kaktus Hoodia Gordonii

[an_mat]

Witam.Czy mam ktoś może do sprzedania kaktus HOODIA GORDONII.Jestem
zdecydowany go kupić.Pozdrawiam

[pinkink]

an_mat napisał:

> Witam.Czy mam ktoś może do sprzedania kaktus HOODIA GORDONII.Jestem
> zdecydowany go kupić.Pozdrawiam

Jesli tak, to musisz pertraktowac z Buszmenami z Kalahari Desert.)))

[mirzan]

> > Witam.Czy mam ktoś może do sprzedania kaktus HOODIA GORDONII.Jestem
> > zdecydowany go kupić.Pozdrawiam

To nie kaktus, to sukulent.Podobno działa odchudzająco.Kupiłem go kiedyś
w supermarkecie,stał wśród innych pod nazwą kaktusy mix.Narazie za mały
na oddzielanie sadzonek.Kwiat i tak nie będzie taki ładny jak u stapelii.
Pozdrawiam.Mirzan

[an_mat]

Witaj.Życze powodzenia u uprawie Hoodia.Może kiedyś mi odsprzedaż jedną
sadzonke,albo się wymienimy ,mam wiele różnych ciekawch roślin.
Pozdrawiam

[an_mat]

Cześćdowcipnisiu.Jasne że to zrobie pod warunkiem że będziesz moim tłumaczem
hihi.

[pinkink]

Drogo biore.

[jerzy.wozniak]

