Historyczne ogrody

[apersona]

Na blogu o Jane Austen trafiłam na artykuł o osiemnastowiecznym ogrodzie w mieście
Georgiański ogród miejski w Bath
Znacie jakieś ogrody w stylu dawnych epok? Jak się wam podobają rekonstrukcje z zachowaniem oryginalnego wyglądu czy nawet ograniczeniem się tylko do roślin dostępnych w danej epoce?

[horpyna4]

Ogród przy Pałacu Branickich w Białymstoku został jakiś czas temu zrekonstruowany. Część jest w stylu francuskim (ta blisko pałacu), reszta w angielskim.

Jestem za, zwłaszcza w sąsiedztwie zabytkowych budowli. Przecież liczy się nie sam budynek, tylko łącznie z otoczeniem.

[enith]

Mi pierwsze na myśl przychodzą ogrody Wersalu. W Europie faktycznie nie powinno być trudno ogrody epokowe znaleźć, zwłaszcza w Anglii i Francji. Tu w USA, zwłaszcza na zachodnim wybrzeżu, gdzie ogrody są stosunkowo młode, nie ma za bardzo epok do odtwarzania. Mamy oczywiście piękne klasyczne ogrody przy rezydencjach budowanych na wzór europejskich, ale to oczywiście imitacje, a nie faktycznie stare ogrody.
Mi marzy się podróż do Anglii, obskoczyć kilka najsłynniejszych starych ogrodów.
Co do rekonstrukcji z ograniczaniem się wyłącznie do konkretnych roślin, to myślę o dwóch trudnościach przy takich aranżacjach. Raz, niektóre rośliny przepadły w mroku dziejów i nie są już współcześnie dostępne. Dwa, gdybym to ja projektowała taki ogród, nie potrafiłabym chyba ominąć wszystkich tych cudownych współcześnie dostępnych roślin wyhodowanych już po danej epoce. To zresztą jest powód dla którego mój ogród to chaos. Nie potrafię się zdecydować na jeden czy dwa motywy przewodnie i kupuję wszystko (z mały wyjątkami), jak leci.
A jeszcze wracając do Wersalu, to polecam przyjemny dla oka film z Kate Winslet w roli głównej, o projektowaniu i tworzeniu tegoż ogrodu (nie jest to bynajmniej film oparty na faktach, Alan Rickman, który reżyserował, popuścił wodzy fantazji). Tytuł angielski to "A Little Chaos", rok 2014.

[horpyna4]

We Francji, a zwłaszcza w Anglii, ogrody miały warunki, żeby przetrwać wojnę. W Polsce te, które jakoś przetrwały większą część wojny, załatwili krasnoarmiejcy. A potem nastał siermiężny socjalizm i ogrody, zwłaszcza przypałacowe, uważano za wielkopańską fanaberię. Pałace (z niewielkimi wyjątkami) niszczały przez wiele lat, a i z ogrodów niewiele zostało.

Po upadku komuny zaczęto wreszcie odbudowywać (ewentualnie remontować) pałace; zaczęła się też reaktywacja założeń ogrodowych, chociaż w drugiej kolejności, co jest zresztą zrozumiałe.

Bywało też czasem tak, że po wojnie ogród lub park wprawdzie dalej istniał, ale zupełnie zatracał pierwotny charakter wskutek niefachowej i nieprzemyślanej opieki. To też się już w wielu przypadkach zmienia i dawne założenia odzyskują swój zaplanowany kiedyś przez projektantów wygląd.