moich stóp.
Podnoszę, patrzę, a to szpasiu. Zmaltretowany, mokry, piórka
zwichrzone,zupełnie jak w powiedzeniu „...krowie z gardła wyjęty...”
Pozostali stołownicy zamarli w bezruchu. nawet kwiczoły przestały awanturować
się o kawałki jabłek.
Zabrałam biedaka na chwilę do domu,delikatnie sprawdziłam czy nie ma
uszkodzonych kończynek, skrzydełek i główki. Wszystko w porządku uff!
Wytarłam ręczniczkiem, napoiłam, a kiedy zaczął wykazywać niezadowolenie, że
zbyt długo go trzymam w „niewoli”, wyszłam na pole i postawiłam biedaka na
placyku z jedzonkiem. Ku mojej radości pałaszował smakołyki jak inne.
Następnego dnia przyleciał, ale już inny. Pięknie mieniący się kolorami jak
tafta. Usiadł na gałązce, popatrzył na mnie, skinął łebkiem w podzięce i
sfrunął do innych stołowników na posiłek. Przychodził do końca zimy.

Do Piasi.
Piasiu firanka działa. Słowo!
A może trznadle zrobiły się mniej płochliwe?
Stawiam na firankę.
Serdecznie pozdrawiam.
Danuta.

Serdecznie pozdrawiam.
Ratownik okienny Danuta.

Ot Baba!

[danam]

Tak mnie rozradowała „tytułomania”, że od razu powędrowałam w awansach piętro
wyżej!
Już się poprawiam i spadam!
Serdecznie pozdrawiam.
Ratownik podokienny Danuta.

[ptasik]

No tak myślę, że trzeba przeprosić, a nie tak może zaraz ratownika rynnowego bys z siebie chciala zrobic, albo i kominowego:))))

[ptasik]

Oczywiscie bylo wiadome, ze bede sie intensywnie zastanawiac co mozna zrobic dla ptaszkow, ktore sobie robia krzywde na naszych okiennych szybach, a czasem po prostu traca zywot... Mnie przytrafilo sie to dwa razy, ale tak, ze niestety ratowac nie bylo kogo, bo raz trznadel uderzajac w szybe z miejsca sobie kark skrecil, a drugim razem sikorka zadnych szans niestety nie miala...
I o to doszlam do wniosku, ze gesta siatka nie napieta zbyt mocno na oknie powinna powodowac, ze ptaszek, który w nia wpada nie zaplatuje sie, a brak napiecia sprawia ze nie odpija sie jak pilka od rakiety i nic mu nie jest.... Skoro w lecie potrafimy w trosce o swoje cielska moskitiery w oknach wieszac, to w porze karmienia mozemy te same moskitiery w ochornie ptakow trzymac w tych oknach....
No ale to zapobieganie wtorne ze tak powiem... Zastanawialam sie co zrobic, zeby zapobiegac i doszlam do wniosku, ze po pierwsze karmnik powinien byc w miare daleko od okna, wtedy ptaszki zaatakowane prze drapola maja szanse manewru w ucieczce, bo po starcie zdaza juz troche ochlonac i mam nadzieje pomyslec, w ktorastrone wiac:) Po drugie - dobrze byloby, zeby karmnik byl w miejscu gdzie sa geste krzaki, w ktoreptaszki moga sie schornic i zamiast po ataku podrywac sie i uderzac w szyby chowalyby sie w tych krzakach....
No bo tak sobie mysle, ze przymoich ilosciachmaluchow i przy bardzo czestych wizytacjach krogulcow i innych drapoli to tych wypadkow mogloby byc znacznie wiecej, a na szczescie nie ma.... I tak sobie wydedukowalam, ze zalatwienie tak tych trzech spraw powinno troszke problemy rozwiazac.