Rodzaj Hoodia należy on do podrodziny stapeliowych i występuje w Południowej
Afryce. Spośród innych roślin podrodzina ta wyróżnia się niezwykle
skomplikowanym sposobem zapylania, który dokładnie poznano dopiero kilka lat
temu. Wszystkie gatunki stapeliowych, w tym i hodie, są zapylane przez muchy
składające jaja na gnijących szczątkach organicznych, także na padlinie. Aby
zwabić muchy, każdy gatunek wytworzył własne, nieco inne strategie. Kwiaty
huernii na przykład wytwarzają trudny do zniesienia odór padliny, stapelie
natomiast wydzielają słabo wyczuwalne owadzie zapachy, zwane feromonami, inne
zaś pachną jak rozkładające się drewno. Muchy, które dają się na to nabrać, są
często więzione wewnątrz kwiatu. Roślina nie wypuszcza ich ze swego wnętrza,
dopóki nie zbiorą pyłkowin – niewielkich woreczków, chroniących przed
wysychaniem zgromadzony w nich pyłek. Za pomocą lepkiej substancji pyłkowiny
przyklejają się do głowy owada spijającego nektar i są przenoszone na inną
roślinę. Wiele gatunków tak dalece wyspecjalizowało się w doborze tragarzy
pyłku, że mogą być zapylane zaledwie przez 2-3 gatunki owadów. Inne muchy mają
albo za małe, albo za duże głowy. Hodie należą tu do wyjątków, gdyż zapyla je
wiele gatunków owadów. Kwiaty tej rośliny nie wydzielają nieprzyjemnego, wręcz
obrzydliwego zapachu, dlatego - podobnie jak większość wielkokwiatowych
stapelii - może być ona uprawiana w mieszkaniu.
Hodie są dużymi roślinami; ich walcowate pędy, pokryte gęsto ułożonymi
brodawkami o spiczastym końcu, mogą dorastać do 80cm wysokości. Ponieważ
roślina wypuszcza dużo odrostów, w krótkim czasie tworzy się pokaźna kępa.
Kwiaty są duże i u niektórych gatunków osiągają średnicę nawet 20 cm. Owocem
jest wypełniona lotnymi nasionami torebka w kształcie litery V.
Jeśli zapewnimy hodiom słoneczne miejsce na parapecie, są - jak wszystkie
gatunki stapeliowych - bardzo łatwymi do uprawy roślinami doniczkowymi.
Najlepiej sadzić je w niezbyt głębokich misach, gdyż mają niewielki system
korzeniowy i silnie rozrastają się na boki. Tak jak u pozostałych sukulentów,
na dnie doniczki powinniśmy ułożyć warstwę drenażu o grubości co najmniej
jednego centymetra. Stapeliowe nie są wymagające i możemy je uprawiać w ziemi
do kaktusów kupionej w kwiaciarni.
W okresie od lutego do końca października hodie zasilamy co miesiąc nawozem do
kaktusów. Zimą należy ograniczyć podlewanie i ustawić je w chłodnym miejscu,
najlepiej w temperaturze 15-18°(uwaga, są ciepłolubne i nie znoszą temperatur
poniżej 5°C). Ponieważ kwiaty pojawiają się tylko na młodych przyrostach,
powinniśmy jak najwcześniej, nawet w lutym, wystawić rośliny w ciepłe i
słoneczne miejsce, aby jak najszybciej zaczęły wegetację. Prawidłowo
pielęgnowane i zdrowo rosnące egzemplarze kwitną bardzo obficie przez większa
część roku.
Rośliny rozmnażamy z nasion lub z bocznych odrostów. Nasiona wysiewamy wiosną
na wilgotne podłoże, składające się w równych proporcjach z piasku i ziemi do
kaktusów. Nasion nie przysypujemy, lecz tylko lekko wciskamy je w podłoże.
Kiełkują w temperaturze 22-26°C. Młode roślinki pikujemy do doniczek, gdy
osiągną co najmniej 5 cm wysokości.
Rozmnażanie z odrostów jest bardzo łatwe, gdyż nawet te młode posiadają
zawiązki korzeni. Odrosty odcinamy od rośliny matecznej i posypujemy rany
ukorzeniaczem lub węglem drzewnym. Następnie sadzimy je do suchej ziemi, w
której bez problemu wypuszczają korzenie (w suchym podłożu rana nie jest
narażona na infekcje grzybowe). Sadzonki podlewamy dopiero po dwóch tygodniach.
Podobnie jak inne sukulenty, hodie najczęściej atakowane są przez wełnowce,
dlatego też kilka razy w roku powinniśmy profilaktycznie stosować doglebowe
środki owadobójcze. Najlepiej kupić kilka z różnych firm i używać je
przemiennie.
Hodie obok innych sukulentów można kupić większych kwiaciarniach. Wszystkie
wystawione rośliny są niestety bez nazw, ale hodie łatwo poznać po
charakterystycznych łodygach.
Teraz co do właściwości leczniczych. Po pierwsze są one przesadzone, po drugie
właściwości lecznicze mają jedynie te rośliny które są uprawiane na
stanowiskach naturalnych lub zbliżonych do naturalnych. Pisałem to już nieraz
przy okazji „leczniczych” aloesów uprawianych na parapecie. Po trzecie wreszcie
tylko dwa gatunki z rodzaju Hoodia są lecznicze, a rozróżnienie ich w domowej
kolekcji jest równe zeru. Dlatego nie leczmy się sami, a tak jak w przypadku
aloesu czy innych roślin uprawianych w niedostatecznie oświetlonych i zimnych
miejscach ich właściwości lecznicze są mniejsze niż szczypiorku a wypadku
nadmiernego spożycia wywołują uporczywa sraczunię i podrażnienia jelit.
Jurek

[an_mat]

WIELKIE DZIEKI JUKU ZA WYCZERPUJĄCĄ ODPOWIEDŹ

[mirzan]

Kwiaty
> huernii na przykład wytwarzają trudny do zniesienia odór padliny, stapelie
> natomiast wydzielają słabo wyczuwalne owadzie zapachy,

Panie Jurku, zrobiłeś błąd.Huernia nie ma zapachu, to stapelia śmierdzi
jak padlina.Nawet muchy potrafią złożyć jajka na kwiatku, co widać na zdjęciu.
fotogalerie.pl/galeria/galeria_mirzan
Pozdrawiam.Mirek